Pytanie i stożki siatkówki

Laski i stożki są wrażliwymi receptorami siatkówki, które przekształcają stymulację światła w nerwową, tj. przekształcają światło w impulsy elektryczne, które przechodzą przez nerw wzrokowy do mózgu. Różdżki są odpowiedzialne za percepcję w warunkach słabego oświetlenia (odpowiedzialnych za widzenie w nocy), szyszek na ostrość wzroku i postrzeganie kolorów (widzenie w dzień). Rozważmy oddzielnie każdy z typów fotoreceptorów.

Pałeczki siatkówki

loading...

Pręty mają postać cylindra o niejednolitej, ale w przybliżeniu równej średnicy obwodu wzdłuż długości. Ponadto długość (równa 0.000006 m lub 0,06 mm) w 30-krotności ich średnicy (lub 0,000002 m 0,002 mm), dzięki czemu wydłużony cylinder jest faktycznie bardzo podobny do tego pręta. W oczach zdrowej osoby jest około 115-120 milionów prętów.

Dłoń oka osoby składa się z 4 segmentów:

1 - Segment zewnętrzny (zawiera dyski membranowe),

2 - Segment wiążący (cilium),

3 - Segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),

4 - Segment podstawowy (połączenie neuronowe)

Wędki są niezwykle wrażliwe na światło. Wystarczająca energia jednego fotonu (najmniejsza elementarna cząstka światła) do reakcji prętów. Fakt ten pomaga w tak zwanym widzeniu w nocy, pozwalającym zobaczyć o zmierzchu.

Różdżki nie są w stanie odróżnić kolorów, po pierwsze, jest to spowodowane obecnością w pałeczkach tylko jednego pigmentu rodopsyny. Rodopsyny, albo nazywa wizualny fioletowy, dzięki obejmuje dwie grupy białek (chromoforowe i opsyny) ma dwie maksymalne pochłanianie światła, jednak biorąc pod uwagę, że jedna z tych maksimów jest poza widzialne dla ludzkiego światła oka (278 nm - jest to region ultrafioletowe niewidoczne dla oka), warto nazywać je maksimami absorpcji falowej. Jednak drugie maksimum absorpcji jest nadal widoczne dla oka - jest na poziomie 498 nm, które wydaje się znajdować na granicy spektrum zielonego koloru i niebieskiego.

Powszechnie wiadomo, że rodopsyna zawarta w prętach reaguje na światło wolniej niż jodopsyna w szyszkach. W związku z tym pręty reagują słabo na dynamikę strumienia świetlnego i słabo rozróżniają poruszające się obiekty. Z tego samego powodu ostrość wzroku nie jest również specjalizacją prętów.

Stożki siatkówki

loading...

Stożki otrzymały taką nazwę ze względu na ich kształt, podobny do kolb laboratoryjnych. Długość stożka wynosi 0,00005 metrów lub 0,05 mm. Jego średnica w najwęższym miejscu wynosi około 0,000001 metrów lub 0,001 mm i 0,004 mm w najszerszym miejscu. Na siatkówce zdrowego dorosłego człowieka około 7 milionów czopków.

Stożki są mniej wrażliwe na światło, innymi słowy, aby je podniecić, strumień światła będzie kilkadziesiąt razy bardziej intensywny niż przy wzbudzaniu prętów. Natomiast czopki mogą obsłużyć więcej prętów intensywne światło, dlatego też są one lepsze postrzegane zmiana strumienia światła (na przykład pałeczki lepiej odróżnić światło dynamiki ruchu obiektów w stosunku do oka), a także określenia wyraźnego obrazu.

Stożek ludzkiego oka składa się z 4 segmentów:

1 - Segment zewnętrzny (zawiera dyski membranowe z jodopsyną),

2 - Segment wiążący (szyjka),

3 - Segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),

4 - Obszar połączenia synaptycznego (segment podstawowy).

Powodem wyżej opisanych właściwości szyszek jest zawartość w nich biologicznego pigmentu jodopsynowego. W czasie pisania tego stwierdzono (nadawany i udowodnione) dwa rodzaje iodopsin: eritrolab (barwnik wrażliwy na czerwonym obszarze widma długich L fal) hlorolab (barwnik wrażliwy na zielonej części widma do średniej M fal). Do tej pory nie wykryto pigmentu wrażliwego na niebieską część spektrum, na krótkie fale S, chociaż został już nazwany cyjanolabem.

Oddzielenie stożków do 3 typów (na dominację w tych pigmentów: eritrolaba, hlorolaba, tsianolaba) jest określany jako trójskładnikowy hipoteza widzenia. Jednakże, nie jest nieliniową teorią dwuskładnikowego, którego wyrażających sądzić, że każdy stożek zawiera jednocześnie eritrolab i hlorolab, a więc jest w stanie dostrzec kolorów czerwonego i zielonego widma. W tym przypadku rola cyjanku jest przejmowana przez wyblakłą rodopsynę z prętów. Na poparcie tej teorii jest fakt, że ludzie, którzy cierpią na daltonizm, czyli ślepota w niebieskiej części widma (acyanopsia), mają również trudności z nocnego widzenia (ślepota), co jest oznaką nieprawidłowego funkcjonowania siatkówki prętów oka.

Szyszki (siatkówka)

loading...

Szyszki - (Eng. stożek ) jeden z dwóch typów fotoreceptorów, peryferyjne procesy światłoczułych komórek siatkówki, zwane tak ze względu na jego stożkowy kształt. Są to wysoce wyspecjalizowane komórki, które przekształcają bodźce świetlne w wzbudzenia nerwowe. Stożki są wrażliwe na światło ze względu na obecność w nich określonego pigmentu - jodopopsyny. Z kolei jododsyna składa się z kilku wizualnych pigmentów. Do tej pory dwa pigmenty są dobrze znane i badane: chlorolab (wrażliwy na żółto-zielony obszar widma) i erythrolab (wrażliwy na żółto-czerwoną część widma). W siatkówce oka, dorosły o 100% wzroku ma około 6-7 milionów stożków.

Struktura fotoreceptorów

loading...

Stożki i pręty mają podobną strukturę i składają się z czterech części.

W strukturze stożka zwyczajowo jest rozróżniać (patrz rysunek):

  • Segment zewnętrzny (zawiera półpłyty membranowe),
  • łączący dział (usztywnianie),
  • segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),
  • obszar synaptyczny.

Zewnętrzny segment jest wypełniony półpłytami membranowymi utworzonymi przez membranę plazmową i oddzielonymi od niej. Są fałdami błony plazmatycznej. W stożkach pół-dysków membranowych mniejszych niż dyski w pałce, a ich liczba jest rzędu kilkuset. W obszarze działu wiążącego (zwężenie) segment zewnętrzny jest prawie całkowicie oddzielony od wewnętrznego wciągnięcia zewnętrznej membrany. Związek pomiędzy tymi dwoma segmentami polega na cytoplazmie i parze rzęsek, które przechodzą z jednego segmentu do drugiego. Cilia zawiera tylko 9 obwodowych dubletów mikrotubuli: nie ma pary centralnych mikrotubul charakterystycznych dla rzęsek. Segment wewnętrzny jest obszarem aktywnego metabolizmu; jest wypełniona mitochondriów, energia dostarczana do procesów i polyribosomes, które są syntetyzowane na białek biorących udział w powstawaniu płyt membranowych i pigmentu wizualnej. W tej samej sekcji znajduje się jądro. W regionie synaptycznym komórka tworzy synapsy z komórkami dwubiegunowymi. Rozproszone komórki bipolarne może tworzyć synapsy z kilkoma sztyftami. Zjawisko to nazywa się konwergencją synaptyczną.

