Struktura ludzkich oczu

Ryc. 1. Ludzkie oko (cięcie gałki ocznej w płaszczyźnie poziomej, półschematyczne): 1 - rogówka; 2 - komora przednia; 3 - mięsień rzęskowy; 4 - ciało szkliste; 5 - skorupa siatkowa; 6 - rzeczywiste naczyniówki; 7 - twardówka; 8 - nerw wzrokowy; 9 - perforowana płytka twardówkowa; 10 - linia zębata; 11 - ciało rzęskowe; 12 - kamera tylna; 13 - spojówka gałki ocznej; 14 - tęczówka; 15 - soczewka.

Ludzkie oko składa się z gałki ocznej (właściwie oka), połączonej nerwem wzrokowym z mózgiem i aparatu pomocniczego (powieki, narządy łez i mięśnie poruszające gałką oczną). (Fig. 1) kształt gałki ocznej jest całkowicie prawidłowe kulisty kształt: przednio-tylna wielkość dorosłego średnio 24,3 mm w pionie - 23,4 mm, a pozioma - 23,6 mm; rozmiar gałki ocznej może być większy lub mniejszy, co jest ważne dla tworzenia siły refrakcyjnej oka - jego załamania (patrz krótkowzroczność, nadwzroczność).

Ściany oka składają się z trzech koncentrycznie ułożonych skorup - zewnętrznej, środkowej i wewnętrznej. Otaczają zawartość gałki ocznej - soczewki, ciała szklistego, płynu wewnątrzgałkowego (wodnistej wilgoci). Zewnętrzną powłoką oka jest nieprzezroczysta twardówka lub brzuch, zajmujący 5 / 6 jego powierzchnia; w przedniej części łączy się z przeźroczystą rogówką. Razem tworzą one rogówkę-twardówkę kapsułki oka, która będąc najbardziej gęstą i elastyczną zewnętrzną częścią oka, pełni funkcję ochronną, tworząc szkielet oka. Twardówka jest utworzona z gęstych włókien tkanki łącznej, jej grubość wynosi średnio około 1 mm.

Twardówka jest silnie przerzedzona w okolicy tylnego słupka oka, gdzie przechodzi w płytkę kratki, przez którą przechodzą włókna tworzące nerw wzrokowy oka. W przedniej części twardówki, prawie na granicy jej przejścia do rogówki, położono okrągłą zatokę, tzw. kanał (nazwisko niemieckiego anatoma F. Schlemma, który pierwszy go opisał), który uczestniczy w odpływie płynu śródgałkowego. Z przodu twardówki pokrywa cienka błona śluzowa - spojówka, która przechodzi z powrotem do wewnętrznej powierzchni górnej i dolnej powieki.

Rogówka ma przednią wypukłą i tylną wklęsłą powierzchnię; jego grubość w środku wynosi około 0,6 mm, na obwodzie - do 1 mm. Zgodnie z właściwościami optycznymi rogówki - najpotężniejszym środowiskiem refrakcyjnym oka. To także rodzaj okna, przez które promienie światła wpadają w nasze oczy. W rogówce nie ma naczyń krwionośnych, jest ona zasilana przez dyfuzję z układu naczyniowego znajdującego się na granicy między rogówką a twardówką. Ze względu na liczne zakończenia nerwowe znajdujące się w powierzchniowych warstwach rogówki, jest najbardziej wrażliwą zewnętrzną częścią ciała. Nawet lekkie dotknięcie powoduje odruchowe natychmiastowe zamknięcie powiek, co zapobiega przedostawaniu się ciał obcych do rogówki i chroni ją przed zimnem i uszkodzeniami termicznymi.

Bezpośrednio za rogówką znajduje się przednia komora oka - przestrzeń wypełniona klarownym płynem, tzw. wilgotność komory, która jest zbliżona składem chemicznym do płynu mózgowo-rdzeniowego (patrz płyn mózgowo-rdzeniowy). Przednia komora ma centralny (2,5 mm głębokości) i obwodowe części - kąt przedniej komory oka. W tym dział włączona formacji zawierającej przeplatane włókna włóknistych z otworami, przez które wilgoć minut komory jest filtrowane w kanał Schlemma, a następnie - w splotu żylnego znajduje się we wnętrzu i na powierzchni twardówki. Z powodu odpływu wilgoci z komory ciśnienie wewnątrzgałkowe utrzymuje się na normalnym poziomie. Tylna ściana przedniej komory jest tęczówką; w jego centrum znajduje się źrenica - okrągły otwór o średnicy około 3,5 mm.

Iris ma strukturę gąbczastą i zawiera pigment, w zależności od ilości i grubości skorupy, kolor oczu może być ciemny (czarny, brązowy) lub jasny (szary, niebieski). W tęczówce są również dwa mięśnie, rozszerzające i zwężające źrenicę, który służy jako otwór układu optycznego oka - świetle zwęża (bezpośrednia reakcja na światło), osłaniając oczy przed silnym bodźcem światła, poszerzając (odwrotną reakcję na światło) w ciemności, dzięki czemu złapać bardzo słabe promienie światła o jasności.

Tęczówka przesuwa się do ciała rzęskowego, składającego się ze złożonej części przedniej, zwanej koronoidalnym ciałem rzęskowym i płaskiej części tylnej, która wytwarza płyn wewnątrzgałkowy. W złożonej części znajdują się procesy, do których przymocowane są cienkie więzadła, które następnie trafiają do soczewki i tworzą jej urządzenie do zawieszania. W ciele rzęskowym znajduje się mięsień mimowolnego działania biorący udział w umiejscowieniu oka. Płaskiej części ciała rzęskowego wchodzi naczyniówkę prawie przylega do całej wewnętrznej powierzchni twardówki, składające się z naczyń o różnej klasy, który jest około 80% krwi wprowadzanego do oka. Tęczówka, ciało rzęskowe i błona naczyniowa tworzą razem środkową powłokę oka, zwaną układem naczyniowym. Wewnętrzna powłoka oka - siatkówka - aparat receptorowy (receptorowy) oczu.

Zgodnie z anatomiczną strukturą siatkówka składa się z dziesięciu warstw, z których najważniejszą jest warstwa komórek wzrokowych składająca się z komórek wyczuwających światło - komórek pręcików i stożków, które również realizują percepcję koloru. W nich fizyczna energia promieni świetlnych wchodzących do oczu zostaje przekształcona w impuls nerwowy, który jest przekazywany wzdłuż ścieżki wzrokowo-nerwowej do potylicznej części mózgu, gdzie powstaje obraz wizualny.

W centrum siatkówki znajduje się obszar żółtej plamki, która wytwarza najbardziej delikatną i zróżnicowaną wizję. W nosowej połówce oczka siatki, około 4 mm od żółtej plamki, znajduje się miejsce wyjścia nerwu wzrokowego, tworzące dysk o średnicy 1,5 mm. Ze środka tarczy nerwu wzrokowego dochodzą tętnice i żyły, które dzielą się na gałęzie rozmieszczone niemal na całej powierzchni skorupy siatki. Wnęka oka wykonana jest z soczewki i ciała szklistego.

