Nerw wzrokowy

Wizja jest jedną z najważniejszych funkcji ludzkiego ciała. To dzięki niemu mózg otrzymuje większość informacji o otaczającym świecie, a główną rolę w tym odgrywa nerw wzrokowy, przez który dzień mija terabajty informacji, od siatkówki do kory półkul.

Nerw wzrokowy, czyli nervus opticus, to druga para nerwów czaszkowych, które nierozerwalnie wiążą mózg i gałkę oczną. Podobnie jak każdy narząd w ciele, jest on również podatny na różne choroby, w wyniku czego widzenie jest szybkie i często bezpowrotnie utracone, ponieważ komórki nerwowe umierają i praktycznie nie są przywracane.

Struktura nerwu wzrokowego

loading...

Aby zrozumieć przyczyny chorób i metody leczenia, konieczne jest poznanie struktury nerwu wzrokowego. Jego średnia długość u dorosłych waha się od 40 do 55 mm, główna część nerwu znajduje się wewnątrz formacji oka, w której znajduje się samo oko. Ze wszystkich stron nerw jest otoczony włóknem parabulbowym - tkanką tłuszczową.

Jest podzielony na 4 części:

Dysk nerwu wzrokowego

Nerwu rozpoczyna się na dnie w postaci nerwu wzrokowego (tarczy nerwu wzrokowego), które jest utworzone przez procesy komórek siatkówki, i kończy się w skrzyżowania - rodzaj „skrzyżowania”, umieszczonych nad przysadki wewnątrz czaszki. Ponieważ płyty światłowodowe tworzą skupiska komórek nerwowych, działa nieco powyżej powierzchni siatkówki, dlatego jest czasami nazywany „brodawki”.

Powierzchnia DZN wynosi tylko 2-3 mm 2, a średnica wynosi około 2 mm. Krążek nie znajduje się ściśle w centrum siatkówki, ale nieznacznie przesuwa się w kierunku nosa, a zatem na siatkówce tworzy się fizjologiczny scotoma - martwy punkt. DZN praktycznie nie jest chroniony. Skorupy nerwu pojawiają się tylko podczas przechodzenia przez twardówkę, to znaczy przy wyjściu z gałki ocznej na orbitę. Dostarczanie krwi DZN odbywa się kosztem małych procesów tętnic żółciowych i ma jedynie charakter segmentalny. Dlatego jeśli w tym obszarze dochodzi do naruszenia krążenia krwi, istnieje ostra i często nieodwracalna utrata wzroku.

Muszle nerwu wzrokowego

Jak już wspomniano, dysk nerwu wzrokowego nie ma własnych błon. Nerwy nerwu wzrokowego pojawiają się tylko w części śródgałkowej, w punkcie wyjścia z oka na orbitę.

Są one reprezentowane przez następujące formacje tkanek:

  • Miękka dura mater.
  • Membrana parzystokopytna (pajęczynowa lub naczyniowa).
  • Dura mater.

Wszystkie warstwy warstwa po warstwie otacza nerw wzrokowy, zanim opuści orbitę w czaszce. W przyszłości sam nerw, jak również chiasma, jest pokryty jedynie miękką membraną, a już w czaszce znajdują się w specjalnej cysternie utworzonej przez podpajęczynówkową (naczyniową) membranę.

Dopływ krwi do nerwu wzrokowego

Wewnątrzgałkowe i część orbitalny nerwu mają wiele naczyń krwionośnych, ale ze względu na ich niewielkie rozmiary (głównie naczyń włosowatych), krążenie krwi jest dobry tylko w warunkach normalnych hemodynamiki w całym organizmie.

ONH ma małą liczbę statków o małym rozmiarze - to krótkie tylne tętnice rzęskowe, które są tylko segmentowy dostarczyć tę ważną część nerwu wzrokowego krwi. Już głębsze struktury ONH dostarcza tętnicy środkowej siatkówki, ale znów, ze względu na niski gradient ciśnienia w nim, mały kaliber zastój krwi często występuje, okluzja oraz różnych chorób zakaźnych.

Część wewnątrzgałkowa ma lepsze ukrwienie, które pochodzi głównie z naczyń miękkiej opony twardej, a także z centralnej tętnicy nerwu wzrokowego.

Nerwów czaszkowych i nerwu skrzyżowania bogato wyposażony w naczyniach krwionośnych także ze względu na miękkie i podpajęczynówkowego powłok, w których krew wychodzi z gałęzi tętnicy szyjnej.

Funkcje nerwu wzrokowego

loading...

Nie jest ich wiele, ale wszystkie odgrywają ważną rolę w życiu człowieka.

Lista głównych funkcji nerwu wzrokowego:

  • przekazywanie informacji z siatkówki do kory mózgowej poprzez różne struktury pośrednie;
  • szybkiego reagowania na różne bodźce zewnętrznych (światło, hałas, rozerwanie, nadjeżdżającego samochodu, etc...) i wyniku operacyjnego - reflex ochrony w postaci zamknięcia oczu, skoki, wycofanie rąk itp.;.
  • odwrotny transfer impulsów z korowych i podkorowych struktur mózgu do siatkówki.

Wizualna ścieżka lub ruch impulsu wzrokowego

loading...

Struktura anatomiczna ścieżki wzrokowej jest złożona.

Składa się z dwóch następujących po sobie sekcji:

  • Część peryferyjna. Jest reprezentowany przez pręciki i szyszki siatkówki (1 neuron), następnie przez dwubiegunowe komórki siatkówki (2 neurony), a następnie przez długie pędy komórek (3 neurony). Razem te struktury tworzą nerw wzrokowy, chrząstkę i przewód wzrokowy.
  • Centralna część ścieżki wzrokowej. Wizualne drogi kończą się w zewnętrznym elemencie kolczastym (który jest podkorowym centrum widzenia), tylnej części wizualnego wzgórka i poczwórnej poczwórnej. Co więcej, procesy zwojów tworzą wizualną jasność w mózgu. Akumulacja krótkich aksonów tych komórek, zwana strefą Wernickego, z której odchodzą długie włókna tworzące sensoryczne centrum wzrokowe - pole korowe 17 wzdłuż Broadmana. Ten obszar kory mózgowej jest "głową" wzroku w ciele.

Normalny obraz oftalmiczny tarczy nerwu wzrokowego

loading...

Podczas badania dna oka za pomocą oftalmoskopii lekarz zauważa na siatkówce:

  • DZN jest zwykle jasno różowy, ale z wiekiem, z jaskrą lub miażdżycą obserwuje się blanszowanie dysku.
  • Nie ma żadnych inkluzji na DZN. Z wiekiem czasami pojawiają się małe, żółtawoszare druyski dysku (złogi soli cholesterolu).
  • Kontury DZN są jasne. Niewyraźne kontury dysku mogą mówić o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzczaszkowym i innych patologiach.
  • Norma DZN w normie nie ma wyraźnych wypukłości ani wrażeń, jest praktycznie płaska. Wykopaliska obserwuje się w krótkowzroczności, późnej jaskrze i innych chorobach o wysokim stopniu zaawansowania. Obrzęk krążka obserwuje się ze stagnacją w mózgu i we włóknie pozagałkowym.
  • Siatkówka u młodych i zdrowych ludzi ma kolor jasnoczerwony, bez różnych wtrętów, jest ściśle rozprowadzona w całym obszarze do naczyniówki.
  • Normalnie wzdłuż naczyń nie ma pasm jasnego koloru białego lub żółtego, a także krwotoków.

