Do jakiego koloru są wrażliwe stożki siatkówki

Stożki siatki muszli gałki ocznej są jednym z rodzajów fotoreceptorów znajdujących się w warstwie odpowiedzialnej za światłoczułość. Stożki są jedną z najbardziej złożonych i ważnych struktur ludzkiego oka, odpowiedzialnych za zdolność rozróżniania spektrum kolorów. Zmieniając otrzymaną energię świetlną w impulsy elektryczne, wysyłają informacje o świecie, który otacza osobę, do pewnych części mózgu. Neurony przetwarzają nadchodzący sygnał i rozpoznają dużą liczbę kolorów i odcieni, ale dalekie od wszystkich tych procesów są obecnie badane.

Ich nazwa została nadana czopom ze względu na fakt, że ich wygląd jest bardzo podobny do zwykłej kolby laboratoryjnej.

Laski i stożki są wrażliwymi receptorami siatkówki, które przekształcają stymulację światła w nerw

Struktura i funkcje

loading...

Długość stożka wynosi 0,05 mm, a szerokość 0,004. Średnica najwęższej plamki stożka wynosi 0,001 milimetra. Pomimo tego, że ich wielkość jest bardzo mała, przekrwienie stożków na siatkówce szacuje się na miliony. Ten fotoreceptor, pomimo mikroskopijnych wymiarów, ma jedną z najbardziej złożonych anatomii i składa się z kilku sekcji:

  1. W dziale zewnętrznym jest zatłoczenie plazmalmas, z którego powstają pół-dyski. Liczba takich klastrów w narządach wzroku jest liczona w setkach. Również w części zewnętrznej znajduje się barwnik jodopsyny, który uczestniczy w mechanizmach widzenia kolorów.
  2. Dział bindowania - najbliższa część stożka. Cytoplazma, znajdująca się w oddziale, ma strukturę bardzo cienkiej liny. W tej sekcji znajdują się dwie rzęsy, które mają niezwykłą strukturę.
  3. W dziale wewnętrznym znajdują się komórki odpowiedzialne za proces funkcjonowania receptora. Również tutaj są jądro, mitochondria i rybosom. Ta okolica może wskazywać, że w oddziale wewnętrznym intensywne procesy produkcji energii są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania fotoreceptorów.
  4. Dział synaptyczny, służy jako połączenie między receptorami wrażliwymi na światło i komórkami nerwowymi. To w tej sekcji substancja odgrywa główną rolę w przekazywaniu impulsów pochodzących z warstwy siatkówki, odpowiedzialnej za percepcję światła, do nerwu wzrokowego.

Zasada fotoreceptorów

loading...

Proces działania czopków wciąż pozostaje nierozwiązany. Obecnie istnieją dwie wiodące wersje, które mogą najdokładniej opisać ten proces.

Stożki są odpowiedzialne za ostrość wzroku i postrzeganie kolorów (widzenie w dzień)

Trójskładnikowa hipoteza widzenia

Zwolennicy tej wersji mówią, że w powłoce ocznej ludzkiego oka występuje kilka rodzajów stożków zawierających różne pigmenty. Jodopsin - główny pigment, znajdujący się w zewnętrznej części stożków, ma 3 odmiany:

A jeśli dwa pierwsze gatunki pigmentu zostały już szczegółowo przebadane, to istnienie trzeciego ma miejsce tylko w teorii, a jego istnienie potwierdzają tylko fakty pośrednie. Do jakiego koloru są wyczulone stożki siatkówki? Jeśli użyjemy tej teorii jako głównej, możemy powiedzieć, co następuje. Stożki zawierające erytrolab są zdolne do postrzegania tylko promieniowania o długich falach i jest to żółto-czerwona część widma. Promieniowanie o średniej długości lub widmo żółto-zielone jest odbierane przez stożki zawierające chloralab.

Nie jest bez logiki i twierdzenia, że ​​istnieją stożki, które przetwarzają promieniowanie fal krótkich (odcienie błękitu), i to właśnie na tej podstawie konstruuje się trójskładnikową teorię struktury siatkówki oka.

Nieliniowa teoria dwuskładnikowa

Zwolennicy tej teorii całkowicie zaprzeczają istnieniu trzeciego rodzaju pigmentu. Są one uzasadnione faktem, że do normalnego postrzegania światła pozostałych części widma wystarcza działanie takiego mechanizmu, jak pręty. Wychodząc z tego, można argumentować, że oczka siatki gałki ocznej są w stanie odbierać cały zakres kolorów tylko wtedy, gdy stożki i pręty współpracują ze sobą. Teoria ta sugeruje również, że interakcja tych struktur, daje możliwość określenia obecności żółtych odcieni w gamie widocznych kolorów. Do jakiego koloru szyszki siatkówki są wybiórczo wrażliwe, dziś nie ma odpowiedzi, ponieważ ta kwestia nie została rozwiązana.

Na siatkówce zdrowego dorosłego człowieka około 7 milionów czopków

Naukowo udowodniono istnienie osób z rzadką anomalią - dodatkowy stożek siatkówki oka. Oznacza to, że u osób z tym zjawiskiem w gałce ocznej znajduje się inny fotoreceptor. Ludzie z tą anomalią są w stanie rozróżnić 10 razy więcej odcieni niż osoba z normalną liczbą receptorów. Sprzeczne badania podają następujące dane.

Ujawniona patologia występuje tylko u 2% populacji, oprócz wyłącznie żeńskiej. Jednak druga grupa badawcza twierdzi, że dziś taka cecha ujawnia się w jednej czwartej populacji Ziemi.

Siatkówka jest siatkową błoną gałki ocznej, jest w stanie w pełni odbierać informacje, tylko przy prawidłowym działaniu wszystkich wewnętrznych mechanizmów. Jeśli jeden ze składników nie wytwarza niezbędnych substancji, wówczas spektrum barw jest znacznie zawężone. Zjawisko to otrzymało ogólną nazwę ślepoty barw. Pacjenci z tą diagnozą nie mają możliwości rozróżnienia pewnych kolorów, ponieważ choroba jest genetyczną dziedzicznością i nie ma określonej metody leczenia.

Co to są pałeczki i stożki siatkówki

loading...

Ludzkie oko jest w rzeczywistości dość złożonym narządem. Składa się z zestawu elementów, z których każdy wykonuje określoną funkcję.

Szyszki

loading...

Receptory reagujące na światło. Wykonują swoją funkcję kosztem specjalnego pigmentu. Jodopsyna jest wieloskładnikowym pigmentem składającym się z:

  • Chlorolab (odpowiedzialny za wrażliwość na spektrum zielono-żółte);
  • erythrolab (widmo czerwono-żółte).

W tej chwili są to dwa rodzaje badanych pigmentów.