Monosynaptyczne komórki dwubiegunowe połącz jeden stożek z jedną komórką zwojową, która zapewnia lepszą ostrość wzroku w porównaniu do pręcików. Poziomo i amakrylowy komórki wiążą ze sobą wiele prętów i stożków. Dzięki tym komórkom informacja wizualna nawet przed wyjściem z siatkówki podlega pewnej obróbce; w szczególności komórki te uczestniczą w hamowaniu bocznym. [1]

Wizja kolorów

loading...

Istnieją trzy rodzaje stożków, wrażliwość na różne długości fal światła (kwiaty). Szyszki typu S są wrażliwe na fioletowo-niebieskie (S od angielskiego. Krótki - widmo fal krótkich), typ M - w kolorze zielono-żółtym (M z języka angielskiego. Średni - średniofalowy), a typ L - w żółto-czerwonym (L z angielskiego. Długi - długofalowe) części widma. Obecność tych trzech rodzajów szyszek (i różdżek, wrażliwych w szmaragdowej części widma) daje osobie wizję barw.

Laski i szyszki

loading...

Główną część wizualnego analizatora stanowi siatkówka oka. To tutaj percepcja fal elektromagnetycznych światła, ich transformacja w impulsy nerwowe i dalsze przekazywanie do nerwu wzrokowego. Dzień (kolor) i noktowizor zapewniają specjalne receptory siatkówki. Razem tworzą warstwę światłoczułą. W zależności od postaci receptory te nazywane są pałeczkami i stożkami.

Funkcje prętów i stożków

W tym artykule staraliśmy się bardziej szczegółowo zrozumieć, gdzie znajdują się pręty i stożki, i dowiedzieć się, jakie funkcje pełnią.

Informacje ogólne

loading...

Histologicznie, 10 warstw komórek można zidentyfikować na siatkówce oka. Fotoczuła warstwa składa się ze specjalnych fotoreceptorów, które są specjalnymi strukturami komórek neuroepitelialnych. Zawierają unikalne wizualne pigmenty, które pochłaniają fale świetlne o określonej długości. Laski i szyszki są rozmieszczone nierównomiernie na siatkówce. Większość szyszek najczęściej znajduje się w centrum. Pręty z kolei zwykle znajdują się na obrzeżach. Dodatkowe różnice obejmują:

  1. Aby zapewnić widzenie w nocy, potrzebne są kije. Oznacza to, że są odpowiedzialni za postrzeganie światła w warunkach słabego oświetlenia. W związku z tym, za pomocą pałeczek, osoba może zobaczyć obiekty tylko w czerni i bieli.
  2. Stożki zapewniają ostrość widzenia przez cały dzień. Dzięki ich pomocy każdy może zobaczyć otaczający świat na kolorowym obrazie.

Pręty są wrażliwe tylko na te fale, których długość nie przekracza 500 nm. Pozostają one jednak aktywne nawet po obniżeniu strumienia fotonów. Stożki można uznać za bardziej czułe i są w stanie dostrzec wszystkie sygnały kolorów. Jednakże, w celu ich wzbudzenia, światło może czasami być wymagane z dużo większą intensywnością.

W ciemnych godzinach praca wzrokowa odbywa się za pomocą patyków. W rezultacie osoba może wyraźnie zobaczyć kontury obiektów, ale po prostu nie może odróżnić ich koloru. W przypadku zaburzenia funkcji fotoreceptorów mogą pojawić się następujące problemy i patologie widzenia:

  • naruszenie percepcji kolorów;
  • różne choroby zapalne siatkówki;
  • stratyfikacja błony siatkówki;
  • naruszenie wizji zmierzchu;
  • światłowstręt.

Szyszki

loading...

Ludzie z dobrym wzrokiem mają około miliona stożków w każdym oku. Ich długość wynosi 0,05 mm, a szerokość 0,004 mm. Wrażliwość na przepływ promieni w nich jest niewielka. Jednak wszystkie z nich jakościowo będą postrzegać gamut kolorów, w tym różne odcienie.

Są również odpowiedzialni za rozpoznawanie poruszających się obiektów, dzięki czemu lepiej reagują na dynamikę oświetlenia.

Struktura szyszek

W stożkach znajdują się trzy główne segmenty i zwężenie:

  1. Segment zewnętrzny. Zawiera światłoczuły pigment - jododopsynę, który znajduje się w pół-dyskowych fałdach błony plazmatycznej. Ten region komórek fotoreceptorów jest stale aktualizowany.
  2. Zwężenie - utworzone przez membranę plazmową i służy do przenoszenia energii z segmentu wewnętrznego na zewnątrz. Jeśli spojrzysz na to bardziej szczegółowo, zobaczysz, że reprezentuje ono tak zwane rzęski, które wykonują to połączenie.
  3. Segment wewnętrzny. To jest obszar aktywnego metabolizmu. Tutaj są mitochondria - podstawa energetyczna komórek. W tym segmencie istnieje również intensywne uwalnianie energii, które jest niezbędne do realizacji procesu wizualnego.
  4. Zakończenie synaptyczne jest regionem synaps. Te kontakty między komórkami w przyszłości będą przenosić impulsy nerwowe do nerwu wzrokowego.

Trójskładnikowa hipoteza postrzegania kolorów

Wielu już wie, że w szyszkach znajduje się specjalny pigment, jodopsynina, który pozwala dostrzec całe spektrum kolorów. Zgodnie z trójskładnikową hipotezą widzenia kolorów istnieją trzy rodzaje stożków. W każdej konkretnej formie istnieje rodzaj jodopsyny, która postrzega tylko część spektrum:

  1. Typ L zawiera pigment zwany erythrolab i ustawia długie fale, mianowicie czerwono-żółtą część widma.
  2. M - typ zawiera pigment chlorolabu i jest w stanie wyczuć średnie fale, które emitują żółto-zielony obszar widma.
  3. S - zawiera cyjanekab pigmentowy i reaguje tylko na krótkie fale, dostrzegając niebieską część widma.

Ważne jest, aby wiedzieć! Do tej pory wielu naukowców zajmuje się problemami współczesnej histologii i zauważa niższość trójkolorowej hipotezy postrzegania kolorów. Wynika to z faktu, że istnienie trzech gatunków szyszek nie zostało jeszcze potwierdzone. Nie znaleziono również pigmentu, który wcześniej otrzymał nazwę cyjanabab.

Dwuskładnikowa hipoteza postrzegania kolorów

Jeśli wierzysz w tę hipotezę, to możesz zrozumieć, że wszystkie szyszki siatkówki zawierają erytholab, a także chlorolab. Dzięki temu doskonale potrafią dostrzec długą i środkową część spektrum. Krótka część spektrum w tym przypadku dostrzega pigment rodopsyny, który jest zawarty w pałeczkach.