Objawy uszkodzenia nerwu wzrokowego

loading...

Chorobom nerwu wzrokowego w większości przypadków towarzyszą główne objawy:

  • Szybkie i bezbolesne zaburzenia widzenia.
  • Upadek pola widzenia - od nieznacznego do całkowitego bydła.
  • Pojawienie się metamorfozy - zniekształcone postrzeganie obrazów, a także nieprawidłowe postrzeganie rozmiaru i koloru.

Choroby i patologiczne zmiany nerwu wzrokowego

loading...

Wszystkie choroby nerwu wzrokowego są podzielone według pochodzenia:

  • Naczyniowe- neuropopatia niedokrwienna przednia i tylna.
  • Traumatyczne. Może być dowolna lokalizacja, ale najczęściej nerw jest uszkodzony w częściach rurowych i czaszkowych. W złamaniach kości czaszki, głównie twarzy, często dochodzi do złamania kości klinowej, w której nerw przechodzi. Z rozległymi krwotokami w mózgu (wypadki, udary krwotoczne itp.) Może dochodzić do ściskania regionu chiasma. Każde uszkodzenie nerwu wzrokowego może skutkować ślepotą.
  • Choroby zapalne nerwu wzrokowego - zapalenia opuszki i pozagałkowego zapalenia nerwu, zapalenia opuszki wzrokowej chiasmal, a także zapalenia brodawki. Objawy zapalenia nerwu wzrokowego pod wieloma względami podobne do innych uszkodzeń układu wzrokowego - szybkie i bezbolesne pogorszenie wzroku, pojawia się mgła w oczach. Na tle leczenia zapalenia nerwu pozagałkowego bardzo często dochodzi do pełnego powrotu wzroku.
  • Niezapalne schorzenia nerwu wzrokowego. Częste zjawiska patologiczne w praktyce okulisty reprezentowane są przez obrzęk o różnej etiologii, atrofię nerwu wzrokowego.
  • Choroby onkologiczne. Najczęstszym nowotworem nerwu wzrokowego są łagodne glejaki u dzieci, które ujawniają się przed 10-12 rokiem życia. Nowotwory złośliwe są rzadkie, zwykle przerzutowe.
  • Wrodzone anomalie - zwiększenie wielkości DZN, niedorozwoju nerwu wzrokowego u dzieci, coloboma i inne.

Metody badań w chorobach nerwu wzrokowego

loading...

We wszystkich chorobach neurologicznych badania diagnostyczne obejmują zarówno ogólne metody oftalmologiczne, jak i specjalne.

Typowe metody obejmują:

  • visometry - klasyczna definicja ostrości wzroku z korekcją i bez;
  • perymetria - najbardziej wskazująca metoda badania, umożliwiająca lekarzowi określenie lokalizacji zmiany;
  • oftalmoskopia - z pokonaniu początkowych działów nerwowych, szczególnie w niedokrwiennym optikopatii ujawnił bladość lub obrzęk wykopu płyty, jego bladość, lub, wręcz przeciwnie, po wstrzyknięciu.

Specjalne metody diagnostyczne obejmują:

  • Rezonans magnetyczny mózgu (w mniejszym stopniu, tomografia komputerowa i dyfrakcja rentgenowska). Jest optymalna w badaniu urazowym, zapalnym, non-zapalnej (stwardnienie rozsiane) i związku przyczynowego rak (glejak nerwu wzrokowego).
  • Angiografia fluorescencyjna naczyń siatkówki - „złoty standard” w wielu krajach, co sprawia, że ​​jest możliwe, aby zobaczyć w jakim obszarze było wstrzymanie przepływu krwi, jeśli jest przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, ustawić lokalizację skrzepliny, aby ustalić dalsze występy w przywrócenie wzroku.
  • HRT (Tomografia Heidelberga)- badanie pokazujące w najdrobniejszych szczegółach zmiany w DZN, które są bardzo pouczające na temat jaskry, cukrzycy, dystrofii nerwu wzrokowego.
  • US orbity również szeroko stosowany w pokonaniu nerwu ocznego i oczodołu, jest bardzo pouczający, jeśli dziecko ma glejaka nerwu wzrokowego.

Leczenie chorób nerwu wzrokowego

loading...

Z powodu różnych przyczyn, które powodują uszkodzenie nerwu wzrokowego, leczenie powinno być przeprowadzone dopiero po dokładnej diagnozie klinicznej. Najczęstszym sposobem leczenia takich patologii są specjalistyczne szpitale okulistyczne.

Niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego - bardzo poważna choroba, którą należy leczyć w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia choroby. Dłuższy brak terapii prowadzi do trwałego i znaczącego spadku widzenia. W przypadku tej choroby zalecany jest cykl kortykosteroidów, leków moczopędnych, angioprotekcyjnych i leków mających na celu wyeliminowanie przyczyny choroby.

Urazowe patologia nerwu wzrokowego na dowolnej części swojej drodze może spowodować poważne pogorszenie wzroku, więc najpierw trzeba wyeliminować ucisku na nerw lub chiasma, możliwe jest przy użyciu techniki wymuszonej diurezy, i wykonać kraniotomii lub orbitę. Prognozy dotyczące takich obrażeń są bardzo niejednoznaczne: wzrok może pozostać 100% i może być całkowicie nieobecny.

Retrowulbar i zapalenie nerwu ramiennego są często pierwszą oznaką stwardnienia rozsianego (do 50% przypadków). Drugą najczęstszą przyczyną jest infekcja, zarówno bakteryjna jak i wirusowa (wirus opryszczki, CMV, różyczka, grypa, odra, itp.). Leczenie może służyć do wyeliminowania obrzęków i zapalenia nerwu wzrokowego za pomocą wysokich dawek kortykosteroidów i antybiotyki lub środki przeciwwirusowe, w zależności od etiologii.

Łagodne nowotwory występują u 90% dzieci. Glejak nerwu wzrokowego znajduje się wewnątrz kanału wzrokowego, czyli pod błonami i charakteryzuje się proliferacją. Patologii nerwu wzrokowego nie można wyleczyć, a dziecko może oślepnąć.

  • bardzo wczesne i szybko zmniejszone widzenie, aż ślepota po stronie porażki;
  • rozwija rzęsy - nie pulsacyjne wytrzeszcz oka, którego nerw jest dotknięty guzem.

Na glejaka nerwu wzrokowego w większości przypadków wpływają włókna nerwowe, a znacznie rzadziej - strefa wzrokowo-chiasowa. Klęska tego ostatniego zwykle bardzo komplikuje wczesną diagnozę choroby, co może prowadzić do rozprzestrzeniania się guza w obu oczach. W przypadku wczesnej diagnostyki możliwe jest zastosowanie MRI lub dyfrakcji rentgenowskiej zgodnie z Rezą.

Zanikowanie nerwu wzrokowego dowolnego pochodzenia jest zwykle leczone dwa razy w roku w celu utrzymania stabilności stanu. Leczenie obejmuje leki (Cortexin, witaminy, Meksidol, Retinalamin) oraz fizykoterapia (elektro-optyczne, magnetyczne elektroforezy and Drug Administration).