Soczewka soczewkowa - jedna z części urządzenia dioptrycznego oka - znajduje się bezpośrednio za tęczówką; między jego przednią powierzchnią a tylną powierzchnią tęczówki znajduje się przestrzeń w kształcie szczeliny - tylna komora oka; Podobnie jak z przodu, jest wypełniona wodnistą wilgocią. Soczewka składa się z torby utworzonej przez przednią i tylną kapsułę, wewnątrz której osadzone są włókna, które nakładają się na siebie. W soczewce nie ma naczyń i nerwów. Ciało szkliste - bezbarwna galaretowata masa - zajmuje większą część wnęki oka. Z przodu jest przymocowany do obiektywu, z boku iz tyłu - do muszli siatki.

Ruch gałek ocznych jest możliwy dzięki aparatowi składającemu się z 4 prostych i 2 skośnych mięśni; wszystkie zaczynają się od włóknistego pierścienia na wierzchołku orbity (patrz Orbit), a rozszerzając się jak wachlarz, wplatają się w twardówkę. Skurcze poszczególnych mięśni oka lub ich grup zapewniają skoordynowane ruchy gałek ocznych. (LA Katsnelson)

Różne kolory normalnej tęczówki

Mięśnie oka

Mięśnie oka: 1 - mięsień unoszący górną powiekę; 2 - górny mięsień skośny; 3 - górny mięsień prosty; 4 - mięsień zewnętrzny mięśnia prostego; 5 - mięsień wewnętrzny prostaty; 6 - nerw wzrokowy; 7 - dolny mięsień prosty; 8 - dolny mięsień skośny.

Okulistyczne badanie dna oka z oftalmoskopem

Okulistyczne badanie dna oka z oftalmoskopem: 1 - żółta plama; 2 - dysk nerwu wzrokowego; 3 - żyły siatkówki; 4 - tętnice siatkówki.

Pionowe nacięcie przez oczodołu, gałkę oczną i powieki

Pionowe nacięcie przez oczodołu, gałkę oczną i powieki: 1 - górny mięsień oka oka; 2 - lifting mięśni górnej powieki; 3 - zatok czołowy (kość czołowa); 4 - soczewka; 5 - przednia komora oka; 6 - rogówka; 7 - górna i dolna powieka; 8 - uczeń; 9 - tęczówka; 10 - więzadło cynkowe; 11 - cielesne ciało; 12 - twardówka; 13 - naczyniówkowy; 14 - siatkówka; 15 - ciało szkliste; 16 - nerw wzrokowy; 17 - dolny mięsień oka prostaty.

Struktura struktury i zasada ludzkiego oka

loading...

Oczy mają złożoną strukturę, ponieważ zawierają różne systemy robocze, które wykonują wiele funkcji mających na celu zbieranie informacji i ich przekształcanie.

System wizualizacji jako całość, w tym oczu i ich wszystkich składników biologicznych, ponad 2 miliony obejmuje jednostek składowych, które obejmują siatkówki, soczewki, rogówki, zajmują ważne miejsce nerwy, naczynia krwionośne i naczynia włosowate, irysa, nerwu wzrokowego i plamki.

Osoba musi wiedzieć, jak zapobiegać chorobom związanym z okulistą, aby utrzymać ostrość wzroku przez całe życie.

Struktura ludzkiego oka: zdjęcie / zarys / zdjęcie z opisem

loading...

Aby zrozumieć, czym jest ludzkie oko, najlepiej porównać organy z aparatem. Strukturę anatomiczną reprezentują:

  1. Uczeń;
  2. Rogówka (brak barwy, przezroczysta część oka);
  3. Iris (określa wizualny kolor oczu);
  4. Soczewkowe (odpowiedzialne za ostrość wzroku);
  5. Ciało rzęskowe;
  6. Retina.

Ponadto struktury oczu takie jak:

  1. Błonę naczyniową;
  2. Nerw jest wizualny;
  3. Dostarczanie krwi odbywa się za pomocą nerwów i naczyń włosowatych;
  4. Funkcje motoryczne są wykonywane przez mięśnie oka;
  5. Twardówka;
  6. Ciało szkliste (podstawowy system ochronny).

Odpowiednio, jako "obiektyw" są takie elementy, jak rogówka, soczewka i źrenica. Światło padające na nie lub promienie słoneczne załamują się, a następnie skupiają się na siatkówce.

Obiektyw jest „auto-focus”, ponieważ jego główną funkcją jest zmiana krzywizny, dzięki czemu pozostaje na ostrość widzenia standardów wydajności - oko może dobrze widzieć otaczające obiekty w różnych odległościach.

Jako rodzaj "filmu fotograficznego" działa siatkówka. Na nim widoczny obraz, który następnie w postaci sygnałów, jest przesyłany za pomocą nerwu wzrokowego do mózgu, gdzie odbywa się przetwarzanie i analiza.

Poznanie ogólnych cech struktury oka ludzkiego jest niezbędne dla zrozumienia zasad pracy, metod zapobiegania i leczenia chorób. Nie jest tajemnicą, że ludzkie ciało i każdy z jego organów jest stale ulepszany, dlatego oczy w planie ewolucyjnym zdołały osiągnąć złożoną strukturę.

Co sprawia, że ​​różni się to struktury ściśle związane z biologią - naczynia, nerwy i naczynia włosowate, komórki pigmentowe, również w strukturze oka jest aktywną częścią tkanki łącznej. Wszystkie te elementy pomagają skoordynowaną pracę narządu wzroku.

Anatomia struktury oka: podstawowe struktury

loading...

Gałka oczna lub ludzkie oko mają okrągły kształt. Znajduje się w pogłębieniu czaszki, zwanej oczodołem. Jest to konieczne, ponieważ oko jest delikatną strukturą, która jest bardzo łatwa do uszkodzenia.

Funkcja ochronna wykonywana jest przez górną i dolną powiekę. Ruch gałek ocznych jest zapewniany przez mięśnie zewnętrzne, które nazywane są mięśniami okoruchowymi.

Oczy wymagają ciągłego nawilżania - funkcja ta jest wykonywana przez gruczoły łzowe. Utworzony przez nich film dodatkowo chroni oczy. Gruczoły zapewniają również odpływ łez.

Inną strukturą związaną ze strukturą oczu i zapewniającą ich bezpośrednią funkcję jest skorupa zewnętrzna - spojówka. Znajduje się również na wewnętrznej powierzchni górnej i dolnej powieki, jest cienki i przezroczysty. Funkcja - poślizg podczas ruchu oczu i mrugania.

Anatomiczna struktura ludzkiego oka jest taka, że ​​ma jeszcze jedną ważną powłokę dla narządu wzroku - twardówki. Znajduje się na przedniej powierzchni, prawie w centrum narządu wzroku (gałki ocznej). Kolor tej formacji jest całkowicie przezroczysty, struktura jest wypukła.

Bezpośrednio przeźroczysta część nazywana jest rogówką. To ona ma zwiększoną wrażliwość na różnego rodzaju czynniki drażniące. Wynika to z obecności różnych zakończeń nerwowych w rogówce. Brak przebarwienia (przezroczystości) umożliwia przenikanie światła do wnętrza.

Następna błona oka, która tworzy ten ważny narząd, jest naczyniowa. Oprócz dostarczenia oka niezbędnej ilości krwi, ten element jest również odpowiedzialny za regulację tonu. Struktura znajduje się w obrębie twardówki, podszewka.

Oczy każdej osoby mają określony kolor. Dla tej funkcji jest struktura nazywana tęczówką. Różnice w odcieniach są tworzone ze względu na zawartość pigmentu w pierwszej (zewnętrznej) warstwie.

Dlatego kolor oczu jest inny dla różnych ludzi. Uczeń jest dziurą pośrodku tęczówki. Dzięki niemu światło przenika bezpośrednio do każdego oka.

