Dystrofia obwodowa siatkówki: główne objawy i metody leczenia

Dystrofia obwodowa siatkówki jest jedną z rzadkich, ale dość groźnych chorób. Kiedy pojawia się dolegliwość, brak terminowej opieki medycznej może prowadzić do katastrofalnych konsekwencji, jednak odpowiednie leczenie pomoże utrzymać wzrok. Ponadto problem może być trudny do zdiagnozowania, a jego analiza z reguły zajmuje sporo czasu.

Definicja choroby

Zgodnie z dystrofią siatkówki obwodowej zwykle rozumiane choroby oczu (najczęściej o charakterze dziedziczną), których rozwój jest dołączona sposobami niszczenia tkanki następnie niewyraźne widzenie. W zaawansowanych stadiach całkowita utrata widzenia nie jest możliwa bez powrotu do zdrowia.

Według oficjalnych statystyk, nawet czterdzieści procent osób z nadwzrocznością i ośmioprocentową krótkowzrocznością cierpi na chorobę.

Osoby z chorobami oczu zaleca się profilaktykę i badanie okresowe pod kątem możliwości uzyskania dystrofii siatkówki.

Istnieją następujące formy choroby:

  • Latticed. Charakteryzuje się pojawieniem białych pasm, pogorszeniem krążenia krwi w naczyniach krwionośnych oka i powstawaniem cyst. Często występuje na tle oderwania siatkówki.
  • Retinoschisis. Charakteryzuje się wiązką siatkówki, najczęściej obserwowaną wraz z rozwojem krótkowzroczności. W większości przypadków jest dziedziczna.
  • Ine-like. Charakteryzuje się on pojawieniem się na przedniej powierzchni oka niewidocznych białych wtrętów. Przechodzień dziedziczenia.
  • Wraz ze zmianami w postaci śladu ślimaka. Gdy choroba występuje, obserwuje się pojawianie się perforowanych patologii przypominających ślad stopy. Często towarzyszą pęknięcia tkanek.
  • Wraz ze zmianami w postaci bruku. Gdy choroba jest obserwowana patologie w postaci pierścieni podłużnej postaci, możliwe jest oddzielenie kawałków pigmentu. Często zdiagnozowano krótkowzroczność.
  • Mały cysta. Charakteryzuje się pojawieniem się dużej liczby czerwonych małych cyst.

Przyczyny

Choroba może wystąpić u osób w każdym wieku i kategorii. Do najczęstszych przyczyn jego występowania należą:

  • Zapalenie narządów wzroku;
  • Dziedziczność (jeśli krewni cierpieli na tego typu problemy);
  • Uraz czaszkowo-mózgowy, uszkodzenie oczu;
  • Nadwzroczność (rzadziej krótkowzroczność);
  • Uszkodzenia spowodowane nadmiernym wysiłkiem fizycznym;
  • Cukrzyca;
  • Miażdżyca;
  • Choroby sercowo-naczyniowe;
  • Przewlekłe choroby;
  • Cukrzyca;
  • Zakłócenie dopływu krwi do narządów wzroku;
  • Odurzenie organizmu.

Również skumulowane produkty degradacji w ciele mogą być przyczyną problemu. Rzadko choroba rozwija się na tle ciąży.

Objawy

W pierwszych stadiach choroby najczęściej nie ma oznak jej rozwoju. Większość objawów (z wyjątkiem widocznych objawów) jest taka sama dla każdego z rodzajów dystrofii siatkówki:

  • Pogorszenie ostrości wzroku (nie zawsze symetryczne);
  • Całun, mgła na twoich oczach;
  • Złe postrzeganie kolorów;
  • Niepoprawne postrzeganie form obiektów otaczającej rzeczywistości;
  • Szybkie zmęczenie, ciągłe zmęczenie oczu.

Czasami objawy można obserwować jednocześnie, ale mogą wystąpić osobno lub kolejno.

W przypadku nieprawidłowego zmęczenia oka, zaleca się konsultację z okulistą w celu ustalenia przyczyny dystrofii siatkówki.

Możliwe powikłania

W przypadku szybkiego rozpoznania choroby jej postęp jest zatrzymywany przez leczenie. Jakość wyników interwencji zależy od stadium rozwoju dystrofii. W przypadku braku odpowiedniego leczenia możliwe jest zniszczenie ważnych tkanek oka, całkowita lub częściowa utrata wzroku bez możliwości wyzdrowienia. Możliwe jest również oderwanie siatkówki.

Leczenie

Obecnie istnieje kilka metod leczenia dystrofii siatkówki. Ich wybór zależy od rodzaju i etapu problemu.

Leki

Leczenie choroby lekami daje pozytywne wyniki tylko we wczesnych stadiach i w połączeniu z innymi metodami. Wśród głównych leków do zabiegów są:

  • Zwężenie naczyń;
  • Leki zawierające luteinę;
  • Angioprotectors;
  • Środki do wzmacniania naczyń;
  • Kompleksy witaminowe.

Chirurgicznie

Z reguły wskazane są operacje chirurgiczne poprawiające ukrwienie i metabolizm. Jednak najczęściej następujące procedury:

  • Fizjoterapia. Terapia wzmacnia mięśnie i siatkówkę oka.
  • Koagulacja laserowa. Wykonuje się go, aby zapobiec oderwaniu siatkówki oka. Podczas operacji uszkodzone obszary są kauteryzowane.

Warto zauważyć, że techniki te nie mogą przywrócić utraconego widzenia, ale zatrzymają rozwój choroby.

Środki ludzi

Metody ludowe pomogą zapobiec nieodwracalnym skutkom dystrofii obwodowej i poprawią ogólną wizję. Jednak ich stosowanie zaleca się tylko po konsultacji z okulistą i jako dodatek do metod medycznych.

Jako dodatkowe narzędzie zastosowano infuzję japońskiej Sophora. Pięć gramów Sophora miesza się z pół litra wódki i nalega na trzy miesiące. Nałóż lek jedną łyżeczkę trzy razy dziennie, zmieszaną z niewielką ilością wody.

Zapobieganie

Główną prewencyjną metodą dystrofii obwodowej siatkówki jest badanie okresowe u okulisty. Osoby, które mają problemy z widzeniem i częstymi chorobami oczu, szczególnie ważne jest stałe monitorowanie przez lekarza. Ponadto przydatny jest zdrowy styl życia, wsparcie odporności i przyjmowanie kompleksów witaminowych.

Jak usunąć brodawczaka w wieku powiedzą ten artykuł.

Wideo

Wnioski

Dystrofia obwodowa siatkówki jest rzadka, ale groźna dla zdrowia i choroby wzroku. Jest trudny do zdiagnozowania i nie zawsze daje się wyleczyć z pełnym powrotem do zdrowia. Niemniej jednak, jego rozwojowi można łatwo zapobiec, zwracając się o pomoc lekarską z pojawieniem się pierwszych objawów, a rozwój - zatrzymując się, zwiększając tym samym szanse na utrzymanie widzenia.

Dystrofia obwodowa siatkówki

Dystrofia obwodowa siatkówki - choroba charakteryzująca się przerzedzaniem wewnętrznej powłoki oka w częściach obwodowych. Przez długi czas patologia przebiega bezobjawowo. Przy wyraźnym uszkodzeniu błony siatkowej pojawiają się "muchy" przed oczami, a widzenie peryferyjne jest upośledzone. Rozpoznanie obejmuje oftalmoskopię, perymetrię, ultrasonografię oka, wiskozymetrię i refraktometrię. Przy początkowych objawach dystrofii wskazana jest terapia zachowawcza (angioprotektorzy, leki przeciwagregacyjne, leki przeciwlękowe). Wyrażone zmiany zwyrodnieniowe wymagają taktyk chirurgicznych (koagulacja laserowa w dotkniętych obszarach siatkówki).