Przy identyfikacji zmian w oczach samych siebie lub ich krewnych, szczególnie starców lub dzieci, konieczne jest jak najszybsze skontaktowanie się z leczącym okulistą. Tylko lekarz będzie w stanie prawidłowo zdiagnozować i przepisać niezbędne środki. Opóźnienie w chorobach nerwu wzrokowego zagraża ślepocie, której nie można wyleczyć.

Nerw wzrokowy

loading...

Nerw wzrokowy (n. opticus) to gruby pień nerwowy, który składa się z aksonów zwojowych komórek zwojowych siatkówki.

Nerw wzrokowy odnosi się do mózgowych nerwów obwodowych czaszki, ale w istocie nie jest to nerw obwodowy, ani pochodzenia, ani struktury, ani funkcji. Nerw wzrokowy jest białą substancją dużego mózgu, która przewodzi ścieżki, które łączą i przenoszą wrażenia wizualne z otoczki siatkowej do kory mózgowej.

Aksony nerwów zwojowych gromadzą się w martwym punkcie siatkówki i tworzą pojedynczą wiązkę - nerw wzrokowy. Ten nerw przechodzi przez naczyniówkę i twardówkę (śródgałkowa część nerwu). Wychodząc z gałki ocznej, nerw wzrokowy biegnie do tyłu i lekko przyśrodkowo do kanału wzrokowego kości klinowej. Ta część nerwu wzrokowego jest nazywana część śródoczna. Jest on otoczony białą powłoką oka przez kontynuację twardych, pajęczynowych i miękkich błon mózgowych. Membrany te tworzą pochwę nerwu wzrokowego (vagina nervi optici). Kiedy nerw wzrokowy opuszcza orbitę we wnęce czaszki, twarda skorupa tej pochwy przechodzi do okostnej orbity. W części przedmiotu wewnątrzoczodołową nerwu wzrokowego z nim sąsiaduje z tętnicy środkowej siatkówki (Oddziału tętnicy ocznej), który znajduje się w odległości około 1 cm od gałki ocznej wnika do wnętrza nerwu wzrokowego. Na zewnątrz nerwu wzrokowego znajdują się długie i krótkie tylne coleated arterie. W rogu utworzonym przez nerw wzrokowy i boczną mięsień prosty oka znajduje się węzeł rzęskowy (zwojowy). Po wyjściu z orbity w pobliżu bocznej powierzchni nerwu wzrokowego znajduje się tętnica oczna.

W kanale wizualnym jest część w kanale nerw wzrokowy ma długość 0,5-0,7 cm, w kanale nerw przechodzi przez tętnicę oczną. Pozostawiając kanał wzrokowy w środkowej jamie czaszki, nerw (jego część wewnątrzczaszkowa) znajduje się w przestrzeni podpajęczynówkowej nad przeponą tureckiego siodła. Tutaj zarówno nerw wzrokowy - prawy, jak i lewy - zbliżają się do siebie i ponad bruzdą krzyża kości klinowej tworzą niepełne wizualne przecięcie (chiasma). Za chiasmem oba nerwy wzrokowe przechodzą odpowiednio na prawy i lewy przewód wzrokowy.

procesy patologiczne nerwu wzrokowego są podobne do tych, które rozwijają się w tkance nerwowej mózgu, w szczególności w sposób jednoznaczny w strukturach guzów nerwu wzrokowego.

Histologiczna struktura nerwu wzrokowego

loading...
  1. Włókna aferentne. Nerw wzrokowy zawiera około 1,2 miliona doprowadzających włókien nerwowych z komórek zwojowych siatkówki. Większość włókien tworzy synapsy w bocznym ciele kolisty, chociaż niektóre z nich wchodzą do innych ośrodków, głównie w jądrze przedmiesiączkowe śródmózgowia. Około 1/3 włókien odpowiada centralnym 5 polom widzenia. Włóknista przegrody, pochodzące z pia mater, dzielą włókna nerwu wzrokowego na około 600 wiązek (każde z 2000 włókien).
  2. Oligodendrocyty zapewniają mielinizację aksonów. Wrodzona mielinizacja włókien nerwowych siatkówki tłumaczy się nieprawidłową dystrybucją wewnątrzgałkową tych komórek.
  3. Mikrogleje są immunokompetentnymi komórkami fagocytującymi, prawdopodobnie regulującymi apoptozę ("zaprogramowaną" śmierć) komórek zwojowych siatkówki.
  4. Astrocyty otaczające przestrzeń między aksonami i innymi strukturami. Kiedy aksony umierają z powodu atrofii nerwu wzrokowego, astrocyty wypełniają utworzone przestrzenie.
  5. Otaczające muszle
    • pia mater - miękka (wewnętrzna) błona mózgowa zawierająca naczynia krwionośne;
    • Przestrzeń podpajęczynówkowa jest przedłużeniem podpajęczynówkowej przestrzeni mózgu i zawiera płyn mózgowo-rdzeniowy;
    • zewnętrzna powłoka jest podzielona na pajęczynę i twardą skorupę, która przechodzi do twardówki. Chirurgiczna optyczna fenestracja obejmuje nacięcia zewnętrznej powłoki.

Transport Axoplasmic to ruch organelli cytoplazmatycznych w neuronie między ciałem komórki a zakończeniem synaptycznym. Transport ortopedyczny polega na przemieszczaniu się od ciała komórki do synapsy i wstecznego transportu w kierunku przeciwnym. Szybki transport aksoplazmatyczny jest aktywnym procesem, który wymaga wydatkowania tlenu i energii ATP. Prąd oksoplazmatyczny może się zatrzymać z powodu różnych przyczyn, w tym niedotlenienia i toksyn, które wpływają na tworzenie ATP. Kadziowe ogniska siatkówki są konsekwencją akumulacji organelli, gdy prąd aksoplazmatyczny ustaje pomiędzy komórkami zwojowymi siatkówki i ich zakończeniami synaptycznymi. Stagnacja dysku rozwija się również, gdy prąd aksoplazmatyczny zatrzymuje się na poziomie płytki kratki.

Nerw wzrokowy obejmuje trzy opony mózgowe: twarde, pajęcze i miękkie. W centrum nerwu wzrokowego, w najbliższym odcinku oka, znajduje się wiązka naczyniowa naczyń centralnych oczek siatki. Na osi nerwu znajduje się przewód tkanki łącznej otaczający tętnicę środkową i żyłę. Sam nerw wzrokowy nie otrzymuje żadnej centralnej gałęzi centralnych naczyń.