Siatkówka, mimo że jest najcieńszą strukturą, pod względem jakości i ostrości wzroku jest najważniejszą strukturą. W jego rdzeniu siatkówka jest tkanką nerwową składającą się z kilku warstw.

Z tego elementu powstaje główny nerw wzrokowy. Dlatego ostrość wzroku, obecność różnych wad w postaci nadwzroczności lub krótkowzroczności zależy od stanu siatkówki.

Ciało szkliste jest powszechnie nazywane jamą oka. Jest przezroczysty, miękki, niemal galaretowaty. Główną funkcją edukacji jest utrzymanie i poprawienie siatkówki w pozycji niezbędnej do jej pracy.

Układ optyczny oka

loading...

Oczy są jednym z najbardziej anatomicznie złożonych narządów. Są "oknem", przez które człowiek widzi wszystko, co go otacza. Ta funkcja umożliwia wykonanie układu optycznego składającego się z kilku złożonych, wzajemnie połączonych struktur. Struktura "optyki oczu" obejmuje:

Odpowiednio, wykonywane przez nich funkcje wizualne to pominięcie światła, jego załamanie, percepcja. Ważne jest, aby pamiętać, że stopień przezroczystości zależy od stanu wszystkich tych elementów, a zatem, na przykład, jeśli soczewka jest uszkodzona, osoba zaczyna widzieć to mgliście, jakby w mgle.

Głównym elementem refrakcji jest rogówka. Strumień świetlny uderza go najpierw, a dopiero potem wchodzi do źrenicy. Jest to z kolei membrana, na której światło jest dodatkowo załamywane, jest skupiona. W rezultacie oko otrzymuje obraz o dużej jasności i szczegółowości.

Ponadto funkcja załamania światła wytwarza również soczewkę. Po uderzeniu strumienia światła soczewka traktuje go, a następnie przenosi dalej - na siatkówkę. Tutaj obraz jest "odciśnięty".

Normalne działanie układu optycznego oka prowadzi do tego, że światło wpadające do niego przechodzi załamanie, przetwarzanie. W rezultacie obraz na siatkówce jest mniejszy, ale całkowicie identyczny z obrazem rzeczywistym.

Należy również wziąć pod uwagę, że jest odwrócony. Osoba widzi obiekty poprawnie, ponieważ ostatecznie "wydrukowane" informacje są przetwarzane w odpowiednich częściach mózgu. Dlatego wszystkie elementy oczu, w tym naczynia, są ściśle ze sobą powiązane. Każde lekkie ich naruszenie prowadzi do utraty ostrości wzroku i jakości.

Jak pozbyć się zhirovikov na twarzy można znaleźć w naszej publikacji na stronie.

Objawy polipów w jelicie opisano w tym artykule.

Stąd dowiesz się, które maści są skuteczne w przeziębieniach na ustach.

Zasada ludzkiego oka

loading...

W oparciu o funkcje każdej z anatomicznych struktur można porównać zasadę działania oka z kamerą. Światło lub obraz przechodzi najpierw przez źrenicę, następnie przenika przez soczewkę, a następnie na siatkówkę, gdzie jest skupiony i przetworzony.

Naruszenie ich pracy prowadzi do ślepoty barw. Po załamaniu strumienia światła siatkówka przekształca informacje na niej drukowane w impulsy nerwowe. Następnie wchodzą do mózgu, który je przetwarza i wyświetla ostateczny obraz, który widzi dana osoba.

Zapobieganie chorobom oczu

loading...

Stan zdrowia oczu musi być stale utrzymywany na wysokim poziomie. Dlatego kwestia zapobiegania jest niezwykle ważna dla każdej osoby. Sprawdzenie ostrości wzroku w gabinecie lekarskim nie jest jedyną troską dla oczu.

Ważne jest monitorowanie stanu układu krążenia, ponieważ zapewnia on funkcjonowanie wszystkich systemów. Wiele zidentyfikowanych naruszeń jest wynikiem braku krwi lub nieprawidłowości w procesie karmienia.

Nerwy są elementami, które są również ważne. Ich uszkodzenie prowadzi do naruszenia jakości wzroku, na przykład niemożności rozróżnienia szczegółów obiektu lub małych elementów. Dlatego nie możesz przecedzić oczu.

W przypadku długotrwałej pracy ważne jest, aby odpoczywać raz na 15-30 minut. Specjalna gimnastyka jest zalecana dla osób związanych z pracą, która opiera się na długim badaniu małych przedmiotów.

W procesie zapobiegania należy zwrócić szczególną uwagę na oświetlenie przestrzeni roboczej. Karmienie ciała witaminami i minerałami, spożywanie owoców i warzyw pomaga zapobiegać wielu chorobom oczu.

W ten sposób oczy są złożonym obiektem, pozwalającym widzieć świat dookoła. Wymagane jest, aby dbać, chronić je przed chorobami, a następnie wizja zachowa swoją ostrość przez długi czas.

Strukturę oka pokazano w poniższym filmie bardzo wyraźnie i wyraźnie.

Struktura ludzkiego oka: wzór, struktura, anatomia

loading...

Struktura ludzkiego oka praktycznie nie różni się od urządzenia u wielu zwierząt. W szczególności ludzkie oczy i ośmiornica mają ten sam typ anatomii.

Ciało ludzkie jest niesamowicie złożonym systemem, który zawiera dużą liczbę elementów. A jeśli jego anatomia została złamana, powoduje to pogorszenie widzenia. W najgorszym przypadku powoduje bezwzględną ślepotę.

Struktura ludzkiego oka:

Ludzkie oko: struktura zewnętrzna

loading...

Zewnętrzną strukturę oka reprezentują następujące elementy:

Struktura powieki jest dość skomplikowana. Powieka chroni oko przed negatywnym wpływem środowiska, zapobiegając przypadkowemu urazowi. Jest reprezentowana przez tkankę mięśniową, która jest chroniona od zewnątrz przez skórę, a od wewnątrz - przez śluzową błonę zwaną spojówką. To ona zapewnia nawilżenie oka i niezakłócony ruch powieki. Jej zewnętrzna zewnętrzna krawędź jest pokryta rzęsami pełniącymi funkcję ochronną.

Dział łzowy jest reprezentowany przez:

  • gruczoł łzowy. Opiera się w górnym rogu zewnętrznej części orbity;
  • dodatkowe gruczoły. Znajdują się one wewnątrz błony spojówkowej i blisko górnej krawędzi powieki;
  • prowadzenie przewodów łzowych. Znajduje się wewnątrz kącików powiek.

Łzy pełnią dwie funkcje:

  • dezynfekować worka spojówkowego;
  • zapewniają niezbędny poziom nawilżenia powierzchni rogówki oka i spojówki.

Źrenica zajmuje środek tęczówki i jest okrągłym otworem o różnej średnicy (2 - 8 mm). Jego ekspansja i zwężenie zależy od oświetlenia i występuje w trybie automatycznym. To przez źrenicę światło spoczywa na powierzchni siatkówki, która wysyła sygnały do ​​mózgu. Za swoją pracę - ekspansję i zwężenie - spotykają się mięśnie tęczówki.