U osób z absolutną wizją jest około 7 milionów stożków. Są bardzo małe, mniejsze niż patyki. Długość stożków wynosi około 50 μm, a w średnicy - do 4 μm. Muszę powiedzieć, że szyszki są mniej wrażliwe na promienie niż różdżki. W przybliżeniu ta wrażliwość jest sto razy mniejsza. Jednak przy ich pomocy oko postrzega bardziej ostre ruchy.

Struktura

Szyszki zawierają cztery obszary. Zewnętrzny obszar ma pół-dyski. Uzupełnienie to dział łączący. Wewnętrzne, podobnie jak pałeczki, zawiera metochondria. A czwarta część to obszar synaptyczny.

  1. Część zewnętrzna jest wypełniona membranami pół-dysku, które są utworzone przez membranę plazmową. Jest to rodzaj mikroskopijnych fałd błony plazmatycznej, które są całkowicie pokryte delikatnym pigmentem. Ze względu na fagocytozę pół-dysków, jak również regularne tworzenie nowych receptorów w ciele, zewnętrzny region kolumny jest często aktualizowany. Właśnie w tej części wytwarza się pigment. Około osiemdziesiąt pół-kółek odnawia się w przybliżeniu na dzień. Pełna odnowa wszystkich wymaga około 10 dni.
  2. Dział łączenia praktycznie oddziela sekcję zewnętrzną od części wewnętrznej dzięki występowi membrany. Związek ten ustala się za pomocą pary rzęsek i cytoplazmy. Przenieśli się z jednej witryny do drugiej.
  3. Część wewnętrzna to obszar, w którym zachodzi aktywny metabolizm. Metochondria wypełniające tę część dostarczają energii dla funkcji wzrokowych. Oto rdzeń.
  4. Część synaptyczna przejmuje proces powstawania synapsy z komórkami dwubiegunowymi.

Dla ostrości wzroku odpowiadają monosynaptyczne komórki dwubiegunowe, które łączą stożek i komórkę zwojową.

W sumie znane są trzy rodzaje szyszek. Rodzaje są określane na podstawie wrażliwości na fale widma:

  1. Typ S Wrażliwy na widmo fal krótkich. Kolor niebiesko-fioletowy.
  2. Typ M Łapią środkowe fale. Są to kolory żółto-zielone.
  3. Typ L. Receptory te przechwytują długie fale koloru czerwono-żółtego.

Kije

loading...

Jeden z fotoreceptorów siatkówki. Wyglądają jak małe procesy komórkowe. Nazwa tych elementów wynika ze specjalnej formy - cylindrycznej. W sumie około siódmej milionów prętów wypełnia siatkówkę. Rozmiar jest bardzo mały. Ich średnica nie przekracza 0,002 mm, a ich długość jest rzędu 0,06 mm. Przekształcają one bodziec świetlny w nerwowe podniecenie. W prostych słowach są one tym samym elementem oka, przez które reaguje na oświetlenie.

Struktura

Pręty składają się z zewnętrznego segmentu, który zawiera dyski membranowe, spoiwo, zwane jest również rzęskami, ze względu na kształt, wewnętrzną część z mitochondriami. Zakończenia nerwów znajdują się u podstawy różdżki.

Pigment rodopsyny dostępny w paskach jest odpowiedzialny za wrażliwość na światło. Dzięki działaniu promieni światła pigment staje się przebarwiony.

Rozkład prętów wzdłuż ciała siatkówki jest nierówny. Jeden milimetr kwadratowy może mieć od dwudziestu do dwustu tysięcy prętów. W obszarach peryferyjnych ich gęstość jest mniejsza niż w centralnych. Daje to możliwość widzenia nocnego i peryferyjnego. W żółtej plamie prawie nie ma patyków.

Współpraca

loading...

Wraz z prętami, szyszki służą do rozróżniania kolorów i ostrości wzroku. Faktem jest, że pręty są wrażliwe tylko na szmaragdowo-zielony obszar widma. Cała reszta to szyszki. Długość fali uwięzionej przez pręty nie przekracza 500 nm (tj. 498). Muszę powiedzieć, że ze względu na rozszerzony zakres czułości, szyszki reagują na wszystkie fale. Na własnym spektrum jest po prostu bardziej wrażliwy.

Ale w nocy, gdy strumień fotonów nie wystarcza do percepcji szyszek, różdżka uczestniczy w wizji. Osoba widzi zarysy obiektów, sylwetki, ale nie dostrzega kolorów.

A więc, jaki wniosek można wyciągnąć? Laski i stożki są dwoma typami fotoreceptorów, które znajdują się w strukturze siatkówki. Stożki są odpowiedzialne za percepcję fal koloru, pręty są bardziej podatne na kontury. Okazuje się, że w nocy funkcja wizualna wykonywana jest w większości dzięki pałeczkom, a po południu szyszki pracują więcej. W przypadku dysfunkcji pewnej części fotoreceptorów mogą wystąpić problemy z widzeniem peryferyjnym, a także percepcją koloru. Jeśli zestaw stożków odpowiedzialnych za jedno spektrum nie działa, oko nie dostrzeże tego spektrum.

Laski i szyszki

loading...

Główną część wizualnego analizatora stanowi siatkówka oka. To tutaj percepcja fal elektromagnetycznych światła, ich transformacja w impulsy nerwowe i dalsze przekazywanie do nerwu wzrokowego. Dzień (kolor) i noktowizor zapewniają specjalne receptory siatkówki. Razem tworzą warstwę światłoczułą. W zależności od postaci receptory te nazywane są pałeczkami i stożkami.

Funkcje prętów i stożków

W tym artykule staraliśmy się bardziej szczegółowo zrozumieć, gdzie znajdują się pręty i stożki, i dowiedzieć się, jakie funkcje pełnią.

Informacje ogólne

loading...

Histologicznie, 10 warstw komórek można zidentyfikować na siatkówce oka. Fotoczuła warstwa składa się ze specjalnych fotoreceptorów, które są specjalnymi strukturami komórek neuroepitelialnych. Zawierają unikalne wizualne pigmenty, które pochłaniają fale świetlne o określonej długości. Laski i szyszki są rozmieszczone nierównomiernie na siatkówce. Większość szyszek najczęściej znajduje się w centrum. Pręty z kolei zwykle znajdują się na obrzeżach. Dodatkowe różnice obejmują:

  1. Aby zapewnić widzenie w nocy, potrzebne są kije. Oznacza to, że są odpowiedzialni za postrzeganie światła w warunkach słabego oświetlenia. W związku z tym, za pomocą pałeczek, osoba może zobaczyć obiekty tylko w czerni i bieli.
  2. Stożki zapewniają ostrość widzenia przez cały dzień. Dzięki ich pomocy każdy może zobaczyć otaczający świat na kolorowym obrazie.

