Nerw wzrokowy

Nerw wzrokowy przenosi dostarczanie wiadomości neuronowych do regionu mózgu odpowiedzialnego za przetwarzanie i postrzeganie informacji o świetle.

Początkowo sygnały te uzyskuje się na siatkowej powłoce oka, przekształcając impulsy świetlne. Sam ośrodek wzrokowy zlokalizowany jest w korowej strukturze mózgu, w płatku potylicznym. Suma wszystkich włókien nerwowych tworzących nerw przekracza milion. Jest to pierwszy segment analizatora wizualnego, od chiazmu do twardówki, którego długość wynosi około trzydzieści milimetrów. Nerw wzrokowy dzieli się na kilka sekcji.

W rozwoju prenatalnym nerw wzrokowy, podobnie jak siatkówka oka, powstaje z tych samych struktur co mózg. Można więc powiedzieć, że nerw wzrokowy jest kontynuacją mózgu, wypchniętym na obrzeże poza czaszkę. Ten nerw różni się od zwykłych nerwów czaszkowych.

Początek nerwu wzrokowego siatkówki neurocytes zwoju uważane są one głównym składnikiem nerwu wzrokowego, skrzyżowania i jest zakończone (segment, w którym wykonywana jest przecięcie nerwów, brzmienie obu oczu). S-kształtne zgięcie nerwu wzrokowego nie pozwala mu rozciągnąć się i zranić w przypadku nagłej zmiany lokalizacji gałki ocznej.

Struktura nerwu wzrokowego

  1. Segment śródpłucny (śródgałkowy).
    Miejsce znajduje się od dysku nerwu wzrokowego do szczeliny, w której nerw opuszcza twardówkę. Długość wynosi około 1,5 mm. Segment ten jest reprezentowany przez długie zakończenia nerwowe komórek zwojowych bezpośrednio z siatkówki. Kumulują się w tylnej części gałki ocznej i tworzą dysk nerwu wzrokowego. Te aksony, które znajdują się na krawędziach, tworzą jego zewnętrzną część, podczas gdy pozostałe, gdy się łączą, zajmują bardziej centralne położenie. W odcinku wewnątrzgałkowym ZN włókna wzrokowe nie mają osłonek mielinowych. W centralnej części DZH znajduje się depresja (wykop), w której znajdują się centralne żyły i tętnica siatkówki.
  2. Segment retrobulbar (orbital).
    Jego długość wynosi około trzydziestu trzech milimetrów. Dział zaczyna się zaraz za płytką kratownicy twardówki. Warto zauważyć, że nerw wzrokowy w tym miejscu staje się znacznie grubszy z powodu połączenia trzech opon mózgowych i obecności mieliny na włóknach nerwowych. Początkowo centralna tętnica siatkówki nie znajduje się wewnątrz nerwu wzrokowego. Ale na całym przedziale 6-14 mm od gałki ocznej to sprawia, gładką krzywą i przychodzi do nerwu wzrokowego, a potem ruszył za nim w środku, wzdłuż osi pnia nerwu wzrokowego. Naczynie to pokrywa całą długość skorupy łączącej, która chroni włókna nerwowe przed ciśnieniem impulsu pulsacyjnego.
  3. Oddział Intrachannel.
    Zajmuje przestrzeń między oczodołem a wewnątrzczaszkowym wlotem kanału nerwu wzrokowego. Długość wynosi około czterech milimetrów. Na tym końcu zewnętrznej warstwy wierzchniej nerwu wzrokowego wchodzi gładko i jest połączony z okostną a różnice istniejące między wszystkimi warstwami pokrywającymi Zn zmniejszona.
  4. Segment wewnątrzczaszkowy (śródczaszkowy).
    Oddział zlokalizowany jest pomiędzy miejscem odejścia od kanału wzrokowego a chiasmą. Długość wynosi od 4,22 do 16,22 mm. Na tym miejscu zmienia się charakter nerwu wzrokowego, spłaszcza się i przybiera owalne kontury. Oba nerwy zbiegają się i tworzą celownik - chrząstkę, pokryty jest miękką i pajęczynową skorupą. Za chiazem nerwy wzrokowe trafiają do wizualnej części mózgu, w tym przedziale nazywamy je wizualnymi ścieżkami.

Jakie funkcje zapewnia nerw wzrokowy

Nerw wzrokowy jest najważniejszą częścią całego procesu przekształcania informacji świetlnych. Jego pierwszą i najważniejszą funkcją jest dostarczanie wizualnych wiadomości z siatkówki do obszarów mózgu odpowiedzialnych za widzenie. Nawet najmniejsze obrażenia na tej stronie mogą mieć poważne komplikacje i konsekwencje.

Łzy włókien nerwowych grożą utratą wzroku. Wiele patologii ma swoją własną przyczynę zmian strukturalnych w tym obszarze. Może to prowadzić do naruszenia ostrości wzroku, halucynacji, zaniku pól barw.

Schemat ruchu impulsu wizualnego

Światłoczułe komórki oczodołu siatki to stożki i pręty. Największa liczba takich komórek koncentruje się w miejscu żółtej plamki. Sygnały uzyskane przez komórki światłoczułe najpierw idą za dwubiegunową, a następnie zwojowymi komórkami powłoki siatki. Zakończenia nerwowe tych komórek tworzą nerw wzrokowy. Pojedynczy nerw wzrokowy w tym przedziale zawiera włókna wyłącznie z ich "własnego" oka.

W tym okresie nerw wzrokowy jest tworzony przez włókna z zewnętrznej, wewnętrznej części siatkówki, a także przez włókna pochodzące z żółtej plamki. Włókna te reprezentują więzadło plamki nerwu wzrokowego.

Utworzone na siatkówce aksonów zwojów poprzez neurocytes, ruchy impulsowego na tarczy nerwu wzrokowego i znajduje się na siatkówce. Później, poprzez kanał wzrokowy, każdy z ich krawędzi wchodzi do czaszki. Następnie nerwy oczne przechodzą przez przednie części mózgu, a następnie częściowo zbiegają się, tworząc krzyż. Ta część częściowego przecięcia nerwów wzrokowych nazywana jest chiasmą. Przebierane są tylko włókna przechodzące z wewnętrznych połówek siatkówki. Włókna nerwowe z zewnętrznej części siatkówki nie krzyżują się. Niektóre włókna pakietu plamkowego również tworzą krzyż.

Po przejściu po lewej i prawej pojawiają się ścieżki wizualne, które zawierają włókna nerwowe z obu oczu: Część włókien neperekreshchennymi wykonując „ja” oczy, a pozostała kwota jest wykonana z włókien drugiego oka, które umieszczone w tym kierunku, w wyniku crossing over. Dlatego każdy nerw wzrokowy po chiasmie ma włókna z równych części siatkówki - w prawo lub w lewo.

Co więcej, ścieżki wzrokowe poruszają się z tyłu i na zewnątrz, omijając jądro mózgu, docierając do obszarów wzrokowych w podkorowym mózgu. W ośrodkach tych skoncentrowane są neurony i aksony, które następnie są kierowane do głębokich odcinków płatów ciemieniowych i skroniowych, ale podążają za odrębnymi drogami. W rezultacie włókna wzrokowe są przesyłane do płata potylicznego, gdzie docierają do analizatora wzrokowego. W tym obszarze następuje analiza i synteza obrazu optycznego oraz identyfikacja tego, co widać.

Muszle nerwu wzrokowego

Nerw wzrokowy i inne części oka

Poza nerwem wzrokowym otaczają trzy opony mózgowe. Początkowy odcinek nerwu wzrokowego powstaje natychmiast po wyjściu z twardówki. Tutaj nerw natychmiast nabywa osłonkę mielinową, która jest zachowana na całej długości. Średnica nerwu wzrokowego rośnie z 3,7 mm do 4,7 mm ze względu na obecność tych trzech warstw mózgowych:

Wszystkie te warstwy z jednej strony są w ścisłej interakcji z twardówką, a przeciwnie - ze strukturami mózgu i są ich bezpośrednią ekstrapolacją.

