Struktura ludzkiego oka

Struktura ludzkiego oka przypomina kamerę. Rolą soczewki jest rogówka, soczewka i źrenica, które załamują promienie światła i skupiają je na siatkówce oka. Soczewka może zmienić krzywiznę i działa jak autofokus w pobliżu kamery - natychmiast dostosowuje dobry wzrok do bliskich lub dalekich. Siatkówka, podobnie jak film, przechwytuje obraz i wysyła go w postaci sygnałów do mózgu, gdzie odbywa się jego analiza.

Złożona struktura gałki ocznej czyni ją bardzo wrażliwą na różne urazy, zaburzenia metaboliczne i choroby.

Portal okulistyczny "Wszystko o wizji" w prostym języku opisującym strukturę ludzkiego oka daje wyjątkową okazję do wyraźnego obejrzenia jego anatomii.

Ludzkie oko to wyjątkowa i złożona para narządów zmysłów, dzięki której otrzymujemy do 90% informacji o otaczającym nas świecie. Oko każdej osoby ma indywidualną, tylko swoją wrodzoną cechę. Jednak wspólne cechy struktury są ważne dla zrozumienia, jakie oko jest w środku i jak działa. W toku ewolucji oko osiągnęło złożoną strukturę, a struktury różnych tkanek są ze sobą ściśle powiązane. Naczynia krwionośne i nerwy, komórki barwnikowe i elementy tkanki łącznej - wszystkie one zapewniają podstawową funkcję oczu - wzroku.

Struktura podstawowych struktur oka

Oko ma kształt kuli lub kuli, więc zaczęto na nią stosować alegorię jabłka. Gałka oczna jest bardzo delikatną strukturą, dlatego znajduje się w kości pogłębienia czaszki - oczodołu, gdzie jest częściowo pokryta możliwym uszkodzeniem. Od przodu gałka oczna chroni górne i dolne powieki. Swobodne ruchy gałki ocznej zapewniają mięśnie zewnętrzne okulomotoryczne, których dokładna i harmonijna praca pozwala nam zobaczyć otaczający świat dwojgiem oczu, tj. lornetka.

Stała wilgoci przez powierzchnię gałki ocznej jest w gruczołach łzowych, które zapewniają odpowiednią produkcję łez tworzenia cienkiej ochronnej sloznuyu folii i zy wypływu odbywa się poprzez specjalne łzowego ścieżki.

Zewnętrzną powłoką oka jest spojówka. Jest cienki i przezroczysty, a także wyścieła wewnętrzną powierzchnię powiek, zapewniając lekki poślizg, gdy gałka oczna porusza się, a powieki mrugają.

Zewnętrzna "biała" skóra oka - twardówka, jest najgrubszą z trzech oczu, chroni wewnętrzne struktury i utrzymuje odcień gałki ocznej.

Błonka twardówki w środku przedniej powierzchni gałki ocznej nabiera przezroczystości i ma wygląd wypukłego szkiełka zegarkowego. Ta przezroczysta część twardówki nazywana jest rogówką, która jest bardzo wrażliwa ze względu na obecność w niej różnych zakończeń nerwowych. Przezroczystość rogówki umożliwia przenikanie światła do oka, a jego sferyczność zapewnia załamanie światła. Strefa przejściowa między twardówką a rogówką nazywana jest kończyną. W tej strefie znajdują się komórki macierzyste, które zapewniają stałą regenerację komórek zewnętrznych warstw rogówki.

Następna powłoka jest naczyniowa. Odkłada twardówkę od środka. Zgodnie ze swoim tytułem oczywiste jest to, że zapewnia dopływ krwi i odżywianie wewnątrzgałkowych struktur, a także wspiera ton gałki ocznej. Naczyniówki składa się naczyniówki, która jest w bezpośrednim kontakcie z twardówki i siatkówki i struktur, takich jak tęczówki i ciała rzęskowego, które znajdują się w części przedniej gałki ocznej. Zawierają wiele naczyń krwionośnych i nerwów.


Ciało rzęskowe jest częścią błony naczyniowej i złożonym neuro-endokrynno-mięśniowym narządem, który odgrywa ważną rolę w wytwarzaniu płynu wewnątrzgałkowego i w procesie akomodacji.

Kolor tęczówki określa kolor ludzkiego oka. W zależności od ilości pigmentu w jego zewnętrznej warstwie, ma kolor od jasnoniebieskiego lub zielonkawego do ciemnobrązowego. W centrum tęczówki znajduje się otwór - źrenica, przez którą światło wpada do oka. Ważne jest, aby pamiętać, że dopływ krwi i unerwienie naczyniówki i tęczówki z ciałem rzęskowym są rozległe, co znajduje odzwierciedlenie w klinice chorób na ogół pojedynczej struktury, takiej jak błona naczyniowa oka.

Przestrzeń między rogówką a tęczówką stanowi przednia komora oka, a kąt utworzony przez obwód rogówki i tęczówki nazywany jest kątem przedniej komory. Przez ten kąt dochodzi do odpływu płynu śródgałkowego przez specjalny złożony system drenażowy do żył oka. Za tęczówką znajduje się soczewka, która znajduje się przed ciałem szklistym. Ma postać dwuwypukłej soczewki i jest dobrze zamocowany przez szereg cienkich więzadeł do procesów w ciele rzęskowym.

Odstęp pomiędzy tylną powierzchnią tęczówki, ciała rzęskowego i przednią powierzchnię soczewki i ciele szklistym oka zwanej tylnej komory. Komory przednie i tylne są wypełnione bezbarwnej cieczy wodnistej lub wewnątrzgałkowego, który krąży w sposób ciągły w płukania oka i rogówki, soczewka, podczas podawania ich w swoich zbiornikach w tych strukturach mają oczy.

Wewnętrzna, najbardziej subtelna i najważniejsza dla aktu widzenia jest siatkówka. Jest to wysoce zróżnicowana wielowarstwowa tkanka nerwowa, która wyściela układ naczyniowy w jego tylnej części. Z siatkówki rozpoczynają się włókna nerwu wzrokowego. Niesie wszystkie informacje otrzymane przez oko w postaci impulsów nerwowych poprzez złożoną wizualną ścieżkę do naszego mózgu, gdzie jest przekształcana, analizowana i postrzegana jako obiektywna rzeczywistość. To na siatkówce ostatecznie obraz spada lub nie pada i, zależnie od niego, widzimy wyraźnie obiekty, czy nie. Najbardziej wrażliwą i cienką częścią siatkówki jest centralny obszar - plamka. To plamka zapewnia naszą centralną wizję.

Wnęka gałki ocznej wypełnia przezroczystą, nieco galaretowatą substancję - szklistą. Utrzymuje gęstość gałki ocznej i pasuje do wewnętrznej powłoki - siatkówki, mocując ją.

Układ optyczny oka

W swej istocie i celu oko ludzkie jest złożonym układem optycznym. W tym systemie można zidentyfikować kilka najważniejszych struktur. Ta rogówka, soczewka i siatkówka. Zasadniczo jakość naszej wizji zależy od stanu tych przepuszczalnych, załamujących i postrzegających struktur świetlnych, stopnia ich przezroczystości.

