Oderwanie siatkówki ♥

Oderwanie siatkówki - to oddzielenie warstwy neurosensorycznej siatkówki od nabłonka barwnikowego przez warstwę płynu podsiatkówkowego. Zwykle siatkówka ściśle przylega do naczyniówki, z której jest karmiona. Odwarstwienie siatkówki często prowadzi do znacznego spadku widzenia i ślepoty.

Najczęściej powstają w uraz i krótkowzroczności oraz w retinopatii cukrzycowej, guzy wewnątrzgałkowe, dystrofią siatkówki itp

Zgodnie z literaturą, dla początku odrywania siatkówki ważne jest nie tylko stwierdzenie pęknięcia siatkówki, ale także stanu granicy witreoretinalnej, rozwoju witreoretinopatii proliferacyjnej.

Relacje witreoretinalne zawiera dwa przeciwstawne siły: z jednej strony, stan pompy naczyniówki - czynniki zapewniające siatkówki oporowe (ciśnienie osmotyczne naczyniówki, ciśnienie hydrostatyczne w siatkówkowych naczyń, aktywnego transportu różnych substancji przez nabłonka barwnikowego) interfotoretseptornogo matrycy (gęstość styku skorup stożków i prętów końcówką pigmentu nabłonka), z drugiej zaś - na podstawie zmian ciała szklistego: upłynniania ciała szklistego (synerezy), oderwanie tylną (PVD), ciało szkliste trakcyjnej.

Przyczyny odwarstwienia siatkówki

Istnieją trzy typy oderwania siatkówki:

  • Regmatogenny (pierwotny) oderwanie siatkówki - jest związane z obecnością pęknięcia siatkówki
  • Traumatyczne Oderwanie siatkówki - związane z urazem oka
  • Exudative(wtórne) oderwanie siatkówki jest konsekwencją takich chorób oczu, jak nowotwory siatkówki i gałki ocznej, różne choroby zapalne.

Rozważ bardziej szczegółowo powody rozwoju odwarstwienia siatkówki:

  1. Zmiana ciała szklistego, prowadząca do pęknięcia. Siatkówka nie porusza się ze swojego miejsca, jeśli jest ciasna (zachowuje swoją integralność) i nie ma w niej zerwania. Jeśli powstanie pęknięcie, to przez to płyn szklisty penetruje siatkówkę i złuszcza ją z błony naczyniowej.
    Głównym powodem powstawania pęknięcia siatkówki jest napięcie ciała szklistego ze zmianą jego normalnego stanu. Proces ten przebiega w ten sposób: zwykle ciało szkliste przypomina przezroczystą galaretę. W niektórych przypadkach zmienia się, staje się mętny z gęstymi pasmami, tj. zapieczętowane włókna związane z siatkówką. Kiedy oko porusza się, nici ciągną za sobą siatkówkę, co może doprowadzić do jej pęknięcia.
  2. Dystrofia (przerzedzenie) siatkówki.
  3. Duże uszkodzenia często występują po urazie oka.
  4. Trakcje (napięcie) ze zmodyfikowanego ciała szklistego bez tworzenia pęknięcia siatkówki (często ma to miejsce w przypadku retinopatii cukrzycowej).
  5. Formacje objętościowe pod siatkówką (guzy, gromadzenie się płynu itp.).

Obraz kliniczny

Subiektywne objawy:

  • pojawienie się "całuny" przed okiem. Pacjenci bezskutecznie próbują go wyeliminować, myjąc oczy herbatą lub kopiąc w kroplach. W tym przypadku ważne jest, aby pamiętać i powiedzieć lekarzowi, z jakiej strony "pierwotnie" pojawiła się zasłona, ponieważ z czasem może ona powiększyć i zająć całe pole widzenia;
  • pływające czarne "muchy", "punkty" w polu widzenia
  • błyski w postaci iskier i błyskawic - są także charakterystyczną cechą wynikającego z nich odwarstwienia siatkówki;
  • obniżona ostrość wzroku, zniekształcenia uwagę listów, obiekty, utrata wzroku swoich poszczególnych obszarach wskazuje, że oderwanie uchwycił centrum siatkówki.
  • wzrok po snu jest nieco poprawiony. Dzieje się tak dlatego, że przy poziomym położeniu ciała siatkówka wraca na swoje miejsce, a gdy osoba zajmuje pozycję pionową, ponownie odchodzi od błony naczyniowej i wznawia defekty wzrokowe.

Oderwania siatkówki nie można wyleczyć przez żadne krople, pigułki lub zastrzyki. Jedynym sposobem na przywrócenie wzroku i zachowanie oka jest pilna operacja.

Jeśli odwarstwienie siatkówki zabite komórki nerwowe, pręcików i czopków, i dłuższy oddział, tym bardziej te komórki umierają, a gorzej przywrócenie wzroku, nawet po udanej operacji.

Diagnostyka

  • wiskozymetria (kontrola ostrości wzroku), która pokaże stan centralnego obszaru siatkówki;
  • obwód komputera (badanie obwodowego i centralnego pola widzenia) w celu oceny stanu siatkówki na jej obrzeżach;
  • tonometria (pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego). Przy oderwaniu siatkówki może być poniżej normy (norma - 16-25 mm Hg);
  • specjalne badanie elektrofizjologiczne określi żywotność komórek nerwowych siatkówki i nerwu wzrokowego;
  • oftalmoskopia (badanie dna oka). Pomoże to wskazać miejsca zerwania siatkówki i ich liczbę, aby zidentyfikować cienkie obszary, które mogą prowadzić do pojawienia się nowych ognisk choroby;
  • badania z ultradźwięki da wyobrażenie o wielkości złuszczonej siatkówki i stanie ciała szklistego. Badanie to jest szczególnie ważne dla zmętnienia rogówki, soczewki lub ciała szklistego, gdy nie można zobaczyć siatkówki.
  • tomografia laserowa do dogłębnego badania siatkówki oka i nerwu wzrokowego na retinotomografie.

Leczenie

W ramach przygotowań do operacji, kilka dni przed tym, co musisz zrobić, regularne badania krwi i moczu, elektrokardiogram, klatki piersiowej rentgenowskie, do przeprowadzenia badań kontrolnych dentystyczne, otorinolyaringologa i terapeuty.

Rano w dniu operacji krople do oka rozszerzające źrenicę są wpuszczane do oka. Możesz również otrzymać łagodny środek uspokajający, który pomoże Ci się zrelaksować i nie martwić.

Na sali operacyjnej będzie chirurg, jego asystent, pielęgniarka operacyjna, anestezjolog i pielęgniarka anestezjolog. Operacje dotyczące odwarstwienia siatkówki wykonuje się za pomocą ogólnego i miejscowego znieczulenia pod mikroskopem operacyjnym.

Aby przywrócić szczelność przegrody wokół pęknięcia, następuje stan zapalny (zimna ekspozycja (kriopeksja) lub laser), a następnie bliznowacenie w tym miejscu.

W celu poprawy uszczelnienia wytwarza zbieżność gałki ocznej muszli w następujący sposób: na zewnątrz gałki ocznej zszywa specjalną uszczelką silikonową w postaci sznura, która naciska ścianę naczyniówki oka bliżej odłączonej siatkówki.

W zależności od konkretnego rodzaju oderwania siatkówki, chirurg wybierze jedną ze szczególnych metod działania lub ich kombinację:

  • Wykorzystywana jest bezszwowa technologia okrągłego, sektorowego i promieniowego uszczelnienia nadciśnieniowego z użyciem alloprzeszczepów twardówkowych i kleju medycznego, a także jako materiał silikonowy.

Kombinacja tych interwencji dobierana jest indywidualnie dla każdego pacjenta i zależy od tego, ile czasu minęło od pojawienia się oderwania siatkówki, jaka jest jej wielkość, ile nieciągłości w niej, gdzie się znajdują itp.

W zależności od przypadku leczenie można prowadzić w jednym lub kilku etapach.