Twarda skorupa jest najbardziej zewnętrzną warstwą nerwu wzrokowego. Łączy się z twardówką, charakteryzuje się znaczną grubością i jest uformowany z grubych form kolagenowych, z niewielką domieszką gumy. Zewnętrzna część błony pokryta jest komórkami śródbłonka. W epicentrum skrzyżowania twardej skorupy i twardówki jest wiele naczyń i pni nerwów rzęskowych, które przenikają twardówkę.

Pień nerwu wzrokowego jest bezpośrednio wyłożony miękką membraną, która jest oddzielona od nerwu jedynie przez najdelikatniejszą szczelinę glejową. Ta warstwa jest niezwykle ciasno połączona z nerwem wzrokowym. Pomiędzy nimi identyfikuje się wiele błon tkanki łącznej (przegrody), które dzielą nerw wzrokowy na pęki. Przegroda wchodzi w wiązki nerwów, dając nerwowi wzrokowemu większą siłę. Dla tych partycjach nerw wzrokowy do pnia otrzymuje naczynia krwionośne, nie wchodzi w wiązkach nerwowych, więc odrębną władzę włókien nerwowych prowadzonych przez te glejowych partycji.

Zbiorniki miękkiej opony twardej nie są perforowane, a także znajdują się w nerwie wzrokowym. Między sąsiednimi komórkami śródbłonka odróżniają się połączenia międzykomórkowe. Miękka powłoka nie stanowi bariery dla szlaku metabolitów, pomimo obecności międzykomórkowych kontaktów.

Sieć znajduje się pomiędzy twardą i miękką skorupą. Jest reprezentowana przez najdelikatniejszą warstwę tkanki kolagenowej, która jest pokryta płaskimi komórkami. Liczne beleczki łączą je z miękką skorupą, tworząc sieć. Beleczki składają się z kolagenu i komórek mezotelialnych. Liczba warstw mezotelialnych jest różna, ale zazwyczaj są dwa. Jeśli beleczka nosi naczynie krwionośne, to jest więcej takich warstw. Granica membrany pajęczynówki znajduje się na kratownicowej płytce twardej i łączy się bezproblemowo z twardówką. Ta powłoka dzieli przedział pierwotnej przestrzeni na podpajęczynówkowy i podtwardówkowy. Podpajęczynówkowa jama kończy się w twardówce i jest wypełniona płynem podpajęczynówkowym.

Dysk nerwu wzrokowego (DND)

ДНЗ jest reprezentowany przez nerwowe przerosty zwojowych neurocytów siatkówki. Jest to miejsce połączenia wszystkich światłowodów siatkówki. Grubość włókien nerwowych i samej siatkówki, gdy się do niej zbliżasz, zwiększa się, więc dysk wystaje trochę głębiej w oko i przypomina brodawkę.

DNZ zlokalizowane jest w obszarze nosowym dna oka i jest nie brudzącą się substancją nerwową (cechami struktury tkanki). Nie ma powierzchownych warstw mózgowych, a we włóknach wzrokowych, które go tworzą, nie ma osłony mielinowej. W centrum dysku znajduje się obniżenie w kształcie lejka, które obejmuje tętnicę środkową i środkową żyłę siatkówki. To miejsce nazywa się wykopem lub lejem naczyniowym.

Normalny obraz oftalmiczny DZN

  1. DZN ma kształt eliptyczny lub zaokrąglony, z dużym pionowym południkiem.
  2. Wielkość DZN można dopasować i zależy od metody badania okulistycznego.
  3. Różowawy lub lekko czerwonawy kolor uważa się za normalny. W starszym wieku możliwa jest obecność żółtawego koloru.
  4. Sutek DZN ma dużą grubość do brzegu nosa, dlatego jego część nosowa jest bardziej czerwona niż część skroniowa. Zwykle część czasowa jest zawsze trochę blada. W krótkowzrocznych ludziach DZN jest ogólnie bledszy i to jest norma.
  5. DZH ma wyraźne krawędzie, margines czasowy jest ostrzej rozróżniany.
  6. Występuje obecność pierścieni twardówki i naczyniówki.
  7. Zlokalizowany DZN, z reguły, na poziomie siatkówki.
  8. fizjologiczne wykopaliska muszą być obecne.
  9. Dysk nerwu wzrokowego może rozróżniać naczynia siatkówki - centralne, rzęskowe i optyczne.

Choroby wywołane zaburzeniami nerwu wzrokowego

Niewłaściwe ukształtowanie anatomii, stanów zapalnych, zmian organicznych i urazów może stać się poważnymi patologiami i prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym ślepoty.

  1. nieprawidłowości rozwojowe.
  2. zapalenie nerwów - pozagałkowe i intrabulbar.
  3. zapalenie nerwu wzrokowego.
  4. neuropatia niedokrwienna.
  5. optohiasmal arachnoiditis.
  6. zastoinowy dysk nerwu wzrokowego.
  7. toksyczne uszkodzenie nerwu wzrokowego.

Jak zachodzi ukrwienie nerwu wzrokowego

Dopływ krwi do nerwu wzrokowego

Poprzez system krótkich tętnic żółciowych tylnych, karmiona jest przednia część nerwu wzrokowego. A. retinae centralis jest odpowiedzialny za dopływ krwi do części siatkówki tarczy nerwu wzrokowego. Odgałęzienie od naczyń naczyniówki odżywia tymczasową część tej warstwy. Peripapillary naczyniowe naczyniówki dostarczają krew i składniki odżywcze do przedlaminarnego regionu nerwu wzrokowego. Część laminarna odbiera składniki odżywcze i tlen dzięki końcowym tętniczkom obwodowego naczyniówki.

Z przedniego odcinka nerwu wzrokowego odpady krwi są organizowane poprzez zaangażowanie centralnej żyły siatkówki. W prelaminar część ONH krwi żylnej, nasycone dwutlenkiem węgla, i produktów rozkładu, płynące okołotarczowej żył, które prowadzą ją do żyły oka vortikoznye. Krew dostaje się do tylnej żyły środkowej z wewnątrzkanałowej części nerwu wzrokowego. Na końcu wyjścia z tułowia nerwu wzrokowego zamienia się w zatokę jamistą. Przy uszkodzeniach kanału kostnego, żyła ta jest zwykle przyczyną krwotoków w tkance nerwowej. Wewnątrzczaszkowe segment jest zasilany przez rozgałęzionej sieci naczyniowej, utworzonej przez wewnętrzną tętnicy szyjnej i tętnicy przedniej mózgu, tętnicy ocznej również zaangażowane i łączącej przedniej tętnicy.

Jak leczyć nerw wzrokowy?

Wszystko w strukturze ludzkiego ciała jest ważne, niezastąpione i spełnia określone zadanie. Wizja nerwu nie jest wyjątkiem. Głównym zadaniem, które wykonuje, jest dostarczanie i przekazywanie impulsów nerwowych. Te impulsy są spowodowane przez stymulację światłem. Nawet drobne naruszenia na pierwszy rzut oka w tej dziedzinie mogą prowadzić do raczej poważnych konsekwencji. Najważniejsze z nich to niski poziom ostrości wzroku, zerwana percepcja koloru i nie tylko.

Struktura nerwu wzrokowego

Lokalizacja i przebieg włókien nerwowych mają dobrze określoną strukturę. Całkowita liczba tych włókien może sięgnąć 1 miliona W całym życiu człowieka całkowita ilość jego włókien może się zmniejszyć.
Nerw zaczyna się od dysku i kończy w miejscu, w którym wzrokowe włókna obu oczu wychodzą do jamy czaszki i łączą się w obszarze tureckiego siodła. To miejsce nazywa się chiazmatem. W tym miejscu dochodzi do częściowego przeplatania się głównych składników nerwu wzrokowego. Struktura nerwu jest dość skomplikowana.

