Choroby rogówki oka: objawy, rozpoznanie i leczenie

Rogówka jest częścią gałki ocznej umieszczonej z przodu. Jest to przezroczysta i wypukła rogówka, która jest jednym z lekkich narządów refraktometrycznych narządu wzroku. Dlatego wszelkie zmiany patologiczne w nim zachodzące prowadzą do pogorszenia lub nawet utraty wzroku. Zastanów się, jaka jest struktura rogówki, jakie choroby są z nią związane i jak są diagnozowane.

Struktura, cechy i funkcje rogówki

Rogówka ma kształt koła i zajmuje szesnastą część obszaru zewnętrznych tkanek oka i tworzy kończynę na połączeniu z twardówką. Jednak nie jest idealnym okręgiem, a średnice poziomych i pionowych nieco inaczej: pierwszy z nich jest około 10 mm (tolerancja od 0,56 mm w górę lub w dół), a drugi niższy o 0,5-1 mm. Grubość rogówki nie jest jednolita. W środku wynosi od 0,52 do 0,6 mm, a do krawędzi zwiększa się do 1-1,2 mm.

Rogówka jest naturalną soczewką wypukłą wklęsłą. Wklęsła część zwrócona jest w kierunku narządu, wypukła - na zewnątrz. Współczynnik załamania światła substancji, z której składa się rogówka, wynosi 1,37. Niweluje promienie świetlne o mocy optycznej 40 dioptrii. Jego krzywizna wzdłuż promienia jest w przybliżeniu równa 7,8 mm.

Histologiczna struktura rogówki oka:

  1. Nabłonek - warstwa będąca kontynuacją spojówki. Składa się z przezroczystych komórek nabłonka, pozbawionych naczyń krwionośnych. W centrum komórki znajdują się w 5 warstwach, do krawędzi ich liczba wzrasta do 10. Jeśli uszkodzony, łatwo przywrócić.
  2. Muszla łucznika (membrana przednia) - warstwa podążająca za nabłonkiem. Jego grubość jest znacznie mniejsza. Błona składa się z pochodnych substancji zrębu. Jest bardzo luźny i słabo przylega do sąsiednich warstw, dlatego przy urazach możliwe jest odłączenie. Nie jest zdolny do regeneracji, staje się mętny w patologiach.
  3. Stroma (główna substancja rogówki) jest najgrubszym elementem rogówki, składającym się z dwustu warstw włókienek kolagenowych, których płytki są sklejone przez mukoproteinę.
  4. Płaszcz Descemeta (tylna membrana brzegowa) - pokrywa zrąb od wewnątrz. Tworzy nowe komórki tkanki gałki ocznej. Jest pochodną śródbłonka.
  5. Śródbłonek (tylna warstwa nabłonka) - ostatnia warstwa wewnętrzna. Zapobiega przenikaniu zrębu do płynu wewnątrzgałkowego i jest odpowiedzialna za żywienie rogówki.

Uwaga, proszę! W 2013 roku odkryto nową warstwę rogówki. Został nazwany warstwa Dua na cześć naukowca, który go odkrył. Znajduje się pomiędzy zrąbem a boczną błoną graniczną. Jego grubość wynosi tylko 15 mikronów, ale pod względem wytrzymałości przewyższa wszystkie pozostałe.

Choroby rogówki oka

U ludzi ryzyko wystąpienia choroby rogówki jest bardzo wysokie z kilku powodów:

  1. Jest to zewnętrzna powłoka narządu wzrokowego, zakładająca cały wpływ środowiska.
  2. Brak naczyń krwionośnych w rogówce, dlatego metabolizm w niej jest bardzo powolny.

Ogólnie, choroby rogówki są związane z rozwojem infekcji w niej, zmianą jej kształtu lub wielkości. Ale czasami traci swoje funkcje w wyniku patologii, które obejmują kilka części narządu wzroku.

Keratyty

Zapalenie rogówki jest zapalną chorobą rogówki, która rozwija się, gdy infekcja uderza w jej powierzchnię. Jest to ułatwione przez uraz rogówki lub jej suchość.

  • Egzogenny (spowodowane przyczynami zewnętrznymi, czynnikami zakaźnymi - grzybami, wirusami, bakteriami lub pasożytami);
  • Endogenny (spowodowane przyczynami wewnętrznymi, przeniesieniem zakażenia do oka z innych narządów);
  • Zapalenie rogówki o niewyjaśnionej etiologii (powód nie został ustalony).
  • Pełzający wrzód rogówki. Jest to spowodowane przez bakterie: Pseudomonas aeruginosa lub cocci. W stanie zapalnym nacieki powstają w centrum, po czym szybko rozprzestrzeniają się po całym obszarze. Cecha charakterystyczna: półksiężycowa część nacieku jest uniesiona, a jej przeciwna krawędź jest już oczyszczona z owrzodzenia.
  • Marginalne zapalenie rogówki. Wykrywane jest przez zapalenie spojówki lub wewnętrznej strony powieki, która pochwyciła część rogówki. Infiltry w postaci kropek formują się wzdłuż krawędzi, a następnie łączą się i pojawiają się w środku.
  • Opryszczkowe zapalenie rogówki. Jest to spowodowane przez wirus opryszczki 1, 2 lub 3 typy. Choroba charakteryzuje się wczesnym i silnym unaczynieniem.
  • Syfilityczne zapalenie rogówki. Zdarza się wrodzone lub nabyte. W pierwszym przypadku, oba oczy są zawsze zaskoczone. Ostry przebieg choroby trwa 2-3 miesiące, po czym rozpoczyna się okres resorpcji. Może trwać 1-2 lata.
  • Gruźlica. Zaczyna się od hematogennych przerzutów prątków gruźlicy, jeśli organizm reaguje na nie reakcją alergiczną. Zwykle dotyczy to jednego oka. Przebieg choroby jest powolny, objawy zostają usunięte, pojawiają się nawroty. Częstym powikłaniem jest kolec.

Objawy większości odmian zapalenia rogówki:

  • łzawienie,
  • strach przed światłem,
  • skurcz powiek,
  • cięcie bólu, jak przy wejściu do oka obcego ciała.

Po zbadaniu, lekarz okulista rozpoznaje nieprzezroczystość warstwy rogówki, utratę połysku i wzrost jej wrażliwości. Wykrywany jest również zastrzyk oka oka (zaczerwienienie) oka. Wszystko to prowadzi do słabego wzroku.

Zapalenie rogówki występuje w czterech etapach:

  1. Infiltracja. Tworzą się infiltry - miejsca zrębu z aktywnym stanem zapalnym. Zawierają leukocyty i detrytus komórkowy.
  2. Owrzodzenie. Infiltry są zaognione, proces zapalny się kończy.
  3. Oczyszczenie owrzodzenia z produktów powstających podczas stanu zapalnego.
  4. Blizny - gojenie uszkodzonych części rogówki.

