Mięśnie oka

Mięśnie oka wykonują skoordynowane ruchy gałek ocznych, zapewniając jakość i wolumetryczne widzenie.

Okołomorowe mięśnie oka mają po sześć, cztery proste i dwa ukośne, które otrzymały taką nazwę ze względu na specyfikę ruchu mięśni na orbicie i przywiązanie do gałki ocznej. Praca mięśni jest kontrolowana przez trzy nerwy czaszkowo-mózgowe: okulomotoryczne, odwracające i blokujące. Każde włókno mięśniowe tej grupy mięśni jest bogato wyposażone w zakończenia nerwowe, co zapewnia szczególną klarowność i dokładność ruchów.

Dzięki mięśniom okulomotorycznym możliwe są liczne warianty ruchu gałek ocznych jako jednokierunkowe: w górę, w prawo i tak dalej; i wielokierunkowe, na przykład, redukcja wzroku przy pracy z bliskiej odległości. Istotą takich ruchów jest to, że dzięki dobrze skoordynowanej pracy mięśni ten sam obraz obiektów padłby na te same części siatkówki - obszar plamki, zapewniając dobry wzrok i poczucie głębi przestrzeni.

Cechy struktury mięśni oka

Istnieje 6 mięśni okulo-ruchowych, z których 4 są proste, biegną w przód: wewnętrzna, zewnętrzna, górna i dolna. Pozostałe 2 są nazywane ukośnymi, ponieważ mają ukośny kierunek ruchu i przywiązania do gałki ocznej - górnych i dolnych mięśni skośnych.

Wszystkie mięśnie, z wyjątkiem dolnego ukośnego, zaczynają się od ciasnego pierścienia tkanki łącznej otaczającego zewnętrzny otwór kanału wzrokowego. Przed początkiem 5 mięśni tworzy się mięsisty lejek, wewnątrz którego przechodzi nerw wzrokowy, naczynia krwionośne i nerwy. Co więcej, górny mięsień skośny stopniowo odchyla się w górę iw środku, podążając za tak zwanym blokiem. W tym momencie mięsień przechodzi w ścięgno, które jest rzucane przez pętlę bloku i zmienia kierunek na ukośny, przyczepiając się do ćwiartki górnej gałki ocznej pod górną mięsień prostownika. Niższy mięsień skośny zaczyna się na dolnej wewnętrznej krawędzi orbity, wychodzi na zewnątrz i do tyłu pod mięśnie prostki dolnej i jest przymocowany do dolnej ćwiartki gałki ocznej.

Zbliżając się do gałki ocznej, mięśnie są otoczone gęstą kapsułką - osłoną czopową i przymocowaną do twardówki w innej odległości od kończyny. Najbliżej wszystkich mięśni prostych do kończyny jest więzadło wewnętrzne, a następnie górna prosta, mięśnie skośne są przymocowane do gałki ocznej nieco za plecami równika, to znaczy środka długości gałki ocznej.

praca mięśni jest regulowany, w dużej części, nerw okoruchowy: górna wewnętrzna, dolna prosto i dolny mięsień skośny oprócz bocznego mięśnia prostego, który jest obsługiwany przez abducens i skośnego - żałosne. Osobliwością regulacji nerwowej jest to, że jedna gałąź nerwu ruchowego kontroluje pracę bardzo małej liczby włókien mięśniowych, osiągając maksymalną dokładność przy ruchu oczu.

Ruch gałki ocznej zależy od cech przywiązania mięśni. Umieszczenie w wewnętrznym i zewnętrznym mięśniem prostym zbiega się z płaszczyzną poziomą gałki ocznej, w związku z tym możliwość poziomego przemieszczania się w oczy zwracają się w kierunku nosa podczas redukcji bezpośredniej i wewnętrznego do rozciągacza podczas zmniejszania bocznego mięśnia prostego.

Górne i dolne mięśnie prostownika zasadniczo zapewniają ruch gałek ocznych w pionie, ale ponieważ linia przywiązania mięśni jest nieco ukośna w stosunku do linii kończyn, jednocześnie z ruchem pionowym dochodzi również do ruchu gałki ocznej do wnętrza.

Skośne mięśnie w skurczu powodują bardziej złożone działania, wynika to z osobliwości umiejscowienia mięśni i ich przywiązania do twardówki. Górny mięsień skośny obniża oko i obraca się na zewnątrz, a dolne ukośne dźwignie i ciągnie na zewnątrz.

Ponadto, górna i dolna linia, a także mięśnie skośne, zapewniają małe zwoje gałki ocznej w prawo i lewo. Dzięki dobra nerwowego regulacji i skoordynowany pracą mięśni zewnątrzgałkowych może być trudne ruchy, zarówno jednostronne i skierowane w różnych kierunkach, co wynika z objętości lub binocularity, a ponadto zwiększa jakość widzenia.

Metody diagnostyczne

Definicja ruchliwości oczu - kompletność ruchów gałek ocznych jest oceniana podczas śledzenia poruszającego się obiektu. Strabometria to ocena kąta lub stopnia odchylenia gałki ocznej od linii środkowej ze strzykiem. Test ukryty - naprzemiennie zakrywaj jedno i drugie oko w celu określenia ukrytego zeza - heterofii, a przy oczywistym zezłoście ustala się jego wygląd. Diagnostyka ultradźwiękowa - definicja zmian w mięśniach gałki ocznej w bezpośrednim sąsiedztwie gałki ocznej. Tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny to wykrywanie zmian w mięśniach gałki ocznej na całej ich długości.

Objawy chorób

Podwojenie jest możliwe przy oczywistym zezwierzeniu i z wyraźnym ukrytym zezem. Oczopląs pojawia się, gdy zdolność oczu do naprawy przedmiotów jest zerwana.

Oceń artykuł

Ludzkie oczy są otoczone sześcioma mięśniami oka: czterema prostymi (górna i dolna, boczna i środkowa) i dwiema ukośnymi (górna i dolna).

Wszystkie mięśni oka, a ponadto do gorszej skośnego, od cięgna w pierścieniu znajduje się w wewnętrznej części oczodołu i rozchodzą się ku przodowi, tworząc lejek mięśni o kształcie stożka. Wszystkie mięśnie oka, z wyjątkiem górnej skośnej, są przymocowane natychmiast do twardówki.

Górny skośny mięsień oczny jest przekazywany do bloku chrząstkowego. W bloku zamienia się w ścięgno i, przechodząc przez pętlę bloku, dramatycznie zmienia kierunek ruchu. Pod górną prostą mięsień oka penetruje twardówkę gałki ocznej za równikiem.

Niższy ukośny mięsień oczny zaczyna się od wewnętrznej ściany orbity i, zginając się wokół gałki ocznej, łączy się z twardówką za równikiem.