Nerw wzrokowy jest jak kabel. Składa się z procesów osiowych wszystkich komórek zwojowych obręczy siatkowej. Liczba ich sięga około miliona. Wszystko światłowodowy przez otwór w płycie siatki twardówki oka znajdują się na orbicie. W miejscu, gdzie wychodzą one wypełniają otwór twardówki, tworząc tak zwaną brodawki nerwu wzrokowego lub tarczy nerwu wzrokowego, gdyż w normalnej tarczy nerwu wzrokowego jest zrównana z siatkówki powyżej poziomu siatkówki pojawia się tylko stojące sutki nerwu wzrokowego, które jest stanem patologicznym - oznaka zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Wyjście i rozgałęzienie środkowych naczyń siatkówki widoczne jest w centrum tarczy nerwu wzrokowego. kolor jaśniejszy płyta otaczającego tle (w oftalmoskopii), gdyż w tym momencie nie ma naczyniówki i nabłonka barwnikowego. Płyta ma żywy kolor różowy, różową kokardką stronę, gdzie często idzie wiązki naczyniowej. Patologiczne procesy rozwijające się w nerwie wzrokowym, podobnie jak we wszystkich narządach, są ściśle związane z jego strukturą:

  1. wiele naczyń włosowatych przegród otaczających światłowodowe wiązki nerwów, i jest on szczególnie wrażliwy na toksyny stworzenia warunków do wywierania wpływu na infekcję światłowodowego nerwów (np grypy), a ilość substancji toksycznych (alkohol metylowy, nikotynę, czasami plazmotsida i in.);
  2. w warunkach podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego jest najsłabszym punktem dysku optycznego (to luźne korek zamyka otwory w gęstym twardówki), tak jaskrowa tarczy nerwu wzrokowego „przycisku” utworzone dołu.
  3. Wykopy tarczy nerwu wzrokowego z atrofią nerwu wzrokowego;
  4. zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, odwrotnie, przez opóźnienie wypływu cieczy w przestrzeni intershell powoduje kompresję nerwu wzrokowego, zastój płynu śródmiąższowego i substancji obrzęk nerwu wzrokowego, co daje obraz smoczka stojącej.

Zmiany hemodynamiczne i hydrodynamiczne mają również niekorzystny wpływ na tarczę optyczną. Prowadzą one do spadku ciśnienia wewnątrzgałkowego. Rozpoznanie chorób nerwu wzrokowego opiera się na danych pochodzących z oftalmoskopii dna oka, perymetrii, angiografii fluorescencyjnej, badań elektroencefalograficznych.

Zmianom nerwu wzrokowego towarzyszy zawsze zaburzenie funkcji widzenia centralnego i obwodowego, ograniczające pole widzenia do kolorów i redukujące widzenie w mroku. Choroby nerwu wzrokowego są bardzo liczne i różnorodne. Są zapalne, zwyrodnieniowe i alergiczne. Istnieją również anomalie w rozwoju nerwu wzrokowego i guza.

Objawy uszkodzenia nerwu wzrokowego

loading...
  1. Zmniejszenie ostrości wzroku przy ustalaniu bliskich i odległych przedmiotów jest często odnotowywane (może wystąpić w innych chorobach).
  2. Wadliwy wada źrenic.
  3. Dyshromatopsia (naruszenie widzenia barw, głównie w kolorze czerwonym i zielonym). Prosty sposób identyfikowania jednostronnego naruszenia widzenia barw: pacjent jest proszony o porównanie koloru czerwonego obiektu widzianego przez każde oko. Bardziej dokładne oszacowanie wymaga użycia pseudoizochromatycznych tablic Ishihara, testu City University lub 100-tonowego testu Farnsworth-Munsclla.
  4. Zmniejszenie czułości na światło, które może utrzymywać się po przywróceniu prawidłowej ostrości wzroku (na przykład po zapaleniu nerwu nerwu wzrokowego). Najlepiej zdefiniować to następująco:
    • światło z pośredniego oftalmoskopu jest najpierw oświetlane przez zdrowe oko, a następnie - oko z podejrzeniem uszkodzenia nerwu wzrokowego;
    • pacjent jest pytany, czy światło jest symetrycznie jasne dla obu oczu;
    • pacjent zgłasza, że ​​światło wydaje mu się mniej jasne w chorego oka;
    • pacjent jest proszony o określenie względnej jasności światła widzialnego dla chorego oka, w porównaniu ze zdrowym
  5. Redukcja czułości kontrastu jest zdefiniowana następująco: pacjent jest proszony o zidentyfikowanie krat z stopniowo rosnącego kontrastu różnych częstotliwości przestrzennych (tablice Arden'a). Jest to bardzo czuły, ale nie specyficzny dla patologii nerwu wzrokowego, wskaźnika utraty wzroku. Czułość kontrastową można również zbadać za pomocą tabel Pelli-Robson, w których odczytywane są litery stopniowo rosnącego kontrastu (pogrupowane według trzech).
  6. Defekty w polu widzenia zmienia się w zależności od choroby obejmują rozproszone wgłębienie w środku pola widzenia, oraz centralne mroczki tsentrotsekalnye wad wiązki włókien nerwowych i wady altitudinalny.

Zmiany w tarczy nerwu wzrokowego

Nie ma bezpośredniej korelacji między rodzajem dysku wzrokowego a funkcjami wizualnymi. Przy nabytych chorobach nerwu wzrokowego obserwuje się cztery podstawowe warunki.

  1. Normalna postać dysku jest często charakterystyczna dla zapalenia nerwu pozagałkowego, początkowego stadium neuropatii i kompresji Lebera.
  2. Obrzęk dysku jest oznaką stagnacji dysku przedniej niedokrwiennej neuropatii wzrokowej, zapalenia brodawki i ostrej fazy neuropatii optycznej Lebera. Obrzęk dysku może również pojawić się ze zmianami ściskania przed rozwojem atrofii nerwu wzrokowego.
  3. Boczki przeciwpowodziowe to retino-naczyniowate żylne blokady w lisie nerwu wzrokowego, które rozwijają się jako mechanizm kompensacyjny w przewlekłej kompresji żylnej. Przyczyną tego jest często oponiak, a czasem glejak nerwu wzrokowego.
  4. Zanik nerwu wzrokowego jest wynikiem prawie każdego z wyżej wymienionych stanów klinicznych.
  1. Ręczna perymetria kinetyczna według Goldmanna jest przydatna w diagnostyce chorób neuro-okulistycznych. pozwala określić stan obwodowego pola widzenia.
  2. Automatyczna perymetria określa czułość progową siatkówki na nieruchomy obiekt. Najbardziej przydatne programy testujące centralny 30 ', z obiektami obejmującymi pionowy południk (na przykład Humphrey 30-2).
  3. MPT jest metodą z wyboru do wizualizacji nerwów wzrokowych. Część oczodołowa nerwu wzrokowego jest lepiej widoczna, gdy tomogramy ważone T1 eliminują jasny sygnał z tkanki tłuszczowej. Części wewnątrzkanałowe i śródczaszkowe na MRI są lepiej uwidocznione niż na CT, ponieważ nie ma artefaktów kostnych.
  4. Widoczne potencjały wywołane to rejestracja aktywności elektrycznej kory wzrokowej wywołanej stymulacją siatkówki. Bodźce są albo błyskiem światła (flash VZP), albo czarno-białym odwróceniem szachów na ekranie (wzór VIZ). Otrzymano wiele odpowiedzi elektrycznych, które uśredniają komputer, oceniają zarówno opóźnienie (wzrost), jak i amplitudę VIZ. W przypadku neuropatii optycznej oba parametry uległy zmianie (opóźnienie wzrasta, amplituda VLD maleje).
  5. Angiografia fluorescencyjna może być przydatna do odróżnienia stagnacji krążka, w której obserwuje się perkolację barwnika na dysku z dysku drusego, gdy obserwuje się autofluorescencję.