Ta część ciała łączyła włókna nerwowe siatkówki. Nerw składa się z 4 działów:

  1. Intracanillary (odnosząc się do kanału nerwu wzrokowego).
  2. Wewnątrzoczne. Jest to dysk o średnicy. Długość tego dysku wynosi około 1,5 mm.
  3. Wewnętrzny orbital. Część orbitalna osiąga rozmiar około 3 mm.
  4. Wewnątrzczaszkowy. Długość nerwu w kanale wewnątrzczaszkowym może wynosić od 4 mm do 17 mm.

Nerw wzrokowy osoby dorosłej może osiągnąć rozmiar od 35 do 55 mm. Istnieją 3 skorupy nerwu wzrokowego: miękkie, twarde i kolczaste. Przerwy między tymi powłokami zawierają ciecz o złożonym składzie chemicznym. Ma wygięcie w formie haka. Ta anatomia nerwu wzrokowego pozwala swobodnie wytwarzać napięcie w czasie ruchu gałki ocznej.

Oddzielne miejsce zajmuje dopływ krwi do nerwu wzrokowego. Działanie to wynika z arterii oka. Wchodzi on na orbitę i przylega do powierzchni nerwu. Dopływ krwi do nerwu wzrokowego odbywa się za pomocą dwóch układów naczyniowych.

  1. Przy pomocy układu splotu naczyniowego pia mater.
  2. Ze względu na układ dopływu krwi do nerwu wzrokowego, zasilany przez gałęzie i gałęzie centralnej tętnicy siatkówki.

Funkcje nerwu wzrokowego

W prezentowanej części ciała wyróżniamy trzy główne funkcje: ostrość wzroku, postrzeganie barw, pole widzenia. Każda z tych funkcji działa niezależnie od siebie.

Ostrość wzroku przejawia się w zdolności oka do jasnego rozpoznawania małych obiektów. Norma jest brana pod uwagę, gdy dwa punkty świetlne są rozpoznawane osobno pod kątem widzenia wynoszącym jedną minutę. Diagnozuj ostrość za pomocą specjalnych tabel (zdjęcie 1). Ta tabela składa się z rzędów rozmieszczonych poziomo. Pokazują litery i znaki specjalne o różnych rozmiarach. Z odległości 5 m pacjent powinien odtworzyć symbole w ciągu kilku sekund. Patologia tej funkcji wyraża się w obniżeniu ostrości wzroku do różnych stopni lub na początku pełnej ślepoty.
Percepcja kolorów wyraża się w zdolności do określenia wszystkich podstawowych kolorów i ich odcieni. Patologia tej funkcji polega na niemożności rozróżnienia pewnych kolorów lub odcieni. To odchylenie od normy nazywa się ślepotą barwną lub ślepotą barwową, a z definicji medycznej nazywa się achromatopsją.
Pole widzenia jest częścią przestrzeni, którą oko może monitorować w stanie nieruchomym. Niepowodzenie w tym obszarze może prowadzić do zmian w formie scotoma centralnego, koncentrycznego zwężenia pola widzenia lub hemianopsji.

Przedstawiona lista oznacza, że ​​rola nerwu jest bardzo wysoka w niespokojnym ciele ludzkim. Dlatego drobne naruszenia w tej części nie mogą być ignorowane.

Leczenie nerwu wzrokowego

Najczęstszymi chorobami związanymi z nerwem wzrokowym są jaskra, zapalenie nerwów i atrofia. Cieszę się, że niektóre choroby można leczyć, jeśli scena nie jest zbyt ciężka.

Zapalenie nerwu wzrokowego jest chorobą nerwu wzrokowego, której towarzyszy spadek widzenia. Przyczyną tej choroby może być wiele przyczyn: ostre i przewlekłe infekcje, zatrucie alkoholem, uraz i nie tylko. Choroba może być ostra i przewlekła. W ostrej postaci wzrok może spaść gwałtownie w ciągu 2 lub 3 dni. W przypadku przewlekłej postaci tej choroby ostrość wzroku może stopniowo maleć.

W przypadku ostrej choroby pacjent musi być hospitalizowany i zdiagnozowany w jak największym stopniu. Następnie zostanie przepisany kurs antybiotyków o szerokim spektrum działania. Po kuracji antybiotykami absolutnie konieczne jest przyjmowanie witamin z grupy B. Po ustaleniu etiologii zostanie przepisane leczenie, które ma na celu wyeliminowanie przyczyny.

Całkowite lub częściowe zniszczenie włókien nerwu wzrokowego z wymianą ich tkanki łącznej nazywane jest atrofią. Głównymi przyczynami tej choroby są: dystrofia, uraz, uszkodzenie toksyczne, obrzęk itd. Samo-diagnoza i samoleczenie są niedopuszczalne w takiej chorobie. Jeśli czujesz, że twój wzrok zaczyna opadać gwałtownie lub jeśli pojawiają się ciemne plamy na twoich oczach, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Nie można przywrócić zniszczonych włókien. Możesz tylko zawiesić ten proces, ale jeśli przegapisz tę chwilę, możesz stracić wzrok na zawsze. Zanik jest konsekwencją przeniesionych chorób, które dotknęły różne działy ścieżek wzrokowych. Główne leczenie ma na celu wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała tę chorobę.

Wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe, które powoduje uszkodzenie włókien nerwowych, nazywane jest jaskrą. Ta choroba jest bardzo podstępna i niebezpieczna. Może to przynieść dość poważne konsekwencje. Jaskra, podobnie jak atrofia, nie może być wyleczona. Możesz użyć specjalnych kropli, neuroprotektorów, prostaglandyn i nie tylko to może powstrzymać tę chorobę. Pamiętaj, że wszystkie choroby związane z narządem wzroku nie mogą być traktowane niezależnie. Przyjmowanie wszystkich leków powinno odbywać się zgodnie z powołaniem specjalistów w tej dziedzinie.

Zapobieganie chorobom

Z krótkiego opisu chorób nerwu wzrokowego wynika, że ​​wielu chorób nie można wyleczyć. Dlatego główną ochroną przed wieloma chorobami jest niezawodna i niezawodna profilaktyka. Aby zapobiec atrofii, konieczne jest:

  • transfuzja krwi podczas obfitego krwawienia;
  • eliminacja zatrucia;
  • terminowe leczenie tych chorób, które mogą powodować atrofię;
  • regularna wizyta u okulisty.

Jeśli chodzi o jaskrę lub inne choroby związane z prezentowanym nerwem, to przy pierwszych oznakach zmęczenia oczu nie należy tego ignorować, ale należy podjąć niezbędne środki. Wyeliminuj źródło, które powoduje zmęczenie. Następnie wykonaj szereg działań, które mają na celu poprawę kondycji Twoich oczu:

  1. Zrób gimnastykę dla oczu. Niektóre ćwiczenia przyczyniają się do normalizacji funkcji wzrokowej. Oczy szkoleniowe, możesz i na starość, aby uniknąć różnych chorób w tej części ciała.
  2. Czy masować w celu zapobiegania różnych chorób. Można to zrobić niezależnie. Może wpływać na krążenie krwi, nerw wzrokowy i zakończenia nerwowe. Masaż dobrze łączy się z kompresami do oczu, stosując odwary na bazie różnych ziół, mleka i nie tylko.
  3. Do prania używaj specjalnych nalewek i wywarów. Apteka rumiankowa, skrzyp polny, pietruszka i mięta mogą stać się podstawą do mycia lub służyć jako baza do okładów. Mogą najlepiej odzwierciedlać zarówno zewnętrzną, jak i wewnętrzną strukturę twoich oczu.
  4. Chroń swoje oczy podczas pracy przy sprzęcie komputerowym. Po każdej godzinie pracy za monitorem spróbuj zrobić sobie przerwę na 10 minut. W tym momencie zamknij oczy na 2 minuty. Używaj specjalnych okularów do pracy z komputerem ze spolaryzowanymi okularami.
  5. Uważaj na jedzenie i niezbędną ilość witamin. Ten przedmiot oznacza kontrolę własnej wagi, ponieważ nadwaga może negatywnie wpłynąć na wzrok. Staraj się jeść żywność bogatą we wszystkie niezbędne pierwiastki śladowe. Spróbuj wykluczyć suche, słone i pikantne potrawy, a także ograniczyć spożycie słodkich pokarmów. Ale witaminy z grupy B, PP tylko pozytywnie wpływają na wzrok osoby.