Dystrofia obwodowa siatkówki

Dystrofia obwodowa siatkówki jest powszechną patologią we współczesnej okulistyce. W okresie od 1991 do 2010 roku liczba pacjentów wzrosła o 18,2%. W 50-55% przypadków choroba rozwija się u osób z zaburzeniami refrakcji, w tym u 40% pacjentów z krótkowzrocznością. Prawdopodobieństwo zmian dystroficznych przy prawidłowej ostrości wzroku wynosi 2-5%. Pierwsze objawy patologii mogą wystąpić w każdym wieku. Nosologia z tą samą częstotliwością występuje u mężczyzn i kobiet, ale mężczyźni są najbardziej podatni na dystrofię lattową, co wynika z genetycznej charakterystyki dziedziczenia.

Przyczyny dystrofii obwodowej siatkówki

Patologia może rozwijać się u osób z typem refrakcji krótkowzroczności lub hipermetropii, rzadziej - przy braku naruszeń funkcji wzrokowych. Pacjenci z krótkowzrocznością są bardziej zagrożeni. Etiologia choroby nie jest w pełni zrozumiała. Zwyrodnienie wieloraczykowe jest dziedziczone w sposób związany z X. Inne główne przyczyny dystrofii siatkówki:

  • Zapalenie oka. Miejscowe zmiany w siatkówce spowodowane długotrwałym przebiegiem zapalenia siatkówki lub zapalenia naczyniówki i siatkówki są podstawą zmian degeneracyjno-dystroficznych w obwodowych częściach błony.
  • Zakłócenie lokalnego zaopatrzenia w krew. Regionalne zmiany w przepływie krwi prowadzą do zaburzeń troficznych i przerzedzania wewnętrznej powłoki gałki ocznej. Czynnikami predysponującymi są nadciśnienie tętnicze, miażdżycowe zmiany naczyniowe.
  • Urazowe uszkodzenie ciała. Do dystrofii obwodowej dochodzi do poważnego urazu czaszkowo-mózgowego i uszkodzenia ścian kości kostnych.
  • Efekt jatrogenny. Zmiany w wyściółce wewnętrznej rozwijają się po operacjach witreoretinalnych lub przekraczają siłę efektu podczas koagulacji laserowej powłoki siatki.

Patogeneza

Czynnikiem wyzwalającym rozwój dystrofii obwodowej są zaburzenia miejscowej hemodynamiki. Obwodowe części membrany są najbardziej wrażliwe na brak tlenu. Przy przedłużającym się zaburzeniu troficznym, siatkówka jest rozrzedzona wokół obwodu, co jest często niewidoczne podczas badania dna oka. Pierwsze objawy pojawiają się na tle przeniesionych chorób zakaźnych, zatrucia lub cukrzycy na etapie dekompensacji. Potencjuje rozwój dystrofii krótkowzrocznego typu refrakcji. Wynika to z faktu, że wraz ze wzrostem podłużnej osi gałki ocznej, wewnętrzna skorupa oka nadaje się również do nieznacznego rozciągania, co prowadzi do jeszcze większego przerzedzania wzdłuż obwodu. Pewna rola w mechanizmie rozwoju choroby jest przypisywana zmianom zwyrodnieniowym w ciele szklistym, w których występują trakcje i wtórne uszkodzenie siatkówki.

Klasyfikacja

W zależności od wzorca morfologicznego patologia jest klasyfikowana do typów kratownicowych, podobnych i racemicznych. Niektóre warianty dystroficznych zmian wyglądu przypominają "ślad ślimaka" i "brukowanej nawierzchni". Z klinicznego punktu widzenia rozróżnia się następujące formy choroby:

  • Peripheral chorioretinal degeneration (PCRD). W tym wariancie nozologii siatkówka i naczyniówka są zaangażowane w proces patologiczny.
  • Obwodowa dystrofia witreochoretinalna (PVHRD). Charakteryzuje się uszkodzeniem naczyń szklistych, siatkowatych i błon naczyniowych.

Klasyfikacja dystrofii vitreochorioretinalnych według lokalizacji:

  • Równikowa. Jest to najczęstszy obszar uszkodzenia siatkówki, ponieważ obszar przerzedzania znajduje się wokół oka w płaszczyźnie czołowej.
  • Paroral. W tego typu zmianach dystroficznych są zlokalizowane na linii zębatej.
  • Mieszane. Forma wiąże się z największym ryzykiem pęknięcia z powodu obecności rozproszonych zmian na całej powierzchni skorupy oczek.

Objawy dystrofii obwodowej siatkówki

Przez długi czas klęska membrany siatkowej przebiega bez objawów klinicznych. W przypadku patologii typowe jest zmniejszenie widzenia obwodowego, co prowadzi do trudnej orientacji w przestrzeni. Ponieważ pole widzenia jest zwężone w koncentrycznym typie, pacjenci mogą wykonywać tylko niektóre rodzaje pracy wizualnej (czytać, rysować). Funkcja widzenia centralnego nie cierpi na brak anomalii błędu refrakcji. W rzadkich przypadkach pacjenci skarżą się na pojawianie się pływających much przed oczami lub wady pola widzenia w postaci bydła. Objawy takie jak "błyskawica" lub błyski jasnego światła wskazują na pęknięcie siatkówki i wymagają natychmiastowej interwencji. Dystrofia obwodowa charakteryzuje się jednostronnym przebiegiem, ale w przypadku kratownicy w większości przypadków dotyczy to obu oczu.

Komplikacje

Najczęstszym powikłaniem dystrofii obwodowej jest zerwanie siatkówki. Uszkodzenie skorupy wewnętrznej występuje w obszarach największego przerzedzania pod wpływem takich czynników jak drgania, zanurzenie pod wodą, intensywny wysiłek fizyczny. Ciało szkliste często wiąże się z brzegiem dystrofii, co prowadzi do dodatkowego występowania trakcji. Pacjenci ze zmianami na obwodzie błony siatkowej również mają wysokie ryzyko odwarstwienia siatkówki. Pacjenci są bardziej podatni na krwotoki w jamie szklistej, rzadziej - w przedniej komorze oka.

Diagnostyka

Ze względu na to, że patologia ta często charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem, dokładne rozpoznanie pacjenta odgrywa wiodącą rolę w diagnozie. Do wizualizacji dystrofii na obrzeżach siatkówki potrzebne są następujące badania okulistyczne:

  • Oftalmoskopia. Uszkodzenie w szytej formie i dystrofii typu "Ślimak Śladu" jest zlokalizowane w górnym-zewnętrznym kwadrancie na równiku oka. Ze względu na strefy obliteracji naczyń na siatkówce powstają ciemne i lekkie plamki przypominające kratownicę lub linie przerywane, które nazywane są "śladami ślimaków". Dystrofia podobna do jodu to rodzaj żółto-białych wtrętów znajdujących się nad powierzchnią skorupy siatki.
  • Perymetria. Technika pozwala ujawnić koncentryczne zwężenie pól widzenia. Jeśli istnieje podejrzenie, że pacjent ma początkowe objawy choroby, zaleca się stosowanie metody ilościowej perymetrii.
  • Wizometria. Badanie umożliwia zdiagnozowanie prawidłowego widzenia centralnego na tle zmniejszenia widzenia peryferyjnego. Ostrość wzroku zmniejsza się w przypadku patologii na tle krótkowzroczności.
  • Refraktometria. Technika ta służy do badania refrakcji klinicznej w celu identyfikacji pacjentów z grupy ryzyka.
  • Ultradźwięki oka. Umożliwia wizualizację początkowych objawów patologii. W przypadku dystrofii małych torbaczy określa się wiele zaokrąglonych formacji o różnych średnicach. Ultradźwięki służą do diagnozowania zmian w ciele szklistym, identyfikacji zrostów i trakcji, oszacowania wielkości osi wzdłużnej oka.

Leczenie dystrofii obwodowej siatkówki

Wybór taktyki terapeutycznej zależy od natury patologii. Przed rozpoczęciem leczenia dna oka bada się w warunkach maksymalnego rozszerzenia źrenic. Aby wyeliminować objawy dystrofii obwodowej, należy:

  • Terapia zachowawcza. Jest on stosowany wyłącznie do diagnozy minimalnych objawów choroby. Pacjenci wykazali doustne przyjmowanie leków z grupy antyagregantów, angioprotektorów i leków przeciwzacięciowych. Jako preparaty pomocnicze stosuje się bioaktywne dodatki, witaminy z grupy C, B.
  • Interwencja chirurgiczna. Leczenie chirurgiczne postaci obwodowej choroby ogranicza się do przeprowadzenia laserowej koagulacji naczyń w strefach największego przerzedzenia. Celem interwencji jest zapobieganie możliwym zerwaniom. Operacja wykonywana jest w trybie ambulatoryjnym. W okresie pooperacyjnym konieczna jest terapia zachowawcza, w tym leki metaboliczne, leki przeciwhipoksydacyjne i angioprotekcyjne.

