Deuteranopia jest wrodzoną częściową ślepotą barw, w której nie ma postrzegania koloru zielonego. Przyczyny, objawy, leczenie

Deeranopia - anomalia widzenia kolorów, która wynika z braku szyszek M. W deuteranopii, zielone, czerwone, żółte odcienie łączą się w jeden kolor. Według badań u tych pacjentów, u których rozwinęła się deuteronomia, obserwuje się brak i połączenie mechanizmów percepcji powyższych kolorów.

Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci z deuteronopią nie odróżniają niektórych kolorów spektrum w taki sam sposób jak protanopy, ale nie mają obrazu zaciemnienia.

Z protanopią, ciemne odcienie - fioletowy, fioletowy, bordowy, niebieski - są podobne i praktycznie nie różnią się od siebie. Poniżej na rysunku są kolory tęczy dla wizualnego przedstawienia tego, jak są postrzegane przez ludzi z dychromazją.

Patologia odnosi się do chorób, które prowadzą do ślepoty barw. Występuje u 1% mężczyzn i często nazywane jest ślepotą barw.

Termin ten jest używany na cześć J. Daltona - osoby, u której zdiagnozowano chorobę po jego śmierci (przez 1,5 stulecia). To wydarzenie miało miejsce w 1995 roku, kiedy studiował DNA Daltona w oku przechowywanym w laboratorium.

Anomalie widzenia koloru

Do anomalii, okuliści obejmują drobne problemy i naruszenia w określaniu kolorów i odcieni. Wszystkie one są genetycznie przenoszone przez autosomalny recesywny rodzaj dziedziczenia, to jest przez połączenie z chromosomem X.

Wszyscy pacjenci z anomalią postrzegania kolorów są uważani za trichromiany. Oznacza to, że dla takich osób, jak przy normalnym widzeniu u zdrowej osoby, do określenia spektrum widzialnego potrzebne są trzy kolory.

Ale ludzie z niewielkimi odchyleniami w postrzeganiu kolorów są nieco mniej świadomi gamy kolorów niż trichromaty o dobrym wzroku.

Jeśli używasz specjalnego testu do porównywania kolorów, ale czerwone i zielone są używane przez nich w innych proporcjach. Jeśli test jest wykonywany przy użyciu urządzenia anomaloskopowego, dane odzwierciedlają następujący fakt.

Z protanomalią widać więcej czerwieni, a deuteronomii - zieleń. Czasami, w przypadku tritanomalii, percepcja barw żółtych i niebieskich odcieni patologicznie się zmienia.

Dichromiany

Istniejące rodzaje dichromatopsii są również przekazywane genetycznie poprzez link do chromosomu X. Patologia sprowadza się do faktu, że pacjent może opisać wszystkie odcienie tylko za pomocą dwóch podstawowych kolorów. Analogicznie do deuteranopii i protanopii, ci pacjenci nieprawidłowo zmienili aktywność kanału zielono-czerwonego.

Na przykład, z protanopią, nie ma różnicy między czernią a czerwienią, a także opisy czerwieni są często mylone w porównaniu do brązu, szarości, rzadko - do zieleni. Pacjenci pewną część spektrum kolorów są postrzegani jako achromatyczne.

W protopopii ta część waha się od 480 do 495 nm., Z deuteronopią - od 495 do 500 nm. Tritanopia jest znacznie mniej rozwinięta. Tacy pacjenci nie rozróżniają odcieni niebieskiego od żółtego.

Cały koniec niebiesko-fioletowego spektrum jest wizualizowany jako szaro-czarny. Widmo achromatyczne dla takich osób wynosi od 565 do 575 nm.

Pełna ślepota barw

0,01% populacji zdiagnozowano całkowity brak postrzegania spektrum kolorów. Tacy ludzie nazywani są monochromatami. Rozróżniają tylko kolory czarno-białe, odpowiednio, wszystkie obiekty w kolorze szarym o różnej intensywności koloru.

Mają zaburzoną adaptację do zmieniających się kolorów w przypadku oświetlenia fotograficznego. Ponieważ narządy wzroku pacjentów są natychmiast oślepione, w jasnym świetle nie widzą kształtu obiektów, co ostatecznie prowadzi do silnej światłowstrętu.

Tacy ludzie noszą okulary z okularami przeciwsłonecznymi w dowolnym świetle dziennym. W powłoce siatkowej okuliści z reguły nie naprawiają pojedynczej wady.

Uważa się, że pod monochromią pigment wzrokowy jest zastępowany przez rodopsynę.

Naruszenia pręta

W przypadku rozwoju wad aparatu prętowego u pacjentów, zmniejsza się funkcja przyzwyczajania się do oświetlenia zmierzchowego. Zjawisko to nazywa się nobodyalopia i rozwija się na tle niedoboru witaminy A. To właśnie ta witamina jest podstawą rozwoju siatkówki.

Diagnoza naruszeń percepcji kolorów

Wszelkie nieprawidłowości w widzeniu kolorów są przekazywane jako znak, na który odpowiada chromosom X. Pod tym względem mężczyźni są bardziej podatni na rozwój patologii.

Tak więc, protanomalii występowania wśród mężczyzn - około 0,9%, Deuteranopia - 1-1,5% deuteranomalopia - 3,5-4,5% (kobiety - nie więcej niż 0,3%), Protanopia - 1% (dla kobiet - około 0,5%).

Takie anomalie jak tritanomalia, tritanopia są niezwykle rzadkie.

Protanopy i deuteranopy: nośniki dwóch blisko spokrewnionych postaci choroby Daltona

Protanopy i deuteranopy to ludzie cierpiący na jedną z dwóch postaci choroby Daltona. Kolor ślepota jest zaburzeniem patogenetycznym związanym z trudnością lub niezdolnością osoby do postrzegania jednego lub dwóch oryginalnych kolorów.

Istnieją trzy patologie percepcji kolorów, gdy dana osoba nie rozróżnia jednego koloru:

  • protanomalia;
  • deuteranomalia;
  • tritanomalia.

Te słabo wyrażone stopnie patologii charakteryzują się tylko częściowo osłabionym postrzeganiem koloru podstawowego. Jednak zdolność rozpoznawania kolorów jest zachowana. Osoba wciąż jest uważana za trichromian, postrzegając wszystkie trzy podstawowe kolory:

Bardziej rzadkim przypadkiem jest częściowa ślepota barw - całkowita niemożność dostrzeżenia jednego z podstawowych kolorów. Kolorową ślepotę na tym etapie nazywa się odpowiednio:

Odpowiednio, tritanopy, protanopy i deuteranopy są nośnikami jednej z tych postaci.

Kolor ślepota - co to znaczy

Osoba ma wizję trójchromatyczną. Dostrzegamy setki kolorów i odcieni ze względu na superpozycję, optyczne połączenie tych kolorów, które występuje bezpośrednio w mózgu, odbierając sygnały z fotoreceptorów - tzw. Stożków w oku. Istnieją tylko trzy rodzaje stożków, z których każdy reaguje na falę świetlną o określonej długości:

  • długi - kolory czerwony i pomarańczowy;
  • średni - żółty i zielony;
  • krótki - niebieski, niebieski i fioletowy.

U osoby bez anomalii percepcji koloru wszystkie szyszki współpracują ze sobą, dzięki czemu rozpoznaje wiele odcieni. W dwuchromianach jeden z gatunków stożków jest "wadliwy".