To nie jest cała lista rzeczy, które pomogą utrzymać twoje oczy w doskonałej kondycji.

Proste ćwiczenia i narzędzia pomagają przez całe życie utrzymywać twoje wizualne umiejętności na dobrym poziomie.

Co to jest nerw wzrokowy, jego struktura i funkcje

Max Levkin Informacje ogólne 1 komentarz 10 863 wyświetleń.

nerwu ocznego (nerwu) - unikalny kształcenie dla nomenklatury anatomicznej druga para nerwów czaszkowych, należy do grupy obwodowych, jednak jej parametrów nich nie jest odpowiedni.

Przez pochodzenie, to jest część istoty białej mózgu, w strukturze - zawiera przydatki (aksonów) komórek nerwowych, ich nerwu może być więcej niż jeden milion w funkcji - bezpośrednio przesyła kory wrażeń wzrokowych z siatkówki.

Anatomia i histologia nerwu wzrokowego

W obszarze martwego punktu, który znajduje się na siatkówce, aksony tworzą pojedynczą wiązkę, tworzącą nerw wzrokowy. Rozważmy anatomiczną i histologiczną strukturę nerwu wzrokowego.

Anatomicznie można rozróżnić cztery części nerwu.

Wewnątrzgałkowe (śródgałkowe) część nerwu wzrokowego przechodzi poprzez twardówkę i naczyniówkę, i jest płyta o średnicy i pół milimetra, który znajduje się w centralnej części wgłębienie (wykopu). W obszarze tego wcięcia naczynia krwionośne (tętnica i żyła) dopasowują się do gałki ocznej, dlatego nazywa się je również lejem naczyniowym.

Część śródoczna (orbitalna) - przechodzi od gałki ocznej do kanału wzrokowego, umiejscowionego w grubości kości klinowej. Ta część ma długość do 30 mm, grubość do 4,5, kształt w postaci angielskiej litery S i trzy powłoki: tkanka łączna, pajęczaki i ciało stałe (zewnętrzne). Taka konstrukcja zapewnia ochronę nerwu przed naprężeniem podczas ruchów oczu.

Część wewnątrzkanałowa (kanał intronowy) znajduje się w kanale wzrokowym kości klinowej, długość tego odcinka wynosi od 5 do 10 mm. Podczas przechodzenia przez kanał nerw jest w stałym stanie. Zewnętrzna skorupa łączy się z powierzchnią warstwy ściany kości (okostnej).

Wewnątrzczaszkowe (śródczaszkowe) - zaczyna się od ujścia kanału wzrokowego, długość tej części wynosi do 15-17 mm, jest pokryta tylko dwiema membranami (tkanka łączna i pajęczynówki). Nerw wzrokowy po prawej i po lewej znajduje się w przestrzeni podpajęczynówkowej nad Sella membrany, każdy z nich bierze udział w tworzeniu niekompletnych skrzyżowania i dwie droga wzrokowa. Każdy nerw kończy się bocznym ciałem koloidalnym z boku, jego całkowita długość może wynosić do 55 milimetrów.

Histologiczne cechy struktury - nerw wzrokowy obejmuje: włókna doprowadzające, które pochodzą z siatkówki bocznych ciał koloidalnych; oligodendrocyty, zapewniające osłonkę mielinową procesów komórek nerwowych; Podszewka przestrzeni między aksonami i innymi strukturami komórkowymi, zwana astrocytami i mikrogleju.

Funkcje nerwu wzrokowego

Specjaliści wyróżniają trzy główne funkcje, które kontrolują sam nerw wzrokowy.

Ostrość wzroku - zapewnia zdolność urządzenia oka do odróżniania małych obiektów od odległości. Aby określić ostrość widzenia, używane są specjalnie zaprojektowane tabele, na których litery lub inne drukowane znaki są ułożone w rzędy, każdy wiersz ma swoją własną wartość. Jeśli jakakolwiek część ścieżki wzrokowej jest uszkodzona, mogą rozwinąć się następujące patologie: niedowidzenie (obniżona ostrość) i całkowita ślepota.

Percepcja kolorów - umiejętność rozróżniania wszystkich kolorów i odcieni (odpowiada bezpośrednio na nerw wzrokowy). Aby określić patologię percepcji kolorów najczęściej stosuj zestaw Roshchevsky, który składa się z 135 różnych kolorowych kulek z filcu. Podczas badania wszyscy zasypiają na szarej tkance, a lekarz prosi pacjenta o odebranie wszystkich odcieni, podobnych do koloru jednej z głównych kul (po kolei sprawdzane są główne kolory). Przy normalnym postrzeganiu kolorów doświadczenie nie sprawia trudności.

Główne patologie postrzegania kolorów

  • nabyta achromatopsja - rozwija się w procesach zapalnych rozwijających się w nerwie wzrokowym lub w jego atrofii;
  • wrodzona (ślepota barw) - uwarunkowana genetycznie patologia.

Pole widzenia jest częścią otaczającej przestrzeni, którą widzi stałe oko. Pole widzenia jest badane za pomocą obwodu - specjalnie zaprojektowanego urządzenia, które jest dużym półkolem wykonanym z metalu z oznaczeniami, jest przymocowane do stojaka za pomocą zawiasu. Lekarz ocenia wyniki badania, porównując wskaźniki pacjenta ze standardowymi wskaźnikami według kolorów.

Patologia pola widzenia

Scotoma - w polu widzenia pacjenta znajduje się wysepka w obszarze, w którym ostrość wzroku jest tracona lub znacznie zmniejszona, patologia rozwija się w wyniku uszkodzenia siatkówki lub zmętnienia soczewki, ciała szklistego lub rogówki.

Koncentryczne zwężenie - granice pola widzenia są jednakowo zwężone ze wszystkich stron, przyczyną może być choroba, która wpływa na aparat wzrokowy.

Hemianopsja - utrata połowy pola widzenia, patologia może być jednooczna - rozwijająca się z jednej strony, albo obuoczna - dwustronna, o tej samej nazwie (utrata jednostronnych połówek na dwoje oczu) lub inaczej.

Główne choroby nerwu wzrokowego

Wszystkie patologie nerwu wzrokowego są związane z jego anatomiczną strukturą.

Nerw wzrokowy jest obficie zaopatrywany w krew, co powoduje jego dużą wrażliwość na wpływ odurzenia, który może być spowodowany procesami zakaźnymi lub toksycznymi uszkodzeniami.

Wzrost IOP wpływa przede wszystkim na tarczę nerwu wzrokowego, powodując jego patologiczne wykopaliska (tworzenie głębokiej depresji).

Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe powoduje rozwój patologii, takiej jak zastoinowa tarcza nerwu wzrokowego, ponieważ spowalnia ona wypływ wilgoci.

Chorobie nerwu wzrokowego towarzyszą następujące objawy: obniżona ostrość wzroku i reakcje źreniczne, rozwój wad pola widzenia, pogorszenie postrzegania barw.

