Choroba rogówki oka

Krycie rogówki oka u ludzi jest często nazywane cierniem. Jest to niebezpieczna patologia, która w przypadku braku odpowiedniego leczenia może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku.

Przyczynami zmętnienia mogą być różne czynniki, począwszy od chorób narządu wzroku, a skończywszy na urazach mechanicznych.

Gdy zdiagnozowane na wczesnym etapie, zjawisko to jest wyleczone bez konsekwencji, a przestrzeganie środków zapobiegawczych pozwala całkowicie go uniknąć i zachować zdrowie oczu przez długi czas.

Aby zidentyfikować chorobę w czasie, ważne jest, aby każdy z nas znał czynniki ryzyka i objawy zmętnienia rogówki.

Keratoconus - opis choroby, etapy, etapy leczenia

loading...

O powszechnych schorzeniach oczu, takich jak krótkowzroczność, nadwzroczność, jaskra, zapalenie spojówek, jest znana każdej osobie.

Ale wśród chorób narządu wzroku występują również rzadkie patologie, które niestety mogą wystąpić u każdej osoby.

A większość z nich może przynieść znaczne szkody i spowodować wiele problemów, które negatywnie wpłyną na wzrok.

Jednym z nich jest rogowacenie - zmiany zwyrodnieniowe w rogówce, prowadzące do jej przerzedzania i zmiany kształtu.

Główne przyczyny i metody leczenia egzophthalmos

loading...

Niestety, istnieje wiele różnych chorób oczu: niektóre z nich można określić jedynie na specjalnym sprzęcie oftalmologicznym, podczas gdy inne są wyraźnie odróżniane z powodu fizycznych zmian w narządzie wzroku.

Exophthalmos to patologia, którą można zobaczyć gołym okiem. Przy tym gałka oczna wystaje do przodu, przesuwając ją na bok.

Choroba jest wtórnym objawem niektórych chorób narządów wewnętrznych lub indywidualnej, wrodzonej cechy ciała.

Niebezpieczna choroba oczu - zapalenie rogówki

loading...

Jedną z niebezpiecznych chorób oczu jest zapalenie rogówki - jest to choroba zapalna rogówki oka.

Może mieć inny charakter, w którym rogówka staje się mętna, co prowadzi do upośledzenia wzroku aż do całkowitej ślepoty.

Charakter przebiegu choroby i nasilenie skutków zapalenia rogówki zależy od ogólnej odporności pacjenta.

W tym artykule przeanalizujemy objawy i sposoby leczenia tej choroby.

Oczy rogówki: choroby, objawy, leczenie. Zapalenie rogówki oka

loading...

Przezroczysta nienabłonowa błona gałki ocznej nazywa się rogówką. Jest to kontynuacja twardówki i wygląda jak soczewka wypukła wklęsła.

Cechy struktury

loading...

To niezwykłe, że u wszystkich osób rogówka oka ma mniej więcej tę samą średnicę. Ma 10 mm, dopuszczalne odchylenia nie przekraczają 0,56 mm. Jednocześnie nie jest okrągły, ale ma lekko wydłużoną szerokość - wymiar poziomy wszystkich jest o 0,5-1 mm mniejszy niż pionowy.

Rogówka oka charakteryzuje się wysokim bólem i dotykową, ale jednocześnie niską wrażliwością na temperaturę. Składa się z pięciu warstw:

  1. Część powierzchni jest reprezentowany przez płaski nabłonek, który jest kontynuacją spojówki. Jeśli jest uszkodzony, ta warstwa jest łatwo przywrócona.
  2. Przednia płyta graniczna. Ta powłoka luźno przyczepiona do nabłonka, dzięki czemu można ją łatwo odrzucić przy najdrobniejszej patologii. Nie regeneruje się, ale staje się tępy po uszkodzeniu.
  3. Substancją rogówki jest zrąb. Najgrubsza część skorupy, składająca się z 200 warstw płytek zawierających włókienka kolagenowe. Pomiędzy nimi znajduje się składnik łączący - mucoprotein.
  4. Tylna płyta graniczna nosi nazwę błony Descemeta. Ta warstwa wolna od komórek jest podstawową błoną dla śródbłonka rogówki. Z tej części powstają wszystkie komórki.
  5. Wewnętrzna część rogówki nazywana jest śródbłonkiem. Odpowiada za procesy metaboliczne i chroni podścielisko przed działaniem wilgoci w oku.

Funkcje rogówki

loading...

Aby zrozumieć, jak niebezpieczne są choroby tej powłoki oka, musisz wiedzieć, do czego służy i za co jest odpowiedzialna. Przede wszystkim rogówka oka pełni funkcję ochronną i wspierającą. Jest to możliwe dzięki dużej wytrzymałości i możliwości szybkiego przywrócenia jej zewnętrznej warstwy. Ma również wysoką czułość. Gwarantuje to szybka reakcja włókien nerwów przywspółczulnych i współczulnych na każdą stymulację.

Oprócz funkcji ochronnej zapewnia również przepuszczalność światła i załamanie światła w oku. Jest to ułatwione dzięki charakterystycznemu wypukłemu wklęsłości i absolutnej przezroczystości.

Choroby rogówki

loading...

Wiedząc, jak potrzebna jest ochronna powłoka oka, ludzie zaczynają uważnie monitorować stan swojego aparatu wzrokowego. Ale od razu warto zauważyć, że istnieją zarówno nabyte choroby, jak i anomalie rozwoju. Jeśli chodzi o cechy wrodzone, to w większości przypadków nie wymagają leczenia.

Nabyte choroby rogówki z kolei dzielą się na zapalne i dystroficzne. Leczenie rogówki oka nie rozpoczyna się wcześniej, niż zostanie ustalona dokładna diagnoza.

Anomalie rozwojowe, które nie wymagają leczenia

loading...

Niektórzy ludzie mają genetyczną predyspozycję do zmiany kształtu i wielkości rogówki. Zwiększenie średnicy tej powłoki nazywa się megalocornea. W tym przypadku jego rozmiar przekracza 11 mm. Ale taka anomalia może być nie tylko wrodzona - czasami pojawia się w wyniku niewyrównanej jaskry, która rozwinęła się w dość młodym wieku.

Mikro-rogówka jest stanem, w którym wielkość ludzkiej rogówki nie przekracza 9 mm. W większości przypadków towarzyszy mu zmniejszenie wielkości gałki ocznej. Ta patologia może zostać nabyta w wyniku subatrofii gałki ocznej, podczas gdy rogówka oka staje się nieprzezroczysta.

Również ta zewnętrzna powłoka może być płaska. To znacznie zmniejsza jego załamanie. Ludzie z takimi problemami są podatni na zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Niektórzy ludzie mają chorobę podobną do tej, którą nazywa się łukiem starczym. Ta krążąca w kształcie pierścienia nieprzezroczystość oka nazywa się embriotoksonem.

Anomalie rozwojowe, które należy poprawić

loading...

Jedną z cech struktury rogówki jest jej stożkowy kształt. Ta patologia jest uważana za genetyczną i nazywa się keratoconus. W tym stanie środek rogówki jest wyciągany do przodu. Powodem jest niedorozwój tkanki mezenchymalnej, która tworzy daną membranę. Wskazane uszkodzenie rogówki oka nie pochodzi od urodzenia - rozwija się o 10-18 lat. Aby pozbyć się problemu, możliwe jest tylko dzięki interwencji operacyjnej.

W dzieciństwie pojawia się także inna patologia rozwoju oka, keratoglobus. To jest nazwa kulistej rogówki oka. W tym przypadku nie centralna część powłoki, ale jej części obwodowe, jest rozciągnięta. Ostry obrzęk rogówki nazywany jest kroplą oka. W takim przypadku często zaleca się operację.

Choroby zapalne

loading...