Pręty są wrażliwe tylko na te fale, których długość nie przekracza 500 nm. Pozostają one jednak aktywne nawet po obniżeniu strumienia fotonów. Stożki można uznać za bardziej czułe i są w stanie dostrzec wszystkie sygnały kolorów. Jednakże, w celu ich wzbudzenia, światło może czasami być wymagane z dużo większą intensywnością.

W ciemnych godzinach praca wzrokowa odbywa się za pomocą patyków. W rezultacie osoba może wyraźnie zobaczyć kontury obiektów, ale po prostu nie może odróżnić ich koloru. W przypadku zaburzenia funkcji fotoreceptorów mogą pojawić się następujące problemy i patologie widzenia:

  • naruszenie percepcji kolorów;
  • różne choroby zapalne siatkówki;
  • stratyfikacja błony siatkówki;
  • naruszenie wizji zmierzchu;
  • światłowstręt.

Szyszki

loading...

Ludzie z dobrym wzrokiem mają około miliona stożków w każdym oku. Ich długość wynosi 0,05 mm, a szerokość 0,004 mm. Wrażliwość na przepływ promieni w nich jest niewielka. Jednak wszystkie z nich jakościowo będą postrzegać gamut kolorów, w tym różne odcienie.

Są również odpowiedzialni za rozpoznawanie poruszających się obiektów, dzięki czemu lepiej reagują na dynamikę oświetlenia.

Struktura szyszek

W stożkach znajdują się trzy główne segmenty i zwężenie:

  1. Segment zewnętrzny. Zawiera światłoczuły pigment - jododopsynę, który znajduje się w pół-dyskowych fałdach błony plazmatycznej. Ten region komórek fotoreceptorów jest stale aktualizowany.
  2. Zwężenie - utworzone przez membranę plazmową i służy do przenoszenia energii z segmentu wewnętrznego na zewnątrz. Jeśli spojrzysz na to bardziej szczegółowo, zobaczysz, że reprezentuje ono tak zwane rzęski, które wykonują to połączenie.
  3. Segment wewnętrzny. To jest obszar aktywnego metabolizmu. Tutaj są mitochondria - podstawa energetyczna komórek. W tym segmencie istnieje również intensywne uwalnianie energii, które jest niezbędne do realizacji procesu wizualnego.
  4. Zakończenie synaptyczne jest regionem synaps. Te kontakty między komórkami w przyszłości będą przenosić impulsy nerwowe do nerwu wzrokowego.

Trójskładnikowa hipoteza postrzegania kolorów

Wielu już wie, że w szyszkach znajduje się specjalny pigment, jodopsynina, który pozwala dostrzec całe spektrum kolorów. Zgodnie z trójskładnikową hipotezą widzenia kolorów istnieją trzy rodzaje stożków. W każdej konkretnej formie istnieje rodzaj jodopsyny, która postrzega tylko część spektrum:

  1. Typ L zawiera pigment zwany erythrolab i ustawia długie fale, mianowicie czerwono-żółtą część widma.
  2. M - typ zawiera pigment chlorolabu i jest w stanie wyczuć średnie fale, które emitują żółto-zielony obszar widma.
  3. S - zawiera cyjanekab pigmentowy i reaguje tylko na krótkie fale, dostrzegając niebieską część widma.

Ważne jest, aby wiedzieć! Do tej pory wielu naukowców zajmuje się problemami współczesnej histologii i zauważa niższość trójkolorowej hipotezy postrzegania kolorów. Wynika to z faktu, że istnienie trzech gatunków szyszek nie zostało jeszcze potwierdzone. Nie znaleziono również pigmentu, który wcześniej otrzymał nazwę cyjanabab.

Dwuskładnikowa hipoteza postrzegania kolorów

Jeśli wierzysz w tę hipotezę, to możesz zrozumieć, że wszystkie szyszki siatkówki zawierają erytholab, a także chlorolab. Dzięki temu doskonale potrafią dostrzec długą i środkową część spektrum. Krótka część spektrum w tym przypadku dostrzega pigment rodopsyny, który jest zawarty w pałeczkach.

Na korzyść tej teorii może być fakt, że ludzie, którzy nie są w stanie odbierać widma o krótkich falach, jednocześnie cierpią na zaburzenia widzenia w warunkach słabego oświetlenia. Podobną patologię nazywa się "ślepotą w nocy".

Kije

loading...

Jeśli przyjrzysz się bliżej prętom, zobaczysz, że mają one kształt podłużnych cylindrów o długości około 0,06 mm. U dorosłych około 120 milionów takich receptorów jest obecnych w każdym oku. Wypełniają całą siatkówkę koncentrując się na obrzeżach.

Pigment zapewniający różdżkę dostatecznie wysokiej wrażliwości na światło nazywany jest rhodopsinem lub fioletem wizualnym. W jasnym świetle pigment ten zanika i całkowicie traci swoją zdolność. W tym momencie będzie on podatny tylko na krótkie fale świetlne, które stanowią niebieski obszar widma. W ciemności jego kolor i cechy są stopniowo przywracane.

Struktura pałeczek

Struktura prętów praktycznie nie różni się od konstrukcji stożków. Istnieją 4 główne części:

  1. Zewnętrzny segment z dyskami membranowymi zawiera pigment rodopsyny.
  2. Segment wiążący lub cilium zapewnia niezawodny kontakt pomiędzy zewnętrznymi i wewnętrznymi częściami.
  3. Wewnętrzny segment obejmuje mitochondria. Nastąpi proces produkcji energii.
  4. Segment podstawowy zawiera zakończenia nerwowe i przenosi impulsy.

Czułość takich receptorów na działanie fotonów umożliwia przekształcenie stymulacji świetlnej w wzbudzenie nerwowe i przekazanie jej do mózgu. W ten sposób odbywa się proces percepcji fal świetlnych przez ludzkie oko - fotorecepcję.

Wnioski

loading...

Jak widać, człowiek jest jedynym żywym stworzeniem, które może odbierać otaczający świat w całej palecie barw. Utrzymanie wyjątkowej zdolności przez nadchodzące lata pomoże w niezawodnej ochronie oczu przed szkodliwym działaniem, a także w zapobieganiu uszkodzeniom wzroku. Mamy nadzieję, że ta informacja była przydatna i interesująca.

Laski i szyszki - struktura i funkcja, objawy i choroby

loading...

Laski i stożki są fotoczułymi receptorami siatkówki, zwanymi również fotoreceptorami. Ich głównym zadaniem jest przekształcenie stymulacji świetlnej w nerwową. Oznacza to, że przekształcają promienie świetlne w impulsy elektryczne, które docierają do mózgu poprzez nerw wzrokowy, który po pewnym zabiegu staje się obrazem, który postrzegamy. Każdy typ fotoreceptora ma swoje własne zadanie. Kije są odpowiedzialne za postrzeganie światła w warunkach słabego oświetlenia (widzenie w nocy). Na czopkach leży odpowiedzialność za ostrość wzroku, a także postrzeganie kolorów (widzenie w dzień).