Powikłania po operacji

We wczesnym okresie pooperacyjnym

  • Zakażenie rany chirurgicznej i wprowadzenie zakażenia do otaczającej gałki ocznej tkanki orbitalnej (ostry cellulit orbity). Aby zapobiec rozwojowi powikłań infekcyjnych w okresie pooperacyjnym, pacjentowi przepisuje się złożoną (lokalną i ogólną) terapię przeciwzapalną i przeciwbakteryjną;
  • Oderwanie naczyniówki;
  • Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego;
  • Brak równowagi mięśni okulomotorycznych we wczesnym okresie pooperacyjnym, któremu towarzyszy uczucie podwójnego widzenia;
  • Pominięcie górnej powieki (opadaniem), ze względu na uszkodzenia i odkształcenia mięśnia prostownika górnej pokrywy podczas operacji oraz negatywnego wpływu obrzęku wiekowej w okresie pooperacyjnym.
  • Po umieszczeniu dużej pieczęci pod mięśniem okoruchowym możliwe jest zakłócenie jej funkcjonowania - rozwój zeza;

W późnym okresie pooperacyjnym

  • Narażenie implantu (późniejsze powikłanie: występuje kilka tygodni lub miesięcy po operacji). Leczenie polega na zakryciu odsłoniętej gąbki spojówką. Kiedy implant zostanie zainfekowany, zostaje usunięty;
  • Różne zmiany centralnego (plamki) regionu - tworzenie błony, które powodują odkształcenia tego obszaru siatkówki, co prowadzi do zakłóceń z przedmiotami i zmniejszenia ostrości wzroku ( „celofan” zwyrodnienie plamki); Formacja mikrotorbieli obszarze plamki żółtej (mikroluki w siatkówce grubość) i zmiany zwyrodnieniowe (torbielowate zwyrodnienie plamki), itp.;
  • Zmiana refrakcji w kierunku krótkowzroczności (w obrębie kilku dioptrii). Jest to bardziej powszechne w przypadku kolistego uszczelniania twardówki z uwagi na fakt, że wał wytłaczający sztucznie zwiększa oś przednio-tylną gałki ocznej (patrz sekcja "załamanie światła"). Dzięki dużemu promieniowemu uszczelnieniu możliwy jest rozwój astygmatyzmu, który jest trudny do skorygowania;
  • Powstawanie zaćmy;

Niepowodzenie chirurgii pozaustrojowej w przypadku odwarstwienia siatkówki

  • Brak przylegania do odwarstwienia siatkówki we wczesnym okresie pooperacyjnym. Najczęstsze przyczyny to:
    a) niewłaściwą lokalizację pieczęci, a w konsekwencji brak blokowania pęknięcia siatkówki; b) sytuacji, w której podczas operacji nie znaleziono wszystkich przerw w siatkówce, lub powstały nowe.
  • Powtarzające się odradzanie siatkówki (nawrót): najczęstszą przyczyną nawrotu oderwania jest rozwój zmian w ciele szklistym i na powierzchni siatkówki (tzw. Witreoretinopatia proliferacyjna). W tym przypadku na siatkówce występuje silna trakcja, która może prowadzić do jej deformacji, pojawiania się nowych łez lub odblokowywania starych. Aby skutecznie leczyć ten stan, należy wykonać interwencję endowitrytyczną (patrz poniżej). Leczenie zachowawcze (stosowanie preparatów enzymatycznych w postaci tabletek lub zastrzyków) z zasady jest nieskuteczne.

Przywrócenie funkcji wzrokowych w okresie pooperacyjnym następuje stopniowo, w ciągu kilku miesięcy. Pooperacyjna ostrość wzroku zależy w dużej mierze od czasu trwania oderwania i zaangażowania w nią obszaru plamki.

Zapobieganie

W niektórych przypadkach można zapobiec pojawieniu się odwarstwienia siatkówki. Jeżeli dana osoba ma krótkowzroczność lub zwyrodnienie siatkówki, powinien być regularnie badany przez okulistę i, jeśli to konieczne, w odpowiednim czasie, do przeprowadzenia laserowej koagulacji siatkówki lub, jeśli nieprzezroczyste optyczne nośniki cryopexy.

Kiedy ciało szkliste ulega zmianie, można wykonać operację, aby go zastąpić.

Aby zapobiec obrażeniom oczu, które są częstą przyczyną odwarstwienia siatkówki, szczególnie u młodych mężczyzn, należy zachować środki ostrożności i środki ostrożności, zarówno w pracy, jak iw domu.

Objawy i objawy odwarstwienia siatkówki

loading...

Oderwanie siatkówki jest poważną patologią układu wzrokowego, który jest fizycznym oddzieleniem wewnętrznej powłoki siatki narządu od środka, naczyniowego.

Ten problem może powstać z wielu powodów, podczas gdy różne rodzaje oddziałów mają swoje własne cechy i taktykę leczenia.

Jak powstaje patologia? Jakie są jej objawy i współczesne metody diagnozy? Jak poważne są konsekwencje? O tym i wielu innych rzeczach przeczytasz w naszym artykule.

Jak przebiega odwarstwienie siatkówki?

loading...

Siatkówka to wielowarstwowa wewnętrzna cienka skorupa wyściełająca gałkę oczną od środka. Po obu jego stronach znajduje się ciało szkliste i błona naczyniowa. Jego głównym zadaniem w systemie wizualnym jest odbiór, transformacja i translacja w impulsy nerwowe światła, które przekazywane są do mózgu i tworzą widoczny obraz.

Jak pokazują współczesne badania, w samej siatkówce nie ma zakończeń nerwowych, więc wszelkie patologie i dystrofie związane z tą błoną występują bez zespołu bólowego. Zwykle warstwy naczyniowe i siatkowe ściśle przylegają do siebie.

W wyniku wielu czynników i niekorzystnych czynników, wśród spadających hemodynamiki w oku i pogorszenie jego zaopatrzenia w tlen, a także przy braku wielu składników odżywczych, które są podstawowymi warunkami dystroficznych zmian w siatkówce.

Końcowy etap tej choroby się membranę rozdzielającą częściowe - naruszenie integralności zamkniętych przewodów do wnikania płynnego medium pod ciała szklistego siatkówki oka, co wywołuje jej stopniowe odrywanie naczyniówki.

Nasilenie stanu chorobowego, a w konsekwencji nasilenie objawów, zależy bezpośrednio od specyfiki pierwotnego mechanizmu uszkodzenia siatkówki (trzebież, trakcja w ciele szklistym, bezpośredni uraz, obszerne nowotwory między warstwami, itp.) i stopień lokalizacji obszaru dotkniętego chorobą.

Przyczyny urazu

loading...

Przyczyny odłączenia mogą być całkiem spore. Podstawowymi czynnikami ryzyka odwarstwienia siatkówki są zazwyczaj:

  • Różne zaburzenia krążenia krwi w układzie wzrokowym, w tym miejscowe procesy zapalne, blokady naczyń obwodowych;
  • Wirusowe choroby oczu związane z porażką strefy centralnej dna oka i innymi lokalizacjami układu wzrokowego;
  • Stresujące sytuacje, które działają jak katalizator niesprawności w układzie nerwowym;
  • Ogólnoustrojowe zaburzenia metabolizmu węglowodanów i tłuszczów w cukrzycy;
  • Zbyt duża aktywność fizyczna, często towarzyszy jej wpływ na organizm nagłych zmian temperatury;
  • Bezpośredni uraz oczu wielu różnych etiologii.

Oprócz powyższych czynników istnieją bezpośrednie przyczyny odrywania:

  • Pęknięcie siatkówki. Regmatogenna pierwotna przyczyna bezpośredniego oderwania siatkówki, najczęściej po urazie, lub w wyniku fizjologicznego starzenia się organizmu w kontekście utraty elastyczności i oderwania tylnej ściany ciała szklistego;
  • Latticed porażka. Jest to związane z udoskonaleniem siatkówki i tworzeniem się zbyt dużych szczelin między jej warstwami. Najczęściej ma postać przewlekłą i rozwija się stopniowo;
  • Ślady ciała szklistego. Napięcie i patologiczna modyfikacja tej ciekłej struktury prowadzi do tworzenia określonych włókien, które "przyklejają się" do siatkówki. Dzięki ruchowi oczu te trakcje mogą rozciągnąć wyżej opisaną powłokę wewnętrzną i wywołać jej oderwanie;
  • Wysięk. Wtórna patologia nadmiernego gromadzenia się podsiatkówkowych płynów pod siatkówką, wywołanych przez nowotwory, krwawienie, zakrzepicę, anemię sierpowatą, inne problemy.

Objawy i etapy odwarstwienia siatkówki

loading...

Rozważ objawy przedmiotowe i podmiotowe odwarstwienia siatkówki, a także jak określić traumę. Objawy oderwania nie są ściśle wyrażone i konkretne, w ogólnym kontekście zależy to zarówno od stadium patologii, jak i od mobilności.

Klasyfikacja prywatna według stopnia mobilności:

  • Sztywny lub stabilny. W tym przypadku oderwanie i siatkówka są statyczne, co znacznie ułatwia leczenie patologii związanej z interwencją chirurgiczną i koagulacją laserową;
  • Ruchome. Nie ma jasnej lokalizacji, często wymaga klasycznej chirurgii, ponieważ metody nieinwazyjne i mało traumatyczne nie dają pozytywnego efektu.