Rogówka silniejsza niż wszystkie inne struktury załamuje promienie świetlne, następnie przechodzi przez źrenicę, która pełni funkcję przepony. Mówiąc obrazowo, jak w dobrym aparacie, przysłona dostosowuje przybycie promieni świetlnych i, w zależności od ogniskowej, pozwala uzyskać obraz o wysokiej jakości, dzięki czemu źrenica działa w naszym oku. Soczewka również załamuje się i przechodzi dalej w światło na absorbującą światło strukturę - siatkówkę, rodzaj filmu. Płyny komór oka i ciała szklistego mają również właściwości ogniotrwałe, ale nie są tak znaczące. Niemniej jednak stan ciała szklistego, stopień przezroczystości cieczy wodnistej komór oka, obecność krwi lub inne pływające w nich zmętnienie mogą również wpływać na jakość naszego wzroku. Normalnie promienie światła, przechodzące przez wszystkie przezroczyste nośniki optyczne, są załamywane, tak że dostanie się na siatkówkę tworzy zredukowany, odwrócony, ale prawdziwy obraz. Ostateczna analiza i postrzeganie informacji otrzymanych przez oko występuje już w naszym mózgu, w korze płatów potylicznych.

Tak więc oko jest bardzo skomplikowane i zaskakujące. Naruszenie stanu lub ukrwienie, każdy element strukturalny oka może niekorzystnie wpłynąć na jakość widzenia.

Oceń artykuł

Nasze oko to złożony układ optyczny, którego głównym zadaniem jest przesyłanie obrazu do nerwu wzrokowego.
Początkowo widoczny obraz przechodzi przez rogówkę. Istnieje pierwotne załamanie światła. Stąd przez okrągły otwór w tęczówce, zwany źrenicą, uderza w obiektyw. Ponieważ soczewka jest soczewką dwuwypukłą, po przejściu przez ciało szkliste, widzialny obraz jest odwracany przy kontakcie z siatkówką. Jest to sygnał odwróconego obrazu, który pochodzi z siatkówki przez nerw wzrokowy do mózgu. A mózg ma mózg, aby przywrócić obraz.

Struktura ludzkie oko nie może być rozpatrywane oddzielnie bez dwóch pozostałych części urządzenia wizualnej - rozmieszczenie i regionu mózgu (korze wzrokowej), które są odpowiedzialne za zachowanie i analizy impulsów nerwowych pochodzące z: Eye człowiek patrzy i widzi mózgu. Ponadto, biorąc pod uwagę strukturę ludzkiego oka, należy również mówić o jego podrzędnym aparacie. Gałki ocznej tworzy integralny system struktur pomocniczych: mięśni ocznych, powiek, błony śluzowe (spojówka) i urządzenia łzowego.

Struktura zewnętrzna

loading...

Nie można odróżnić powieki (górną i dolną), rzęsy, wewnętrzny narożnik oko łzowego caruncle (krotnym śluzówki), białej części gałki ocznej - twardówki, która jest pokryta przezroczystą błonę śluzową - spojówki (więcej szczegółów na ten temat powstawania oczu odczytu sekcja spojówki), przezroczysta część - rogówki, przez które widoczne okrągły źrenicy i tęczówki (pojedynczo barwione unikalny wzór). Miejsce przejścia twardówki do rogówki nazywa się limbus.

Gałka oczna ma nieregularny, kulisty kształt, rozmiar przednio-tylny osoby dorosłej wynosi około 23-24 mm.

Oczy znajdują się w pojemniku kostnym - oczodołach. Na zewnątrz są chronione przez wieki, wokół krawędzi gałek ocznych są otoczone mięśniami okoruchowymi i tkanką tłuszczową. Wewnątrz nerw wzrokowy wyłania się z oka i przechodzi przez specjalny kanał do jamy czaszki, docierając do mózgu.

Powieki (górna i dolna) są pokryte od zewnątrz skórą, od wewnątrz - za pomocą błony śluzowej (spojówki). W grubości powiek znajdują się chrząstki, mięśnie (mięsień i mięśnie oka, unoszenie górnej powieki) i gruczoły. Gruczoły powiek wytwarzają składniki łzy oka, która zwykle zwilża powierzchnię oka. Na wolnym brzegu powiek rosną rzęsy, które pełnią funkcję ochronną i otwierają kanały gruczołu. Pomiędzy brzegami powieki jest luka oczna. W wewnętrznym kąciku oka na górnej i dolnej powiece znajdują się punkty łez - otwory, przez które łza wzdłuż kanału nosowo-łzowego wpływa do jamy nosowej.

Mięśnie oka

loading...

Mięśnie oka, które są po sześć na każdej gałce ocznej: cztery proste mięśnie: wewnętrzne, zewnętrzne, górne i dolne mięśnie prostownika i dwie skośne: górna i dolna. Muskularny aparat oka zapewnia rotację gałki ocznej we wszystkich kierunkach, a także skoordynowane utrwalenie spojrzenia obu oczu w określonym punkcie.

Gruczoł łzowy znajduje się w górnej, zewnętrznej części orbity. Wytwarza płyn łzowy w odpowiedzi na podrażnienie emocjonalne lub podrażnienie błony śluzowej oka, rogówki lub nosogardzieli. Więcej szczegółów na temat budowy aparatu łzowego oka ludzkiego można znaleźć w części aparatu łzowego.

Pociski oka

loading...

Ludzka gałka oczna ma 3 skorupy: zewnętrzną, środkową i wewnętrzną.

Twardówka

loading...

Twardówka zajmuje 4/5 włóknistej błony i składa się z tkanki łącznej, jest wystarczająco gęsta i przywiązuje do niej mięśnie oka. Główna funkcja jest ochronna, zapewnia pewien kształt i ton gałki ocznej. Z tylnego bieguna gałki ocznej w twarderze znajduje się miejsce wyjścia nerwu wzrokowego - płyta kratowa.

Rogówka

loading...

Rogówka stanowi 1/5 zewnętrznej powłoki, ma wiele cech: przezroczystość (brak naczyń krwionośnych), połysk, sferyczność i wrażliwość. Wszystkie te objawy są charakterystyczne dla zdrowej rogówki. W chorobach rogówki objawy te zmieniają się (zmętnienie, utrata czułości itp.). Rogówka odnosi się do układu optycznego oka, przewodzi i załamuje światło (jego grubość w różnych sekcjach wynosi od 0,2 do 0,4 mm, a moc refrakcyjna rogówki wynosi w przybliżeniu 40 dioptrii). Pełniejszy opis struktury rogówki można znaleźć w odpowiedniej sekcji: rogówka.

Środkowa (naczyniowa) powłoka oka składa się z tęczówki, ciała rzęskowego i właściwego naczynia krwionośnego (choroida), które znajdują się bezpośrednio pod twardicą. Środkowa skorupa oka zapewnia żywienie gałki ocznej, uczestniczy w procesach metabolicznych i usuwaniu produktów wymiany tkanek oka.

Iris

loading...

Irys jest przednią częścią układu naczyniowego oka, znajduje się za przezroczystą rogówką, w środku znajduje się regulowany okrągły otwór - źrenica. Tak więc tęczówka w strukturze oka ludzkiego pełni rolę przepony, zabarwionej na określony kolor. Kolor ludzkiego oka jest określony przez ilość pigmentu tęczówki melaniny (od jasnoniebieskiego do brązowego). Pigment chroni oczy przed nadmiernym nasłonecznieniem. Średnica źrenicy waha się od 2 do 8 mm, w zależności od oświetlenia, regulacji nerwowej lub działania leków. Zwykle źrenica zwęża się w jasnym świetle i rozszerza się w niewystarczającym świetle.

Ciało rzęskowe

loading...

Ciało rzęskowe jest miejscem unaczynienia znajdującym się w podstawie tęczówki. Ciało rzęskowe jest grubsza niż mięśniu rzęskowym, które zmieniają biologiczne krzywizny - soczewkę obiektywu, w ten sposób, aby skupić się na żądaną odległość (akomodacji oka występuje).