Kiedy występuje wiele problemów z rogówką, ludzie skarżą się na światłowstręt, kurcz powiek, charakteryzujący się mimowolnym miganiem i uczuciem obcego ciała pod powiekami. Na przykład erozji rogówki oka towarzyszą bóle, które mogą przeniknąć do połowy głowy, w której znajduje się uszkodzone oko. W końcu jakiekolwiek uszkodzenie integralności nabłonka będzie odczuwane jako ciało obce. Wszystkie choroby zapalne są nazywane zapaleniem rogówki. Główne objawy ich pojawienia się to zaczerwienienie oka, zmiany we właściwościach rogówki, a nawet wzrost nowo powstałych naczyń.

Klasyfikacja zapalenia rogówki

loading...

W zależności od przyczyn pojawienia się problemów, wyróżnia się kilka rodzajów procesów zapalnych, które powodują uszkodzenie rogówki oka. Leczenie będzie zależeć wyłącznie od tego, co spowodowało zapalenie.

Czynniki egzogenne obejmują takie zmiany grzybicze, jak promienica i aspergiloza, choroby bakteryjne najądrza, wiele problemów wirusowych.

Endogenne przyczyny rozwoju zapalenia rogówki obejmują problemy neurogenne, niedobór witamin i hipowitaminozę. Przyczyną są również określone infekcje: kiła, bruceloza, gruźlica, malaria i inne. Ale są też nietypowe przyczyny: włókniste zapalenie rogówki, nawracająca erozja, akeratitis na trądzik różowaty.

Etapy zapalenia rogówki

loading...

Pierwszą oznaką wystąpienia procesu zapalnego jest pojawienie się nacieków. Przezroczysta i gładka w normalnej skorupie staje się szorstka i mętna. Zmniejsza to jego czułość. W ciągu kilku dni naczynia rosną w uformowany naciek.

W drugim etapie rozpoczyna się erozja rogówki, a w centralnej części nacieku tkanki zaczyna się martwica. Pojawienie się owrzodzenia może być tylko w strefie pierwotnej zmiany, ale są sytuacje, w których może ona uszkodzić całą osłonę ochronną w ciągu kilku godzin.

Przechodząc do trzeciego etapu, zapalenie rogówki zaczyna się cofać. W trakcie tego procesu owrzodzenie jest usuwane, jego brzegi są wygładzane, a dno pokryte jest blizną o białej barwie.

Konsekwencje procesów zapalnych

loading...

Jeśli nacieki i erozje powstałe podczas zapalenia rogówki nie dotrą do tak zwanej błony Bowmana, nie będzie żadnych śladów uszkodzeń. Głębsze zmiany pozostawiają ślady. W rezultacie może powstać chmura, plama lub cierń. Wyróżnia się je w zależności od stopnia uszkodzenia.

Chmura nie jest widoczna gołym okiem - jest to szarawe przezroczyste zmętnienie. Wpływa na ostrość wzroku tylko wtedy, gdy znajduje się w centrum rogówki. Plamy są widoczne podczas normalnego badania, wyglądają jak białe, gęste łaty. Kiedy powstają, widzenie wyraźnie się pogarsza. Belmo - w zależności od wielkości - może powodować częściową ślepotę. To biała, nieprzejrzysta blizna.

Rozwiązywanie problemów

loading...

W większości przypadków dość łatwo jest określić zapalenie rogówki. Oprócz obecności oczywistych objawów wskazujących, że rozpoczęło się zapalenie rogówki oka, lekarz może zobaczyć uszkodzenie w normalnym badaniu. Jednak w celu ustalenia przyczyny i celu odpowiedniego leczenia konieczne jest zastosowanie specjalnych metod laboratoryjnych. Okulista powinien nie tylko przeprowadzić badanie, ale także sprawdzić czułość rogówki.

Ponadto lekarz musi ustalić, czy przyczyną zapalenia są czynniki egzogenne lub endogenne. To określi dalsze działania.

Leczenie procesów zapalnych

loading...

Jeśli oko zostało dotknięte powierzchownym (egzogennym) zapaleniem rogówki, pacjent potrzebuje pomocy w nagłych wypadkach. Zostały mu przypisane lokalne środki przeciwdrobnoustrojowe: "Lewomycetyna", "Okatsin", "Tsipromed", "Kanamycin", "Neomycin". W okresie resorpcji nacieków przepisuje się streffidy. Wyznaczają również immunokorektory, witaminy. Zaleca się leki zaprojektowane w celu stymulacji procesu nabłonkowej rogówki. Do tych celów stosuje się "Etaden", "Solcoseril" i inne leki. Jeśli zapalenie rogówki spowodowane było przez bakterie, nawet przy odpowiednim i odpowiednim leczeniu może wystąpić zmętnienie rogówki.

Restoratywne leczenie chirurgiczne może być wykonane nie wcześniej niż rok po leczeniu gojenia.

Urazy rogówki

loading...

Często jednak problemy z zewnętrzną powłoką oka powstają nie tylko z powodu infekcji, bakterii lub grzybów. Przyczyną zmiany jest uszkodzenie rogówki oka. Powstaje z wniknięć ciał obcych pod powieki, ran i oparzeń. Warto zauważyć, że jakiekolwiek traumatyczne uszkodzenie może prowadzić do rozwoju zapalenia rogówki. Tego scenariusza nie można wykluczyć, nawet jeśli jakikolwiek mote lub rzęski wpadnie w oko. Lepiej rozpocząć natychmiast zapobiegawcze leczenie przeciwbakteryjne, aby uchronić się przed możliwą infekcją.

Najpoważniejsze konsekwencje powodują oparzenie rogówki oka. Wszakże w prawie 40% przypadków powoduje utratę wzroku. Oparzenia są podzielone na cztery stopnie:

  • uszkodzenie powierzchni;
  • nieprzezroczystość rogówki oka;
  • głębokie uszkodzenie - zewnętrzna skorupa oka staje się jak oszronione szkło;
  • Rogówka jest mocno uszkodzona, przypomina porcelanę.

Oparzenia mogą być spowodowane ekspozycją na chemikalia, wysokie temperatury, jasne błyski światła lub połączone przyczyny. W każdym przypadku konieczne jest jak najwcześniejsze pojawienie się u specjalisty, który będzie w stanie ocenić uszkodzenie rogówki oka. Leczenie powinno wyznaczyć tylko okulistę. W takich przypadkach oko należy umyć, nałożyć opatrunek z dodatkiem środka antyseptycznego. Działania powinny mieć na celu przywrócenie funkcji wzrokowej i zapobieganie rozwojowi wszelkiego rodzaju komplikacji, w tym zapaleniu rogówki.

Choroby rogówki. Diagnoza i leczenie

loading...

Rogówka - przezroczysta, beznaczyniowa twarz gałki ocznej, będąca kontynuacją twardówki. Dzięki niej światło może dostać się do głębszych warstw oka.

Rogówka pojawia się jako soczewka wklęsło-wypukła o średnicy około 10 milimetrów. Posiada niską temperaturę, ale wysoką wrażliwość dotykową i bolesną.

Choroby rogówki stanowią jedną czwartą wszystkich chorób oczu. Niebezpieczeństwo chorób rogówki oka polega na tym, że bez odpowiedniego leczenia osoba może szybko stracić wzrok!

Rogówka oka składa się z 5 warstw:

  • warstwa powierzchniowa składa się z komórek płaskiego nabłonka, który jest kontynuacją spojówki (bardzo wrażliwej);
  • przednia płyta graniczna jest słabo związany z nabłonkiem, dlatego przy najmniejszym odchyleniu jest szybko odrzucany. Jeśli komórki są uszkodzone, to nie dochodzi do siebie, ale szybko staje się mętne;
  • stroma - najgrubsza otoczka rogówki, zawiera około 200 warstw włókienek kolagenowych, między którymi znajduje się składnik łączący mukoproteiny;
  • skorupa descemet - tylna płyta graniczna (warstwa pozbawiona komórek), z której powstają wszystkie komórki rogówki;
  • śródbłonek - Wewnętrzna część skorupy, chroniąca zręby przed wilgocią w oku.