Rogówka jest reprezentowana przez całkowicie przezroczystą elastyczną membranę. Jest odpowiedzialny za zachowanie kształtu oka i jest głównym ośrodkiem refrakcyjnym. Anatomiczna struktura ludzkiej rogówki w oku ludzkim jest reprezentowana przez kilka warstw:

  • nabłonek. Chroni oko, utrzymuje niezbędny poziom nawilżenia, zapewnia penetrację tlenu;
  • Błona Bowmana. Ochrona i odżywianie oka. Nie jest zdolny do samoleczenia;
  • stroma. Główna część rogówki zawiera kolagen;
  • membrana descemet. Pełni funkcję elastycznej przegródki między śródbłonkiem zrębu;
  • śródbłonek. Odpowiada za przejrzystość rogówki, a także zapewnia jej odżywienie. Jeśli jest uszkodzony, jest źle przywrócony, powodując krycie rogówki.

Twarda (biała część) jest nieprzezroczystą zewnętrzną powłoką oka. Boczne i tylne części oka są pokryte białą powierzchnią, ale z przodu płynnie przekształca się w rogówkę.

Strukturę twardówki reprezentują trzy warstwy:

  • epicler;
  • twardówka twarda;
  • ciemna płyta twardówkowa.

Obejmuje zakończenia nerwowe i rozgałęzioną sieć naczyń. Mięśnie odpowiedzialne za ruch gałki ocznej są wspierane przez twardówkę.

Ludzkie oko: wewnętrzna struktura

loading...

Wewnętrzna struktura oka jest nie mniej skomplikowana i obejmuje:

  • soczewka;
  • ciało szkliste;
  • tęczówki;
  • siatkówka;
  • nerw wzrokowy.

Wewnętrzna struktura ludzkiego oka:

Obiektyw jest kolejnym ważnym ośrodkiem refrakcyjnym oka. Odpowiada za skupienie obrazu na swojej siatkówce. Struktura soczewki jest prosta: jest to całkowicie przezroczysty dwuwypukły obiektyw o średnicy 3,5-5 mm z różną krzywizną.

Ciało szkliste jest największą formacją w kształcie kuli, wypełnioną substancją żelopodobną, która zawiera wodę (98%), białko i sole. Jest całkowicie przezroczysty.

Tęczówkę oka umieszcza się bezpośrednio za rogówką, otaczając otwór źrenicy. Ma postać regularnego koła i jest przepuszczany przez wiele naczyń krwionośnych.

Irys może mieć różne odcienie. Najczęściej występuje brąz. Zielone, szare i niebieskie oczy są rzadsze. Iris blue jest patologią i pojawiła się w wyniku mutacji około 10 tysięcy lat temu. Dlatego wszyscy ludzie o niebieskich oczach mają jednego przodka.

Anatomię tęczówki reprezentuje kilka warstw:

  • przejście graniczne;
  • podścielisko;
  • pigmento-muskularny.

Na jego nierównej powierzchni znajduje się wzór charakterystyczny dla oka danej osoby, stworzony przez komórki pigmentowane.

Siatkówka jest jednym z działów analizatora wizyjnego. Strona zewnętrzna przylega do gałki ocznej, a strona wewnętrzna dotyka ciała szklistego. Struktura ludzkiej siatkówki jest złożona.

Ma dwie części:

  • wizualne, odpowiedzialne za percepcję informacji;
  • ślepy (całkowicie pozbawiony komórek wrażliwych na światło w komórce).

Praca tej części oka polega na odbieraniu, przetwarzaniu i przekształcaniu strumienia świetlnego w zaszyfrowany sygnał o wynikowym obrazie wizualnym.

Podstawą siatkówki są specjalne komórki - szyszki i pręty. W słabym oświetleniu kije są odpowiedzialne za ostrość percepcji obrazu. Odpowiedzialność za stożki polega na przeniesieniu koloru. Oko noworodka nie rozróżnia koloru w pierwszych tygodniach życia, ponieważ tworzenie się warstwy stożkowej u dzieci kończy się dopiero pod koniec drugiego tygodnia.

Nerw wzrokowy jest reprezentowany przez wiele splecionych włókien nerwowych, w tym centralny kanał siatkówki. Grubość nerwu wzrokowego wynosi około 2 mm.

Tabela struktury ludzkiego oka i opis funkcji danego elementu:

Wartość widzenia dla osoby nie może być przeceniona. Ten dar natury otrzymujemy od bardzo małych dzieci, a naszym głównym zadaniem jest zachowanie go jak najdłużej.

Proponujemy obejrzeć krótki film instruktażowy dotyczący struktury ludzkiego oka.

Funkcje i struktura ludzkiego oka

loading...

Specjalna struktura ludzkiego oka zapewnia wizję otaczającego świata. Gałka oczna zawiera dużą liczbę działających systemów. Jaka jest ta kompozycja? Analizator składa się z milionów elementów przetwarzających ogromne ilości informacji w ułamku sekundy.

Elementy analizatora

loading...

Jak działa ludzkie oko? Ludzie nie widzą oczami, ale oczami. Przekazują tylko informacje do stref, które tworzą obraz świata zewnętrznego. Wizja stereoskopowa. Prawa strona siatkówki przesyła prawą połowę obrazu, a lewą stronę - lewą stronę. Mózg łączy obraz, dając możliwość zobaczenia całego obrazu.

Opis funkcji oka: praca narządu wzroku jest podobna do kamery. Obiektyw to rogówka, soczewka i źrenica. Ich głównym zadaniem jest załamanie światła i skupienie. W roli autofokusa jest obiektyw: zapewnia on wizję zarówno bliską, jak i daleką. Jaka jest struktura ludzkiego oka, struktura? Jest on przedstawiony w formie filmu - siatkówki, która przechwytuje obraz, wysyła go do mózgu w celu przetworzenia.

Struktura oczu jest złożona. To wyjaśnia jego wrażliwość na uszkodzenia, dolegliwości i zaburzenia metaboliczne.

Dostarcza osobie 90% wszystkich informacji. Wielkość oczu jest niewielka, ale to jest główny narząd zmysłów.

Oczy mają wiele cech charakterystycznych dla poszczególnych osób, ale wspólne cechy struktury pozostają niezmienione. Analizator składa się z 4 głównych części:

  1. Gałka oczna.
  2. Peryferyjne.
  3. Centra podkorowe.
  4. Wyższe centra wizualne.

Ewolucja pozwoliła oczom osiągnąć wyjątkowe okazje, dzięki którym człowiek wyraźnie i jakościowo widzi.

Funkcjonalność narządu wzroku

loading...

Struktura gałki ocznej obejmuje różnorodne struktury tkankowe:

  • aparat optyczno-nerwowy;
  • elementy naczyniowe;
  • urządzenie dioptryczne;
  • zewnętrzna kapsułka oka. Więcej informacji na temat anatomii narządu wzroku można znaleźć w tym filmie:

Struktura gałki ocznej zapewnia przemianę energii w ekscytację. Proces wzrokowy rozpoczyna się w siatkówce. Struktury te pełnią podstawowe funkcje gałki ocznej, a inne części pełnią rolę drugorzędną. Zapewniają one odpowiednie warunki do spełnienia wzroku. Urządzenie dioptyczne zapewnia wygląd obrazu obiektu.

Struktura gałki ocznej i jej funkcje są osiągalne dzięki aparatowi mięśniowemu.

Mięśnie zewnętrzne zapewniają mobilność jabłka, więc człowiek jest w stanie skierować swój wzrok na potrzebne przedmioty. Organy pomocnicze pełnią rolę ochronną. Aparat łzowy jest zaprojektowany do wytwarzania płynu nawilżającego. Zewnętrzna skorupa gałki ocznej jest oczyszczana przez tę ciecz z sorbin i drobnoustrojów.