Skąd bierze się nerw wzrokowy

loading...

WIZJA NERWU [nervus opticus (PNA, BNA), fasciculus opticus (JNA)] - druga para nerwów czaszkowych, reprezentująca początkową część przewodzącej ścieżki wzrokowej. 3. n. jest utworzona przez aksony nerwowo-zwojowych neurocytów (neurocytus opticoganglionaris, LNH) warstwy zwojowej siatkówki gałki ocznej. W składzie 3. n. Powstają również włókna przewodzące, których początek nie jest dokładnie ustalony. Zgodnie z rozwojem 3. n., Tak jak siatkówka, jest częścią mózgu, która różni się od reszty nerwów czaszkowych.

Spis treści

loading...

Embriogeneza

loading...

W zarodkach osoby już na 3rd ned. płodu w ścianie głowicy neuronalnych płyty oka wydaje się rowki, które są wciśnięte w celu utworzenia pęcherzyków oka reprezentujących kuliste wypukłość dalsze boczne ścianki czołowe mózgowego pęcherza. Na początku piątego tygodnia. Dalsza część pęcherzyków oka jest wciągnięta do wewnątrz i tworzą się miseczki oczne (okulary). Jednocześnie różnicowania szkła ściany oka: warstwa zewnętrzna jest przekształcana w pigmentu, a wewnętrzną po zróżnicowanych kompleksowych zmian w siatkówce. Wpuklenie, co prowadzi do tworzenia się okulary występuje mimośrodowo - nieco bliżej jej dolnej krawędzi, w wyniku czego zakłócone integralności kubka wzrokowego i tzw. rozszczep naczyniowy (fissura chorioidea). Nadal w postaci rowka wzdłuż powierzchni brzusznej nerwu wzrokowego łodygi łączącej kubka z bańki mózgu i następnie formowanie 3. N. Wzdłuż rowków w tętnicy ocznej macierzystych wysyła przez szczelinę naczyń wewnątrz kielicha ocznego gałęzi do Rui zwany szklistą tętnicy (a. Hyaloidea). Proksymalnej części gałęzi tętnicy w siatkówce i dostaje później zwany tętnicy środkowej siatkówki (a. Centralis retinae), dalsza część późniejszego regresu. Ze względu na obecność tętnicy ciała szklistego i towarzyszącym łącznej rowku trzpienia tkanki oka pozostaje otwarty nawet po zamknięciu naczyń szczelina nerwu kubka. Pod koniec szóstego - początek siódmego tygodnia. z gałki ocznej tworzy dwuścienną rurkę nabłonkową, wewnątrz której leżą naczynia. Jednocześnie, aksony nerwowo-zwojowego neurocytów siatkówki rosną wzdłuż warstwy brzeżnej i zbliżają się do naczyń leżących w tej rurce. Tak więc rosnąca liczba włókien nerwowych przenika do gałki ocznej. Do 8 miesiąca. rozwój wewnątrzmaciczny części śródczaszkowej 3. n. objęte są osłonki mielinowej, cały nerw będzie dobrze zdefiniowany osłona tkanki łącznej i oryginalne eyestalks tkaniny znika, z wyjątkiem niektórych elementów gliapodobnyh.

Anatomia

loading...

3. n. rozpoczyna się w obszarze wizualnej części siatkówki (pars optica retinae) z dyskiem lub brodawki, 3. n. (. Paletki n optici), wychodząc z gałki ocznej, przez twardówkę kratownicą [blaszki cribrosa sclerae (BNA)] i przyśrodkowo kierowane z powrotem do oczodołu, a następnie przepływa przez kości kanał wzrokowy (canalis opticus) w jamie czaszki; w kanale wzrokowym znajduje się od góry i przyśrodkowo od tętnicy ocznej (a. ophthalmica). Po opuszczeniu kanału wzrokowego na podstawie mózgu, obie 3. n. tworzą niekompletny crossover wizualny (chiasma opticum - rysunek 1) i przechodzą do wizualnych traktów (tractus optici). Zatem włókna nerwowe 3. n. Nieprzerwanie przechodź do bocznego ciała kolczastego (corpus geniculatum lat.). W związku z tym, w III wieku pne, rozróżnić cztery podziały: 1) wewnątrzgałkową lub wewnątrzpęcherzową (od początku 3. BC, aż wyłoni się z gałki ocznej); 2) orbital lub retrobulbar (od miejsca wyjścia od gałki ocznej do wejścia do oka kanału wzrokowego); 3) wewnątrz-kanałowe (odpowiadające długości kanału wzrokowego); 4) wewnątrzczaszkowe (od strony wylotowej kanału do skrzyżowania wzrokowego - prawej i lewej części skrzyżowania wewnątrzczaszkowego 3 N).. Według E.Zh. Tron (1955), całkowita długość 3. N. wynosi 35-55 mm. Długość wewnątrzgałkowe karta 0,5-1,5 mm orbitalny - 25-35 mm intracanal - 5- 8 mm i wewnątrzczaszkowe - 4-17 mm.

Dysk 3. n. jest miejscem połączenia włókien optycznych siatkówki w kanale utworzonym przez muszle gałki ocznej. Znajduje się w nosowej części dna oka w odległości 2,5-3 mm od tylnego słupka oka i 0,5-1 mm w dół. Kształt tarczy jest okrągły lub lekko owalny, wydłużony w kierunku pionowym. Jego średnica wynosi 1,5-1,7 mm. W środku krążka ma wgłębienie (excavatio disci) do Roe ma kształt lejka (lejka naczyniowe) lub (rzadziej) kotła (Fiziol, kopanie). W obszarze tej zagłębienia środkowa tętnica siatkówki (kolor Ryc. 4) i towarzysząca jej żyła przenikają do siatkówki. Obszar dysku 3. n. jest pozbawiony światłoczułych elementów i jest fizjologicznie martwym punktem (patrz Pole widzenia). W siatkówce w rejonie dysku 3. i. włókna nerwowe nie mają osłonki mielinowej. Po wyjściu z gałki ocznej włókna nerwowe 3. n. nabyć, stać się papkowatą. Grubość włókien nerwowych 3. n. jest inny. Wraz z drobnymi włóknami nerwowymi (średnica 1-1,5 μm), występują również grubsze (5-10 μm). W pewnych częściach siatkówki znajdują się w nich odpowiednio aksony nerwu wzrokowo-zwoju nerwowego tworzące 3.nn. Tak więc włókna nerwowe z górnych części siatkówki w górnej (grzbietowej) stronie 3. N, włókna niższych lig. - niższą grupę (brzuszne powierzchni) wewnątrz - w wewnętrznej (przyśrodkowej) i zewnętrzną - w zewnętrznym (boczny) stronie 3. n. Przechodzeniu z obszaru (plamki żółtej) siatkówki papillomacular belki (osiowego lub osiowego, za pomocą wiązki) składa się z cienkich włóknach nerwu wzrokowego na dysku 3. N. znajduje się w niższym oddziale bocznym. Po usunięciu 3. n. z gałki ocznej, ta wiązka zajmuje coraz bardziej centralne położenie w nerwie. Przy wejściu do kanału wzrokowego znajduje się w centrum nerwu i ma zaokrąglony kształt na nacięciu. Tę pozycję zachował w śródczaszkowej części 3. n. i na krzyżykach wzrokowych - chiasm.