Zapalenie rogówki często daje powikłania:

  • Neowaskularyzacja rogówki - kiełkowanie w tkance naczynia krwionośnego.
  • Perforacja osłony rogówki - powstanie w nim dziury. W rezultacie dochodzi do fuzji z tęczówką. Zapobiega to odpływowi płynu wewnątrzgałkowego przez kąt przedniej komory oka. W rezultacie wzrasta ciśnienie śródgałkowe, rozwija się jaskra.
  • Przetoka - szczypta tęczówki w otworze rogówki.
  • Zapalenie wnętrza gałki ocznej - zapalenie tkanek wewnętrznych gałki ocznej.
  • Staphylomas of the cornea - zniszczenie i wysunięcie tkanek oka na zewnątrz. Jest to wskazanie do usunięcia gałki ocznej, w wyniku której pacjent staje się anophthalmic.

Ludzie, którzy przeszli zapalenie rogówki, zaczynają widzieć gorzej, ponieważ stopień krycia rogówki jest różny:

  1. Cloudlet. Jest to półprzezroczyste, cienkie zmętnienie błony rogówki. Ma szary odcień, którego nie widać bez specjalnych instrumentów. Jeśli chmura znajduje się w strefie optycznej, widzenie maleje.
  2. Spot - skondensowane zmętnienie białego odcienia. Wykrywa, gdy oglądasz gołym okiem. Jeśli plamka znajduje się w strefie optycznej, zdolność widzenia znacznie się pogarsza.
  3. Belmo - bardzo gęste zmętnienie w kolorze białym lub jasnoszarym. Powstaje na całej rogówce lub jej części. W rezultacie dochodzi do całkowitej, w najlepszym wypadku częściowej utraty wzroku.

Uwaga, proszę! Belmo, który spowodował całkowitą utratę wzroku, jest wskazaniem do usunięcia oka. Odzysk anophthalmic w wyniku operacji jest eliminowany przez wszczepienie protezy oka.

Kiedy zapalenie rozwija niedotlenienie rogówki, więc leczenie jest niezgodne z zastosowaniem opatrunków. Zazwyczaj pacjent jest identyfikowany w szpitalu w celu leczenia uzależnień od narkotyków. Jest to konieczne do ciągłego monitorowania stanu rogówki, aw przypadku ryzyka perforacji, aby uniknąć ślepoty, należy zastosować zabieg chirurgiczny - keratoplastykę.

Keratoconus

Keratoconus jest chorobą, której towarzyszy degeneracja rogówki, w wyniku której staje się cieńsza i zmienia swój kształt. Pierwsze objawy są zwykle wykrywane przed ukończeniem 16 lat, po 25 roku życia choroba prawie nie jest diagnozowana, a u osób starszych w ogóle nie występuje.

Krzywizna rogówki w rogowacie jest spowodowana naruszeniem procesów biochemicznych. Zmniejsza to ilość syntezowanego kolagenu i białka całkowitego. Gdy badanie pokazuje brak enzymów, ujawnia się spadek oporności na wolne rodniki. W rezultacie rogówka staje się nieelastyczna i rozciąga się. Od tego staje się jak stożek.

Do grupy ryzyka należą osoby, które:

  • przewlekła niewydolność kory nadnerczy;
  • zapalenie spojówki lub rogówki;
  • katar sienny;
  • Zespół Downa;
  • astma oskrzelowa,
  • wyprysk.

Cienienie rogówki występuje również pod wpływem promieniowania ultrafioletowego i zanieczyszczonego powietrza. Keratoconus często rozwija się na tle urazów oka.

Postać stożka jako objaw objawia się w późnym stadium choroby rogówki. Na początkowych etapach pacjent narzeka na:

  • Rozproszenie światła wokół źródeł.
  • Zniekształcenie liter podczas czytania.
  • Podwajanie obiektów.
  • Strach przed światłem.
  • Szybkie zmęczenie oczu.
  • Obraz nie jest jasny. Jeśli pokażesz pacjentowi czarny arkusz z jedną białą kropką, zobaczy kilka punktów ułożonych w sposób losowy.

Wykryty astygmatyzm można korygować za pomocą cylindrycznych soczewek. Ostrość wzroku wynosi 1,0-0,5.

Astygmatyzm jest bardziej wyraźny, ale także podatny na korektę. Wzrok w granicach 0,4 - 0,1.

Rogówka staje się cieńsza i zauważalnie rozciągnięta. Wizja mieści się w zakresie 0,12-0,02, korekta jest możliwa tylko przy użyciu twardych soczewek.

Rogówka przyjmuje stożkowaty kształt, widzenie wynosi 0,02-0,01, prawie niemożliwe do skorygowania. Ujawniono pełne zmętnienie rogówki.

Korekta kształtu rogówki jest możliwa dzięki soczewkom ze sztywną podstawą w środku i miękkimi krawędziami. W rezultacie naciska się na rogówkę, przyjmując zwykłą pozycję. Dodatkowo pacjent jest przepisywany:

  • krople do oczu;
  • przeciwutleniacze;
  • witaminy;
  • leki immunomodulujące.

Fonoforeza z witaminą E i magnetoterapią również okazała się skuteczna. Jeśli leczenie zachowawcze nie daje efektu, pacjentowi zaleca się keratoplastykę, polegającą na przeszczepieniu pierścieni rogówki od dawcy. Operacja zawsze prowadzi do przywrócenia widzenia.

Keratomalacia

Keratomalacia - choroba związana z suchości rogówki, które rozwinęły się w wyniku braku witaminy A. W ogóle, u dzieci, choroby przemijające, a od pierwszych objawów przed utrata soczewki może przejść przez całą noc.

  1. Prekursor. Wraz z rogówką oka następują następujące zmiany: staje się mętny, blask znika.
  2. Spojrzenie. Powłoka nabrała mlecznego lub jasnoszarego koloru, w miejscach powstawania erozji. Pojawiają się suche skórki, przypominające łuski ryb.
  3. Perforacja rogówki, towarzyszy utrata soczewki. Gałka oczna staje się otwarta na mikroorganizmy, co powoduje infekcję.

Leczenie keratomalacji powinno być natychmiastowe. Prowadzi się go w kilku kierunkach. Po pierwsze, pacjentowi przepisuje się leki o wysokiej zawartości witaminy A w celu uzupełnienia niedoboru w organizmie. Aby utrzymać równowagę między witaminami, zaleca się dodatkowo przyjmowanie kwasu askorbinowego, witamin z grupy B i kwasu nikotynowego. Lekarz recenzuje dietę pacjenta, aby uzupełnić ją o pokarmy bogate w białko i przydatne tłuszcze odpowiedzialne za przyswajanie witamin.

Gdy prekseroze suchość skóry i rogówki pacjenta przewidziana jest nawilżanie i przeciwdrobnoustrojowe krople do oczu, w celu usunięcia głównych objawów (suchość) i zapobiec wtórnej infekcji. Jeśli proces zapalny nie rozpocznie się, wówczas takie leczenie jest bardzo skuteczne. W przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko utraty wzroku.