Na korzyść tej teorii może być fakt, że ludzie, którzy nie są w stanie odbierać widma o krótkich falach, jednocześnie cierpią na zaburzenia widzenia w warunkach słabego oświetlenia. Podobną patologię nazywa się "ślepotą w nocy".

Kije

loading...

Jeśli przyjrzysz się bliżej prętom, zobaczysz, że mają one kształt podłużnych cylindrów o długości około 0,06 mm. U dorosłych około 120 milionów takich receptorów jest obecnych w każdym oku. Wypełniają całą siatkówkę koncentrując się na obrzeżach.

Pigment zapewniający różdżkę dostatecznie wysokiej wrażliwości na światło nazywany jest rhodopsinem lub fioletem wizualnym. W jasnym świetle pigment ten zanika i całkowicie traci swoją zdolność. W tym momencie będzie on podatny tylko na krótkie fale świetlne, które stanowią niebieski obszar widma. W ciemności jego kolor i cechy są stopniowo przywracane.

Struktura pałeczek

Struktura prętów praktycznie nie różni się od konstrukcji stożków. Istnieją 4 główne części:

  1. Zewnętrzny segment z dyskami membranowymi zawiera pigment rodopsyny.
  2. Segment wiążący lub cilium zapewnia niezawodny kontakt pomiędzy zewnętrznymi i wewnętrznymi częściami.
  3. Wewnętrzny segment obejmuje mitochondria. Nastąpi proces produkcji energii.
  4. Segment podstawowy zawiera zakończenia nerwowe i przenosi impulsy.

Czułość takich receptorów na działanie fotonów umożliwia przekształcenie stymulacji świetlnej w wzbudzenie nerwowe i przekazanie jej do mózgu. W ten sposób odbywa się proces percepcji fal świetlnych przez ludzkie oko - fotorecepcję.

Wnioski

loading...

Jak widać, człowiek jest jedynym żywym stworzeniem, które może odbierać otaczający świat w całej palecie barw. Utrzymanie wyjątkowej zdolności przez nadchodzące lata pomoże w niezawodnej ochronie oczu przed szkodliwym działaniem, a także w zapobieganiu uszkodzeniom wzroku. Mamy nadzieję, że ta informacja była przydatna i interesująca.

Szyszki (siatkówka)

loading...

Szyszki - (Angielski stożek - stożek) jest jednym z rodzajów zewnątrzkomórkowych (fotoreceptorów) procesów peryferyjnych światłoczułych komórek nerwowych siatkówki. Nazywane szyszki z powodu kształtu podobnego do stożkowej kolby laboratoryjnej.

Stożki są grupą receptorów, składającą się z różnych typów wyspecjalizowanych komórek nerwowych, które postrzegają i przekształcają bodźce świetlne w pobudzenie nerwowe w sygnały bioelektryczne, które przechodzą do wizualnych podziałów mózgu.

Spis treści

loading...


Stożki są wrażliwe na światło w szerokim zakresie. W półmroku, kiedy oświetlenie nie wystarcza do pracy stożków, tylko pałeczki receptorowe działają u ludzi. W nocy ludzie stają się "ślepi na kolory" - świat postrzega je jako monochromatyczne.

Światłoczułość receptorów wiąże się z obecnością w nich określonego pigmentu - jodopsyny; z przejściem cis-trans siatkówki i innych mechanizmów. Z kolei jododsyna składa się z kilku wizualnych pigmentów. Do tej pory dwa pigmenty są dobrze znane i badane: chlorolab (wrażliwy na żółto-zielony obszar widma) i erythrolab (wrażliwy na żółto-czerwoną część widma).

W siatkówce oka, dorosły ma około 6 milionów [1] szyszek. Ich wymiary są następujące: długość około 50 mikronów, średnica - od 1 do 4 mikronów.

Stożki są około 100 razy mniej wrażliwe na światło niż patyki (inny rodzaj komórek siatkówki), ale są znacznie bardziej podatne na szybkie ruchy.

Siatkówka jest złożoną, warstwową strukturą z kilkoma warstwami neuronów połączonymi przez synapsy. Pojedyncze neurony, które są bezpośrednio światłoczułe - komórki fotoreceptorów stożków i prętów.

Struktura fotoreceptorów - stożków

loading...

Szyszki u różnych gatunków zwierząt mają zróżnicowaną strukturę, u niektórych gatunków można wykryć inną strukturę stożka.

Szyszki człowieka

Morfologia

Stożki i pręty mają podobną strukturę i składają się z czterech części.

  • 1 - SEGMENT ZEWNĘTRZNY (zawiera dyski membranowe z jodopsyną),
  • 2 - ZAKŁADANIE WIĄZANIA (szyjka),
  • 3 - SEGMENT WEWNĘTRZNY (zawiera mitochondria),
  • 4 - OBSZAR SYNAPTYCZNY

Zewnętrzny segment stożka jest wypełniony półpłytami membranowymi utworzonymi przez membranę plazmową, oddzieloną od niej. Są fałdami błony plazmatycznej. W stożkach membranowych półpłyty są znacznie mniejsze niż dyski w pałeczce, a ich liczba wynosi około kilkuset. Każda tarcza jest utworzona z dwóch membran połączonych ze sobą na krawędziach o grubości rzędu 50 - 75 Angstremów, oddzielonych odstępem około 50 Angstremów. [2]. [3].

W obszarze odcinka łączącego (zwężenie) segment zewnętrzny jest prawie całkowicie oddzielony od wewnętrznej przez wnikanie zewnętrznej membrany. Związek pomiędzy tymi dwoma segmentami polega na cytoplazmie i parze rzęsek, które przechodzą z jednego segmentu do drugiego. Cilia zawiera tylko 9 par podwójnych włókien (włókienek). Zostawiają one w łączącej cilium z jednej z dwóch centrioli (ciała podstawowego), które leżą obok siebie prostopadle do siebie. Włókna łączące rzęski rozciągają się od wewnętrznego segmentu do wierzchołka zewnętrznego segmentu. [4].

W wewnętrznym segmencie znajduje się akumulacja promieniowo zorientowanych i gęsto upakowanych mitochondriów. Gdy stożek jest oświetlony, pęcznieje mitochondria i prawdopodobnie zwiększa się w nich aktywność enzymów oksydacyjnych. To jest obszar aktywnego metabolizmu. Mitochondria i polyribosomy, dostarczają energii, aby zapewnić procesy percepcji światła, podczas gdy białka są syntetyzowane, zaangażowane w tworzenie dysków membranowych i wizualnego pigmentu. W tej samej sekcji znajduje się jądro. [5]. [6].

W obszarze synaptycznym z zakończeniami nerwowymi stożka, dendryty dwubiegunowych i poziomych komórek siatkówki zbliżają się i przenikają. Ponadto opisano kontakty między receptorami (prętami i stożkami) siatkówki. W zakończeniach presynaptycznych znajduje się duża liczba pęcherzyków synaptycznych (pęcherzyków), które zawierają mediator. Liczba i rozmiary tych bąbelków, podobno, zmieniają się, gdy zmienia się oświetlenie. [7]. [8]. [9].

Rozproszone komórki bipolarne może tworzyć synapsy z kilkoma sztyftami. Zjawisko to nazywa się konwergencją synaptyczną.