W rzeczywistości naczyniówka oka (naczyniówkowa) stanowi główną część układu naczyniowego oka (2/3) i służy jako pokarm dla wewnętrznej powłoki oka - siatkówki.

Soczewkowe

loading...

Soczewka znajduje się za ucznia, jest to obiektyw biologiczny, który jest pod wpływem mięśni rzęskowych zmienić krzywiznę i bierze udział w akcie akomodacji oka (skupiając się patrzeć na rzeczy innej odległości). Moc refrakcyjna tego obiektywu waha się od 20 dioptrii w spoczynku, do 30 dioptrii, kiedy działa mięśnie rzęskowe.

Ponadto, w gałce ocznej można odróżnić przednią i tylną komorę oka - przestrzeń wypełnioną wodnistej - płyn krążący wewnątrz oka i pełni funkcję substancji odżywczych dla soczewki i rogówki (normalnie te formacje nie posiada naczyń krwionośnych). Przednia komora oka znajduje się między rogówką a tęczówką, a tylna komora między tęczówką a soczewką oka. Wodnistej jest wytwarzany w procesie rzęskowych ciała, a następnie wypływa przez źrenicę do komory przedniej, a następnie za pomocą specjalnego systemu drenażowego (aparat beleczkowatej) spływa do układu naczyniowego, jak pokazano poniżej:

Za soczewką znajduje się wolumetryczna formacja wypełniająca oko, ciało szkliste, które ma galaretowatą konsystencję. Funkcje ciała szklistego - transmisja światła i utrzymanie kształtu gałki ocznej.

Retin A

loading...

Siatkówka (wewnętrzna, wrażliwa skorupa oka) określa jamę gałki ocznej z nutrii. Jest to najcieńsza skorupa oka, jego grubość wynosi od 0,07 do 0,5 mm. Siatkówka ma złożoną strukturę i składa się z 10 warstw komórek. Tę powłokę oka można porównać z filmem kamery, jej główną rolą jest tworzenie obrazów (postrzeganie światła i koloru) za pomocą specjalnych czułych komórek - prętów i stożków. Pręty znajdują się głównie na obrzeżach siatkówki i są odpowiedzialne za czarno-białe widzenie o zmierzchu. Stożki koncentrują się w centralnych częściach siatkówki - plamce żółtej i odpowiadają za małe części przedmiotów i kolorów. Włókna nerwowe pochodzące z wrażliwych komórek tworzą nerw wzrokowy, który wyłania się z tylnego słupka oka i przenika do jamy czaszki w mózgu.

Ludzkie oko - anatomiczna struktura

loading...

Struktura ludzkiego oka to złożony układ optyczny składający się z kilkudziesięciu elementów, z których każdy pełni swoją własną funkcję. Aparat oka jest przede wszystkim odpowiedzialny za postrzeganie obrazu z zewnątrz, za jego bardzo dokładne przetwarzanie i przesyłanie otrzymanych informacji wizualnych. Skoordynowane i bardzo dokładne działanie wszystkich części ludzkiego oka jest odpowiedzialne za pełne wykonanie funkcji wzrokowej. Aby zrozumieć, jak działa oko, konieczne jest szczegółowe zbadanie jego struktury.

Podstawowe struktury oka

loading...

Ludzkie oko łapie światło odbite od przedmiotów, które spada na rodzaj soczewki - rogówki. Funkcją rogówki jest ogniskowanie wszystkich nadchodzących promieni. Promienie światła załamujące się przez rogówkę poprzez bezbarwną komorę wypełnioną płynem docierają do tęczówki. W centrum tęczówki znajduje się źrenica, przez którą przechodzą tylko środkowe promienie. Położone wzdłuż obrzeża strumienia światła promienie są filtrowane przez komórki pigmentowe tęczówki oka.

Uczeń jest odpowiedzialny za zdolność adaptacji naszego oka do innego poziomu oświetlenia, regulując przechodzenie promieni świetlnych do samej siatkówki i przesiewanie różnych poprzecznych zniekształceń, które nie wpływają na jakość obrazu. Następnie strumień przefiltrowanego światła trafia w obiektyw - soczewka zaprojektowana do pełniejszego i dokładniejszego ogniskowania strumienia świetlnego. Następnym etapem przejścia strumienia świetlnego jest przejście przez ciało szkliste do siatkówki - specjalny ekran, na którym obraz jest wyświetlany, ale tylko odwrócony. Struktura oka ludzkiego zapewnia, że ​​przedmiot, na który patrzymy, jest wyświetlany w samym centrum siatkówki - plamce. To właśnie ta część ludzkiego oka odpowiada za ostrość wzroku.

Proces uzyskiwania obrazu jest zakończony przez przetwarzanie komórek siatkówki strumieniem informacji, po którym następuje kodowanie w impulsy o charakterze elektromagnetycznym. Tutaj znajdziesz analogię z tworzeniem zdjęcia cyfrowego. Strukturę ludzkiego oka reprezentuje nerw wzrokowy, przez który impulsy elektromagnetyczne docierają do odpowiedniej części mózgu, gdzie następuje końcowe zakończenie percepcji wzrokowej (patrz wideo).

Rozważając strukturę zdjęcia oka, ostatnią rzeczą, na którą trzeba zwrócić uwagę, jest twardówka. Nieprzezroczysta membrana zakrywa gałkę oczną od zewnątrz, ale nie uczestniczy w przetwarzaniu strumienia światła.

Zewnętrzną strukturę oka reprezentują stulecia - specjalne przegrody, których główną funkcją jest ochrona oczu przed niekorzystnymi czynnikami środowiskowymi i przypadkowymi uszkodzeniami. Główną częścią stulecia jest tkanka mięśniowa pokryta cienką i delikatną skórą z zewnątrz, jak widać na pierwszym zdjęciu.

Dzięki warstwie mięśni obie powieki dolne i górne mogą się swobodnie poruszać. Gdy powieki są zamknięte, gałka oczna jest stale zwilżona, a małe obce cząstki są usuwane. Okulistyka uważa powieki oka osoby za dość ważny element aparatu wzrokowego, w przypadku zaburzenia, w którego funkcji mogą wystąpić poważne choroby.

Konsystencja formy i siły powieki zapewnia chrząstkę, jej struktura jest reprezentowana przez gęstą formację kolagenową. Grubsza chrząstki są gruczoły Meiboma wytwarzające tłuszczowy sekrecji, który z kolei jest potrzebne, aby poprawić zamknięcie powiek, i ich ciasnym kontakcie z zewnętrzną powłoką całej gałki ocznej.

Od wewnątrz do chrząstki przyczepiona jest spojówka oka - błona śluzowa, której struktura polega na produkcji płynu. Płyn ten jest niezbędny do nawilżenia, co poprawia przesuwanie powieki względem gałki ocznej.

Anatomię ludzkich powiek reprezentuje rozgałęziony system zaopatrzenia w krew. Realizacja wszystkich funkcji powiek kontrolowana jest przez zakończenia nerwu twarzowego, okoruchowego i trójdzielnego.

Struktura mięśni oka

Okulistyka odgrywa ważną rolę w mięśniach oka, od której zależy pozycja gałki ocznej i jej ciągłe i normalne funkcjonowanie. Zewnętrzna i wewnętrzna struktura ludzkich powiek jest reprezentowana przez dziesiątki mięśni, z których dwa skośne i cztery proste procesy mięśniowe mają pierwszorzędne znaczenie dla wykonywania wszystkich funkcji.

