Rogówka - jego struktura i funkcje

Dzień dobry, drodzy przyjaciele!

Anatomia narządu wzroku jest interesującym i ważnym tematem. A dziś cieszę się, że mogę przedstawić ci kolejny artykuł z tego cyklu.

Rozpoczęliśmy już znajomość zewnętrznej włóknistej otoczki oka i po raz ostatni badaliśmy jej ważną część - twardówkę.

Dzisiaj mówimy o drugim komponencie - rogówce. Jest to pierwsze medium refrakcyjne na ścieżce światła, skupiające swoje rozbieżne promienie w wiązkę.

Prawidłowe funkcjonowanie rogówki zapewnia wiarygodność informacji otrzymywanych ze świata zewnętrznego. Dlatego zdolność aparatu wzrokowego do wykonywania własnych funkcji zależy od jego zdrowia.

Rozważmy cechy struktury tej muszli ocznej.

Wymiary, kształt i struktura rogówki

loading...

Rogówka odnosi się do zewnętrznej włóknistej błony i zajmuje około 17% jej przedniej części. Elastyczny i przezroczysty, w formie jest wypukłym dyskiem.

Parametry rogówki:

  • grubość obwodu osiąga 1-1,2 mm, w środku - 0,8-0,9 mm;
  • średnica pozioma wynosi 11 mm, a średnica pionowa jest mniejsza o około 1 mm;
  • promień krzywizny zewnętrznej powierzchni wynosi 7,8 mm.

Obszar przejścia rogówki do twardówki jest półprzezroczystą linią o grubości około 1 mm i jest nazywany limbo.

Rogówka jest głównym składnikiem urządzenia oka i ma pojemność optyczną 40-44 dioptrii, co stanowi 70% mocy optycznej oka.

Wyjaśnia to osobliwość struktury. Rogówka składa się z pięciu warstw, z których każda jest ściśle powiązana z drugą i spełnia ściśle określone funkcje:

  1. nabłonek
  2. muszla boumanova
  3. stroma
  4. skorupa descemedian
  5. nabłonek tylny (śródbłonek)

Ważną rolę w składzie rogówki odgrywa woda, która zwykle zawiera do 80%, a pozostałe składniki to kolagen, rozpuszczalne białka i mukopolisacharydy.

Zwiększenie zawartości wody powoduje zmętnienie rogówki.

Brak naczyń krwionośnych w strukturze błony zapewnia jej przezroczystość, a obecność licznych zakończeń nerwowych zapewnia wysoką czułość.

Otwieranie nowej warstwy

Wcześniej sądzono, że rogówka składa się z pięciu warstw. Jednak w 2013 r. Świat naukowy był zszokowany wiadomością o odkryciu nowego elementu - bardzo cienkiego (około 15 mikronów - 3% grubości całej skorupy) i jednocześnie trwałej warstwy.

Ta zasługa należy do profesora okulistyki i optyki Harminera Duha (Dua) i jego kolegów z University of Nottingham w Anglii.

To ważne odkrycie umożliwiło zrozumienie mechanizmu rozwoju niektórych chorób oczu, w szczególności rozległego powikłania rogówki, wypukłości rogówki, co teraz można łatwo wytłumaczyć pęknięciem warstwy Dua (Dua).

Rozważmy cechy każdej warstwy rogówki.

Nabłonek

Jest to zewnętrzna warstwa wierzchnia, spełniająca funkcje ochronne, chroniąca przed negatywnym wpływem środowiska - kurz, zmiany temperatury, wiatr, obrażenia.

Wielowarstwowa struktura komórek różnych typów pozwala nabłonkowi szybko naprawiać defekty na powierzchni rogówki i zapewniać jej gładkość.

Zadaniem warstwy jest również regulacja objętości płynu wewnątrz oka, przez to przechodzi wymianę ciepła i gazu, a także dostarczanie tlenu.

Ta właściwość wierzchniej warstwy jest używana podczas stosowania kropli do oczu w leczeniu rogówki.

Nabłonek jest odporny na różne uszkodzenia mechaniczne i przywracany dość szybko, a jego najmniejsze zmiany lub uszkodzenia przejawiają się pojawieniem obrzęku.

Muszla łucznika

Gęsta warstwa o przezroczystej strukturze. Promuje gładkość nabłonka, utrzymuje mechaniczny wpływ kształtu rogówki, a także zapewnia jej odżywienie.

W przypadku uszkodzenia zmienia się struktura tej warstwy, powstają blizny i różne zmętnienia.

Stroma

Ta podstawowa substancja rogówki jest jej najszerszą warstwą, która osiąga 90% całkowitej objętości.

Składa się z poziomo ułożonych płytek utworzonych z włókien kolagenowych. Ta struktura utrzymuje wytrzymałość warstwy rogowej naskórka.

Stroma reaguje dość ostro na najdrobniejsze uszkodzenia, po czym rozwija się obrzęk. Ale dzięki zawartości w tej warstwie specjalnych komórek (fibroblasty i leukocyty) możliwe jest skuteczne naprawienie błony.

Deskaidowa pochwa

Silna i elastyczna warstwa, która jest barierą ochronną, która nie pozwala na rozprzestrzenianie się na różne infekcje.

Odporny na działanie chemikaliów, ale powoli przywrócony z mechanicznym uszkodzeniem integralności.

Nabłonek tylny (śródbłonek)

Ta warstwa ma płaską strukturę. Odpowiada za żywienie i przejrzystość błony, a także chroni rogówkę przed obrzękiem, co jest możliwe pod wpływem ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W przeciwieństwie do nabłonka, śródbłonek nie ma zdolności regeneracji, więc w końcu staje się cieńszy i traci swoją przezroczystość.

Jest to wyjaśnione w następujący sposób: aby zrekompensować martwe komórki, pozostałe zaczynają aktywnie dzielić się, ich wielkość wzrasta, a ilość stopniowo maleje.

Cienka warstwa nie jest już w stanie wytrzymać przenikania płynu oka z przedniej komory oka. Wilgoć pochłania warstwy rogówki, powodując jej obłoki.

Ta zmiana struktury śródbłonka jest typowa dla ludzi po 60 latach.

Zdrowa rogówka ma elastyczną, gładką i błyszczącą powierzchnię. Jest to również ułatwione przez film łzowy, który nawilża rogówkę podczas procesu mrugania.

Funkcje

loading...

Rogówka jest pierwszą naturalną soczewką w oku, dzięki której wiązka światła ze wszystkich stron skupiona jest w jednym punkcie.

Dlatego jest to ważny składnik oka, a bez niego załamanie strumienia światła jest niemożliwe.

Oprócz funkcji refrakcji, rogówka jest ochronną powłoką oka. Chroni urządzenie oka przed negatywnymi skutkami środowiska, chroni przed wnikaniem pyłu i drobnych cząstek, a także ma wysoką czułość na światło i reaguje na najdrobniejsze zmiany w reżimie temperatury.