Pałeczki siatkówki

loading...

Te fotoreceptory mają postać cylindra, którego długość wynosi około 0,06 mm, a średnica około 0,002 mm. W związku z tym podobny cylinder jest bardzo podobny do różdżki. Oko zdrowej osoby zawiera około 115-120 milionów prętów.

Oko ludzkie można podzielić na 4 segmenty:

1 - Zewnętrzna strefa segmentowa (zawiera dyski membranowe zawierające rodopsynę),
2 - Wiążąca strefa segmentowa (cilium),
3 - Wewnętrzna strefa segmentowa (zawiera mitochondria),
4 - Podstawowa strefa segmentowa (połączenie neuronowe).

Pręty są bardzo światłoczułe. Tak więc, dla ich reakcji, wystarczającą energią jest 1 foton (najmniejsza, elementarna cząstka światła). Ten fakt jest bardzo ważny dla widzenia w nocy, co pozwala widzieć w słabym świetle.

Różdżki nie potrafią odróżnić kolorów, jest to przede wszystkim spowodowane obecnością w nich tylko jednego pigmentu - rodopsyny. Pigment rodopsyna, inaczej znana jako fiolet wizualny, ze względu na zawarte grupy białek (chromofory i opsyny) ma 2 maksima absorpcji światła. To prawda, że ​​jedno z maksimów istnieje poza krawędzią światła widzialnego dla ludzkiego oka (278 nm - obszar promieniowania UV), dlatego prawdopodobnie powinno się nazywać jego maksymalną absorpcją fal. Ale drugie maksimum jest widoczne dla oka - istnieje na poziomie 498 nm, umiejscowione na granicy spektrum koloru zielonego i niebieskiego.

Powszechnie wiadomo, że rodopsyna obecna w pałeczkach reaguje na światło znacznie wolniej niż jodoplasty zawarte w szyszkach. Dlatego dla prętów charakteryzujących się słabą reakcją na dynamikę strumieni świetlnych, a ponadto nie rozróżniają ruchów obiektów. Ostrość wzroku nie jest ich prerogatywą.

Stożki siatkówki

loading...

Te fotoreceptory również otrzymały swoją nazwę ze względu na ich charakterystyczny kształt, podobny do kształtu kolb laboratoryjnych. Długość stożka wynosi około 0,05 mm, jego średnica w najwęższym miejscu wynosi około 0,001 mm, a w najszerszym - 0,004. Siatkówka zdrowego dorosłego człowieka zawiera około 7 milionów stożków.

Stożki są mniej wrażliwe na światło. Oznacza to, że w celu pobudzenia ich działania będą wymagały strumienia świetlnego, który jest dziesięć razy intensywniejszy niż przy wzbudzaniu pracy prętów. Ale stożek jest traktowany z przepływów świetlnych znacznie silniejszych kije, więc są bardziej otwarci i ich zmiany (na przykład lepiej odróżnić światło podczas przesuwania obiektów w czasie w stosunku do oka). Ponadto wyraźniej definiują obrazy.

Stożki ludzkiego oka obejmują również 4 segmenty:

1 - Zewnętrzna strefa segmentowa (zawiera dyski membranowe zawierające jododopsynę),
2 - Wiążąca strefa segmentowa (zwężenie),
3 - Wewnętrzna strefa segmentowa (zawiera mitochondria),
4 - Strefa połączenia synaptycznego lub segment podstawowy.

Powodem wyżej opisanych właściwości szyszek jest zawartość określonego w nich pigmentu jodoproksyny. Obecnie okazało się samodzielnie i 2 typy pigmentu: eritrolab (iodopsin wrażliwe na czerwonym widma i długich fal L) i hlorolab (iodopsin wrażliwe na zieloną i widma fal średnich M). Pigment, który jest wrażliwy na niebieskie widmo i krótkie fale S, nie został jeszcze znaleziony, chociaż nazwa za nim jest już ustalona - cyanolab.

rodzaje jednostek stożków w ich dominacji barwnego pigmentu (eritrolaba, hlorolaba, tsianolaba), dzięki trójskładnikowej widoku hipotezę. Istnieje jednak inna teoria widzenia - nieliniowy dwuskładnikowy. Jego zwolennicy uważają, że wszystkie stożki, w tym erytrolab i chlorolab jednocześnie, są w stanie dostrzec kolory zarówno czerwonego, jak i zielonego widma. Rola cyjanobalu, podczas wykonywania wyblakłych pałeczek rodopsyny. Teorię tę potwierdzają przykłady osób cierpiących na ślepotę barw, a mianowicie niemożność rozróżnienia niebieskiej części spektrum (tritanopia). Mają także trudności z widzeniem w mroku (hemeralopią), co jest oznaką nieprawidłowej aktywności prętów siatkówki oka.

Wideo o strukturze prętów i stożków

loading...

Objawy porażki prętów i stożków siatkówki

loading...
  • Zmniejszona ostrość wzroku.
  • Naruszenie postrzegania kolorów.
  • "Błyskawica" przed oczami.
  • Zawężanie pola widzenia.
  • Całun przed oczami.
  • Pogorszenie widzenia w półmroku.

Choroby atakujące patyki i szyszki

loading...

Klęska prętów i stożków oka jest możliwa dla różnych patologii siatkówki:

Pytanie i stożki siatkówki

loading...

Laski i stożki są wrażliwymi receptorami siatkówki, które przekształcają stymulację światła w nerwową, tj. przekształcają światło w impulsy elektryczne, które przechodzą przez nerw wzrokowy do mózgu. Różdżki są odpowiedzialne za percepcję w warunkach słabego oświetlenia (odpowiedzialnych za widzenie w nocy), szyszek na ostrość wzroku i postrzeganie kolorów (widzenie w dzień). Rozważmy oddzielnie każdy z typów fotoreceptorów.

Pałeczki siatkówki

loading...

Pręty mają postać cylindra o niejednolitej, ale w przybliżeniu równej średnicy obwodu wzdłuż długości. Ponadto długość (równa 0.000006 m lub 0,06 mm) w 30-krotności ich średnicy (lub 0,000002 m 0,002 mm), dzięki czemu wydłużony cylinder jest faktycznie bardzo podobny do tego pręta. W oczach zdrowej osoby jest około 115-120 milionów prętów.

Dłoń oka osoby składa się z 4 segmentów:

1 - Segment zewnętrzny (zawiera dyski membranowe),

2 - Segment wiążący (cilium),

3 - Segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),

4 - Segment podstawowy (połączenie neuronowe)

Wędki są niezwykle wrażliwe na światło. Wystarczająca energia jednego fotonu (najmniejsza elementarna cząstka światła) do reakcji prętów. Fakt ten pomaga w tak zwanym widzeniu w nocy, pozwalającym zobaczyć o zmierzchu.