Uwaga, proszę! Wraz z utratą soczewki pokazano wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej, sztucznej soczewki. Jednak konsekwencją operacji może być utrata komórek śródbłonka rogówki po zmianie położenia IOL. Aby temu zapobiec, ważne jest, aby wybrać wysokiej jakości implant i doświadczoną klinikę okulistyczną.

Inną konsekwencją keratomalacji jest staphyloma rogówki, co prowadzi do rozwoju nabytego anophthalmos.

Keratopatia pęcherzowa

Keratopatia pęcherzowa jest rzadką chorobą rogówki, typową dla osób w wieku 50-60 lat. Jest w przerzedzeniu ostatniej warstwy rogowej - śródbłonka. Staje się tak cienki, że przestaje radzić sobie z główną funkcją - zapobieganiem dostania się płynu wewnątrzgałkowego do podścieliska. W wyniku tego, rdzeń substancji rogówki moczony jest tą wilgocią, powstaje obrzęk.

Grupa ryzyka obejmuje osoby:

  • osoby starsze;
  • operacje pooperacyjne po zaćmie;
  • który miał opryszczkę na oczach;
  • po urazach oka;
  • z postępującą dystrofią śródbłonka Fuchsa.

Charakterystyczne objawy keratopatii pęcherzowej:

  • ból oczu od łagodnego do ciężkiego inny;
  • widoczne zgrubienie rogówki;
  • powłoka traci dawną przezroczystość;
  • istnieją pojedyncze pęcherzyki płynu wewnątrzgałkowego w zrębie, wraz z postępem choroby.

Po keratopatii pęcherzowej ryzyko wystąpienia następujących komplikacji i konsekwencji jest wysokie:

  • pogorszenie widzenia;
  • tworzenie ciernia;
  • choroby zakaźne rogówki i innych części oka (zapalenie wnętrza gałki ocznej, zapalenie tęczówki i owrzodzenie rogówki).

Leczenie zachowawcze w postaci laseroterapii helowo-neonowej i noszenia miękkich soczewek nie daje pożądanego efektu. Nie jest również możliwe odtworzenie rogówki oka po keratopatii pęcherzowej za pomocą keratoplastyki. Obecnie jedyną skuteczną techniką jest przeszczep rogówki.

Dystrofia rogówki

Dystrofia rogówki nie jest chorobą zapalną, która rozwija się na dwoje oczu i ma zazwyczaj charakter dziedziczny. Polega na zmianie grubości i wielkości rogówki, jej funkcji i wad wzroku. Jeśli u co najmniej jednego członka rodziny zdiagnozowano dystrofię, konieczne jest zbadanie pozostałych, ponieważ leczenie na wczesnym etapie jest najbardziej skuteczne.

Istnieje kilkadziesiąt gatunków dystrofii, różniących się charakterem uszkodzenia powłoki, nasileniem objawów i stopniem utraty zdolności widzenia. Można je klasyfikować zgodnie z warstwą, która przeszła rozwój patologii:

  1. Dystrofie tylnych warstw nabłonkowych z powodu niedoskonałości funkcji bariery komórek tylnej osłony rogówki lub niewielkiej liczby ich komórek. Należą do nich dystrofia podstawowej błony nabłonkowej i dystrofia nabłonka krezkowego.
  2. Dystrofie błony Bowmana (patologia Flight-Buckler i Thiel-Benke).
  3. Dystrofię zrębu: ziarnista kratkowe krata granulowany Avellino dostrzeżone amorficzny tyłu, centralny chmury Francois predestsemetovaya krystaliczne i Schneidera.
  4. Dystrofia śródbłonka: polimorficzny odcinek tylny i dystrofia Fuchsa.

Objawy różnych typów dystrofii są podobne. Zazwyczaj pacjent narzeka na:

  • Uczucie w oku obcego ciała i silny ból. Oznaki te tłumaczy się rozwojem erozji w wyniku uszkodzenia nabłonkowej warstwy rogówki.
  • Łzawienie, zaczerwienienie gałki ocznej i strach przed światłem.
  • Pogorszenie zdolności widzenia z powodu obrzęku rogówki i utraty jej przezroczystości. Wraz z przebiegiem choroby wzrok nadal spada.

Takie objawy są zwykle wykrywane u ludzi w okresie od 10 do 40 lat. Przyczyny dystrofii nie zawsze są jasne, ale najczęściej jest to spowodowane nieprawidłowościami chromosomowymi.

Jeśli choroba jest dziedziczna, zaleca się leczenie objawowe. Wszystkie środki (ochraniacze w postaci kropli i maści na oczy) są odpowiednie, poprawiając trofię rogówki:

Aby uzyskać lepszy efekt, należy przepisać preparaty witaminowe, aby poprawić wzrok w środku (np. Lek Lutein Complex).

Fizjoterapia w formie elektroforezy i napromieniowania laserem pomaga spowolnić postęp choroby. Mimo to nie można całkowicie zatrzymać zmian dystroficznych w rogówce. Dlatego ze znacznym zmniejszeniem widzenia sięgnięto stratyfikacji lub poprzez keratoplastykę. Ta ostatnia pokazuje najlepsze wyniki.

Jeśli dystrofia rogówki towarzyszy jej obrzękowi, wówczas zatrzymaj się na leczeniu zachowawczym. Pacjent mianuje ochraniacze na oko witaminami i lekami zmniejszającymi przekrwienie. Jeśli patologia przechodzi do nabłonka rogówki, zaleca się dodanie leków przeciwbakteryjnych, aby uniknąć infekcji.

Iridocycyclitis

Zapalenie tęczówki jest chorobą zapalną ciałka rzęskowego i tęczówki oka, oddziałującą na rogówkę od strony wewnętrznej. Predyspozycje do choroby to ludzie z reumatyzmem. Patologia rozwija się zwykle w wieku od 20 do 40 lat.

Iridocyclit zapalenie zwykle rozwija się na tle innych chorób:

  • Infekcje wirusowe (odra, grypa, opryszczka).
  • Infekcje bakteryjne (gruźlica, kiła, rzeżączka, zapalenie płuc, tyfus).
  • Choroby pierwotniakowe (toksoplazmoza, malaria).
  • Choroby reumatyczne (reumatyzm, młodzieńcze zapalenie stawów, zapalenie stawów kręgosłupa zesztywniające Bechterew).
  • Zaburzenia metaboliczne (dna moczanowa, cukrzyca).
  • Problemy stomatologiczne (głównie cysty korzeni zębów).
  • Choroby górnych dróg oddechowych.
  • Zapalenie rogówki i uraz oka.
  • Łzawienie;
  • Strach przed światłem;
  • Bolesne odczucia w oczach;
  • Zmiana wzoru i koloru tęczówki;
  • Zwężenie źrenicy;
  • Tworzenie zrostów od tyłu (zespolenie rogówki z tęczówką);
  • Osadza się na tylnych warstwach rogówki;
  • Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe (objawy jaskry);
  • Opylanie ciała szklistego;
  • Pogorszenie widzenia.
  • Fałszowanie ucznia lub jego infekcja;
  • Ropień ciała szklistego lub jego odkształcenie;
  • Oderwanie siatkówki;
  • Rozwój zaćmy;
  • Zanik oka (ustanie unerwienia rogówki i innych części);
  • Anophthalmus (całkowita utrata oka).