Właściwości ochronne rogówki są wyjaśnione przez zwiększoną wrażliwość i odruch ochronny.

Przy najmniejszym podrażnieniu powierzchni rogówki pojawia się odruch wrodzeniowy: zamknięcie powieki, zwiększone łzawienie i pojawienie się światłowstrętu.

Oko rogówki - struktura i funkcja

loading...

Rogówka jest zewnętrzną powłoką oka. W formie przypomina piłkę. Większość (około 5/6) osłony gałki ocznej jest twardówką reprezentowaną przez tkankę ścięgna. Twardówka pełni funkcję wspomagającą, czyli jest to rodzaj szkieletu oka. Sama rogówka znajduje się z przodu pośrodku. Odpowiada za pozostałą część 1/6. Funkcją rogówki jest załamanie światła. Siła optyczna rogowej soczewki osiąga 44 dioptrii. Aby spełnić swoją funkcję, struktura rogówki ma kilka cech: jest całkowicie przezroczysta, nie ma w swojej substancji żadnych naczyń, uporządkowana jest struktura rogówki, procent zawartości wody jest ściśle określony. Normalna rogówka jest błyszcząca, gładka, przezroczysta, jej powierzchnia ma wysoką czułość.

Struktura rogówki

loading...

Średnica rogówki wynosi 11,5-12 mm (w pionie nieco mniej niż poziomo). Grubość tej soczewki w obszarze obwodowym wynosi 500 μm, aw obszarze środkowym jest ona podwojona.

W skorupie rogówki znajduje się pięć warstw:

  • Przednia warstwa nabłonkowa składa się z komórek wielowarstwowego płaskiego, niekanatynizowanego nabłonka. Pełni funkcję ochronną. W związku z tym rogówka jest odporna na zewnętrzne wpływy mechaniczne, a w przypadku powierzchownych uszkodzeń jest przywracana dość szybko (w ciągu kilku dni). W związku z osobliwościami regeneracji tej warstwy, blizna nie powstaje na rogówce.
  • Błona Bowmana to pozbawiona komórek warstwa powierzchniowa podścieliska. Jeśli uszkodzenie wpłynęło na tę warstwę, powstaje blizna.
  • Zręby rogówki zajmują około 90% grubości. Zawiera włókna kolagenowe, które są zorientowane w określony sposób. Pomiędzy komórkami znajduje się podstawowa substancja reprezentowana przez siarczan keratanu i siarczan chondroityny.
  • Błona Descemeta jest podstawową błoną śródbłonka rogówki. Składa się z włókien kolagenowych o małej średnicy i chroni oko przed infekcją ze środowiska.
  • Śródbłonek zawiera komórki heksagonalne. Odgrywa rolę troficzną i wspomaga metabolizm rogówki. Dzięki tej warstwie substancja rogówki nie pęcznieje pod wpływem płynu wewnątrzgałkowego. Ze względu na to, że komórki śródbłonka nie są w stanie się zregenerować, ich liczba stopniowo maleje wraz z wiekiem.

Pierwsza gałąź nerwu trójdzielnego odpowiada unerwieniu rogówki.

Odżywianie komórek rogówki odbywa się z błoną naczyniową znajdującą się w pobliżu, wodnistej wilgoci przedniej komory oka, substancji rozpuszczonych w łzy.

Funkcja ochronna rogówki

loading...

Między innymi rogówka jest odpowiedzialna za funkcję bariery. Znajduje się w zewnętrznej warstwie gałki ocznej i chroni ją przed chemikaliami, cząstkami mechanicznymi znajdującymi się w powietrzu, zmianami temperatury, wiatrem itp.

Aby w pełni chronić oko, rogówka ma dużą liczbę czułych receptorów. Nawet najmniejsze podrażnienie powierzchni, na przykład pyłek, prowadzi do aktywacji bezwarunkowego odruchu mrugania. W tym przypadku powieki osoby są zamknięte, występuje fotofobia i łzawienie. Dzięki temu rogówka całkowicie chroni oko przed wpływem zewnętrznym. Podczas zamykania powiek gałka oczna automatycznie porusza się w górę. Jest również aktywowany dławik łzowy, który pomaga usuwać kurz lub czynniki chemiczne z powierzchni oka.

Objawy chorób rogówki

loading...

Kiedy zmienia się kształt rogówki, zmienia się moc refrakcyjna tego obiektywu. Mogą wystąpić następujące odchylenia:

  • Krótkowzroczności towarzyszy zmniejszenie promienia krzywizny rogówki. W rezultacie moc refrakcyjna całego oka staje się większa.
  • W przypadku hiperopii zwiększa się promień krzywizny, a rogówka staje się bardziej płaska. Siła optyczna soczewki, odpowiednio, zmniejsza się.
  • Przy astygmatyzmie kształt rogówki zmienia się nierównomiernie wzdłuż różnych meridianów.
  • Czasami występują wrodzone anomalie rogówki, którym towarzyszy zmiana wielkości tej soczewki (mikrokoreum, megalocornea).

Przy powierzchownych uszkodzeniach rogówki nabłonkowej mogą pojawić się następujące odchylenia:

  • Erozje punktowe są małymi defektami wybarwionymi fluoresceiną. Objaw ten nie jest swoisty i występuje w przypadku różnych chorób (zespół suchego oka, katar wiosna, lagophthalmus, zapalenie rogówki), jak również źle dobrane soczewki kontaktowe lub w wyniku toksycznego działania kropli do oczu.
  • Obrzęk nabłonkowy zwykle występuje z nagłym i znaczącym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego lub w przypadku uszkodzenia śródbłonka.
  • W przypadku punktowego nabłonkowego zapalenia rogówki, które często towarzyszy wirusowym zakażeniom oftalmicznym, występują nabrzmiałe ziarniste komórki nabłonka.
  • Przędze na powierzchni rogówki, jak w punkcie, który jest połączony z jednej strony z warstwą nabłonka, są zespół suchego oka, zapalenie rogówki i spojówki, rogówki nawracające erozji.

W przypadku uszkodzenia zrębu rogówki mogą wystąpić następujące objawy:

  • Infiltruje się w strefach odpowiedzi zapalnej, które mogą być związane z infekcją (wirusy, grzyby, bakterie) lub nie są zakaźne (w wyniku kontaktu soczewek kontaktowych).
  • Kiedy obrzęk rogówki jest spuchnięty, jego wielkość zwiększa się, a przezroczystość maleje. Występuje obrzęk na tle rogówki, rogówki, dystrofii Fuchsa, operacji na oczach, któremu towarzyszy uszkodzenie śródbłonka.
  • Vascularization to wzrost naczyń krwionośnych w rogówce. Ta patologia rozwija się po reakcjach zapalnych.

Jeśli powłoka Descemet jest uszkodzona, mogą wystąpić następujące odchylenia:

  • Pęknięcie, które jest częściej konsekwencją uszkodzenia rogówki, ale może również wystąpić w przypadku keratokonu.
  • Fałdy rozwijają się z chirurgicznym urazem oka.