Superior mięsień skośny oko jest unerwione przez żałosne, zewnętrzna prosto mięśni oka - abducens i wszystkich innych mięśni unerwienia przez III nerwu czaszkowego.

Mięśnie zewnętrzne oka są umieszczone w tej kolejności (rosnąco): dolny mięsień skośny oko (najcieńsza), a następnie przełożony ukośne, top prosto, niższy bezpośrednie, zewnętrzne i wewnętrzne bezpośredni bezpośredni - najpotężniejszy mięśni.

Funkcje mięśni oka

Poprzez ich działanie mięśnie oka są podzielone na następujące grupy:

Podnoszenie mięśni (dolna, ukośna i górna prosta); Rozbieżne mięśnie (ukośne i zewnętrzne proste); Mięśnie, które prowadzą (dolna i wewnętrzna, górna prosta); Obniżanie mięśni (górna skośna i dolna prosta).

Podobnie jak mięśnie szkieletowe, mięśnie oka mogą kurczyć się bez skracania (skurcz izometryczny) lub skracania (skurcz izotoniczny).

Z powodu izotonicznego skurczu zewnętrznego oka mięśnia oka gałka oczna obraca się na zewnątrz. Wewnętrzny prosty mięsień oka przesuwa gałkę oczną do wewnątrz. Niższy prosty mięsień oka obraca gałkę oczną w dół, a górny mięsień prostaty - w górę. Niższy ukośny mięsień oczny obraca gałkę oczną w górę i na zewnątrz, a górny mięsień skośny - w dół i na zewnątrz.

Podczas gwałtownych ruchów gałek ocznych mięśnie oka kurczą się z siłą 0,11-0,13 kg. Kiedy gałka oczna zmienia się o czterdzieści stopni, mięsień kurczy się z siłą 0,045 kg.

Powody, dla których mięśnie oka bolą

Częstym powodem obolałych mięśni oczu jest ich przepracowanie. Ponadto może pojawić się ból oka w wyniku zarysowania powierzchni oka soczewkami kontaktowymi lub z powodu użycia niewłaściwie dobranych okularów. Czasami mięśnie oczu bolą w wyniku przeciążenia mięśni twarzy.

Ponadto ból oka może być związany bezpośrednio z chorobami oczu - zapaleniem błony naczyniowej oka, zapaleniem spojówek i innymi. W tym przypadku bólowi często towarzyszy ogólne złe samopoczucie (nudności, ból głowy) i zaburzenia widzenia.

Ćwiczenie mięśni oczu

Najskuteczniejszym sposobem na wzmocnienie mięśni oczu są ogólne ćwiczenia regeneracyjne połączone ze specjalnymi ćwiczeniami dla mięśni oczu.

W domu, w szkoleniu sesje są zachęcani do włączenia ćwiczenia oddechowe, chodzenie, ruchy rąk, ćwiczenia do ćwiczenia obręczy barkowej dla mięśni oczu, mięśni nóg i tułowia, ćwiczenia samodzielnego masażu szyi i oczu relaksacyjnych ćwiczeń.

Ćwiczenia mięśni oczu powinny obejmować ćwiczenia mięśni zewnętrznych i wewnętrznych.

Ćwiczenie zewnętrznych mięśni oka:

w pozycji siedzącej powoli przetłumaczyć widok z sufitu na podłogę iz powrotem, następnie od lewej do prawej iz powrotem (powtórz 10-13 razy); aby obrócić oczy w różnych kierunkach (powtórz 4-7 razy), a także często mrugać przez 15-20 sekund.

Ćwiczenie wewnętrznych mięśni oka:

na szybie okiennej załóż kołowy znak na wysokości oczu o średnicy 4-5 mm w odległości 30 cm od oczu; Aby przetłumaczyć widok, który znajduje się na etykiecie, na dowolnym obiekcie odległym za oknem.

Ćwiczenia wzmacniające mięśnie oczu powinny być wykonywane dwa razy dziennie. Przez pierwsze dwa dni - przez trzy do czterech minut, na trzeci i czwarty - pięć minut, w kolejnych dniach - dziesięć minut.

Do zapobiegania i leczenia krótkowzroczności (krótkowzroczność), amerykański okulista William Bates był oferowany zestaw ćwiczeń dla każdego rodzaju zaburzenia u osobnika, jak również podstawowych ćwiczeń, które są skuteczne w zmęczenia oczu i zaburzeń widzenia w ogóle.

Bates uważała, że ​​okulary, poprawiające widoczność, pogarszają przepływ krwi do oczu i zwiększają zmęczenie wzroku i oczu.

Metoda gimnastyka Bates zawiera bierny wypoczynek (reprezentacja psychiczna, palming) metoda dynamiczna relaksacja (Solarization, oddychania i migać), metodę utrwalania centralną (oglądając analityczny, zagląda, kołysanie i ruchomych, czytanie drobnego druku, kołysanie).

Metody przywracania wizji Norbekova i Żdanowa, nieco uzupełniając i modyfikując, kopiują technikę okulisty U. Batesa.

Mięśnie okulomotoryczne pomagają w skoordynowanym ruchu gałek ocznych, a jednocześnie zapewniają jakościową percepcję. Aby mieć trójwymiarowy obraz otaczającego świata, konieczne jest nieustanne szkolenie tkanki mięśniowej. Jakie ćwiczenia wykonać, ekspert poprosi po dokładnym zbadaniu. W każdej sytuacji konieczne jest całkowite wyeliminowanie autoterapii.

Informacje ogólne

Mięśnie oka mają sześć rodzajów, z których cztery są proste, a dwie ukośne. Są one nazwane ze względu na charakter udaru w jamie (orbicie), gdzie się znajdują, a także z powodu przywiązania do narządu wzroku. Ich działanie jest kontrolowane przez zakończenia nerwowe, które znajdują się w czaszce, takie jak:

Mięśnie oczu mają dużą liczbę nerwów, które są zdolne do zapewnienia przejrzystości, dokładności w ruchu narządów wzroku.

Ruch

Oko jabłka dzięki tym włóknom mogą wykonywać liczne ruchy, zarówno jednokierunkowe, jak i wielokierunkowe. Jednokierunkowe obroty obejmują górę, dół, lewo i inne oraz wielokierunkowe - redukcję narządu wzroku w jednym punkcie. Takie ruchy pomagają harmonijnie pracować w tkankach i przedstawiają ten sam obraz danej osobie, z uwagi na jego dostanie się do tego samego miejsca siatkówki.

Mięśnie mogą zapewnić ruch obu oczu podczas wykonywania głównej funkcji:

Ruch w tym samym kierunku. Nazywa się verzionalnym.Dvizhenie w różnych kierunkach. Nazywa się to vergent (konwergencja, rozbieżność).