Pacjent z zapaleniem tęczówki ocznej najpierw rozszerza źrenicę, aby wyeliminować ból i zapobiec fuzji soczewki z tęczówką. Pomocne w tym są środki znieczulające i atropina. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwdrobnoustrojowych.

Kserocza

Kseroczna jest chorobą związaną z brakiem łez w celu zwilżenia gałki ocznej, co powoduje wysychanie rogówki. Od keratomalacii różni się przyczyna choroby. Kseroczna rozwija się na tle jaglicy lub chemicznego zapalenia oka, jak również ogólnej awitaminozy.

Najczęściej suche oczy rozwijają się z:

  • Rzadko mrugnął;
  • Kontakt rogówki z dymem;
  • Ciąża;
  • Blizny i choroby spojówek;
  • Stres;
  • Złe odżywianie;
  • Noszenie soczewek kontaktowych;
  • Przyzwyczajanie się do kropli do oczu;
  • Menopauza;
  • Choroby tarczycy i cukrzycy;
  • Przyjmowanie leków psychotropowych, antyhistaminowych i antykoncepcyjnych.

Kseroczmie objawia się objawami:

  • Suchość;
  • Swędzenie i pieczenie;
  • Ból z całkowitym wysuszeniem rogówki;
  • Zmęczenie oczu;
  • Częste miganie.

Kseroczna jest również nazywana zespołem suchego oka. Choroba jest leczona objawowo. Lekarz wybiera ochraniacz rogówki (krople ochronne), symulując naturalną łzę. Dodatkowo poszukiwana jest przyczyna rozwoju choroby, a jeśli to możliwe, eliminowana.

Diagnostyka patologii rogówki

Każda choroba jest leczona dopiero po postawieniu diagnozy. Choroby rogówki są zwykle wykrywane przy użyciu precyzyjnych urządzeń. W okulistyce podczas badania rogówki stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  1. Pachymetria;
  2. Biomikroskopia oka;
  3. Mikroskopia konfokalna oka;
  4. Keratotopografia.

Pachymetria Jest metodą diagnostyczną, która pozwala zmierzyć grubość rogówki na całej jej powierzchni. Do zabiegu pacjent jest poproszony o położenie się na kanapie, po czym miejscowe oko otrzymuje znieczulenie miejscowe. Kiedy pojawia się ból, specjalne urządzenie dotyka oka, lekko naciskając rogówkę. Sprzęt automatycznie oblicza grubość powłoki i wyświetla odebrane dane na ekranie. Aby zminimalizować uszkodzenie nie spowodowało rozwoju infekcji, pacjentowi zaszczepiono krople o działaniu antybakteryjnym.

Biomikroskopia - badanie ultrasonograficzne, które umożliwia wizualizację struktur wewnątrzgałkowych przedniej części gałki ocznej. Metoda pozwala ocenić stan nie tylko rogówki, ale także soczewki, tęczówki i kąta przedniej komory.

Mikroskopia konfokalna - metoda badania rogówki, która umożliwia wizualizację jej struktury na poziomie komórkowym. Diagnozę przeprowadza się za pomocą mikroskopu o wysokiej rozdzielczości. Żywe tkanki pacjenta są badane. W rezultacie okulista otrzymuje informacje o grubości każdej warstwy skorupy i stopniu ich zmian morfologicznych.

Keratotopografia - metoda prowadząca do topograficznej mapy rogówki oka. Badana jest grubość powłoki, jej krzywizna, jednorodność i chropowatość. Keratotopografia jest jednym z najskuteczniejszych sposobów diagnozowania rzadkiej wrodzonej anomalii - płaskiej rogówki.

Iridocyclit odbywa się dodatkowo iridodiagnostics, aby wykryć stan tęczówki.

Chirurgiczne metody leczenia chorób rogówki

Nie zawsze leczenie zachowawcze daje pozytywne wyniki. Dlatego pacjentom z postępującą patologią rogówki proponuje się interwencję chirurgiczną. Istnieje kilka chirurgicznych metod leczenia:

  • Kaszel rogówki - operacja przeznaczona do leczenia rogówki i przeprowadzana w warunkach ambulatoryjnych. Pacjent ma rozszerzone powieki, znieczula oczy i usuwa zewnętrzny nabłonek, impregnując znajdujące się poniżej wstążki warstwą ryboflawiny. Następnie naświetla się oczy ultrafioletem, wkraplają się krople antybakteryjne, a soczewki do noszenia po przeszczepianiu są nakładane przez trzy dni.
  • Keratotomia - operacja wykonywana skalpelem za pomocą radykalnego nacięcia rogówki. W rezultacie jego powierzchnia jest wyrównana, co jest celem keratotomii.
  • Keratoplastyka - przeszczep tkanek zrogowaciałych warstw, aby wyeliminować deformacje i urazy wrodzone lub nabyte w trakcie życia. Istnieje ryzyko wystąpienia choroby przeszczepowej, polegającej na odrzuceniu przeszczepionej części rogówki i gwałtownym spadku widzenia.

Rogówka oka jest ważną częścią aparatu wzrokowego. Naruszenie integralności, kształtu, grubości i przezroczystości rogówki powoduje znaczne pogorszenie, a czasem nawet całkowitą utratę wzroku aż do utraty oka. Dlatego jeśli masz nieprzyjemne odczucia w oczach, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Pomoże zidentyfikować przyczynę dolegliwości i zaleci odpowiednie leczenie. Dzięki takiemu podejściu nie tylko zachowujesz zdrowie narządów wzrokowych, ale także zachowujesz dobrą ostrość wzroku.

Korekcja laserowa: jakie są przeciwwskazania?

Dla tych, którzy uważnie studiował technologii laserowej korekcji wzroku, uważnie przeczytać artykuł na temat doświadczeń pacjentów, do wysłuchania ekspertów i zaoszczędzić pieniądze na procedury, dziś powiem wam więcej o przeciwwskazań do zabiegu.

Wierzę, że ta informacja będzie niezbędna dla tych, którzy zdecydowali się na odważny krok - szybka odbudowa wizji.

Czy są jakieś ograniczenia dotyczące korekty?

Przez dziesięciolecia naukowcy poszukiwali bezpieczny i skuteczny sposób, aby przywrócić ostrość widzenia, a oni w końcu stać Laserowa korekcja, który, działając na załamania mediów w oka (rogówki), zmiany jego kształtu. Przywraca to normalne ogniskowanie obrazu na siatkówce - w miejscu, w którym powinien znajdować się człowiek ze zdrowym wzrokiem.

Jak każda operacja, laserowa korekcja wzroku ma pewne przeciwwskazania - są one ustalane przez lekarza po dokładnej diagnozie.