Monosynaptyczne komórki dwubiegunowe połącz jeden stożek z jedną komórką zwojową, która zapewnia lepszą ostrość wzroku w porównaniu do pręcików.

Poziomo i amakrylowy komórki wiążą ze sobą wiele prętów i stożków. Dzięki tym komórkom informacja wizualna nawet przed wyjściem z siatkówki podlega pewnej obróbce; w szczególności komórki te uczestniczą w hamowaniu bocznym. [10], [11]

Stożki gadów i ptaków

Stożki w siatkówce ptaków, płazów i innych kręgowców różnią się budową od stożków w siatkówce oka naczelnego.

W szczególności u ptaków, ryb, żółwi znajdują się "kropelki oleju" w strukturze stożka. Ponadto w siatkówkach odróżniają się "zwykłymi" szyszkami i tak zwanymi "podwójnymi" szyszkami.

Jak działają szyszki siatkówki

loading...

Stożki siatkówki - jest to jeden z rodzajów fotoreceptorów, które należą do warstwy światłoczułej w oczu człowieka. Są to bardzo złożone i niezwykle ważne struktury, bez których ludzie nie potrafią odróżnić kolorów. Poprzez przekształcenie energii światła w impuls elektryczny, przekazują informacje o otaczającym świecie do mózgu. Neurony z centrum wizualnego postrzegania tych sygnałów i odróżnić ogromnej ilości kolorów, ale nie badano jeszcze mechanizmy tego niezwykłego procesu.

Cechy struktury

loading...

Te struktury są bardzo małe, w kształcie przypominają kolbę laboratoryjną. Ich długość wynosi tylko 0,05 mm, szerokość - 0,004 mm (w najwęższym punkcie wynosi 0,001 mm). Przy tak małych rozmiarach są one bardzo liczne: w każdym oku znajduje się 6-7 milionów (u zdrowej osoby z 100% widzeniem). Co zaskakujące, ten mikroskopijny fotoreceptor ma złożoną anatomię i dzieli się na cztery segmenty lub dział. Każda z nich ma swoją specyficzną strukturę i spełnia określone funkcje:

  • Segment zewnętrzny - zawiera specjalny pigment, jodopopsynę, który ulega przemianom chemicznym pod wpływem światła. W tym dziale szyszek znajduje się wiele fałd plasmaleme, które tworzą tak zwane półpłyty. Ich liczba to setki.
  • Zwężenie lub łączący się dział to najwęższa część fotoreceptora. Tutaj cytoplazma ma wygląd bardzo cienkiej nici. Ponadto, dzięki tej części dwa rzęski mające nietypowy struktury (zwykle są utworzone przez dziewięć trypletach mikrotubul na obwodzie, a druga w środku, tutaj centralny para offline).
  • W segmencie wewnętrznym są ważne organoidy komórkowe odpowiedzialne za procesy receptora i jego funkcjonowanie. Oto jądro, duża liczba mitochondriów i rybosomów (polisomów). Wskazuje to na intensywne procesy wytwarzania energii do pracy stożków, a także aktywną syntezę niezbędnych substancji białkowych.
  • Region synaptyczny zapewnia połączenie między światłoczułymi receptorami i komórkami nerwowymi. zawiera pęcherzyki z substancją - mediator, który bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z siatkówki svetovosprinimayuschego warstwie nerwu wzrokowego. Pojedynczy stożek może łączyć się z jedną monosynaptyczną komórką dwubiegunową lub komórkami poziomymi i amakrylem (razem z innymi fotoreceptorami, w tym z prętami).

Jak działają fotoreceptory

loading...

Funkcjonowanie szyszek i postrzeganie przez nie różnych kolorów i odcieni nie zostało jeszcze powszechnie uznane za naukowe wyjaśnienie. Ale do tej pory istnieją dwie główne hipotezy, które opisują te procesy.

Trójskładnikowa hipoteza widzenia

Zwolennicy tej hipotezy twierdzą, że w ludzkiej siatkówce występują trzy różne rodzaje stożków, z których każdy zawiera określony pigment. Faktem jest, że jododopyna jest substancją niejednolitą, istnieją trzy jej odmiany. Spośród nich tylko dwa - erytrolab i chlorolab - zostały znalezione i opisane przez naukowców. Trzeci pigment, cyanolab, istnieje tylko w teorii, a jego obecność potwierdza jedynie pośredni dowód.


Stożki siatkówki zawierające erytrolab przenoszą promieniowanie długofalowe, czyli żółtoczerwoną część widma.

Fale o średniej długości są absorbowane przez chlorolab, a receptory, w których się znajduje, widzą żółtozieloną część widma.

Jest logiczne, że nie powinno być, i fotoreceptory dostrzegają krótkich długościach fali (niebieskie odcienie), więc obecność światłoczułych komórek w tsianolaba trzeciego typu jest bardzo prawdopodobne.

Nieliniowa teoria dwuskładnikowa

Przeciwnie, ta teoria zaprzecza obecności trzeciego pigmentu, cyjanobowego. Zakłada on, że dla postrzegania tej części spektrum promieniowania wystarczająca jest praca prętów. W ten sposób siatkówka dostrzega wszystkie widoczne kolory we wspólnym funkcjonowaniu obu typów fotoreceptorów. Co więcej, zwolennicy tej hipotezy podkreślają, że te wrażliwe struktury są w stanie określić zawartość żółtego w mieszance widocznych odcieni.

Co to jest dodatkowy stożek

loading...

Niektórzy ludzie mają rzadkie zjawisko - dodatkowy stożek siatkówki. Oznacza to, że nie mają one trzech, ale cztery odmiany tego fotoreceptora. Tacy ludzie nazywani są tetrachromianami i mogą zobaczyć 100 milionów odcieni zamiast 10 milionów w zwykłym człowieku. W różnych badaniach nazywane są różne dane na temat częstości występowania tetrachromatii. Niektórzy naukowcy twierdzą, że anomalia jest możliwa tylko u kobiet i tylko u 2% kobiet. Inni badacze twierdzą, że nie jest to tak rzadkie, a do jednej czwartej światowej populacji (zarówno kobiet, jak i mężczyzn) ma tę cechę postrzegania kolorów.

Siatkówka oka ludzkiego może w pełni odbierać informacje wzrokowe tylko wtedy, gdy oba typy fotoczułych receptorów zawierają wszystkie niezbędne pigmenty i enzymy niezbędne do ich transformacji.

Jeśli fotoreceptory nie wytwarzają żadnych takich substancji, osoba nie widzi części widzialnego spektrum promieniowania. Takie naruszenia są zjednoczone pod wspólną nazwą ślepoty barw. Ludzie z ślepotą barw nie są w stanie zobaczyć pewnych kolorów przez całe życie, ponieważ ta patologia jest genetycznie zdeterminowana.

Laski i stożki na siatkówce oraz ich rola w postrzeganiu kolorów i światła

loading...