U osoby bez anomalii percepcji koloru wszystkie szyszki współpracują ze sobą, dzięki czemu rozpoznaje wiele odcieni. W dwuchromianach jeden z gatunków stożków jest "wadliwy". Nie zawiera niezbędnego elementu do pracy - na przykład w protanopach jest to erytrolab, w deuteranopach jest to chlorolab. Dlatego część tęczy nie jest postrzegana przez dichromian. Otrzymuje kolorowy obraz z mieszanki dwóch, a nie trzech kolorów, w wyniku czego widzi inaczej.

Różnica w percepcji

Kolorowa ślepota jest niemożliwością zobaczenia jednego z trzech podstawowych kolorów lub wszystkich dwóch kolorów. Wiele osób przyzwyczaja się do myślenia, że ​​ślepowody mylą zielone i czerwone; to nie jest do końca prawdą. Rzeczywiście, protanopia występuje wtedy, gdy dana osoba nie widzi czerwonego koloru, deuteronopia jest zielona, ​​a tritanopia jest niebieska. Ale w praktyce oznacza to, że brakująca część spektrum mózgu zastępuje obraz z mieszania innych kolorów.

Dlatego protanopy i deuteranopiny są bardzo podobne, choć te pierwsze nie dostrzegają czerwieni, a te nie postrzegają zieleni. Faktem jest, że mieszanie czerwonego i niebieskiego lub zielonego i niebieskiego daje podobny efekt - różne odcienie błękitu, khaki itp. Dzięki temu często są zdezorientowani.

Różnica w ich widzeniu kolorów polega na tym, że protanop koloru czystego czerwonego widziany jest jako czarny, to znaczy brak koloru, albo ciemnoszary, albo brązowy. Charakteryzuje się "ciemnieniem" widma. Deuteranope nie mają "zaciemnienia", ale także widzą czerwień jako khaki, a błękit z niebieskiego nie jest w ogóle rozróżniany.

Nabyta ślepota barwna rozwija się jako choroba wtórna, powikłanie spowodowane chorobą podstawową.

Pomimo faktu, że oczy deuteranopów nie mogą rozpoznać zielonego koloru, ze względu na mieszanie optyczne, widzą większość świata jako brudną zieleń. Warto zauważyć, że protanopy i deuteranopy nie widzą fiołka.

Pochodzenie

Ślepota barwna jest nabyta i dziedziczna. Nabyte rozwija się jako wtórna choroba, powikłanie spowodowane przez podstawową. Ślepota barwna może być spowodowana, na przykład, cukrzycą typu zależnego od insuliny. Ale najczęściej nabytą postacią choroby jest tritanomalia - najrzadsza forma dziedziczna.

Protanomalia i deuteranomalia są dziedziczone jako cechy recesywne powiązane z chromosomem X. Oznacza to, że nosicielem zmutowanego genu jest kobieta, która nie cierpi na ślepotę barw. Przekazuje gen córce, która również nie będzie miała zaburzeń widzenia barwnego, lub swojemu synowi, który okazuje się być protanopem lub deuteranopem, ale łańcuch przenoszenia genu zostanie przerwany. Gen normalnej trójchromatycznej wizji dominuje w genie dichromatycznym.

Według statystyk, dzięki temu mechanizmowi transmisji, mężczyźni cierpią na różne formy ślepoty barw 20 razy częściej niż kobiety. Aby choroba została przeniesiona na dziecko płci żeńskiej, powinna być obecna protekcja lub deuteranopia u ojca dziewczynki, a matka powinna być nosicielem zmutowanego genu.

Dlatego ślepotę barw można uznać za odchylenie rodziny. W zdrowym społeczeństwie prawdopodobieństwo spełnienia koloru jest jedną szansą na milion. Ale w małym i odizolowanym społeczeństwie odizolowanym od świata, prawdopodobieństwo to wzrasta dramatycznie, co ułatwiają bliskie związki małżeńskie.

Kolorowa ślepota jest odchyleniem rodziny, ponieważ jest przenoszona z matki na syna.

Uważa się, że wśród barwników najbardziej deiteranomalov i deiteranopov - około 2,8% całkowitej populacji planety. Protanomale i protanopy w sumie około 1%.

Diagnoza i leczenie

Rozpoznanie rolet barwnych przeprowadza się za pomocą specjalnych testów na zdolność rozpoznawania kolorów lub w bardziej dokładny i nowoczesny sposób - za pomocą spektrofotometru. Głównym problemem w tym przypadku jest nie tylko określenie barwy, która jest najbardziej w stanie przetestować, ale także odróżnienie protanopu od deuteranopu, ponieważ postrzegają kolory bardzo podobnie.

Obecnie najbardziej dokładne badanie kolor uważane polichromatyczne tabele Rabkin które umożliwiają zapewnienie wszystkich trzech typów zaburzenia oraz określenia stopnia odchylenia - o silnym (a), słaby (C). Na przykład stopień protanomalności oznacza, że ​​dana osoba jest bardzo słaba, ale widzi kolor czerwony. Jeśli w ogóle go nie widzi - to jest protanopia.
Najdokładniejszym sposobem diagnozowania ślepoty barw jest spektrofotomoskop. Został zaprojektowany, aby dokładnie określić, jak dana osoba widzi główny kolor - jako czysty lub jako mieszankę dwóch pozostałych.

Okulary pomagają widzieć świat w rzeczywistych kolorach.

Leczenie dziedzicznej ślepoty barw nie jest możliwe, chociaż trwają eksperymenty w tym kierunku. Wiadomo, że ta choroba występuje również u wyższych naczelnych. Obiecującym obszarem jest inżynieria genetyczna: chodzi o zastąpienie lub wprowadzenie brakującej części łańcucha DNA. W 2009 roku pojawiły się informacje o udanych testach tej metody na małpach, ale jak dotąd jedynym sposobem, aby pomóc szklistemu kolorowi, są soczewki kontaktowe z korekcją koloru lub okulary do okularów.

Nabyta postać choroby jest leczona poprzez wyeliminowanie przyczyny, która ją spowodowała.

Wpływ na działalność zawodową

Zdolność do rozróżniania kolorów jest ważna dla kierowców, żeglarzy, pilotów, lekarzy i przedstawicieli innych zawodów. Istnieją smutne statystyki katastrof, które wystąpiły, ponieważ osoba winna nie rozróżniała kolorów. Jednak w większości krajów europejskich protanopam i deiteranopam mogą jeździć - uważa się, że czerwone z zielonego, różnią się lokalizacją sygnału świetlnego. Ale w Turcji i Rumunii, a od 2012 r. - w Rosji nie wydaje się prawa jazdy na zasłony na kolory.

Główne rodzaje ślepoty barw

Wśród różnych chorób ocznych ślepota barw pozostaje jedną z najczęstszych. Podobna patologia może wystąpić u osób w różnym wieku. W rezultacie nie są w stanie odróżnić niektórych kolorów. Z tego powodu osoba nie jest w stanie zobaczyć w dokładnym kolorze jakichś obiektów, co komplikuje życie.

Definicja choroby

Kolor ślepota jest patologicznym procesem, który prowadzi do naruszenia normalnej percepcji pewnych kolorów. Patologia ma z reguły charakter genetycznie zdeterminowany, ale może występować na tle chorób siatkówki, nerwu wzrokowego.