Pomimo faktu, że korzyści z laserowej korekcji wzroku są obecnie bardzo szeroko reklamowane, ta metoda nie jest odpowiednia dla każdego, kto cierpi na upośledzenie wzroku.

Ograniczeniem do tej metody będzie wiek 18 lat, z uwagi na fakt, że perspektywa 18 lat wciąż się rozwija i nikt nie wie, jak się zachowa po 18 latach.

Ograniczeniem jest również ciąża i cały okres karmienia piersią, aż do przywrócenia poziomu hormonalnego.

Można również zauważyć, że korekta nie jest tolerowana przez pacjentów, u których powikłania wizualne zaczęły się rozwijać w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Najpierw zostaniesz poddany kuracji w klinice i dopiero potem, a potem po pewnym czasie, kiedy stan widzenia się ustabilizuje, zostaniesz poddany korekcji laserowej.

W każdym razie, nie rozpaczaj, medycyna rozwija się coraz szybciej z każdym rokiem i coraz więcej przeciwwskazań przechodzi z kategorii krytycznych do kategorii możliwych.

4 grupy chorób

Ty decydujesz, czy dokonać korekty laserowej, czy nie. Pamiętaj jednak, że istnieją przeciwwskazania do korekcji laserowej, która może stać się przeszkodą nie do pokonania na drodze do laserowej korekcji wzroku.

Wszystkie te przeciwwskazania można podzielić na cztery grupy.

Pierwsza grupa obejmuje choroby rogówki, a także choroby narządów wzroku.

To na przykład keratokonus - bardzo poważna, prawdopodobnie nawet najcięższa choroba rogówki oka.

Również tutaj można przypisać jaskrę, która nie jest całkowicie wyleczona, ponieważ jest przewlekła, i zaćma, które wyrażają się w zmętnieniu soczewki.

Choroby z naruszenie systemu immunologicznego stanowią drugą grupę przeciwwskazań do korekcji laserowej.

Ta grupa obejmuje choroby, takie jak zapalenie stawów, kolagenozy i ciężkie postacie cukrzycy.

Trzecia grupa przeciwwskazań do korekty laserowej jest kierowana przez niestabilne załamanie lub zmiana układu optycznego oka.

Jest to zjawisko przejściowe, które wiąże się ze wzrostem osoby i zmianą rozmiaru gałki ocznej. Najczęściej zmiany te mają miejsce w wieku osiemnastu lat.

Dlatego korekcja laserowa jest dozwolona tylko na całym świecie od osiemnastego roku życia.

Czwarta grupa obejmuje osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne.

W tym przypadku laserowa korekcja wzroku jest również przeciwwskazana. Tutaj możesz dodać tych, którzy cierpią na ciężkie formy alkoholizmu i narkomanii.

Oprócz tych czterech grup możesz utworzyć kolejną dodatkową grupę.

Dotyczy to kobiet w ciąży i karmiących piersią. W czasie ciąży i karmienia dochodzi do przebudowy organizmu, a zatem żadna ingerencja, która mogłaby prowadzić do nieoczekiwanych wyników, jest niedopuszczalna. W każdym razie skonsultuj się z lekarzem. Profesjonalny okulista z pewnością postawi diagnozę i zdecyduje, czy możesz leczyć oczy laserowe.

Ostateczna decyzja dotycząca możliwości laserowej korekcji wzroku pozostaje w gestii lekarza, który podejmie tę decyzję po rozpoznaniu wzroku.

Jeśli nosisz soczewki kontaktowe, nie jest to przeciwwskazaniem do korekcji wzroku, ale przed wykonaniem zabiegu nie powinieneś nosić soczewki przez dwa tygodnie.

Używając laserowej korekcji wzroku, możesz pozbyć się okularów lub soczewek kontaktowych. Ale jeśli wszystko ci odpowiada, to nie powinno się wykonywać operacji. Oczywiście, jeśli nie masz złożonych przypadków astygmatyzmu z problemem wyboru środka widzenia korekcji.

Kiedy nie mogę wykonać laserowej korekcji wzroku?

Jedyne oko.

Jeśli z powodu urazu, zapalenia, niedowidzenie, wad wrodzonych, zanikiem nerwu wzrokowego i innych chorób jedno oko nawet w okularach nie widzi więcej niż kilka centymetrów, albo w ogóle nic nie widzi, a następnie zrobić laserowa korekcja nie może być drugie oko.

Okulary nie poprawiają ostrości wzroku lub nieznacznie ją poprawiają. Przyczyną tego może być zmętnienie rogówki, soczewki, choroby siatkówki i nerwu wzrokowego.

Keratoconus.

Choroba ta jest często wykrywana tylko podczas badania przedoperacyjnego. Bez takich urządzeń, takich jak topografia rogówki, stożka rogówki i aberrometer zidentyfikować lekarz jest trudne, ale takie urządzenia nie w każdym większym klinika okulistyczna jest to, nie wspominając o ośrodki zdrowia we Wspólnocie.

W przypadku keratokonu, bez żadnego powodu, rogówka stopniowo zaczyna wybrzuszać się u młodych i nie tak młodych ludzi w postaci nierównego stożka. Taki wzrost prowadzi do wzrostu krótkowzroczności i astygmatyzmu oraz obniżonej ostrości wzroku nawet w nowo wybranych okularach.

Nikt jeszcze nie zna przyczyn tej choroby, chociaż istnieje wiele założeń.

Ustanowiono gen odpowiedzialny za predyspozycje do rozwoju keratoconus.

Nie odrzuca się jednak znaczenia wpływu czynników prowokujących. W tym jest opinia, że ​​aby wywołać keratoconus może nosić soczewki kontaktowe.

Jednocześnie najczęstszą metodą terapeutyczną w leczeniu keratoconu jest noszenie twardych soczewek kontaktowych.

Wiadomo, że wraz z wysunięciem rogówki następuje jego przerzedzenie. Jeśli popełnisz Laserowa korekcja stożka rogówki i te dalsze zmniejszenie grubości rogówki, prędkość choroby wzrośnie z „kilku dioptrii od kilku lat” do „kilku dioptrii na kilka tygodni.”

A keratokonus może się skończyć, ponieważ nadmiernie wybrzuszona rogówka pęknie, a oko umrze. W tym zakresie niewielu ludziom udaje się doprowadzić chorobę do teraźniejszości.

Z groźbą powikłań takich pacjentów przeszczep rogówki zrobić zwłok lub „sztuczne” rogówki - jaskry, po czym czasami możliwe korekcji laserowej, ale to już inna historia, która ma więcej niż nauką eksperymentalną codziennej praktyce. To samo można powiedzieć o leczeniu wczesnych stadiów keratokonu za pomocą PRK.

Lista bezwzględnych przeciwwskazań do LASIK (REIC, itp.)