Funkcje rogówki:

  • ochrona oka (rogówka jest wystarczająco silna i może szybko dojść do siebie);
  • załamanie światła (rogówka jest częścią układu optycznego oka, ze względu na sferyczność i przezroczystość, którą przewodzi i załamuje promienie światła);
  • utrzymywanie kształtu oka.

Jeśli ulegnie uszkodzeniu, rogówka staje się matowa, co prowadzi do zmniejszenia widzenia. W rogówce procesy zapalne rozpoczynają się szybko i trwają przez długi czas.

Choroby rogówki oka

loading...

Choroby rogówki oka mogą być zarówno nabyte, jak i wrodzone.

Rodzaje chorób rogówkowych:

  • urazy;
  • zapalenie rogówki;
  • naruszenie wielkości i kształtu rogówki;
  • zmiany zwyrodnieniowe i dystroficzne itp.

Urazy

Uszkodzenie rogówki może nastąpić w trakcie dostania się obcego przedmiotu do oka.

Mogą to być ziarenka piasku, zrębki, zrębki. Głębokie i powierzchowne urazy różnią się stopniem penetracji.

Przy powierzchownych obrażeniach ciała obce znajdują się w zewnętrznych warstwach oka i rogówce, a także w głębokim urazie - w głębi gałki ocznej. W niektórych przypadkach, gdy oko zostaje uszkodzone, rozwija się erozja rogówki.

Na naszej stronie można znaleźć pełniejsze informacje na temat diagnozy obrażeń oczu i metod usuwania ciał obcych.

Keratyt

Zapalenie rogówki jest jedną z najczęstszych chorób rogówki oka, prowadzącą do zmętnienia rogówki i słabego wzroku. Zapalenie rogówki powoduje infekcje z sąsiednich błon. Lekarze rozróżniają następujące typy tej patologii:

  • endogenne Keratyty (rozwijać się na tle chorób zakaźnych i ogólnoustrojowych);
  • egzogenne Keratyty (infekcje, oparzenia, urazy).

W przypadku zapalenia rogówki mogą wystąpić następujące objawy: ciężkie łzawienie, nietolerancja jasnego światła, kurcz powiek, uczucie obcości w oku.

Przeczytaj więcej o keratycie tutaj.

Naruszenie rozmiaru i kształtu skorupy

Można wyróżnić następujące choroby rogówki oka, związane ze zmianą jej kształtu i wielkości.

Megacornea - choroba genetyczna, w której rogówka staje się większa niż zwykle, jej rozmiar sięga 10 mm.

Mikrokórne - Natomiast rogówka jest zbyt mała, ma około 5 mm. Prowadzi to do zmniejszenia gałki ocznej. W tym stanie rozwija się zmętnienie rogówki i jaskra.

Keratoglobus - wrodzona globularna obecność rogówki spowodowana zakłóceniem rozwoju tkanki mezodermalnej. Zapalenie zaczyna pojawiać się już w dzieciństwie, w połączeniu z krótkowzrocznością i astygmatyzmem. Rogówka staje się wypukła do końca, obserwuje się wzrost jej średnicy.

Keratoconus - choroba dziedziczna, w której zmienia się kształt rogówki, staje się stożkowa. Dzieje się tak w wyniku przerzedzania się środka rogówki i utraty elastyczności przedniej komory oka.

Patologia pojawia się w 11-12 roku i towarzyszy jej astygmatyzm, który nie jest podatny na leczenie. W przypadku tej choroby stopień i oś astygmatyzmu ciągle się zmieniają, dlatego konieczne jest ponowne wybieranie soczewek za każdym razem. Przy silnym rozwoju keratoconus, soczewka nie może dłużej spoczywać na rogówce.

W przypadku silnego stopnia keratoconus i keratoglobus, zabieg chirurgiczny w celu usunięcia części rogówki - całościowa keratoplastyka.

Dystrofia rogówki

Dystrofia rogówki - Wrodzona choroba, której towarzyszy szybki rozwój i nieprzezroczystość rogówki. Lekarze identyfikują różne formy: cętkowaną, guzowatą, kratownicową, mieszaną dystrofię, itp.

Dystrofia rogówki może być pierwotna i wtórna. Kiedy dystrofia pierwotna choroba zwykle chwyta oba oczy, rozwija się wystarczająco wolno, więc trudno ją zidentyfikować.

Dystrofia wtórna zwykle jednostronne i rozwija się na tle urazów, chorób lub operacji okulistycznych.

Przy tej patologii pogarsza się wrażliwość rogówki.

Dzięki mikroskopowej diagnostyce rogówki oka w środku rogówki można zaobserwować niewielkie zmętnienie w postaci pasm i małych plamek. Głębokie warstwy nabłonka pozostają nienaruszone.

Jeśli patologia przejawiała się w wieku dojrzewania, to w wieku 40 lat pojawia się krótkowzroczność, kurcz powiek i światłowstręt.

Diagnostyka patologii rogówki

loading...

Rozpoznanie chorób rogówki oka obejmuje następujące metody:

  • biomikroskopia oka;
  • keratopografia;
  • mikroskopia konfokalna.

Chirurgiczne leczenie chorób rogówki oka

loading...

Leczenie operacyjne rogówki może odbywać się za pomocą kilku metod, które omówimy bardziej szczegółowo.

Kaszel rogówki - operacja przeznaczona do leczenia rogówki. Przy tej manipulacji odcina się górną warstwę rogówki, a następnie oczy napromienia się ultrafioletem, leczonym kroplami antybakteryjnymi. Przez 3 dni po operacji należy zawsze nosić specjalne soczewki.

Keratektomia - usunięcie małych powierzchownych zmętnień środkowej części rogówki. Operacja jest wykonywana, laserowe leczenie erozji rogówki jest możliwe. Powstały defekt po operacji rośnie.

Keratoplastyka (przeszczep rogówki) stosuje się w następujących przypadkach:

  • gdy upośledzona jest przezroczystość rogówki;
  • z astygmatyzmem;
  • z urazem oka, ostrym rogowaceniem rogówki, zapaleniem rogówki itp.;
  • wzmocnienie tkanek rogówki i poprawienie warunków późniejszej keratoplastyce.

Istnieją 2 metody keratoplastyki: warstwowe i przez.

Warstwowa keratoplastyka wykonuje się za pomocą powierzchniowych zmętnień rogówki. Powierzchniową część rogówki wycina się i zastępuje przeszczepem o podobnym kształcie, rozmiarze i grubości.

Kompleksowa keratoplastyka jest wycięciem i zastąpieniem wszystkich warstw rogówki. W zależności od wycięcia oddzielone częściowe wycięcie (mniej niż 2-4 mm) subtotalnej keratoplastyki część (ponad 5 mm) i całkowitej operacji (całą rogówkę).

Keratoprotezy - zastąpienie mętnej rogówki biologicznie obojętnym tworzywem sztucznym.

Lekarze-okuliści z kliniki "MediciCity" są zawsze gotowi pomóc w leczeniu chorób rogówki i innych chorób oczu.

Pamiętaj, że wczesna diagnoza jakiejkolwiek patologii oka jest gwarancją szybkiego powrotu do zdrowia i zachowania dobrego wzroku!

Jeśli masz jakieś pytania, zadzwoń do nas:

+7 (495) 604-12-12

Operatorzy centrum kontaktowego dostarczą ci niezbędnych informacji we wszystkich sprawach, które Cię interesują.

Możesz również skorzystać z formularzy przedstawionych poniżej, aby zadać pytanie naszemu specjaliście, umówić się na wizytę w klinice lub zamówić rozmowę zwrotną. Zadaj pytanie lub określ problem, z którym chcesz się skontaktować, aw najbliższej przyszłości skontaktujemy się z Tobą w celu wyjaśnienia informacji.