Wokół oka znajdują się powieki i rzęsy. Izoluj wewnętrzny kącik oka, twardówkę ze spojówką, rogówkę, źrenicę i tęczówkę. Ciało ludzkie jest jak nieregularna kula. Jaka jest struktura ludzkiego oka? Wizualny analizator umieszczony jest na orbicie, boki otoczone są mięśniami i włóknem, a wnętrze - nerwem wzrokowym.

Specjalna struktura ludzkiego oka oznacza niezawodną ochronę powiek. Powiązane powieki znajdują się z przodu i są zaprojektowane w celu ochrony analizatora przed zewnętrznymi bodźcami. W ich grubości są liczne chrząstki, elementy mięśniowe i gruczoły.

Gruczoły wytwarzają składniki łzawiące, które nawilżają ludzkie oko.

Chrząstka nadaje kształt powiekom, a mięśnie mobilizują je. Wolna krawędź powiek wyposażona jest w rzęsy chroniące przed kurzem i brudem. Krawędzie powiek tworzą szczelinę oczną. Wielkość oczu to 24 mm. W wewnętrznych narożnikach znajdują się miejsca łez, przez które łzy płyną do jamy nosowej.

Aparat mięśniowy

loading...

W każdym oku struktura jest podobna. Jest 8 mięśni wzroku.

  1. Motor.
  2. Mięśnie unoszące górną powiekę.
  3. Mięsień oczodołu.

Powyższe mięśnie zaczynają się w głębi orbity, tworząc wspólny pierścień ścięgna na szczycie orbity. W celu wizualnej wizualizacji struktury oka ludzkiego, schemat opracowany przez specjalistów pozwala przedstawić obraz w sposób obrazowy.

Każde włókno tkackie jest trwale utkane z solidnych elementów skorupy nerwowej. Dzięki temu są w stanie pokryć górną część luki orbitalnej.

Ile tam jest membran do oczu? Gałka oczna ma następującą strukturę: skorupy zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne. Granica przejścia białej części w przezroczystą powłokę nazywana jest kończyną. Powyższe muszle gałki ocznej mają inną strukturę i odgrywają szczególną rolę w akcie widzenia obiektów w otaczającym świecie. Przeczytaj więcej o mięśniach gałki ocznej w tym filmie:

Twardówka jest gęstą włóknistą strukturą. Praktycznie brakuje mu elementów i naczyń komórkowych. Twardówka zajmuje prawie cały obwód oka (ponad 80% całej zewnętrznej powłoki). Ta struktura oka ma białawy lub lekko niebieskawy kolor, dlatego otrzymała drugie imię (brzuch). Promień krzywizny nie przekracza 11 mm.

Nad twardówką nakrywa specjalna płyta twardówkowa (episcler), z którą jest połączona przez luźne włókniste elementy.

Struktura struktury jest podobna do włókien kolagenowych. To wyjaśnia jego znaczną siłę i wytrzymałość. Zewnętrzna powłoka ma unikalny skład: tutaj są elementy systemu odwadniającego.

Czym jest rogówka?

loading...

Rogówka jest gęstą strukturą, która nadaje ludzkiemu gałce ocznej niezbędny kształt i rozmiar.

Grubość rogówki nie jest taka sama: na obwodzie - do 1,2 mm, w środku - 0,8 mm.

W strefie kończyn znajdują się naczynia włosowate, które zasilają rogówkę.

Anatomia oka jest ułożona w taki sposób, że sama rogówka pozbawiona jest naczyń krwionośnych. Wynika to z jego głównej roli: rogówka jest głównym ośrodkiem refrakcyjnym oka, dlatego powinna być tak przejrzysta, jak to tylko możliwe. Struktura nie ma zewnętrznej ochrony, ale ma wiele wrażliwych elementów nerwowych. Takie urządzenie oka zapewnia konwulsyjne zamykanie powiek w odpowiedzi na dotyk.

Rogówka - z czego składa się ta struktura? Zawiera kilka warstw komórek, a na zewnątrz otoczona jest warstwą przedrogową.

Taka struktura zachowuje funkcje, zapobiega koronacji nabłonka. Folia zewnętrzna syntetyzuje specjalny płyn do nawilżania nabłonka.

Wśród innych muszli należy wyróżnić naczyniowy, który ma specjalną strukturę i funkcjonowanie.

Powstaje w wyniku rozpadu wielu tętnic żółciowych przedniej i tylnej przechodzących przez twardówkę i elementy mięśniowe. W tworzeniu się błony uczestniczyły małe gałęzie mięśni tętnicy oczodołowej.

Opis naczyniówki

loading...

Jest to zwyczajna nazwa tyłu przewodu naczyniowego. Ma kolor ciemnobrązowy lub czarny (ze względu na znaczne stężenie chromatoforów, bogaty w brązowy granulowany pigment - melaninę).

Elementy naczyniowe błony są bogate we krwi. Przyczynia się to do głównej roli powłoki - troficznej, przywracania wizualnych substancji na właściwym poziomie.

Dobrze ugruntowana praca elementów naczyniowych zachowuje niezbędną objętość i intensywność całego procesu fotochemicznego. Pod koniec aktywności optycznej siatkówki naczyniówkę zastępuje ciało rzęskowe. Granica tych struktur przebiega wzdłuż linii zębatej.

Irys u ludzi składa się z naczyniówki. Tworzy promieniowy krąg naczyń tęczówki. Istnieje również nietypowy kurs takich statków. Jest to wariant normy, ale często ta sytuacja wskazuje na neowaskularyzację, przewlekły proces zapalny.

Choroba, składająca się z nowo utworzonych naczyń w tęczówce, nazywa się rubeosis.

Ciało rzęskowe: jego anatomiczna struktura ma swoją własną charakterystykę. Ta formacja rzęskowa ma postać pierścienia. Ze względu na obecność mięśni w swojej grubości, struktura ta bierze udział w akomodacji, dzięki czemu człowiek może widzieć w różnych odległościach. Płyn wytwarzany przez kiełki rzęskowe, wspomaga ciśnienie wewnątrzgałkowe, odżywia beznaczyniowe kształty oka.

Czym jest obiektyw?

loading...

Ludzkie oczy, anatomia ma kilka ośrodków refrakcyjnych. Drugim najpotężniejszym takim medium jest obiektyw. Przypomina obiektyw o elastycznych, przezroczystych właściwościach.

Ta struktura jest umieszczona za źrenicą.

Pod wpływem mięśni soczewka skupia się na widoku rozrzuconych obiektów. Przykład tego, jak działa obiektyw, patrz w tym filmie:

Za soczewką znajduje się szklista struktura włóknista. Taka struktura pozwala na to, aby nie znikała, aby zachować stabilny kształt. Jego waga nie przekracza 4 g (a oko waży do 7 g). Jeżeli bierze się pod uwagę siatkówkę, właściwości oka polegają na rozpoczęciu podstawowej analizy bodźców optycznych, które wchodzą do narządów wzroku.

Wewnętrzny rdzeń gałki ocznej przypomina cienki film. Siatkówka jest zamocowana tylko w 2 miejscach. Osoba może zobaczyć kolorowy obraz obiektów. Wewnętrzna skorupa gałki ocznej zapewnia maksymalną percepcję wszystkich uzyskanych danych.