Określ stopień mobilności jest dość prosty - pacjentowi przepisuje się surowy odpoczynek w łóżku przez 2 dni, tj. Ciało powinno znajdować się głównie w pozycji poziomej. Po tym okresie czasu, okulisty analizuje położenia siatkówki: opieranie jej całości, uważa się, że może przemieszczać się, jeżeli dopasowanie nie jest wykrywany lokalizacjach (tj patologia jest stabilny), oddział jest sztywny.

W przypadku sztywnego typu oderwania objawy patologii pozostają stabilne, podczas gdy w fazie dynamicznej objawy stopniowo lub dramatycznie się rozwijają - w tym ostatnim przypadku konieczna jest instrumentalna lub chirurgiczna korekcja stanu negatywnego.

Etapy odrywania siatkówki:

  • 1 etap. Lokalne, częściowe złuszczanie, zajmujące łącznie nie więcej niż jeden kwadrant;
  • 2 etap. Rozbudowa lokalizacji oddziału, w granicach nie więcej niż 2 kwadrantów;
  • 3 etap. Subtotalna patologia charakteryzująca się oderwaniem siatkówki na obszarze od 2 do 3 ćwiartek;
  • Czwarty etap. Całkowite oderwanie, w którym siatkówka jest rozdzielona na całej jej długości.

Objawy kliniczne odwarstwienia siatkówki wraz ze wzrostem patologii:

  • Wygląd fotopsji. Fotopsja to krótkotrwałe wady wzroku w postaci "iskier", "błyskawicy", "płatków sadzy", "błysków" itp. Powstają i znikają dość często, w tym samym czasie spontanicznie. W tym przypadku nie nastąpiło jeszcze bezpośrednie odłączenie (lub jego lokalizacja jest zbyt mała). Najczęściej obserwowane w rejonie najbliższym skroniom głowy ćwiartek siatkówki;
  • Manifestacja metamorfozy. Tak zwane „płynne” stopień, charakteryzuje się występowaniem wad optycznych w postaci „gwintu”, „punkty” i „linii”. Pojawiają się tak często, jak klasyczne fotopsje, ale nie mogą zniknąć na kilka godzin i są dynamiczne. Dokładne często stałe „punkt” znikają po kilku dniach po rozpoczęciu wskazują nieciągłości naczyń siatkówki w 2 lub 3 etapach odwarstwienia siatkówki. Równolegle z metamorphopsia osoba doświadczenia tymczasowy spadek ostrości postrzegania przedmiotów, jak również problemy z koordynacją ruchów, zwłaszcza w pełnym słońcu lub działanie mechaniczne na oczy - są przejawami spowodowane przez redukcję napięcia i zdeformowanej siatkówce zirytowany jej głębokich warstw;
  • Tworzenie się zmętnień, częściowa utrata widzenia obwodowego i centralnego. Objawy te objawiają się w subtotalnych lub całkowitych stadiach rozwoju patologii. Znacznemu obniżeniu ostrości wzroku i pojawieniu się "całunów" w przestrzeni wizualnej towarzyszy zwężenie kąta patrzenia, powstawanie "martwych punktów", cienie na obrzeżach. Etap końcowy jest całkowitą ślepotą, często bez możliwości odzyskania.

Diagnoza urazu

loading...

W kompleksie podstawowych środków diagnostycznych w diagnostyce odwarstwienia siatkówki oczy zwykle zawierają standardowy i rozszerzony zestaw metod instrumentalnych okulistycznych i laboratoryjnych:

  • Perymetria - ocena pól widzenia;
  • Tonometria - oznaczanie ciśnienia śródgałkowego;
  • Wizja - pomiar ostrości wzroku;
  • Biomikroskopia to badanie stanu tkanek oka;
  • Oftalmoskopia - badanie dna oka;
  • Badanie znanych zjawisk entopowych;
  • Badanie elektrofizjologiczne i ultradźwięków B-mode - identyfikujące częstotliwość krytyczną fuzyjne migotanie Nietrwałość progowego pola widzenia bezkontaktowego trzymającego w trybie ultrasonografu dwuwymiarowej, itp.
  • Kompleksowe badanie laboratoryjne z dostarczeniem moczu, kału i innych materiałów dla wielu chorób, zespołów i patologii.

Dodatkowe środki potwierdzają podstawową diagnozę, umożliwiają określenie lokalizacji i rozległości zerwania, stopnia zagrożenia oderwaniem się obszaru plamki i innych parametrów, które pozwalają na zdefiniowanie dalszej terapii patologicznej.

Leczenie odwarstwienia siatkówki

loading...

Obecnie bezpośrednie leczenie zachowawcze odwarstwienia siatkówki oka nie odbywa się z powodu braku skuteczności - podawanie leku może być wykorzystywany jako pośredni lub uzupełniającego techniki, mających do zwalczania wielu chorób, czynniki ryzyka wystających patologii.

Na przykład ważną rolę odgrywa ścisłe przestrzeganie wszystkich instrukcji endokrynologa w cukrzycy, co powoduje retinopatię cukrzycową, co prowadzi do powstawania wtórnych form odrywania siatkówki. Zasadniczo chodzi głównie o operację. Możliwe sposoby leczenia obejmują:

  • Vitroectomy. Klasyczna operacja usunięcia ciała szklistego w celu uzyskania dostępu do siatkówki i jej utrwalenia przez operację. Technika ta została opracowana w latach 70. ubiegłego wieku i nadal jest stosowana w praktyce okulistycznej;
  • Wypełnienie pozamieszzowe. Alternatywna metoda chirurgiczna, której głównym zadaniem jest instalacja uszczelki z gąbki silikonowej. Po nacięciu spojówki nakłada się ją na twardówkę (promieniowo, kołowo lub sektorowo, w zależności od umiejscowienia oderwania), po czym mocuje się ją szwami. Jeśli to konieczne, wnęka jest opróżniana i wprowadza się rozszerzający się gaz obojętny. Ostatnim etapem jest skrzyżowanie nacięcia na spojówce;
  • Fotokoagulacja laserowa. Nowoczesna, mało traumatyczna metoda mocowania złuszczonej siatkówki oka. Jest używany głównie w dystrofiach i utajonych zwyrodnieniach. Główną zasadą jest zastosowanie koagulantu w określonych lokalizacjach i działanie lasera na nich w celu składania tkanek w celu rozpoczęcia procesu łączenia błon naczyniowych i siatkowatych;
  • Cryopsia. Stanowi innowacyjną technikę zamrażania tylnej ściany oka za pęknięciem, które wywołuje oderwanie siatkówki. Używany we wczesnych stadiach patologii;
  • Pozasłoneczne balonowanie. Analog extrascleral uszczelniającego, jednakże zamiast uszczelnienia i gaz obojętny stosuje się w czasie pracy z cewnika balonowego, w którym specjalna ciecz wprowadzana jest stworzenie nacisku na twardówkę. Po naciśnięciu siatkówkę do naczyniówki produkowane laserowej koagulacji, a mikropęcherzyków pojawia się po 6-7 dniach.

Komplikacje i konsekwencje

loading...

W większości przypadków samo oderwanie siatkówki jest konsekwencją wielu patologii okulistycznych. W przypadku braku terminowej diagnozy i wykwalifikowanego leczenia problem może się znacznie pogorszyć.

Możliwe powikłania odwarstwienia siatkówki obejmują:

  • Pogorszenie przezroczystości rogówki, skutkujące trwałym upośledzeniem jakości wzroku, którego nie można usunąć za pomocą klasycznych metod chirurgicznych (tylko przez przeszczep);
  • Perforacje i pęknięcia błon ocznych z powstawaniem niedociśnienia i zwężenia źrenic.
  • Krwotok, zarówno pod siatkówką, jak i bezpośrednio do ciała szklistego z krwawieniem;
  • Tworzenie dodatkowych patologii okulistycznych, takich jak zez, opadanie powiek, diastasis;
  • Erozja nabłonkowych warstw rogówki, wymagająca dodatkowej interwencji chirurgicznej i tworzącej bardzo silny zespół bólowy;
  • Zwiększenie ryzyka blokady krążenia krwi w tętnicy środkowej siatkówki, w której możliwe są zakrzepy i inne negatywne ogólnoustrojowe konsekwencje układu sercowo-naczyniowego organizmu;
  • Całkowita ślepota na skutek całkowitego oderwania siatkówki. Szanse na przywrócenie wizji przynajmniej częściowo w tym przypadku są niewielkie.

Teraz już wiesz wszystko o przyczynach, objawach i leczeniu oderwania siatkówki.