3. n. na orbicie, nerwu kanału i jamy czaszkowej polega na zewnętrznych i wewnętrznych osłon 3 n., a ich konstrukcja odpowiada błony mózgowej (vaginae wew. i Int. n. optici). Zewnętrzna pochwa odpowiada twardej skorupie mózgu (kolor Figura 1). Wewnętrzna pochwa ogranicza wewnętrzną przestrzeń od wewnątrz i składa się z dwóch membran: pajęczynówki i miękkiej. Miękka powłoka bezpośrednio stawia tułów 3. N., oddzielając się od niego jedynie warstwą neurogli. Liczne przegrody tkanki łącznej (przegrody) oddzielają się od niego do tułowia. do oddzielania wiązek włókien nerwowych. Przestrzeń pochwowa 3. n. jest kontynuacją intubacyjnej (podtwardówkowej) przestrzeni mózgu i jest wypełniony płynem mózgowo-rdzeniowym. Zaburzenie wypływu z niego płynu prowadzi do obrzęku krążka 3. n. -Stagnantowego brodawki (patrz).

W odległości 7-15 mm od gałki ocznej 3. N., Najczęściej od dolnej strony, zawiera tętnicy środkowej siatkówki do nieba rozciąga niej dołączyć żyły na dysku 3. N. jest podzielony na gałęzie, krew dostarczająca siatkówkę. W punkcie wyjścia 3. n. z gałki ocznej, tylne krótkie rzęskowe tętnice (np. słupek rzęskowy, zwłoki) tworzą w twarderze splot tętniczy - okrąg naczyniowy 3. n. (circulus vasculosus n. optici) lub koło tętnicze Galler-Zinn, dzięki któremu dopływ krwi do sąsiedniej części 3. n. Reszta sekcji orbitalnej 3. zasilany krwi według Hare Hayreh S. (1963, 1969), Wolff (E. Wolff, 1948), gałęzi tętnicy środkowej siatkówki znajdującą się w nim, a według Francois Francois (J. et al., 1954, 1956, 1963 ), w jednej trzeciej przypadków występuje specjalna tętnica osiowa. Oddział wewnątrzczaszkowy 3. n. gałęzie dostarczanie krwi do przedniej mózgu (a. cerebri Ant.), wiązanie z przodu (a. communicans Ant.), ocznego (a. ophthalmica) i szyjnej (a. wieńcową Int.) tętnic. Odpływ krwi żylnej jest przeprowadzany do żył oka (w. Ophthalmicae) i do jamistej zatoki twardej skorupy mózgu.

Fizjologia

loading...

3. n. jest wiązką włókien (aksonów) trzeciego neuronu wizualnej drogi aferentnej; pierwszy neuron - komórki światłoczułe; drugi - dwubiegunowe neurocyty siatkówki (patrz: Centra spustowe, ścieżki). Dostaje podekscytowany bodźców świetlnych od A obwodowych struktur siatkówki w postaci wolnych potencjałach toniczno, które są przekształcane w retinal ganglion warstwy (cm). Do szybkich impulsów elektrycznych pochodzących przekazywania informacji wizualnej wizualnej centrów poszczególnymi włóknami 3. n.. Badanie procesów bioelektrycznych, występujący w okręgu 3., jest ważna dla zrozumienia Fiziol, w oparciu o szereg funkcji wzrokowych: jasne postrzeganie (cm). I widzenie kolorów (patrz widzenie kolorów.) Ostrość wzroku (cm.), Etc. Reakcja 3. n.. na bodziec świetlny składa się szereg indywidualnych szybkich zmian potencjału rejestrowanego na oscyloskopie w postaci tzw. skoki. Czas trwania przyczepności ok. 0,15 milisekundy, jego amplituda i kształt dla danego włókna nerwowego są stałe, to znaczy, przestrzegają prawa "Wszystko albo nic" (patrz). Zmiana natężenia światła prowadzi tylko do zmiany częstotliwości skoków; amplituda i kształt pozostają niezmienione. Im większa intensywność światła, tym wyższa częstotliwość skoków. X. Hartline wykazał, że w 3. n. kręgowce istnieją trzy typy różnych włókien: pierwszy typ reaguje wybuchem aktywność impulsu na włączenie światła (z włókien), druga odpowiada takich eksplozji i włączyć i wyłączyć światła (na poza włókna) i trzeci - reaguje zwiększoną aktywność zaciemnienia (off-włókna). Dane doświadczalne Wagner (G. H. Wagner), i wsp. (1963), otrzymuje się na ryby o widzenia barw poszczególne neurocytes visual zwojowego siatkówki zwojowego warstwy, a tym samym pojedyncze włókna nerwowe 3. N. inaczej reagują na różne bodźce kolorystyczne. W związku z tym wiązki fal krótkich indukują pulsacyjną aktywność podczas stymulacji światłem, maksymalną aktywność obserwuje się pod wpływem działania zielonych promieni (co odpowiada maksymalnej czułości spektralnej oka). Natomiast promienie długofalowe zatrzymują aktywność impulsową, nawet spontaniczną.

Jedną z ważnych cech reakcji włókien jest 3N. jest to, że podsumowują aktywność i interakcje z bardziej peryferyjnymi strukturami ścieżki wzrokowej. Kafler (S. W. Kuffler, 1952) stwierdzili, że wizualnie neuronów zwoju (a więc jedno włókno 3. n). Transmituje swoje impulsy wielu komórek receptorów Axon rozrzuconych na znacznym obszarze siatkówki, tzw. pole receptywne; wynika to z obecności rozległych połączeń poziomych między poszczególnymi elementami nerwowymi w różnych warstwach siatkówki. Transfer ten jest uwarunkowany anatomicznie, ponieważ liczba pojedynczych włókien nerwowych w 3 n. do 1 miliona, a liczba receptorów w siatkówce wynosi ok. 130 milionów Wielkość pól recepcyjnych jest różna. U ssaków, pola receptywne neuronów opto-zwojowych mają kolisty kształt, reagują ze zwiększonym impulsem, gdy stymulują albo ich środek, albo obwód. Relacje między centrum a peryferiami są wzajemne (patrz Wzajemność). W warunkach ciemnej adaptacji pola receptywne zwykle nie wykazują takiej wzajemności. Niektóre pola receptywne są szczególnie wrażliwe na ruch bodźców przez siatkówkę.

Metody badań

loading...

W badaniu 3. n. określić widzenie centralne (zob. ostrości widzenia), obwodowego pola widzenia (zob.), adaptacja wzroku (zob. Adaptacja wizualna), pole widzenia na białym, zielonym, niebieskim, czerwonym kolorze (zob. widzenie kolorów) prowadzone scotometry (zob. ), oftalmoskopii (patrz dno oka, oftalmoskopia). Zdolność 3. n. częstotliwość odtwarzania przerywany prądu oka drażniące oka (migotanie phosphene) pozwala określić stopień występowania i przepływu w neuronów nerwu wzbudzenia (zob. Elektroretinografia). Ponadto stan 3. n. w normie i warunkach patologii pomagają wyjaśnić metody angiografii fluorescencyjnej (patrz) i prześwietlenia rentgenowskiego, badanie kanału wzrokowego.