Dolne, górne, przyśrodkowe, boczne i skośne grupy mięśni pochodzą od pierścienia ścięgna znajdującego się na głębokości orbity. Powyżej górnego mięśnia prostego mięsień przymocowany jest do pierścienia ścięgna, którego główną funkcją jest podniesienie górnej powieki.

Wszystkie proste mięśnie przechodzą przez ściany orbity, otaczają nerw oczny z różnych stron i kończą skróconymi ścięgnami. Te ścięgna są wplecione w tkankę twardówki. Najważniejszą i podstawową funkcją prostych mięśni jest obracanie się wokół odpowiednich osi gałki ocznej. Struktura różnych grup mięśniowych jest taka, że ​​każda z nich odpowiada za zwrócenie oka w ściśle określonym kierunku. Niższy ukośny mięsień ma specjalną strukturę, zaczyna się na górnej szczęce. Niższy ukośny mięsień w kierunku znajduje się ukośnie w górę, znajduje się za ścianą orbity i dolnego mięśnia prostego. Skoordynowana praca wszystkich ludzkich mięśni oka zapewnia nie tylko rotację gałki ocznej w pożądanym kierunku, ale także koordynację pracy dwóch oczu jednocześnie.

Struktura muszli oka

Anatomię oka reprezentuje kilka rodzajów membran, z których każdy ma przypisaną pewną rolę w pracy całego aparatu wzrokowego i ochrony gałki ocznej przed niekorzystnymi czynnikami środowiskowymi.

Funkcją włóknistej membrany jest ochrona oka z zewnątrz. Błona naczyniowa ma warstwę pigmentu, zaprojektowaną do opóźniania nadmiaru promieni świetlnych, co zapobiega ich szkodliwemu wpływowi na siatkówkę. Ponadto powłoka naczyniowa rozdziela naczynia na wszystkie warstwy oka.

W głębi gałki ocznej znajduje się również trzecia membrana - siatkówka. Jest reprezentowany przez dwie części - zewnętrzny pigment i wewnętrzny. Wewnętrzna część siatkówki jest również podzielona na dwie sekcje, jedna zawiera elementy światłoczułe, w drugiej nie ma.

Na zewnątrz gałka oczna pokryta jest twardówką. Normalny odcień twardówki jest biały, czasem z niebieskawym odcieniem.

Twardówka

Okulistyka przywiązuje dużą wagę do cech twardówki (patrz rysunek). Twardówka jest prawie całkowicie (80%) otoczona gałką oczną, aw części przedniej przechodzi w rogówkę. Na granicy twardówki i rogówki znajduje się żyła zatokowa otaczająca oko w kole. U ludzi widoczna, zewnętrzna część twardówki nazywana jest zwykle białkiem.

Rogówka

Rogówka jest kontynuacją twardówki, ma wygląd przezroczystej płytki. W części przedniej rogówka jest wypukła, a za nią ma już wklęsły kształt. Rogówka z krawędziami wchodzi do ciała twardówki, podobnie do struktury z ciałem zegarka. Rogówka służy jako rodzaj soczewki fotograficznej i aktywnie uczestniczy w całym procesie wizualnym.

Iris

Zewnętrzna struktura ludzkiego oka jest reprezentowana przez inny element naczyniówki - tęczówkę (patrz wideo). Kształt tęczówki przypomina dysk z otworem w środku. Gęstość zrębu i ilość pigmentu określają kolor tęczówki.

Jeśli tkanki są luźne, a ilość pigmentu jest minimalna, tęczówka będzie miała niebieskawy odcień. W przypadku luźnych tkanek, ale o wystarczającej ilości pigmentu, kolor tęczówki będzie miał różne odcienie zieleni. Gęsta tkanka i niewielka ilość pigmentu sprawiają, że tęczówka jest szara. A jeśli gęste tkanki pigmentu będą wystarczające, to tęczówka oka ludzkiego będzie brązowa.

Grubość tęczówki waha się od dwóch do czterech dziesiętnych części milimetra. Przednia powierzchnia tęczówki podzielona jest na dwie części - pasy źrenicowe i rzęskowe. Części te są podzielone między sobą małym kręgiem tętniczym, reprezentowanym przez wieniec z najcieńszych tętnic.

Ciało rzęskowe

Wewnętrzną strukturę oka reprezentują dziesiątki elementów, w tym ciało rzęskowe. Znajduje się bezpośrednio za tęczówką i służy do wytworzenia specjalnego płynu, który uczestniczy w napełnianiu i podawaniu wszystkich przednich części gałki ocznej. W ciele rzęskowym znajdują się naczynia, które podczas normalnego funkcjonowania wytwarzają ciecz o określonym i niezmienionym składzie chemicznym.

Oprócz siatki naczyń krwionośnych w ciele rzęskowym występuje również dobrze rozwinięta tkanka mięśniowa. Cięcie i relaksacja tkanki mięśniowej zmienia kształt soczewki. Kiedy soczewka jest skurczona, soczewka pogrubia, a jej optyczna wytrzymałość wzrasta wiele razy, jest to konieczne, aby wziąć pod uwagę rysunek lub obiekt, który jest blisko. Przy rozluźnionych mięśniach soczewka ma najmniejszą grubość, dzięki czemu można wyraźnie oglądać obiekty w oddali.

Soczewkowe

Ciało, które ma przezroczysty kolor i znajduje się w głębi ludzkiego oka naprzeciw źrenicy, jest określane terminem "soczewka". Soczewka jest dwuwypukłym soczewką biologiczną, która odgrywa rolę w funkcjonowaniu całego ludzkiego aparatu wzrokowego. Soczewka znajduje się między tęczówką a ciałem szklistym. Przy normalnym funkcjonowaniu oka i przy braku wrodzonych anomalii, soczewka ma grubość od trzech do pięciu milimetrów.

Retin A

Siatkówka jest wewnętrzną powłoką oka, odpowiedzialną za projekcję obrazu. Na siatkówce jest ostateczne przetwarzanie wszystkich informacji.

Na siatkówce są zbierane wielokrotnie filtrowane i przetwarzane przez inne działy i struktury przepływu informacji oka. To na siatkówce strumienie te są przekształcane w impulsy elektromagnetyczne, które są natychmiast przesyłane do ludzkiego mózgu.

Sercem siatkówki są dwa typy komórek - fotoreceptory. To są kije i stożki. Przy ich udziale następuje konwersja energii świetlnej na energię elektryczną. Przy niewystarczającym natężeniu światła, pręty zapewniają ostrość percepcji przedmiotów. Stożki zaczynają działać, gdy jest dostateczny dopływ światła. Ponadto, szyszki pomagają nam rozróżniać kolory i odcienie oraz najmniejsze szczegóły widocznych obiektów.

Cechą siatkówki jest jej słabe i niepełne przywiązanie do naczyniówki. Ta anatomiczna cecha często wywołuje odwarstwienie siatkówki, gdy pojawiają się pewne choroby okulistyczne.

Struktura i funkcje oka muszą spełniać określone standardy. W przypadku wrodzonych lub nabytych patologicznych nieprawidłowości powstaje wiele chorób wymagających dokładnej diagnozy i odpowiedniego leczenia.

Struktura zdjęcia ludzkiego oka z opisem. Anatomia i struktura

loading...

Ludzki narząd wzroku nie jest bardzo różni się budową od oczach innych ssaków, a to oznacza, że ​​w ewolucji struktury ludzkiego oka nie uległa istotnym zmianom. A dzisiaj oko można słusznie nazwać jednym z najbardziej złożonych i precyzyjnych urządzeń, stworzone przez naturę dla ludzkiego ciała. Bardziej szczegółowo, jak zbudowany jest ludzki aparat wizualny, z czego składa się oko i jak działa, zapoznasz się z tą recenzją.