Odwarstwienie siatkówki - objawy

loading...

Siatkówka jest najcieńszą częścią oka, która ma dość złożoną strukturę. Głównym zadaniem siatkówki jest dostrzeżenie pulsów światła i przekazywanie otrzymanych informacji do wizualnych podziałów mózgu. Spośród wszystkich chorób oczu, oderwanie siatkówki jest leczone tylko chirurgicznie. Odchylenie patologiczne występuje w wyniku rozdzielenia naczyniówka oka pacjenta od siatki. Przy pierwszym podejrzeniu złuszczania należy natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza, ponieważ opóźnienie może prowadzić do utraty wzroku. Jak leczy się odwarstwienie siatkówki, objawy i diagnozę choroby - wszystko to zostanie omówione w tym artykule.

Odwarstwienie siatkówki - objawy

Rodzaje obierania

loading...

Lekarze rozróżniają kilka rodzajów odrywania siatkówki. Należą do nich:

  • pierwotne odłączenie (rhegmatogenous). Towarzyszy temu lekkie zerwanie siatkówki oka;
  • traumatyczne złuszczanie. Co do zasady ten typ patologii jest związany z mechanicznym uszkodzeniem narządów wzroku;
  • wtórne złuszczanie (wysiękowe). Występuje na tle niektórych chorób ocznych, na przykład ze stanem zapalnym siatkówki lub rozwojem nowotworu.

Oderwanie siatkówki

Do notatki! Wraz z rozwojem krótkowzroczności, urazu oka lub po operacjach chirurgicznych wzrasta prawdopodobieństwo rozwinięcia się oderwania. To samo można powiedzieć o dystrofii siatkówki. Ponieważ na wczesnym etapie rozwoju patologia nie objawia się w żaden sposób, pacjent powinien okresowo poddać się badaniu profilaktycznemu u okulisty.

Rodzaje odwarstwienia siatkówki

Przyczyny patologii

loading...

Głównym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju tej choroby jest uszkodzenie skorupy oczek. W wyniku pęknięcia płyn szklisty wchodzi na powierzchnię siatkówki, co prowadzi do rozdzielenia naczyniówki i siatkówki.

Przyczyny pęknięcia:

  • rozwój procesu zapalnego, który atakuje naczynia krwionośne lub tęczówkę. Zapalenie może być przewlekłe lub przewlekłe;
  • wysokie stopnie krótkowzroczności (krótkowzroczność), które z kolei mogą prowadzić do atrofii niektórych obszarów oka pacjenta;
  • mechaniczne uszkodzenie narządów wzroku w wyniku urazu;
  • intensywna aktywność fizyczna (podnoszenie ciężarów, ciężkie upadki, skoki itp.);
  • rozwój innych patologii okulistycznych, w tym krwotoku, cukrzycowej choroby siatkówki, zakażenia).

Istnieje wiele przyczyn oderwania siatkówki

Odwarstwienie siatkówki jest niebezpieczną nieprawidłowością patologiczną, która często prowadzi do upośledzenia wzroku. Niewłaściwe leczenie może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego ważne jest ustalenie choroby na czas.

Objawy

loading...

Jeśli niektóre choroby nie towarzyszą żadne objawy, co czyni je niezwykle niebezpieczne dla zdrowia, odwarstwienia siatkówki, na szczęście, nie stosuje się do nich. Na rozwój choroby wskazują charakterystyczne objawy, które powinny służyć jako sygnał dla pacjenta. w procesie obierania siatkówki przed oczy pacjenta może być tzw kurtyna, której nie można się pozbyć nawet po zakropleniu lub EYEWASH specjalnych rozwiązań. Często zdarzają się błyskawice lub błyski. W rozwoju patologii, gdy centralna część siatkówki wpływa też zauważyliśmy znaczne pogorszenie widzenia: jest zniekształcenie obrazu pola widzenia pacjenta może spaść niektóre szczegóły leczonych pacjentów.

Regmatogenne oderwanie siatkówki

Do notatki! Oderwaniu siatkówki nie towarzyszą bolesne odczucia, dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na niewielkie zmiany widzenia. oderwanie obwodowa może prowadzić do utraty wzroku, jednak jeśli masz nawet najmniejsze podejrzenie patologii, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Funkcje diagnostyczne

loading...

Okulista zajmuje się diagnostyką, dlatego jeśli masz podejrzenia co do złuszczania siatkówki, konieczne jest zwrócenie się do niego lub do niego. Podczas badania diagnostycznego lekarz używa precyzyjnego nowoczesnego sprzętu.

Do diagnozy odwarstwienia siatkówki można wykonać następujące procedury:

  • perymetria (sprawdzenie widzenia bocznego);
  • kontrola ostrości wzroku;
  • USG, który pozwala określić rozmiar siatkówki, która jest eksfoliowana. Ponadto dzięki tej procedurze lekarz będzie mógł ocenić stan szklistości;
  • oftalmoskopia (badanie dna oka pacjenta);
  • analiza elektrofizjologiczna. Za pomocą tej analizy można określić stan nerwu wzrokowego i komórek nerwowych siatkówki.

Objawy odwarstwienia siatkówki

Na podstawie wyników analiz okulista będzie mógł dokonać trafnej diagnozy. Dopiero po tym możliwe jest uruchomienie metod terapeutycznych.

Leczenie chirurgiczne

loading...

Ponieważ oderwanie siatkówki nie jest narażone na działanie leku (nie pomogą żadne zastrzyki, pigułki lub krople tutaj), lekarz jest zmuszony do przepisania operacji. I trzeba to zrobić jak najszybciej - im wcześniej operacja zostanie przeprowadzona, tym większa szansa na skuteczne leczenie. Tylko w ten sposób możesz uratować ranne oko pacjenta.

Głównym zadaniem interwencji chirurgicznej jest określenie miejsca pęknięcia siatkówki i zapewnienie niezawodnej adhezji między błonami (między siatką a naczyniem). W tym celu można zastosować różne metody, zaczynając od retinopeksji i kończąc na wypełnianiu lokalnym. Wszystko zależy od rodzaju i ciężkości choroby. Rozważmy każdą z metod osobno.

Tabela. Chirurgiczne leczenie odwarstwienia siatkówki.

Często lekarze stosują kilka metod leczenia. Może to zależeć od liczby i lokalizacji luk, wielkości oderwania i czasu, jaki upłynął od początku patologii. Ponadto niektóre metody można przeprowadzać w kilku etapach.

Odzyskiwanie po operacji

Możliwe powikłania

loading...

Jak wspomniano wcześniej, niewłaściwe lub przedwczesne leczenie odwarstwienia siatkówki może prowadzić do poważnych powikłań. Ponadto problemy zdrowotne mogą wystąpić natychmiast po operacji. Z reguły takie komplikacje objawiają się w postaci jaskry, zaćmy lub ogólnego osłabienia organizmu pacjenta.

Najczęstsze powikłania odwarstwienia siatkówki są następujące:

  • rozwój zapalenia wnętrza gałki ocznej (ropne zapalenie muszli gałki ocznej spowodowane przez infekcję);
  • witreoretinopatia proliferacyjna - patologia, której towarzyszy proliferacja tkanki włóknistej (bliznowacenie);
  • nawrót choroby (wielokrotne złuszczanie), wymagające drugiej operacji.

Do notatki! Jeśli zauważysz po zabiegu, objawy takie jak ból w klatce piersiowej, kaszel, częste duszność, zaczerwienienie i obrzęk skóry, dreszcze ciała, gorączka lub wyładowania ropnej z oczami, należy natychmiast skonsultować się ze specjalistą. Pojawienie się takich objawów może wskazywać na rozwój poważnych chorób, więc ich zaniedbanie może prowadzić do katastrofalnych konsekwencji.

Środki zapobiegawcze

loading...

O wiele łatwiej jest zapobiegać chorobie niż ją leczyć, szczególnie jeśli dotyczy ona patologii wymagających interwencji chirurgicznej. Tę zasadę można również przypisać oderwaniu się siatkówki. Aby uniknąć choroby i zachować zdrowie oczu, okuliści zalecają przestrzeganie zasad:

  • regularnie odwiedzaj gabinet lekarski w celu przeprowadzenia badania profilaktycznego. Musisz to zrobić, nawet jeśli nie masz żadnych problemów zdrowotnych. Okresowe badania pozwolą zidentyfikować możliwą chorobę na wczesnym etapie rozwoju, co znacznie przyspieszy proces leczenia. Zdawać takie ankiety 1-2 razy w roku;

Profilaktyka oderwania siatkówki

  • nawet lekkie upośledzenie wzroku jest pretekstem do diagnozy. Jest to jedyny sposób identyfikacji czynnika, który wywołał problem;
  • Unikaj poważnych obrażeń, szczególnie oczu i głowy, więc jeśli jesteś zaangażowany w jakąkolwiek sztukę walki, pożądane jest, aby odmówić sparingu. Przy najmniejszym uszkodzeniu konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki;
  • spędzić lazurową koagulację siatkówki (wzmocnienie za pomocą lasera), jeśli lekarz cię wyznaczył;
  • jeśli lekarz potwierdził dystroficzną zmianę w siatkówce, musisz dokonać zmiany w swoim stylu życia. Staraj się unikać sportów siłowych, nadmiernych obciążeń i ciężkiej pracy fizycznej.