Badanie rentgenowskie kanału wzrokowego. Podstawowa metoda jest badania rentgenowskie czaszki w rzucie ukośnym mającej na rój centralnej wiązki promieniowania jest wyrównany z osią otworu, ułożonych prostopadle do powierzchni błony rentgenowskiej. Po raz pierwszy w ten sposób stosowane w 1910 Reza (Rhese), a następnie w nieco zmodyfikowanej postaci Golvin (H. A. Golwin), a zatem ta metoda jest często nazwa obu autorów. Istnieją różne modyfikacje metod Reziny Golvina. Aby porównać prawy i lewy kanał wizualny, konieczne jest prześwietlenie obu orbit. W tej kasety wymiary 13 x 18 cm, a płaszczyzna przekroju jest podnoszony ponad kąt 10 ° (fig. 2). Pacjent jest umieszczony tak, że kaseta jest w sąsiedztwie badanej oczodołu, a mostek wynosiła 3-4 cm powyżej środkowej linii wzdłużnej kasety pionowa średnica orbity jest dostosowane do osi poprzecznej kasety. Linia rozciąga się od zewnętrznego otworu akustycznego do kąta linii podstawowej (orbity) tworzy z prostopadłą do płaszczyzny poziomej pod kątem od 40 ° i czaszki płaszczyzna prostopadła do tej samej - kąt 45 °. Centralna wiązka promieniowania jest kierowana do środka kasety prostopadle do płaszczyzny poziomej.

Kanał wizualny jest zwykle wyświetlany na filmie jako okrągły lub owalny otwór. 3-b mm (ryc. 3), jego kształt i wielkość zależą od warunków projekcji i ogniskowej. W 33% przypadków występuje rozbieżność między wielkościami obu kanałów wizualnych. Radiogram nie daje absolutnych rozmiarów średnic kanałów wizualnych.

Patologia

loading...

Częstotliwość chorób 3. n. wśród innych chorób oczu, średnio 1 -1,5%. Ciężkość chorób 3. n. zależy od tego, że w 19-26% przypadków kończą się one ślepotą.

Patol, procesy 3. n. zwyczajowo dzieli się na anomalie rozwoju dysku 3. p; uszkodzenie; zaburzenia krążenia w układzie krwionośnym 3. n; zapalenie; zastałe sutki; Atrofia (pierwotna i wtórna); guz. Cechy klęski 3. n. z chorobami układu nerwowego - patrz Wzrok.

Anomalie rozwojowe tarczy nerwu wzrokowego są spowodowane nieprawidłowościami w rozwoju embrionalnym rudimenta z 3. n. i są stosunkowo rzadkie. Obejmują one następujące formy. Megalopapilla - wzrost średnicy dysku w porównaniu do jego normalnej wielkości. Hipoplazja to zmniejszenie średnicy dysku. Koloboma (patrz) - defekt w miejscu, w którym powstaje tkanka łączna lub glejowa, która wychwytuje jedynie powłoki nerwowe lub sam nerw, lub zarówno błony, jak i nerwy. W oftalmoskopii - w miejscu dysku 3. n. okrągły lub owalny rowek kilkakrotnie większy od niego. Podwójny dysk 3. n. (związane z wrodzonym rozszczepieniem pnia III wieku); podczas gdy na dnie są dwie płyty. Pigmentacja dysku 3. n.; na dnie gniazda gromadzi się ciemny pigment na wylocie naczyń lub ciemny pigment przechwytuje całą tarczę. Włókna mielinowe dysku 3. i. (Normalnie osłonka mielinowa powstaje w miejscach 3. N. po wyjściu z gałki ocznej); na dnie oka - białe błyszczące plamki o nierównych krawędziach, które emanują z marginalnych części dysku i przechodzą do otaczających części siatkówki. Wrodzone sztuczne zapalenie nerwu, zwykle obustronne, - na dnie oka obraz przypominający zapalenie nerwu dysku 3. n.; wrodzone fałszywe zapalenie nerwów wiąże się z nadmiernym rozwojem glejowych; częściej występuje u osób z wysoką nadwzrocznością (patrz Dalekowzroczność). Różnicuj go od prawdziwego zapalenia nerwu dysku 3. n. pomaga w braku dynamiki w oftalmoskopowym obrazie wrodzonego zapalenia nerwu błędnego. Wrodzona i dziedziczna atrofia 3. n. występują w niektórych postaciach dysostozy kości czaszki (patrz Dysostosis) lub powstają w wyniku wewnątrzmacicznych chorób zakaźnych. Wiele anomalii spowodowanych jest obecnością tkanek embrionalnych o grubości 3. N., nie poddanych odwrotnemu rozwojowi: błonka tkanki łącznej na dysku 3. n. (reszta tkanki łącznej wzdłuż tętnicy zarodkowej ciała szklistego w postaci błony pokrywającej dysk i naczynia); szary sznur z płyty. do jednego z centralnych naczyń siatkówki, a następnie do ciała szklistego (pozostałości tętnicy embrionalnej ciała szklistego). Anomalie w rozwoju dysku 3. n. często łączy się z innymi anomaliami w rozwoju oka; z reguły towarzyszy im nieuleczalne obniżenie widzenia w różnym stopniu. Ich charakterystyczną cechą jest stacjonarność procesu; jakakolwiek dynamika w oku i obraz oftalmoskopowy z anomaliami jest zawsze nieobecny.

Obrażenia nerwu wzrokowego często występują, gdy uraz czaszkowo towarzyszy pęknięć i złamań podstawy czaszki rozłożyć na części ścianki kanału 3, w niektórych przypadkach. - tylko w obszarze ścianek kanałów. Naruszenia integralności 3. n. są jedno- i dwustronne z urazami obszaru skroniowego. Powód bezpośredniej porażki 3. n. są krwotokami w przestrzeniach dopochwowych otaczających nerw i do samego nerwu z jego naruszeniem w obszarze kanału wzrokowego.

Klinicznie uszkodzone 3. n. objawia się ostrym spadkiem wzroku lub ślepoty bez bezpośredniej reakcji źrenicy na światło. Natychmiast po uszkodzeniu nerwu dno oka jest normalne; pierwotna atrofia dysku rozwija się po 7-10 dniach. W przybliżeniu w Ve przypadków obrażeń 3. n. Na rentgenogramach oczodołów ujawniają się pęknięcia ścian kanału.

Leczenie neurochirurgiczne urazów. w obszarze jego kanału zmniejsza się do dekompresji ściany kanału w celu uwolnienia nerwu z kompresji. W tym przypadku trepanacja czaszki jest wykonywana z rewizją regionu optochiasowego. Operację dekompresji ścian kanału zaleca się wykonać w ciągu pierwszych 10 dni po urazie. Podczas wnikania w wnękę orbity niszczącego ciała (patyki, narty, nóż, ołówek itd.) Występują łzy, łzy i oderwania. Podczas wyciągania 3. n. od jego pierścienia twardówki w kierunku pleców - evulsio (optici) - nagle rozwija się ślepota z brakiem bezpośredniej reakcji źrenicy na światło. W badaniu oftalmoskopowym w miejscu dysku definiuje się defekt tkanki, otoczony krwotokiem, naczynia na krawędzi wady dobiegają końca. Siatkówka z naczyniami odrywa się na krawędzi dysku. Później naczynia siatkówki całkowicie znikają. W miarę upływu czasu krwotok na dnie ulega rozpuszczeniu, a wada zostaje zastąpiona tkanką łączną (patrz Ocellus). Leczenie - ekstrakcja obcego ciała, a następnie leczenie objawowe.