Prognozy i zapobieganie

Prognozy dla życia i dla funkcji wzrokowych są korzystne. Pacjenci z grupy ryzyka potrzebują 1-2 razy w roku, a gdy pojawią się nowe objawy, udaj się do okulisty w celu zbadania. Niespecyficzne środki zapobiegawcze redukuje się do monitorowania poziomu glukozy we krwi, ciśnienia tętniczego i wewnątrzgałkowego. W przypadku załamania krótkowzroczności konieczne jest poprawienie ostrości wzroku za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych. Identyfikacja obiektywnych objawów dystrofii pacjenta wymaga wykluczenia sportów ekstremalnych, dużego wysiłku fizycznego.

Dystrofia siatkówki: objawy, rozpoznanie i leczenie. Dystrofia obwodowa oka

Z roku na rok rośnie liczba osób cierpiących na rzadkie choroby. Do tej pory znacznie wzrosła szansa na liczebność kliniki okulistycznej pacjenta. Jeszcze 20 lat temu grupa osób z poważnymi chorobami oczu rozpoznała osoby w wieku emerytalnym lub zawodowo predysponowane do tego. Teraz młodzi ludzie są również zagrożeni. Ważne jest, aby dolegliwość bez odpowiedniego leczenia mogła wpływać na zdolność widzenia, prowadząc do całkowitej utraty wzroku. Do takich groźnych chorób narządów wzroku należy dystrofia siatkówki.

Dystrofia siatkówki - co to jest?

Siatkówka jest powłoką wrażliwą na światło. Znajduje się pomiędzy ciałem szklistym a naczyniówką. Jego funkcjonalnością jest przekształcanie sygnałów świetlnych w impulsy elektryczne, które przekazują sygnały do ​​mózgu. Pod dystrofią siatkówki rozumie się wiele chorób o podobnych objawach, z których większość nie jest nabyta, ale ma charakter dziedziczny. Przebieg choroby zależy bezpośrednio od lokalizacji i charakteru uszkodzenia skorupy oczek.

Pigmentowane zapalenie siatkówki

Pigmentowe zapalenie siatkówki jest zaburzeniem charakteryzującym się stopniowym, ale znaczącym upośledzeniem wzroku. Według statystyk choroba ta jest wykryta u jednego dziecka spośród trzech tysięcy noworodków. Około 10 roku życia dziecko może zgłaszać skargi dotyczące zdolności widzenia w ciemności i widzenia peryferyjnego. Prowadzi to do naruszeń w kolorze i centralnej wizji. Bardzo rzadko wywołuje się ślepotę. Dystrofia pigmentowa siatkówki może również prowadzić do utraty słuchu.

Choroba Stargardta

W chorobie Stargardta choroba zaczyna się rozwijać do około sześciu lat. Centralny i lekki wzrok cierpi. Czasami prognozy specjalistów mogą być rozczarowujące, dlatego niezwykle ważne jest jak najszybsze rozpoznanie symptomatologii w celu zachowania jakości życia dziecka.

Wrodzona amureloza Lebera

Ten typ choroby występuje dość rzadko i zaczyna objawiać się dziecku w pierwszych pięciu miesiącach po urodzeniu. Statystycznie ustalono, że podlega ono jednemu dziecku przypadającemu na osiemdziesiąt tysięcy urodzonych dzieci. Choroba ta charakteryzuje się pogorszeniem ostrości wzroku i mimowolnym ruchem oczu. Spowodowane jest mutacją na poziomie genetycznym w systemie kodowania genów, co wpływa na jakość widzenia.

Dystrofia siatkówki wymaga odpowiedniego, poważnego podejścia do choroby. W przypadku tej choroby utrata wzroku nie jest konieczna, ale nie należy rozpoczynać leczenia. Jest to szybki dostęp do specjalisty, który pozwala zachować zdolność widzenia i pełnego życia.

Urządzenie siatkówki

Powłoka z siatki jest cienką warstwą komórek nerwowych. Jego tylną część stanowią fotoreceptory, które mają zdolność pochłaniania światła. Informacje uzyskane przez fotoreceptory torują drogę dla nerwu wzrokowego, wchodząc do centralnego układu nerwowego, gdzie poddawany jest on dodatkowej obróbce za pomocą analizatora wizualnego.

Powłoka siatki ma kilka warstw komórek. Część zewnętrzna nazywana jest warstwą pigmentu, ma ścisłe połączenie z naczyniówką oka. Dysk nerwu wzrokowego znajduje się pośrodku skorupy siatki i jest również znany jako martwy punkt. W pobliżu znajduje się plamka. Kiedy zmiana siatkówki jest zlokalizowana, w tym obszarze występuje ostry spadek widzenia (ze zmianami na obwodowych obszarach błony siatkowej, występuje tylko zwężenie pola widzenia).

Rozwój choroby

Pod dystrofią siatkówki rozumie się uszkodzenie tkanki, które pojawiło się na poziomie komórkowym w wyniku upośledzenia metabolizmu. W konsekwencji w uszkodzonej tkance znajdują się produkty wymiany, które uległy zmianom jakościowym lub ilościowym. oko powoduje dystrofię siatkówki mają różne: zaburzenia krążenia krwi, awarie chłonnych, zmiany hormonalne tle, zakażenia zakaźną, zatruciem, itd. Powyższe czynniki wpływają na odżywienie komórek, a sama w tkance powstają..

Jedną z najczęstszych przyczyn jest brak dopływu krwi do komórek. Najczęściej takie zmiany pojawiają się w ciele osób starszych, ale w młodości takie problemy mogą się pojawić. Istnieje wiele stanów, które prowokują rozwój dystrofii siatkówki. Obejmują one okres ciąży, krótkowzroczność, palenie tytoniu, zmiany wieku, cukrzycę. Przyczyną mogą być również urazy, choroby sercowo-naczyniowe, nerki i wysokie ciśnienie krwi. Choroby zakaźne i zatrucie, któremu towarzyszy zatrucie, również zagrażają zmianom w siatkówce.

Rodzaje dystrofii siatkówki

Wyróżnij dystrofię centralną, jak i obwodową powłoki siatki. Dystrofia centralna siatkówki znajduje się w obszarze, który ma najczystsze widzenie (obszar plamki żółtej). Jak wspomniano wcześniej, choroba może być spowodowana zmianami związanymi z wiekiem, które są najczęstszą przyczyną. Rzeczywiście, z powodu wieku, naczynia krwionośne oczu ulegają zmianom.

Rozwój choroby łagodnie zmniejsza ostrość widzenia. Ślepota, z reguły, nie pojawia się, pod warunkiem, że nie obejmuje ona obwodowych obszarów powłoki siatkowej. Rozpoznanie centralnej dystrofii siatkówki po prostu charakteryzuje się krzywiznami, bifurkacjami i złamaniami obrazów.

Centralne zwyrodnienie plamki oka można scharakteryzować za pomocą dwóch postaci choroby: suchej i mokrej. Pierwszy charakteryzuje się bulwiastymi formacjami nagromadzonych produktów siatkówki i wymiany naczyń. Charakteryzuje się powolnym spadkiem widzenia. Druga cechuje się tym, że ma ona skupiska płynów i krwi w obszarze błony siatkowej spowodowane kiełkowaniem nowo utworzonych naczyń. Ostrość widzenia spada wystarczająco szybko, a zwyrodnienie plamki siatkówki jest typowe w tej postaci. Leczenie jest wymagane kwalifikacje i terminowość, niezależnie od postaci choroby. Terapia jest zalecana zgodnie z wynikami diagnozy przeprowadzonej przez placówkę medyczną.