Zapalenie rogówki oka - objawy i leczenie, zdjęcie, przyczyny choroby u dorosłych i dzieci

Zapalenie rogówki to grupa zmian zapalnych rogówki - przedniej przezroczystej powłoki oka, o innej etiologii, powodującej zmętnienie rogówki i zmniejszoną widoczność. Często procesowi towarzyszy zaczerwienienie gałki ocznej z powodu poszerzenia unaczynienia obszaru perelimbalnego. W przypadkach, gdy pacjent późno zwróci się do lekarza, może rozwinąć się ropny owrzodzenie rogówki, którego wynikiem będzie śmierć oka jako narządu. Innym rezultatem może być tworzenie wyściółki rogówki, co prowadzi do niskiej ostrości wzroku.

Zapalenie rogówki: co to jest?

Zapalenie rogówki to zapalenie rogówki oka, które powstaje w wyniku urazu, infekcji lub alergii, objawiającej się zmętnieniem i zmniejszoną ostrością wzroku. Zapalenie rogówki zlokalizowane jest w przedniej części oka, a raczej w rogówce. Często jest konsekwencją wcześniejszych stanów zapalnych oczu (zapalenie spojówek, zapalenie powiek i inne).

W sercu zapalnego nieprzezroczystości znajduje się infiltracja - gromadzenie w tkance rogowej elementów komórkowych, takich jak leukocyty, limfocyty, histiocyty, plazma i inne komórki, które przybyły tu głównie z sieci z pętlą brzegową. Jeśli choroba jest powikłana infekcją ropną, wówczas gdy rozwija się naciek, pojawia się martwica tkanki rogówki i następuje owrzodzenie. Po wygojeniu się wrzodu pojawiają się blizny, a następnie białaczka.

Przydziel:

Według głębokości zmiany:

  • Powierzchowne - dotyczy górnej warstwy podścieliska;
  • Głęboko - wpływa na całą warstwę zrębu.

Zgodnie z lokalizacją infiltracji:

  • Centralny - w strefie ucznia. Im bardziej centralnie znajduje się naciek, tym więcej wzroku cierpi zarówno w okresie choroby, jak i po wyleczeniu;
  • Paracentral - w projekcji tęczówki;
  • Peryferyjne - w strefie kończyny, w pasie rzęskowym tęczówki.
  • Egzogenne - erozja rogówki, traumatyczne, bakteryjne, wirusowe, grzybicze, uszkodzenia powiek, gruczołów Meiboma i spojówki;
  • Endogenne - porażka gruźlicy, malarii, kiły, brucelozy;
  • Alergiczny;
  • Neurogenny;
  • Infekcyjny;
  • Opryszczka;
  • Bakteryjny;
  • Fungal;
  • Avitaminous;
  • Wirusowe;
  • Hipowitaminowy.

Każda forma zapalenia rogówki ma swoją własną charakterystykę, której manifestacja zależy od ogólnego stanu pacjenta, jego wieku i natury patogenu.

Przyczyny

Największa liczba przypadków rozwoju zapalenia rogówki wiąże się z etiologią wirusową. W 70% przypadków czynnikiem sprawczym jest wirus opryszczki pospolitej i półpaść (herpes zoster).

Do przyczyn egzogenicznych (działanie z zewnątrz) należą:

  • uszkodzenia mechaniczne;
  • efekty chemiczne;
  • wpływ termiczny;
  • infekcja (gruźlica, syfilityczne zapalenie rogówki);
  • zmiany grzybicze;
  • bakterie (gronkowce, Pseudomonas aeruginosa);
  • soczewki kontaktowe;
  • fotokeratitis (spotykane u profesjonalnych spawaczy).

Do endogennych (efekt od wewnątrz) należą choroby rogówki, które powstały z powodu:

  • Silne zakaźne zmiany (od wewnątrz);
  • Rozpoczęcie reakcji na neuroparytę;
  • Niedobory w organizmie ważnych witamin.

W nowoczesnej okulistyce zapalenie rogówki reaguje dobrze na leczenie bez żadnych komplikacji. W ciężkich przypadkach mogą pozostać zmętnienia rogówki, co prowadzi do zmniejszenia widzenia.

Objawy zapalenia rogówki (zdjęcie oczu)

W przypadku zapalenia rogówki o dowolnej etiologii istnieje wspólny znak, tzw. Syndrom rogówki, który obejmuje trzy główne objawy:

  • Fotofobia (światłowstręt) - w jasnym świetle pacjent odczuwa ból, niemożność otwarcia oczu, często mruga i oczy są wąskie.
  • Łzowanie - nadmierne wydzielanie płynu łzowego.
  • Kurcz powiek to redukcja odruchowa mięśni okrężnych, zamknięcie oczu.

Wszystko to jest spowodowane faktem, że w zapaleniu rogówki w wyniku nacieku powstaje podrażnienie wrażliwych zakończeń nerwowych rogówki, a jej przezroczystość i połysk zmniejsza się, rogówka staje się mętna i traci sferyczność.

We wczesnych stadiach jednym z pierwszych objawów jest poczucie obcego ciała w oku, nasilone unaczynienie rogówki. U niektórych pacjentów można prześledzić kurczliwość powiek. Patologiczne zamknięcie powiek sprzyja wzmocnionej stymulacji nerwu trójdzielnego z powodu podrażnienia receptorów obwodowych. Zapalenie nerwów prowadzi do "kliniki twarzy". Podczas badania zewnętrznego wizualizowana jest asymetria kącików ust, drganie poszczególnych mięśni i trudności w mówieniu.

Najważniejszym objawem zapalenia rogówki jest naruszenie przezroczystości rogówki. Zjawisko to jest bezpośrednią konsekwencją pojawienia się infiltracji i obrzęku elementów komórkowych. Występują zauważalne zmiany w stanie nabłonka rogówki: jego blask znika i powstaje szorstkość. W niektórych przypadkach dochodzi do odrywania i złuszczania nabłonka. W rezultacie na powierzchni pojawia się erozja.

W zależności od głębokości rozprzestrzeniania się patologicznego procesu w tkance, nacieki mogą być powierzchowne lub głębokie.

  1. Powierzchowne nacieki często przechodzą same bez żadnego leczenia i pozostawiają po sobie niewielkie zmętnienie.
  2. Jednocześnie głębokie nacieki często przechodzą dopiero po długim leczeniu "ciężkimi" lekami i często pozostawiają po sobie zmiany bliznowate, które negatywnie wpływają na funkcje wzrokowe człowieka.

Zapalenie rogówki oczu u dzieci

Przyczyną zapalenia rogówki u dzieci jest infekcja, która wchodzi w rogówkę. Jednak może się tam dostać na kilka sposobów - stąd klasyfikacja choroby. Ponadto, adenowirusy, a także choroby zakaźne, takie jak ospa wietrzna lub odra, mogą wywoływać pojawienie się tej choroby, a zwłaszcza zapalenia rogówki u dzieci.

Czasami rodzice martwią się, zakaźne lub nie zapalenie rogówki, ponieważ może być więcej dzieci w rodzinie i czy konieczne jest izolowanie ich od chorego dziecka. Tak, jest przekazywany kontakt. Wiele objawów zapalenia rogówki jest podobnych do objawów alergicznego zapalenia spojówek. Nawet lekarze potrzebują wielostopniowej i dokładnej diagnozy, aby rozcieńczyć te dwie choroby.

Pierwszymi objawami choroby będą:

  • ból w oczach, strach przed światłem;
  • obfity przełyk;
  • pogorszenie widzenia;
  • mimowolne skurczenie okrężnego mięśnia oka, co prowadzi do nieprawidłowego zamknięcia powiek;
  • swędzenie i pieczenie w oku.