Metody badania rogówki

loading...

Do diagnostyki chorób rogówki stosuje się następujące metody:

  • Badanie Biomicroscopy rogówki obejmuje stosowanie jej oświetlacz i mikroskopu. W większości przypadków jest to wystarczające do wykrycia patologicznych nieprawidłowości.
  • Pachymetria umożliwia pomiar grubości rogówki za pomocą ultrasonografii.
  • Mikroskopia lustrzana polega na zliczaniu liczby komórek śródbłonka (w mm2). Zwykle liczba ta wynosi 3000.
  • Keratometria jest przeznaczona do pomiaru krzywizny rogówki (jej przedniej powierzchni).
  • Topografia rogówki obejmuje komputerowy pomiar całej powierzchni skorupy rogówki, wskazujący jej kształt i moc refrakcyjną.
  • Aby przeprowadzić badanie mikrobiologiczne, należy wykonać skrobanie z powierzchni rogówki. Pre-anesthetic z kroplami z anestetykiem. Jeżeli wyniki skrobania lub siewu są nie do utrzymania, można wykonać biopsję rogówki.

Metody leczenia chorób rogówki

loading...

Przy zmianie załamującą rogówki i jej kształt (krótkowzroczność, astygmatyzm, dalekowzroczności) lub chirurgii refrakcyjnej przepisać okularów (soczewki kontaktowe, okulary) korekty.

Przy nieodwracalnym zmętnieniu substancji rogówki lub tworzeniu się cierniaka wykonuje się keratoplastykę lub przeszczepienie rogówki.

W procesie zakaźnym należy przepisać leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne (w zależności od patogenu stanu zapalnego). Aby zahamować reakcję zapalną, stosuje się miejscowe preparaty z glikokortykosteroidami. Zmniejszają również prawdopodobieństwo powstawania blizn. Z powierzchownym uszkodzeniem rogówki można ją przyspieszyć za pomocą leków, które wpływają na zdolność regeneracji komórek. Jeśli powstawanie filmu łzowego jest osłabione, pomocne może być zastosowanie środka oślepiającego i nawilżającego.

Rogówka oka

loading...

Oczy - to dość skomplikowany organ, na który składa się wiele elementów. Najważniejsza jest rogówka oka. Rogówka jest wypukłą częścią gałki ocznej.

Rogówka oka pełni funkcję ochronną

Po przestudiowaniu tego artykułu dowiesz się, czym jest rogówka i jakie jej funkcje i strukturę posiada.

Z czego składa się rogówka?

loading...

Rogówka jest przezroczystym ośrodkiem załamującym światło, które nie ma naczyń krwionośnych. Metabolizm wystąpi przy pomocy pobliskich naczyń i płynu łzowego wewnątrzgałkowego. Źródłem zaopatrzenia z przodu jest środowisko, z którego komórki pobierają tlen.

Teraz nadszedł czas, aby przyjrzeć się bliżej wszystkim warstwom rogówki:

  1. Przedni nabłonek. Górna błona będzie składała się z kilku warstw komórek nabłonkowych. Jest przeznaczony do ochrony oczu przed negatywnymi skutkami środowiska, wystarczająco szybko, aby przywrócić i wygładzić powierzchnię rogówki.
  2. Błona Bowmana. Ta powłoka znajduje się pod nabłonkiem. Składa się z włókienek kolagenowych, a także proteoglikanów. Funkcje membrany nie są jeszcze w pełni znane.
  3. Stroma. Jest to najgrubsza skorupa, na którą składają się włókna kolagenowe. Przy negatywnych skutkach reaguje z obrzękiem, infiltracją i wzrostem naczyń.
  4. Warstwa Dua. Warstwa pośrednia jest wystarczająco mocna i została odkryta stosunkowo niedawno. Wielu ekspertów twierdzi, że wiele chronicznych problemów może być z tym związanych. Eksperci doszli do wniosku, że nagromadzony płyn między rogówką a innymi ośrodkami gałki ocznej jest spowodowany pęknięciem tej warstwy.
  5. Płaszcz Descemeta. Warstwa ta składa się z włókienek kolagenopodobnych i jest wystarczająco odporna na działanie infekcyjne i termiczne. Jego grubość wynosi tylko 0,5-10 μm.
  6. Śródbłonek. Jest to wewnętrzna powłoka, która składa się z komórek heksagonalnych. Są odpowiedzialne za przejrzystość rogówki. Naruszenie tej warstwy w przyszłości może doprowadzić do obrzęku zrębu.

Struktura rogówki przypomina soczewkę wklęsłą i wklęsłą. W centrum jego grubości będzie trochę mniej niż na obrzeżach.

Ważne jest, aby wiedzieć! Średnica skorupy rogówki może nieznacznie wzrosnąć od urodzenia do 4 lat. Wynika to z faktu, że gałka oczna rośnie nieco szybciej niż rogówka. Dlatego u małych dzieci oczy mogą wyglądać na nieco większe niż u dorosłych.

Przeznaczenie rogówki

loading...

Główne cechy rogówki można przypisać:

  • sferyczność;
  • dublowanie;
  • przejrzystość;
  • wysoka czułość;
  • brak naczyń krwionośnych.

Ze względu na swoją unikalną strukturę rogówka pełni następujące funkcje: wspomagającą i ochronną. Przewodzenie i dalsze załamanie światła zapewnione jest dzięki przezroczystości, a także kształtowi kulistemu. Krótko mówiąc, ludzka rogówka jest jak soczewka aparatu.

Rogówka jest zewnętrzną skorupą. Dlatego jest narażony na różne wpływy środowiskowe. Wysoka czułość pozwala reagować natychmiast, nawet przy niewielkich zmianach. Wnikanie pyłu powoduje nieuwarunkowane odruchy, takie jak zamknięcie powiek, łzawienie lub światłowstręt.

Choroby i badanie rogówki

loading...

Rogówka może również "zranić". Zmiana jego krzywizny może dodatkowo prowadzić do następujących częstych naruszeń:

  1. Dalekowzroczność. W tym przypadku rogówka ma mniej stromą postać.
  2. Krótkowzroczność - kształt rogówki jest bardziej stromy.
  3. Astygmatyzm - kształt jest nieprawidłowy w różnych płaszczyznach.
  4. Keratoconus. Najczęściej jest to wrodzona anomalia.
  5. Keratoglobus. Przerzedzona rogówka ma sferyczny występ.

Różne uszkodzenia powierzchni mogą również prowadzić do erozji punktowej, obrzęku nabłonka lub zapalenia rogówki. Głębokie uszkodzenie doprowadzi do infiltracji, wzrostu naczyń krwionośnych, pęknięć i fałd. Badanie struktury i innych parametrów rogówki wykonuje się za pomocą następujących metod diagnostycznych: biomikroskopii, pachymetrii i mikroskopii lustrzanej. Mamy nadzieję, że ta informacja była przydatna i interesująca.