Centralna dystrofia naczyniowo-siatkówkowa siatkówki występuje u męskiej części populacji, wiek mężczyzny jest zwykle dłuższy niż 20 lat. Przyczyną rozwoju choroby jest nagromadzenie się płynu naczyniowego pod siatkówką. Zapobiega to normalnym procesom żywienia, metabolizmowi, aw konsekwencji rozwija dystrofię. Wysięk powoduje stopniowe oderwanie siatkówki, co prowadzi do poważnych konsekwencji, wpływających na zdolność widzenia. Nie jest wykluczone wystąpienie całkowitej ślepoty. Objawem dystrofii kosmówkowej jest pogorszenie widzenia i zniekształcenie obrazu.

Dystrofia obwodowa siatkówki objawów ocznych może być łagodna i wydawać się niewidoczna dla pacjenta. Chociaż czasami pojawiają się plamy lub błyski światła. dystrofią siatkówki wykrywa się stosując oftalmoskopię obwodowa oko poddano inspekcji angiografia fluorescencyjny jest wykonywana.

Proces diagnozy i późniejszego leczenia

W celu zidentyfikowania zwyrodnienie siatkówki, leczenie, które nie mogą być silnie dokręcone, konieczne jest przeprowadzenie badania okulistyczne procedur obejmujących proces badając dno oka pacjenta, badania elektrofizjologiczne i ultradźwięków. Wszystko to pozwala uzyskać pełną informację o stanie błony siatkowej i nerwu wzrokowego. Przeprowadzenie niezbędnych analiz laboratoryjnych powie Ci, jak przebiegają procesy metaboliczne.

Stosuje się metody, które stymulują procesy metaboliczne, których aktywność zaburzyła dystrofię siatkówki oka. Leczenie laserowe jest bardzo skuteczne. W terapii stosuje się koagulację laserową i terapię fotodynamiczną.

Podstawą leczenia fotodynamicznego są iniekcje fotosensybilizatorów, które zapobiegają rozwojowi choroby poprzez wiązanie białek naczyń krwionośnych z patologią.

Laseroterapia to kauteryzacja naczyń patologicznych. Metoda zapobiega rozprzestrzenianiu się choroby, ale pod wpływem lasera powstaje oparzenie, tworzące bliznę. Obszar dotknięty przez laser traci wzrok.

W leczeniu zwyrodnienia barwnikowego zwykle stosuje się metody fizjoterapii: elektro- i magnetyczną stymulację tkanek, ale wskaźnik skuteczności takiego leczenia nie jest zbyt wysoki.

Czasami można zastosować operację naczyniowo-kon- strukcyjną, która pozytywnie wpływa na krążenie krwi powłoki siatki. Ponadto można stosować terapię dietetyczną i kompleksowe przyjmowanie witamin.

Często dystrofię wywołuje krótkowzroczność, następnie można zastosować laser argonowy, który wzmacnia siatkówkę.

Laser jest uniwersalnym narzędziem otwierającym wiele możliwości w nowoczesnej okulistyce. Kiedy działa, następuje gwałtowny wzrost temperatury i poprawia koagulację (koagulację) tkanki.

Procedura operacyjna odbywa się bez krwi. Po wykonaniu tej czynności na oku pacjenta nakładana jest specjalna soczewka z efektem refleksyjnym, dzięki czemu laser może całkowicie przeniknąć do oka.

Pacjenci z dystrofią siatkówki wykazują okulary przeciwsłoneczne i eliminują złe nawyki.

Centralna dystrofia siatkówki, mająca postać wilgotną, obejmuje interwencję w celu wyeliminowania nagromadzonego płynu. Nowoczesne metody leczenia sugerują wszczepienie implantów, które powstrzymują dalszy rozwój choroby.

Środki ludowe w leczeniu dystrofii oczek siatki

Jako środek tradycyjnej medycyny stosuje się napar z japońskiego owocu Sophora. Płyn leczniczy jest podawany przez co najmniej trzy miesiące. Aby przygotować prezent, potrzeba 0,5 litra wódki, którą miesza się z 5 g japońskiej sophory. Użyj jednej łyżeczki naparu na szklankę wody, trzy razy dziennie.

Po wykryciu patologii w siatkówce oka konieczne jest przeprowadzenie procedur, których celem będzie wzmocnienie. W przeciwnym razie w momencie stresu istnieje ryzyko oderwania się. Z kolei oderwanie wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Ważne jest, aby oderwanie siatkówki mogło nastąpić w nieodpowiednim momencie, gdy wykwalifikowana opieka nie jest dostępna. Dlatego znacznie lepiej jest unikać takiego rozwoju wydarzeń.

Oderwanie siatkówki jest jednym z pierwszych miejsc wśród przyczyn niezdolności do pracy. Około 70% pacjentów dotkniętych tą patologią to osoby w wieku produkcyjnym.

Aby spowolnić postęp choroby i poprawić procesy metaboliczne w otoczce ocznej, okulistom zaleca się podawanie multiwitamin w połączeniu ze środkami rozszerzającymi naczynia.

Wiadomo, że aby siatka oka działała prawidłowo, potrzebna jest luteina. Ciało ludzkie nie wytwarza go samodzielnie, co wskazuje na potrzebę uzupełnienia braku jedzenia. Luteina jest bogata w produkty o zielonym kolorze: pieprz, szpinak itp.

Luteina jest doskonałym naturalnym przeciwutleniaczem, który ma działanie hamujące proces niszczenia siatkówki. Ponadto przeciwdziała tworzeniu wolnych rodników.

Zapobieganie

Profilaktyka dystrofii błony siatkowej jest badaniem okulistycznym. Przede wszystkim jest to konieczne dla osób cierpiących na miażdżycę, nadciśnienie i cukrzycę. Ponadto diagnoza profilaktyczna jest wskazana dla osób, które mają genetyczną predyspozycję do choroby i krótkowzroczności.

Jako niezależnyRozpoznanie objawów lęku

Dystrofii siatkówki może towarzyszyć bardzo nieznaczne pogorszenie widzenia, a także pojawienie się szarej plamki. Podczas czytania może pojawić się uczucie, że wypadną pewne litery. Aby zdiagnozować chorobę, możesz użyć testu Amsler. Przeprowadza się ją za pomocą siatki kratkę, w środku której zaznaczono kropkę ciemnego koloru.

Aby zdać test, musisz zamknąć jedno oko dłonią, a następnie skupić się na powyższym punkcie. Pacjent powinien zobaczyć otwarte komórki komórki, które będą gładkie i identyczne. Jeśli nie, nie zwlekaj z wizytą u okulisty.

Długoterminowa odroczone egzamin z istniejącymi dolegliwościami oczu, a także przy braku odpowiedniego leczenia może mieć negatywny wpływ na jakość życia i później uniemożliwić przywrócenie funkcji wzroku. Należy zwrócić się do specjalisty, gdy tylko pojawią się pierwsze oznaki choroby dystrofii siatkówki. Wtedy szanse na utrzymanie wzroku będą znacznie większe. Uważne i pełne szacunku podejście do twojego zdrowia pomoże uniknąć poważnych problemów związanych z nieodwracalnymi procesami, za które ciało z pewnością będzie wdzięczne.

7 typów dystrofii siatkówki obwodowej: przyczyny i objawy. Jak uniknąć ślepoty?

Dystrofia obwodowa (PD) siatkówki jest stanem patologicznym, w którym stopniowe niszczenie tkanek gałki ocznej.

Chorobie towarzyszy spadek widzenia, aż do całkowitej utraty. Przez długi czas patologiczny proces może rozwijać się w postaci bezobjawowej.

Przy standardowym badaniu okulistycznym początkowe stadium dystrofii siatkówki nie zawsze może zostać wykryte. Choroba może prowokować nieodwracalne procesy. Dlatego leczenie należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe.

Dystrofia obwodowa oczu u ludzi: co to jest, przyczyny i objawy

Wiele czynników wewnętrznych i zewnętrznych może wywołać chorobę. Oko PD niezależnie od płci i wieku pacjenci.

Niektóre jego postacie należą do wrodzonych procesów patologicznych.

W większości przypadków rozwija się dystrofia obwodowa na tle postępu istniejących chorób narządy wzroku (na przykład z miopatią) lub patologie związane z zaburzonym krążeniem krwi w gałce ocznej.