  • Ostra infekcja oka (ostre zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki i spojówek) i inna lokalizacja (płuca, nerki itp.).
  • Dystrofia nabłonka śródbłonka rogówki (gęstość komórek śródbłonka jest mniejsza niż 1,5-2,0 tys. Na milimetr kwadratowy).
  • Jaskra, nie kompensowana przez leki lub zabieg chirurgiczny, oraz jaskra stopnia IV.
  • Zaćma (wyjątkiem jest zaćma, nie wpływająca znacząco na ostrość wzroku i nie rozwijająca się).
  • Retinopatia cukrzycowa w ciężkim stadium.
  • Niestabilizowany (operatywny) lub subtotalny i całkowite oderwanie siatkówki.
  • Keratoconus.
  • Wyraźny zespół suchego oka (tutaj mowa i zespół Sjögrena).
  • Zwichnięcie źrenicy poza optyczną oś oka.
  • Nieuleczalna ślepota.
  • Ciąża późna z groźbą poronienia.

Lista bezwzględnych przeciwwskazań do PRK (LASEK, EpiLASIK)

  • Choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie wielostawowe, twardzina itp.).
  • Naruszenie reparatywnych procesów, których przejawami mogą być blizny keloidowe na skórze (po zwykłym urazowym cięciu są bardzo szorstkie i tworzą się duże blizny).

Względne przeciwwskazania do LASIK

Dziesięć lat temu bezwzględne przeciwwskazania były znacznie większe niż teraz. Wynikało to z faktu, że wtedy dopiero co odszedł z ChRL na rzecz LASIK. Wszystkie przeciwwskazania do KFK zostały automatycznie przeniesione na laser keratomileusis.

Dzięki ryzykownym eksperymentom naukowym wiele bezwzględnych przeciwwskazań przeniosło się na listę względnych, a teraz ta "lista przestróg" stopniowo zanika.

Absolutne przeciwwskazania nie są omawiane.

Jeśli chodzi o względne przeciwwskazania, konieczne jest przedyskutowanie ich z lekarzem.

Niektóre z nich to anachronizmy, które wkrótce znikną z tej listy.

A inni, wręcz przeciwnie, są bardzo zbliżeni do absolutnych i mają jasne warunki, tylko przy ścisłym przestrzeganiu których te względne przeciwwskazania mogą być zaniedbane.

Zaćma, jaskra, abiotrofia terotorowa, zanik nerwu wzrokowego, odwarstwienie siatkówki, cukrzyca, AIDS, choroba psychiczna, postępująca krótkowzroczność itp. Poniżej znajduje się szczegółowa lista.

Lista względnych przeciwwskazań do wszystkich metod

  • Przewlekłe zakażenie oka i powiek (szczególnie w fazie zaostrzenia).
  • Zespół suchego oka o średnim i słabym stopniu.
  • Wymowa Lagophthalmus.
  • Wirusowe zapalenie rogówki i jego konsekwencje, zwłaszcza opryszczkowe zapalenie rogówki (promieniowanie ultrafioletowe lasera może aktywować wirusa opryszczki i powodować zaostrzenie w okresie gojenia).
  • Zmniejszenie wrażliwości rogówki (choroby neurotroficzne).
  • Skurcz podcny lub jaskra 3. stopnia.
  • Wrodzona zaćma (w zależności od różnicy między ostrością wzroku, nieskorygowanymi okularami i korygowanymi szkłami).
  • Dystrofia rogówki.
  • Operowane oderwanie siatkówki (w zależności od stabilizacji procesu i lokalizacji zmiany).
  • Ciąża i wczesny okres poporodowy (negatywny wpływ na płód lub noworodka wynika głównie ze stresującej reakcji matki na operację, ale lepiej nie eksperymentować).
  • Cukrzyca.
  • Choroby autoimmunologiczne w fazie zaostrzenia (przypominam, że w PRK takie choroby są bezwzględnym przeciwwskazaniem).
  • Choroby zależne od hormonów.
  • Wiek pacjenta wynosi mniej niż 18 lat.
  • Progresywna krótkowzroczność.
  • Grubość rogówki jest mniejsza niż 400-450 μm.

Względne przeciwwskazania tylko dla LASIK

  • Moc optyczna rogówki jest mniejsza niż 39 lub więcej niż 49 dioptrii.
  • Zatopione ("głębokie") oczy (enophthalmos).
  • Średnica rogówki jest mniejsza niż 10 mm.
  • Mały rozmiar gałki ocznej (segment przednio-tylny z biometracją ultradźwiękową).

Odpowiedzi na często zadawane pytania

Mam cienką rogówkę, czy mogę zrobić laserową korektę wzroku?

Wraz z pojawieniem się metody korekty laserowej FEMTO-LASIK możliwe stało się przeprowadzenie korekcji laserowej u pacjentów z cienką, płaską lub okrągłą rogówką, zespołem suchego oka i innymi złożonymi warunkami wizualnymi. Wcześniej tacy pacjenci musieli odmawiać wykonania korekty laserowej. Teraz, dzięki technice FEMTO-Lasik, można uniknąć negatywnych konsekwencji, które mogą pojawić się w tych przypadkach. Możliwości lasera femtosekundowego umożliwiają realizację indywidualizacji płatka rogówki, modelowanie go w zależności od parametrów danego oka i uzyskanie doskonałych cech wzrokowych.

Dlaczego nie mogę wykonać korekty laserowej w przypadku cukrzycy?

Niestety, w rozpoznawaniu cukrzycy, gojenie tkanek może być trudne, a nabłonek tkanek, który w normalnych warunkach występuje bez problemów, u pacjentów z cukrzycą może wystąpić z powikłaniami i nie możemy zagwarantować leczenia wysokiej jakości.

Czy można wykonać korektę laserową przy użyciu keratoconu?

Niestety, potwierdzona diagnoza - "keratoconus", a także obecność cienkiej rogówki, w większości przypadków są przeciwwskazaniami do laserowej korekcji wzroku, w tym metodą LASIK. Aby poprawić wzrok w takich przypadkach, sugeruje się inne metody, ale ich wybór jest wyłącznie indywidualny.

Dlaczego korekcja laserowa u dzieci nie jest niebezpieczna?

Korekcja laserowa dzieci excimerowych nie jest zalecana ze względu na fakt, że narząd wzroku osoby rośnie do 18 lat. Dorosła struktura oka nie zmienia się, a zatem wynik korekty pozostaje niezmieniony. W przypadku dzieci opracowano wiele procedur terapeutycznych, aby zapobiegać błędom refrakcji, które są najbardziej dostosowane do zmian związanych z wiekiem.

Czy mogę zrobić laserową korektę wzroku w ciągu 51 lat?

Po 45 latach korekcja laserowa zazwyczaj nie jest zalecana, ponieważ nie uratuje cię ona przed zmianami związanymi z wiekiem w przyszłości - długowieczną dalekowzrocznością (starczowzrocznością).

Również z wiekiem większość ludzi ma zmiany w oku, na przykład w obiektywie, lub mogą występować inne choroby oczu. W takich przypadkach efekt korekty laserowej może być niepełny lub tymczasowy.