Siatkowa powłoka narządu wzroku jest warstwą komórek nerwowych zdolnych do postrzegania promieni światła, a następnie wysyła informacje otrzymane przez nerw wzrokowy do mózgu.

Choroba ta została po raz pierwszy opisana szczegółowo przez Johna Daltona, który sam nie był w stanie odróżnić kolorów czerwonego widma. Uznał tę wadę wzrokową dopiero w wieku 26 lat, co posłużyło za podstawę do stworzenia małej publikacji, w której szczegółowo opisał objawy zaburzenia. Co ciekawe, jego dwaj bracia po trzy i jego siostra również mieli odchylenia w tym spektrum kolorów. Po publikacji książki w medycynie termin "ślepota barw", która opisuje tę patologię nie tylko w kontekście czerwieni, ale także niebieskiego i zielonego, potwierdzono przez długi czas.

Rodzaje i klasyfikacje

Przyczyną naruszenia percepcji kolorów jest odchylenie w pracy siatkówki. W centralnej części plamki znajdują się wrażliwe na barwę receptory, które nazywane są szyszkami. W sumie istnieją trzy rodzaje stożków, które reagują na określone spektrum kolorów. Zwykle działają w sposób skoordynowany, a osoba w pełni rozróżnia wszystkie kolory i odcienie, ich przecięcia. Jeśli jeden z typów zostanie naruszony, zaobserwowany zostanie jeden lub inny rodzaj ślepoty barw.

Rozróżnienie całkowitej i częściowej ślepoty na pewnym spektrum. Na przykład, acyanopsia - całkowity brak komórek stożkowych są odpowiedzialne za percepcji niebieskiego, tritanomaliya - częściowego braku czopków, gdy osoba widzi wyciszony niebieski.

Na poziomie genetycznym, jeśli istnieje nośnik ślepoty barw, prowadzi to do zakłócenia w produkcji jednego lub więcej pigmentów wrażliwych na kolor. Ci, którzy widzą tylko dwa kolory tych trzech, nazywają się dichromianami. Ludzie z pełnym zestawem szyszek - trójchromian.

Początkowo klasyfikuj według rodzaju nabycia choroby: wrodzonej i nabytej.

Wrodzony

Ten rodzaj ślepoty barw z reguły dotyczy obu oczu, nie ma skłonności do postępu i jest obserwowany głównie u mężczyzn, tk. jest dziedziczony przez chromosom X od matki do syna.

Ta forma ślepoty barw występuje najczęściej u mężczyzn niż u kobiet.

Dla kobiet charakterystyczna jest dziedziczność daltonizmu na linii ojcowskiej od matki ojca i jego babki.

Statystyki wskazują, że częstotliwość występowania ślepoty barw u kobiet wynosi 0,4%, a u mężczyzn - 2-8%.

Wrodzona barwna ślepota podzielona jest na trichromazję i dychromazję:

  1. Trichromasia Czy odchylenie, w którym funkcjonowanie wszystkich trzech rodzajów szyszek jest zachowane, ale znacznie zmniejszone. Przy tej anomalii ustalane jest rozpoznawanie kolorów, ale nie można odróżnić większości odcieni.
  2. Dichromasia charakteryzujące się brakiem lub zakończeniem działania jednego rodzaju stożka.
  3. Achromasia (achromatopsja lub monochromia) rozpoznaje się, gdy dana osoba nie rozróżnia w pełni wszystkich trzech spektrum kolorów. Jego wizję ograniczają tylko czarne i białe kolory. Bardzo rzadkie odchylenie obserwuje się tylko w 0,2% przypadków.
Rodzaje ślepoty barw

Dichromazja dzieli się na protanopię, deuteropię i tritanopię.

  1. Deeranopia - niezdolność do rozróżniania kolorów i odcieni zieleni.
  2. Tritanopia - brak możliwości zobaczenia kolorów i odcieni niebieskiego widma.
  3. Protanopia - Brak percepcji kolorów i odcieni czerwonego widma.

Również w praktyce medycznej występuje termin "anomalny trichomatizm". Ta nazwa oznacza zmniejszenie, ale nie nieobecność, postrzegania określonego spektrum kolorów, jak opisano wcześniej, i rozróżnienie takich odchyleń:

  1. protanomalia, w oparciu o protanopię, naruszenie percepcji czerwonego koloru;
  2. tritanomalia - niebieski;
  3. deuteranomalia - zielony.

Nieprawidłową trichomatozę można nabyć.

Wrodzona ślepota barw nie reaguje na leczenie, a życie pacjenta wpływa wyłącznie na wybór zawodu. Brak specyficznych chorób, ta patologia sama w sobie nie przyciąga, a także nie ma ustalonej niepełnosprawności. Jedynym wyjątkiem jest artykuł monochromatyczny.

Przykład ślepoty barw z monochromazją

Obecnie trwają badania w zakresie leczenia ślepoty barw, a jak dotąd jedynym sposobem na skorygowanie anomalii jest zastosowanie specjalnych okularów. Ale znowu, ich działanie jest dość trudne do opisania, ponieważ roleta nie jest w stanie określić określonego koloru, w zależności od rodzaju odchylenia.

Nabyte

Ta forma ślepoty barw charakteryzuje się uszkodzeniem siatkówki narządu wzroku lub nerwu wzrokowego. Choroba jest diagnozowana w ten sam sposób u kobiet i mężczyzn. Wpływ na rozwój nabytej ślepoty barw może uszkodzić siatkówkę światłem ultrafioletowym, urazem głowy i używaniem leków. W przypadku nabytej postaci ślepoty barw występują trudności w rozróżnieniu między żółtym a niebieskim. Zaćma może również prowadzić do rozwoju tej patologii.

Nabytą ślepotę barw dzieli się na:

  1. Xantopsy - odchylenie, w którym dana osoba widzi świat w żółtych odcieniach. Patologia przekazane, na podstawie takich chorób jak żółtaczka (odkładania bilirubiny w tkankach oka, ze względu na silne żółtego twardówki), miażdżycy tętnic, toksycznych leków, itd..
  2. Erythropsy - charakterystyczna patologia dla osób cierpiących na choroby siatkówki (retinoschisis delaminacja, zwyrodnienie), gdy świecie są w czerwonych odcieniach z powodu nadmiernej ilości czerwonych krwinek w powierzchni plamki.
  3. Trianotopia - często występuje u osób cierpiących na ślepotę nocną (hemeralopię). Stożki odpowiedzialne za niebieski kolor są uszkodzone.

Ta forma choroby jest uleczalna w niektórych przypadkach poprzez całkowite wyeliminowanie przyczyny jej wystąpienia.

Metody diagnostyczne

Jedną z najbardziej znanych metod diagnozowania ślepoty barw są polichromatyczne stoły Rabkina. Tabele zawierają kolorowe koła o równej jasności. Z kręgów jednego cienia rysują się różne postacie i figury geometryczne. Według liczby i koloru liczb ustalanych przez człowieka można ocenić stopień i formę ślepoty barw.

Możesz użyć prostszych tabel Stilling, Justova i Ishihara. Zostały one uzyskane przez obliczenia, a nie eksperymentalne. Lekarze stosują metodę Holmgrena. Według niego konieczne jest demontowanie cewek za pomocą kolorowych nici wełnianych wzdłuż trzech głównych kolorów.