Jakie są cechy strukturalne?

Jak już wspomniano, mięśnie okulomotoryczne to:

Proste linie. Mają bezpośredni kierunek, mięśnie szkieletowe mają przebieg nierównomierny i są przyczepione do narządu wzroku przez górną i dolną tkankę.

Wszystkie te mięśnie oka zaczynają się od ciasnego pierścienia łączącego, który otacza zewnętrzną szczelinę kanału wzrokowego. W tej sytuacji wyjątkiem jest niższy ukośny. Wszystkie pięć włókien mięśniowych tworzy zatem lejek, w którym znajdują się nerwy, w tym główne naczynia wzrokowe i naczynia.

Jeśli podejdziesz głębiej, zobaczysz, jak skośne mięśnie odchylają się w górę, tworząc blok. Również na tym miejscu następuje przejście włókien do ścięgna, które jest przenoszone przez specjalną pętlę i obserwowana jest zmiana kierunku do ukośnego. Następnie jest przymocowany do górnej zewnętrznej ćwiartki narządu wzroku pod górną tkanką typu bezpośredniego.

Cechy niższych mięśni ukośnych i wewnętrznych

Jak na dolnym mięśniem skośnym pochodzi z wewnętrzną krawędź, która znajduje się poniżej oczodołu i rozciąga się do zewnętrznej granicy dolnej pleców są bezpośrednim. Mięśnie okoruchowe bliżej jabłko, tym bardziej otoczony kapsułce włókien gęstych, tj cienia skorupy, a potem jest ich połączenie z twardówki, ale nie w tej samej odległości od obwódki.

Wydajność większości włókien jest regulowana przez nerw okulomotoryczny. W tej sytuacji wyjątkiem jest mięsień zewnętrzny mięśnia prostego, nerw jest zaangażowany w jego dostarczanie, a górny skośny, który jest dostarczany przez impulsy nerwowe z bloku nerwowego. Wewnętrzne mięśnie oka znajdują się najbliżej kończyny, a górne i skośne mięśnie są przymocowane do organu widzenia w środku.

Główną cechą unerwienia jest odgałęzienie nerwu ruchowego, które kontroluje wydajność niewielkiej liczby mięśni, tak że maksymalną dokładność uzyskuje się podczas poruszania ludzkimi oczami.

Cechy struktury górnej i dolnej prostej, a także mięśnie ukośne

Od tego, w jaki sposób przywiązane są mięśnie okulomotoryczne, ruch jabłka będzie zależał. Wewnętrzne i zewnętrzne proste włókna są ułożone poziomo w stosunku do płaszczyzny narządu wzroku, więc osoba może poruszać się w poziomie. Również te dwa mięśnie są zaangażowane w zapewnianie ruchu wzdłuż pionu.

Rozważmy teraz strukturę mięśni okoruchowych ukośnego typu. Są w stanie zredukować bardziej złożone działania. Może to być związane z pewną osobliwością lokalizacji i przywiązania do twardówki. Skośna tkanka mięśniowa, która znajduje się na górze, pomaga ciału wzrokowemu zejść w dół i obrócić się na zewnątrz, a dolna - wznieść się i wyprowadzić.

Konieczne jest, aby wziąć pod uwagę inny aspekt, który wpływa na górne i dolne mięśnie proste i skośne - mają doskonałą regulację impulsów nerwowych, nie jest dobrze skoordynowana praca mięśni tkanki gałki ocznej, a osoba jest zdolna do wykonywania złożonych ruchów w różnych kierunkach. Dlatego ludzie widzą trójwymiarowe obrazy, a jakość obrazu również wzrasta, a następnie wchodzi do mózgu.

Mięśnie pomocnicze

Oprócz wyżej wymienionych włókien, inne tkanki otaczające szczelinę oczną biorą udział w pracy i ruchliwości gałki ocznej. W tym przypadku najważniejszy jest okrągły mięsień. Ma unikalną strukturę, która jest reprezentowana przez kilka części - oftalmiczne, łzy i powieki.

Część do oczu powstałych w wyniku wyprostowania poprzecznych fałd, które są umieszczone w części przedniej, a także za pomocą obniżenia brwi i zmniejszyć szczelinę; świecki części odbywa się za pomocą zacisku szczelinie oczu rozerwanie części odbywa się poprzez zwiększenie woreczka łzowego.

Wszystkie te trzy obszary, z których składa się okrągły mięsień, znajdują się wokół gałki ocznej. Początek ich znajduje się bezpośrednio w pobliżu przyśrodkowego kąta na podstawie kostnej. Inneracja jest spowodowana małą gałązką nerwu twarzowego. Należy rozumieć, że jakikolwiek skurcz lub napięcie mięśni okoruchowych dowolnego typu następuje za pomocą nerwów.

Inne dodatkowe tkanki mięśniowe

Istnieje również wtórne włókna oceniającym jednostkowych, multiunitarnye tkanin, które są gładkie typu. Wielonarodowy - jest to mięsień rzęskowy i tkanka tęczówki. Jednolitego włókna znajduje się w pobliżu soczewki, a struktura jest w stanie zapewnić zakwaterowanie. Jeśli relaks to mięsień, możliwe jest, aby przenieść obraz na siatkówce, a jeśli jest zmniejszenie jego, prowadzi to do znacznego wysunięcia obiektywu i obiekty, które znajdują się bliżej, widać dużo lepiej.

Funkcje funkcjonalne

Funkcja i anatomia mięśni okulomotorycznych są ze sobą powiązane. Ponieważ struktura została już poświęcona należytej uwagi, teraz przeanalizujemy bardziej szczegółowo funkcję tego typu tkanki mięśniowej, bez której człowiek nie może prawidłowo postrzegać otaczającego świata.

Główną cechą funkcjonalną jest zdolność do zapewnienia pełnoprawnego ruchu gałek ocznych w różnych kierunkach:

Wprowadzanie w jednym punkcie, czyli na przykład ruch do nosa. Ta cecha jest zapewniona przez wewnętrzną linię prostą, a dodatkowo przez górną dolną linię z mięśniową tkanką Otting, to znaczy porusza się do strefy czasowej. Ta cecha jest przez zewnętrzną linię, dalej do górnego i dolnego mięśnia skośnego tkanyami.Dvizhenie się jest w związku z prawidłowego funkcjonowania górnego i dolnego mięśnia skośnego tipa.Dvizhenie prostym w dół ze względu na prawidłowe funkcjonowanie dolnego prostego i mięsień skośny górny.

Wszystkie ruchy są złożone i wzajemnie powiązane.