Ogólne informacje o urządzeniu i działaniu narządu wzroku

loading...

Anatomia oka obejmuje jego zewnętrzną (widoczną z zewnątrz) i wewnętrzną (umieszczoną wewnątrz czaszki) strukturę. Zewnętrzna część oka, dostępna do obserwacji, obejmuje takie organy:

  • Glaznitsa;
  • Powieka;
  • Gruczoły łzowe;
  • Conjunctiva;
  • Rogówka;
  • Twardówka;
  • Iris;
  • Uczeń.

Na zewnątrz na powierzchni oka wygląda szczelinę, ale w rzeczywistości oko jest kulą, nieco wydłużone, od czoła do tylnej części głowy (w kierunku strzałkowym), o wadze około 7 g Wydłużenie w przednio-tylnej wielkości oka ponad normę prowadzi do krótkowzroczności i skrócenie - do dalekowzroczność.

W przedniej części czaszki znajdują się dwa otwory - oczodoły, które służą do kompaktowego umieszczenia i do ochrony gałek ocznych przed uszkodzeniami zewnętrznymi. Z zewnątrz widać nie więcej niż jedną piątą gałki ocznej, jej główna część jest niezawodnie ukryta w oczodole.

Informacja wizualna otrzymana przez osobę patrząc na ten temat - to nic innego jak promienie światła odbite od obiektu przechodzi przez złożoną strukturę optycznego oka i utworzyli zmniejszoną odwrócony obraz obiektu z na siatkówce. Od siatkówki do nerwu wzrokowego przetworzona informacja przekazywana jest do mózgu, dzięki temu widzimy ten obiekt w jego pełnym rozmiarze. To jest funkcja oka - przekazanie informacji wizualnej ludzkiej świadomości.

Muszle oczne

Oko osoby jest pokryte trzy muszle:

  1. Najbardziej zewnętrzne z nich - błona białkowa (twardówka) - wykonane z mocnej białej tkaniny. Częściowo widać to w szczelinie oka (białka oczu). Środkowa część twardówki wykonuje rogówkę oka.
  2. Błona naczyniowa znajduje się bezpośrednio pod białkiem. Zawiera naczynia krwionośne, przez które tkanki oka otrzymują pożywienie. Kolorowa tęczówka powstaje z jej przedniej części.
  3. Siatka netto podszewka oka od środka. Jest to najbardziej złożony i, być może, najważniejszy organ w oku.

Zarys skorup gałki ocznej pokazano poniżej.

Powieki, gruczoły łzowe i rzęsy

Narządy te nie są związane ze strukturą oka, ale bez nich normalna funkcja wzrokowa jest niemożliwa, więc należy je również rozważyć. Praca powiek polega na zwilżeniu oczu, usunięciu ich z sorine i ochronie przed uszkodzeniem.

Regularne nawilżanie powierzchni gałki ocznej występuje, gdy miga. Średnio osoba miga 15 razy na minutę podczas czytania lub pracy z komputerem - rzadziej. Gruczoły łzowe znajdujące się w górnych zewnętrznych rogach powiek działają nieprzerwanie, wydzielając płyn o tej samej nazwie w worku spojówkowym. Nadmiar łez zostaje usunięty z oczu przez jamę nosową, dostając się do niego przez specjalne kanaliki. W patologii, które nazywa się zapalenie woreczka łzowego, narożnik oka nie może komunikować się z nosem z powodu zablokowanego kanału łzowego.

Wewnętrzna strona powieki i przednia widoczna powierzchnia gałki ocznej są pokryte bardzo cienką przezroczystą membraną - spojówką. W nim też są dodatkowe małe gruczoły łzowe.

To jej zapalenie lub uszkodzenie powoduje uczucie piasku w oku.

Powieki posiada kształt półkolisty, wewnętrzny gęsty pośredniej chrząstki i mięśni kolisty - smykatelyam szczelinę oczu. Krawędzie powiek zdobią 1-2 rzędy rzęs - chronią oczy przed kurzem i potem. Tutaj otwierają się kanały otwierające małe gruczoły łojowe, których stan zapalny nazywa się jęczmieniem.

Mięśnie okulomotoryczne

Te mięśnie pracują bardziej aktywnie niż wszystkie inne mięśnie ludzkiego ciała i służą nadaniu kierunkowi wyglądu. Z niespójności w mięśniach prawego i lewego oka widać zez. Specjalne mięśnie poruszają powiekami - podnoszą je i opuszczają. Mięśnie okulomotoryczne są przyczepione przez ścięgna do powierzchni twardówki.

Układ optyczny oka

Spróbujmy sobie wyobrazić, co jest wewnątrz gałki ocznej. Optyczna struktura oka składa się z lekkiego refrakcyjnego, akomodacyjnego i receptora aparatu. Poniżej znajduje się krótki opis całej ścieżki przechodzącej przez wiązkę światła wpadającą do oka. Urządzenie gałki ocznej w sekcji i przejście przez nią promieni świetlnych zostanie przedstawione użytkownikowi z następującym wzorem z oznaczeniami.

Rogówka

Pierwszą soczewką oka, na której promień odbija się od przedmiotu, jest załamanie i rogówka. To jest pokrywane z przodu całego mechanizmu optycznego oka.

Zapewnia szerokie pole widzenia i wyraźny obraz na siatkówce.

Uszkodzenie rogówki prowadzi do widzenia w tunelu - osoba postrzega świat zewnętrzny jak przez rurę. Poprzez rogówkę oka "oddycha" - tęskni za tlenem z zewnątrz.

Właściwości rogówki:

  • Brak naczyń krwionośnych;
  • Pełna przezroczystość;
  • Wysoka wrażliwość na wpływy zewnętrzne.

Sferyczna powierzchnia rogówki wstępnie gromadzi wszystkie promienie w jednym punkcie, a więc wtedy rzuć go na siatkówkę. Na podobieństwo tego naturalnego mechanizmu optycznego powstały różne mikroskopy i kamery.

Irys ze źrenicą

Niektóre promienie przekazywane przez rogówkę są eliminowane przez tęczówkę. Ta ostatnia jest oddzielona od rogówki niewielką wnęką wypełnioną przezroczystą komorową cieczą - przednią komorą.

Tęczówka to ruchoma, nieprzepuszczająca światła przepona, która reguluje przepływający strumień światła. Okrągła kolorowa tęczówka znajduje się tuż za rogówką.

Jego kolor zmienia się od jasnoniebieskiego do ciemnobrązowego i zależy od rasy człowieka i dziedziczności.

Czasami są ludzie, którzy mają prawo i lewo oko mieć inny kolor. Czerwony kolor tęczówki występuje w albinosach.

Nadmuchiwana membrana zaopatrzona jest w naczynia krwionośne i jest wyposażona w specjalne mięśnie - pierścieniowe i promieniowe. Pierwszy (zwieracze), kurczy się, automatycznie zwęża światło źrenicy, a drugi (poszerzenie), kurczy się, w razie potrzeby rozszerza.

Źrenica znajduje się pośrodku tęczówki i stanowi okrągły otwór o średnicy 2-8 mm. Jego zwężenie i rozszerzenie następuje mimowolnie i nie jest w żaden sposób kontrolowane przez człowieka. Napinając słońce, źrenica chroni siatkówkę przed pieczeniem. Z wyjątkiem zarówno jasnego światła, źrenica zwęża się od podrażnienia nerwu trójdzielnego i od niektórych leków. Rozciąganie źrenic może nastąpić na skutek silnych negatywnych emocji (horror, ból, gniew).