Możesz otrzymać inną metodę korekcji wzroku, na przykład wymianę soczewki refrakcyjnej.

W nowoczesnej okulistyce z powodzeniem stosuje się nowe modele soczewek - wieloogniskowe i akomodacyjne, pozwalające rozwiązać dwa problemy naraz - zarówno krótkowzroczność, jak i długowieczna dalekowzroczność (prezbiopia).

Na jakiej grubości rogówki korekcja jest przeciwwskazująca?

Gdy grubość rogówki jest mniejsza niż 450 mikronów, operacja jest niepożądana. Wszystko zależy od kształtu rogówki, stopnia krótkowzroczności, astygmatyzmu itp.

Jaki czas powinien upłynąć po porodzie, aby dokonać laserowej korekcji wzroku?

Korekcja laserowa ekscymerowa metodą LASIK jest możliwa po zakończeniu karmienia piersią. Chodzi o to, że w okresie karmienia hormonalne tło kobiety zmienia się poważnie, co może prowadzić do zmian w stanie zdrowia, w tym układu wzrokowego, a wynik korekty laserowej wykonanej w tym okresie może być niestabilny.

Oczy rogówki: choroby, objawy, leczenie. Zapalenie rogówki oka

Przezroczysta nienabłonowa błona gałki ocznej nazywa się rogówką. Jest to kontynuacja twardówki i wygląda jak soczewka wypukła wklęsła.

Cechy struktury

To niezwykłe, że u wszystkich osób rogówka oka ma mniej więcej tę samą średnicę. Ma 10 mm, dopuszczalne odchylenia nie przekraczają 0,56 mm. Jednocześnie nie jest okrągły, ale ma lekko wydłużoną szerokość - wymiar poziomy wszystkich jest o 0,5-1 mm mniejszy niż pionowy.

Rogówka oka charakteryzuje się wysokim bólem i dotykową, ale jednocześnie niską wrażliwością na temperaturę. Składa się z pięciu warstw:

  1. Część powierzchni jest reprezentowany przez płaski nabłonek, który jest kontynuacją spojówki. Jeśli jest uszkodzony, ta warstwa jest łatwo przywrócona.
  2. Przednia płyta graniczna. Ta powłoka luźno przyczepiona do nabłonka, dzięki czemu można ją łatwo odrzucić przy najdrobniejszej patologii. Nie regeneruje się, ale staje się tępy po uszkodzeniu.
  3. Substancją rogówki jest zrąb. Najgrubsza część skorupy, składająca się z 200 warstw płytek zawierających włókienka kolagenowe. Pomiędzy nimi znajduje się składnik łączący - mucoprotein.
  4. Tylna płyta graniczna nosi nazwę błony Descemeta. Ta warstwa wolna od komórek jest podstawową błoną dla śródbłonka rogówki. Z tej części powstają wszystkie komórki.
  5. Wewnętrzna część rogówki nazywana jest śródbłonkiem. Odpowiada za procesy metaboliczne i chroni podścielisko przed działaniem wilgoci w oku.

Funkcje rogówki

Aby zrozumieć, jak niebezpieczne są choroby tej powłoki oka, musisz wiedzieć, do czego służy i za co jest odpowiedzialna. Przede wszystkim rogówka oka pełni funkcję ochronną i wspierającą. Jest to możliwe dzięki dużej wytrzymałości i możliwości szybkiego przywrócenia jej zewnętrznej warstwy. Ma również wysoką czułość. Gwarantuje to szybka reakcja włókien nerwów przywspółczulnych i współczulnych na każdą stymulację.

Oprócz funkcji ochronnej zapewnia również przepuszczalność światła i załamanie światła w oku. Jest to ułatwione dzięki charakterystycznemu wypukłemu wklęsłości i absolutnej przezroczystości.

Choroby rogówki

Wiedząc, jak potrzebna jest ochronna powłoka oka, ludzie zaczynają uważnie monitorować stan swojego aparatu wzrokowego. Ale od razu warto zauważyć, że istnieją zarówno nabyte choroby, jak i anomalie rozwoju. Jeśli chodzi o cechy wrodzone, to w większości przypadków nie wymagają leczenia.

Nabyte choroby rogówki z kolei dzielą się na zapalne i dystroficzne. Leczenie rogówki oka nie rozpoczyna się wcześniej, niż zostanie ustalona dokładna diagnoza.

Anomalie rozwojowe, które nie wymagają leczenia

Niektórzy ludzie mają genetyczną predyspozycję do zmiany kształtu i wielkości rogówki. Zwiększenie średnicy tej powłoki nazywa się megalocornea. W tym przypadku jego rozmiar przekracza 11 mm. Ale taka anomalia może być nie tylko wrodzona - czasami pojawia się w wyniku niewyrównanej jaskry, która rozwinęła się w dość młodym wieku.

Mikro-rogówka jest stanem, w którym wielkość ludzkiej rogówki nie przekracza 9 mm. W większości przypadków towarzyszy mu zmniejszenie wielkości gałki ocznej. Ta patologia może zostać nabyta w wyniku subatrofii gałki ocznej, podczas gdy rogówka oka staje się nieprzezroczysta.

Również ta zewnętrzna powłoka może być płaska. To znacznie zmniejsza jego załamanie. Ludzie z takimi problemami są podatni na zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Niektórzy ludzie mają chorobę podobną do tej, którą nazywa się łukiem starczym. Ta krążąca w kształcie pierścienia nieprzezroczystość oka nazywa się embriotoksonem.

Anomalie rozwojowe, które należy poprawić

Jedną z cech struktury rogówki jest jej stożkowy kształt. Ta patologia jest uważana za genetyczną i nazywa się keratoconus. W tym stanie środek rogówki jest wyciągany do przodu. Powodem jest niedorozwój tkanki mezenchymalnej, która tworzy daną membranę. Wskazane uszkodzenie rogówki oka nie pochodzi od urodzenia - rozwija się o 10-18 lat. Aby pozbyć się problemu, możliwe jest tylko dzięki interwencji operacyjnej.

W dzieciństwie pojawia się także inna patologia rozwoju oka, keratoglobus. To jest nazwa kulistej rogówki oka. W tym przypadku nie centralna część powłoki, ale jej części obwodowe, jest rozciągnięta. Ostry obrzęk rogówki nazywany jest kroplą oka. W takim przypadku często zaleca się operację.

Choroby zapalne

Kiedy występuje wiele problemów z rogówką, ludzie skarżą się na światłowstręt, kurcz powiek, charakteryzujący się mimowolnym miganiem i uczuciem obcego ciała pod powiekami. Na przykład erozji rogówki oka towarzyszą bóle, które mogą przeniknąć do połowy głowy, w której znajduje się uszkodzone oko. W końcu jakiekolwiek uszkodzenie integralności nabłonka będzie odczuwane jako ciało obce. Wszystkie choroby zapalne są nazywane zapaleniem rogówki. Główne objawy ich pojawienia się to zaczerwienienie oka, zmiany we właściwościach rogówki, a nawet wzrost nowo powstałych naczyń.