Różdżki nie są w stanie odróżnić kolorów, po pierwsze, jest to spowodowane obecnością w pałeczkach tylko jednego pigmentu rodopsyny. Rodopsyny, albo nazywa wizualny fioletowy, dzięki obejmuje dwie grupy białek (chromoforowe i opsyny) ma dwie maksymalne pochłanianie światła, jednak biorąc pod uwagę, że jedna z tych maksimów jest poza widzialne dla ludzkiego światła oka (278 nm - jest to region ultrafioletowe niewidoczne dla oka), warto nazywać je maksimami absorpcji falowej. Jednak drugie maksimum absorpcji jest nadal widoczne dla oka - jest na poziomie 498 nm, które wydaje się znajdować na granicy spektrum zielonego koloru i niebieskiego.

Powszechnie wiadomo, że rodopsyna zawarta w prętach reaguje na światło wolniej niż jodopsyna w szyszkach. W związku z tym pręty reagują słabo na dynamikę strumienia świetlnego i słabo rozróżniają poruszające się obiekty. Z tego samego powodu ostrość wzroku nie jest również specjalizacją prętów.

Stożki siatkówki

loading...

Stożki otrzymały taką nazwę ze względu na ich kształt, podobny do kolb laboratoryjnych. Długość stożka wynosi 0,00005 metrów lub 0,05 mm. Jego średnica w najwęższym miejscu wynosi około 0,000001 metrów lub 0,001 mm i 0,004 mm w najszerszym miejscu. Na siatkówce zdrowego dorosłego człowieka około 7 milionów czopków.

Stożki są mniej wrażliwe na światło, innymi słowy, aby je podniecić, strumień światła będzie kilkadziesiąt razy bardziej intensywny niż przy wzbudzaniu prętów. Natomiast czopki mogą obsłużyć więcej prętów intensywne światło, dlatego też są one lepsze postrzegane zmiana strumienia światła (na przykład pałeczki lepiej odróżnić światło dynamiki ruchu obiektów w stosunku do oka), a także określenia wyraźnego obrazu.

Stożek ludzkiego oka składa się z 4 segmentów:

1 - Segment zewnętrzny (zawiera dyski membranowe z jodopsyną),

2 - Segment wiążący (szyjka),

3 - Segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),

4 - Obszar połączenia synaptycznego (segment podstawowy).

Powodem wyżej opisanych właściwości szyszek jest zawartość w nich biologicznego pigmentu jodopsynowego. W czasie pisania tego stwierdzono (nadawany i udowodnione) dwa rodzaje iodopsin: eritrolab (barwnik wrażliwy na czerwonym obszarze widma długich L fal) hlorolab (barwnik wrażliwy na zielonej części widma do średniej M fal). Do tej pory nie wykryto pigmentu wrażliwego na niebieską część spektrum, na krótkie fale S, chociaż został już nazwany cyjanolabem.

Oddzielenie stożków do 3 typów (na dominację w tych pigmentów: eritrolaba, hlorolaba, tsianolaba) jest określany jako trójskładnikowy hipoteza widzenia. Jednakże, nie jest nieliniową teorią dwuskładnikowego, którego wyrażających sądzić, że każdy stożek zawiera jednocześnie eritrolab i hlorolab, a więc jest w stanie dostrzec kolorów czerwonego i zielonego widma. W tym przypadku rola cyjanku jest przejmowana przez wyblakłą rodopsynę z prętów. Na poparcie tej teorii jest fakt, że ludzie, którzy cierpią na daltonizm, czyli ślepota w niebieskiej części widma (acyanopsia), mają również trudności z nocnego widzenia (ślepota), co jest oznaką nieprawidłowego funkcjonowania siatkówki prętów oka.

Funkcje pręcików i stożków w siatkówce oka

Dzięki wizualnym organom ludzie widzą świat we wszystkich jego kolorach. Wszystko to dzieje się kosztem siatkówki oka, na której znajdują się specjalne fotoreceptory. W medycynie nazywa się je sztyftami i stożkami.

Gwarantują najwyższy stopień podatności obiektów. Pręty i stożki siatkówki oka przenoszą nadchodzące sygnały świetlne na impulsy. Następnie system nerwowy zabiera je i przekazuje informacje osobie.

Każdy typ fotoreceptora ma swoją własną specyficzną funkcję. Na przykład w ciągu dnia zatory są najbardziej odczuwalne przez szyszki. Kiedy pojawia się kropla w strumieniu światła, wtedy różdżki wchodzą w grę.

Funkcje prętów w siatkówce oka

Pręt ma wydłużony kształt przypominający mały cylinder i składa się z czterech ważnych ogniw: krążków błony, rzęsek, mitochondriów i tkanki nerwowej. Ten typ fotoreceptora ma zwiększoną zdolność reagowania na światło, co zapewnia uderzenie nawet przy najmniejszym błyśnięciu światłem. Pręty zaczynają działać po wzięciu energii do jednego fotonu. Ta właściwość prętów wpływa na funkcję wzrokową o zmierzchu i pomaga odróżnić obiekty w ciemności. Ponieważ patyki w ich strukturze mają tylko jeden pigment zwany rodopsyną, kolory nie różnią się.

Funkcje stożków w siatkówce oka

  1. Warstwa powierzchniowa jest reprezentowana przez krążki membranowe wypełnione barwnym pigmentem zwanym jodopolizyną.
  2. Warstwa łącząca to druga warstwa w stożkach. Jego główną rolą jest zwężenie, które tworzy specyficzną formę w receptorach.
  3. Wewnętrzna część szyszek to mitochondria.
  4. W centralnej części receptora znajduje się główny segment, który pełni funkcję łączących ogniw.

Jodopsynę barwną podzielono na kilka typów. Zapewnia to pełną otwartość stożków w określaniu różnych obszarów spektrum światła. Dzięki dominacji różnych rodzajów pigmentów, szyszki są podzielone na trzy główne typy. Wszystkie działają tak harmonijnie, że dają ludziom doskonałą widoczność, aby dostrzec wszystkie kolory widocznych obiektów.

Możliwość barwienia wrażliwości oka

Laski i szyszki są potrzebne nie tylko do rozróżniania wizji nocnej i nocnej, ale także do określania kolorów na zdjęciach. Struktura narządu wzroku pełni wiele funkcji: dzięki niemu postrzegany jest ogromny obszar otaczającego świata. Do tego wszystkiego osoba ma jedną z interesujących właściwości, która implikuje wizję obuoczną. Receptory biorą udział w postrzeganiu widm barw, w wyniku czego osoba jest jedynym przedstawicielem, który odróżnia wszystkie barwy świata.

Struktura wizualnej siatkówki

Jeśli mówimy o strukturze siatkówki, pręty i stożki znajdują się w jednym z wiodących miejsc. Obecność danych fotoreceptorów na tkankach nerwowych pomaga natychmiastowo przekształcić odebrany strumień światła w tarczę impulsową.