Nie zapominaj, że brak leczenia w końcowym etapie odrywania siatkówki może prowadzić do poważnych konsekwencji. W takich przypadkach nie będzie możliwe przywrócenie wzroku pacjenta, dlatego wszystkie procedury diagnostyczne i środki zapobiegawcze powinny być traktowane z najwyższą odpowiedzialnością. Jest to jedyny sposób na uniknięcie poważnego upośledzenia wzroku.

Wtórne oderwanie siatkówki

loading...

Rozwój wtórnej odwarstwienia występuje zwykle na tle poważnego urazu lub z powodu postępujących chorób oczu, w tym nowotworów uszkodzenia siatkówki i naczyniówki, zapalenie gałki ocznej. Wraz z oderwaniem siatkówki dochodzi do gromadzenia się płynu pod wewnętrzną powłoką oka, a oderwaniu niekoniecznie towarzyszy pęknięcie siatkówki.

Przyczyny

loading...

Wysiękowe odwarstwienie siatkówki może być związane z pewnymi rodzajami procesów patologicznych:

  • Zapalenie. Choroby te obejmują zespół Vogta-Kanayagi-Harady, współczulne zapalenie okulistyczne, zapalenie twardówki tylnej.
  • Typ nowotworowy obejmuje szpiczaka, naczyniówki czerniaka i różne ogniska przerzutowe.
  • Choroby naczyniowe łączą stan przedrzucawkowy, chorobę Coatesa, nadciśnienie złośliwe.
  • Anomalie w rozwoju wrodzonego charakteru (syndrom wschodzącego słońca, fosa nerwu wzrokowego, naczyniówki coloboma).
  • Zespół wysiękowego ujścia.
  • Nanophthalmos.

Charakterystyczne cechy i diagnostyka

loading...

W przeciwieństwie do pierwotnego oderwania, wtórne wydzielanie wysięku nie jest niezależną chorobą. Ten stan jest powszechnie uważany za powikłanie podstawowego procesu patologicznego.

W takim przypadku przeprowadzenie diagnostyki różnicowej jest dość proste. W celu postawienia prawidłowej diagnozy wystarczy wykonać badanie ultrasonograficzne gałki ocznej, oftalmoskopii, tomografii komputerowej, bio-oftalmoskopii.

Wtórne odwarstwienie siatkówki może wystąpić w wyniku zabiegu polegającego na gałkę oczną, urazowe uszkodzenie oka, w przypadku zmian zwyrodnieniowych komórek siatkówki i krótkowzroczności. Ponadto wtórne oderwanie siatkówki jest częściej obserwowane u bliskich krewnych, to jest z natury dziedzicznej.

Leczenie

loading...

Leczenie w formie wysiękowego odwarstwienia siatkówki jest podobne do podejścia do pierwotnego charakteru choroby. Ponadto wysiłki powinny być ukierunkowane na eliminację pierwotnej choroby. Na przykład, jeśli oderwanie siatkówki jest związane z nowotworem w gałce ocznej, powinieneś go usunąć. Ponadto do leczenia można zastosować inne metody:

  • Stwardnienie pozajelitowe;
  • Witrektomia;
  • Pozasłoneczne balonowanie.

Prognoza

loading...

Rokowanie dla wtórnego oderwania siatkówki zależy w dużej mierze od pierwotnej patologii i przebiegu choroby podstawowej.

Przy regularnej wizycie u okulistki znacznie zmniejsza się ryzyko wtórnego oderwania siatkówki, nawet u pacjentów z grupy ryzyka. Dzięki szybkiemu wykryciu zmian i prowadzeniu leczenia chirurgicznego prawdopodobieństwo upośledzenia funkcji wzrokowej zmniejsza się do minimum.

Oderwanie siatkówki

Oderwanie siatkówki - patologia siatkówki oka, przy której oddziela się od ukrytej naczyniówki (błony naczyniowej). Odwarstwienie siatkówki towarzyszy gwałtownego pogorszenia widzenia, przedni wygląd osłona oka, postępujące zwężenie pola widzenia, migotanie „muchy”, „Iskry”, „mruga”, „Błyskawica” i D. Diagnoza itd. Odbywa się za pomocą visometry, Perymetria, tonometria, biomicroscopy, oftalmoskopia, USG oka, badania elektrofizjologiczne. Leczenie chirurgiczne (wypełnienie twardówki ballonirovanie twardówki transtsiliarnaya witrektomii, Witreoretinalne chirurgia cryocautery et al.) Lub techniki laserowe (Laser koagulacji siatkówki).

Oderwanie siatkówki

Oderwanie siatkówki jest stanem patologicznym, który jest niebezpieczny pod koniec i najtrudniejszy stan patologiczny w chirurgicznej okulistyce, który jest diagnozowany co roku w 5-20 osobach na każde 100 tysięcy populacji. Do chwili obecnej odwarstwienie siatkówki jest główną przyczyną ślepoty i niepełnosprawności; z 70% przypadków tej patologii rozwija się u osób w wieku produkcyjnym.

W siatkówce warstwy odczepianie komórek fotoreceptorów (pręciki i czopki) z pewnych względów jest oddzielony od zewnętrznej warstwy siatkówki - nabłonka barwnikowego, co prowadzi do zaburzeń troficznych i funkcjonowania siatkówki. Jeśli czas nie zapewnia specjalistycznej opieki, oderwanie siatkówki może szybko doprowadzić do utraty wzroku.

Przyczyny i klasyfikacja

Mechanizm powstawania patologii odróżnia odwarstwienie siatkówki od rhegmatogennego (pierwotnego), traumatycznego i wtórnego (wysiękowego i trakcyjnego).

  • Rozwój przedarciowego odwarstwienia siatkówki z powodu pęknięcia siatkówki i uderzył go ciekłym ciele szklistym. Stan ten rozwija się wraz ze spadkiem błony siatkowej w strefach dystrofii obwodowych. Gdy różne rodzaje dystrofii siatkówki (sitowych, racemosa, retinoschisis i in.), Gap zwyrodnieniowa zmodyfikowany region może być wywołane ostrym ruchów, nadmierny stres fizyczny, uraz czaszkowo-mózgowy, spada lub występować samoistnie. Według rodzaju defektu pierwotne oderwanie siatkówki może być pęcherzykowe lub płaskie; według stopnia oderwania - ograniczone lub całkowite.
  • Odwarstwienie siatkówkowe traumatycznej genezji jest spowodowane urazami oka (w tym operacyjnymi). W takim przypadku oderwanie błony siatkowej może nastąpić w dowolnym momencie: bezpośrednio w momencie urazu, po lewatywach lub kilka lat później.
  • Występowanie wtórnego odwarstwienia obserwuje się na tle innych procesów patologicznych oczu, rozrostowe, zapalne (przy zapaleniu błony naczyniowej oka, zapalenie siatkówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki) okluzji (okluzji choroby tętnicy środkowej siatkówki), retinopatię cukrzycową, niedokrwistość sierpowatokrwinkową, zatrucie ciąży, nadciśnienie, itp...
  • Do wtórnego wysięku (surowiczego) oderwania siatkówki prowadzi nagromadzenie płynu w przestrzeni podsiatkówkowej (pod siatkówką). Mechanizm trakcji odrywania jest spowodowany przez retrakcję (trakcję) siatkówki przez włókniste pasma lub nowo utworzone naczynia wyrastające do ciała szklistego.

Czynniki, które zwiększają ryzyko odwarstwienia siatkówki, to krótkowzroczność, astygmatyzm, zmiany zwyrodnieniowe dna, operacja na oczach, cukrzyca, choroby naczyń, ciąża, obudowy podobnego choroby bliskich krewnych i innych.

W większości przypadków oderwanie siatkówki rozwija się w jednym oku, u 15% pacjentów istnieje ryzyko obustronnej patologii. W przypadku obustronnej zaćmy ryzyko obustronnego odwarstwienia siatkówki wzrasta do 25-30%.