Ćwiczenia fizyczne

W każdej sytuacji ruch gałki ocznej może nastąpić, dlatego przy pierwszych przejawach odchylenia należy niezwłocznie skonsultować się ze specjalistą, który po dokładnym zbadaniu będzie mógł przepisać skuteczne leczenie. W większości przypadków choroby i patologie tkanki mięśniowej są chirurgicznie usuwane. Aby wykluczyć jakiekolwiek komplikacje i interwencje, należy przeprowadzić ciągły trening mięśni okulomotorycznych.

Ćwiczenie 1 - dla zewnętrznych mięśni. Aby rozluźnić nie tylko tkanki mięśniowe, ale także oczy, trzeba szybko mrugać przez pół minuty. Następnie zrelaksuj się i powtórz ćwiczenie ponownie. Pomaga po całodziennej pracy i długim siedzeniu przy komputerze Ćwiczenie 2 - dla mięśni wewnętrznych. Przed oczyma w odległości 0,3 m konieczne jest ustawienie palca i uważne patrzenie na niego przez kilka sekund. Następnie na zmianę zamknij oczy, ale nadal patrz na to. Następnie uważnie popatrz na czubek palca 3-5 sekund Ćwiczenie 3 - wzmocnienie głównych tkanek. Ciało i głowa powinny być nieruchome. Musisz przesunąć oczy w prawo, a następnie w lewo. Pominięcie powinno być maksymalne. Musisz wykonać ćwiczenie co najmniej 9-11 razy.

Mięśnie oka

Mięśnie oka są mięśniami niezbędnymi do skoordynowanych ruchów gałek ocznych, co zapewnia jakość, wolumetryczne widzenie.

U ludzi istnieje sześć mięśnie zewnątrzgałkowe: cztery z nich prosto i dwa ukośne, otrzymał swoją nazwę ze względu na specyficzny przebieg mięśni oczodołu, a także cech przywiązania do gałki ocznej. Praca mięśni jest kontrolowana przez trzy nerwy czaszkowo-mózgowe: okulomotoryczne, odwracające i blokujące. Wszystkie włókna mięśniowe tej grupy mięśni są bogate w zakończenia nerwowe, co zapewnia szczególną klarowność i dokładność ich ruchów.

Pracować mięśnie okoruchowe - liczne przykłady ruchów gałek ocznych jako jednokierunkowy (w górę, w dół, w prawo, w lewo) i rozbieżny (np redukcja oka do mostu). Istotą tych ruchów jest dobrze skoordynowana praca mięśni, dzięki której identyczne obrazy przedmiotów padają na te same części siatkówki - obszar plamki. Zapewnia to dobre widzenie i daje poczucie głębi przestrzeni.

Struktura mięśni oka

Osoba ma sześć mięśni gałki ocznej. Cztery proste mięśnie mają bezpośredni kierunek ruchu: wewnętrzny, zewnętrzny, dolny i górny. Dwie ukośne mięśnie oka mają ukośny kierunek ruchu i podobne przywiązanie do gałki ocznej (dolne i górne mięśnie skośne).

Początkiem wszystkich mięśni (z wyjątkiem dolnego ukośnego) jest ciasny pierścień tkanki łącznej otaczający zewnętrzny otwór kanału wzrokowego. Na samym początku pięć mięśni tworzy muskularny lejek, z nerwem wzrokowym, który przez nie przechodzi, naczyniami krwionośnymi i nerwami. W trakcie ruchu górny mięsień skośny stopniowo odchyla się do wewnątrz i do góry, podążając za blokiem, w którym przechodzi do ścięgna, rzucany przez pętlę bloku. W tym momencie zmienia kierunek na ukośny i przywiązuje się do górnej zewnętrznej ćwiartki gałki ocznej, znajdującej się pod górną częścią mięśnia prostego. Ścieżka dolnym mięśniem skośnym rozpoczyna się w dolnej wewnętrznej krawędzi oczodołu i rozciąga się na zewnątrz i do tyłu, podczas gdy w dolnej mięśnia prostego, gdzie włókna mięśniowe są mocowane w dolnym zewnętrznym kwadrancie gałki ocznej.

Kiedy zbliżamy się do gałki ocznej, w mięśniach pojawia się napięta kapsułka - osłonka czopowa, którą łączą się z twardówką w różnych odległościach od rąbka. Bliżej limbus, mięsień wewnętrzny jest przywiązany do rąbka, następnie górna linia jest przywiązana. Mięśnie skośne mają nieco inne zwichnięcie, są one przymocowane do gałki ocznej za równikiem do równika, czyli w połowie długości gałki ocznej.

Nerw okoruchowy jest odpowiedzialny za pracę górnych, wewnętrznych, dolnych prostych i dolnych mięśni skośnych. Zewnętrzny prosty mięsień jest zapewniony przez nerw wychodzący, a górny skośny przez blok nerwowy. Osobliwością nerwowej regulacji mięśni okoruchowych jest to, że jedna gałąź nerwu ruchowego jest w stanie kontrolować pracę tylko niewielkiej liczby włókien mięśniowych, co zapewnia maksymalną dokładność ruchów gałek ocznych.

Ruch gałki ocznej zależy częściowo od charakterystyki przywiązania mięśni. Miejsce przyłączenia zewnętrznych i wewnętrznych mięśni rectus znajdują się na płaszczyźnie poziomej, gałki ocznej, który umożliwia jej ruch poziomy: obrócić do nosa - zmniejszenie wewnętrznego mięśnia prostego, zwracamy się do świątyni - zmniejszenie bocznego mięśnia prostego.

Dolne i górne proste mięśnie zapewniają pionowe ruchy gałek ocznych, jednak ze względu na to, że linia przywiązania mięśni jest nieznacznie skośna w stosunku do kończyny, jednocześnie z ruchem oka wzdłuż pionu, jest również ruch do wnętrza.

Zmniejszenie skośnych mięśni powoduje dość skomplikowane ruchy, co wynika ze specyfiki ich umiejscowienia i przywiązania do twardówki. Górny mięsień skośny może obniżyć oko i odwrócić go na zewnątrz, podczas gdy dolny ukośny mięsień podnosi oko i wyciąga go na zewnątrz.

Ponadto dolne i górne mięśnie prostownika oka, wraz z ukośnymi mięśniami, zapewniają małe ruchy gałek ocznych w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara i przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Dobra regulacja nerwowa i dobrze skoordynowana praca mięśni oka umożliwiają złożone ruchy, dzięki którym zapewnia się objętość i obuoczność widzenia, a jego jakość jest zwiększona.

Metody diagnozowania stanu mięśni okulomotorycznych

• Definicja ruchliwości oczu z oceną kompletności ruchów podczas śledzenia poruszającego się obiektu.

• Strabometria - ocena stopnia lub kąta odchylenia od środkowej linii gałki ocznej ze strzykiem.