Siatkówka dostaje obraz, który jest zaprojektowany za pomocą części oka i soczewki. Następnie obraz jest przetwarzany i przychodzi na impulsy za pomocą wizualnych ścieżek do pożądanego obszaru mózgu. Najbardziej złożony typ struktury oka wykonuje pełne przetwarzanie danych informacyjnych w najmniejszych sekundach. Największa część receptorów znajduje się w plamce żółtej, której umiejscowienie znajduje się w centrum siatkówki

Funkcje pręcików i stożków w siatkówce oka

Laski i szyszki mają inną strukturę i funkcję. Kije pozwalają skoncentrować się na obiektach w ciemności, a stożki, wręcz przeciwnie, pomagają odróżnić postrzeganie kolorów otaczającego świata. Mimo to zapewniają skoordynowaną pracę całego narządu wzrokowego. Dlatego możemy stwierdzić, że oba fotoreceptory są niezbędne do wykonywania funkcji wzrokowej.

Funkcje rodopsyny w siatkówce oka

Rhodopsin odnosi się do wizualnych pigmentów, które mają strukturę białkową. Odnosi się do chromoprotein. W praktyce nadal zwyczajowo wywoływana jest wizualna purpura. Jego imię było spowodowane jaskrawoczerwonym kolorem. Podczas licznych badań wykryto i potwierdzono fioletowe zabarwienie prętów. Rhodopsin ma w swoim składzie dwa składniki - żółty pigment i bezbarwne białko.

Po nałożeniu strumienia światła pigment zaczyna się rozkładać. Przywrócenie rodopsyny następuje podczas oświecenia zmierzchu za pomocą białka. Przy jasnym oświetleniu ponownie ulega rozkładowi, a jego podatność zostaje zastąpiona przez niebieski obszar wizualny. Białko rodopsyny zostaje całkowicie odnowione w ciągu trzydziestu minut. W tym czasie wizja typu zmierzchu osiąga maksimum, to znaczy osoba zaczyna widzieć znacznie lepiej w ciemnym pokoju.

Objawy uczucia pręcików i szyszek

  • Zmniejszona ostrość wzroku.
  • Naruszenie postrzegania kolorów.
  • Błyskawica na oczach.
  • Ciężkość pola widzenia.
  • Pojawienie się zasłony na twoich oczach.
  • Upadek wizji zmierzchu.

Choroby, które wpływają na pręty i stożki w siatkówce oka

Klęska fotoreceptorów zachodzi z różnymi anomaliami siatkówki w postaci chorób.

  1. Hemerallopia. Ludzie nazywają ślepotę kurcząt, co wpływa na wizję zmierzchu.
  2. Zwyrodnienie plamki żółtej. Patologia centralnej części siatkówki.
  3. Barwiona abiotrofia siatkówki.
  4. Kolor ślepota. Niezdolność do odróżnienia niebieskiego obszaru widma.
  5. Oderwanie siatkówki.
  6. Proces zapalny w siatkówce oka.
  7. Uraz oka.

Organizm wzrokowy odgrywa ważną rolę w życiu człowieka, a głównymi funkcjami percepcji kolorów są pręty i stożki. Dlatego, jeśli cierpi jeden z fotoreceptorów, cała praca systemu wizualnego zostaje zakłócona.

Laski i stożki na siatkówce oraz ich rola w postrzeganiu kolorów i światła

Ważne jest, aby wiedzieć! Jeśli wizja zaczęła zawodzić, natychmiast dodaj tego profesjonalisty do swojej diety. Czytaj więcej >>

Siatkówka jest główną częścią wizualnego analizatora. Tutaj następuje percepcja fal elektromagnetycznych, ich transformacja w impulsy nerwowe i transmisja do nerwu wzrokowego. Dzień (kolor) i noktowizja są dostarczane przez specjalne receptory siatkówki. Razem tworzą tak zwaną warstwę fotosensorową. Zgodnie ze swoją postacią receptory te nazywane są stożkami i prętami.

Mikroskopowa struktura oka

Histologicznie, 10 warstw komórek jest wydzielanych na siatkówce oka. Zewnętrzna warstwa światłoczuła składa się z fotoreceptorów (prętów i stożków), które reprezentują specjalne formacje komórek neuroepitelialnych. Zawierają wizualne pigmenty, które mogą absorbować fale świetlne o określonej długości. Pręty i stożki są nierównomiernie rozmieszczone na siatkówce. Główna liczba stożków znajduje się w centrum, a pręty są na obwodzie. Ale to nie jest jedyna różnica:

  1. 1. Kije zapewniają widzenie w nocy. Oznacza to, że są odpowiedzialni za postrzeganie światła w warunkach słabego oświetlenia. W związku z tym, za pomocą patyk, osoba może zobaczyć obiekty tylko w czerni i bieli.
  2. 2. Stożki zapewniają ostrość wzroku w ciągu dnia. Dzięki ich pomocy człowiek widzi świat w kolorowym obrazie.

Pręty są czułe tylko na fale krótkie, których długość nie przekracza 500 nm (niebieska część widma). Są jednak aktywne nawet w rozproszonym świetle, gdy gęstość strumienia fotonów jest obniżona. Stożki są bardziej czułe i mogą odbierać wszystkie sygnały kolorów. Ale dla ich wzbudzenia wymagane jest światło o znacznie większej intensywności. W ciemności prace wizualne wykonywane są przy użyciu patyczków. W rezultacie, o zmierzchu iw nocy osoba może zobaczyć sylwetki obiektów, ale nie czuje ich kolorów.

Upośledzone funkcje fotoreceptorów w siatkówce mogą prowadzić do różnych patologii widzenia:

  • naruszenie percepcji kolorów (ślepota barw);
  • choroby zapalne siatkówki;
  • stratyfikacja błony siatkówki;
  • naruszenie wizji zmierzchu (nocna ślepota);
  • światłowstręt.

Szyszki

Szyszki - (Engl. Stożek) jednego z dwóch rodzajów fotoreceptorów siatkówki procesy obwodowe światłoczułe komórki oczu, nazwany tak stożkowaty kształt. Są to wysoce wyspecjalizowane komórki, które przekształcają bodźce świetlne w wzbudzenia nerwowe.

Stożki są wrażliwe na światło ze względu na obecność w nich określonego pigmentu - jodopopsyny. Z kolei jododsyna składa się z kilku wizualnych pigmentów. Do tej pory dwa pigmenty są dobrze znane i badane: chlorolab (wrażliwy na żółto-zielony obszar widma) i erythrolab (wrażliwy na żółto-czerwoną część widma).

W siatkówce oka, dorosły o 100% wzroku ma około 6-7 milionów stożków. Ich wymiary są bardzo małe: długość około 50 mikronów, średnica - od 1 do 4 mikronów.