Wideo

Wnioski

Kolor ślepota jest niebezpieczną chorobą, która nie pozwala człowiekowi w pełni rozróżnić kolorów. Z tego powodu jego nawykowy rytm życia jest zepsuty. Możesz leczyć ślepotę barw. Ale tutaj trzeba zacząć od stopnia i rodzaju procesu patologicznego. Istnieje pewna forma choroby, która nie reaguje na terapię, a wszystko, co pozostaje dla pacjenta, to pogodzenie się z diagnozą i przystosowanie się do nowego życia.

Metoda diagnostyki różnicowej kształtu i stopnia wrodzonych zaburzeń widzenia barw

Wynalazek dotyczy okulistyki, a mianowicie sposobów diagnostyki różnicowej kształtu i rodzaju wrodzonych zaburzeń widzenia barwnego. Istota wynalazku polega na tym, że pacjent nie obiekt testowy z czerwonym kątowej wielkości 15.3 „do 40.5” i zielony z kątowym wielkości 11,5 '25,5 i pacjentów prawidłowo odczuwanie czerwony kolor w przedziale 15,3 „27,8”, zielony kolor w przedziale 11,5 do 17,6 „”, diagnozowania łagodnego stopnia oraz u pacjentów prawidłowo postrzegania koloru czerwonego w przedziale 28,5 do 40,5 „” a zielona - od 15,8 „25,5” - średni stopień protanomalii deuteranomalopia a ponadto umieszczanie badanego obiektu fioletowego kątowe zakresach rozmiarów e 25.7 „- 29,0” i jego prawidłowe postrzeganie deuteranomalopia diagnozowania łagodne ponadto umieszczanie badanego obiektu z magenta kątowej wielkości w zakresie od 30,0 „- 35,7” i jego prawidłowe diagnozowanie percepcja łagodnym protanomaliyu. 2 z.p. f-ly, 1 zakładka.

Wynalazek dotyczy medycyny i może być stosowany w neurologii i okulistyce w celu rozwiązania problemów związanych z zawodową przydatnością.

Współczesna diagnostyka wad wrodzonych w widzeniu barwnym polega na połączeniu metod badawczych spektralnych (1, 2, 3) i barwnikowych (4, 5, 6, 7, 8). Obecnie anomaloskop Nagla otrzymał największe zastosowanie w celach diagnostycznych.

Pole widzenia w okularze wygląda anomaloscope okręgu podzielone poziomo na dwie połówki tarczy, której dno jest oświetlone monochromatycznego żółte światło (589 nm), a na górze - mieszanina monochromatycznego zielonego (536 nm) i czerwonego (671 nm). Udział składników zielonych i czerwonych w mieszaninie może wynosić od 0 do 100 procent.

Stosunek składników zielonych i czerwonych w żółtej mieszaninie dodatków do normalnego widzenia trójchromatycznego nazywany jest normalnym równaniem Rayleigha (NUR). Odchylenie od NUR wskazuje na obecność anomalii w widzeniu kolorów.

W ten sposób, za pomocą równań kolorów typu Green (3) + Red (K) = Yellow (G), możliwe są wszystkie wrodzone zaburzenia widzenia barw, zarówno formy deuteronomalne, jak i protanomalne. Nabyte zaburzenia nie są badane.

W ogromnym doświadczeniu zgromadzonym przez laboratorium wizji kolorów do równoległego badania widzialności kolorów przez anomaloskop Nagela i stoły polichromatyczne prof. E.B.Rabkina różne formy i stopnia zaburzeń koloru stwierdzono, że normalne trichromats „przyjąć” na anomaloscope równości Nagel jako jeden ściśle określonym „normalnego” koloru równania 3 + H = F, nieco różne dla różnych osób. Anomalie płuc (C) i średnich (B) stopni przyjmują specyficzne dla nich równania, różne dla deuteronomicznych i protanomalnych postaci zaburzeń. W ten sposób w określonej wzorem 3 + H = F deuteranomalopia typu C i B odbioru NUR porównaniu z wysoką zawartością i zielonej protanomaly typu C i B, - przesadnym czerwonego zawartości.

Anomalie mocnych mocy (A) przyjmują całą serię równań typu 3 + K = M, w tym NUR; neyteranomalov Typ A Seria równań ilości czerwonego wynosi od R = O do wartości odpowiadającej NUR i protanomalov dla typu A o K = O do wartości większej niż NUR; w równaniach z nadmiarem zieleni w porównaniu z NUR, deuteranomale A przyjmują o wiele mniejszą jasność żółtą niż protanomale A.

Dichromiany obu postaci protanopowych i deuteronowych przyjmują wszystkie możliwe równania typu 3 + K = M, wychodząc od równania K = K i kończąc na równaniu 3 = M.

Tak więc, anomaloscope Nagel umożliwia ograniczenie od normy i rozróżnić w postaci stopni i sześć typów chorób wrodzonych koloru Stopnie deuteranomalopia lub C deuteranomalopia Deuteranopia, stopnie protanomaliyu lub C, A protanomaliyu Protanopes.

Różnicowa diagnoza łagodnych stopni zaburzeń od średniej abnormoskopowej w Nagel jest niemożliwa.

W tym samym czasie, te stopnie (B i C), zarówno w formach zaburzeń koloru stanowią około 70 - 75% całości zaburzenia wrodzone różnicowania łagodnego czynnika jest istotne dla rozwiązania profesjonalnego zastosowania jako rozpoznawania barw w wielu zawodów, które wymagają wysokiej jakości rozróżnienie kolor.

Spośród wszystkich obecnie stosowanych metod pigmentowania, tylko "Stoły polichromatyczne do badania wrażeń barwnych" prof. Rabkina EB pozwala rozróżnić stopnie światła od średniej. Rozróżnienia zgodnie z tabelami EB Rabkin są przeprowadzane zgodnie z liczbą poprawnie odczytanych tabel (9).

Tak więc, deuteranomale typu B dają 8-10 poprawnych odpowiedzi, protanomale typu B - 5-7. Twarze obu form naruszeń, które przeczytały więcej tabel, odnoszą się do łagodnych stopni naruszenia (C).

Jednak dowody uzyskane za pomocą tych tabel, a nawet wpływać na zdolność do uchwycenia obrazu znaku wśród kolorowym otoczeniu, to znaczy w tym badaniu udział inny czynnik - percepcja formy, a zatem wynik wpływa na stan psychiczny pacjenta.

Istotą proponowanego rozwiązania jest rzetelna ocena stanu widzenia kolorów i stopnia ich naruszenia, co osiąga się dzięki zastosowaniu kryterium ilościowego, czyli wielkości kątowej badanego obiektu.

Na podstawie prac laboratoryjnych przeprowadzonych w okresie od 1984 do 1990 stwierdzono, że najbardziej znaczące kryterium ilościowe kątowa wielkość percepcji głównego (czerwony, zielony i fioletowy) i związku pośredniego (magenta) kolor średniej intensywności, umieszczone na czarnym tle.

Aby ustalić zależność percepcji kolorowych obiektów na ich kątowych wymiarach za pomocą normalnych i anomalnych trichromianów, badania przeprowadzono na fotometrycznej pięciometrowej ławce.

Stwierdzono, że specyficzne postrzeganie kolorów przez osoby z nieprawidłowym widzeniem kolorów leży w zakresie rozmiarów kątowych od 1 do 30 '.