Zapalenie nerwu wzrokowego

Choroby nerwu wzrokowego o charakterze zapalnym są nazywane zapaleniem nerwu wzrokowego. Istnieją dwa rodzaje zapalenia nerwu.

Zapalenie tkanki tłuszczowej to proces zapalny, który rozwija się w dysku nerwowym. Najczęściej jest to proces jednostronny, charakteryzujący się ostrą, głęboką utratą wzroku. Choroba musi być odróżniona od chorób, takich jak zastoinowy dysk nerwu wzrokowego i zapalenie pseudoartrozy.

Zapalenie nerwu siatkówki to proces zapalny, który rozwija się w części nerwu zlokalizowanej za gałką oczną. Choroba może mieć przebieg ostry lub przewlekły (niedorozwój toksyczny).

Przyczyną zapalenia nerwu wzrokowego może być stwardnienie rozsiane, choroby zapalne, zatrucia, infekcje wirusowe. Dzięki szybkiej terapii ostrość widzenia zostaje przywrócona u trzech czwartych pacjentów, ale może to potrwać do sześciu tygodni. Pomimo całkowitego przywrócenia ostrości wzroku pozostałe funkcje (pole widzenia i postrzeganie kolorów) pozostają zaburzone.

Papillohedema

Obrzęk naczynioruchowy lub zastoinowy dysk nerwu wzrokowego - znaczny obrzęk krążka, który rozwija się pod wpływem zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Przewlekła zastoinowa tarcza nerwu wzrokowego, oprócz obrzęku aksonów, charakteryzuje się niedokrwieniem i zewnątrzkomórkową akumulacją wilgoci.

Choroba prawie we wszystkich przypadkach rozwija się z dwóch stron i objawia się zmniejszeniem funkcji wzrokowych, a mianowicie ostrości wzroku.

U pacjentów z rozpoznaniem zastoinowej tarczy nerwu wzrokowego zawsze obserwuje się patologie neurologiczne, więc gdy podejrzewa się tę chorobę, należy hospitalizować osobę w oddziale neurologicznym. Przywrócenie normalnego stanu dysku zajmie od 6 do 9 tygodni. Nieplanowo wyleczona stagnacja dysku nerwu wzrokowego prowadzi do rozwoju atrofii samego nerwu.

Zanik nerwu wzrokowego

Ostateczną patologią nieleczonych chorób lub urazów nerwu wzrokowego może być atrofia optyczna. Istnieją trzy typy chorób: pierwotna atrofia, wtórna i dziedziczna. Przyczyną choroby może być: uraz, nowotwór, stwardnienie rozsiane, procesy zapalne i dystroficzne.

Choroba objawia się stopniowym lub ostrym spadkiem funkcji optycznych (częściowo lub całkowicie zmniejszona ostrość widzenia, zwężenie pola widzenia, pojawienie się bydła i hemianopsia). Atrofia jest trudna do leczenia, najczęściej nerw wzrokowy nie jest przywracany.

Nerw wzrokowy

Wizja jest jedną z najważniejszych funkcji ludzkiego ciała. To dzięki niemu mózg otrzymuje większość informacji o otaczającym świecie, a główną rolę w tym odgrywa nerw wzrokowy, przez który dzień mija terabajty informacji, od siatkówki do kory półkul.

Nerw wzrokowy, czyli nervus opticus, to druga para nerwów czaszkowych, które nierozerwalnie wiążą mózg i gałkę oczną. Podobnie jak każdy narząd w ciele, jest on również podatny na różne choroby, w wyniku czego widzenie jest szybkie i często bezpowrotnie utracone, ponieważ komórki nerwowe umierają i praktycznie nie są przywracane.

Struktura nerwu wzrokowego

Aby zrozumieć przyczyny chorób i metody leczenia, konieczne jest poznanie struktury nerwu wzrokowego. Jego średnia długość u dorosłych waha się od 40 do 55 mm, główna część nerwu znajduje się wewnątrz formacji oka, w której znajduje się samo oko. Ze wszystkich stron nerw jest otoczony włóknem parabulbowym - tkanką tłuszczową.

Jest podzielony na 4 części:

Dysk nerwu wzrokowego

Nerwu rozpoczyna się na dnie w postaci nerwu wzrokowego (tarczy nerwu wzrokowego), które jest utworzone przez procesy komórek siatkówki, i kończy się w skrzyżowania - rodzaj „skrzyżowania”, umieszczonych nad przysadki wewnątrz czaszki. Ponieważ płyty światłowodowe tworzą skupiska komórek nerwowych, działa nieco powyżej powierzchni siatkówki, dlatego jest czasami nazywany „brodawki”.

Powierzchnia DZN wynosi tylko 2-3 mm 2, a średnica wynosi około 2 mm. Krążek nie znajduje się ściśle w centrum siatkówki, ale nieznacznie przesuwa się w kierunku nosa, a zatem na siatkówce tworzy się fizjologiczny scotoma - martwy punkt. DZN praktycznie nie jest chroniony. Skorupy nerwu pojawiają się tylko podczas przechodzenia przez twardówkę, to znaczy przy wyjściu z gałki ocznej na orbitę. Dostarczanie krwi DZN odbywa się kosztem małych procesów tętnic żółciowych i ma jedynie charakter segmentalny. Dlatego jeśli w tym obszarze dochodzi do naruszenia krążenia krwi, istnieje ostra i często nieodwracalna utrata wzroku.

Muszle nerwu wzrokowego

Jak już wspomniano, dysk nerwu wzrokowego nie ma własnych błon. Nerwy nerwu wzrokowego pojawiają się tylko w części śródgałkowej, w punkcie wyjścia z oka na orbitę.

Są one reprezentowane przez następujące formacje tkanek:

  • Miękka dura mater.
  • Membrana parzystokopytna (pajęczynowa lub naczyniowa).
  • Dura mater.

Wszystkie warstwy warstwa po warstwie otacza nerw wzrokowy, zanim opuści orbitę w czaszce. W przyszłości sam nerw, jak również chiasma, jest pokryty jedynie miękką membraną, a już w czaszce znajdują się w specjalnej cysternie utworzonej przez podpajęczynówkową (naczyniową) membranę.

Dopływ krwi do nerwu wzrokowego

Wewnątrzgałkowe i część orbitalny nerwu mają wiele naczyń krwionośnych, ale ze względu na ich niewielkie rozmiary (głównie naczyń włosowatych), krążenie krwi jest dobry tylko w warunkach normalnych hemodynamiki w całym organizmie.

ONH ma małą liczbę statków o małym rozmiarze - to krótkie tylne tętnice rzęskowe, które są tylko segmentowy dostarczyć tę ważną część nerwu wzrokowego krwi. Już głębsze struktury ONH dostarcza tętnicy środkowej siatkówki, ale znów, ze względu na niski gradient ciśnienia w nim, mały kaliber zastój krwi często występuje, okluzja oraz różnych chorób zakaźnych.

Część wewnątrzgałkowa ma lepsze ukrwienie, które pochodzi głównie z naczyń miękkiej opony twardej, a także z centralnej tętnicy nerwu wzrokowego.

Nerwów czaszkowych i nerwu skrzyżowania bogato wyposażony w naczyniach krwionośnych także ze względu na miękkie i podpajęczynówkowego powłok, w których krew wychodzi z gałęzi tętnicy szyjnej.

Funkcje nerwu wzrokowego

Nie jest ich wiele, ale wszystkie odgrywają ważną rolę w życiu człowieka.

Lista głównych funkcji nerwu wzrokowego:

  • przekazywanie informacji z siatkówki do kory mózgowej poprzez różne struktury pośrednie;
  • szybkiego reagowania na różne bodźce zewnętrznych (światło, hałas, rozerwanie, nadjeżdżającego samochodu, etc...) i wyniku operacyjnego - reflex ochrony w postaci zamknięcia oczu, skoki, wycofanie rąk itp.;.
  • odwrotny transfer impulsów z korowych i podkorowych struktur mózgu do siatkówki.