Stożki są około 100 razy mniej wrażliwe na światło niż patyki (inny rodzaj komórek siatkówki), ale są znacznie bardziej podatne na szybkie ruchy.

Stożki i pręty mają podobną strukturę i składają się z czterech części.

W strukturze stożka zwyczajowo jest rozróżniać (patrz rysunek):

  • Segment zewnętrzny (zawiera półpłyty membranowe),
  • łączący dział (usztywnianie),
  • segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),
  • obszar synaptyczny.

Zewnętrzny segment jest wypełniony półpłytami membranowymi utworzonymi przez membranę plazmową i oddzielonymi od niej. Są fałdami błony komórkowej pokrytej światłoczułym pigmentem. Przerobiona na światło, zewnętrzna część kolumny połówek dysków, jest stale aktualizowana - ze względu na fagocytozę „podświetlane” komórek nabłonka pół dyski pigmentu i stałej formacji nowych połówek dysków w korpusie fotoreceptorów. W ten sposób następuje regeneracja wizualnego pigmentu. Średnio dziennie fagocytozie około 80 pół-dyski i kompletna modernizacja wszystkich połówek dysków fotoreceptorów występuje w około 10 dni. W stożkach pół-dysków membranowych mniejszych niż dyski w pałce, a ich liczba jest rzędu kilkuset. W obszarze działu wiążącego (zwężenie) segment zewnętrzny jest prawie całkowicie oddzielony od wewnętrznego wciągnięcia zewnętrznej membrany. Związek pomiędzy tymi dwoma segmentami polega na cytoplazmie i parze rzęsek, które przechodzą z jednego segmentu do drugiego. Cilia zawiera tylko 9 obwodowych dubletów mikrotubuli: nie ma pary centralnych mikrotubul charakterystycznych dla rzęsek.

Segment wewnętrzny jest obszarem aktywnego metabolizmu; jest wypełniona mitochondriów, energia dostarczana do procesów i polyribosomes, które są syntetyzowane na białek biorących udział w powstawaniu płyt membranowych i pigmentu wizualnej. W tej samej sekcji znajduje się jądro.

W regionie synaptycznym komórka tworzy synapsy z komórkami dwubiegunowymi. Rozproszone komórki bipolarne może tworzyć synapsy z kilkoma sztyftami. Zjawisko to nazywa się konwergencją synaptyczną.

Monosynaptyczne komórki dwubiegunowe połącz jeden stożek z jedną komórką zwojową, która zapewnia lepszą ostrość wzroku w porównaniu do pręcików. Poziomo i amakryna komórki wiążą ze sobą wiele prętów i stożków. Dzięki tym komórkom informacja wizualna nawet przed wyjściem z siatkówki podlega pewnej obróbce; w szczególności komórki te uczestniczą w hamowaniu bocznym [1].

Jak działają szyszki siatkówki

Stożki siatkówki - jest to jeden z rodzajów fotoreceptorów, które należą do warstwy światłoczułej w oczu człowieka. Są to bardzo złożone i niezwykle ważne struktury, bez których ludzie nie potrafią odróżnić kolorów. Poprzez przekształcenie energii światła w impuls elektryczny, przekazują informacje o otaczającym świecie do mózgu. Neurony z centrum wizualnego postrzegania tych sygnałów i odróżnić ogromnej ilości kolorów, ale nie badano jeszcze mechanizmy tego niezwykłego procesu.

Cechy struktury

Te struktury są bardzo małe, w kształcie przypominają kolbę laboratoryjną. Ich długość wynosi tylko 0,05 mm, szerokość - 0,004 mm (w najwęższym punkcie wynosi 0,001 mm). Przy tak małych rozmiarach są one bardzo liczne: w każdym oku znajduje się 6-7 milionów (u zdrowej osoby z 100% widzeniem). Co zaskakujące, ten mikroskopijny fotoreceptor ma złożoną anatomię i dzieli się na cztery segmenty lub dział. Każda z nich ma swoją specyficzną strukturę i spełnia określone funkcje:

  • Segment zewnętrzny - zawiera specjalny pigment, jodopopsynę, który ulega przemianom chemicznym pod wpływem światła. W tym dziale szyszek znajduje się wiele fałd plasmaleme, które tworzą tak zwane półpłyty. Ich liczba to setki.
  • Zwężenie lub łączący się dział to najwęższa część fotoreceptora. Tutaj cytoplazma ma wygląd bardzo cienkiej nici. Ponadto, dzięki tej części dwa rzęski mające nietypowy struktury (zwykle są utworzone przez dziewięć trypletach mikrotubul na obwodzie, a druga w środku, tutaj centralny para offline).
  • W segmencie wewnętrznym są ważne organoidy komórkowe odpowiedzialne za procesy receptora i jego funkcjonowanie. Oto jądro, duża liczba mitochondriów i rybosomów (polisomów). Wskazuje to na intensywne procesy wytwarzania energii do pracy stożków, a także aktywną syntezę niezbędnych substancji białkowych.
  • Region synaptyczny zapewnia połączenie między światłoczułymi receptorami i komórkami nerwowymi. zawiera pęcherzyki z substancją - mediator, który bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z siatkówki svetovosprinimayuschego warstwie nerwu wzrokowego. Pojedynczy stożek może łączyć się z jedną monosynaptyczną komórką dwubiegunową lub komórkami poziomymi i amakrylem (razem z innymi fotoreceptorami, w tym z prętami).

Jak działają fotoreceptory

Funkcjonowanie szyszek i postrzeganie przez nie różnych kolorów i odcieni nie zostało jeszcze powszechnie uznane za naukowe wyjaśnienie. Ale do tej pory istnieją dwie główne hipotezy, które opisują te procesy.

Trójskładnikowa hipoteza widzenia

Zwolennicy tej hipotezy twierdzą, że w ludzkiej siatkówce występują trzy różne rodzaje stożków, z których każdy zawiera określony pigment. Faktem jest, że jododopyna jest substancją niejednolitą, istnieją trzy jej odmiany. Spośród nich tylko dwa - erytrolab i chlorolab - zostały znalezione i opisane przez naukowców. Trzeci pigment, cyanolab, istnieje tylko w teorii, a jego obecność potwierdza jedynie pośredni dowód.


Stożki siatkówki zawierające erytrolab przenoszą promieniowanie długofalowe, czyli żółtoczerwoną część widma.

Fale o średniej długości są absorbowane przez chlorolab, a receptory, w których się znajduje, widzą żółtozieloną część widma.

Jest logiczne, że nie powinno być, i fotoreceptory dostrzegają krótkich długościach fali (niebieskie odcienie), więc obecność światłoczułych komórek w tsianolaba trzeciego typu jest bardzo prawdopodobne.