  • predyspozycje genetyczne;
  • silny zatrucie organizmu;
  • choroby zapalne oko;
  • postęp krótkowzroczność;
  • powikłania cukrzyca;
  • częste stresujące sytuacje;
  • uraz narządów wzroku;
  • zaburzenia w układzie krążenia;
  • wpływ krytyczne obciążenia na ciele;
  • ostry brak witamin i użyteczne elementy makro;
  • postęp choroby przewlekłe;
  • powikłania choroby zakaźne organizm;
  • konsekwencje urazy czaszkowo-mózgowe.

Pomóż! Prowokacja PD może nie tylko patologiczne procesy w ciele, ale także długotrwałe nadużywanie złych nawyków, poważne błędy w żywieniu, niekontrolowane stosowanie silnych leków o działaniu ubocznym, które rozprzestrzeniają się do narządów wzroku.

Intensywność objawy Oko PD bezpośrednio zależy od stadium rozwoju patologii.

Na początkowych etapach pacjent może zauważyć niewielkie odchylenia, na przykład w postaci "much" przed oczami.

Stopniowo symptomatologia wzmocnione i uzupełnione o inne funkcje.

W przypadku powikłań pacjent wykazuje kombinację charakterystycznych objawów dystrofii oczu.

  • zaburzenia percepcji kolorów okoliczna sytuacja;
  • ostre pogorszenie ostrości wzroku w zmierzchu i nocy;
  • pogorszenie widzenia jednego lub obu oczu;
  • nadmierne zmęczenie oczu;
  • zniekształcenie obrazu otaczające obiekty (granice rozmyte);
  • regularne pojawienie się "mgły" przed oczami;
  • okresowe pojawienie się flar lub "much" przed oczami.

Ważne! Choroba może być wywołana przez powikłania po operacji. Powodem PD stają się błędy lekarzy lub indywidualne cechy organizm pacjenta.

Podział zwyrodnienia siatkówki siatkówki w zależności od stopnia uszkodzenia

Uszkodzenie tkanek gałki ocznej występuje na różne sposoby. W zależności od stopnia uszkodzenia i zmian morfologicznych, które występują, gdy patologia postępuje, obwodowe zwyrodnienie siatkówki jest podzielony na dwa główne typy.

Wykrywanie określonego rodzaju choroby jest konieczne, aby rokować i przypisać pacjentowi najskuteczniejszy sposób leczenia.

Klasyfikacja choroby w zależności od zmian morfologicznych w tkankach:

  • obwodowe zwyrodnienie siatkówki siatkówki (PCRD) - wraz z jej rozwojem uszkodzona jest błona naczyniowa i komórki siatkówki;
  • obwodowa witreochorioretinalna dystrofia siatkówki (PVCHRD) - wywołuje całkowite uszkodzenie ciała szklistego oka, w dużej mierze wpływa na siatkówkę i jej błonę naczyniową.

Opis, objawy i patogeneza typowych chorób

Klasyfikacja typów obwodowej dystrofii siatkówki odbywa się w zależności od rodzaju zmian morfologicznych, stopnia oderwania siatkówki i innych czynników. Jest kilka rodzajów procesu patologicznego, najczęściej spotykane w praktyce medycznej, z których każda ma swoje własne cechy symptomatologii i prognozy dla pacjenta.

Latticed

Na dnie tworzy się określony wzór w postaci siatki utworzonej z zanikłych naczyń krwionośnych, do której krew przestaje płynąć. Prowokować może patologia oderwanie siatkówki. Jego niebezpieczeństwo polega na ryzyku powstania torbieli, które mają zdolność do zerwania. Zagrożone są mężczyźni. Powoduje postęp choroby w wolnym tempie.

Zdjęcie 1. Ciężka dystrofia siatkówki prowadzi do powstania torbieli, które są następnie rozdarte.

Choroba typu "Ślimak ślimakowy"

Patologia wywodzi swoją nazwę z powodu podobieństwa zmian dystroficznych z śladem, który sam po sobie pozostawia ślimaka. Na dnie oka dobrze widać szczególne wady otworu, Są połączone w wstążki o różnej szerokości i długości. Patologiczny proces wywołuje rozległe luki. Choroba rozwija się z powodu choroby krótkowzroczności lub Powikłania typu kratowego dystrofia siatkówki.

Ine-podobne zwyrodnienie

Dystrofia podobna do neutrofili odnosi się do wielu patologii, które mogą być przekazywane na poziomie genetycznym. Rozwój choroby wywołuje pojawienie się na siatkówce Specyficzne formacje przypominające płatki śniegu. Wtrącenia wznoszą się ponad jego powierzchnię i można je łatwo zauważyć za pomocą sprzętu okulistycznego. Dystrofia jest obustronna i rozwija się w symetrycznej formie.

Według typu "brukowanej nawierzchni"

Patologia w większości przypadków zdiagnozowana jest u pacjentów z miopatia. Ten typ dystrofii jest scharakteryzowany powstawanie defektów pierścieniowych koloru białego.

Wydłużony kształt formacji i ich duża liczba przypominają wyglądem brukowiec, dzięki czemu dolegliwość otrzymała swoją nazwę.

Mały cysta

Dystrofii małej cystic towarzyszy edukacja małe cysty, posiadanie umiejętności scalać się ze sobą. W miejscu połączenia, w przypadku przerwy, głębokie wady. Cysty mają zaokrąglone forma i charakterystyka czerwony kolor.

Barwiony

Dystrofia pigmentowa charakteryzuje się naruszeniem w widzeniu centralnym i kolorowym. Jego pierwsza manifestacja - naruszenie zdolności do wyraźnego widzenia obiektów o zmierzchu w ciągu dnia. Powikłaniem tej patologii może być utrata nie tylko wzroku, ale także słuchu.

Wrodzona i nabyta retinoschiza

W większości przypadków patologia jest dziedziczna i jest wrodzona. Nabyta postać rozwija się głównie u pacjentów starość lub na tle postępu miopatie. Z retinoschisis występuje stratyfikacja siatkówka oka.

Metody diagnostyki medycznej

Rozpoznanie PD jest skomplikowane ze względu na zdolność rozwoju choroby w bezobjawowej postaci przez długi czas.

Wykrywanie choroby mogą występować w diagnostyce chorób lub komplikacji w obecności nieciągłości w tkance siatkówki (pacjent dostęp okuliście dolegliwości „flash”, „w locie” lub „mgły” w oczach).

Podczas diagnozowania PD stosuje się następujące metody:

  • skleroterapia (przemieszczenie siatkówki do pełnego badania);
  • rozszerzone źrenice ze specjalnymi lekarstwami;
  • procedura optyczna tomografia koherencyjna;
  • USG narządów wzroku;
  • Badanie za pomocą trzywierciowego obiektywu Goldmana;
  • elektrofizjologia.

Metody leczenia różnych typów

Niektóre typy PD nie są podatne na leczenie. Ta cecha patologii jest spowodowana stopniem zmian zwyrodnieniowych prowadzących do progresji choroby. Zadanie terapii - maksymalne odzyskanie wzroku i zapobieganie jej dalszej redukcji.

Ogólne zasady leczenia dystrofii obwodowej są zjednoczone dla wszystkich swoich form. Kompleks terapii obejmuje wykorzystanie leki, laseroterapia i interwencja chirurgiczna.

Możliwości leczenia różnych typów PD:

  • Zastosowanie kropli witaminy w celu usprawnienia procesu regeneracji tkanek gałki ocznej (Taufon, Emoxipine).

Zdjęcie 2. Krople do oczu Taufon 40 mg / ml, 10 ml, od producenta "Farmak".