W pracy wykorzystano więcej niż 150 próbek, pomiary ich charakterystyki barwy wykonano za pomocą automatycznego spektrokolorymetru ORTOP typu RFC-3.

Grupa normalnych i nieprawidłowych męskich trichromianów w wieku 18-40 lat zaobserwowano pod nadzorem 262 osób. Ostrość widzenia pacjentów wynosi 0,9-1,0.

W zależności od postaci i stopnia kolor testu zaburzenia wzroku, jak następuje: Normalne trichromats 25 osób protanomaly typ A - 41 osób protanomaly typu B 43 osoby protanomaly typu C 25, typ 41-deuteranomalopia ludzi deuteranomalopia typu B typu 43 osoby deuteranomalopia Z 44 osobami. Przeprowadzono ponad 85 000 badań.

W tabeli przedstawiono zależność postrzegania kątowych wymiarów bodźców barwnych od stanu widzenia barw.

Tabela pokazuje, że deuteranomalopia i protanomaly łagodne (C) potrzebny do prawidłowego odbioru czerwonego kątowej wielkości w 5-8 razy częściej niż osoby z normalną barwie, a mianowicie 16,5 1,2 „25,5 i 2,35 ". Kątowa wielkość percepcji samym czerwony kolor deuteranomalopia protanomalami i średnie moce (b) są odpowiednio 30,14 1,6 „i 38,5 1,99” (s < 0,001), при неспособности различать цвет у 28% дейтераномалов и 36% протаномалов средней степени.

Ciężkie stopnie obu form w 50-75% przypadków dla odróżnienia czerwonego koloru nie są w stanie.

Kątowe wymiary zielonych obiektów testowych wymaganych przez stopni percepcji i deuteranomalopia protanomalami płuc (C) wynoszą odpowiednio 0,97 12,35 „i 15,05 2,53” (s < 0,001), а средние степени 18,13 2,31' и 23,35 2,15' (p < 0,001).

Silne stopnie (A) są w stanie odróżnić dany zielony kolor w wymiarze kątowym 10-11 razy większym niż normalne trichromiany. Jednocześnie 42% deuteranomali typu A i 48% protanomali typu A nie odróżnia tego badanego obiektu.

Fiolet średniej intensywności przy kątowym ilości 3 razy większa niż w przypadku osób o normalnej czucia barw wyróżnia jedynie deuteranomalopia typu C. kątowa wielkość badanego obiektu fioletowy wymagane neyteranomalam łagodne (C) odróżniania, w zakresie od 25,7 do 29,0 '. Wszystkie inne formy i stopnie tego obiektu testowego nie są rozróżnialne.

Pouczające fioletowy kolor, który wyróżnia łagodny protanomaly oscylacje kątowe wielkości w przedziale od 30,0 do 36,0”, natomiast jej umiarkowana protanomaly nie wyróżnia.

Metodę przeprowadza się w następujący sposób. Przedstaw normalne równanie Rayleigha (NUR). Pacjenci, którzy odróżniają to równanie jako K = Ж, odnoszą się do deuteranomali typu C lub B, a ci, którzy postrzegają HUR6 jako 3 = Ж, są przypisani do protanomali typu C lub B.

Następnie pacjentowi przedstawiono badany obiekt w kolorze czerwonym, którego rozmiar kątowy zmienia się od 15,3 do 27,8 ', a następnie zielony w przypadku fluktuacji wielkości kątowej od 11,3 do 17,6'.

Osoby prawidłowo postrzegające kolor badanego obiektu w określonych zakresach odnoszą się do protanomali i deuteronomałów stopni świetlnych.

Pacjenci, którzy nie widzieli czerwonego i zielonego w powyższym zakresie kątowym i którzy potrzebują obiektu do badań w kąciku w zakresie od 29 do 40,5 'dla poprawnego koloru czerwonego, od 15,8 do 25,5 - odnoszą się do protanomali i deuteranomali o średnich stopniach (typ "B").

Ponieważ istnieją przejściowe formy pomiędzy lekkim i średnim stopniem wrodzonych zaburzeń widzenia barwnego, wymagany jest fioletowy obiekt testowy w zakresie 25,7 do 29 ', aby rzetelnie ocenić i przymocować pacjenta do typu C lub B. Jeśli pacjent odróżnia go pacjent, o którym mowa deuteranomalopia stopni C, wszystkich innych osób z deuteranomalopia typu B, typu C i protanomaliey To nie rozróżnia.

W wątpliwych przypadkach, aby wyjaśnić zakres protanomali o łagodnym stopniu C, pacjentowi przedstawiono purpurowy kolor w zakresie od 24,0 do 41,3. Widoczne są tylko protanomale typu C, protanomale stopnia B nie mogą być rozróżnione.

W ten sposób, przy użyciu NUR wrodzona kolor określa kształt patologii (lub protanomaliya deuteranomalopia), a za pomocą obiektów testowych określonych kątowych rozmiarów czerwony i zielony określić stopień nieuporządkowania - typu C lub B. W wątpliwych przypadkach ostateczne ustalenie typu naruszenia umieszczenia badaniu -obiekty fioletowych lub fioletowych kwiatów.

Przykład 1. Pacjent K.-O., 33 g, sterownik magistrali. Ind. map N 464 z 28 września 944. Diagnoza: deuteranomalia typu C (łagodny stopień).

Pacjent obiektów testowych wykazano, czerwony, zielony, purpurowy i fioletowy kątowego zakresu rozmiarów dla każdego wymaganego dla postrzegania osób o normalnej koloru (normalny trihromaziya). Pacjent nie odróżnił żadnego z przedstawionych tomów testowych - zdiagnozowano wrodzone naruszenie widzenia barwnego. W miarę dalszego wzrostu kątowych różnice wymiarów pacjenta są 4 kolorów, o kątowej różnicy wielkości były następujące: na czerwono - 16,5 „dla zielona - 13,5” dla magenta i fioletu, odpowiednio - 12,5 i 26,5”. Zdolność rozróżniania wszystkich czterech kolorów we wskazanych zakresach wymiarów kątowych wskazuje na obecność deuteranomalii typu C u pacjenta (stopień łagodny).

Przykład 2. Pacjent St.-Yu., 40 lat, wchodzi do inżyniera metra. Ind. mapa N 474 z 5.10.94. Diagnoza: deuteranomalia typu B (średniego stopnia).

Po przedstawieniu obiektów testowych czerwony, zielony, fioletowy i fioletowe kolory w zakresie wymiarów kątowych poszczególnych osób z prawidłową trihromaziey (tabela 1 linia 1), pacjent nie dostrzega żadnego obiektu, więc zdiagnozowano wrodzoną zaburzenia widzenia barw. Wraz z kolejnym wzrostem wymiarów kątowych pacjent mógł rozróżnić trzy kolory - odpowiednio czerwony, zielony i fioletowy o wymiarach kątowych 29,5, 19,5 i 36,0. Pacjent nie odróżniał koloru fioletowego, co wskazuje na obecność deuteranomali typu B lub protanomali typu C lub typu B (patrz tabela). Jednak pacjent odróżnił kolor purpurowy, dlatego wykluczono rozpoznanie protanomalii typu B. Strzały skośne wymiary odróżnić kolorów podstawowych: czerwonego i zielonego w kątowym zakresie rozmiarów typowych dla typu B deuteranomalopia umożliwiono im różnicowanie i diagnozowania naruszenie deuteranomalopia typu B (średnia).