• Testowanie z naprzemiennym przykrywaniem jednego i drugiego oka w celu określenia ukrytej postaci zeza - heterofii oraz z oczywistym zezowaniem, które decyduje o jej wyglądzie.

• Diagnostyka USG - wykrywanie zmian w mięśniach gałki ocznej w bezpośrednim sąsiedztwie gałki ocznej.

• Rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, są wykorzystywane do wykrywania zmian w mięśniach gałki ocznej przez cały czas.

Objawy chorób mięśni oka

• Podwojenie - występuje w przypadku oczywistego zeza lub wyrazistego zeza w formie utajonej.

• Oczopląs - występuje, gdy zdolność oka do naprawy przedmiotów.

Struktura i cechy unerwienia mięśni oka

Ruch gałki ocznej w różnych kierunkach zapewnia objętość i jakość naszej wizji. Z kolei ruchy oka odpowiadają całkowicie mięśniom oka. Mięśnie okulomotoryczne znajdują się wokół gałki ocznej, jest ich sześć. Obejmują one dwa skośne i cztery proste mięśnie oka, otrzymały swoją nazwę ze względu na specyfikę ich położenia na orbicie.

Praca mięśni oka kontrolowana jest przez trzy nerwy czaszkowo-mózgowe - odpływ, okulomotor i blok. Włókna mięśniowe mięśni gałki ocznej człowieka są wyposażone w zakończenia nerwowe, co zapewnia wykonanie wszystkich ruchów z maksymalną jasnością i dokładnością.

Specjalna struktura mięśni okoruchowych i ich anatomiczne umiejscowienie pozwala gałkom ocznym wykonywać różne ruchy. Jednokierunkowe ruchy obejmują przesuwanie gałki ocznej w prawo, w górę, a także w lewo, w dół. Wielokierunkowy ruch ludzkiego oka - to ich zmniejszenie lub osłabienie w wykonywaniu pracy, która wymaga maksymalnej jasności widzenia. Istotą całego ruchu jest to, że wszystkie mięśnie naszego gałki ocznej pracował harmonijnie, co prowadzi do tej samej penetracji widzialnego obrazu w obszarze plamki żółtej siatkówki, zapewniając w ten sposób wyraźną wizję i sens całej głębi przestrzeni.

Struktura mięśni oka - główne cechy

Struktura mięśni okulomotorycznych zapewnia ich bezpośrednie umiejscowienie na orbicie. Dwa skośne mięśnie mają swoją nazwę w okulistyce ze względu na to, że zawsze przylegają do gałki ocznej pod kątem i znajdują się ukośnie na orbicie. Mięśnie skośne są dwojakiego rodzaju: są tu górne i dolne mięśnie skośne.

Wszystkie mięśnie gałki ocznej, oprócz dolnego ukośnego, pochodzą z ciasnego pierścienia tkanki łącznej, który otacza otwór kanału wzrokowego. Przed miejscem jego powstania 5 mięśni oka tworzy specjalną strukturę - lejek do mięśni oczu. Wewnątrz lejka mięśniowego znajduje się nerw wzrokowy i naczynia krwionośne przechodzące przez niego. Z leja mięśniowego górny mięsień skośny stopniowo zaczyna zmieniać swoją pozycję, zbaczając do wewnątrz i do góry, i cofa się do bloku oka.

W tym momencie górny mięsień skośny wchodzi w ścięgno, które następnie jest przenoszone przez pętlę bloku ocznego. Następnie ścięgno przyczepia się w górnym kwadrancie gałki ocznej w miejscu pod prostym górnym mięśniem, gdzie zmienia swój kierunek anatomiczny na ukośny. Niższy ukośny mięsień oczny powstaje na dolnej wewnętrznej krawędzi kosteczek słuchowych, następnie porusza się tam iz powrotem, całkowicie pod mięśniem prostym. Jest on zamocowany na orbicie przez dolny mięsień skośny w obszarze dolnej, ćwiartki gałki ocznej.

Zbliżając się do gałki ocznej, mięśnie okulomotoryczne są otoczone od góry gęstą kapsułką, którą określa się terminem "osłona czopowa". Mięśnie gałki ocznej łączą się z twardówką, z rąbka w różnych odległościach. Najbliższa prosta do kończyny to mięsień wewnętrzny mięśnia prostego, górna linia jest najdalsza. Mięśnie skośne, zarówno górne, jak i dolne, są przymocowane do gałki ocznej nieco za plecami równika - środek długości.

Unerwienie mięśni gałki ocznej odbywa się za pomocą kilku nerwów. Nerw okoruchowy jest odpowiedzialny za operację górnej, wewnętrznej, a także dolnej linii i dolnego skośnego mięśnia. Unerwienie zewnętrznego mięśnia prostego jest zapewnione przez nerw cofający oko. Unerwienie górnego ukośnego jest możliwe dzięki blokowi nerwu oka. Owo unerwienie oka ma charakterystyczną cechę - jedna gałąź nerwu ruchowego jest odpowiedzialna za działanie minimalnej ilości włókien mięśniowych. Pozwala to osiągnąć maksymalną klarowność i dokładność ruchów wykonywanych przez oczy.

Wszystkie ruchy gałki ocznej zawsze zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób mięśnie okulomotoryczne są zamocowane na orbicie - poprzecznie lub wzdłużnie.

Te miejsca, w których przymocowane są zewnętrzne i wewnętrzne mięśnie prostego oka, pokrywają się na orbicie z poziomą płaszczyzną całej gałki ocznej. Taka struktura zapewnia możliwość ruchu w poziomie w poziomie. Podłużne wewnętrzne mięśnie prostownika umiejscowione z boku, ze skurczem, zapewniają obrót oczu do nosa. Wewnętrzny podłużny mięsień prosty gałki ocznej zapewnia zwrócenie oka do skroni.

Poprzeczne górne i dolne mięśnie otaczają oko od dołu i od góry. Jeśli mięśnie poprzeczne zostaną osłabione, a wzdłużnie mocne, wtedy oko zostanie rozciągnięte do przodu. Jeśli przeciwnie, podłużny słaby i poprzeczny silny, to oko spłaszczone jest w płaszczyźnie pionowej. Bliskość widzenia w pobliżu zapewnia redukcję poprzecznych mięśni okulomotorycznych. Jeśli chcesz spojrzeć w dal, wtedy mięśnie podłużne będą działać.

Funkcje dolnych i górnych bezpośrednich mięśni oka są głównie w celu zapewnienia ruchu oka pionowo. Ale ponieważ linia mocowania mięśni jest nieco ukośna w stosunku do linii kończyny samego oka, porusza się niemal równocześnie z pionowym ruchem oczu.