Soczewkowe

Ponadto strumień światła pada na dwuwypukłą soczewkę elastyczną - soczewkę. Jest to mechanizm zakwaterowania, Znajduje się za źrenicą i ogranicza przednią część gałki ocznej, która obejmuje rogówkę, tęczówkę i przednią komorę oka. Ciało szkliste ściśle przylega do niego.

W przezroczystej białkowej substancji soczewki nie ma naczyń krwionośnych i unerwienia. Substancja narządu jest zamknięta w szczelnej kapsułce. Kapsuła soczewki jest przymocowana promieniowo do rzęskiego ciała oka przy pomocy tzw. zespołu rzęskowego. Napięcie lub osłabienie tego pasma zmienia krzywiznę soczewki, co pozwala wyraźnie widzieć zarówno przybliżone, jak i odległe obiekty. Ta właściwość nazywa się zakwaterowaniem.

Grubość soczewki zmienia się od 3 do 6 mm, a średnica w zależności od wieku, osiągając dorosłych 1 cm. Dla dzieci i noworodków, charakterystyczny zasadniczo kulistego kształtu soczewki ze względu na małą średnicę, ale dziecko staje się starsze, zwiększa się średnica soczewki stopniowo. U osób starszych funkcje akomodacyjne oczu pogarszają się.

Patologiczna nieprzezroczystość soczewki nazywa się zaćmą.

Ciało szkliste

Ciało szkliste jest wypełnione jamą między soczewką a siatkówką. Jego skład jest reprezentowany przez przezroczystą galaretowatą substancję, która swobodnie przepuszcza światło. Wraz z wiekiem, a także z wysoką i średnią krótkowzrocznością, pojawiają się drobne zmętnienia w szklistym humorze, postrzegane przez człowieka jako "latające muchy". W ciele szklistym brakuje naczyń krwionośnych i nerwów.

Siatkowa osłona i nerw wzrokowy

Przechodząc przez rogówkę, źrenicę i soczewkę, promienie światła skupiają się na siatkówce. Siatkówka jest wewnętrzną powłoką oka, charakteryzującą się złożonością jej struktury i składającą się głównie z komórek nerwowych. To rozległa część mózgu.

Światłoczułe elementy siatkówki wyglądają jak stożki i pręty. Pierwszym są cienie dziennego widzenia, a drugie - zmierzch.

Różdżki są w stanie odbierać bardzo słabe sygnały świetlne.

Niedobór witaminy A, która jest częścią wizualnej substancji prętów, prowadzi do ślepoty kurzowej - osoba nie widzi dobrze o zmierzchu.

Z komórek siatkówki powstaje nerw wzrokowy, który jest połączonym ze sobą włóknem nerwowym emanującym z muszli siatki. Miejsce, w którym nerw wzrokowy wchodzi do błony siatkowej, nazywa się martwym polem, ponieważ nie zawiera fotoreceptorów. Strefa o największej liczbie komórek światłoczułych znajduje się powyżej martwego punktu, w przybliżeniu naprzeciw źrenicy, i została nazwana "Żółtą plamą".

Ludzkie narządy wzroku są tak rozmieszczone, że w drodze do półkul mózgowych krzyżuje się część włókien nerwu wzrokowego lewego i prawego oka. Dlatego w każdej z dwóch półkul mózgowych znajdują się włókna nerwowe zarówno prawego, jak i lewego oka. Punkt przecięcia nerwów wzrokowych nazywany jest chiasmą. Poniższy rysunek pokazuje lokalizację chiasma - podstawy mózgu.

Konstrukcja ścieżki strumienia świetlnego jest taka, że ​​przedmiot będący przedmiotem rozważań jest wyświetlany na siatkówce w odwróconej postaci.

Następnie obraz za pomocą nerwu wzrokowego jest przekazywany do mózgu, "zmieniając" go w normalną pozycję. Siatka i nerw wzrokowy są aparatem receptorowym oka.

Oko jest jednym z doskonałych i złożonych stworzeń natury. Najmniejsze naruszenie, nawet w jednym z jego systemów, prowadzi do zaburzeń widzenia.

Struktura ludzkiego oka: wzór, struktura, anatomia

loading...

Struktura ludzkiego oka praktycznie nie różni się od urządzenia u wielu zwierząt. W szczególności ludzkie oczy i ośmiornica mają ten sam typ anatomii.

Ciało ludzkie jest niesamowicie złożonym systemem, który zawiera dużą liczbę elementów. A jeśli jego anatomia została złamana, powoduje to pogorszenie widzenia. W najgorszym przypadku powoduje bezwzględną ślepotę.

Struktura ludzkiego oka:

Ludzkie oko: struktura zewnętrzna

loading...

Zewnętrzną strukturę oka reprezentują następujące elementy:

Struktura powieki jest dość skomplikowana. Powieka chroni oko przed negatywnym wpływem środowiska, zapobiegając przypadkowemu urazowi. Jest reprezentowana przez tkankę mięśniową, która jest chroniona od zewnątrz przez skórę, a od wewnątrz - przez śluzową błonę zwaną spojówką. To ona zapewnia nawilżenie oka i niezakłócony ruch powieki. Jej zewnętrzna zewnętrzna krawędź jest pokryta rzęsami pełniącymi funkcję ochronną.

Dział łzowy jest reprezentowany przez:

  • gruczoł łzowy. Opiera się w górnym rogu zewnętrznej części orbity;
  • dodatkowe gruczoły. Znajdują się one wewnątrz błony spojówkowej i blisko górnej krawędzi powieki;
  • prowadzenie przewodów łzowych. Znajduje się wewnątrz kącików powiek.

Łzy pełnią dwie funkcje:

  • dezynfekować worka spojówkowego;
  • zapewniają niezbędny poziom nawilżenia powierzchni rogówki oka i spojówki.

Źrenica zajmuje środek tęczówki i jest okrągłym otworem o różnej średnicy (2 - 8 mm). Jego ekspansja i zwężenie zależy od oświetlenia i występuje w trybie automatycznym. To przez źrenicę światło spoczywa na powierzchni siatkówki, która wysyła sygnały do ​​mózgu. Za swoją pracę - ekspansję i zwężenie - spotykają się mięśnie tęczówki.

Rogówka jest reprezentowana przez całkowicie przezroczystą elastyczną membranę. Jest odpowiedzialny za zachowanie kształtu oka i jest głównym ośrodkiem refrakcyjnym. Anatomiczna struktura ludzkiej rogówki w oku ludzkim jest reprezentowana przez kilka warstw:

  • nabłonek. Chroni oko, utrzymuje niezbędny poziom nawilżenia, zapewnia penetrację tlenu;
  • Błona Bowmana. Ochrona i odżywianie oka. Nie jest zdolny do samoleczenia;
  • stroma. Główna część rogówki zawiera kolagen;
  • membrana descemet. Pełni funkcję elastycznej przegródki między śródbłonkiem zrębu;
  • śródbłonek. Odpowiada za przejrzystość rogówki, a także zapewnia jej odżywienie. Jeśli jest uszkodzony, jest źle przywrócony, powodując krycie rogówki.

Twarda (biała część) jest nieprzezroczystą zewnętrzną powłoką oka. Boczne i tylne części oka są pokryte białą powierzchnią, ale z przodu płynnie przekształca się w rogówkę.

Strukturę twardówki reprezentują trzy warstwy:

  • epicler;
  • twardówka twarda;
  • ciemna płyta twardówkowa.