Przykład 3. Pacjent AV-w AA, 23, jest zorganizowany przez mechanika drogi do linii kolejowej. Ind. mapa N 448 z 14.09.94. Diagnoza: protanomalia typu C (łagodny stopień).

Pacjent przedstawione obiektów testowych czerwony, zielony, purpurowy i fioletu, skośne wymiary są normą leżą w zakresie oscylacji: 2,1 - 2,9 „(czerwona), 3,4 - 3,9” (zielony), 3,0 - 3,7 '(fioletowy), 9,8 - 12,0' (fioletowy). Obiekty badań pacjenta we wskazanych zakresach oscylacji nie rozróżniały, dlatego diagnoza była wrodzonym naruszeniem widzenia barw. Z dalszym wzrostem pędu wymiarów pacjenta rozróżnić na czerwono, gdy wielkość kątowa 24,5 „zielony kąt z szybkością 14,5', fioletowy - kątowe wielkości 32.5” i fioletowy nie jest rozpoznane.

Porównując uzyskane dane z wynikami tabeli, znaleziono następujące.

Brak zdolności do odróżniania obiektu badanego fioletowy stanowi podstawę do odrzucenia typu Rozpoznanie deuteranomalopia C i zakładać istnienia jakiegokolwiek deuteranomalopia typu B lub typu C protanomalii lub protanomalii typu B.

Rozróżnienie koloru fioletowego pozwala wykluczyć rozpoznanie protanomalii typu B.

Diagnostyce różnicowej między protanomaliey typu C i typu B w porównaniu deuteranomalopia wymiarów kątowych rozróżniania kolorów w tabeli, co pozwala na rozpoznanie rodzaju protanomaliya C (łagodnym).

Przykład 4. Pacjent KI VI, 44, pracownik służby zdrowia. Ind. Wykres nr 455 z 21.09.94. Diagnoza: protanomaliya typu B (średni stopień).

Pacjentowi przedstawiono 4 kolorowe obiekty badawcze o barwie czerwonej, zielonej, purpurowej i karmazynowej w zakresie wahań wielkości kątowych charakterystycznych dla osób z normalnym widzeniem kolorów. Nie zauważył żadnego z kwiatów. Diagnoza jest wrodzonym naruszeniem widzenia kolorów. W diagnostyce różnicowej formy zakłóceń (lub protanomaliya deuteranomalopia), jak również od rodzaju złamania światła (lub nośnika), stopniowo zwiększa się rozmiar kątowy kolorowych obiektów testowych i ustawienie kątowe, przy którym wielkość kolor poprawnie identyfikuje pacjentów. Pacjent prawidłowo rozróżnić na czerwono, gdy kątowa wielkość 37,5”zielony - kątowe wielkości 24,5', magenta, purpurowe, bez różnic, co wskazuje, że obecność jego protanomalii typu B. Jest to potwierdzone przez kątowe wielkości rozróżniania pomiędzy czerwonym i zielonym u pacjenta K-na, mieszczącego się w zakresach kątowych, charakterystycznych dla protanomali typu B (patrz tabela).

ŹRÓDŁA INFORMACJI 1. Nadel W. Zwci Apparate fur die augenarrtliche Funktionsprufung. Zeitschrift f. Augenheilkunde, 1907. Bd. XVII, H. 3, 201.

2. Anomaloskop widmowy prof. E.B.Rabkina (model ACP), M., State. transp. żelazo. wydawnictwo, 1959.- 24 pkt.

3. Rautian G.N. Nowy anomaloskop. DAN, T. 73, nr 1, 1950, str. 99-102.

4. Babei J. Diagnostyka dyschromatopsji skondensowanych etaeguizy. Ophthalm, 1965, 149, 4, 277-294.

5. Jshihara S. Seria płytek oznaczonych jako testy na ślepotę barw. Tokio, 5 ed, 1925.

6. Stilling J.Pseudoisochromatische Tafeln zur Prufung des Farbensinnes. Lipsk, 1936 r.

7. Velhagen K. Tafeln zur Prufung des Farbensinnes, Berlin, 1969, s. 5.

8. Pseudoizochromatyczne płytki do testowania percepcji kolorów (amerykańska firma optyczna). Prawa autorskie, 1940.

9. Rabkin E.B. Stoły polichromatyczne do badania percepcji kolorów (wyd. 9).- M.: Medycyna, 1971 - str. 72.

1. Sposób diagnozy różnicowej formy i rodzaje wrodzone zaburzenia widzenia barw, w tym przedstawieniu koloru obiektów testowych i diagnostyka zaburzeń tworzą dostrzegalnie kolorów, znamienny tym, że ponadto umieszcza badanego obiektu na czerwono z kątowym wielkości 15,3 „40,5 „a zielony kątowe wielkości 11,5” 25,5 i pacjentów do postrzegania koloru czerwonego w zakresie od 15,3 do 27,8 «» zielone „w zakresie od 11,5 do 17,6 ", zdiagnozować łagodny stopień i pacjentów, którzy prawidłowo postrzegają czerwone ts w przedziale od 28,5 'do 40,5' i zielonym - od 15,8 'do 25,5', - średniego stopnia protanomalii i deuteranomanii.

2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że ponadto umieszcza się badany przedmiot fioletowego kątowe wielkości w zakresie 25,7 - 29,0. „” I jego prawidłowe postrzeganie deuteranomalopia diagnozowania łagodne.

3. Sposób według zastrzeżenia 1, obejmujący ponadto eksponowanie magenta testowanego obiektu o wielkości kątowej w zakresie 30,0? -35,7? I, jeśli prawidłowo postrzegane, diagnozowane jest jasne zabarwienie protanomalne.

Zakłócenia widzenia kolorów

Anomalia widzenia kolorów jest niezwykle rzadka i często stanowi dziedziczną patologię. Choroba na wiele sposobów nie wpływa na jakość życia, z wyjątkiem prowadzenia samochodu.

Etiologia

Naruszenie widzenia barw to najczęściej choroba wrodzona. Patologia jest przenoszona z rodziców na dzieci, ponieważ narodziny dziecka cierpią na percepcję złamanego koloru. Choroba dotyka większość mężczyzn, co wynika z dziedziczenia patologii. Jest przekazywany dziecku od matki przez chromosom X w przypadku, gdy matka jest nosicielem choroby. Córki mogą być przenoszone na patologię tylko wtedy, gdy ojciec jest chory z zaburzeniem widzenia barw, a matka jest nosicielem choroby.

Rzadziej anomalia percepcji koloru rozwija się jako nabyta patologia. Główne powody to:

  • uraz oka;
  • choroby oczu;
  • choroby układu nerwowego oka;
  • cukrzyca.

Najczęstszą przyczyną anomalii percepcji koloru jest cukrzyca, a raczej jej powikłanie to retinopatia cukrzycowa. Jest to zmiana naczyń oka, spowodowana podwyższonym poziomem glukozy we krwi. Dlatego osoba z cukrzycą pierwszego lub drugiego typu jest zagrożona nienormalnością postrzegania kolorów.

Wśród chorób oczu, które prowadzą do naruszenia percepcji kolorów, na pierwszym miejscu jest zaćma. Ta patologia to zmętnienie soczewki. Soczewka w oku odgrywa rolę soczewki, przez którą przechodzą promienie światła. W normie jest przezroczysty. Jednak wraz z wiekiem soczewka staje się matowa, co prowadzi do naruszenia percepcji kolorów. Dlatego wszyscy starsi ludzie są narażeni na tę patologię.