Zmniejszenie skośnych mięśni zapewnia wykonanie bardziej złożonych ruchów. Jest to możliwe ze względu na specyfikę ich przywiązania do twardówki i ze względu na szczególne położenie na orbicie. Opuszcza oczy i obraca górny ukośny mięsień na zewnątrz. Podnosi i odbiera z zewnątrz - dolne, ukośne mięśnie oczu.

Również dolne i górne mięśnie odbytnicy ludzkiego oka i skośne mięśnie oka zapewniają nieznaczne skręty gałki ocznej wokół, to znaczy zgodnie z ruchem wskazówek zegara i odpowiednio przeciw niej. Dobre unerwienie nerwowe i harmonijna praca, którą wykonują mięśnie gałki ocznej, pozwalają wykonywać złożone ruchy - jednostronne i skierowane w różnych kierunkach. Zapewnia to obuoczność, to znaczy objętość widzenia i poprawia jego jakość.

Dodatkowe mięśnie

W gałce ocznej biorą udział mięśnie otaczające lukę oczną. Najważniejszą z tej grupy ludzkich mięśni jest okrągła mięsień oka.

Okrągły mięsień oka ma specjalną strukturę, reprezentowaną przez trzy części, w tym oczną, łzową i starczą. Zmniejszenie mięśnia okulistycznego powoduje wygładzenie bruzd poprzecznych w okolicy czoła, obniżenie brwi i zwężenie szczeliny ocznej. Skurczenie odwiecznej części mięśnia powoduje całkowite zamknięcie szczeliny ocznej. Zmniejszenie części łzowej prowadzi do rozszerzenia worka łzowego.

Łącząc wszystkie trzy części okrągłego mięśnia znajdują się na elipsie gałki ocznej. Początek wszystkich części tego mięśnia jest brany pod kątem przyśrodkowym oka na kościach. Unerwienie mięśnia okrężnego wykonywane jest przez gałąź nerwu twarzowego.

Mięśnie oka to mięśnie gładkie, które z kolei dzielą się na unitarne (trzewne) i wielonocne. Wielonarodowe mięśnie oka obejmują rzęski (rzęski) i mięsień tęczówki. Mięsień rzęskowy znajduje się wokół soczewki oka ludzkiego, a jego struktura zapewnia schronienie. Przy relaksacji mięśnie oka rzęskowego są w stanie przenosić obrazy odległych obiektów do siatkówki. Przy skurczu mięsień rzęskowy prowadzi do zwiększenia wypukłości soczewki, a przedmioty znajdujące się blisko oka stają się wyraźnie widoczne.

Metody diagnozowania zaburzeń w funkcjonowaniu mięśni oka

W celu identyfikacji uszkodzeń mięśni oczu różnych testów stosowanych w okulistyce i badań instrumentalnych.

  • Ruchliwość oczu jest oceniana podążając za okiem za przenoszonym obiektem.
  • Strabometry ujawnia stopień odchylenia gałki ocznej, który jest zwykle w zeza.
  • Utajony strabismus (heterofory) określa się na przemian testem z pokryciem każdego oka.
  • Diagnostyka USG pozwala określić zmiany w mięśniach okoruchowych, które znajdują się obok gałki ocznej.
  • Wykrywanie zmian w nerwach okulomotorycznych pozwala na wykonanie tomografii komputerowej lub MRI.

Mięśnie gałki ocznej i ich funkcje okoruchowe

Oko jest ważne narządy zmysłów, co daje nam możliwość zobaczenia i cieszyć kolory otaczającego nas świata, więc kiedy istnieją choroby oczu - to powoduje poważne problemy w naszych mięśniach zhizni.Funktsii gałki ocznej - w koncercie włączyć obu oczu, zapewniając harmonijne dzieło je tak, że obraz rzutowany na tych samych części siatkówki (strefy plamki żółtej) obu narządów wzroku, zapewniające dobre widzenie i uczucie objętości obrazu.

Oko i jego narządy ruchowe

Składa się z następujących głównych części:

  • gałka oczna, która otrzymuje odbicie widoczne obiekty światło i przekształcenie go w informację dla mózgu;
  • nerw wzrokowy, który przekazuje informacje o obrazie do mózgu;
  • mięśnie oka obracają gałkę oczną w kierunku widzenia.

Mięśnie oczu są narządami oka, odpowiedzialny za zdolność gałki ocznej do obracania się w kierunku badanego obiektu. Znajdują się one na orbicie i są przymocowane do twardówki (zewnętrznej powłoki gałki ocznej).

Odbieramy sygnały z mózgu przez trzy nerwy okoruchowe, mięśnie gałki ocznej, upewniając się, że obraca się we właściwym kierunku.

Wyróżniający sześć mięśni okulomotorycznych:

Proste mięśnie są wywoływane, ponieważ przesuwają gałkę oczną w kierunku do przodu i do dołu, w lewo i w prawo. Pochylenie zapewnić zwrot jabłko wokół własnej osi. Razem umożliwiają naszemu organowi widzenia wykonywanie złożonych ruchów obrotowych.

Z kolei proste mięśnie oka są podzielone na:

Szaszłyki dzielą się na:

Cechy struktury układu ruchu gałek ocznych

Wszystkie mięśnie okulomotoryczne (z wyjątkiem dolnego ukośnego) są połączone z łącznym chrząstkowym pierścieniem w górnej części kanału wzrokowego w głębi dolnej części oka, tworząc specjalną strukturę - muskularny lejek, wewnątrz, które przechodzą przez nerw wzrokowy i naczynia krwionośne, które zasilają gałkę oczną.

Opuszczając lejek, zbliżają się do twardówki oka i przyczepiają się do niej. Górny ukośny przechodzi w ścięgno, które jest rzucane przez pętlę bloku ocznego i przymocowany do gałki ocznej pod dolną linią. Łączenie mięśni gałki ocznej z centralnym systemem nerwowym odbywa się za pomocą kilku nerwów:

Nerw okoruchowy Steruje on bezpośrednie górny, dolny i wewnętrzne mięśnie okoruchowe i gorszy i gorszy rectus ukośne. Do pracy na zewnątrz prosto odpowiada abducens i nerw boczny - dla obniżki w górnej skośnego. To oddzielenie funkcji zarządzania zapewnia dokładność koordynacji ruch oczu.

Cecha przywiązania do twardówki mięśnie zewnętrzne i wewnętrzne daje im możliwość, aby włączyć oczy w kierunku poziomym: ograniczenie rotacji wewnętrznej przyczyny bezpośrednie w kierunku nosa, kosmicznej - w kierunku kości skroniowej.

Pionowe ruchy oczu są zapewniane przez skurcz prostych prostych mięśni dolnych i górnych, ale z uwagi na to, że punkty mocowania znajdują się pod kątem do poziomej osi oka, równocześnie z ruchem wzdłuż pionowego ruchu pojawia się wewnątrz.