Obejmuje zakończenia nerwowe i rozgałęzioną sieć naczyń. Mięśnie odpowiedzialne za ruch gałki ocznej są wspierane przez twardówkę.

Ludzkie oko: wewnętrzna struktura

loading...

Wewnętrzna struktura oka jest nie mniej skomplikowana i obejmuje:

  • soczewka;
  • ciało szkliste;
  • tęczówki;
  • siatkówka;
  • nerw wzrokowy.

Wewnętrzna struktura ludzkiego oka:

Obiektyw jest kolejnym ważnym ośrodkiem refrakcyjnym oka. Odpowiada za skupienie obrazu na swojej siatkówce. Struktura soczewki jest prosta: jest to całkowicie przezroczysty dwuwypukły obiektyw o średnicy 3,5-5 mm z różną krzywizną.

Ciało szkliste jest największą formacją w kształcie kuli, wypełnioną substancją żelopodobną, która zawiera wodę (98%), białko i sole. Jest całkowicie przezroczysty.

Tęczówkę oka umieszcza się bezpośrednio za rogówką, otaczając otwór źrenicy. Ma postać regularnego koła i jest przepuszczany przez wiele naczyń krwionośnych.

Irys może mieć różne odcienie. Najczęściej występuje brąz. Zielone, szare i niebieskie oczy są rzadsze. Iris blue jest patologią i pojawiła się w wyniku mutacji około 10 tysięcy lat temu. Dlatego wszyscy ludzie o niebieskich oczach mają jednego przodka.

Anatomię tęczówki reprezentuje kilka warstw:

  • przejście graniczne;
  • podścielisko;
  • pigmento-muskularny.

Na jego nierównej powierzchni znajduje się wzór charakterystyczny dla oka danej osoby, stworzony przez komórki pigmentowane.

Siatkówka jest jednym z działów analizatora wizyjnego. Strona zewnętrzna przylega do gałki ocznej, a strona wewnętrzna dotyka ciała szklistego. Struktura ludzkiej siatkówki jest złożona.

Ma dwie części:

  • wizualne, odpowiedzialne za percepcję informacji;
  • ślepy (całkowicie pozbawiony komórek wrażliwych na światło w komórce).

Praca tej części oka polega na odbieraniu, przetwarzaniu i przekształcaniu strumienia świetlnego w zaszyfrowany sygnał o wynikowym obrazie wizualnym.

Podstawą siatkówki są specjalne komórki - szyszki i pręty. W słabym oświetleniu kije są odpowiedzialne za ostrość percepcji obrazu. Odpowiedzialność za stożki polega na przeniesieniu koloru. Oko noworodka nie rozróżnia koloru w pierwszych tygodniach życia, ponieważ tworzenie się warstwy stożkowej u dzieci kończy się dopiero pod koniec drugiego tygodnia.

Nerw wzrokowy jest reprezentowany przez wiele splecionych włókien nerwowych, w tym centralny kanał siatkówki. Grubość nerwu wzrokowego wynosi około 2 mm.

Tabela struktury ludzkiego oka i opis funkcji danego elementu:

Wartość widzenia dla osoby nie może być przeceniona. Ten dar natury otrzymujemy od bardzo małych dzieci, a naszym głównym zadaniem jest zachowanie go jak najdłużej.

Proponujemy obejrzeć krótki film instruktażowy dotyczący struktury ludzkiego oka.

Struktura ludzkiego oka: zdjęcie opisu

loading...

Ludzkie oko Czy sparowany narząd zapewnia funkcję widzenia. Właściwości oka są podzielone na fizjologiczne i optyczny, ponieważ są badane przez fizjologiczną optykę - naukę, która znajduje się na styku biologii i fizyki.

Oko ma kształt kuli, więc nazywa się gałka oczna.

W czaszce jest dostępna oczodoły - lokalizacja gałki ocznej. Jego znaczna powierzchnia jest tam chroniona przed uszkodzeniem.

Mięśnie okulomotoryczne zapewniają zdolność motoryczną gałki ocznej. Trwałe zwilżenie oka, tworząc cienki film ochronny, zapewniają gruczoły łzowe.

Struktura ludzkiego oka to schemat

Strukturalne części oka

loading...

Informacja, którą otrzymuje oko, jest światło, odbite od obiektów. Ostatnim etapem jest informacja wprowadzana do mózgu, która w rzeczywistości "widzi" obiekt. Między nimi jest oko Niezrozumiały cud stworzony przez naturę.

Opis zdjęcia

Pierwsza powierzchnia, na którą wchodzi światło rogówka. Jest to "soczewka", która załamuje światło padające. Podobnie do tego naturalnego arcydzieła, zaprojektowano części różnych instrumentów optycznych, na przykład kamer. Rogówka, która ma sferyczną powierzchnię, skupia wszystkie promienie w jednym punkcie.

Ale przed końcem etapu promienie światła muszą przejść długą drogę:

  1. Światło przechodzi najpierw przednia kamera z bezbarwną cieczą.
  2. Promienie padają tęczówka, który określa kolor oka.
  3. Promienie następnie przechodzą źrenica oka - dziura pośrodku tęczówki. Mięśnie boczne mogą poszerzać lub zwężać źrenicę w zależności od warunków zewnętrznych. Zbyt jasne światło może uszkodzić oko, więc źrenica zwęża się. W ciemności rozszerza się. Średnica źrenicy reaguje nie tylko na stopień podświetlenia, ale także na różne emocje. Na przykład u osoby doświadczającej strachu lub bólu uczniowie stają się więksi. Ta funkcja jest wywoływana adaptacja.
  4. W tylnej komorze jest następujący cud - soczewka krystaliczna. Jest to soczewka biologicznie dwuwypukła, której zadaniem jest ogniskowanie promieni na siatkówce działającej jako ekran. Ale jeśli szklana soczewka ma stałe wymiary, to promienie soczewki mogą zmieniać się wraz z kompresją i rozluźnieniem otaczających mięśni. Ta funkcja jest wywoływana zakwaterowanie. Polega ona na zdolności ostrego dostrzegania, zarówno obiektów odległych, jak i bliskich, zmieniających promienie soczewki.
  5. Pomiędzy soczewką a siatkówką przestrzeń jest zajęta ciało szkliste. Promienie przechodzą przez nią spokojnie, dzięki swojej przezroczystości. Ciało szkliste pomaga utrzymać kształt oka.
  6. Obraz obiektu jest wyświetlany na ekranie siatkówka, ale w odwróconej formie. Wynika to ze struktury "schematu optycznego" transmisji promieni świetlnych. W siatkówce informacja ta jest przekształcana w impulsy elektromagnetyczne, po czym przetwarzane są przez mózg obracający obraz.

Jest to wewnętrzna struktura oka i ścieżka strumienia świetlnego w środku.

Pociski oka

loading...

W gałce ocznej znajdują się trzy muszle:

  1. Włóknista - jest zewnętrzny. Chroni, nadaje spojrzeniu oko. Jest przymocowany do mięśni.
  • Rogówka - część przednia. Będąc przezroczystym, pozwala oko w oko.
  • Twardówka koloru białego - powierzchnia tylna.

2. Naczyniowe muszla oka - jej struktura i funkcje można zobaczyć na powyższym rysunku. Jest to średnia "warstwa". Znajdujące się w nim naczynia krwionośne zapewniają dopływ krwi i odżywianie.