Objawy odwarstwienia siatkówki

Na początku choroby występują objawy - prekursory - tzw. Zjawiska świetlne. Należą do nich błyski światła (fotopsja) przed oczami i linie zygzakowate (metamorfoza). Gdy pęknięcie naczynia siatkówki wydaje się migać "muchy" i czarne kropki na oczach, ból w oku. Zjawiska te wskazują na podrażnienie fotoczułych komórek siatkówki, wywołanych trakcją z ciała szklistego.

Z dalszej progresji „zasłonę” (według wielu pacjentów, kurtyna kurtyna „), odwarstwienie siatkówki, zanim pojawią oczu, która zwiększa się z czasem i może większość lub wszystkie pola widzenia.

Szybko zmniejszona ostrość wzroku. Czasami rano ostrość wzroku poprawia się na chwilę, a pola widzenia rozszerzają się, co jest związane z częściową resorpcją płynu podczas snu i samodzielnej siatkówki. Jednak w ciągu dnia objawy ponownego oderwania siatkówki powracają ponownie. Czasowa poprawa funkcji wzrokowych występuje tylko przy niedawnym oderwaniu siatkówki; przy przedłużonym istnieniu defektu siatkówka traci elastyczność i ruchomość, w związku z czym nie może sama odpoczywać.

Wraz z pęknięciem siatkówki w dolnej części dna, oderwanie postępuje względnie powoli, przez kilka tygodni lub miesięcy, bez powodowania jakichkolwiek wad pola widzenia przez długi czas. Ten wariant oderwania siatkówki jest bardzo przebiegły, ponieważ ujawnia się tylko wtedy, gdy w proces bierze udział plamka, co pogarsza rokowanie dotyczące funkcji wzrokowych. Wraz z lokalizacją pęknięcia siatkówki w górnych częściach dna oka, odwrotnie, oderwanie błony siatkowej postępuje dość szybko, przez kilka dni. Płyn gromadzący się w przestrzeni podsiatkówkowej złuszcza siatkówkę na dużym obszarze dzięki swojej masie.

Jeśli nie pomożesz w czasie, może nastąpić przerwanie wszystkich ćwiartek siatkówki, w tym obszaru plamki - całkowite, całkowite oderwanie. Po odłączeniu plamki pojawiają się krzywe i fluktuacje obiektów, po których następuje gwałtowny spadek widzenia centralnego.

Czasami, z odwarstwieniem siatkówki, występuje podwójne widzenie z powodu zmniejszonej ostrości wzroku i rozwoju utajonego zeza. W niektórych przypadkach oderwaniu siatkówki towarzyszy rozwój leniwego zapalenia tęczówki i jamy brzusznej.

Rozpoznanie odwarstwienia siatkówki

Jeśli podejrzewa się odwarstwienie siatkówki, konieczne jest pełne badanie okulistyczne, ponieważ wczesna diagnoza pomaga uniknąć nieodwracalnej utraty wzroku. W przypadku urazu głowy w wywiadzie, pacjent powinien być obowiązkowo konsultowany nie tylko przez neurologa, ale okulista wykluczyć złamania i objawy odwarstwienia siatkówki.

Badanie funkcji wzrokowych odbywa się poprzez sprawdzenie ostrości wzroku i określenie pól widzenia (perymetria statyczna, kinetyczna lub komputerowa). Nieprawidłowości pola widzenia występują po stronie przeciwnej do oderwania siatkówki.

Z biomicroscopy (w m. HR. Z wykorzystaniem soczewki Goldmann) określa się przez obecność patologicznych zmian szklistego ciała (druty degradacji krwotoku), badane części obwodowych dna żołądka. Dane tonometryczne charakteryzują się umiarkowanym spadkiem IOP w porównaniu ze zdrowym okiem.

Kluczową rolę w rozpoznawaniu oderwania siatkówki odgrywa bezpośrednia i pośrednia oftalmoskopia. Obraz oftalmoskopowy pozwala ocenić lokalizację luk i ich liczbę, związek między odłączoną siatkówką a ciałem szklistym; pozwala zidentyfikować obszary dystrofii, które wymagają uwagi podczas leczenia chirurgicznego. Jeśli nie jest możliwe wykonanie oftalmoskopii (w przypadku zmętnienia soczewki lub ciała szklistego), wskazane jest USG oka w trybie B.

W systemie diagnostycznym do odwarstwienia zawarte metody badawcze entopicheskih zjawisko (zjawisko autooftalmoskopii, mehanofosfen et al.).

Aby ocenić żywotność siatkówki i wzrokowej, przeprowadza się badania elektrofizjologiczne - określenie progu czułości elektrycznej i labilności nerwu wzrokowego, CFCM (krytyczna częstotliwość migotania).

Leczenie odwarstwienia siatkówki

Wykrywanie patologii wymaga natychmiastowego leczenia chirurgicznego. Opóźnienie w leczeniu tej choroby jest obarczona rozwoju niedociśnienia i ognioodporna subatrophy gałki ocznej, przewlekłym i ciała rzęskowego, wtórnego zaćmy, nieuleczalnej ślepoty. Podstawowym celem leczenia odwarstwienia siatkówki jest zbieżność receptorów fotoczułej warstwy nabłonka barwnikowego siatkówki i tworzenia zrostów z leżącą tkankach strefy pęknięcia.

W chirurgii siatkówki odrywania i zastosować extrascleral procedurę endovitrealnye: w pierwszym przypadku interwencja jest przeprowadzana na powierzchni twardówki, drugi - w obrębie gałki ocznej. Do metod pozapłucnych zalicza się wypełnianie i balonowanie twardówki.

Extrascleral uszczelniający obejmuje zszywanego twardówki specjalnego gąbki silikonowego (wypełnień), która tworzy część zagłębienia twardówce bloki siatkówki łzy i stwarza warunki do stopniowego pochłaniania cieczy zgromadzonych kapilary pod siatkówką i nabłonka barwnikowego. Przykłady wykonania extrascleral uszczelniający odwarstwienie siatkówki może być promieniowe, sektorowym, kołowa (tsirklyazh) napełnienie twardówki.

Ballonirovanie twardówki z odwarstwienia osiąga się przez zszycie tymczasową powierzchnię projekcyjną w szczelinie specjalnym cewniku balonowym, który występuje na efekt inflacja podobny uszczelnienia (zagłębienia wału twardówki i wchłaniania płynu podsiatkówkową).

Zabiegi endowrtrowe w przypadku odwarstwienia siatkówki mogą obejmować zabiegi witreoretinalne lub witrektomię. W procesie usuwania zmodyfikowany witrektomii szklistych włókien i wprowadzając zamiast preparatów (płynnego silikonu, solanka, specjalnego gazu), które wprowadzają i naczyniówkę do siatkówki.

Przez oszczędzające leczenie to oderwanie siatkówki przerwy cryocautery i subkliniczną odwarstwienie siatkówki oraz laserowej fotokoagulacji, co można osiągnąć tworzenie chorioretinal zrostów. Cryopexy laserowej fotokoagulacji siatkówki i mogą być stosowane do zapobiegania odwarstwienie siatkówki, a w monoterapii lub w połączeniu z procedurami chirurgicznymi celów terapeutycznych.

Prognozy i zapobieganie

Rokowanie zależy od czasu trwania patologii i terminowości leczenia. Operacja przeprowadzona wcześnie w trakcie rozwoju odwarstwienia siatkówki zwykle przyczynia się do korzystnego wyniku.

W większości przypadków można zapobiec oderwaniu siatkówki. W tym celu pacjenci z krótkowzrocznością, dystrofią siatkówki, cukrzycą, urazami głowy i oczu wymagają regularnego badania profilaktycznego od okulisty. Badanie okulisty zawarte jest w standardzie zarządzania ciążą i pomaga zapobiegać odwarstwieniu siatkówki podczas porodu. Pacjenci zagrożeni pojawieniem się odwarstwienia siatkówki są przeciwwskazani do ciężkiego wysiłku fizycznego, podnoszenia ciężarów, zajęcia niektórych dyscyplin sportowych.

Podczas wykrywania miejsc dystrofii siatkówki w celach profilaktycznych wykonuje się kriopeksję lub laserową koagulację siatkówki.

Rodzaje odwarstwienia siatkówki, przyczyny i metody leczenia

Oderwanie siatkówki jest niezwykle poważną dolegliwością, dość niebezpieczną w jej skutkach i jednocześnie najtrudniejszą z punktu widzenia chirurgicznej manipulacji.

Siatkówka (zwana "siatkówką" po łacinie) jest jedną z błon ocznych, które wyścielają narząd wzroku od wewnątrz. To ona postrzega światło i przekształca je w impulsy nerwowe, które następnie przekazywane są do mózgu.