Ważne jest, aby wiedzieć! Jeśli wizja zaczęła zawodzić, natychmiast dodaj tego profesjonalisty do swojej diety. Czytaj więcej >>

Siatkówka jest główną częścią wizualnego analizatora. Tutaj następuje percepcja fal elektromagnetycznych, ich transformacja w impulsy nerwowe i transmisja do nerwu wzrokowego. Dzień (kolor) i noktowizja są dostarczane przez specjalne receptory siatkówki. Razem tworzą tak zwaną warstwę fotosensorową. Zgodnie ze swoją postacią receptory te nazywane są stożkami i prętami.

Mikroskopowa struktura oka

Histologicznie, 10 warstw komórek jest wydzielanych na siatkówce oka. Zewnętrzna warstwa światłoczuła składa się z fotoreceptorów (prętów i stożków), które reprezentują specjalne formacje komórek neuroepitelialnych. Zawierają wizualne pigmenty, które mogą absorbować fale świetlne o określonej długości. Pręty i stożki są nierównomiernie rozmieszczone na siatkówce. Główna liczba stożków znajduje się w centrum, a pręty są na obwodzie. Ale to nie jest jedyna różnica:

  1. 1. Kije zapewniają widzenie w nocy. Oznacza to, że są odpowiedzialni za postrzeganie światła w warunkach słabego oświetlenia. W związku z tym, za pomocą patyk, osoba może zobaczyć obiekty tylko w czerni i bieli.
  2. 2. Stożki zapewniają ostrość wzroku w ciągu dnia. Dzięki ich pomocy człowiek widzi świat w kolorowym obrazie.

Pręty są czułe tylko na fale krótkie, których długość nie przekracza 500 nm (niebieska część widma). Są jednak aktywne nawet w rozproszonym świetle, gdy gęstość strumienia fotonów jest obniżona. Stożki są bardziej czułe i mogą odbierać wszystkie sygnały kolorów. Ale dla ich wzbudzenia wymagane jest światło o znacznie większej intensywności. W ciemności prace wizualne wykonywane są przy użyciu patyczków. W rezultacie, o zmierzchu iw nocy osoba może zobaczyć sylwetki obiektów, ale nie czuje ich kolorów.

Upośledzone funkcje fotoreceptorów w siatkówce mogą prowadzić do różnych patologii widzenia:

  • naruszenie percepcji kolorów (ślepota barw);
  • choroby zapalne siatkówki;
  • stratyfikacja błony siatkówki;
  • naruszenie wizji zmierzchu (nocna ślepota);
  • światłowstręt.

Stożki siatkówki (wersja Mig)

loading...

Szyszki lub stożki - komórki (angielskie c-7one) są jednym z trzech typów fotoreceptorów w siatkówce ssaków (np. ludzkie oczy). Są odpowiedzialni za widzenie kolorów i działają lepiej w stosunkowo jasnym świetle, w przeciwieństwie do prętów, które działają najlepiej w słabym świetle. Stożki są odpowiedzialne za kolor, widzenie kolorów; Stożki działają najlepiej w stosunkowo jasnym świetle o długościach fal większych niż 498 nm, w przeciwieństwie do fotoreceptorów prętowych, które działają najlepiej w słabym świetle o długości fali mniejszej niż 498 nm. Czopki są ciasno na dołek Fovea „panel sterowania”, o średnicy 0,3 mm - wolna strefa pręta o bardzo cienkich, ściśle upakowanych stożki, które są szybko zmniejszone ilościowo do obwodu siatkówki. [5]

Wariant stożka z trzema pigmentami opsin S, M, L) (Sm.ris.1a), które często nie są prawidłowo ilustrują niektóre trzy stożka (jak trihromatizm), znamienny tym, że stożki zawierają różne pigmenty determinujące wrażenie koloru (przestrzeń), a mianowicie S-stożka (kolor niebieski) M-stożki (zielony) i L-stożki (czerwony). Stożek jest zatem wrażliwy na widzialne długości fali światła, które odpowiadają długościom fal: światło krótkofalowe, o średniej długości fali i o długiej długości fali RGB (patrz ryc. 1a). Skąd pochodzi trójchromatyzm (trzy kolory). [6] [7]

Spis treści

loading...

Stożki - wyspecjalizowane komórki nerwowe, wykrywania i konwersji wiązek światła, które są najbardziej wrażliwe na działanie światła i znajduje się głównie w środkowej części siatkówki (plamka żółta - Fovea) i odpowiedzialne za barwę jasnej widzenia centralnego. Komórki, które przenoszą podniecenie nerwowe w postaci bioelektrycznych sygnałów koloru, które trafiają do mózgu.

Czopki są bardziej wrażliwe na światło, promienie światła niż słabe pręciki (działające pod niskim światła) w siatkówce, przy czym stożki obsługującego wizji pod wpływem światła wiązki światła S, K, L), który umożliwia odbiór barw. W tym kontekście są również w stanie odczuwać piękniejsze szczegóły i szybsze zmiany w obrazach (na przykład podczas ruchów obiektu), ponieważ czasy reakcji na bodźce są szybsze niż w przypadku pałeczek. [8]

Reakcja na działanie światła występuje w organellach zwanych zewnętrznych płatów z membranowych struktury w postaci płyty (membrany), w których płuca zagnieżdżonych białka chłonne photopigments opsins (wersja Mig) (opsins). Istnieją dwa główne typy fotoreceptorów u większości kręgowców w siatkówce oczu w ogniskowej powierzchni - stożki i pręty. Stożki są mniej wrażliwe na światło, ale są szybkie i przystosowują się do najjaśniejszych świateł, ale są prawie niedostępne dla nasycenia światłem z nich (bezpośrednie światło słoneczne, spawanie łukiem elektrycznym itp.). Pręty są bardzo czułe, ale powolne, a ich reakcja pojawia się, gdy są nasycone światłem w warunkach natężenia oświetlenia iluminacji (wieczorem i nocą), gdzie stożki działają optymalnie.

Stożek reaguje tylko na energię, którą absorbuje (Maxwell, 1872). Całkowita długość fali światła może wytwarzać identyczne odpowiedzi przez stożek, jeśli energia pochłonięta przez stożek jest taka sama dla tej długości fali (Figura 2). Stożki - ślepa barwa, tworząca odpowiedź jednoczynnikową, odzwierciedlają tylko ilość energii, którą wchłaniają. Jednakże wykrywanie obiektów energetycznych odbijanych od ich powierzchni może się nie udać, gdy obiekty odbijają podobną ilość energii co ich tło.

Fotoreceptory są wrażliwe na różne rodzaje widma widzialnego. Dla ludzi widzialny zakres spektrum światła jest w przybliżeniu w zakresie długości fal od 380 do 740 nm. Ogólnie rzecz biorąc, postrzeganie koloru (światła) przez fotoreceptory oka dzieli się na:

  • Postrzeganie światła w warunkach światła dziennego (normalnego); [9]
  • Postrzeganie w warunkach nocnego (słabego) oświetlenia.