Cechy struktury rogówki

loading...

Rogówka, zwana także rogówką, jest przezroczystą wypukłą częścią gałki ocznej, która znajduje się przed pigmentowaną częścią oka, tęczówką.

Rogówka oka jest wklęsła wewnątrz i wypukła od zewnątrz przez przezroczystą płytkę naczyniową bezpośrednio przedłużającą twardówkę. W kształcie rogówki jest soczewka wypukła-wklęsła, w miejscu, w którym łączy ona kończynę (twardówkę), znajduje się półprzezroczysty pierścień, którego szerokość może sięgać 1 mm. Wynika to z faktu, że wewnętrzne warstwy rogówki wystają nieco dalej niż zewnętrzne warstwy. Ogólnie rzecz biorąc, rogówka stanowi około 1/16 części całej zewnętrznej powłoki pokrywającej gałkę oczną.

Charakterystyka rogówki

loading...

Rozmiar rogówki u wszystkich ludzi jest prawie taki sam: 10 mm ± 0,56 mm. Jednak idealna rogówka nie jest, zazwyczaj średnica pozioma jest większa niż średnica pionowa o 0,5-1 mm. Grubość rogówki również nie jest taka sama: w środku, naprzeciw źrenicy, wynosi ona od 0,45 do 0,6 mm, podczas gdy na krawędziach wynosi od 1 do 1,2 mm. Wraz z wiekiem rogówka jest trochę cieńsza.

Cechą rogówki jest sferyczność. Promień krzywizny powierzchni przedniej i tylnej różnią się od siebie: 7,7 i 6,8 mm.

W rogówce nie ma absolutnie żadnych naczyń krwionośnych, zapobiegałyby one upadkowi światła i normalnym widzeniem. Lustrzana błyszcząca powierzchnia rogówki jest bardzo wrażliwa na dotyk i ból, ale prawie nie reaguje na niską temperaturę.

Najważniejszą zdolnością rogówki jest zdolność załamywania światła. Siła załamania u różnych ludzi jest różna: od 40 do 43 dioptrii.

Funkcje

loading...

Rogówka jest jedną z głównych struktur optycznych gałki ocznej. W życiu człowieka zmienia się jego moc refrakcyjna: od 45 dioptrii u noworodków do 40-43 dioptrii u dorosłych. Dorosłość, siła załamania rogówki osiąga około 7 lat. Siła refrakcyjna nie jest taka sama w meridianach pionowych i poziomych (w pionie więcej), zjawisko to nazywa się astygmatyzmem fizjologicznym.

Rogówka wykonuje funkcje podobne do funkcji obiektywu w kamerze. Jest to soczewka, która zbiera promienie świetlne i skupia je we właściwym kierunku. Jest to główne medium refrakcyjne ludzkiego oka.

Skład chemiczny

loading...

Aby upewnić się, że rogówka wykonuje swoje funkcje prawidłowo, natura zadbała o jej jak największą przejrzystość. Główną substancją w strukturze rogówki jest woda, która wynosi do 75%. Jeśli jednak liczba ta przekracza 86%, rogówka staje się mętna.

Inne substancje, które są częścią rogówki, są kolagenu o mezenchymalnych pochodzenia, mukopolisacharydów, lipidy, witaminy i białka, takie jak albuminy i globuliny.

Poza składem, struktura rogówki jest odpowiedzialna za przejrzystość, dzięki poprawnemu ułożeniu elementów konstrukcyjnych uzyskuje się również wymaganą moc refrakcyjną.

Warstwy rogówki

loading...

Rogówka składa się z pięciu warstw:

  1. Noworodkowy nabłonek przedni, który składa się z płaskich komórek wielościennych.
  2. Membrana Bowmana, zwana także przednią płytą graniczną. Jest to homogeniczna bezstrukturalna przednia płyta graniczna.
  3. Stroma, która jest również nazywana własną substancją rogówki. Struktura podścieliska jest dość skomplikowana: cienkie płytki tkanki łącznej naprzemiennie się ze sobą przesuwają. Ich procesy mają dużą liczbę bardzo cienkich włókienek. Aby konstrukcja pozostawała niezmieniona, płyty są sklejone ze sobą za pomocą mucoids mających w kwaśnej kompozycji sulfogialuronovuyu, który jest zaopatrzony kosztem przezroczystości rogówki. W zrębie nie ma żadnych naczyń włosowatych. W przypadku jej uszkodzenia właściwa rogówka zostaje bardzo powoli przywrócona.
  4. Membrana Descemeta, drugie imię - tylna płyta graniczna. Ma wyjątkowo dużą gęstość, ponieważ jego włókienka składają się z substancji takich jak kolagen. Błona jest wysoce odporna na działanie ropnego wysięku (który może wystąpić w przypadku wrzodów na rogówce) i czynników chemicznych. Regeneracja jest dobra.
  5. Śródbłonek, który jest również nazywany nabłonkiem tylnym, który składa się z pojedynczej warstwy płaskich komórek, które mają sześciokątny pryzmatyczny kształt i są ściśle przylegające do siebie. Podobnie jak podścielisko, odpowiada za przejrzystość rogówki. Nie regeneruje się.

W żadnym wypadku nie należy samoleczenia. Skontaktuj się z lekarzem!

Oko rogówki: struktura, funkcja, choroba i leczenie

loading...

Jeden dość ważny element wizualnej systemu oka jest rogówka, to od jej zdrowia i zdolności do wykonywania jego głównym zadaniem zależy od poprawności otrzymanych obrazów, a tym samym dokładność informacji oraz w chorobach oka elementu, jest prawdopodobne, całkowita utrata wzroku.

Czym jest rogówka oka?

loading...

Struktura

loading...

Górna warstwa rogówki nazywana jest nabłonkiem i pełni funkcję ochronną narządu, dostarczając tlen i regulując ilość płynu wewnątrz oka. Bezpośrednio pod warstwą nabłonka znajduje się membrana Bowmana, która zapewnia odżywianie i pełni funkcję ochronną. Należy zauważyć, że przy najmniejszym uszkodzeniu niemożliwe jest przywrócenie funkcji tej membrany.

Największa, główna część rogówki - podścielisko, składa się z włókien kolagenowych, ułożonych warstwowo i zorientowanych poziomo, a także zawierających komórki zaprojektowane do naprawy uszkodzeń.

Między podbrzuszem a śródbłonkiem znajduje się membrana Descemet, która jest bardzo odporna na uszkodzenia mechaniczne i jest dość elastyczna. A ponieważ rogówka oka pozostaje przezroczysta i nie pęcznieje, istnieje specjalna warstwa - śródbłonek. Wykonuje rolę, rodzaj pompy, która usuwa nadmiar płynu i bierze udział w żywieniu rogówki.

Kolejną warstwą tego narządu jest film łzowy, który jest również bardzo ważny dla normalnego funkcjonowania aparatu ocznego.