Wizualna ścieżka lub ruch impulsu wzrokowego

Struktura anatomiczna ścieżki wzrokowej jest złożona.

Składa się z dwóch następujących po sobie sekcji:

  • Część peryferyjna. Jest reprezentowany przez pręciki i szyszki siatkówki (1 neuron), następnie przez dwubiegunowe komórki siatkówki (2 neurony), a następnie przez długie pędy komórek (3 neurony). Razem te struktury tworzą nerw wzrokowy, chrząstkę i przewód wzrokowy.
  • Centralna część ścieżki wzrokowej. Wizualne drogi kończą się w zewnętrznym elemencie kolczastym (który jest podkorowym centrum widzenia), tylnej części wizualnego wzgórka i poczwórnej poczwórnej. Co więcej, procesy zwojów tworzą wizualną jasność w mózgu. Akumulacja krótkich aksonów tych komórek, zwana strefą Wernickego, z której odchodzą długie włókna tworzące sensoryczne centrum wzrokowe - pole korowe 17 wzdłuż Broadmana. Ten obszar kory mózgowej jest "głową" wzroku w ciele.

Normalny obraz oftalmiczny tarczy nerwu wzrokowego

Podczas badania dna oka za pomocą oftalmoskopii lekarz zauważa na siatkówce:

  • DZN jest zwykle jasno różowy, ale z wiekiem, z jaskrą lub miażdżycą obserwuje się blanszowanie dysku.
  • Nie ma żadnych inkluzji na DZN. Z wiekiem czasami pojawiają się małe, żółtawoszare druyski dysku (złogi soli cholesterolu).
  • Kontury DZN są jasne. Niewyraźne kontury dysku mogą mówić o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzczaszkowym i innych patologiach.
  • Norma DZN w normie nie ma wyraźnych wypukłości ani wrażeń, jest praktycznie płaska. Wykopaliska obserwuje się w krótkowzroczności, późnej jaskrze i innych chorobach o wysokim stopniu zaawansowania. Obrzęk krążka obserwuje się ze stagnacją w mózgu i we włóknie pozagałkowym.
  • Siatkówka u młodych i zdrowych ludzi ma kolor jasnoczerwony, bez różnych wtrętów, jest ściśle rozprowadzona w całym obszarze do naczyniówki.
  • Normalnie wzdłuż naczyń nie ma pasm jasnego koloru białego lub żółtego, a także krwotoków.

Objawy uszkodzenia nerwu wzrokowego

Chorobom nerwu wzrokowego w większości przypadków towarzyszą główne objawy:

  • Szybkie i bezbolesne zaburzenia widzenia.
  • Upadek pola widzenia - od nieznacznego do całkowitego bydła.
  • Pojawienie się metamorfozy - zniekształcone postrzeganie obrazów, a także nieprawidłowe postrzeganie rozmiaru i koloru.

Choroby i patologiczne zmiany nerwu wzrokowego

Wszystkie choroby nerwu wzrokowego są podzielone według pochodzenia:

  • Naczyniowe- neuropopatia niedokrwienna przednia i tylna.
  • Traumatyczne. Może być dowolna lokalizacja, ale najczęściej nerw jest uszkodzony w częściach rurowych i czaszkowych. W złamaniach kości czaszki, głównie twarzy, często dochodzi do złamania kości klinowej, w której nerw przechodzi. Z rozległymi krwotokami w mózgu (wypadki, udary krwotoczne itp.) Może dochodzić do ściskania regionu chiasma. Każde uszkodzenie nerwu wzrokowego może skutkować ślepotą.
  • Choroby zapalne nerwu wzrokowego - zapalenia opuszki i pozagałkowego zapalenia nerwu, zapalenia opuszki wzrokowej chiasmal, a także zapalenia brodawki. Objawy zapalenia nerwu wzrokowego pod wieloma względami podobne do innych uszkodzeń układu wzrokowego - szybkie i bezbolesne pogorszenie wzroku, pojawia się mgła w oczach. Na tle leczenia zapalenia nerwu pozagałkowego bardzo często dochodzi do pełnego powrotu wzroku.
  • Niezapalne schorzenia nerwu wzrokowego. Częste zjawiska patologiczne w praktyce okulisty reprezentowane są przez obrzęk o różnej etiologii, atrofię nerwu wzrokowego.
  • Choroby onkologiczne. Najczęstszym nowotworem nerwu wzrokowego są łagodne glejaki u dzieci, które ujawniają się przed 10-12 rokiem życia. Nowotwory złośliwe są rzadkie, zwykle przerzutowe.
  • Wrodzone anomalie - zwiększenie wielkości DZN, niedorozwoju nerwu wzrokowego u dzieci, coloboma i inne.

Metody badań w chorobach nerwu wzrokowego

We wszystkich chorobach neurologicznych badania diagnostyczne obejmują zarówno ogólne metody oftalmologiczne, jak i specjalne.

Typowe metody obejmują:

  • visometry - klasyczna definicja ostrości wzroku z korekcją i bez;
  • perymetria - najbardziej wskazująca metoda badania, umożliwiająca lekarzowi określenie lokalizacji zmiany;
  • oftalmoskopia - z pokonaniu początkowych działów nerwowych, szczególnie w niedokrwiennym optikopatii ujawnił bladość lub obrzęk wykopu płyty, jego bladość, lub, wręcz przeciwnie, po wstrzyknięciu.

Specjalne metody diagnostyczne obejmują:

  • Rezonans magnetyczny mózgu (w mniejszym stopniu, tomografia komputerowa i dyfrakcja rentgenowska). Jest optymalna w badaniu urazowym, zapalnym, non-zapalnej (stwardnienie rozsiane) i związku przyczynowego rak (glejak nerwu wzrokowego).
  • Angiografia fluorescencyjna naczyń siatkówki - „złoty standard” w wielu krajach, co sprawia, że ​​jest możliwe, aby zobaczyć w jakim obszarze było wstrzymanie przepływu krwi, jeśli jest przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, ustawić lokalizację skrzepliny, aby ustalić dalsze występy w przywrócenie wzroku.
  • HRT (Tomografia Heidelberga)- badanie pokazujące w najdrobniejszych szczegółach zmiany w DZN, które są bardzo pouczające na temat jaskry, cukrzycy, dystrofii nerwu wzrokowego.
  • US orbity również szeroko stosowany w pokonaniu nerwu ocznego i oczodołu, jest bardzo pouczający, jeśli dziecko ma glejaka nerwu wzrokowego.

Leczenie chorób nerwu wzrokowego

Z powodu różnych przyczyn, które powodują uszkodzenie nerwu wzrokowego, leczenie powinno być przeprowadzone dopiero po dokładnej diagnozie klinicznej. Najczęstszym sposobem leczenia takich patologii są specjalistyczne szpitale okulistyczne.

Niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego - bardzo poważna choroba, którą należy leczyć w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia choroby. Dłuższy brak terapii prowadzi do trwałego i znaczącego spadku widzenia. W przypadku tej choroby zalecany jest cykl kortykosteroidów, leków moczopędnych, angioprotekcyjnych i leków mających na celu wyeliminowanie przyczyny choroby.

Urazowe patologia nerwu wzrokowego na dowolnej części swojej drodze może spowodować poważne pogorszenie wzroku, więc najpierw trzeba wyeliminować ucisku na nerw lub chiasma, możliwe jest przy użyciu techniki wymuszonej diurezy, i wykonać kraniotomii lub orbitę. Prognozy dotyczące takich obrażeń są bardzo niejednoznaczne: wzrok może pozostać 100% i może być całkowicie nieobecny.