Osobną grupę powodów stanowią leki. Istnieją leki, które mogą wpływać na ludzki aparat wzrokowy. Leki te obejmują:

Dlatego, jeśli podczas przyjmowania tych leków percepcja kolorów nagle się zepsuła, konieczne jest wykluczenie leków jako przyczyny.

Ponadto przed zażyciem tych leków należy zawsze skonsultować się z lekarzem, aw przypadku wystąpienia działania niepożądanego natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

Objawy

Istnieje kilka odmian anomalii percepcji kolorów:

Monochromazja charakteryzuje się naruszeniem percepcji wszystkich kolorów, ponieważ we wszystkich warstwach pigmentu oka występuje naruszenie. W rezultacie osoba widzi tylko czarno-białe zdjęcia. W tym formularzu, jeśli funkcja stożka jest naruszona, pacjent ma wszystkie kolory reprezentowane przez jeden odcień koloru. Jeśli zaburzenie w kije, pacjent postrzega wszystko na szaro, ale w różnych odcieniach. Ten rodzaj anomalii percepcji kolorów jest niezwykle rzadki.

Wizja dichromatyczna charakteryzuje się upośledzeniem w jednej z trzech zabarwionych warstw oka. Synonimem dichromazji jest ślepota barw, ponieważ podobną anomalię postrzegania koloru po raz pierwszy opisał naukowiec o nazwisku Dalton.

Istnieje kilka odmian widzenia dichromatycznego:

Odrębne anomalie gatunków postrzegania kolorów, w zależności od tego, jakiego koloru ludzki aparat wzrokowy nie jest w stanie dostrzec. W przypadku protanopii pacjent przestaje odczuwać czerwony kolor. Deiteranopy nie potrafią odróżnić kolorów zielonych, a przy tritanopii obserwuje się ślepotę w odniesieniu do niebieskiego koloru.

Istnieje klasyfikacja protanomalia i deuteronomy, w zależności od stopnia nasilenia. Stopień A charakteryzuje wyraźna manifestacja kliniczna. Protanomalia typu B jest uważana za średnią nasilenie objawów. Protanomaly typu C jest najłatwiejszym przejawem manifestacji. Jest podobny do normalnego trójkolorowego postrzegania kolorów. To samo dotyczy deuteronomii typu C, w której zaburzona percepcja zieleni jest bardzo słabo wyrażona.

Przy trichromazji zachowana jest funkcja wszystkich trzech warstw pigmentu, osoba jest w stanie dostrzec wszystkie kolory, ale percepcja któregokolwiek koloru jest nieco zaburzona. Trichromasia jest bliska normalnej wizji, ale kolory z nią są postrzegane jako słabsze. Ten stan nazywa się anomalną trichromazją.

Normalna ludzka wizja jest również nazywana trichromazją. Ale w przeciwieństwie do anomalii z normalną trichromazją, zachowane jest postrzeganie absolutnie wszystkich kolorów.

Barwa anomalii jest najczęściej niezależną patologią, której nie towarzyszą żadne inne objawy, z wyjątkiem zaburzonej percepcji kolorów. Ale w niektórych przypadkach choroba może być spowodowana zaćmą lub cukrzycą. W takich przypadkach, poza anomalią barwną, istnieje wiele innych objawów tych chorób.

Diagnostyka

Wielu pacjentów nie może narzekać przez długi czas na zakłócone postrzeganie kwiatów. W takich przypadkach patologia jest diagnozowana podczas badania widzenia barwnego na badaniach lekarskich.

Odchylenia w postrzeganiu kolorów można zdiagnozować za pomocą tabel Rubkina, które są obrazami złożonymi z okręgów o różnych kolorach. W każdym takim obrazie zakodowana jest figura lub cyfra. Istnieją tabele, w których zarówno rysunek, jak i rysunek są reprezentowane jednocześnie. Osoba o normalnym widzeniu każdej z tabel potrafi odróżnić to, co jest zaszyfrowane. Osoba z colorblindness lub nie może odróżnić, lub wywołać niewłaściwą liczbę.

W sumie jest 48 zdjęć do określenia anomalii kolorów, które są podzielone na dwie grupy. Pierwsza grupa obejmuje główne tabele, dzięki którym diagnozowane są główne rodzaje naruszeń percepcji kolorów. Druga grupa to grupa kontrolna. Konieczne jest wykluczenie symulacji pacjenta.

Podczas badania pacjent powinien być umieszczony plecami do źródła światła. Stoły przed nim powinny być ustawione pionowo w odległości 0,5-1 metra od oczu. Jeśli tabele znajdują się na stole - technika określania percepcji koloru jest naruszona i możliwy jest fałszywy wynik.

Podczas badania widzenia barwnego pacjent powinien udzielić odpowiedzi w ciągu 5-10 sekund - co widzi na stole. Wszystkie odpowiedzi są wprowadzane w specjalnej formie, po czym wynik jest porównywany ze specjalną tabelą i ostateczna diagnoza jest wykonywana.

Rozpoznanie anomalii percepcji koloru może dokonać tylko okulista.

Leczenie

Nie można całkowicie wyleczyć zaburzonego postrzegania kolorów. Leczenie anomalii barwnych ma na celu zmniejszenie nasilenia objawów i poprawienie ostrości wzroku. Ponadto prowadzi się leczenie w celu zatrzymania procesu patologicznego. W przypadku braku odpowiedniej terapii osoba może całkowicie stracić wzrok.

W celu normalizacji ostrości wzroku stosuje się soczewki kontaktowe lub okulary. Zaleca się, aby były noszone przez wszystkich pacjentów z zaburzoną percepcją kolorów. Aby skorygować percepcję kolorów, są przyciemniane szkła i soczewki z pigmentami. Na słońcu pacjenci powinni wychodzić tylko w okularach przeciwsłonecznych.

W przypadku stwierdzonej anomalii percepcji koloru, gdy zostanie ustalona przyczyna tego stanu, można poruszyć kwestię korekcji chirurgicznej. Operację można wykonać na dotkniętym obszarze oka lub na układzie nerwowym, który jest odpowiedzialny za podatność na kolory. W obecności zaćmy pokazana jest operacja usunięcia.

Kompleksowa terapia zaburzeń percepcji koloru obejmuje witaminy. Wszyscy pacjenci wykazali spożycie kompleksów witaminowych o wysokiej zawartości witamin A i E.

Jeśli choroba pojawiła się jako powikłanie cukrzycy, pacjentowi zaleca się odpowiednie leczenie przez endokrynologa.

Naruszenie postrzegania kolorów i prawa jazdy

Wszyscy ludzie, którzy chcą prowadzić samochód, muszą przejść badanie za pomocą okulisty. Obejmuje, oprócz badania ostrości wzroku i pól widzenia, definicję percepcji kolorów.

Wszyscy ludzie, którzy mają zakłócony odbiór kolorów, nie mogą prowadzić. Ludzie z kolorymoświeceniem mogą wywoływać sytuacje awaryjne, więc w tej kwestii na forum lekarskim należy podchodzić poważnie.

Zapobieganie

Aby zapobiec występowaniu ślepoty barwnej u dzieci, zaleca się, aby przed ciążą przeprowadzono konsultację genetyczną z udziałem dziecka. Jeśli dana osoba ma już anomalię percepcji kolorów, powinien znaleźć się w rejestrze i regularnie odwiedzać okulistę w celu kontroli i korekty leczenia.