Funkcje

Zasadniczo rogówka wykonuje tę samą funkcję dla ludzkiego oka co obiektyw aparatu. W swej istocie rogówka jest soczewką, która zbiera i skupia w odpowiednim kierunku rozproszone promienie strumienia światła skierowane w różne kierunki.

Dlatego też rogówka odpowiada za funkcję głównego ośrodka refrakcyjnego gałki ocznej człowieka. W formie, ta powłoka przypomina sferę wypukłą, a także ma gładką i błyszczącą powierzchnię. W twardówce znajduje się podobna część aparatu na oko, jak szkło w zegarze.

Siła refrakcyjna rogówki zdrowego oka może wynosić od czterdziestu do czterdziestu czterech dioptrii.

Choroby

Zasadniczo prawie wszystkie choroby rogówki są zapalne. Wszelkie procesy zapalne, które powstają na powiekach lub innych błonach ocznych, mogą wpływać na tę część oka. Ponadto, dość często takie choroby mogą być powodowane przez przyczyny zewnętrzne, takie jak różne infekcje, niekorzystne warunki środowiskowe, a nawet dym tytoniowy. W wyniku którejkolwiek z tych chorób rogówka oka staje się mętna i nie może normalnie funkcjonować.

W niektórych przypadkach, zmętnienie rogówki może być wrodzona w naturze, z powodu chorób zakaźnych przenoszonych matki podczas ciąży, w tej części systemu dziecka może być skonfigurowany nieprawidłowo, powodując, że dziecko rodzi się już niespokojnych rogówki.

Tylko grzybicze uszkodzenia rogówki są dość niebezpieczne, co może się zdarzyć, gdy skorupa oka zostanie uszkodzona przez przedmiot z grzybem na jego powierzchni. Takie zmiany są wystarczająco trudne do leczenia i nie zawsze są ostatecznie wyleczone.

Leczenie

Metody leczenia mogą być stosowane w bardzo różny sposób i zasadniczo zależą nie tylko od przyczyn choroby, która je spowodowała, ale także od wieku pacjenta i ogólnego obrazu klinicznego. Na przykład choroby zakaźne obejmują stosowanie kropli do oczu zawierających antybiotyki. Jeśli problem jest spowodowany poważniejszymi przyczynami, takimi jak przerzedzenie rogówki, powstawanie blizn i pęcherzyków, pacjent jest obserwowany przez długi czas i, jeśli jest to absolutnie konieczne, działa.

Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że niezależnie od przyczyn jakiegokolwiek pogorszenia wzroku, należy pilnie skontaktować się z okulistą, który może prawidłowo zdiagnozować i zalecić skuteczne leczenie.

Struktura, funkcje, choroby, przeszczepienie rogówki oka

Co to jest?

Rogówka - sferyczna i przezroczysta część zewnętrznej powłoki oka. Jest to soczewka organiczna o dwustronnie wypukłej strukturze, która jest przymocowana do twardówki oka przez cienkie włókniste włókna (limbus).

Dzięki rogówce i szczególnym cechom jej struktury, fale świetlne łatwo przechodzą w głębsze warstwy narządu wzroku i docierają do siatkówki.

Funkcje rogówki:

Zwykle jego cechami charakterystycznymi są:

  • wysoka czułość i zdolność do regeneracji;
  • przejrzystość i specularity;
  • struktura sferyczna;
  • siła i uczciwość;
  • brak naczyń włosowatych;
  • promień krzywizny wynosi 7,7-9,6 mm;
  • średnica pozioma - 11 mm;
  • moc refrakcyjna światła wynosi 41 dpt.

Zapalenie, uraz lub procesy degeneracyjne w rogówce prowadzą do zmiany jej pierwotnych parametrów i właściwości.

Struktura

To ciało przypomina obiektyw, Jest wypukły na zewnątrz i wklęsły wewnątrz.

Zajmuje od 1/5 do 1/6 powierzchni zewnętrznej powłoki oka. W przeciwieństwie do jego większej części - twardówki, rogówka nie ma naczyń krwionośnych i jest całkowicie przezroczysta. Jego grubość wzrasta wzdłuż obwodu i maleje w środku.

W rogówce jest pięć warstw:

  • powłokowy (przedni), składa się z komórek nabłonkowych, pełni funkcję ochronną, gazową i wymiany wilgoci;
  • membrana Bowmana, wspiera kształt kuli;
  • zrębu (podstawowej i warstwy najgrubszej) jest utworzona głównie z włókien kolagenowych i Fibro-, kera- i leukocytów, zapewnia siłę rogówki;
  • Descemet, promuje wysoką tolerancję zewnętrznej warstwy oka na wpływy zewnętrzne i wewnętrzne;
  • śródbłonka (tył) wewnętrzną warstwę składającą się z komórek sześciokątnych, wykonuje funkcję pompowania, dostarcza wszystkich składników pokarmowych powłokę rogówki płynu śródgałkowego, jednak nie jest w patologicznych zmian w tej warstwie jest szybko wykryte w badaniach instrumentalnych obrzęku rogówki.

Ze względu na to, że rogówka nie ma naczyń krwionośnych, jej odżywianie zapewnia płyn wewnątrzgałkowy i otaczające je naczynia włosowate.

Wskazaniem jest naruszenie dopływu krwi do rogówki mętnienie, jest to spowodowane kiełkowaniem naczyń włosowatych z rąbka i błoną naczyniową do niego.

Choroby rogówki oka

1. Traumatyczne. Rozwijaj się, gdy trafisz w oko małe kawałki drewna lub metalu, piasek, chemikalia.

Pokonanie warstw rogowych z nimi może być powierzchowne lub głębokie. Konsekwencją takiej traumy może być erozja rogówka oka. Jego tworzenie powoduje uszkodzenie komórek nabłonka i utratę ich zdolności do regeneracji (przywrócenia).

Erozja rogówki (zdjęcie)

Objawami klinicznymi tej patologii są:

  • ból w oku;
  • wrażenie obcego obiektu;
  • światłowstręt;
  • łzawienie;
  • swędzenie i pieczenie;
  • ogniska nieprzezroczystości rogówki;
  • redukcja ostrości wzroku.

2. Wady wrodzone Budynki:

  • megakornea - patologicznie duże rozmiary rogówki, osiągające ponad 11 mm średnicy;
  • mikrokórne - zmniejszenie wielkości rogówki (od 5 mm średnicy);
  • keratoglobus - wysunięcie rogówki i zmiana jej kształtu na kuliste;
  • keratoconus - przerzedzenie rogówki i utrata elastyczności, co prowadzi do zmiany kształtu na stożkowaty.

To jest keratoconus

Wszystkie te choroby pociągają za sobą zmianę normalnych wskaźników wzrokowych, pojawienie się krótkowzroczności, astygmatyzm, nadwzroczność, ślepotę.