Stożki są wrażliwe na światło w wyniku obecności tych gatunków photopigment opsyną specyficznego pigmentu - con opsyną - iodopsin. Z kolei jododsyna składa się z trzech wizualnych pigmentów. Do tej pory zidentyfikowano dwie pigmenty: hlorolab (wrażliwe na żółto-zielony zakresu widma) i eritrolab (wrażliwe na żółto-czerwonej części widma). Jednakże, obecnie stwierdzono, że gatunek fotopiementa opsyną - rodopsyny modyfikuje ma strukturę, która ma strukturę zgodną z typem vozdeystyuyuschgo jest monochromatyczne promieniowanie w zakresie widzialnym i ultrafioletowym. Z tego miejsca stożek ma fotopigment rodopsyny - cyanolab (wersja Mig), która reaguje na niebieskie widmo S, co stożki zamontowane trzy rodzaje pigmentów S, M, L (RGB), który określa się zasadę trihromatizma lub trójskładnikowej modelu rozpoznawania barw i utworzony z trzech komponentów teorii widzenia barw. Zasada trihromatizma w stożki chelovka musi strukturę, która ma identyczną strukturę biologicznie składa się z zewnętrznej stożkowej membrany, która zawiera trzy pola powierzchni przekroju poprzecznego, gdzie gatunek pigmenty opsyny postrzegania S, K, L promienie kolorów. Pierwsza warstwa największej części stożka zawiera czerwony pigment (L), druga warstwa - zielony (M) i trzecia warstwa - niebieski (L).

Natura zadbała o to, by podczas postrzegania kolorów promienie dzienne czerwone, zielone i niebieskie (poniżej 498 nm) były bardziej żywe, pozwalając zwierzętom przetrwać i na wolności, aby uzyskać pożywienie. (Chociaż, gdy światło jest załamywane, niebieskie promienie są skupione bliżej, ale membrana spowalnia je i przechodzi na czerwone, zielone, a następnie niebieskie promienie (patrz ryc. 1)).

Równocześnie ipRGC światłoczułe komórki siatkówki (wersja Mig) związany z szyszek i mózgu odpowiedzialnych za widzenie kolorów po wystawieniu na działanie promieniowania elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości niebiesko-S, UV-UV) zawierające photopigment melanopsyna (wersja Mig). [10]

W siatkówce dorosłego jest około

6 milionów. [11] "Oyster Tutorial" (1999) przytacza prace Curcio i wsp. (1990), w których średnie są bliższe 4,5 miliona komórek stożka i 90 milionów komórek prętów w ludzkiej siatkówce. [12] "Topografia warstwy prętów i stożków w ludzkiej siatkówce", Acta Ophthalmol., Suppl. 13: 6, pp. 1-102. Rozmiar stożków jest bardzo mały: długość wynosi około 50 μm, średnica wynosi od 1 do 5 μm. Stożki są około 100 razy mniej wrażliwe na światło niż pręty (inny typ komórek siatkówki), które znacznie częściej dostrzegają szybkie ruchy.

Ponieważ ludzie na ogół mają stożki o różnych typach opsyny które mają różne krzywe odpowiedzi iw ten sposób reagują na zmiany koloru na różne sposoby, ale są morfologicznie identyczne i każdy stożek działa w systemie trihromatizma (trójbarwnego) widzenia. (Kolorowi niewidomi nie podlegają trójchromatyzmowi). Były również doniesienia o ludziach z czterema lub więcej rodzajami stożków w systemie czterokolorowej wizji. [13] [14] [15]

Stożki i pręty mają podobną strukturę i składają się ze stref (patrz ryc. 1).

  • - Segment zewnętrzny (zawiera dyski membranowe z jodopsyną),
  • - Łączenie rzęs (zwężenie),
  • - Segment wewnętrzny (zawiera mitochondria),
  • - Spadek tłuszczu (zawiera przefiltrowane, końcowe główne monochromatyczne sygnały wideo po transdukcji, na przykład RGB) (patrz rys. 1a), [16]
  • - Myod - pigment kurczliwych włókien
  • - Obszar synaptyczny

Zewnętrzny segment stożka jest wypełniony półpłytami membranowymi utworzonymi przez membranę plazmową, oddzieloną od niej. Są fałdami błony plazmatycznej. W stożkach membranowych półpłyty są znacznie mniejsze niż dyski w pałeczce, a ich liczba wynosi około kilkuset.

Przerobiona na światło, zewnętrzna część kolumny połówek dysków - stale aktualizowana, ze względu na fagocytozę „podświetlane” half-dysków komórkach nabłonka barwnikowego i kształcenia nowych połówek dysków, w korpusie fotoreceptorów. W ten sposób następuje regeneracja wizualnego pigmentu. Średnio dziennie fagocytozie około 80 pół-dyski i kompletna modernizacja wszystkich połówek dysków fotoreceptorów występuje w około 10 dni.

W obszarze miejsca oddzielania (rzęs), segment zewnętrzny (membrana) jest prawie całkowicie oddzielony od segmentu wewnętrznego przez zagłębienie między nimi. Związek pomiędzy tymi dwoma segmentami polega na cytoplazmie i parze rzęsek, które przechodzą z jednego segmentu do drugiego. Cilia zawiera tylko 9 obwodowych dubletów mikrotubuli: nie ma pary centralnych mikrotubul charakterystycznych dla rzęsek.

Segment wewnętrzny jest obszarem aktywnego metabolizmu. Jest wypełniony mitochondriami, dostarczając bioenergię dla procesów widzenia, a także polyribosomy, na których syntetyzowane białka biorą udział w tworzeniu dysków membranowych i wizualnego pigmentu. W tej samej sekcji znajduje się jądro.

W regionie synaptycznym komórka tworzy synapsy z komórkami dwubiegunowymi.

Rozproszone komórki bipolarne może tworzyć synapsy z kilkoma sztyftami. Zjawisko to nazywa się konwergencją synaptyczną.

Monosynaptyczne komórki dwubiegunowe podłączyć jedną kolbę komórek zwojowych - fotoreceptorów ipRGC), która zapewnia lepsze w porównaniu z ostrości wzroku pałeczki oraz, co jest ważne w przekazywaniu niebiesko-fioletowy sygnału do mózgu z powodu pigmentu melanopsyna.

Poziomo i amakrylowy komórki wiążą ze sobą wiele prętów i stożków. Dzięki tym komórkom informacja wizualna nawet przed wyjściem z siatkówki podlega pewnej obróbce; komórki te, w szczególności, uczestniczą w hamowaniu bocznym, w którym, na przykład, patyki są blokowane w przejrzystym świetle dziennym. [17] [18]

Szyszki (siatkówka oka)

Szyszki - (Eng. stożek - stożek) jednego z typów zewnętrznych (fotoreceptorów) procesów obwodowych światłoczułych komórek nerwowych siatkówki. Nazywane szyszki z powodu kształtu podobnego do stożkowej kolby laboratoryjnej.

Stożki są grupą receptorów, składającą się z różnych typów wyspecjalizowanych komórek nerwowych, które postrzegają i przekształcają bodźce świetlne w pobudzenie nerwowe w sygnały bioelektryczne, które przechodzą do wizualnych podziałów mózgu.

Spis treści


Stożki są wrażliwe na światło w szerokim zakresie. W półmroku, kiedy oświetlenie nie wystarcza do pracy stożków, tylko pałeczki receptorowe działają u ludzi. W nocy stajemy się "ślepi na kolory" - świat postrzegany jest jako monochromatyczny.

Światłoczułość receptorów wiąże się z obecnością w nich określonego pigmentu - jodopsyny; z przejściem cis-trans siatkówki i innych mechanizmów. Z kolei jododsyna składa się z kilku wizualnych pigmentów. Do tej pory dwa pigmenty są dobrze znane i badane: chlorolab (wrażliwy na żółto-zielony obszar widma) i erythrolab (wrażliwy na żółto-czerwoną część widma).