Patologia protanopii - nie rozróżnia czerwonego koloru

Protanopia (protanomalia) - patologia percepcji odcieni kolorów, w których dana osoba nie rozpoznaje czerwieni.

Pacjenci z tym zaburzeniem nazywani są protanopami. Cierpi częściej mężczyźni.

Dlaczego choroba rozwija się?

Protanopia jest wrodzona natury oraz z uwagi na brak czopków siatkówki specjalnego pigmentu (eritrolaba), który jest najbardziej wrażliwy na promieniowanie długości fali (czerwone i pomarańczowych odcieniach barw).

Objawy kliniczne

Przy niewielkim spadku percepcji czerwonych odcieni pacjenci mogą nawet nie być świadomi takiej wady. Przy bardziej oczywistym naruszeniu pacjent nie rozpoznaje kolorów widma czerwono-pomarańczowego. Najpoważniejsza protanopia charakteryzuje się całkowitą niemożnością dostrzeżenia kolorów tego zakresu, zamiast nich pacjent widzi szare odcienie.

Diagnostyka

Protanopię można łatwo wykryć na wizytę okulisty, dla której używane są specjalne tabele, które pokazują symbole o określonym kolorze. Tło obrazów ma inny kolor.

Jeśli diagnoza jest trudna, możesz skorzystać z anomaloskopów - specjalnych instrumentów, które łączą zielone i czerwone kolory z żółtymi. Badanie opiera się na subiektywnych danych - w procesie mieszania kolorów pacjent mówi, jaki kolor widzi.

Nie ma specjalnego traktowania dla tej patologii.

Zalecamy przeczytanie więcej artykułów na temat różnorodności ślepoty barw, aby uzyskać dokładniejsze podejście do diagnozy i metody pozbywania się tej patologii koloru. Oferujemy artykuł na temat monochromazji.

Aby dokładniej zapoznać się z chorobami oczu i ich leczeniem - skorzystaj z wygodnego wyszukiwania na stronie lub zapytaj specjalistę.

Nieprawidłowa trichromia typu C i prawo jazdy

Trichromasia to normalne widzenie osoby, gdy analizator wizualny rozpoznaje odcienie trzech podstawowych kolorów - czerwonego, zielonego i niebieskiego. Osoby o tej wizji nazywane są trichromianami.

W tym przypadku, ludzką trójchromazę zwyczajowo dzieli się na normalne i nienormalne.

Normalne widzenie trójchromatyczne

Postrzeganie barw osoby jest zapewniane przez specjalne fotoreceptory (stożki) zlokalizowane na siatkówce oka. W tym przypadku receptory są podzielone na kilka grup, zgodnie z zasadą rozpoznawania różnej długości fali fal świetlnych.

Tak więc, stożki, zdolne do rozpoznawania czerwony, reagują na działanie światła, której długość fali przekracza 550 nm, czyli długości fali promieniowania, „zielone” szyszki odpowiedzi do średniej światła (520 -540 nm). „Blue” szyszki - w temperaturze od falach krótkich. 430 do 470 nm.

Tak więc, promienie padające na siatkówkę, wzbudzają jednocześnie trzy grupy stożków, chociaż w różnym stopniu.

Nieprawidłowy Trichromasia

Nieprawidłowa trichromasia, charakteryzująca się zmniejszeniem zdolności pacjenta do postrzegania któregokolwiek z trzech podstawowych kolorów. Zdolność tylko maleje, nie całkowicie zanika, co wynika z wrodzonej patologii związanej z uszkodzeniem jednej grupy stożków. Tak więc anomalna trichromazja dzieli się na:

  • Protanomaly, z anomalią rozwoju pierwszego receptora - czerwony;
  • Deiteranomaliyu, z anomalią rozwoju drugiego receptora - zielony;
  • Tritanomaliyu, charakteryzujący się anomalią rozwoju trzeciego receptora - niebieski.
  • Protanomaliyu deuteranomalopia i klasyfikować stopień manifestacji: A - ostry stopień patologii najbliżej dihromazii ( „dwukolorowego wizję”); B - średni stopień patologii; C - słaby stopień patologii, zbliżony do trichromazji (normalne "trójbarwne widzenie").

Diagnostyka

Przy najmniejszym naruszeniu postrzegania kolorów, wielu nawet o tym nie wie. A o obecności patologii, uczą się w wyniku kolejnego badania okulisty.

Aby przetestować percepcję kolorów, specjaliści stosują specjalne tabele Rubkina, które zawierają obrazy postaci składające się z określonego koloru kółek, znajdujące się na tle innego koloru. Zdrowa osoba (trójchromian) rozpoznaje numery bez trudności, a przy istniejącej patologii rozpoznanie przedstawionych symboli jest trudne. Z tym, że badanie przeprowadza się w świetle dziennym, z odległością do stołu, nie mniej niż 1 metr.

Anomalie postrzegania kolorów i prawa jazdy

Osoba z nienormalną percepcją kolorów z pewnością nie jest wyłączona, ale nie powinien pracować w wielu branżach, służyć w niektórych wojsku i być kierowcą. Zgadzam się, że nawet przy konserwacji przenośników wymagany jest dobry wzrok.

Obecne ustawodawstwo Federacji Rosyjskiej zabrania wydawania prawa jazdy osobom, które naruszyły percepcję kolorów. To prawda, że ​​w innych krajach stosunek do dichromatów nie jest tak kategoryczny. W szczególności w Europie, specjalnie dla osób niewidomych, opracowano pewną formę sygnalizacji świetlnej, która całkowicie eliminuje sytuacje awaryjne z powodu naruszenia percepcji kolorów.

Oczywiście, nie zawsze chcąc uzyskać prawo jazdy, sumiennie podlegać obowiązkowej komisji lekarskiej. W rezultacie ludzie z dychromazą często stają się kierowcami. Niemniej jednak, bardziej poprawne jest myślenie nie tylko o swoich pragnieniach, ale także o bezpieczeństwie innych. Warto pamiętać, że kierowca z nienormalnym postrzeganiem kolorów znacznie zwiększa ryzyko powstania sytuacji awaryjnej, która może stać się niewinnymi ofiarami.

Centrum medyczne „Moskwa Klinika Okulistyczna” każdy może być przeszukiwane pod kątem najbardziej nowoczesnego sprzętu diagnostycznego, a wyniki - skonsultować się wysokiej klasy specjalisty. Jesteśmy otwarte siedem dni w tygodniu i są otwarte codziennie od 9 rano do 21 rano. Nasi eksperci pomogą ustalić przyczynę zmniejszonej wizji i trzymać właściwy leczenie stwierdzonych patologii. Doświadczeni chirurdzy refrakcyjni, szczegółowa diagnostyka i badanie, a także bogate doświadczenie zawodowe naszych specjalistów pozwalają nam zapewnić najkorzystniejszy wynik dla pacjenta.

Aby wyjaśnić koszt procedury, umówić się na wizytę w "Moskiewskiej Klinice Okulistycznej", możesz skorzystać z telefonu wielokanałowego 8 (800) 777-38-81 (codziennie od 9:00 do 21:00, za darmo dla telefonów komórkowych i regionów Federacji Rosyjskiej) lub za pomocą formularza online.