3. Choroby zapalne (zapalenie rogówki) pochodzenia zakaźnego i niezakaźnego.

Objawy tej porażki rogówki:

  • ból w oczach i nadwrażliwość na światło;
  • jasna siatka naczyniowa spojówki;
  • pasty i / lub obrzęk rogówki;
  • zmętnienie wzroku.

Oznaki owrzodzenia to:

  • powstawanie górującego nacieku o nierównych krawędziach na powierzchni rogówki;
  • ropne wyładowanie;
  • oderwanie się górnych warstw rogówki, jej zmętnienie i bolesność;
  • wady wizualne.

Niebezpieczeństwo tej patologii polega na tym, że perforacja (przełom) owrzodzenia naciekającego, impregnacja ropną zawartością tkanek oka i jego śmierć jest możliwa.

4. Dystrofia. Występuje na tle zaburzeń metabolicznych w organizmie. Może być wrodzony lub nabyty.

Objawy patologii mogą nie pojawiać się przez długi czas, a pierwsze oznaki mogą zostać wykryte przypadkowo podczas badania instrumentalnego (małe pasma lub strefy krycia rogówki). Wraz z rozwojem choroby pacjenci zaczynają narzekać:

  • na suchość i zmętnienie w oczach;
  • utrata ostrości wzroku.

Transplantacyjna rogówka

Jest stosowany do nieskuteczności leczenia zachowawczego i postępującego pogorszenia widzenia.

Operacja jest wskazana, jeśli dotknięta jest duża powierzchnia rogówki, jeżeli jest spowodowana:

  • urazy;
  • rozległe oparzenia termiczne lub chemiczne;
  • powikłania po procesach zapalnych;
  • nieodwracalne zmiany zwyrodnieniowe;
  • wrodzone anomalie;
  • wady kosmetyczne (ciernie, blizny).

Przeszczep rogówkę lub, w przeciwnym razie - keratoplastyka, przeprowadza się przy użyciu materiału dawcy (przeszczepu).

Jest klasyfikowany:

  • na optyczny, który służy do przywrócenia przejrzystości rogówki;
  • leczniczy, który jest przeznaczony do ratowania oka, więc wykorzystuje nawet pochmurne rogówki dawcy);
  • refrakcyjny, pomaga przywrócić wzrok;
  • łagodzący, technika wzmacniania warstwy rogowej dla powtarzających się przeszczepów.

Metody wymiany rogówki:

  • warstwowe, jest pokazany w patologiach górnej warstwy, tylko ją zastąp;
  • przekrojowy (częściowe i całkowite), obejmuje przeszczep wszystkich warstw rogówki.

Ze względu na brak naczyń krwionośnych w rogówce operacje przeszczepu są uważane za proste w okulistyce, z niskim ryzykiem powikłań. Implant dawcy jest zwykle dobrze ugruntowany i umożliwia pacjentom powrót do dawnej jakości życia.

Struktura i funkcja rogówki oka

Rogówka oka to przednia część kapsuły narządu wzroku, która ma pewien stopień przejrzystości. Ponadto ten dział jest składnikiem głównego układu refrakcyjnego.

Anatomia rogówki

Rogówka pokrywa około 17% całkowitej powierzchni zewnętrznej kapsuły optyki. Ma strukturę w postaci soczewki wypukłej wklęsłej. Grubość rogówki w środku wynosi około 450-600 μm, a bliżej obrzeża - 650-750 μm. Z powodu różnicy grubości rogówki uzyskuje się inną krzywiznę płaszczyzn zewnętrznych i wewnętrznych tego elementu układu optycznego. Współczynnik załamania światła wynosi 1,37, a siła załamania rogówki wynosi 40 Dpt. Grubość warstwy rogowej wynosi 0,5 mm w środku i 1-1,2 mm na obwodzie.

Promień krzywizny warstwy rogowej gałki ocznej wynosi około 7,8 mm. Od krzywizny rogówki zależy od działania funkcji refrakcyjnej rogówki oka.

Podstawową substancją rogówki jest przezroczysty zrąb tkanki łącznej i ciała rogówkowe. Do zrębu są dwie płyty, zwane płytkami marginalnymi. Przednia płyta jest pochodną utworzoną z substancji podstawowej rogówki. Tylna płyta jest tworzona przez zmianę śródbłonka, który pokrywa tylną powierzchnię rogówki. Przednia powierzchnia rogówki pokryta jest warstwą wielowarstwowego nabłonka. Struktura rogówki gałki ocznej zawiera sześć warstw:

  • warstwa nabłonka przedniego;
  • przednia błona brzegowa;
  • główną substancją jest zrąb;
  • Warstwa Dua - warstwa o dużej przezroczystości;
  • tylna błona brzegowa;
  • śródbłonek rogówki.

Wszystkie warstwy rogówki mają strukturę, której główną funkcją jest załamanie wiązki światła docierającej do oka. Lustrzana powierzchnia i charakterystyczny połysk powierzchni zapewnia płyn łzowy.

Płyn łzowy, zmieszany z wydzieliną gruczołów, nawilża cienki nabłonek, zapobiegając jego wysychaniu, a jednocześnie wygładza powierzchnię optyczną. Charakterystyczną różnicą rogówki oka od innych tkanek gałki ocznej jest brak w niej naczyń krwionośnych przenoszących odżywienie tkanek i zaopatrzenie komórek w tlen. Ta cecha struktury prowadzi do tego, że procesy metaboliczne w komórkach tworzących warstwę rogową są silnie spowolnione. Procesy te występują z powodu obecności wilgoci w przedniej komorze oka, płynu łzowego i układu naczyniowego zlokalizowanego wokół rogówki. Cienka sieć naczyń włosowatych wchodzi do warstw rogówki tylko 1 mm.

Funkcje wykonywane przez rogówkę oka

Funkcje rogówki są określone przez jej strukturę i anatomiczne umiejscowienie w strukturze gałki ocznej, główne funkcje to:

  • ochronne;
  • funkcja refrakcji światła w układzie optycznym narządu wzroku.

Anatomicznie rogówka jest soczewką optyczną, czyli zbiera i skupia wiązkę światła, która pochodzi z różnych stron na powierzchni skorupy rogówki.

W związku z wykonywaną funkcją główną stanowi integralną część układu optycznego oka, która zapewnia załamanie promieni w gałce ocznej. Zgodnie z jej geometryczną formą, rogówka jest sferą wypukłą, która pełni funkcję ochronną.

Warstwa rogówki chroni oko przed wpływami zewnętrznymi i jest stale narażona na wpływ środowiska. W trakcie wykonywania funkcji przypisanych do warstwy rogówki, jest ona stale narażona na działanie pyłu i małych zawieszonych cząsteczek znajdujących się w powietrzu. Ponadto ten wydział układu optycznego oka ma wysoką czułość na światło i reaguje na efekt temperatury. Oprócz wymienionych w warstwie rogówki istnieje wiele innych właściwości, od których w dużej mierze zależy normalne działanie ludzkiego sprzętu wzrokowego.