Leczenie dziecka z zapaleniem rogówki rozpoczyna się od płukania dróg łzowych, pobrania wymazu w celu określenia czynnika sprawczego choroby i jej wrażliwości na antybiotyki. Przeprowadzić lokalną i ogólną terapię. Terapia lokalna opiera się na takich metodach, jak instalacje i zastrzyki podspojówkowe. Terapia ogólna polega na podawaniu dożylnym, doustnym i domięśniowym leków.

Możliwe powikłania

Podobnie jak każda przedwcześnie wyleczona choroba, zapalenie rogówki może prowadzić do powikłań. Jest to możliwe w przypadku, gdy stan zapalny przechodzi od rogówki oka do innych skorup. Może to prowadzić do takich nieprzyjemnych chorób, jak:

  • obniżona jakość widzenia z powodu zmętnienia rogówki, powstawania cierni i zrostów w strefie źrenic;
  • zapalenie wnętrza gałki ocznej (ropienie wewnętrznych błon gałki ocznej);
  • jaskra wtórna;
  • panophthalmitis (zapalenie tkanki gałki ocznej z powstawaniem ropni);
  • flegmata orbity;
  • podrażnienie przedniej części naczyń krwionośnych oka;
  • opryszczkowe zapalenie rogówki;
  • perforacja rogówki;
  • posocznica krwi;
  • zakrzepica zatoki jamistej;
  • zapalenie tęczówki.

Diagnostyka

W diagnostyce zapalenia rogówki jest ważne dla jego połączenia z przeniesionym powszechnych chorób, infekcji wirusowych i bakteryjnych, stanach zapalnych innych struktur oka, oka, a więc mikrourazy. D. Gdy zewnętrzny egzamin okulista oko koncentruje się na surowości zespołem rogówki i lokalnych zmian.

Lekarz prowadzi następujące metody diagnostyczne:

  • kontrola zewnętrzna,
  • kontrola ostrości wzroku,
  • Obracanie powiek jest konieczne, aby wyeliminować ciało obce,
  • biomikroskopia (w oparciu o środowisko oka za pomocą mikroskopu),
  • barwienie rogówki za pomocą fluorescyny (w celu lepszego uwidocznienia stopnia uszkodzenia rogówki),
  • analgesimetry (definicja wrażliwości na ból).

Leczenie zapalenia rogówki oka

Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem okulisty w specjalistycznym szpitalu przez 2-4 tygodnie. Ogólne zasady farmakoterapii rogówki obejmują miejscowe i ogólnoustrojowe leczenia przyczynowego używając antybakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i innych. Leków.

Ogólne leczenie wszystkich zapalenia rogówki:

  • terapia detoksykacyjna (rheosorbylact 200.0 dożylnie kroplówka),
  • lub pozajelitowo, antybiotyki, leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze, w zależności od rodzaju i wrażliwości,
  • leczenie odczulające (do zakraplacza dodaje się 10% glukonianu wapnia),
  • Jednocześnie pacjent powinien zawsze brać udział w przyjmowaniu kompleksu witaminowego. Szczególnie ważne w tym przypadku jest mianowanie witamin B1 B2, B6, C, PP. Przypisywanie multiwitamin dla 1 tabletki 1-2 razy dziennie.

Ważną rolę odgrywa stosowanie leków, które rozszerzają źrenicę, aby zapobiec tworzeniu się zrostów w oku. Wskazaniami są preparaty glukokortykosteroidowe - deksametazon lub betametazon.

Grupy leków, które są używane:

  1. środki przeciwbakteryjne. Są mianowani lub nominowani w ropnym typie zapalenia. Keratitis używa kropli "lewomycyny", "Tobrex", "Floxal", "Tsipromed". Ciężkie postacie choroby mogą wymagać podania antybiotyków pod spojówką lub w mięśniu;
  2. leki przeciwwirusowe: krople ijsoridyna, krople Zovirax, Zirgan, Interferon, Florenal, Ophthalmoferon. Stosowany w zapaleniu opryszczkowym i adenowirusowym;
  3. miejscowe środki znieczulające "Diftal". Pomaga w usunięciu zespołu rogówkowego, zapewnia znieczulenie oka;
  4. mydriatica (Atropina, Cyclomed, Tropicamide). Są to leki, które rozszerzają źrenicę. Są one niezbędne w przypadku współistniejącego zapalenia tęczówki w celu zapobiegania zrostom między źrenicą a tęczówką;
  5. leki kortykosteroidowe (deksametazon, hydrokortyzon) są stosowane w celu zmniejszenia stanu zapalnego i obrzęku;
  6. lecznicze środki zaradcze (Korneregel, Actovegin). Wspomaga procesy regeneracyjne po urazach i erozji;

Ponadto przepisywane są keratoprotekcyjne leki nabłonkowe. W ciężkich przypadkach wykonywane są zastrzyki antybiotyków pod błonami śluzowymi.

Leczenie zapalenia rogówki oka odbywa się wyłącznie pod nadzorem okulisty w specjalistycznym szpitalu przez kilka tygodni. Jednocześnie ogólne podejście do leczenia obejmuje eliminację lokalnych i systemowych przyczyn, a także stosowanie leków przeciwbakteryjnych, antywirusowych i innych.

Zapobieganie

Nie zapominaj, że najlepszym sposobem leczenia jest zapobieganie. Dlatego w przypadku zapalenia rogówki bardzo ważne jest unikanie urazowych uszkodzeń oczu, szczególnie jeśli aktywność zawodowa wiąże się z podobnym ryzykiem. Po drugie, ważne jest, aby na pierwszy rzut oka nie leczyć chorób oczu.

Należy przestrzegać następujących zaleceń:

  • monitorować higienę,
  • właściwie dbać o soczewki kontaktowe, jeśli takie istnieją,
  • chronić oczy przed wpływem szkodliwych wpływów i ciał obcych,
  • leczyć wszelkie pojawiające się choroby oczu,
  • staraj się nie dopuszczać chorób mogących wywoływać zapalenie rogówki;
  • obserwować dietę z dużą ilością białek, pierwiastków śladowych, witamin i ograniczającą ilość tłuszczów i węglowodanów.

W celu uniknięcia przejawów tej choroby, ważne jest, aby uniknąć uszkodzenia wzroku w czasie leczenia zapalenie spojówek, zapalenie powiek, zapalenie woreczka łzowego i powszechnych chorób predysponujących do rozwoju zapalenia rogówki.

Szczególnie ważne jest zapobieganie tym, którzy już chorowali, ponieważ zmniejsza to ryzyko nawrotu zapalenia rogówki.

Choroby rogówki

Rogówka jest zewnętrzną warstwą pokrywającą gałkę oczną z przodu. Dzięki specjalnej strukturze spełnia kilka ważnych dla oczu funkcji: zapewnia prawidłowe ogniskowanie promieni na soczewce, mechanicznie chroni wewnętrzne otoczenie oka, służy jako filtr przed promieniowaniem UV. Choroby rogówki z konieczności wpływają na jakość widzenia.

Pomimo tego, że rogówka jest przezroczysta (w przeciwieństwie do twardówki, która rozrywa grzbiet gałki ocznej) i wydaje się raczej prosta w budowie, w rzeczywistości składa się z kilku warstw funkcjonalnych. Istnieją trzy główne warstwy i dwie cienkie warstwy, które znajdują się między nimi.

Płyn łzowy pomaga skutecznie funkcjonować rogówce, która stale spłukuje ją z zewnątrz. Z każdym mrugnięciem, łzy są równomiernie rozłożone na powierzchni, zapewniając jej czystość i gładkość. Zwilżona rogówka lepiej zapobiega infekcjom i szybciej się regeneruje.