  • Zachowawcze leczenie za pomocą leków, zmniejszając ryzyko zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (Tiklopidyna, Aspiryna). Metodę stosuje się niezależnie od postaci patologii.
  • Leczenie wzmocnienie i rozszerzenie naczyń krwionośnych oznacza (Ascorutin, Papaverin). Metoda odnosi się do obowiązkowych etapów terapii ogólnej.
  • W obecności krwotoków lub krwiaków są używane specjalny wchłanialny narkotyki (Heparyna, triamcynol, kwas aminokapronowy).
  • Koagulacja laserowa. Procedura stosowana w leczeniu wszystkich typów siatkówki PD, operacja jest kierowany do rozdzielania w dotkniętym obszarze lasera, w niektórych przypadkach koagulacji laserowej podawać profilaktycznie.
  • Procedury fizjoterapeutyczne (w większości przypadków magnetostymulacja i elektrostymulacja tkanki). Stosowany w leczeniu dystrofii pigmentowej. Maksymalna efektywność procedur jest osiągana tylko wtedy, gdy są stosowane we wczesnych stadiach patologii.
  • Rewaskularyzacja (operacja jest wykonywana przy użyciu narkotyków Alloplant i retinalamina). Zabieg ten nie tylko normalizuje krążenie krwi w oku, ale także znacznie poprawia widzenie pacjenta na kilka lat.

Zdjęcie 3. Przygotowanie retinalaminy do roztworu, 10 butelek po 5 mg, od producenta "Geropharm".

  • Laser argonowy Jest stosowany w leczeniu patologii rozwijającej się na tle krótkowzroczności. Metoda pozwala wzmocnić siatkówkę i zapobiec dalszemu jej niszczeniu.
  • Witrektomia - interwencja chirurgiczna, której celem jest wyeliminowanie wszelkich patologicznych zmian w gałce ocznej, w tym blizn i zrostów.

Ważne! Jeśli istnieje diagnoza "peryferyjnego zwyrodnienia siatkówki", konieczne jest użycie dodatkowa ochrona oczu. Np. Nosić okulary przeciwsłoneczne w jasnym świetle słonecznym, specjalne okulary do pracy przy komputerze, regularnie pić preparaty multiwitaminowe.

Przydatne wideo

Film opowiada o zwyrodnieniu siatkówki siatkówki, które występuje głównie u osób starszych.

Niebezpieczne komplikacje

Najniebezpieczniejsze powikłanie dystrofii obwodowej - pęknięcie siatkówki i jej oderwanie. W wyniku patologii jest pogorszenie lub utrata wzroku bez możliwości jej przywrócenia.

Zmniejsza ryzyko wystąpienia negatywnych skutków regularnych badań przez okulistę, wizytę do okulisty, jeśli istnieje jakakolwiek skarga do oka i terminowego leczenia stwierdzonych odchyleń. W przeciwnym razie nie będzie można uniknąć komplikacji.

Dystrofia obwodowa siatkówki: klasyfikacja, objawy, metody diagnozy i leczenia

Latticed

Występuje w około 65% przypadków i ma najbardziej niekorzystne rokowanie. Według statystyk, dystrofia latticularna najczęściej prowadzi do odwarstwienia siatkówki i utraty wzroku. Na szczęście choroba ma długotrwały przebieg i powoli postępuje przez całe życie.

Zwyrodnienie kostne charakteryzuje się pojawieniem się na dnie oka wąskich białych pasm, które przypominają kratę. Są puste i wypełnione szklistymi naczyniami skorupy sieci. Między białymi pasmami widoczne są plamy cienkiej siatkówki, mające różowawy lub czerwony odcień.

Według rodzaju ślimaka

Ten rodzaj peryferyjnego zwyrodnienia siatkówki rozwija się zwykle u osób z krótkowzrocznością. W przypadku patologii charakterystyczne jest pojawienie się na siatkówce osobliwych dziurawych wad, zewnętrznie przypominających ślad ślimaka na asfalcie. Choroba prowadzi do pęknięcia błony siatkowej z jej późniejszym oderwaniem. Więcej informacji o zerwaniu siatkówki →

Ine-like

Jest chorobą dziedziczną, która dotyka mężczyzn i kobiety. W przypadku podobnej dystrofii obwodowej charakterystyczne jest pojawienie się białawych osadów na siatkówce oka, zewnętrznie przypominających płatki śniegu.

Według rodzaju bruku

Odnosi się do najmniej niebezpiecznej siatkówki z PCW. Często występuje u osób starszych i osób z krótkowzrocznością. Choroba przebiega prawie bezobjawowo i ma stosunkowo korzystny przebieg. Rzadko prowadzi to do pęknięć lub oderwania siatkowej powłoki.

W dystrofii jako brukowanej nawierzchni na dnie widoczne są liczne ogniska degeneracji. Mają biały kolor, wydłużony kształt i nierówną powierzchnię. Z reguły wszystkie ogniska znajdują się w okręgu, na samym obwodzie dna.

Retinoschisis

Choroba jest dziedziczna. Prowadzi to do rozwarstwienia powłoki siatkowej i tworzenia się ogromnych cyst wypełnionych cieczą. Retinoschis przebiega bezobjawowo. W niektórych przypadkach towarzyszy mu miejscowa utrata wzroku w miejscu torbieli. Ale ponieważ patologiczne ogniska znajdują się na peryferiach, pozostaje to niezauważone.

Mały cysta

Patologia nazywana jest również chorobą Blessina-Iwanowa. Drobnokomorowej retinopatii siatkówki towarzyszy powstawanie wielu małych torbieli na obrzeżach dna oka. Zwykle choroba ma powolny przebieg i korzystne rokowanie. Jednak w rzadkich przypadkach cysty mogą pękać z tworzeniem się pęknięć i oderwania błony siatkowej.

Przyczyny

Znaczna część obwodowych dystrofii naczyniowo-siatkówkowych siatkówki należy do chorób dziedzicznych. W 30-40% przypadków rozwój choroby wywołuje krótkowzroczność o wysokim stopniu, w 8% - nadwzroczność. Uszkodzenie siatkówki może być również skutkiem chorób systemowych lub okulistycznych.

Możliwe przyczyny zwyrodnienia obwodowego:

  • dziedziczne predyspozycje, obecność PVCHD u bliskich krewnych;
  • krótkowzroczność (krótkowzroczność) dowolnego stopnia;
  • choroby zapalne oczu (zapalenie wnętrza gałki ocznej, zapalenie tęczówki i tak dalej);
  • doznał urazów i interwencji chirurgicznych;
  • cukrzyca i inne choroby układu dokrewnego;
  • zatrucie i infekcje wirusowe;
  • miażdżyca i choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • częste i długotrwałe działanie promieni słonecznych bez okularów przeciwsłonecznych;
  • brak witamin i minerałów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania oczek oka.

U młodych ludzi nabyte zwyrodnienia siatkówki najczęściej rozwijają się z dużym stopniem krótkowzroczności. U osób starszych patologia powstaje w wyniku naruszenia prawidłowego krążenia krwi i metabolizmu w tkankach gałki ocznej.

Objawy

Na początku nie występuje dystrofia obwodowa siatkówki. Od czasu do czasu może być wyczuwany przez jasne błyski lub błyski much przed oczami. Jeśli pacjent ma zepsute widzenie boczne, nie zauważa go przez długi czas. W miarę postępu choroby osoba zdaje sobie sprawę, że potrzebuje lepszego światła podczas czytania. Z biegiem czasu może mieć inne zaburzenia widzenia.

  • Zawężanie pól widzenia. Pacjent widzi słabo obiekty znajdujące się na obrzeżach. Aby je zobaczyć, musi odwrócić głowę. W najcięższych przypadkach ludzie rozwijają tzw. Widzenie w tunelu.
  • Pojawienie się bydła. Defekty w polu widzenia mogą być niewidoczne lub mieć czarne lub kolorowe plamki. W pierwszym przypadku można je zidentyfikować, stosując dodatkowe metody badań - perymetrię i kampymetrię.
  • Nictalopia. Peryferyjne zwyrodnienie siatkówki prowadzi do uszkodzenia prętów - światłoczułych elementów odpowiedzialnych za widzenie w nocy. Z tego powodu patologii często towarzyszy ślepota nocna (słabe widzenie o zmierzchu).
  • Metamorfoza. Objaw objawia się zniekształceniem konturów i rozmiarem widocznych obiektów.
  • Niewyraźne widzenie. Człowiek może czuć, że patrzy na świat przez mgłę lub grubą warstwę wody.