Klasyfikacja zapalenia rogówki

W zależności od przyczyn pojawienia się problemów, wyróżnia się kilka rodzajów procesów zapalnych, które powodują uszkodzenie rogówki oka. Leczenie będzie zależeć wyłącznie od tego, co spowodowało zapalenie.

Czynniki egzogenne obejmują takie zmiany grzybicze, jak promienica i aspergiloza, choroby bakteryjne najądrza, wiele problemów wirusowych.

Endogenne przyczyny rozwoju zapalenia rogówki obejmują problemy neurogenne, niedobór witamin i hipowitaminozę. Przyczyną są również określone infekcje: kiła, bruceloza, gruźlica, malaria i inne. Ale są też nietypowe przyczyny: włókniste zapalenie rogówki, nawracająca erozja, akeratitis na trądzik różowaty.

Etapy zapalenia rogówki

Pierwszą oznaką wystąpienia procesu zapalnego jest pojawienie się nacieków. Przezroczysta i gładka w normalnej skorupie staje się szorstka i mętna. Zmniejsza to jego czułość. W ciągu kilku dni naczynia rosną w uformowany naciek.

W drugim etapie rozpoczyna się erozja rogówki, a w centralnej części nacieku tkanki zaczyna się martwica. Pojawienie się owrzodzenia może być tylko w strefie pierwotnej zmiany, ale są sytuacje, w których może ona uszkodzić całą osłonę ochronną w ciągu kilku godzin.

Przechodząc do trzeciego etapu, zapalenie rogówki zaczyna się cofać. W trakcie tego procesu owrzodzenie jest usuwane, jego brzegi są wygładzane, a dno pokryte jest blizną o białej barwie.

Konsekwencje procesów zapalnych

Jeśli nacieki i erozje powstałe podczas zapalenia rogówki nie dotrą do tak zwanej błony Bowmana, nie będzie żadnych śladów uszkodzeń. Głębsze zmiany pozostawiają ślady. W rezultacie może powstać chmura, plama lub cierń. Wyróżnia się je w zależności od stopnia uszkodzenia.

Chmura nie jest widoczna gołym okiem - jest to szarawe przezroczyste zmętnienie. Wpływa na ostrość wzroku tylko wtedy, gdy znajduje się w centrum rogówki. Plamy są widoczne podczas normalnego badania, wyglądają jak białe, gęste łaty. Kiedy powstają, widzenie wyraźnie się pogarsza. Belmo - w zależności od wielkości - może powodować częściową ślepotę. To biała, nieprzejrzysta blizna.

Rozwiązywanie problemów

W większości przypadków dość łatwo jest określić zapalenie rogówki. Oprócz obecności oczywistych objawów wskazujących, że rozpoczęło się zapalenie rogówki oka, lekarz może zobaczyć uszkodzenie w normalnym badaniu. Jednak w celu ustalenia przyczyny i celu odpowiedniego leczenia konieczne jest zastosowanie specjalnych metod laboratoryjnych. Okulista powinien nie tylko przeprowadzić badanie, ale także sprawdzić czułość rogówki.

Ponadto lekarz musi ustalić, czy przyczyną zapalenia są czynniki egzogenne lub endogenne. To określi dalsze działania.

Leczenie procesów zapalnych

Jeśli oko zostało dotknięte powierzchownym (egzogennym) zapaleniem rogówki, pacjent potrzebuje pomocy w nagłych wypadkach. Zostały mu przypisane lokalne środki przeciwdrobnoustrojowe: "Lewomycetyna", "Okatsin", "Tsipromed", "Kanamycin", "Neomycin". W okresie resorpcji nacieków przepisuje się streffidy. Wyznaczają również immunokorektory, witaminy. Zaleca się leki zaprojektowane w celu stymulacji procesu nabłonkowej rogówki. Do tych celów stosuje się "Etaden", "Solcoseril" i inne leki. Jeśli zapalenie rogówki spowodowane było przez bakterie, nawet przy odpowiednim i odpowiednim leczeniu może wystąpić zmętnienie rogówki.

Restoratywne leczenie chirurgiczne może być wykonane nie wcześniej niż rok po leczeniu gojenia.

Urazy rogówki

Często jednak problemy z zewnętrzną powłoką oka powstają nie tylko z powodu infekcji, bakterii lub grzybów. Przyczyną zmiany jest uszkodzenie rogówki oka. Powstaje z wniknięć ciał obcych pod powieki, ran i oparzeń. Warto zauważyć, że jakiekolwiek traumatyczne uszkodzenie może prowadzić do rozwoju zapalenia rogówki. Tego scenariusza nie można wykluczyć, nawet jeśli jakikolwiek mote lub rzęski wpadnie w oko. Lepiej rozpocząć natychmiast zapobiegawcze leczenie przeciwbakteryjne, aby uchronić się przed możliwą infekcją.

Najpoważniejsze konsekwencje powodują oparzenie rogówki oka. Wszakże w prawie 40% przypadków powoduje utratę wzroku. Oparzenia są podzielone na cztery stopnie:

  • uszkodzenie powierzchni;
  • nieprzezroczystość rogówki oka;
  • głębokie uszkodzenie - zewnętrzna skorupa oka staje się jak oszronione szkło;
  • Rogówka jest mocno uszkodzona, przypomina porcelanę.

Oparzenia mogą być spowodowane ekspozycją na chemikalia, wysokie temperatury, jasne błyski światła lub połączone przyczyny. W każdym przypadku konieczne jest jak najwcześniejsze pojawienie się u specjalisty, który będzie w stanie ocenić uszkodzenie rogówki oka. Leczenie powinno wyznaczyć tylko okulistę. W takich przypadkach oko należy umyć, nałożyć opatrunek z dodatkiem środka antyseptycznego. Działania powinny mieć na celu przywrócenie funkcji wzrokowej i zapobieganie rozwojowi wszelkiego rodzaju komplikacji, w tym zapaleniu rogówki.

Cienka rogówka: czy możliwa jest korekcja laserowa?

Dzień dobry. Mam cienką rogówkę. Jedna klinika odmówiła, a druga zasugerowała wariant w starym stylu, kiedy operacja jest wykonywana dla jednego oka, a tydzień później dla drugiego.

Powiedz mi, na jakiej grubości można dokonać korekty.

Odpowiedzi: okulista z Moskiewskiej Kliniki Okulistycznej

Dzięki umowie na operację laserowej korekcji wzroku, mając cienką rogówkę, potencjalnie skazujesz się na długotrwałe powikłania, a przede wszystkim - na pooperacyjny keratokonus. Konsekwencje są przeszczepem rogówki.

Nasi lekarze nie będą działać z cienką rogówką.

Radzimy nie zmuszać sytuacji, ale stosować inne metody korekcji wzroku (soczewki kontaktowe, okulary).

Grubość rogówki powinna wynosić co najmniej 500 mikronów. (ale to nie wystarczy).