Choroby rogówki oka mogą wystąpić z wielu powodów:

  • Uraz - z niewielkimi obrażeniami lub zadrapaniami zwykle leczy się sam. Głębsze uszkodzenie prowadzi do bliznowacenia i dalszego zmętnienia tej błony, co powoduje zmniejszenie widzenia. Przy głębokim urazie pacjent odczuwa ból, podrażnienie i stan zapalny w oku, wrażliwość na światło, widzenie się zaciera, mdłości, ogólne osłabienie.
  • Alergia - rogówka jako zewnętrzna warstwa jest miejscem kontaktu wzrokowego z alergenami, to tutaj występuje reakcja zapalna immunologiczna. Dotyczy to szczególnie wiosennych alejek. Objawy choroby obejmują zaczerwienienie, swędzenie, pieczenie, obfite łzawienie i obrzęk rogówki.
  • Niezakaźne stany zapalne, które są spowodowane niewielkimi urazami, soczewkami kontaktowymi, nie wybranymi rozmiarami lub ich zbyt długim zużyciem.
  • Infekcyjne zapalenie - bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty powodują, że zakaźne zapalenie rogówki jest najczęstszą chorobą rogówki.
  • Suche oczy - niedostateczna ilość płynu łzowego z gruczołową chorobą gruczołu powoduje, że warstwa rogówki wysycha, staje się podatna na uszkodzenia i infekcje. Najbardziej uderzającym objawem tego stanu jest uczucie obcego ciała lub piasku w oczach. Ponadto, oczy bolą i rumienią się, prawdopodobnie wyglądają na patologiczne odpięcie.

Wszystkie patologie rogówki można połączyć w kilka grup: zapalenie rogówki, dystrofię, naruszenie geometrii i wielkości, nowotwory.

Keratyty

Zapalenie rogówki może wywołać infekcję bakteryjną, wirusową lub grzybiczą.

Klasyfikacja jest dość obszerna i obejmuje:

  • metoda dystrybucji (egzogenna lub endogenna);
  • oczywiście (ostry i przewlekły);
  • głębokość obrażeń (powierzchnia i głębokość);
  • charakter zapalenia (ropny i nie-ropny);
  • obszar uszkodzenia (centralny, peryferyjny);
  • forma (punkt, moneta, gałąź);
  • wynik (z unaczynieniem i bez niego).

Zapalenie rogówki zwykle występuje z zespołem rogówki:

  • występuje światłowstręt, łzawienie, kurcz powiek;
  • ekspansja naczyń krwionośnych rąbka, która objawia się w postaci korony o fioletowym odcieniu wokół rogówki;
  • zmętnienie rogówki, utrata połysku, tworzenie nacieku, którego kolor zależy od etiologii choroby;
  • zmniejszona wrażliwość rogówki;
  • powstawanie wrzodów i martwiczych obszarów na powierzchni zewnętrznej warstwy.

Na zdjęciu martwicze opryszczkowe zapalenie rogówki przed i po leczeniu

Jest to jedna z najczęstszych infekcji wirusowych w oku. Może powstać w wyniku pierwotnej infekcji wirusem herpes simplex lub nawrotem infekcji uśpionej. Przepływa jak nabłonkowe zapalenie rogówki z owrzodzeniem i unaczynieniem rogówki, zmniejszeniem jej wrażliwości. Zwykle cierpią nie tylko oczy, ale także błony śluzowe innych części ciała. Na rogówce pojawiają się punktowo szaro-białe pęcherzyki z naciekami, które można otworzyć i odsłaniać owrzodzenie, występuje rozproszone zmętnienie rogówki. Punktowe zmiany mogą się łączyć, tworząc rozgałęziony obraz "podeszwowego" zapalenia rogówki. Kiedy zmiana pogłębia się, zapalenie rogówki staje się tarczowate, a wady z powierzchni znikają. Głębokie opryszczkowe zapalenie rogówki zwykle towarzyszy zapaleniu tęczówki (zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego). Takie choroby mają trwały i długotrwały przebieg. Leczenie opiera się na terapii antywirusowej i patogenetycznej. W trakcie są maści i krople z acyklowirem, jego postaci układowych, a także preparaty patogenetyczne interferonu i innych środków immunostymulujących.

Powstałe rany można leczyć roztworem 1% alkoholu o jaskrawej zieleni i lekami reparacyjnymi - Solcoseryl, Actovegin, Korneregel. Znieczulenie wykonuje się za pomocą kropelek o działaniu przeciwzapalnym - Diclofenac, Naklof, Diclof, Indocolier. Alergiczne objawy są eliminowane za pomocą kropli antyhistaminowych.

Infekcja rogówki może wywołać neurogenne zapalenie rogówki, ponieważ wirus opryszczki wpływa na włókna nerwu trójdzielnego. Powstaje neuroparalityczne zapalenie rogówki, objawiające się brakiem wrażliwości rogówki.

Bakteryjne zapalenie rogówki

Z zewnątrz rogówka koliduje z różnymi środkami bakteryjnymi. Zapalenie rogówki najczęściej wywoływane jest przez pneumokoki, diplokoki, gronkowce, paciorkowce, gonokoki, Pseudomonas aeruginosa. Pod ich działaniem rogówka ulega uszkodzeniu, co ma postać pełzających owrzodzeń. Rozlewają się po powierzchni rogówki i na jej grubość. Dzieje się to dość szybko i, na przykład, przy zapaleniu rogówki Pseudomonas, cała rogówka może zostać pochłonięta przez patologiczny proces w ciągu dwóch dni.

Objawy zapalenia rogówki manifestują się obecnością zapalenia tęczówki, niedorozwoju (ropienia) i określonych wrzodów. W przypadku braku leczenia po pewnym czasie następuje perforacja rogówki, infekcja wnika głęboko w gałkę oczną, a ryzyko zapalenia wnętrza gałki ocznej wzrasta.

W przypadku Pseudomonas aeruginosa charakterystyczne jest wystąpienie chemozy rogówki z oderwaniem warstwy zewnętrznej, którą następnie można powieszać za pomocą klapek. Istnieje gęsty ropny naciek, po przebiciu powstaje duży wrzód. W jego miejsce rozwija się martwica, prowadząca do śmierci całej gałki ocznej.

Leczenie przeprowadza się za pomocą antybiotyków aktywnych przeciwko patogenowi. Po zmniejszeniu infiltracji dodaje się środki przeciwzapalne i preparaty sprzyjające regeneracji. Zapobiec keratoplastyce, aby zapobiec perforacji.

Choroba rogówki może być mniej powszechna. Tak zwane marginalne rogowce przejawiają się w punktach naciekowych wzdłuż obwodu. Powstają na tle chorób narządów łzowych, powiek lub spojówek. Brak leczenia może ostatecznie prowadzić do trwałego zmętnienia rogówki lub powstania rozległego kolca.

Choroby grzybowe

Choroby wywoływane przez grzyby nazywane są keratomycozą. Najczęstszą przyczyną tej choroby jest grzyb candida, penicyliny, cefalosporium. Może wystąpić z antybiotykoterapią lub uciskaną odpornością. Zewnętrznie grzybice manifestują się luźnym szaro-białawym naciekiem, naczynia wokół są pełnokrwiste, rogówka jest obrzękła, na jej powierzchni pojawiają się małe zmętnienia. W miejscach o największej aktywności grzybów pojawiają się owrzodzenia, które mają charakter przewlekły.

Specjalna terapia, leki przeciwgrzybicze, na przykład amfoterycyna B, natamycyna, nystatyna.

Po podaniu doustnym Flukonazol, Intrakonazol. Leczenie jest długie, ponieważ powinno obejmować cały cykl rozwoju grzybów.

Choroby pasożytnicze

Są one spowodowane przez najprostsze żuchwy, które mogą dostać się na powierzchnię oka świeżą lub morską wodą. Osoby korzystające z soczewek kontaktowych są najbardziej narażone na infekcję. Przebieg choroby jest długi, często powikłany wtórną infekcją bakteryjną lub wirusową. Towarzyszy mu silny ból i chemoza rogówki, powstawanie owrzodzeń z możliwą perforacją. Leczenie choroby za pomocą określonych leków - chloroheksydyny i biguanidu poliheksametylenu, antybiotyków-aminoglikozydów (gentamycyny, tobramycyny) z dodatkiem roztworu ketokonazolu lub mikonazolu.