W siatkówce oka, dorosły ma około 6 milionów [1] szyszek. Ich wymiary są bardzo małe: długość około 50 mikronów, średnica - od 1 do 4 mikronów. Stożki są około 100 razy mniej wrażliwe na światło niż patyki (inny rodzaj komórek siatkówki), ale są znacznie bardziej podatne na szybkie ruchy.

Siatkówka jest złożoną, warstwową strukturą z kilkoma warstwami neuronów połączonymi przez synapsy. Pojedyncze neurony, które są bezpośrednio światłoczułe - komórki fotoreceptorów stożków i prętów.

Struktura fotoreceptorów - stożki Edit href = Edytuj

Szyszki u różnych gatunków zwierząt mają zróżnicowaną strukturę, u niektórych gatunków można wykryć inną strukturę stożka.

Ludzkie szyszki Edytuj

Struktura stożka (siatkówki)

Stożki i pręty mają podobną strukturę i składają się z czterech części.

  • 1 - SEGMENT ZEWNĘTRZNY (zawiera dyski membranowe z jodopsyną),
  • 2 - ZAKŁADANIE WIĄZANIA (szyjka),
  • 3 - SEGMENT WEWNĘTRZNY (zawiera mitochondria),
  • 4 - OBSZAR SYNAPTYCZNY

Zewnętrzny segment stożka jest wypełniony półpłytami membranowymi utworzonymi przez membranę plazmową, oddzieloną od niej. Są fałdami błony plazmatycznej. W stożkach membranowych półpłyty są znacznie mniejsze niż dyski w pałeczce, a ich liczba wynosi około kilkuset.

W obszarze odcinka łączącego (zwężenie) segment zewnętrzny jest prawie całkowicie oddzielony od wewnętrznej przez wnikanie zewnętrznej membrany. Związek pomiędzy tymi dwoma segmentami polega na cytoplazmie i parze rzęsek, które przechodzą z jednego segmentu do drugiego. Cilia zawiera tylko 9 obwodowych dubletów mikrotubuli: nie ma pary centralnych mikrotubul charakterystycznych dla rzęsek.

Segment wewnętrzny jest obszarem aktywnego metabolizmu. Jest wypełniony mitochondriami, dostarczając energii dla procesów widzenia, a także polyribosomy, na których syntetyzowane są białka, zaangażowane w tworzenie dysków membranowych i wizualnego pigmentu. W tej samej sekcji znajduje się jądro.

W regionie synaptycznym komórka tworzy synapsy z komórkami dwubiegunowymi.

Rozproszone komórki bipolarne może tworzyć synapsy z kilkoma sztyftami. Zjawisko to nazywa się konwergencją synaptyczną.

Monosynaptyczne komórki dwubiegunowe połącz jeden stożek z jedną komórką zwojową, która zapewnia lepszą ostrość wzroku w porównaniu do pręcików.

Poziomo i amakrylowy komórki wiążą ze sobą wiele prętów i stożków. Dzięki tym komórkom informacja wizualna nawet przed wyjściem z siatkówki podlega pewnej obróbce; w szczególności komórki te uczestniczą w hamowaniu bocznym. [2], [3]

Stożki gadów i ptaków Edit href = Edytuj

Stożki w siatkówce ptaków, płazów i innych kręgowców różnią się budową od stożków w siatkówce oka naczelnego.

W szczególności u ptaków, ryb, żółwi znajdują się "kropelki oleju" w strukturze stożka. Ponadto w siatkówkach odróżniają się "zwykłymi" szyszkami i tak zwanymi "podwójnymi" szyszkami.

Wizja kolorów Edit href = Edytuj

Krzywe widm absorpcji pigmentów zawartych w szyszkach i prętach ludzkiej siatkówki. Widma krótkich (S), średnich (M) i długofalowych (L) pigmentów oraz widma pigmentu prętowego w słabym (zmierzchu) oświetleniu (R). Uwaga: oś długości fali na tym wykresie jest nieliniowa.

Krzywe czułości widmowej stożków normalnego trichromianu, wyznaczone metodą kolorymetryczną (A), oraz widma absorpcyjne mierzone w zewnętrznych segmentach pojedynczych stożków makaka (B). (Marks i wsp., 1964). Stałe krzywe na A reprezentują wynik obliczenia krzywych czułości widmowej z krzywych dodawania normalnego trichromianu (Bongard, Smirnov, 1955); kółka - wyniki eksperymentów z dichromianami [4].

Według zwolenników teorii trójskładnikowe trzy razy, i okazało się, że pik absorpcji w obszarze widzialnym tkanki siatkówki, to powinno podlegać istnienie trzech typów barwników wizualnych, i że nie powinno się trzy rodzaje czopków wrażliwe na różne długości fal światła (kolorów). Obecność czopków typu S wrażliwych na niebiesko (przypuszcza się, że pochodzi z języka angielskiego). Krótki - widmo krótkich fal), typ M - na zielono (M z języka angielskiego. Średni - średniofalowy), a typ L - czerwony (L z angielskiego. Długi - długofalowe) części widma. Jest to oparte na założeniu, że każdy typ stożka zawiera tylko jeden z trzech pigmentów. [5] Do tej pory te założenia nie zostały jeszcze potwierdzone.

Obecnie wiadomo, że światłoczułe iodopsin pigment znajduje się szyszek oka obejmują pigmenty, takie jak hlorolab (około 540 nm, maksimum). A eritrolab (około 570 nm max.); pierwszy z nich pochłania promienie odpowiadające żółtozielonemu i drugi żółtoczerwony fragment widma. Ich maksima absorpcji znajdują się obok siebie. To nie odpowiada zwykłym "podstawowym" kolorom i nie zgadza się z zasadami trójczęściowego modelu.

Trzeci, hipotetyczny pigment wrażliwy na fioletowo-niebieski obszar widma, poprzednio nazwany cyanolabem, nie został znaleziony i zbadany do tej pory.

Również znaleźć żadnej różnicy między stożków w siatkówce oka nie mogła udało się udowodnić obecność każdego stożka jest tylko jeden rodzaj pigmentu. Ponadto stwierdzono, że pigment chlorolab i erythrolab można znaleźć jednocześnie w stożku. [6]

Zgodnie z innym modelu (nieliniowa dwuskładnikowy Teoria C Remenko), trzecia „hipotetyczna” pigment nie jest potrzebna, niebieski odbiornika widma służy coli. Wynika to z faktu, że gdy jasność jest wystarczająca do rozróżniania kolorów, maksymalną czułość widmowa Stick (dzięki blaknięciem zamkniętego rodopsyny) jest przesunięty z zielonego obszaru spektralnego do niebieskiego. Według niej stożka powinien zawierać tylko dwa pigment z pobliskich maksym czułość hlorolab (wrażliwe na żółto-zielony zakresu widma) i eritrolab (wrażliwe na żółto-czerwonej części widma). Te dwa pigmenty zostały od dawna znalezione i dokładnie zbadane. W ten stożek jest nieliniową stosunki czujników, emitowane nie tylko informacje o stosunku czerwony i zielony, ale również poziom żółty kolor w mieszaninie.