Wyszczerbiona linia ma swoją nazwę od wyglądu. Nabłonek promuje stałą odnowę prętów i czopków. Komórki nabłonka barwnikowego zawierają znaczną ilość fuscyny, ta substancja eliminuje rozpraszanie światła. Więc funkcje oka są zachowane.

Oko to wyjątkowy, wyjątkowy i delikatny analizator. Uważany jest za najbardziej złożony organ po mózgu. Jakakolwiek ingerencja może spowodować nieodwracalną szkodę dla zdrowia i pełnego życia danej osoby, dlatego też, jeśli dotyczy to oka, leczenie powinno być wykonywane wyłącznie przez specjalistę - po szczegółowym badaniu i diagnozie.

Jaką strukturę ma ludzkie oko?

loading...

Struktura ludzkiego oka jest niemal identyczna jak u wielu gatunków zwierząt. Nawet rekiny i kalmary mają strukturę oka, tak jak u ludzi. Sugeruje to, że ten narząd wzroku pojawił się bardzo długo i nie zmieniał się z czasem. Wszystkie oczy na urządzeniu można podzielić na trzy typy:

  1. punkt oka w jednokomórkowym i pierwotniakowym wielokomórkowym;
  2. proste oczy stawonogów przypominające szklankę;
  3. gałka oczna.

Urządzenie oka jest skomplikowane, składa się z kilkunastu elementów. Strukturę ludzkiego oka można nazwać najbardziej złożoną i wysoce precyzyjną w jego ciele. Najmniejsze naruszenie lub niespójność w anatomii powoduje zauważalne pogorszenie wzroku lub całkowitą ślepotę. Ponieważ istnieją indywidualni specjaliści, którzy koncentrują swoje wysiłki na tym ciele. Niezmiernie ważne jest dla nich, aby w najdrobniejszym szczególe wiedzieć, jak układa się oko danej osoby.

Ogólne informacje o strukturze

loading...

Całą kompozycję narządów wzroku można podzielić na kilka części. System wzrokowy obejmuje nie tylko samo oko, ale także nerwy wzrokowe z niego pochodzące, przetwarzające napływający obszar mózgu, a także narządy chroniące oko przed uszkodzeniem.

Do chroniących narządów wzroku można dołączyć powieki i łzy. Ważny jest układ mięśniowy oka.

Proces uzyskiwania obrazu

loading...

Początkowo światło przechodzi przez rogówkę - przezroczystą część zewnętrznej powłoki, która przeprowadza pierwotne ogniskowanie światła. Niektóre promienie są eliminowane przez tęczówkę, druga część przechodzi przez otwór w niej - źrenicę. Adaptacja do natężenia strumienia świetlnego jest dokonywana przez źrenicę za pomocą powiększania lub zwężania.

Końcowe załamanie światła następuje za pomocą soczewki. Następnie po przejściu przez ciało szkliste, promienie światła padają na siatkówce - ekran receptora, który zamienia strumień świetlny informacji dla informacji impulsu nerwowego. Sam obraz powstaje w wizualnym dziale ludzkiego mózgu.

Aparatura do zmiany i przetwarzania światła

loading...

Struktura refrakcyjna

Jest to system soczewek. Pierwszą soczewką jest rogówka oka, dzięki tej części oka pole widzenia osoby wynosi 190 stopni. Naruszenie tego obiektywu prowadzi do widzenia w tunelu.

Końcowe załamanie światła występuje w soczewce oka, skupia promienie światła na małej części siatkówki. Soczewka jest odpowiedzialna za ostrość wzroku, zmiany jej kształtu prowadzą do krótkowzroczności lub dalekowzroczności.

Struktura zakwaterowania

Ten system reguluje intensywność światła i jego skupienia. Składa się z tęczówki, źrenicy, pierścienia, mięśni promieniowych i rzęskowych, a także soczewki można przypisać do tego systemu. Skoncentrowanie się na widzeniu odległych lub przybliżonych obiektów następuje przez zmianę krzywizny. Krzywizna soczewki jest zmieniana przez mięśnie rzęskowe.

Regulacja strumienia świetlnego jest spowodowana zmianą średnicy źrenicy, rozszerzeniem lub zwężeniem tęczówki. Dla skurczu źrenicy, pierścieniowe mięśnie tęczówki spotykają się, dla jej ekspansji, promieniowe mięśnie tęczówki.

Struktura receptora

Jest reprezentowany przez siatkówkę składającą się z komórek fotoreceptorów i odpowiednich zakończeń neuronów. Anatomia siatkówki jest złożona i heterogeniczna, ma martwą plamkę i miejsce o zwiększonej wrażliwości, sama składa się z 10 warstw. Do głównej funkcji przetwarzania informacji o świetle odpowiedzialne są komórki fotoreceptorów, które podzielone są na pręty i stożki.

Urządzenie ludzkiego oka

W przypadku obserwacji wzrokowej dostępna jest tylko niewielka część gałki ocznej, a mianowicie jedna szósta. Reszta gałki ocznej znajduje się w głębi oczodołu. Waga wynosi około 7 gramów. W formie ma nieregularny, kulisty kształt, lekko wydłużony wzdłuż kierunku strzałkowego (do wewnątrz).

Ich celem jest ochrona i nawilżanie oczu. Nad powieką jest cienka warstwa skóry i rzęs, te ostatnie są przeznaczone do usuwania kropli potu i ochrony oczu przed zabrudzeniem. Powieka zaopatrzona jest w obfitą sieć naczyń krwionośnych, której kształt utrzymuje się za pomocą warstwy chrzęstnej. Od spodu jest spojówka - warstwa śluzowa zawierająca dużo gruczołów. Gruczoły nawilżają gałkę oczną, zmniejszając tarcie podczas ruchu. Sama wilgoć jest równomiernie rozłożona na oku w wyniku mrugnięcia.

Dla mrugnięcia, wiek stulecia jest masą mięśniową. Jednolite nawilżenie występuje, gdy górna i dolna powieka są połączone, półzamknięta górna powieka nie promuje równomiernego zwilżania. Migotanie chroni także oczy przed latającymi, drobnymi cząsteczkami kurzu i owadów. Mruganie pomaga również w usuwaniu ciał obcych, nawet jeśli są to gruczoły łzowe.

Mięśnie oka

Od ich pracy zależy kierunek widzenia osoby, z nieskoordynowaną pracą jest zezowanie. Mięśnie oka podzielone są na kilkanaście grup, z których głównymi są osoby odpowiedzialne za kierunek widzenia danej osoby, podnoszenie i opuszczanie powieki. Ścięgna mięśni wyrastają w tkankę sklerotycznej błony.

Twardówka i rogówka

Twardówka chroni strukturę ludzkiego oka, jest reprezentowana przez tkankę włóknistą i pokrywa 4/5 jej części. Jest dość mocny i gęsty. Dzięki tym cechom struktura oka nie zmienia swojego kształtu, a wewnętrzne powłoki są niezawodnie chronione. Twardówka jest nieprzejrzysta, ma biały kolor ("białe" oczu), zawiera naczynia krwionośne.

W przeciwieństwie do tego, rogówka jest przezroczysta, nie ma naczyń krwionośnych, tlen dostaje się przez górną warstwę z otaczającego powietrza. Rogówka jest bardzo wrażliwą częścią oka, po uszkodzeniu nie dochodzi do siebie, co powoduje ślepotę.