Gruźlica

Choroba ta ma zwykle jednostronny charakter i przebiega w postaci rozproszonego zapalenia. Ogniska zakażenia znajdują się w innym narządzie, a patogen dostaje się do oczu za pomocą strumienia krwi. Uszkodzenie ma dużą ogniskową, wpływając na wszystkie warstwy rogówki. Na powierzchni powstają wrzody bez tendencji do fuzji. Zwykła lokalizacja znajduje się w regionie centralnym. Czułość rogówki jest słaba. Gruźlica trwa długo z okresami remisji i zaostrzeń z utrzymującym się pogorszeniem ostrości wzroku.

Wrzody, które dotarły do ​​głębokich warstw rogówki, mogą spowodować jej przebicie i naruszenie tęczówki. Dalsze leczenie odbywa się z utworzeniem synechii i rozległych cierni. Rzadko rozwija się zjawisko panophthalmitis. Terapia jest długotrwałym (do 8 miesięcy) specyficznym lekiem przeciwprątkowym - Ftivazidom, Tubazid, PASK, Streptomycin.

Dystrofie

Dystrofie charakteryzują się miejscowym lub całkowitym zmętnieniem tej warstwy. Ten stan może być wrodzony lub nabyty. Z reguły mętność postępuje według typu obustronnego, postępuje powoli, nie ma wpływu na inne narządy i układy. Objawy w chorobach różnych gatunków są w przybliżeniu podobne:

  • nawracająca erozja;
  • silny ból;
  • światłowstręt;
  • zatkana wizja.

Zwyrodnienie rogówki może być zlokalizowane warstwa po warstwie.

Zmiany w górnej warstwie nabłonkowej powodują atrofię komórek według rodzaju taśmy. Zwyrodnienie Lentovidnaya jest konsekwencją iridotsiklita, choroiditis, uraz. Poniżej leżące pod spodem warstwy pozostają przezroczyste, a na powierzchni oka widoczne jest zmętnienie, które ma dość wyraźne granice iw postaci paska przechodzi wzdłuż równika gałki ocznej. Ten obszar jest szorstki z powodu osadzania się soli, a zamknięcie powiek powoduje bolesne odczucia. Leczenie polega na mikrochirurgicznym usunięciu zmętniałej warstwy lub całkowitym usunięciu keratektomii. Po operacji terapia rehabilitacyjna prowadzona jest metodami troficznymi.

Zmętnienie warstwy zrębu zwykle przebiega z nieokreślonego powodu. Obraz choroby charakteryzuje się przerzedzaniem okolicy obwodowej rogówki i tworzeniem się rowka w tym miejscu. Obserwuje się również kiełkowanie naczyń krwionośnych i powstawanie małych żółtawych zmętnień w grubości rogówki. Traci idealną sferyczność i rozwija astygmatyzm. Leczenie ma na celu wycięcie rowka i korektę astygmatyzmu soczewkami lub chirurgią laserową.

Dystrofia może również przebiegać wzdłuż typu kratownicy. Zamęt w postaci pasm lub gwiazdek powstaje na tle ogólnoustrojowej amyloidozy lub innych genetycznie uwarunkowanych chorób. Nagromadzenie zmętnień znacznie zmniejsza widzenie. Konieczne jest leczenie farmakologiczne na poziomie metabolizmu komórkowego, mikrochirurgiczne usunięcie obszarów mętności z głęboką keratoplastyką lub laserem ekscymerowym keratektomii.

Opacifikacja wewnętrznej warstwy rogówki pojawia się wraz z obrzękiem, który zwykle nadaje przezroczystej warstwie matowe szkło. Opuchlizna rozwija się wraz ze śmiercią komórek śródbłonka, które odwracają płyn wewnątrzgałkowy. Główny objaw - pogorszenie widzenia - zostaje wzmocniony po położeniu w pozycji leżącej na plecach. Również w oczach występuje nadwrażliwość i wrażliwość na światło obcego obiektu.

Inne patologie

Okulistyka uważa inną patologię za przejaw dystrofii, a to jest keratoconus. Choroba ma swoją nazwę z powodu charakterystycznych gatunków, które bierze rogówka. Ze względu na procesy zwyrodnieniowe jest ono cieńsze i wystaje w kształcie przypominającym stożek. To znacznie zmienia geometrię sferyczną rogówki i sprawia, że ​​niemożliwe, aby skorygować ostrość promieni, a tym samym narusza wizję, powodując krótkowzroczności i astygmatyzmu. Przyczyny choroby nie są dokładnie ustalone, często występuje czynnik dziedziczny.

Leczenie polega na noszeniu specjalnych soczewek korekcyjnych. Z biegiem czasu soczewki mogą powodować blizny na rogówce, dlatego może być konieczne przeszczepienie. Również keratokonus można przypisać grupie chorób, które charakteryzują się zmianą w normalnej geometrii i wielkości zewnętrznej skorupy. Wraz z megalocornea i microcornea (większej lub mniejszej średnicy rogówki, nie odpowiadający normie wiek) i keratoglabusom (jednolity występ warstwy powłoki).

Procesy nowotworowe rogówki bardzo rzadko powstają niezależnie. W większości przypadków nowotwór jest wtórny do guza limbus, twardówki lub ciała rzęskowego. Tak więc może rozprzestrzeniać się brodawczak, nabłonek, phakomatosis, rak, dermoid.

Przewlekłe zapalenie rogówki

Choroby rogówki mogą być niezakaźne. Tak zwane awitaminozowe zapalenie rogówki występuje z brakiem składników odżywczych, a mianowicie witaminy A, C, PP, grupy B.

Rogówka traci przejrzystość i gładkość, wydaje się ciemna, pokryta matowymi białawymi płytkami. Jego rogowacenie i oderwanie nabłonka. Z powodu pojawienia się nierówności pogarszają się właściwości refrakcyjne rogówki, jej suchość prowadzi do powstawania mikropęknięć i przenikania infekcji.

Zmiany są odwracalne i kiedy niezbędne witaminy z błony są przywrócone, duże znaczenie ma zapobieganie wtórnej infekcji.

Ważne jest, aby pamiętać, że choroby rogówki nigdy nie powinny być traktowane niezależnie. Ich rozpoznanie i leczenie powinno być powierzone wyłącznie profesjonalnym lekarzom, ponieważ często skutkiem jest utrata wzroku.

Dlaczego rozwija się zapalenie rogówki i jak można wyleczyć tę chorobę?

Proces zapalny rogówki oka jest nazywany zapaleniem rogówki. Zmiany wyrażane są w postaci zmętnienia, gwałtownego spadku widzenia, a nawet jego utraty. Choroba jest niebezpieczna z powodu rozwoju poważnych powikłań i pilnych potrzeb leczenia. Zapalenie oka rogówki często mylone jest z zapaleniem spojówek, dlatego trzeba znać jego pierwsze objawy i zwrócić się o pomoc medyczną na czas.

Zapalenie rogówki

Choroba występuje z różnych powodów, ale każda osoba bez odpowiedniego leczenia ma ryzyko ślepoty. Rogówka nazywana jest przednią częścią zewnętrznej powłoki ludzkiego oka, pełni wiele ważnych funkcji. Normalne widzenie w dużej mierze zależy od stanu przezroczystej powłoki, ponieważ wszelkie zmętnienia, zmiany w jej strukturze z powodu zapalenia rogówki prowadzą do nieodwracalnych procesów.

Zapalenie może mieć pochodzenie infekcyjne i traumatyczne.