Skład naczyniówki:

  • Irys - przedni przedział, w jego środku znajduje się źrenica. Kolor oczu zależy od zawartości barwnika melaniny w tęczówce. Im więcej melaniny, tym ciemniejszy kolor. Gładkie mięśnie tęczówki zmieniają rozmiar źrenicy;
  • Ciało rzęskowe. Ze względu na mięśnie zmienia krzywiznę powierzchni soczewki;
  • Sama błonka naczyniowa znajduje się z tyłu. Jest przesiąknięty wieloma małymi naczyniami krwionośnymi.
  1. Retin A - jest wewnętrzną powłoką. Struktura ludzkiej siatkówki jest bardzo specyficzna.

Posiada kilka warstw, które zapewniają różne funkcje, z których główna - postrzeganie światła.

Zawiera kije i szyszki - światłoczułe receptory. Receptory działają inaczej w zależności od pory dnia lub oświetlenia w pomieszczeniu. Noc to czas prętów, po południu aktywowane są szyszki.

Chociaż powieki nie stanowią części narządu wzroku, warto je rozważyć w połączeniu.

Powołanie i struktura powieki:

  1. Zewnętrznyformularz

Powieka składa się z mięśni pokrytych skórą, z rzęsami na krawędzi.

Głównym celem jest ochrona oka przed agresywnym środowiskiem zewnętrznym, a także permanentne nawilżanie.

  1. Operacja

Dzięki obecności mięśni powieka może się swobodnie poruszać. Przy regularnym zamykaniu górnej i dolnej powieki gałka oczna jest zwilżona.

Powieka składa się z kilku elementów:

  • zewnętrzna tkanka mięśniowo-skórna;
  • chrząstka służąca do utrzymania powieki;
  • spojówka, która jest śluzówką i ma gruczoły łzowe.

Medycyna alternatywna

loading...

Jedną z metod medycyny alternatywnej, opartą na budowie oka, jest iridodiagnostics. Schemat tęczówki pomaga lekarzowi zdiagnozować różne choroby w ciele:

Taka analiza opiera się na założeniu, że różne narządy i części ciała ludzkiego odpowiadają pewnym obszarom na tęczówce. Jeśli narząd jest chory, jest to odzwierciedlone w odpowiedniej witrynie. W przypadku tych zmian można znaleźć diagnozę.

Znaczenie widzenia w naszym życiu jest trudne do przeszacowania. Aby nadal nam służyć, trzeba mu pomóc: nosić okulary, aby poprawić wzrok, w razie potrzeby, i okulary słoneczne w jasnym słońcu. Ważne jest, aby zrozumieć, że zmiany wieku występują w czasie, który może być opóźniony jedynie przez zapobieganie.

Struktura i funkcja oka

Człowiek nie widzi oczyma, ale oczyma, w których informacje są przekazywane za pośrednictwem nerwu wzrokowego, skrzyżowania, nerwu oddechowych w pewnych obszarach płatów potylicznych kory mózgowej, gdzie jest formowana, że ​​obraz świata zewnętrznego, które widzimy. Wszystkie te narządy stanowią nasz wizualny analizator lub system wizualny.

Obecność dwóch oczu pozwala nam uczynić naszą wizję stereoskopową (czyli stworzyć trójwymiarowy obraz). Prawa strona siatkówki każdego oka przenosi "prawą stronę" obrazu na prawą stronę mózgu poprzez nerw wzrokowy, podobnie działa lewy bok siatkówki. Następnie dwie części obrazu - prawy i lewy - mózg łączy się ze sobą.

Ponieważ każde oko postrzega swój "własny" obraz, z pogwałceniem wspólnego ruchu prawego i lewego oka, obuoczne widzenie może być zmartwione. Mówiąc krótko, zaczniesz dublować oczy lub zobaczysz dwa zupełnie różne obrazy w tym samym czasie.

Podstawowe funkcje oka

  • układ optyczny, rzutowany obraz;
  • system, który odbiera i "koduje" informacje otrzymane dla mózgu;
  • System wspomagania życia "usługi".

Struktura oka

Oko można nazwać złożonym urządzeniem optycznym. Jego głównym zadaniem jest "przekazanie" prawidłowego obrazu do nerwu wzrokowego.

Rogówka - przezroczysta powłoka pokrywająca przód oka. Nie ma w nim naczyń krwionośnych, ma dużą siłę refrakcyjną. Wchodzi on do układu optycznego oka. Rogówka graniczy z nieprzezroczystą zewnętrzną powłoką gałki ocznej - twardówką. Zobacz strukturę rogówki.

Przednia komora oka Czy przestrzeń między rogówką a tęczówką. Jest wypełniony płynem wewnątrzgałkowym.

Iris - w kształcie zbliżonym do koła z otworem w środku (źrenica). Tęczówka składa się z mięśni, których skurcz i rozluźnienie zmienia rozmiary źrenic. Wchodzi ona do naczyniówki oka. Iris jest odpowiedzialna za kolor oczu (jeśli jest niebieski - oznacza to, że jest w nim niewiele komórek pigmentowych, jeśli brązowy - dużo). Pełni tę samą funkcję, co przysłona w kamerze, regulując moc światła.

Uczeń - dziura w tęczówce. Jego wymiary zależą zazwyczaj od poziomu oświetlenia. Im więcej światła, tym mniejszy uczeń.

Soczewkowe - "naturalna soczewka" oka. Jest przezroczysty, elastyczny - może zmieniać swój kształt niemal natychmiast "przynosząc ostrość", dzięki czemu dana osoba dobrze widzi zarówno w pobliżu jak i daleko. Umieszczony w kapsule pasek rzęskowy. Soczewka, podobnie jak rogówka, wchodzi w układ optyczny oka.

Ciało szkliste - Żel-przezroczysta substancja znajdująca się w tylnej części oka. Ciało szkliste wspiera kształt gałki ocznej, uczestniczy w metabolizmie wewnątrzgałkowym. Wchodzi on do układu optycznego oka.

Retin A - składa się z fotoreceptorów (są wrażliwe na światło) i komórek nerwowych. Komórki receptora znajdujące się w siatkówce podzielone są na dwa typy: szyszki i pręty. W tych komórkach, które produkują enzym rodopsyny, energia świetlna (fotony) jest przekształcana w energię elektryczną tkanki nerwowej, tj. W reakcję fotochemiczną.

Kije mają wysoką czułość i można je zobaczyć w słabym świetle, a także są odpowiedzialne za widzenie peryferyjne. Stożki, wręcz przeciwnie, wymagają więcej światła do swojej pracy, ale pozwalają nam dostrzec małe szczegóły (odpowiedzialne za centralną wizję), umożliwiają rozróżnienie kolorów. Największy skupisko stożka znajduje się w centralnej fossie (plamce żółtej) odpowiedzialnej za najwyższą ostrość wzroku. Siatkówka przylega do naczyniówki, ale w wielu obszarach nie jest luźna. To tutaj ma tendencję do złuszczania się z różnymi chorobami siatkówki.

Twardówka - Nieprzezroczysta zewnętrzna powłoka gałki ocznej, przechodząca w przedniej części gałki ocznej w przezroczystą rogówkę. Do twardówki 6 dołączono mięśnie okoruchowe. Zawiera niewielką liczbę zakończeń nerwowych i naczyń.

Błona naczyniowa - podszewka tylna część twardówki, siatkówka przylega do niej, z którą jest ściśle związana. Błona naczyniowa odpowiada za dopływ krwi do struktur wewnątrzgałkowych. W chorobach siatkówki bardzo często uczestniczy w patologicznym procesie. W naczyniówce nie ma zakończeń nerwowych, więc gdy jej choroba nie powoduje bólu, zwykle sygnalizuje nieprawidłowość.

Nerw wzrokowy - za pomocą sygnałów nerwu wzrokowego z zakończeń nerwowych przekazywane są do mózgu.