Dowód, że odbiornik jest niebieska część widma w oku różdżki, może służyć jako fakt, że tsvetoanomalii Trzeci typ (acyanopsia), ludzkie oko widzi nie tylko niebieską część widma, ale nie rozróżnia obiekty o zmierzchu (ślepota) a to dokładnie wskazuje na brak normalnej pracy prętów. Zwolennicy teorii trzech komponentów, aby wyjaśnić, dlaczego jest zawsze jednocześnie z zakończeniem pracy odbiornika błękitu, zatrzymać pracę i pałeczki wciąż nie może (dlaczego zawsze z zakończeniem pracy odbiornika niebieskim, zatrzymać pracę i paluszki). [7]

Ponadto uznaniem tego mechanizmu jest znany od dawna efekt Purkinjego, którego istotą jest to na początku zmierzchu, gdy zapada światło, czerwone kolory stają się czarne, a białka wydają się niebieskie. RF Feynman pisze, że „to dlatego, że różdżka widać niebieski końcu spektrum jest lepsza niż szyszek, szyszki, ale patrz, na przykład, ciemny kolor czerwony, natomiast przykleja kompletnie nie widzę.” [8]

Do tej pory nie udało się dojść do powszechnej opinii na temat zasady percepcji koloru oka.

Nocą, gdy strumień fotonów nie jest wystarczające dla prawidłowego funkcjonowania oka, wizja przeważnie zapewniają kije, więc ludzie w nocy nie może odróżnić kolory.

Co to są pałeczki i stożki siatkówki

Ludzkie oko jest w rzeczywistości dość złożonym narządem. Składa się z zestawu elementów, z których każdy wykonuje określoną funkcję.

Szyszki

Receptory reagujące na światło. Wykonują swoją funkcję kosztem specjalnego pigmentu. Jodopsyna jest wieloskładnikowym pigmentem składającym się z:

  • Chlorolab (odpowiedzialny za wrażliwość na spektrum zielono-żółte);
  • erythrolab (widmo czerwono-żółte).

W tej chwili są to dwa rodzaje badanych pigmentów.

U osób z absolutną wizją jest około 7 milionów stożków. Są bardzo małe, mniejsze niż patyki. Długość stożków wynosi około 50 μm, a w średnicy - do 4 μm. Muszę powiedzieć, że szyszki są mniej wrażliwe na promienie niż różdżki. W przybliżeniu ta wrażliwość jest sto razy mniejsza. Jednak przy ich pomocy oko postrzega bardziej ostre ruchy.

Struktura

Szyszki zawierają cztery obszary. Zewnętrzny obszar ma pół-dyski. Uzupełnienie to dział łączący. Wewnętrzne, podobnie jak pałeczki, zawiera metochondria. A czwarta część to obszar synaptyczny.

  1. Część zewnętrzna jest wypełniona membranami pół-dysku, które są utworzone przez membranę plazmową. Jest to rodzaj mikroskopijnych fałd błony plazmatycznej, które są całkowicie pokryte delikatnym pigmentem. Ze względu na fagocytozę pół-dysków, jak również regularne tworzenie nowych receptorów w ciele, zewnętrzny region kolumny jest często aktualizowany. Właśnie w tej części wytwarza się pigment. Około osiemdziesiąt pół-kółek odnawia się w przybliżeniu na dzień. Pełna odnowa wszystkich wymaga około 10 dni.
  2. Dział łączenia praktycznie oddziela sekcję zewnętrzną od części wewnętrznej dzięki występowi membrany. Związek ten ustala się za pomocą pary rzęsek i cytoplazmy. Przenieśli się z jednej witryny do drugiej.
  3. Część wewnętrzna to obszar, w którym zachodzi aktywny metabolizm. Metochondria wypełniające tę część dostarczają energii dla funkcji wzrokowych. Oto rdzeń.
  4. Część synaptyczna przejmuje proces powstawania synapsy z komórkami dwubiegunowymi.

Dla ostrości wzroku odpowiadają monosynaptyczne komórki dwubiegunowe, które łączą stożek i komórkę zwojową.

W sumie znane są trzy rodzaje szyszek. Rodzaje są określane na podstawie wrażliwości na fale widma:

  1. Typ S Wrażliwy na widmo fal krótkich. Kolor niebiesko-fioletowy.
  2. Typ M Łapią środkowe fale. Są to kolory żółto-zielone.
  3. Typ L. Receptory te przechwytują długie fale koloru czerwono-żółtego.

Kije

Jeden z fotoreceptorów siatkówki. Wyglądają jak małe procesy komórkowe. Nazwa tych elementów wynika ze specjalnej formy - cylindrycznej. W sumie około siódmej milionów prętów wypełnia siatkówkę. Rozmiar jest bardzo mały. Ich średnica nie przekracza 0,002 mm, a ich długość jest rzędu 0,06 mm. Przekształcają one bodziec świetlny w nerwowe podniecenie. W prostych słowach są one tym samym elementem oka, przez które reaguje na oświetlenie.

Struktura

Pręty składają się z zewnętrznego segmentu, który zawiera dyski membranowe, spoiwo, zwane jest również rzęskami, ze względu na kształt, wewnętrzną część z mitochondriami. Zakończenia nerwów znajdują się u podstawy różdżki.

Pigment rodopsyny dostępny w paskach jest odpowiedzialny za wrażliwość na światło. Dzięki działaniu promieni światła pigment staje się przebarwiony.

Rozkład prętów wzdłuż ciała siatkówki jest nierówny. Jeden milimetr kwadratowy może mieć od dwudziestu do dwustu tysięcy prętów. W obszarach peryferyjnych ich gęstość jest mniejsza niż w centralnych. Daje to możliwość widzenia nocnego i peryferyjnego. W żółtej plamie prawie nie ma patyków.

Współpraca

Wraz z prętami, szyszki służą do rozróżniania kolorów i ostrości wzroku. Faktem jest, że pręty są wrażliwe tylko na szmaragdowo-zielony obszar widma. Cała reszta to szyszki. Długość fali uwięzionej przez pręty nie przekracza 500 nm (tj. 498). Muszę powiedzieć, że ze względu na rozszerzony zakres czułości, szyszki reagują na wszystkie fale. Na własnym spektrum jest po prostu bardziej wrażliwy.

Ale w nocy, gdy strumień fotonów nie wystarcza do percepcji szyszek, różdżka uczestniczy w wizji. Osoba widzi zarysy obiektów, sylwetki, ale nie dostrzega kolorów.

A więc, jaki wniosek można wyciągnąć? Laski i stożki są dwoma typami fotoreceptorów, które znajdują się w strukturze siatkówki. Stożki są odpowiedzialne za percepcję fal koloru, pręty są bardziej podatne na kontury. Okazuje się, że w nocy funkcja wizualna wykonywana jest w większości dzięki pałeczkom, a po południu szyszki pracują więcej. W przypadku dysfunkcji pewnej części fotoreceptorów mogą wystąpić problemy z widzeniem peryferyjnym, a także percepcją koloru. Jeśli zestaw stożków odpowiedzialnych za jedno spektrum nie działa, oko nie dostrzeże tego spektrum.