Kiedy pojawiają się powikłania (pęknięcie lub oderwanie siatkówki), pacjent rozwija iskry, błyskawice, jasne błyski przed oczami. W przyszłości w polu widzenia powstaje ciemna woalka, która uniemożliwia normalne widzenie. Objawy te są niezwykle niebezpieczne, więc kiedy one wystąpią, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Grupy ryzyka

Obwodowe zwyrodnienie siatkówki i siatkówki najczęściej dotyka ludzi o wysokim stopniu krótkowzroczności. Wynika to z faktu, że wraz z krótkowzrocznością gałka oczna powiększa się. W konsekwencji prowadzi to do silnego rozciągania i ścienienia powłoki siatki. W rezultacie staje się on niezwykle podatny na procesy dystroficzne.

Grupa ryzyka obejmuje również osoby powyżej 65 roku życia i pacjentów z cukrzycą, miażdżycą tętnic, nadciśnieniem tętniczym. We wszystkich tych ludzi oczko oka z różnych powodów cierpi na brak tlenu i składników odżywczych. Wszystko to jest potężnym impulsem do rozwoju dystrofii.

Który lekarz zajmuje się leczeniem dystrofii obwodowej siatkówki

Retinopatia retinopatia jest leczona przez lekarza retinol. Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu chorób tylnego odcinka gałki ocznej (szklistych, siatkowych i naczyniowych).

W przypadku powikłań pacjent może potrzebować pomocy okulisty lub lasera chirurga-okulisty. Specjaliści ci wykonują złożone operacje, które mogą wyleczyć zerwanie siatkówki. W trudnych sytuacjach ich pomoc pozwala zachować, a nawet przywrócić częściowo utraconą wizję.

Diagnostyka

Metody stosowane do diagnozowania degeneracji obwodowej.

Rozpoznanie i leczenie PCV siatkówki - ma zapobiegać niebezpiecznym powikłaniom

Dystrofia siatkówki jest jedną z najpoważniejszych chorób oczu, która może prowadzić do ślepoty. Przyczyną tego procesu są zakłócenia w układzie naczyniowym oczu. Obwód siatkówki jest ukryty za gałką oczną, co sprawia, że ​​nie jest widoczny podczas badania dna oka.

Aby określić obwodową dystrofię witreochoreoretyczną (PVCHRD), potrzebne są specjalne badania. Możliwość ślepoty, łagodna symptomatologia i potrzeba specjalnej diagnostyki sprawiają, że PCV siatkówki jest bardzo niebezpieczną i podstępną chorobą.

Objawy

Choroba nie ma żadnych objawów, które wyczerpująco charakteryzują ten typ patologii. W przypadku PVCHRD obserwuje się:

  • utrata ostrości wzroku;
  • wyskakujące plamy, muchy, plamki przed oczami.

Pacjenci inaczej scharakteryzują zakłócenia, które pojawiają się i zamykają pole widzenia. Obecność takich problemów wymaga połączenia z okulistą.

Przyczyny

Dystrofia siatkówki wywołuje zaburzenia naczyniowe oka i brak dopływu krwi. Można zachęcać do degeneracji:

  • urazy oka i kość czaszkowo-mózgowa;
  • różne formy cukrzycy;
  • choroby zakaźne;
  • krótkowzroczność;
  • choroby zapalne oczu.

Zmiany patologiczne mogą pojawić się w obu oczach jednocześnie lub wpływać tylko na lewe lub prawe oko.

Retina siatkowa z PCV może wpływać tylko na jedno oko lub rozwijać się na dwóch naraz.

Istnieje wiele przyczyn, które przyczyniają się do rozwoju obwodowej dystrofii siatkówkowo-siatkówkowej siatkówki. Sercem ich działania jest pogorszenie krążenia krwi w naczyniach skorupy oczek, które następnie zmienia procesy biochemiczne zachodzące w niej, jak również w pobliskich częściach ciała szklistego. W wyniku tych zaburzeń siatkówka i ciało żrące łączą się. Takie procesy mogą wystąpić u osób z emmetropową ostrością widzenia.

W przypadku krótkowzroczności zwiększa się wielkość gałki ocznej w przód iw rezultacie struktura oka jest rozciągnięta. Siatkówka jest cieńsza, rozwija się angiopatia, dopływ krwi zostaje przerwany, szczególnie dotyka części obwodowe, aw obecności witreoretinalnego miejsca cumowania możliwe jest pęknięcie.

Niedostateczne ukrwienie powoduje dystroficzne ścieńczenie warstwy siatkówki, co może prowadzić do pęknięcia i utraty wzroku. Nieciągłości wynikają z nadmiernego wysiłku fizycznego, podnoszenia ciężarów, wspinania się na wysokość lub zejścia pod wodą w miejscach największych zmian dystroficznych w tkankach.

Krótkowzroczność jest poważnym czynnikiem prowokującym do rozwoju zwyrodnienia siatkówki. Krótkowzroczność prowadzi do rozciągania gałki ocznej. Prowadzi to do zmiany całej struktury narządu wzroku - peryferia siatkówki staje się cieńsza, przepływ krwi pogarsza się.

Krótkowzroczność w wysokim stopniu powinna być przyczyną regularnych wizyt u okulisty w celu szybkiej diagnozy obwodowa dystrofia szklistkowo-siatkówkowa siatkówki.

Jednak większość okulistów uważa dziedziczność za główny czynnik rozwoju PVCHD. Patologie oczu są często rodzinne i przenoszone z rodziców na dzieci.

Dziedziczność jest jednym z czynników prowokujących PVCHRD.

Znaczenie różnicy między PCRD i PVCHRD

Oba typy patologii - chorioretinal i vitreochorionetinal - są związane z zaburzeniami naczyniowymi oka, które prowadzą do rozwoju zwyrodnienia siatkówki.

Dystrofia szklistkowo-obwodowa jest bardziej niebezpieczną postacią choroby, ponieważ zmiany zwyrodnieniowe dotykają również ciała szklistego oka. Vitreo - vitreo agg - ze szkłem łacińskim, szklisty.

Drugi typ choroby - PRKD - dotyczy tylko samej siatkówki i naczyń krwionośnych.

Pierwszy typ choroby jest mniej powszechny, ale wymaga dużej uwagi ze strony lekarza i pacjenta, ponieważ grozi oderwaniem siatkówki i utratą wzroku. Vitreoretinalnye lutowania ciała szklistego z siatkówką prowokują zniszczenie jego warstwy i pęknięcie.

Nie należy mylić PVCHRD i PCRD - są to dwie różne patologie.

Klasyfikacja (typy i rodzaje zerwania siatkówki)

Wraz z przebiegiem obwodowej dystrofii szklistkowo-siatkówkowej dochodzi do:

    1. Z łagodnym przebiegiem:
      • Zwyrodnienie według rodzaju "bruku brukowego" jest białą strefą zaniku. Z nią przez dotkniętą siatkówkę naczynia naczyń krwionośnych można zobaczyć na tle twardówki. Przyczyną rozwoju jest zamknięcie naczyń krwionośnych, co prowadzi do zaniku niedokrwiennego nabłonka barwnikowego i zewnętrznych warstw siatkówki. Znajduje się w dolnej połowie dna między linią zębatą a równikiem. Nie jest to skomplikowane przez łzy czy oderwanie.
      • Drużyny równikowe. Bladkie formacje o niewielkich rozmiarach mogą mieć pigmentację wzdłuż konturu. Znajdują się wzdłuż linii zębatej.
      • Zminiaturowa degeneracja równoległa. Zmiany związane z wiekiem, objawiające się zwiększoną pigmentacją wzdłuż linii "zębatej".
      • Zwyrodnienie typu plastra miodu. Pojawia się u osób starszych. Jest reprezentowany przez pigmentację okołonaczyniową, może dotrzeć do równika.
    2. O słabej jakości prądu:
      • "Dystrofia" w kształcie lateksu. "Krata" z oftalmoskopią widoczna jest jako cienkie pasma bieli, tworząc kształt przypominający kratownicę. Pomiędzy tymi pasmami występują erozje, torbiele i mikroprzerwania, obszary hipopigmentacji lub przebarwienia, a nawet rozproszona pigmentacja. Visreal ciało powyżej obszaru "kratownicy" jest rozcieńczone, a na konturze, przeciwnie, jest zagęszczane i lutowane do jego krawędzi. W wyniku tego pojawiają się zaciny vitreochorioretinalne, przyczyniające się do powstawania zastawek siatkówki zastawkowej.
      • Dystrofia według typu "Ślad Ślimaka". Patologia rozwija się z powodu zmian naczyniowych i objawia się pojawieniem się białawych wtrętów, składających się z mikrogleju i astrocytów. Z obecnością erozji punktowej i perforowanych defektów. Ogniska zwyrodnieniowe mogą łączyć się i tworzyć defekty dużych rozmiarów. Ma wysokie ryzyko rozwoju oderwania.
      • Degeneracja "podobna do tej" jest dziedziczną chorobą siatkówki. Przejawy na siatkówce, z reguły, są symetryczne i zadziwiają oba oczy. Oftalmoskopowo objawia się w postaci dużych formacji o barwie żółtawo-białej, podobnej do "płatków śniegu". Postępuje powoli i nie tak często prowadzi do komplikacji.