Zapewniają mięśnie skośne raczej skomplikowane ruchy oczu: Z pomocą gorszej skośnego - opuszczanie i obracając wewnątrz, górną - podnoszenia i obracania się. Dobrze skoordynowana praca zespołowa jest prostaa skośne mięśnie pozwalają wykonywać obroty z oczami na i przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.

Choroby spowodowane nieprawidłową pracą mięśni oka

Naruszenie prawidłowego funkcjonowania elementów ruchowych oczu może prowadzić do takich chorób:

  • zez - asymetryczna pozycja oczu;
  • niedowład - niepełnosprawność mięśni okulomotorycznych;
  • oczopląs - mimowolne wahania oczu;
  • myasthenia gravis - osłabienie mięśni;
  • zaburzenia widzenia (krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm).

Ćwiczenie mięśni oczu

Jednym ze sposobów zapobiegania chorobom jest trenowanie mięśni oka. Ćwiczenia na trening mięśni powinny być wykonywane w połączeniu z ćwiczeniami fizycznymi, połączonymi z gimnastyką oddechową i ćwiczeniami relaksacyjnymi.

Aby poprawić widzenie i zapobiegać chorobom oczu, wielu znanych naukowców - okulistów, opracowało różne zestawy ćwiczeń wzmacniających mięśnie. Wśród nich można wymienić system amerykańskiego okulisty Williama Horatio Batesa.

W wyniku badań, dr Bates stwierdził, że podstawą chorób oczu, aw szczególności słabym wzroku jest chroniczne przemęczenie mięśni ocznych, więc podstawą jego metody polega na sprawowaniu swojego wypoczynku. Bates uważała, że ​​całkowite złagodzenie można osiągnąć poprzez rozluźnienie psychiki.

Metoda dr Bates opiera się na następujących ćwiczeniach:

  • palming;
  • reprezentacja umysłowa;
  • pamięć;
  • wizualizacja;
  • Solaryzacja.
  • wizualizacja;
  • Solaryzacja.

Palming to rozluźnienie oczu, przykrytych dłońmi.

Usiądź wygodnie na krześle, zrelaksuj się, wyprostuj plecy, trzymaj głowę prosto, oddychaj gładko i spokojnie. Skieruj swój wzrok na obiekt przed tobą, patrząc na niego. Następnie delikatnie zamknij oczy i połóż skrzyżowane dłonie na oczach tak, aby leżały jak łuki okularów na grzbiecie nosa, połóż łokcie na stole. Zanurz się w odprężeniu i miłych wspomnieniach. Następnie wyobraź sobie czarny ekran przed gazami. Im czarny kolor, który możesz sobie wyobrazić, tym więcej odprężenia osiągniesz.

Umysłowy widok.

W czasie palowania wyobraź sobie przed ekranem kolorowy ekran, na przemian zmieniając kolory: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, niebieski, fioletowy. Czas prezentacji kolorów - nie więcej niż sekundę. Czas trwania ćwiczenia powinien wynosić 5 - 10 minut.

Wspomnienia.

Batesy wierzyła, że ​​podczas przyjemnych wspomnień układ nerwowy rozluźnia się, a wraz z nim nasze ciała wzroku. Usiądź wygodnie, zrelaksuj się, oddychaj gładko, zasłoń oczy jak podczas palowania i zanurz się w przyjemnych wspomnieniach swojego życia.

Wizualizacja.

Wykonując palming, podczas relaksu, wyobraź sobie stół do sprawdzania wzroku, jakbyś widział dobrze wszystkie linie.

Solaryzacja.

Batesy wierzyła, że ​​słońce jest źródłem energii dla oczu i że nie boją się jasnego słońca, często powinny być wystawione na działanie promieni słonecznych. O wschodzie lub zachodzie słońca spójrz na słońce, a następnie zamknij oczy dłońmi jak palmy, aby pochłaniały energię słońca.

Opisane ćwiczenia powinny być wykonywane codziennie, ale tak często, jak to tylko możliwe. W swoich książkach, dr Bates pisze, że ta metoda pomogła poprawić widzenie w krótkowzroczności, nadwzroczności, astygmatyzmu i zeza wielu jego pacjentów, wykonując codziennie sprawuje możliwe jest pozbycie się dolegliwości oczu.

Mięśnie okulomotoryczne ♥

Aparat okulomotoryczny - złożony mechanizm sensomotoryczny, którego znaczenie fizjologiczne określają dwie główne funkcje: motoryczna (motoryczna) i sensoryczna (czuciowa).

Funkcja motoryczna aparatu okoruchowego zapewnia prowadzenie obu oczu, ich wizualne osie i centralne ubytki siatkówki na obiekcie utrwalania, czuciowy - połączenie dwóch jednookularowych (prawych i lewych) obrazów w jeden wizualny obraz.

Unerwia mięśnia okulomotorycznego z nerwami czaszkowymi determinuje ścisły związek patologii neurologicznej i ocznej, co wymaga kompleksowego podejścia do diagnozy.

Ze względu na rozbieżność oczodołów, stały bodziec do przywodzenia (w celu zapewnienia ortoforezy) wyjaśnia fakt, że mięsień przyśrodkowy prostaty jest najpotężniejszym z prostych mięśni oka. Zniknięcie bodźca do konwergencji w początkach amaurozy prowadzi do wyraźnego odchylenia ślepego oka od świątyni.

Wszystkie prostego i skośnego początek na głębokości oczodołu na wspólnym pierścieniem ścięgna (anulus tendineus communis), przymocowaną do klinowej kość i okostną wokół przewodu optycznego, a częściowo na krawędziach szczeliny oczodołu. Pierścień ten otacza nerw wzrokowy i tętnicę oczną. Całkowitej pierścienia ścięgna mięśni rozpoczyna również podnoszenie górnej pokrywy (m. Dźwigacza powieki górnej Superioris). Znajduje się on w orbicie górnego mięśnia prostego gałki ocznej, a kończy się w górnej powiece grubsze. mięśni bezpośredni prowadzony wzdłuż odpowiednich ścian oczodołu, po obu stronach tarczy nerwu wzrokowego, tworząc mięśni lejka przebić osłonę gałki ocznej (pochwy bulbi) ścięgien i krótkie tkaniny przed twardówki równika, w pewnej odległości 5-8 mm od krawędzi rogówki. Bezpośredni mięśni gałki ocznej jest obracany o dwóch wzajemnie prostopadłych osiach pionowej i poziomo (poprzecznie).

Ruch gałki ocznej, są wykonywane za pomocą sześciu mięśni oka: cztery linie - zewnętrzną i wewnętrzną (m. Mięsień prosty externum, m.rectus internum), górne i dolne (m.rectus Superior, m.rectus niższe) i dwa ukośne - górna i dolna ( m.obliguus superior, m.obliguus underferior).