Funkcja ochronna to wysoki stopień percepcji i wrażliwości. Wrażliwość na powierzchni rogówki, które w kontakcie z przedmiotami, cząstki pyłu i małych odłamków u ludzi włączony do stymulacji odpowiedzi odruchowe, co znajduje odzwierciedlenie w ostrym zamknięciem powiek.

Podczas stymulacji powierzchni tej części ocznej układu optycznego, ostry skurcz oka, reakcja ta jest reakcją na oddziaływanie szkodliwych i drażniących czynników, które mogą wywołać uszkodzenie narządu. Ponadto, gdy czynnik stymulujący działa na rogówkę, pojawienie się światłowodu, wzmocnienie łzawienia, może wystąpić w postaci reakcji ochronnej. Zwiększając łzawienie, gałka oczna oczyszcza powierzchnię z małych drażniących cząsteczek kurzu i brudu.

Anomalie w rozwoju rogówki

Anomalny rozwój rogówki wyraża się z reguły zmianą jej wielkości, stopnia przezierności i kształtu.

Najczęstsze anomalie rozwoju to:

  • megalocornea;
  • mikrokórne;
  • embriotokson;
  • stożkowa rogówka;
  • osłabienie elastycznego szkieletu rogówki;
  • ostry stożek rogaty;
  • keratoglobus.

Megalocornea, czyli gigantyczna rogówka, najczęściej jest dziedziczną anomalią. Zdarzają się przypadki rozwoju dużej rogówki nie tylko wrodzonej, ale także nabytej. Nabyta megalokornea zwiększa swój rozmiar, jeśli w młodym wieku występuje niewyrównana postać jaskry w organizmie.

Mikrocorma to mała rogówka, anomalia występuje w jednostronnej i dwustronnej postaci. W przypadku rozwoju takiej anomalii zmniejsza się również gałka oczna. Wraz z rozwojem megalo- i mikrokorenii w organizmie rozwija się wysoki stopień prawdopodobieństwa wystąpienia jaskry. Jako nabyta patologia zmniejszenie wielkości rogówki przyczynia się do rozwoju subatrofii gałki ocznej. Te choroby rogówki powodują, że traci ona swoją przezroczystość.

Embrotokson jest pierścieniem zmętniającym rogówki, który jest koncentryczny z rąbkiem i przypomina wyglądem starczy łuk. Leczenie takiej anomalii nie wymaga.

Keratoconus jest genetycznie zdeterminowaną anomalią w rozwoju warstwy rogowej, która przejawia się zmianami w kształcie. Rogówka staje się cieńsza i rozciąga się jako stożek. Jednym z objawów rozwoju anomalii jest utrata zwykłej elastyczności. Najczęściej proces ten rozwija się jako dwustronna anomalia, ale rozwój tego procesu nie występuje jednocześnie na obu narządach wzroku.

Słabość elastycznego szkieletu warstwy rogówki jest anomalią, której rozwój powoduje pojawienie się i rozwój nieprawidłowego astygmatyzmu. Ten typ anomalii jest zwiastunem rozwoju w narządzie widzenia rogówki.

Ostra stożka rogówki rozwija się u ludzi w przypadku pęknięć w płaszczu Descemet.

Keratoglobus to globularna rogówka. Przyczyną pojawienia się i progresji takiej anomalii jest słabość właściwości sprężystych, wywołanych zaburzeniami genetycznymi.

Choroby rogówki oka

Praktycznie wszystkie dolegliwości, które wpływają lub rozwijają się w warstwie rogówki oka, są zapalne. Proces zapalny, który rozwija się na powiekach lub innych częściach narządu wzroku, jest w stanie przenieść się na powierzchnię warstwy rogówkowej.

Dolegliwości tej warstwy mogą wywoływać zarówno przyczyny zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Mogą być spowodowane przez czynniki zakaźne, niekorzystne warunki środowiskowe, narażenie na działanie różnych alergenów, składników dymu tytoniowego lub substancji chemicznych. Prawie każdy czynnik prowadzi do zmiany właściwości rogówki i zmniejszenia jej przezierności.

Po otrzymaniu oparzenia lub urazu mechanicznego powstaje ropny wrzód rogówki. Proces ten charakteryzuje się szybkim niszczeniem substancji rogówki. Wyjątkiem w tym rozwoju patologii jest błona Descemet, która jest w stanie wytrzymać długotrwałe skutki czynników niszczących.

Proces zapalny, odbywający się w powłoce oka, często przyczynia się do rozwoju martwicy warstwy rogówki z równoczesnym pojawieniem się wrzodów.

Szczególnie niebezpieczne są dolegliwości wywołane rozwojem infekcji grzybiczych. Infekcja warstwy rogowej infekcją grzybową występuje z reguły w wyniku uszkodzenia gałki ocznej przez obiekt zawierający zarodniki grzybów. Niebezpieczeństwo takiej infekcji polega na trudnościach w leczeniu chorób grzybiczych narządu wzroku.

Diagnostyka i leczenie chorób rogówki

Choroby rogówki stanowią ogromne zagrożenie dla ludzi. To niebezpieczeństwo wiąże się z wysokim prawdopodobieństwem zakłócenia normalnego życia osoby w wyniku zmiany warstwy rogówki. Klęska tej warstwy prowadzi do pogorszenia lub utraty wzroku.

Ze względu na wysokie ryzyko chorób rogówki i trudności z ich wyleczeniem, konieczne są regularne środki zapobiegawcze w celu zapobiegania rozwojowi tego typu chorób.

W przypadku pojawienia się pierwszych oznak naruszenia konieczne jest wczesne rozpoznanie w celu ustalenia dokładnej diagnozy i przepisania odpowiedniego leczenia.

Ponieważ głównym objawem prawie dowolnej choroby rogówki jest pojawienie zwiększonej czułości i wrażliwość na światło, jeden z najbardziej skutecznych sposobów wykrywania chorób na wczesnym etapie rozwoju jest określić wrażliwość warstwy rogowej naskórka. Zgodnie z danymi uzyskanymi przy określaniu rogówki wrażliwość na światło, jest możliwe do określenia stopnia rozwoju wielu chorób.

Przy zmianie kształtu i załamującą warstwę rogową, która towarzyszy wielu chorobom, sposoby korzystania z indeksu refrakcji korekcji przy użyciu różnych noszenie okularów lub soczewek kontaktowych.

Trwałe zmętnienia i powstawanie cierni są eliminowane poprzez interwencje chirurgiczne. Te terapie są różnymi metodami keratoplastyki i transplantacji śródbłonka.

Przy rozpoznawaniu chorób zakaźnych stosuje się leki o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwwirusowym i przeciwgrzybicznym. Wybierz rodzaj preparatu jest przeprowadzane przez lekarza prowadzącego po dokładnym zbadaniu oka i dokładnej diagnozy.