Możliwość jego oderwania jest spowodowana anatomiczną strukturą oka, która ma cechy. W części tylnej ta membrana składa się z 10 warstw, przez które światło musi przejść, zanim trafi w specjalne komórki odbierające światło zwane fotoreceptorami. Wśród tych receptorów znajdują się tak zwane pręciki i szyszki.

Jak widać na rysunku znajduje się powyżej oderwanie siatkówki oka jest oddzielenie zewnętrznej fotoreceptora na jego 10 warstw - z warstwy nabłonka barwnikowego. W tym przypadku rozwija się zaburzenie odżywiania warstwy zewnętrznej, co szybko prowadzi do utraty wzroku.

Warto zauważyć, że choroba za 100 tysięcy osób każdego roku diagnozuje się w świecie średnio o 5-20 osób, z 70% w przypadkach osób w wieku produkcyjnym.

Obecnie dolegliwość ta jest uważana za jedną z najważniejszych przyczyn całkowitej utraty funkcji wzrokowej i ustalenia niepełnosprawności, a zatem wymaga natychmiastowego leczenia.

Przyczyny odrywania siatkówki po operacji

Wśród przyczyn opisanych schorzenie określenia Role odgrywane przez zmiany ciała szklistego, w wyniku czego jego rozrywanie, za pomocą którego płyn zawarty w ciele szklistym, pod siatkówką i przekazuje go odłączyć.

Główną przyczyną pęknięć jest napięcie, które powstaje, gdy zmienia się normalny stan ciała szklistego. Zwykle wygląda jak przezroczysta galaretka, ale w niektórych przypadkach staje się mętna i tworzą ją gęste kordy. zagęszczone włókna. Włókna te są związane z "siatkówką", a w wyniku ruchów oczy ciągną za sobą, co prowadzi do pęknięcia.

Inną przyczyną zerwania jest dystrofia wewnętrznej błony oka (tj. Jej przerzedzenie). Ponadto, w wyniku urazu oka mogą wystąpić dostatecznie duże przerwy, w tym tworzenie się odwarstwienia siatkówki po operacji.

Istnieje kilka grup ryzyka, możliwość rozwoju tej choroby, w której znacznie wzrasta. W szczególności obejmują:

  • kobiety w ciąży;
  • pacjenci ze średnim lub wysokim stopniem krótkowzroczności;
  • osoby starsze z cukrzycą;
  • pacjenci z zapaleniem siatkówki, chorioretinitis, a także dziedziczne choroby dystroficzne siatkówki.

Pierwotne, traumatyczne i wtórne odwarstwienie siatkówki

Klasyfikacja oderwania siatkówki opiera się na podziale tej patologii na różne grupy w oparciu o pewne cechy. Objawy te obejmują: przyczyny choroby, stopień rozpowszechnienia i ruchliwość, rodzaj choroby, związek ze strefą plamki żółtej oraz receptę na istnienie.

Zgodnie z czynnikiem sprawczym, te rodzaje oderwania siatkówki są rozróżniane jako pierwotne, traumatyczne i wtórne.

Rozwój pierwotnego oderwania jest spowodowany pęknięciem oczek siatki, w wyniku czego wchodzi do niej ciecz z ciała szklistego.

Aby rozwinąć taki proces, konieczne są czynniki predysponujące, z których procesy dystroficzne wysuwają się na pierwszy plan. Właśnie dlatego to oderwanie jest często nazywane dystrofią. Pewna rola przypisana jest również czynnikowi dziedzicznemu i wadom rozwojowym w okresie embrionalnym.

Inną nazwą pierwotnego oderwania siatkówki jest rumieńcem. Występuje od greckiego słowa "regma", które w tłumaczeniu oznacza przerwę.

Warto powiedzieć, że ten typ choroby jest najczęstszy. Wynika to z faktu, że w wyniku stopniowego starzenia się ciała ciało szkliste nabiera bardziej płynnego charakteru, a to prowadzi do tego, że tylna błona hialoidowa zaczyna pękać.

W większości przypadków nie powoduje to żadnych konsekwencji. Jednakże, w obecności silnego przylegania do ciała szklistego oka błony wewnętrznej oderwanie przepony wywiera działanie ciągnące (przyczepność) i może prowadzić do zerwania.

Zatem wypływania cieczy zawartości ciała szklistego utworzoną szczelinę inicjuje odłączania wrażliwe warstwy siatkówki „” pigmentu. W związku z tym główną przyczyną rhegmatogennego oderwania wewnętrznej powłoki oka jest wskazana trakcja.

Przy obecności procesów zapalnych i / lub dystroficznych zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia takich zdarzeń.

Traumatyczne odwarstwienie siatkówki ma wyraźne powiązanie z urazami oka (obejmuje to również urazy operacyjne). W tym procesie może rozpocząć się w zupełnie innym czasie: albo w momencie urazu, albo po urazie po urazie, albo po kilku latach.

Na podstawie wyników badań można powiedzieć, że odwarstwienie siatkówki po operacji jest prawie połową wszystkich przypadków tej choroby i rozwija się najczęściej w pierwszym roku po operacji.

Mówiąc o wtórnym oderwaniu siatkówki, warto zauważyć, że rozwija się ona na tle różnego rodzaju bolesnych procesów oka. Mogą to być nowotwory lub, na przykład, reakcje zapalne. Obejmuje to patologię okluzji (w szczególności naruszenie drożności tętnicy środkowej "siatkówki").

Ponadto pojawienie się wtórnego oderwania siatkówki prowadzi do retinopatii cukrzycowej, nadciśnienia tętniczego oraz zatrucia ciążowego.

Trakcja i surowicze oderwanie siatkówki

Wtórne oderwanie według wariantów jego rozwoju dzieli się na dwie wersje: trakcję i surowość.

Odłączenie trakcji siatkówka jest powodowana przez działanie ciągnące patologicznej fuzji siatkówki i ciała szklistego (mechanizm został opisany powyżej). Proces ten rozwija się ponownie na tle proliferacyjnych stanów patologicznych tych składników oka.

Exudative, tj. surowe oderwanie Siatkówka powoduje wydzielanie płynu z naczyń siatkówki. Może się to zdarzyć w wyniku nadciśnienia tętniczego lub, na przykład, w wyniku zakrzepicy żył środkowej siatkówki. Ponadto, ten stan rozwija się z zapaleniem naczyń, obrzękiem dysku nerwu wzrokowego i niektórymi innymi chorobami.

Lokalne, subtotalne i całkowite oderwanie siatkówki (ze zdjęciem)

Pod względem częstości występowania patologicznego procesu, zidentyfikowano cztery typy choroby: lokalny gatunek, powszechny oderwanie, subtotalny wariant i całkowite oderwanie siatkówki, której zdjęcie znajduje się poniżej:

Do ich opisu konieczne jest warunkowe podzielenie całej siatkówki oka na 4 części (ćwiartki):

  • Na lokalnym odwarstwienia siatkówki zazwyczaj mówią, że jeśli proces dotyczy jednej ćwiartce siatkówki, co odpowiada 1/4 jego powierzchni.
  • Powszechna postać charakteryzuje się oderwaniem dwóch kwadrantów (1/2 narządów).
  • Przy subtotalnym oderwaniu siatkówki proces rozszerza się do 3-czwartych, tj. 3 ćwiartki są eksfoliowane.
  • I wreszcie, pełne, ekscytujące wszystkie 4 ćwiartki, oderwanie występuje na końcu w tej klasyfikacji choroby - całkowite oderwanie siatkówki.

Płaski, wysoki, ruchomy i sztywny oderwanie siatkówki

Jeśli ciecz zgromadzona pod skorupą siatki zebrała się w bańce, w tym przypadku oderwanie nazywa się wysokim lub pęcherzykowym. W przeciwieństwie do tej formy, z płaskim oderwaniem siatkówki, skorupa jest zbierana w fałdy.

Dzięki mobilności mobilne i sztywne formy choroby są izolowane. Aby określić stopień ruchomości, pacjentowi przypisuje się odpoczynek w łóżku przez 2 dni, po czym sprawdza się pozycję siatkówki. Jeśli jest całkowicie przyległy do ​​warstw leżących pod spodem, istnieje mobilna forma. Jeśli przylega, ale nie do końca, ale w różnych częściach, wtedy mówi się o różnych stopniach mobilności. Jeśli nie ma adhezji w obrębie siatkówki, wówczas diagnoza jest rygorystyczna, tj. niewzruszone odłączenie.