PVCDB jest klasyfikowany według prądu i rodzaju pęknięcia.

W zależności od rodzaju pęknięcia siatkówki występują następujące typy:

      • Perforowane - część siatkówki jest całkowicie oderwana z powodu ZAST. Występuje z utajoną dystrofią.
      • Zawory - szczelina jest częściowo zakryta, tworzy się zawór. Powstaje w obecności adhezji witreoretinalnej.
      • Według rodzaju dializy siatkówka pęka wzdłuż linii linii zębatej. Dializa rozwija się z kontuzją oka.

Etapy choroby oznaczają nasilenie, zakres i rodzaje pęknięć i trakcji, i są od I do V. Zaczynając od etapu IV, zawsze pokazano koagulację laserową. Stopień III lub stopień PCW na przykład nie ma bezwzględnych wskazań, a decyzję o dalszym leczeniu podejmuje się indywidualnie.

PVCHRD w ciąży

Według organizacji medycznych, na początku okresu rozrodczego ponad 25% kobiet ma krótkowzroczność, ponad 7% z nich ma wysoki stopień. Na tle prawidłowego przebiegu ciąży u kobiet z krótkowzrocznością obserwuje się zwężenie naczyń siatkówki.

Jest to spowodowane zwiększonym obciążeniem układu sercowo-naczyniowego i potrzebą dodatkowego krążenia krwi dla nienarodzonego dziecka. Dlatego w czasie ciąży pacjent jest dwukrotnie badany przez okulistę z pełnym badaniem dna oka.

W przypadku rozwoju PVCHD w czasie ciąży wskazana jest koagulacja laserowa. Można go prowadzić do 32 tygodni. Po udanej operacji kobieta może sama rodzić.

Potrzeba cięcia cesarskiego podczas ciąży kobiety z siatkówką upośledzającą PCW ujawnia się na miesiąc przed przewidywaną datą porodu.

Decyzję o potrzebie cięcia cesarskiego w związku z dystroficznymi warunkami siatkówki podejmuje się na miesiąc przed porodem. Wysoki stopień krótkowzroczności (ponad 6,0 ​​dioptrii) nie jest wskazaniem do operacji.

Okuliści zalecane cięcia cesarskiego po laserowej koagulacji dłużej niż 32 tygodni, lub w obecności jednego PVHRD widzącego oka.

Diagnostyka

Początkowy etap peryferyjnego zwyrodnienia vitreochorioretinalnego przebiega bezobjawowo, osłabienie widzenia i pojawienie się zakłóceń przed oczami rozpoczyna się po zniszczeniu warstwy. Podczas zwykłego badania w okolicy peryferyjnej ukrywa się gałka oczna.

Pacjenci z wysokim stopniem krótkowzroczności są bardziej narażeni na badanie przez okulistów, ponieważ należą do grupy ryzyka. PVCHRD często występuje u wielu pacjentów, gdy proces odłączania już się rozpoczyna. Dlatego przy słabym i umiarkowanym stopniu krótkowzroczności z widocznym i ciągłym pogorszeniem ostrości wzroku konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki.

Aby zdiagnozować chorobę,

      • badanie dna oka za pomocą soczewki Goldmana z użyciem leków rozszerzających źrenicę;
      • definicja pól widzenia;
      • USG, tomografia optyczna i badanie elektrofizjologiczne;
      • sklerocompresja.

Korzystając z nowoczesnych urządzeń cyfrowych, można uzyskać kolorowy obraz obwodowej części siatkówki oraz ocenić stopień i obszar zmiany.

Badanie dna oka za pomocą soczewki Goldman pomaga zdiagnozować PVCHD.

Badanie okulistyczne obejmuje diagnostykę PVCHR przed poborem do wojska. W zależności od stopnia i natury choroby, koagulacja laserowa jest opóźniona.

Leczenie

Zwyrodnienie siatkówki jest procesem nieodwracalnym, nie będzie możliwe przywrócenie tkanek do normy. Zabieg ma na celu spowolnienie destrukcji i poprawę widzenia.

Metody lecznicze

W przypadku PVCHR na początkowym etapie stosuje się konserwatywne metody leczenia - przyjmowanie leków. Wyświetlanie:

      • Multiwitaminy i mikroelementy, karmiące tkanki, zatrzymują procesy degeneracji. Powinieneś przestrzegać zdrowej diety, preferując orzechy, ryby, warzywa i owoce.
      • Leki hamujące rozwój skrzepów krwi w naczyniach (aspirynę, tyklopidynę).
      • Środki rozszerzające naczynia (No-shpa, Ascorutin).
      • Krople do oczu, które poprawiają metabolizm.
      • Wstrzyknięcia do oczu poprawiające mikrokrążenie.

Leki te pomagają zatrzymać proces niszczenia tkanek. Kompleksowe przyjmowanie leków odbywa się dwa razy w roku.

Ascorutin jest przepisywany jako środek rozszerzający naczynia krwionośne.

Fizjoterapia

Procedury przyczyniają się do zawieszenia degeneracji tkanek. Przypisać elektroforezę, elektro- lub fotostymulację siatkówki, laser. Leczenie odbywa się za pomocą kursów.

Procedura laserowa

Aby zapobiec odwarstwieniu siatkówki, stosuje się koagulację laserową, jest to najskuteczniejsza metoda, która dowiodła swojej skuteczności. Promień lasera klei siatkówkę w punktach rozciągania z naczyniową podstawą narządu optycznego, zapobiegając odrywaniu.

Koagulacja laserowa bariery (BLK) wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym, procedura trwa 10-20 minut. Pacjent zostaje zwolniony do domu natychmiast po manipulacji. We współczesnej medycynie jest to najlepszy środek, który zapobiega ciężkim konsekwencjom PVCD i angiopatii.

Leczenie chirurgiczne

Chirurgia dla dystrofii vitreohorioretinalnoy obwodowego wykonywanej w ciężkich przypadkach, gdy nie ma lekarstwa lub laser efekt koagulacji nie da.

Operacja jest wykonywana tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie działają.

Zapobieganie

Jeśli choroba zostanie wykryta, profilaktyka ma na celu zapobieganie dalszemu rozwojowi patologicznego procesu i zapobieganie zerwaniu siatkówki.
Pacjenci z PVCHRD powinni pamiętać - tylko ostrożne podejście do zdrowia, ścisłe przestrzeganie środków zapobiegawczych i recepty lekarza pomogą uniknąć strasznych powikłań.

Należy unikać aktywności fizycznej, prowadzić zdrowy tryb życia, odwiedzać okulistę dwa razy w roku i prowadzić kursy leczenia.

Osoby, które należą do grup ryzyka, powinny być uważne iz odpowiednim wyprzedzeniem poddać się profilaktycznemu badaniu medycznemu. Musisz zrezygnować z nadmiernego entuzjazmu komputerowego, robić gimnastykę dla oczu, brać witaminy.

Prawidłowe odżywianie, odrzucenie złych nawyków pomoże zminimalizować zagrożenie dziedzicznymi czynnikami choroby i uniknąć PVCHRD.