Anatomia rogówki ♥

Rogówka, czyli rogówka, wypukła z przodu i wklęsła z tyłu, przezroczysty, nieśmiertelny mięsień gałki ocznej, stanowiący bezpośrednią kontynuację twardówki. Ludzka rogówka zajmuje około 1/6 zewnętrznej powłoki oka. Ma postać soczewki wklęsło-wypukłej, miejsce jej przejścia w twardówkę (kończynę) ma wygląd półprzezroczystego pierścienia o szerokości do 1 mm. Jego obecność tłumaczy się tym, że głębokie warstwy rogówki rozciągają się dalej niż przednie.

Średnica Rogówka ma prawie stałą bezwzględną i wynosi 10 ± 0,56 mm, ale wymiar pionowy jest zwykle o 0,5-1 mm mniejszy niż poziomo. W jego środku ma grubość 450-600 μm, a na obwodzie 650-750 μm. Wskaźnik ten koreluje również z wiekiem: na przykład w wieku 20-30 lat grubość rogówki wynosi 0,534 i 0,707 mm, a w wieku 71-80 lat - 0,518 i 0,618 mm.

Charakterystyczne cechy rogówki:

  • Sferyczny (promień krzywizny przedniej powierzchni

7,7 mm, tylne 6,8 mm)

  • Lustro-jasne
  • Pozbawiony naczyń krwionośnych
  • Ma wysoką wrażliwość dotykową i bolesną, ale niską temperaturę
  • Refracts promienie świetlne z siłą 40-43 Dpt.
  • Funkcja

    Rogówka jest optyczną strukturą oka, jej moc refrakcyjna wynosi średnio 45D (dioptrii) u dzieci w pierwszym roku życia i około 7 lat, jak u dorosłych, około 40D. Siła refrakcji rogówki w pionowym południku jest nieco większa niż w meridianu poziomym (astygmatyzm fizjologiczny).

    Wymiary

    • Pozioma średnica u dorosłych wynosi 11 mm (u noworodków - 9 mm).
    • Średnica pionowa - 10 mm, u noworodków - 8 mm.
    • Grubość w środku wynosi 0,4-0,6 mm, w części obwodowej 0,8-1,2 mm.
    • Promień krzywizny przedniej powierzchni rogówki u dorosłych wynosi 7,5 mm, u noworodków - 7 mm.

    Wzrost rogówki spowodowany jest przerzedzaniem i rozciąganiem tkanki.

    Skład rogówki

    Kompozycja zawiera wodę rogówki pochodzenie kolagenu mezenchymalnych, mukopolisacharydy, białka (albumin, globulin), lipidów, witamin. Przejrzystość rogówki zależy od prawidłowego położenia tych samych elementów konstrukcyjnych i ich współczynnikach załamania, jak również zawartości wody (zwykle do 75% wzrostu w wodzie ponad 86%, prowadzi do zmętnienia rogówki).

    Zmiany w rogówce w starszym wieku

    • zmniejsza ilość wilgoci i witamin,
    • Frakcje białek dominują nad albuminą,
    • osadzone sole wapnia i lipidy.

    W związku z tym, obszar przejścia rogówki do twardówki, kończyny, po pierwsze się zmienia: warstwy powierzchniowe twardówki wydają się być popychane na rogówkę, podczas gdy warstwy wewnętrzne pozostają w tyle; Rogówka staje się jak szklanka włożona w obręcz zegarka. W związku z zaburzeniami metabolicznymi tworzy się tzw. Łuk starczy, zmniejsza się czułość rogówki.

    Struktura rogówki

    1. Warstwa powierzchniowa rogówka jest płaski warstwowy nabłonek, który jest kontynuacją skorupy łączącej oczu (spojówki). Grubość nabłonka wynosi 0,04 mm. Warstwa ta regeneruje się dobrze i szybko z uszkodzeniami, nie pozostawiając zmętnienia. Nabłonek pełni funkcję ochronną i jest regulatorem zawartości wody w rogówce. Nabłonka rogówkowego, z kolei, jest chroniona przed środowiskiem zewnętrznym tak zwane ciekłe lub rodnik warstwy.

    Fizjologia rogówki

    Temperatura rogówki wynosi około 10 ° C poniżej temperatury ciała, co wynika z bezpośredniego kontaktu wilgotnej powierzchni rogówki ze środowiskiem zewnętrznym, jak również z brakiem naczyń krwionośnych w nim. Przy zamkniętych powiekach temperatura rogówki w pobliżu kończyny wynosi 35,4 ° C, aw centrum 35,1 ° C (z otwartymi powiekami

    Pod tym względem można wyhodować grzyby pleśniowe wraz z rozwojem specyficznego zapalenia rogówki.

    Ponieważ chłonnych i naczyń krwionośnych nieobecne, odżywianie oraz metabolizm rogówki odbywa się przez osmozę i dyfuzję (ze względu na rozdarcie płynu z komory przedniej naczyń i wilgoć perikornealnaya krwi).

    Brak naczyń w rogówce jest uzupełniany przez obfite unerwienie, które jest reprezentowane przez troficzne, wrażliwe i wegetatywne włókna nerwowe. Procesy metabolizmu rogówki są regulowane przez nerwy troficzne, odchodząc od nerwów trójdzielnych i nerwów twarzowych.

    Wysoka czułość rogówki jest zapewniona przez układ długich nerwów rzęskowych (z orbitalnej gałęzi nerwu trójdzielnego), tworząc wokół perilymbalalnego splotu rogówki rogówki. Wchodząc na rogówkę, tracą osłonkę mielinową i stają się niewidzialne. W rogówce powstają trzy warstwy splotów nerwowych - w zrębie, pod błoną podstawną (боуменовой) i podnabłonkową. Im bliżej powierzchni rogówki, tym cieńsze stają się zakończenia nerwowe, a im bardziej gęste są ich przeploty. Niemal każda komórka przedniego nabłonka rogówki zaopatrzona jest w oddzielny koniec nerwowy. Wyjaśnia to wysoką wrażliwość dotykową rogówki i wyraźnego zespołu bólowego w ujawnianiu wrażliwych zakończeń (erozja nabłonka).

    Wysoka czułość rogówki jest podstawą swojej funkcji ochronnej: światło dotknie do powierzchni rogówki, a nawet z oddechem wiatru występuje bezwarunkowy odruch rogówki - powiekami, oko jest obrócony w górę przed niebezpieczeństwem zapobiegania rogówki pojawia łzowe myje płyn z dala cząstek kurzu.

    Szybko przodu reaktory w kształcie pętli brzegowych sieci jakiejkolwiek podrażnienia rogówki ze względu na włóknach nerwów współczulnych i przywspółczulnych obecnych perilimbalnom splotu. Dzielą się one na dwie zamykania, z których jedna rozciąga się do ściany naczynia, a drugi przenika przez rogówkę i jest kontaktowany z rozległą siecią nerwu trójdzielnego.