Objawy odwarstwienia siatkówki

Z reguły pierwszymi oznakami oderwania siatkówki są tak zwane zjawiska świetlne. Mogą być w formie fotopsji, gdy błyski światła pojawiają się przed oczami lub w postaci metamorfoz, gdy zygzakowate linie pojawiają się przed oczami. W przypadku pęknięcia naczynia w siatkówce pojawia się błysk "much" lub pojawienie się czarnych kropek na twoich oczach, a bóle w oku łączą się. Wszystkie te objawy wskazują na podrażnienie komórek światłoczułych w wyniku działania pociągającego z ciała szklistego.

Wraz z postępującym odwarstwianiem siatkówki symptomy są uzupełniane faktem, że przed twoimi oczami pojawia się "zasłona". Pacjenci mogą porównać to z "szeroką kurtyną" lub "kurtyną".
Z biegiem czasu zwiększa się i zajmuje całe pole widzenia lub większość z nich.

Występuje dość gwałtowny spadek ostrości wzroku. Zauważono jedną interesującą cechę: w związku z częściową resorpcją płynu, jak również samo-przyleganiem siatkówki rano, ostrość wzroku może ulec poprawie, a pola widzenia mogą się na chwilę rozszerzyć. Niemniej jednak, w ciągu dnia ponownie narastają objawy oderwania siatkówki.

Taka tymczasowa poprawa jest możliwa tylko przy niedawnym odłączeniu. Jeśli defekt istnieje przez długi czas, siatkówka, utraciwszy ruchliwość i elastyczność, nie może już sama się dopasować.

Warto zauważyć, że jest stosunkowo powolny, gdy siatkówki łza w dolnych częściach progresji odwarstwienia siatkówki, na przykład, ten proces może potrwać kilka tygodni lub nawet miesięcy bez powodowania wad w rozwoju pól widzenia przez długi czas.

Jest to bardzo podstępna wersja rozwoju zdarzeń, ponieważ w tym przypadku choroba jest wykrywana na etapie zaangażowania w proces żółtej plamki, co znacząco obciąża prognozę dalszego funkcjonowania narządu wzroku.

Natomiast objawy oderwania siatkówki w przypadku zlokalizowania jej zerwania w górnych częściach mogą pojawić się po kilku dniach, ponieważ w tym przypadku proces postępuje szybko, ponieważ Gromadząca się ciecz waży siatkówkę i złuszcza ją na dużym obszarze.

Jednocześnie, jeśli nie zapewni się szybkiej pomocy, najprawdopodobniej nastąpi całkowite oderwanie, w tym plamka, której towarzyszyć będzie pojawienie się zakrzywień i fluktuacji widocznych obiektów.

W niektórych przypadkach, z dystansem, podwójne widzenie powstaje w wyniku utajonego zeza na tle osłabienia wzroku. Czasami chorobie towarzyszą krwotoki w oku i rozwój zapalenia tęczówki.

Rozpoznanie i konsekwencje odwarstwienia siatkówki

Jeśli istnieje podejrzenie rozwoju tej choroby, konieczne jest szczegółowe zbadanie pacjenta i dokładne zbadanie. wczesna diagnoza pomoże uniknąć nieodwracalnej utraty wzroku.

Kompleks badań powinien obejmować sprawdzenie ostrości wzroku, a także perymetrię (określenie pól widzenia), w wyniku czego opadanie pól wzrokowych jest określane po stronie przeciwnej do oderwania.

Obecność prążkowania, destrukcji i innych zmian w ciele szklistym jest określana przez biomikroskopię. Podczas pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego odnotowuje się jego umiarkowany spadek, a główną rolę w rozpoznaniu opisywanej choroby należy do oftalmoskopii. Korzystając z tej metody, można ocenić lokalizację i liczbę luk, a także zidentyfikować obszary dystrofii.

W przypadkach, gdy niemożliwa jest oftalmoskopia (na przykład, jeśli w soczewce lub szklistku występują zmętnienia), wskazane jest USG oka.
W celu oceny żywotności nerwu wzrokowego i wewnętrznej powłoki oka można przeprowadzić badania elektrofizjologiczne.

Aby wykluczyć możliwe pęknięcia "siatkówki" po zranieniu głowy pacjenta, okulista musi koniecznie skonsultować się z lekarzem.

Należy pamiętać, że narząd wzroku jest bardzo trudny do przywrócenia, jeśli nastąpiło naruszenie jego normalnego funkcjonowania.

W przypadku opóźnienia w leczeniu oderwania wewnętrznej powłoki oka, wkrótce może pojawić się stabilne niedociśnienie z podwzgórzem, a także może powodować przewlekłe zapalenie tęczówki i zaćmy wtórnej. I oczywiście najstraszniejszą konsekwencją oderwania siatkówki jest nieuleczalna ślepota.

Leki i chirurgiczne leczenie odwarstwienia siatkówki

W dzisiejszych czasach medycyna ma bogaty arsenał sposobów leczenia odwarstwienia siatkówki. Każda z metod ma swoje zalety i wady, ma własne wskazania i przeciwwskazania do zastosowania. Daje to okuliście możliwość wyboru opcji leczenia najbardziej odpowiedniej dla danego pacjenta.

Warto wspomnieć, że w naszych czasach nie ma metod konserwatywnego leczenia reumatogennych oddziałów "siatkówki". Celem zabiegów chirurgicznych w tym przypadku jest identyfikacja i zamknięcie siatkówki z minimalnymi uszkodzeniami. Aby osiągnąć ten cel, konieczne jest zapewnienie osłabienia lub osiągnięcie całkowitego usunięcia trakcji, a także zapewnienie kontaktu krawędzi zerwania z leżącą pod spodem warstwą pigmentu.

Dzisiaj operacja jako metoda leczenia odwarstwienia siatkówki ma pewien sukces. Dzięki szybkiej operacji prawie wszyscy pacjenci mają anatomiczne dopasowanie siatkówki. W połowie przypadków ostrość widzenia wynosi 0,4 i więcej.

Zachowanie wzroku zależy od udziału żółtej plamki w procesie: jeśli ten obszar zostanie naruszony, wizja będzie nieodwracalnie się zmniejszać.

Należy tu zauważyć, że u 10% pacjentów bez zmian w tej strefie, pomimo zadowalających wyników leczenia, wzrok nadal się pogarsza. Wynika to z rozwoju obrzęku cystoidalnego plamki żółtej (żółtej plamki) i powstawania fałdów na jej obszarze.

Lecznicze leczenie trakcji Odwarstwienie siatkówki oka nie zostało jeszcze rozwinięte. Jednak wielu naukowców aktywnie prowadzi badania nad skutecznością różnych leków w profilaktyce witreoretinopatii proliferacyjnej.

Leczenie chirurgiczne w tym przypadku będzie zależeć od przyczyny i zasięgu trakcji. Głównym celem ponownie będzie ich osłabienie lub całkowite usunięcie. W przypadku połączenia trakcji i pęknięcia te ostatnie muszą zostać zidentyfikowane i zamknięte.

Jeśli chodzi o oderwanie wysiękowe, leczenie lekami i zabiegami chirurgicznymi w dużej mierze zależy od patologii, przed którą nastąpił jej rozwój.

Jeśli przyczyną jest choroba zapalna, zwykle stosuje się steroidowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W przypadku guzów oka stosuje się radio i brachyterapię. Z komponentem zakaźnym walczą z antybiotykami.

Rokowanie i zapobieganie oderwaniu siatkówki

Wraz z rozwojem odwarstwienia siatkówki rokowanie zależeć będzie od okresu przedawnienia patologii, jak również od terminowości procedur leczenia. W szczególności chirurgia we wczesnych stadiach choroby, z reguły, prowadzi do korzystnego wyniku.

Zapobieganie oderwaniu siatkówki w wielu przypadkach może zapobiec rozwojowi tej choroby.

W tym celu pacjenci cierpiący na krótkowzroczność z dystrofią siatkówki, którzy cierpią na cukrzycę i którzy doznają urazu głowy i / lub oczu, powinni przejść regularną kontrolę z okulistą.

Ponadto, badanie okulisty musi odbywać się podczas ciąży, co pomaga zapobiegać rozwojowi oderwania "siatkówki" podczas porodu.

Warto pamiętać, że jeśli dana osoba jest narażona na tę dolegliwość, zaleca się, aby nie doświadczyć dużego wysiłku fizycznego, co oznacza, że ​​należy unikać podnoszenia ciężarów i ograniczać zatrudnianie niektórych dyscyplin sportowych.

Ponadto, jeśli u pacjenta zdiagnozowano dystrofię wewnętrznej powłoki oka, można zastosować koagulację siatkówki laserowej lub kriopeksję, aby zapobiec oderwaniu.