Retrowulbar i zapalenie nerwu ramiennego są często pierwszą oznaką stwardnienia rozsianego (do 50% przypadków). Drugą najczęstszą przyczyną jest infekcja, zarówno bakteryjna jak i wirusowa (wirus opryszczki, CMV, różyczka, grypa, odra, itp.). Leczenie może służyć do wyeliminowania obrzęków i zapalenia nerwu wzrokowego za pomocą wysokich dawek kortykosteroidów i antybiotyki lub środki przeciwwirusowe, w zależności od etiologii.

Łagodne nowotwory występują u 90% dzieci. Glejak nerwu wzrokowego znajduje się wewnątrz kanału wzrokowego, czyli pod błonami i charakteryzuje się proliferacją. Patologii nerwu wzrokowego nie można wyleczyć, a dziecko może oślepnąć.

  • bardzo wczesne i szybko zmniejszone widzenie, aż ślepota po stronie porażki;
  • rozwija rzęsy - nie pulsacyjne wytrzeszcz oka, którego nerw jest dotknięty guzem.

Na glejaka nerwu wzrokowego w większości przypadków wpływają włókna nerwowe, a znacznie rzadziej - strefa wzrokowo-chiasowa. Klęska tego ostatniego zwykle bardzo komplikuje wczesną diagnozę choroby, co może prowadzić do rozprzestrzeniania się guza w obu oczach. W przypadku wczesnej diagnostyki możliwe jest zastosowanie MRI lub dyfrakcji rentgenowskiej zgodnie z Rezą.

Zanikowanie nerwu wzrokowego dowolnego pochodzenia jest zwykle leczone dwa razy w roku w celu utrzymania stabilności stanu. Leczenie obejmuje leki (Cortexin, witaminy, Meksidol, Retinalamin) oraz fizykoterapia (elektro-optyczne, magnetyczne elektroforezy and Drug Administration).

Przy identyfikacji zmian w oczach samych siebie lub ich krewnych, szczególnie starców lub dzieci, konieczne jest jak najszybsze skontaktowanie się z leczącym okulistą. Tylko lekarz będzie w stanie prawidłowo zdiagnozować i przepisać niezbędne środki. Opóźnienie w chorobach nerwu wzrokowego zagraża ślepocie, której nie można wyleczyć.

Nerw wzrokowy i DZN

Nerw wzrokowy (n. Opticus) zapewnia transmisję impulsów nerwowych wywołanych przez stymulację światłem, od siatkówki do centrum wzrokowego w korze płata potylicznego mózgu.

Struktura i funkcje nerwu wzrokowego

Włókna nerwowe z wrażliwych komórek siatkówki ostatecznie zbierają się w tylnym biegunie oka do nerwu wzrokowego. Całkowita liczba włókien nerwowych tworzących nerw wzrokowy jest większa niż 1 milion, ale ich liczba zmniejsza się wraz z wiekiem. Lokalizacja i przebieg włókien nerwowych z różnych obszarów siatkówki ma ściśle określoną strukturę. Kiedy zbliżasz się do tarczy nerwu wzrokowego (DZN), warstwa włókien nerwowych gęstnieje, a to miejsce wznosi się nieco powyżej siatkówki. Następnie włókna zebrane w tarczy nerwu wzrokowego (DZN) wyginają się pod kątem 90˚, tworząc śródoczną część nerwu wzrokowego.

Optyka dysk ma średnicę 1.75-2.0 mm i powierzchni 2-3 mm. Powierzchnia projekcyjna ONH odpowiada powierzchni pola martwego pola widzenia. Pierwszy martwy punkt został odkryty przez fizyka E. Marriott w 1668 roku.

Nerw wzrokowy zaczyna się od DZN i kończy w chiazmie. Długość nerwu wzrokowego u osoby dorosłej wynosi od 35 do 55 mm. Nerw wzrokowy ma wygięcie w kształcie litery S, które zapobiega jego napięciu podczas ruchu gałki ocznej. Prawie cały nerw wzrokowy, podobnie jak mózg, ma trzy muszle: stałą, pajęczą i miękką. Przestrzenie między nimi są wypełnione cieczą o złożonym składzie.

Topograficznie nerw wzrokowy dzieli się na 4 sekcje: śródoczne, wewnątrzoczodołowe, wewnątrzczaszkowe i śródczaszkowe.

Nerwy wzrokowe obu oczu wychodzą do jamy czaszki i łączą się w polu tureckiego siodła, tworząc chazm. W obszarze chiasma przeprowadza się częściowe przejście włókien nerwu wzrokowego. Włókna krzyżują się z wewnętrznej (nosowej) połówki siatkówki, a włókna z zewnętrznych (skroniowych) połówek nie krzyżują się.

Po skrzyżowaniu włókna wzrokowe tworzą wizualne trakty (tractus opticus). Struktura każdego traktu obejmuje włókna z zewnętrznej połówki siatkówki tego samego boku i wewnętrznej połowy przeciwnej.

Metody badania nerwu wzrokowego i nerwu wzrokowego

Dysk optyczny jest dostępny do szczegółowego badania i badania:

  • Oftalmoskopia DZN z oceną formy, barwy, granic, naczyń.
  • Kampimetria - określa w polu widzenia centralny scotoma i rozmiar martwego punktu
  • Optyczna tomografia koherentna OCT
  • HRT

Na danych badaniach można ujawnić anomalie wrodzone:

  • Zwiększenie rozmiaru DZN
  • Aplasia i hipoplazja DZN
  • Dysk Druseny
  • Dysk Koloboma
  • Fałszywe zapalenie nerwu
  • Zanik DZN

Nabyte naruszenia są również bardzo zróżnicowane:

  • Zanik DZN o różnym pochodzeniu
  • Prawdziwe zapalenie nerwu i zastoinowa niewydolność serca
  • Zaburzenia naczyniowe - zwężenie tętnic, poszerzenie żył

Klinicznie, zmiany w nerwie wzrokowym mogą objawiać się następującymi objawami:

  • Zmniejszona ostrość wzroku
  • Naruszenie postrzegania kolorów
  • Zmiany w polu widzenia chorego oka, ze zmianami umiejscowionymi powyżej chiasma - w obu oczach
  • Zwiększenie progu elektrycznej wrażliwości nerwu wzrokowego

Nerw wzrokowy: funkcje, choroby, leczenie

Wizja jest jedną z najważniejszych funkcji w życiu człowieka, dzięki której postrzega się ponad 70% wszystkich informacji. Jedną ze znaczących struktur w analizatorze wizualnym jest nerw wzrokowy, na światłowodach z fotoreceptorów siatkówki do pól wzrokowych półkul mózgowych pojawia się impuls nerwowy z widoczną informacją.

Struktura i funkcje

Nerw wzrokowy i ścieżka optyczna, przez którą przepuszczany jest impuls nerwowy, mają raczej złożoną strukturę. Jednak wiedza na temat specyfiki tej anatomicznej struktury pozwala zrozumieć przyczynę rozwoju wielu chorób i specyfiki ich leczenia.

Pod chiazmą jest przysadka - "przywódca" całego układu hormonalnego człowieka. Taka bliskość tych anatomicznych formacji jest bardzo wyraźnie widoczna w guzach przysadki mózgowej i przejawia się w postaci zespołu wzrokowo-chiasmatycznego.

Dopływ krwi do nerwu wzrokowego występuje głównie z odgałęzień tętnicy szyjnej wewnętrznej. Dysk nerwu wzrokowego ma bardzo słabe ukrwienie z krótkich tętnic dróg żółciowych. Część oftalmiczna i czaszkowa jest bardziej efektywnie dostarczana.