Nieliniowa teoria dwuskładnikowa

Przeciwnie, ta teoria zaprzecza obecności trzeciego pigmentu, cyjanobowego. Zakłada on, że dla postrzegania tej części spektrum promieniowania wystarczająca jest praca prętów. W ten sposób siatkówka dostrzega wszystkie widoczne kolory we wspólnym funkcjonowaniu obu typów fotoreceptorów. Co więcej, zwolennicy tej hipotezy podkreślają, że te wrażliwe struktury są w stanie określić zawartość żółtego w mieszance widocznych odcieni.

Co to jest dodatkowy stożek

Niektórzy ludzie mają rzadkie zjawisko - dodatkowy stożek siatkówki. Oznacza to, że nie mają one trzech, ale cztery odmiany tego fotoreceptora. Tacy ludzie nazywani są tetrachromianami i mogą zobaczyć 100 milionów odcieni zamiast 10 milionów w zwykłym człowieku. W różnych badaniach nazywane są różne dane na temat częstości występowania tetrachromatii. Niektórzy naukowcy twierdzą, że anomalia jest możliwa tylko u kobiet i tylko u 2% kobiet. Inni badacze twierdzą, że nie jest to tak rzadkie, a do jednej czwartej światowej populacji (zarówno kobiet, jak i mężczyzn) ma tę cechę postrzegania kolorów.

Siatkówka oka ludzkiego może w pełni odbierać informacje wzrokowe tylko wtedy, gdy oba typy fotoczułych receptorów zawierają wszystkie niezbędne pigmenty i enzymy niezbędne do ich transformacji.

Jeśli fotoreceptory nie wytwarzają żadnych takich substancji, osoba nie widzi części widzialnego spektrum promieniowania. Takie naruszenia są zjednoczone pod wspólną nazwą ślepoty barw. Ludzie z ślepotą barw nie są w stanie zobaczyć pewnych kolorów przez całe życie, ponieważ ta patologia jest genetycznie zdeterminowana.

Pytanie i stożki siatkówki - struktura i funkcja

Stożki i pręty należą do aparatu receptorowego gałki ocznej. Są odpowiedzialni za transmisję energii świetlnej poprzez przekształcenie jej w impuls nerwowy. Ten ostatni przechodzi przez włókna nerwu wzrokowego do centralnych struktur mózgu. Różdżki zapewniają widzenie w warunkach niedostatecznego oświetlenia, są zdolne do postrzegania tylko światła i ciemności, czyli obrazu czarno-białego. Stożki są w stanie odbierać różne kolory, są również wskaźnikiem ostrości wzroku. Każdy fotoreceptor ma strukturę, która pozwala mu wykonywać swoje funkcje.

Struktura prętów i stożków

Różdżki w kształcie przypominają cylinder, w związku z którym otrzymały swoją nazwę. Są one podzielone na cztery segmenty:

  • Podstawowy, łączący ze sobą komórki nerwowe;
  • Spoiwo, zapewniające połączenie z rzęskami;
  • Outdoor;
  • Wewnętrzne, zawierające mitochondria, które produkują energię.

Energia pojedynczego fotonu wystarcza, by doprowadzić do wzbudzenia pręta. Jest postrzegany przez człowieka jako światło, które pozwala mu widzieć nawet w bardzo słabym świetle.

W patykach znajduje się specjalny pigment (rodopsyna), który pochłania fale świetlne w obszarze dwóch zakresów.
Stożki wyglądają jak kolby, dlatego mają swoje własne imię. Zawierają cztery segmenty. Wewnątrz szyszek znajduje się inny pigment (jodopopsyna), który zapewnia percepcję czerwieni i zieleni. Pigment odpowiedzialny za rozpoznanie niebieskiego koloru nie został jeszcze ustalony.

Fizjologiczna rola pręcików i szyszek

Stożki i pręty pełnią podstawową funkcję polegającą na postrzeganiu fal świetlnych i przekształcaniu ich w obraz wizualny (fotorecepcję). Każdy receptor ma swoje własne cechy. Na przykład, patyki są potrzebne, aby zobaczyć o zmierzchu. Jeśli z jakiegoś powodu przestają pełnić swoją funkcję, osoba nie widzi w warunkach słabego oświetlenia. Stożki są odpowiedzialne za wyraźne widzenie kolorów przy normalnym oświetleniu.

W inny sposób możemy powiedzieć, że pręty należą do systemu odbierającego światło, a szyszki do systemu wykrywania kolorów. Jest to podstawą diagnozy różnicowej.

Wideo o strukturze prętów i stożków

Objawy porażki prętów i stożków

W chorobach, którym towarzyszy porażka wędzisk i szyszek, występują następujące objawy:

  • Zmniejszona ostrość wzroku;
  • Pojawianie się błysków lub błysków na oczach;
  • Zmniejszenie widzenia w półmroku;
  • Niezdolność do rozróżniania kolorów;
  • Zawężanie pola widzenia (w ekstremalnych przypadkach, tworzenie się kanalików).

Niektóre choroby mają bardzo specyficzne objawy, które mogą łatwo zdiagnozować patologię. Dotyczy to gemeralopii lub ślepoty barw. Inne objawy mogą występować w różnych stanach patologicznych, co wymaga dodatkowego badania diagnostycznego.

Metody diagnozy w pokonaniu prętów i stożków

Aby zdiagnozować choroby, w których występuje zmiana prętów lub stożków, należy wykonać następujące badania:

  • Oftalmoskopia z definicją statusu dna oka;
  • Perymetria (badanie pól widzenia);
  • Diagnoza postrzegania kolorów za pomocą tabel Ishihary lub testu 100 tonowego;
  • Badanie ultrasonograficzne;
  • Fluorescencyjna hagiografia zapewniająca wizualizację naczyń;
  • Refraktometria komputerowa.

Warto ponownie przypomnieć, że fotoreceptory są odpowiedzialne za postrzeganie kolorów i percepcję światła. Dzięki pracy człowiek może postrzegać obiekt, którego obraz powstaje w analizatorze wizualnym. W patologiach siatkówki, w której znajdują się stożki i pręty, funkcja fotoreceptorów zostaje zakłócona, co prowadzi do naruszenia funkcji wizualnej jako całości.

Choroby oka z porażką pałeczek i stożków

Patologie, które wpływają na aparat fotoreceptorowy gałki ocznej obejmują:

  • Kolorowa ślepota (niezdolność do rozpoznawania kolorów) jest dziedziczną wrodzoną patologią aparatu stożkowego;
  • Barwna degeneracja błony siatkowej;
  • Zapalenie korykowo-mocznicowe, które atakuje zarówno naczyniówkę, jak i siatkówkę;
  • Ślepota kurczaków (hemostalopia) charakteryzuje się izolowanym zmniejszeniem widzenia w nocy, co wynika z patologii stożków;
  • Oderwanie siatkówki;
  • Zwyrodnienie plamki żółtej.