Tęczówka i źrenica

Irys jest ruchomą przeponą. Bierze udział w regulacji strumienia światła przechodzącego przez źrenicę - dziury w nim. Do przesłonięcia światła, tęczówka jest nieprzezroczysta, ma specjalne mięśnie do rozszerzania i zwężania źrenicy źrenic. Okrągłe mięśnie otaczają tęczówkę pierścieniem, z ich kurczeniem źrenica zwęża się. Mięśnie promieniowe tęczówki odbiegają od źrenic jak promienie, a ich skurczenie rozszerza się.

Iris ma wiele kolorów. Najczęściej z nich jest brązowy, jest mniej zielonych, szarych i niebieskich oczu. Ale są bardziej egzotyczne kolory tęczówki: czerwona, żółta, fioletowa, a nawet biała. Brązowy kolor pozyskiwany jest dzięki melaninie, przy dużej zawartości tęczówki staje się czarna. Przy niskich poziomach tęczówka przybiera szary, niebieski lub niebieski odcień. Czerwony kolor występuje w albinosach, a żółty kolor jest możliwy z pigmentem lipofuscyny. Zielony to kombinacja niebieskiego i żółtego odcienia.

Soczewkowe

Jego anatomia jest bardzo prosta. Ta dwuwypukła soczewka, której głównym zadaniem jest skupienie obrazu na siatkówce oka. Obiektyw jest zamknięty w jednowarstwowych sześciennych komórkach. Jest mocowana w oku za pomocą silnych mięśni, te mięśnie mogą wpływać na krzywiznę soczewki, zmieniając w ten sposób ogniskowanie promieni.

Retin A

Wielowarstwowa struktura receptora znajduje się wewnątrz oka na tylnej ścianie oka. Jej anatomia jest ponownie przypisana do lepszego przetwarzania przychodzącego światła. Podstawę aparatu receptorowego siatkówki stanowią komórki: pręty i stożki. Przy braku światła przejrzystość percepcji jest możliwa dzięki kijem. Gratuluję stożków transmisji kolorów. Przekształcenie strumienia świetlnego w sygnał elektryczny odbywa się za pomocą procesów fotochemicznych.

Stożki reagują na fale świetlne na różne sposoby. Są one podzielone na trzy grupy, z których każda odbiera tylko swój określony kolor: niebieski, zielony lub czerwony. Na siatkówce znajduje się miejsce, gdzie wchodzi nerw wzrokowy, nie ma komórek fotoreceptorów. Obszar ten nazywa się "Blind Spot". Istnieje również strefa o najwyższej zawartości komórek światłoczułych "Żółta plama", która zapewnia wyraźny obraz w centrum pola widzenia. Siatkówka jest interesująca, ponieważ luźno przylega do następnej warstwy naczyniowej. Z tego powodu czasami pojawia się taka patologia jak odwarstwienie siatkówki oka.

Struktura zdjęcia ludzkiego oka z opisem. Anatomia i struktura

Ludzki narząd wzroku nie jest bardzo różni się budową od oczach innych ssaków, a to oznacza, że ​​w ewolucji struktury ludzkiego oka nie uległa istotnym zmianom. A dzisiaj oko można słusznie nazwać jednym z najbardziej złożonych i precyzyjnych urządzeń, stworzone przez naturę dla ludzkiego ciała. Bardziej szczegółowo, jak zbudowany jest ludzki aparat wizualny, z czego składa się oko i jak działa, zapoznasz się z tą recenzją.

Ogólne informacje o urządzeniu i działaniu narządu wzroku

Anatomia oka obejmuje jego zewnętrzną (widoczną z zewnątrz) i wewnętrzną (umieszczoną wewnątrz czaszki) strukturę. Zewnętrzna część oka, dostępna do obserwacji, obejmuje takie organy:

  • Glaznitsa;
  • Powieka;
  • Gruczoły łzowe;
  • Conjunctiva;
  • Rogówka;
  • Twardówka;
  • Iris;
  • Uczeń.

Na zewnątrz na powierzchni oka wygląda szczelinę, ale w rzeczywistości oko jest kulą, nieco wydłużone, od czoła do tylnej części głowy (w kierunku strzałkowym), o wadze około 7 g Wydłużenie w przednio-tylnej wielkości oka ponad normę prowadzi do krótkowzroczności i skrócenie - do dalekowzroczność.

W przedniej części czaszki znajdują się dwa otwory - oczodoły, które służą do kompaktowego umieszczenia i do ochrony gałek ocznych przed uszkodzeniami zewnętrznymi. Z zewnątrz widać nie więcej niż jedną piątą gałki ocznej, jej główna część jest niezawodnie ukryta w oczodole.

Informacja wizualna otrzymana przez osobę patrząc na ten temat - to nic innego jak promienie światła odbite od obiektu przechodzi przez złożoną strukturę optycznego oka i utworzyli zmniejszoną odwrócony obraz obiektu z na siatkówce. Od siatkówki do nerwu wzrokowego przetworzona informacja przekazywana jest do mózgu, dzięki temu widzimy ten obiekt w jego pełnym rozmiarze. To jest funkcja oka - przekazanie informacji wizualnej ludzkiej świadomości.

Muszle oczne

Oko osoby jest pokryte trzy muszle:

  1. Najbardziej zewnętrzne z nich - błona białkowa (twardówka) - wykonane z mocnej białej tkaniny. Częściowo widać to w szczelinie oka (białka oczu). Środkowa część twardówki wykonuje rogówkę oka.
  2. Błona naczyniowa znajduje się bezpośrednio pod białkiem. Zawiera naczynia krwionośne, przez które tkanki oka otrzymują pożywienie. Kolorowa tęczówka powstaje z jej przedniej części.
  3. Siatka netto podszewka oka od środka. Jest to najbardziej złożony i, być może, najważniejszy organ w oku.

Zarys skorup gałki ocznej pokazano poniżej.

Powieki, gruczoły łzowe i rzęsy

Narządy te nie są związane ze strukturą oka, ale bez nich normalna funkcja wzrokowa jest niemożliwa, więc należy je również rozważyć. Praca powiek polega na zwilżeniu oczu, usunięciu ich z sorine i ochronie przed uszkodzeniem.

Regularne nawilżanie powierzchni gałki ocznej występuje, gdy miga. Średnio osoba miga 15 razy na minutę podczas czytania lub pracy z komputerem - rzadziej. Gruczoły łzowe znajdujące się w górnych zewnętrznych rogach powiek działają nieprzerwanie, wydzielając płyn o tej samej nazwie w worku spojówkowym. Nadmiar łez zostaje usunięty z oczu przez jamę nosową, dostając się do niego przez specjalne kanaliki. W patologii, które nazywa się zapalenie woreczka łzowego, narożnik oka nie może komunikować się z nosem z powodu zablokowanego kanału łzowego.

Wewnętrzna strona powieki i przednia widoczna powierzchnia gałki ocznej są pokryte bardzo cienką przezroczystą membraną - spojówką. W nim też są dodatkowe małe gruczoły łzowe.

To jej zapalenie lub uszkodzenie powoduje uczucie piasku w oku.

Powieki posiada kształt półkolisty, wewnętrzny gęsty pośredniej chrząstki i mięśni kolisty - smykatelyam szczelinę oczu. Krawędzie powiek zdobią 1-2 rzędy rzęs - chronią oczy przed kurzem i potem. Tutaj otwierają się kanały otwierające małe gruczoły łojowe, których stan zapalny nazywa się jęczmieniem.