Górna skośna mięsień oka powstaje w pierścieniu ścięgna mięśnia górnego i wewnętrznego prostownika i biegnie do przodu do chrząstki bloku położonego w prawym górnym rogu orbity na jej krawędzi. Na bloku mięsień zamienia się w ścięgno, a przechodząc przez blok, obraca się do tyłu i na zewnątrz. Znajduje się pod górną częścią mięśnia prostego, jest przymocowany do twardówki poza pionowym południkiem oka. Dwie trzecie całkowitej długości mięśnia skośnego znajduje się między wierzchołkiem orbity a blokiem, a jedna trzecia znajduje się między blokiem a miejscem przywiązania do gałki ocznej. Ta część górnego mięśnia skośnego określa kierunek ruchu gałki ocznej, gdy jest ona skurczona.

W przeciwieństwie do pięciu wymienionych mięśni dolny ukośny mięsień oka nizhnevnutrennego rozpoczyna się na krawędzi oczodołu (w nosowo-łzowy kanału obszar wejściowy) jest na zewnątrz tylnej orbity pomiędzy ścianą i dolnej mięśnia prostego kierunku bocznego mięśnia prostego i jest przymocowany pod wachlarzowy twardówki w posteroexternal towarowym gałki ocznej, na poziomie poziomej południka oka.

Z powięziowej błony mięśni okulomotorycznych i kapsułki czopowej znajdują się liczne pasma do ścian orbity.

Aparat powięziowo-mięśniowy zapewnia stałą pozycję gałki ocznej, zapewnia gładkość ruchów.

Niektóre elementy anatomii zewnętrznych mięśni oka

Mięśnie oka - struktura i funkcja

Mięśnie oka składają się z włókien mięśni poprzecznie prążkowanych. Ich rolą jest skoordynowany ruch gałki ocznej, aby zapewnić najbardziej przejrzystą i jasną wizję otaczającego świata.
Wybierz kilka mięśni oka:

  • Górny ukośny;
  • Górna linia prosta;
  • Niższe pochylenie;
  • Dolna linia;
  • Boczne proste;
  • Linia środkowa.

Zgodnie z nazwą każdego z mięśni łatwo zrozumieć, w jakim obszarze się znajduje. Aby zapewnić współdziałanie włókien mięśniowych, dochodzi do ich unerwienia od centralnych struktur mózgu. Do jego realizacji wykorzystuje się trzy nerwy czaszkowe:

Struktura mięśni oka

Pięć z sześciu mięśni okoruchowych (z wyjątkiem dolnego skośnego) pochodzi z pierścienia włóknistego, który ma gęstą teksturę i znajduje się wokół nerwu wzrokowego. Początkowo mięśnie mają kształt lejka, którego szeroka część skierowana jest w stronę gałki ocznej.

Następnie proste mięśnie kontynuują ruch, podczas gdy mięśnie skośne zmieniają kierunek i krzyżują się ze specjalnym blokiem kostnym.

Na zewnątrz wiązki włókien mięśniowych są pokryte osłoną czopową, która składa się z tkanki łącznej. Ta powłoka częściowo wnika w twardówkę, co ułatwia ruch gałki ocznej w różnych kierunkach.

Fizjologiczna rola mięśni oka

Główną funkcją aparatu mięśniowego oka jest silnik, który pozwala dostroić się do badania obiektu. Aby wyraźnie skupić promienie na siatkówce, a informacje o obrazie objętościowym zostały przesłane do mózgu, włókna mięśniowe synchronicznie się zmniejszają, pomagając uzyskać informacje o świecie zewnętrznym.
Aby urządzenie muskularne mogło normalnie funkcjonować, muszą być spełnione dwa warunki:

  • Włókna mięśniowe powinny mieć normalną strukturę;
  • Włókna nerwowe, które pasują do mięśni, powinny również działać normalnie.

Po przeniesieniu impulsu nerwowego z centralnych części mózgu, rozprzestrzenia się on poprzez odpowiednie włókna i prowadzi do zmniejszenia niezbędnych mięśni i rozluźnienia innych. W wyniku tego następuje wymagany ruch gałki ocznej.

Wideo o budowie mięśni oka

Objawy porażki mięśni oka

W patologicznym uszkodzeniu układu mięśniowego pojawiają się następujące objawy:

  • Diplopia, która jest związana z naruszeniem widzenia obuocznego;
  • Oczopląs (mimowolny ruch gałki ocznej), w wyniku czego upośledzona jest umiejętność utrwalania wzroku w jednym punkcie;
  • Bolesne odczucia w rejonie orbity, w głowie, której przyczyną jest stały skurcz mięśni.

Metody diagnozy w pokonaniu mięśni oka

Jeżeli podejrzewa się aparat mięśniowy oka, należy wykonać następujące procedury diagnostyczne:

  1. Badanie aktywności ruchowej oka za pomocą śledzenia ruchomego obiektu.
  2. Strabometria, pomagająca ustalić stopień zeza przez pomiar stopnia odchylenia od osi centralnej.
  3. Wyjaśnienie typu zeza, gdy jedno z oczu jest na przemian zamknięte.
  4. Badanie ultrasonograficzne mięśni i innych sąsiednich struktur.
  5. CT, który ma więcej informacji niż ultradźwięki.
  6. Elektroneuromyografia.

Na koniec warto jeszcze raz przypomnieć, że włókna mięśniowe działają wspólnie ze względu na dobre unerwienie, które odbywa się z trzech źródeł (nerwy czaszkowe). W wyniku tej pracy mięśni oka i innych struktur oka, następuje wyraźne ogniskowanie promieni w obszarze plamki powłoki siatki. Ten warunek musi być przestrzegany, aby uzyskać jasny i obszerny obraz tematu. Przy powstawaniu odchyleń w pracy aparatu mięśniowego dochodzi do upośledzenia funkcji wzrokowych, w celu ustalenia stopnia i charakteru, dla których konieczne jest przeprowadzenie wyszukiwania diagnostycznego przy użyciu specjalnego sprzętu.

Choroby aparatu mięśniowego oka

Mięśniowe urządzenie gałki ocznej najczęściej podlega następującym patologiom:

  • Miastenia gravis (osłabienie układu mięśniowego);
  • Paraliż mięśni, związany z organicznym uszkodzeniem struktur ośrodkowego układu nerwowego (torbiel, guz, ropień, udar).
  • Skurcz mięśni, któremu towarzyszy stałe napięcie mięśni w wyniku procesów zapalnych;
  • Wrodzone nieprawidłowości aparatu mięśniowego (aplazja, niedorozwój).