Proces zapalny łatwo przenika do oka, pozostawiając plamę lub blizny. Choroba objawia się bólem w dotkniętym okiem, owrzodzeniami i zaczerwienieniem. Rogówka powiększa naczynia krwionośne podczas procesu zapalnego, co powoduje jego mętność. Normalnie rogówka jest czysta, ale to zjawisko jest konieczne dla niej w czasie choroby do wczesnej resorpcji nacieków.

Zapalenie rogówki na początkowym etapie można wyleczyć, unikając poważnych konsekwencji dla wzroku. Stopień uszkodzenia rogówki odróżnia powierzchowne i głębokie zapalenie rogówki. Z powierzchowną postacią choroby, blizny nie pozostają.

Objawy choroby

Zapalenie rogówki ma różne formy i objawy, ale występują również częste objawy, których obecność powinna być pilnym powodem udania się do lekarza:

  • zwiększona łza;
  • zmniejszona przezroczystość rogówki;
  • zredukowany połysk;
  • strach przed światłem;
  • powieki puchną z powodu obrzęku rogówki;
  • różne nacieki;
  • kurcz powiek.

W oku pacjent stale odczuwa obce ciało, naczynia krwionośne ulegają stanom zapalnym. W kolejnym etapie małe owrzodzenia pojawiają się w tkankach, a kolec w przezroczystej skorupie. Zapalenie rogówki bez leczenia łatwo przenika do wszystkich innych części zdrowego narządu wzroku.

Przyczyny zapalenia rogówki

Różne infekcje najczęściej powodują poważne zapalenie rogówki oka. Wśród najczęstszych chorób wywołanych przez wirus opryszczki, grzybów, pierwotniaków, chlamydii i pasożytniczych. Przyczyny, dla których może rozwinąć się proces zapalny, są następujące:

  • słaba odporność;
  • częste przeziębienia;
  • obecność adenowirusa w ciele;
  • pasożytnicze grzyby;
  • różne bakterie, w tym Staphylococcus aureus;
  • oparzenia;
  • obrażenia i obecność ciała obcego w oku.

Soczewki i niewłaściwa opieka nad nimi może również prowadzić do rozwoju procesu zapalnego. Złe odżywianie, brak witamin i minerałów w organizmie powoduje choroby. Pourazowe zapalenie rogówki występuje z powodu różnych urazów. Alergie mają również wpływ na początek choroby. Ponadto, niektóre choroby, na przykład, cukrzyca, dna wywołują zapalenie rogówki.

Rodzaje zapalenia rogówki

Opisana choroba oczu ma różne formy w zależności od czynnika wywołującego chorobę.

Grzybicze zapalenie rogówki

Jedną z najbardziej złożonych postaci zapalenia rogówki jest infekcja grzybicza, ponieważ trudno ją zdiagnozować i wyleczyć na czas. Z powodu błędnego leczenia, ten typ zapalenia rogówki często prowadzi do poważnego zaburzenia widzenia. Infekcja grzybicza przenika w głąb oka, gdzie znacznie trudniej jest zaatakować ją przy pomocy znanych leków. Choroba jest wywoływana przez obiekty osób trzecich w oku lub przez chirurgię.

Wiosna keratoconjunkite

W okresie wiosennym, zapalenie rogówki i spojówki występuje, gdy wpływa na spojówkę oka i rogówkę. Przyczyną choroby może być tendencja do alergii spowodowana bodźcami zewnętrznymi.

Bakteryjne zapalenie rogówki

Innym ostrym typem uszkodzenia rogówki jest bakteryjne zapalenie rogówki. Ta forma choroby występuje najczęściej i jest powierzchowna i głęboka. Kiedy drobnoustroje przenikają do wnętrza oka, tworzą się owrzodzenia i blizny. W przypadku tego rodzaju zapalenia rogówki nie można pracować i prowadzić zwyczajowego trybu życia, a nieterminowe leczenie spowoduje częściową lub całkowitą utratę wzroku. Bardzo często stan taki jest spowodowany różnymi urazami narządu wzroku i codziennym stosowaniem soczewek kontaktowych.

Onchocerciasis keratitis

Klęska przedniej i tylnej części oka spowodowana reakcją alergiczną w ciele powoduje onchocercowate zapalenie rogówki. Później choroba prowadzi do stwardnienia błony oka.

Pełzający wrzód rogówki

Przy ciężkim owrzodzeniu rogówki powstaje owrzodzenie pełzające z powodu urazów warstwy powierzchniowej. Ten rodzaj zapalenia rogówki jest poprzedzony ropnym stanem zapalnym. Choroba jest bardzo niebezpieczna, charakteryzuje się silnym bólem w oku, obrzękiem i zaczerwienieniem, a naciek tworzy się na powierzchni rogówki. Ryzyko przebicia uszkodzonej skorupy zewnętrznej jest wysokie. Nawet po skutecznym leczeniu w oku pacjent pozostaje zmętniały.

Bezwrzuszne zapalenie rogówki

Przy stałym kontakcie z soczewkami i wnikaniu drobnoustrojów do oka rozwija się nie-wrzodowa postać zapalenia rogówki. Wśród objawów są obrzęki, zaczerwienienia.

Photokeratite

Osoby mające długi kontakt z promieniowaniem naturalnym lub sztucznym, takie jak spawacze, mają ryzyko rozwoju zapalenia rogówki z powodu ciężkich oparzeń. Pierwsze oznaki zapalenia migawek objawiają się w postaci cięć i dyskomfortu w oczach. Ponieważ górna powłoka zwana rogówką nie jest chroniona przez nic, jest przede wszystkim podatna na szkodliwe promienie.

Metody leczenia choroby

W większości przypadków pacjent z zapaleniem rogówki jest hospitalizowany. Metody leczenia zależą od przyczyny i postaci choroby. Przebieg terapii jest często długi i nie zawsze można osiągnąć pozytywne wyniki. Zapalenie rogówki jest tak poważną chorobą, że często nawet przy odpowiednim leczeniu rogówki jest cierniem.

Dla zakaźnego zapalenia rogówki otrzymujących substancje przeciwbakteryjne potrzebne szerokie spektrum (gatifloksacyna, lewofloksacynę, moksifloksacynę, ofloksacynę), leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze. W opryszczkowej formie choroby krople ophthalmoferonu są przepisywane sztuczną łzą. Wszystkie leki początkowo dozowany w postaci kropli do oczu i maści, tabletki, ale jeżeli skutkiem leczenia jest substancja podawana przez iniekcję i dożylnie.

W leczeniu zapalenia rogówki można obejść się bez leków przeciwzapalnych, dezynfekcji oka i leków do znieczulenia miejscowego bólu.

Zastosuj krople Tobrexa przeciwko bakteryjnemu zapaleniu rogówki u dorosłych i dzieci. Zapalenie i ból można usunąć Indocallir, który należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Dobrze radzą sobie z zapaleniem rogówki żuchwy opartym na algach kelp.

Sztuczna łza jest potrzebna, gdy czujesz obce ciało w oku. Ponadto Korneregel dobrze sobie radzi z dyskomfortem, jest często wykorzystywany przez spawaczy w ich pracy. Środki hormonalne są przepisywane, gdy nie ma urazów mechanicznych i urazów rogówki. Jeśli przyczyną procesu zapalnego są alergie, wystarczy przyjmować leki przeciwhistaminowe.

Zapalenie rogówki jest bardzo złożoną chorobą, która nie zawsze ustępuje tradycyjnemu leczeniu. Jeśli leki nie przynoszą pożądanego efektu, współczesna medycyna oferuje keratoplastykę lub usunięcie rogówki, zastępując ją sztuczną. Wiele rodzajów chorób pojawia się wielokrotnie, coraz bardziej niszcząc zewnętrzną powłokę oka. Dzięki szybkiemu dostępowi do lekarza możesz uniknąć wielu powikłań i zachować cenny wzrok.