Mięśnie okulomotoryczne

Te mięśnie pracują bardziej aktywnie niż wszystkie inne mięśnie ludzkiego ciała i służą nadaniu kierunkowi wyglądu. Z niespójności w mięśniach prawego i lewego oka widać zez. Specjalne mięśnie poruszają powiekami - podnoszą je i opuszczają. Mięśnie okulomotoryczne są przyczepione przez ścięgna do powierzchni twardówki.

Układ optyczny oka

Spróbujmy sobie wyobrazić, co jest wewnątrz gałki ocznej. Optyczna struktura oka składa się z lekkiego refrakcyjnego, akomodacyjnego i receptora aparatu. Poniżej znajduje się krótki opis całej ścieżki przechodzącej przez wiązkę światła wpadającą do oka. Urządzenie gałki ocznej w sekcji i przejście przez nią promieni świetlnych zostanie przedstawione użytkownikowi z następującym wzorem z oznaczeniami.

Rogówka

Pierwszą soczewką oka, na której promień odbija się od przedmiotu, jest załamanie i rogówka. To jest pokrywane z przodu całego mechanizmu optycznego oka.

Zapewnia szerokie pole widzenia i wyraźny obraz na siatkówce.

Uszkodzenie rogówki prowadzi do widzenia w tunelu - osoba postrzega świat zewnętrzny jak przez rurę. Poprzez rogówkę oka "oddycha" - tęskni za tlenem z zewnątrz.

Właściwości rogówki:

  • Brak naczyń krwionośnych;
  • Pełna przezroczystość;
  • Wysoka wrażliwość na wpływy zewnętrzne.

Sferyczna powierzchnia rogówki wstępnie gromadzi wszystkie promienie w jednym punkcie, a więc wtedy rzuć go na siatkówkę. Na podobieństwo tego naturalnego mechanizmu optycznego powstały różne mikroskopy i kamery.

Irys ze źrenicą

Niektóre promienie przekazywane przez rogówkę są eliminowane przez tęczówkę. Ta ostatnia jest oddzielona od rogówki niewielką wnęką wypełnioną przezroczystą komorową cieczą - przednią komorą.

Tęczówka to ruchoma, nieprzepuszczająca światła przepona, która reguluje przepływający strumień światła. Okrągła kolorowa tęczówka znajduje się tuż za rogówką.

Jego kolor zmienia się od jasnoniebieskiego do ciemnobrązowego i zależy od rasy człowieka i dziedziczności.

Czasami są ludzie, którzy mają prawo i lewo oko mieć inny kolor. Czerwony kolor tęczówki występuje w albinosach.

Nadmuchiwana membrana zaopatrzona jest w naczynia krwionośne i jest wyposażona w specjalne mięśnie - pierścieniowe i promieniowe. Pierwszy (zwieracze), kurczy się, automatycznie zwęża światło źrenicy, a drugi (poszerzenie), kurczy się, w razie potrzeby rozszerza.

Źrenica znajduje się pośrodku tęczówki i stanowi okrągły otwór o średnicy 2-8 mm. Jego zwężenie i rozszerzenie następuje mimowolnie i nie jest w żaden sposób kontrolowane przez człowieka. Napinając słońce, źrenica chroni siatkówkę przed pieczeniem. Z wyjątkiem zarówno jasnego światła, źrenica zwęża się od podrażnienia nerwu trójdzielnego i od niektórych leków. Rozciąganie źrenic może nastąpić na skutek silnych negatywnych emocji (horror, ból, gniew).

Soczewkowe

Ponadto strumień światła pada na dwuwypukłą soczewkę elastyczną - soczewkę. Jest to mechanizm zakwaterowania, Znajduje się za źrenicą i ogranicza przednią część gałki ocznej, która obejmuje rogówkę, tęczówkę i przednią komorę oka. Ciało szkliste ściśle przylega do niego.

W przezroczystej białkowej substancji soczewki nie ma naczyń krwionośnych i unerwienia. Substancja narządu jest zamknięta w szczelnej kapsułce. Kapsuła soczewki jest przymocowana promieniowo do rzęskiego ciała oka przy pomocy tzw. zespołu rzęskowego. Napięcie lub osłabienie tego pasma zmienia krzywiznę soczewki, co pozwala wyraźnie widzieć zarówno przybliżone, jak i odległe obiekty. Ta właściwość nazywa się zakwaterowaniem.

Grubość soczewki zmienia się od 3 do 6 mm, a średnica w zależności od wieku, osiągając dorosłych 1 cm. Dla dzieci i noworodków, charakterystyczny zasadniczo kulistego kształtu soczewki ze względu na małą średnicę, ale dziecko staje się starsze, zwiększa się średnica soczewki stopniowo. U osób starszych funkcje akomodacyjne oczu pogarszają się.

Patologiczna nieprzezroczystość soczewki nazywa się zaćmą.

Ciało szkliste

Ciało szkliste jest wypełnione jamą między soczewką a siatkówką. Jego skład jest reprezentowany przez przezroczystą galaretowatą substancję, która swobodnie przepuszcza światło. Wraz z wiekiem, a także z wysoką i średnią krótkowzrocznością, pojawiają się drobne zmętnienia w szklistym humorze, postrzegane przez człowieka jako "latające muchy". W ciele szklistym brakuje naczyń krwionośnych i nerwów.

Siatkowa osłona i nerw wzrokowy

Przechodząc przez rogówkę, źrenicę i soczewkę, promienie światła skupiają się na siatkówce. Siatkówka jest wewnętrzną powłoką oka, charakteryzującą się złożonością jej struktury i składającą się głównie z komórek nerwowych. To rozległa część mózgu.

Światłoczułe elementy siatkówki wyglądają jak stożki i pręty. Pierwszym są cienie dziennego widzenia, a drugie - zmierzch.

Różdżki są w stanie odbierać bardzo słabe sygnały świetlne.

Niedobór witaminy A, która jest częścią wizualnej substancji prętów, prowadzi do ślepoty kurzowej - osoba nie widzi dobrze o zmierzchu.

Z komórek siatkówki powstaje nerw wzrokowy, który jest połączonym ze sobą włóknem nerwowym emanującym z muszli siatki. Miejsce, w którym nerw wzrokowy wchodzi do błony siatkowej, nazywa się martwym polem, ponieważ nie zawiera fotoreceptorów. Strefa o największej liczbie komórek światłoczułych znajduje się powyżej martwego punktu, w przybliżeniu naprzeciw źrenicy, i została nazwana "Żółtą plamą".

Ludzkie narządy wzroku są tak rozmieszczone, że w drodze do półkul mózgowych krzyżuje się część włókien nerwu wzrokowego lewego i prawego oka. Dlatego w każdej z dwóch półkul mózgowych znajdują się włókna nerwowe zarówno prawego, jak i lewego oka. Punkt przecięcia nerwów wzrokowych nazywany jest chiasmą. Poniższy rysunek pokazuje lokalizację chiasma - podstawy mózgu.

Konstrukcja ścieżki strumienia świetlnego jest taka, że ​​przedmiot będący przedmiotem rozważań jest wyświetlany na siatkówce w odwróconej postaci.

Następnie obraz za pomocą nerwu wzrokowego jest przekazywany do mózgu, "zmieniając" go w normalną pozycję. Siatka i nerw wzrokowy są aparatem receptorowym oka.

Oko jest jednym z doskonałych i złożonych stworzeń natury. Najmniejsze naruszenie, nawet w jednym z jego systemów, prowadzi do zaburzeń widzenia.