Wideo:


Podstawowe funkcje nerwu wzrokowego oka:

  • przeniesienie impulsu nerwowego z receptorów siatkówki do podkorowych struktur mózgu, a następnie do kory mózgowej;
  • sprzężenie zwrotne - przekazywanie sygnału z kory mózgowej do gałek ocznych;
  • odruch - szybka reakcja na bodźce zewnętrzne, takie jak silny szum, eksplozja, jasne światło, zbliżanie się do transportu itp.

Choroby nerwu wzrokowego

Wszystkim chorobom towarzyszą określone objawy. Główne oznaki klęski są następujące:

  • zaburzenia wzroku - ostrość zależy od zasięgu i obszaru zmiany, może wynosić od 0,9 do całkowitej ślepoty "0" (zero);
  • metamorfoza - blask, opalizujące kręgi, zmiana kolorów, zniekształcenie rozmiarów i form widocznych obiektów;
  • redukcja pól widzenia - jest również charakterystyczna dla porażki którejkolwiek z części ścieżki wzrokowej, od DZN do struktur korowych (wizualna jasność i pole 17).

Wszystkie choroby nerwu wzrokowego można warunkowo podzielić na 6 grup, w zależności od przyczyny ich ewokacji:

  1. Geneza naczyń: przedsionkowa i tylna niedokrwienna optyka. Choroba ta jest spowodowana zmniejszeniem lub całkowitym brakiem przepływu krwi w jednym z naczyń krwionośnych dostarczających nerw wzrokowy. Ta patologia jest podobna pod względem etiologii, leczenia i rokowania z udarem. Najczęstsza choroba występuje jednostronnie, ale zdarzały się przypadki obustronnej, natychmiastowej ślepoty. Choroba jest spowodowana zmianami miażdżycowymi w tętnicy szyjnej lub pływających naczyniach krwionośnych, które powodują zator.
  2. Pourazowe: dość powszechna przyczyna uszkodzenia nerwu wzrokowego. Występuje, gdy front z urazami czaszki, którym towarzyszy złamań oczodołu, zatok klinowych i pękniętą czaszkę. W wyniku złamania orbity kostnej następuje albo całkowite przecięcie nerwu wzrokowego, które jest najczęściej wymieniane w miejscu wyjścia z nerwu wzrokowego oczodoły w czaszce lub częściowy zanik, powodując ściśnięcie krwiaków i fragmentów kości.
  3. Infekcyjne i zapalne choroby nerwu wzrokowego. Takie choroby obejmują zapalenie nerwu wzrokowego i pozagałkowe nerwu wzrokowego. Główne przyczyny tych chorób, - jest nośnikiem infekcji wirusowej - Toxoplasma, opryszczki, wirus cytomegalii, Chlamydia, jak również w trakcie ostrej fazy grypa, ospa wietrzna, odra, różyczka. W przypadku tych chorób zakaźnych zaczyna się ostry i bezbolesny spadek widzenia, czasami aż do całkowitego braku. Najczęściej choroby te dotykają dzieci i młodzież.

Diagnoza i leczenie

Przeprowadzone leczenie i diagnoza zależą bezpośrednio od przyczyny choroby, wieku pacjenta, historii i towarzyszących objawów.

  • Kiedy urazy, towarzyszyć złamania i krwiaka wewnątrzczaszkowego, często pacjent jest w ciężkim stanie na oddziale intensywnej opieki, a także korzystać ze wszystkich dostępnych metod badania i okazało się, że reklamacja jest trudne. Dla postawienia diagnozy oraz wykrywania obszarów uszkodzenia, w takich przypadkach użycie MRI orbit oczu i nerwów wzrokowych, a jeśli to nie jest możliwe, to X-Ray czaszki dwóch występów.

Przeprowadzenie tych metod diagnostycznych może bardzo dokładnie określić lokalizację zmiany. Szczególnie ważne w diagnostyce urazów pourazowych jest miejsce na wyjście nerwu wzrokowego z orbity do przedniego dołu czaszki. Przy określaniu przesunięcia położenia odłamów kostnych i krwiak pilnej potrzeby gospodarstwa kraniotomii za pomocą wymuszonej diurezy, aby zmniejszyć obrzęk i kompresji nerwu wzrokowego. Tylko terminowe leczenie chirurgiczne pozwala nie tylko zachować wzrok, ale także życie pacjenta.

  • Niedokrwienna optyka - głównie choroba osób starszych. Oprócz skarg na szybkie i bezbolesne zaburzenia widzenia, bardzo często zawroty głowy, bóle głowy, ogólne osłabienie, ból w sercu. Wskazuje to na układowe uszkodzenie tętnic i żył w ciele.

Rozpoznanie tej choroby zwykle nie przedstawia żadnych trudności: DZN staje się blady, naczynia są anemiczne, siatkówka jest bladoróżowa. Jeśli to możliwe, wykonuje się fluorescencyjną angiografię siatkówki, która może dokładnie wskazywać zmiany chorobowe i określa dalsze rokowanie dla odbudowy nerwu wzrokowego.

  • Niezapalnychoroba nerwu wzrokowego dotyczy głównie jego części ocznej i DZN. Często dysk stagnacyjny Nerw wzrokowy jest wykryty przypadkowo lub z niewielkimi skargami na niewyraźne widzenie lub bóle głowy.

Podczas dalszej kontroli neurologów wydaje MRT i można go znaleźć stwardnienie rozsiane, różne guzy mózgu i przysadka mózgowa, miażdżyca tętnic szyjnych i kręgosłup Veliziyeva. Leczenie ma na celu wyeliminowanie obrzęku DZN i przyczyn, które go spowodowały.

  • Choroby oczu, częsta przyczyna atrofia Nerw wzrokowy jest jaskrą. Wraz z nim wzrasta ciśnienie śródgałkowe, w wyniku czego obserwuje się wykopy dysku, a następnie zanik. Możesz tego uniknąć, odwiedzając na czas okulistę i stosując leki przeciwnadciśnieniowe w postaci kropli do oczu.
  • ZapalenieNerw wzrokowy jest bardzo częstą przyczyną szybkiego pogorszenia widzenia w młodym wieku. Zakaźne uszkodzenie nerwu wzrokowego, występuje głównie w jego części orbitalnej. Jeśli zostanie zidentyfikowany okulista zapalenie nerwu pozagałkowego, Objawy i leczenie są pod wieloma względami podobne do postaci niezapalnych.

Diagnoza polega na przeprowadzeniu badania ostrości wzroku, mierzeniu pola widzenia, a także badaniu dna oka. Z żyły pobiera się krew do specjalnej analizy, która może określić miana przeciwciał przeciw wielu patogenom zapalenia nerwów. Leczenie polega na wyeliminowaniu ogniska infekcji, w przypadku których stosuje się antybiotyki, leki przeciwwirusowe, a także plazmaferezę i UV krwi. Wszystkie te procedury są przeprowadzane w specjalistycznym szpitalu okulistycznym.

  • Glejak nerw wzrokowy objawia się zaburzeniem widzenia. Niestety, ponieważ jest to choroba wieku dziecięcego, najczęściej okuliści diagnozują "niedowidzenie", "zeza", "hipermetropię".

W przypadku glejaka, wraz ze wzrostem guza, obraz powoli się zmniejsza. Kiedy guz osiągnie duży rozmiar, widzenie po stronie zmiany całkowicie znika i nie można go przywrócić. Wraz z postępem, guz poprzez chiasmus może rozprzestrzenić się na drugi nerw wzrokowy, tym samym całkowicie pozbawiając dziecko widzenia. Leczenie polega na usunięciu guza, co można osiągnąć za pomocą chemioterapii, radioterapii lub poprzez operację chirurgiczną. Rokowanie jest zwykle wątpliwe ze względu na późne wykrycie i destrukcyjne działanie guza na nerw wzrokowy. Nawet na tle leczenia, nie jest rzadkością zapisywanie wzroku po stronie zmiany, i jest to również możliwe do powtórzenia.