Może istnieć separacja 3. n. za gałką oczną z zachowaniem dysku - oderwanie (avulsio n. optici). Jeśli nerw uszkodzony wejście przedniego do niej tętnicy środkowej siatkówki (do 10-12 mm, z gałki ocznej), ophthalmoscopically wykazały ostre niedokrwienie siatkówki oraz płyty tętnicy znacznego zmniejszenia; wzrok gwałtownie spada. Jeżeli różnica 3. n. pojawia się nad wejściem do centralnej tętnicy siatkówki, nagle następuje ślepota bez widocznych zmian oftalmoskopowych i po 2-3 tygodniach. zanikająca atrofia 3. n.

Zaburzenia krążenia nerwu (SYN niedokrwienia. obrzęk, niedokrwienne neyrooptikopatiya, psevdopapillit naczyniowe, apopleksji złączka optikomalyatsiya). Przyczyny, które prowadzą do zaburzeń krążenia 3. N - 3. zaburzenia n krążenia wywołane przez stwardnienie tętnic, zapalenie komórek wielkich tętnicy skroniowej (zespołu Hortona - Magatha - brązowy).., Diabetic miażdżycy, zarostową endarteritis, guzkowe zapalenie tętnic, zapalenie stawów kręgosłupa szyjnego i innych. Zmiany strukturalne 3. n. u osób w podeszłym wieku może rozwinąć się i w wyniku inwolucyjnych zaburzeń hemodynamicznych.

Klinicznie, u pacjentów w wieku 50 lat i starszych, po przejściowej mgle przejściowej prodromicznej, wzrok nagle gwałtownie spada w jednym oku, czasem w świetle. Podczas badania pola widzenia określa się centralny scotoma (patrz), opory sektorowe są niższe, rzadko górna hemianopsia (patrz).

Na dnie tarczy jest blady mleczny kolor, obrzękliwy, istnieje niewielka odległość pomiędzy krwotokami w okolicy tarczy. Obrzęk krążka rozwija się po 1 - 2 dniach. po pojawieniu się zaburzeń wzroku. Bardzo szybko obrzęk dysku przechodzi do zaniku z wyraźnymi granicami. Obserwuje się stały spadek widzenia w różnym stopniu, aż do ślepoty. Po pewnym czasie inne oko z takim samym złym wynikiem może zachorować.

Leczenie - leki rozszerzające naczynia krwionośne, heparyna dożylnie, domięśniowo i pod spojówką; Aby zapobiec temu samemu procesowi w drugim oku, stosuje się kortykosteroidy.

Zapalenie nerwu wzrokowego podzielony neurytów nerwów intrabulbarnye (dysk 3 n. lub brodawki nerkowej) i pozagałkowe (peri-śródmiąższowe zapalenie nerwu, zapalenie nerwu, zapalenie nerwu wzrokowego osiowym).

  • Zmiany dna oka w niektórych chorobach nerwu wzrokowego

Ryc. 5. Normalne spojrzenie (podane dla porównania).

Struktura i funkcje nerwu wzrokowego

loading...

Nerw wzrokowy jest pierwszym ogniwem w systemie przekazywania informacji wzrokowej z oka do kory mózgowej. Proces formowania, struktura, organizacja impulsu odróżnia go od reszty wrażliwych nerwów.

Formacja

loading...

Narządy wzroku są umieszczane w piątym tygodniu ciąży. Nerw wzrokowy - druga z dwunastu par nerwów czaszkowych - powstaje z obszaru międzymózgowia wraz z gałką oczną, przypominającą nogę miseczki ocznej.

Jako część mózgu nerw wzrokowy nie ma pośrednich neuronów i bezpośrednio dostarcza informacji wzrokowej z fotoreceptorów oka do wzgórza. Nerw wzrokowy nie ma receptorów bólowych, które zmieniają objawy kliniczne w jego chorobach, na przykład, wraz z zapaleniem.

Podczas rozwoju zarodka koperty mózgu są wyciągane wraz z nerwem, który później tworzy specjalny przypadek neuronowego pęku. Struktura przypadków obwodowych wiązek nerwowych różni się od struktury nerwu wzrokowego. Są one zwykle tworzone przez arkusze gęstej tkanki łącznej, a światło skrzynek jest izolowane od przestrzeni mózgu.

Początek nerwu i jego orbity

Funkcje nerwu wzrokowego obejmują wykrywanie sygnału z siatkówki oka i utrzymywanie pulsu aż do następnego neuronu. Struktura nerwu całkowicie odpowiada jego funkcjom. Nerw wzrokowy powstaje z dużej liczby włókien, które zaczynają się od trzeciego neuronu oczek powłoki oka. Długie procesy trzeciego neuronu gromadzą się w jednym pakiecie na dnie, przenoszą impuls elektryczny z siatkówki do włókien gromadzących się w nerwie wzrokowym.

W obszarze dysku wzrokowego siatkówka jest pozbawiona komórek dostrzegających, ponieważ aksony pierwszego neuronu przekazującego gromadzą się nad nią i pokrywają znajdujące się pod nią warstwy komórek przed światłem. Strefa ma inną nazwę - martwe pole. W przypadku dwojga oczy martwe punkty są asymetryczne. Zazwyczaj osoba nie zauważa wad obrazu, ponieważ mózg go koryguje. Możesz wykryć martwego punktu za pomocą prostych testów specjalnych.

Ślepa plamka została odkryta pod koniec XVII wieku. Jest opowieść o francuskim królu Ludwiku XIV, który bawił się, obserwując dworzan "bez głowy". Tuż nad dyskiem optycznym, naprzeciw źrenicy w dolnej części oka, znajduje się strefa maksymalnej ostrości wzroku, w której komórki fotoreceptorów są maksymalnie skoncentrowane.

Nerw wzrokowy składa się z tysięcy najdelikatniejszych włókien. Struktura każdego włókna jest podobna do aksonu - długi proces komórek nerwowych. Osłonki mielin izolują każde włókno i przyspieszają przewodzenie elektrycznego impulsu 5-10 razy nad nim. Funkcjonalnie, nerw wzrokowy jest podzielony na prawą i lewą połowę, przez które impulsy z nosa i strefy czasowej siatkówki są przenoszone oddzielnie.

Liczne nici nerwowe przechodzą przez zewnętrzne powłoki oka i tworzą zwartą wiązkę. Grubość nerwu na orbicie wynosi 4-4,5 milimetra. Długość nerwu ocznego u osoby dorosłej wynosi około 25-30 milimetrów, a całkowita długość może wynosić od 35 do 55 milimetrów. Ze względu na wygięcie w orbicie nie rozciąga się, gdy oko porusza się. Luźne włókno tłustego korpusu ustala orbitę i dodatkowo chroni nerw.

W oczodole, przed wejściem do kanału wzrokowego, nerw jest otoczony skorupą mózgu - twardą, pajęczą i miękką. Pociski nerwowe ciasno łączą się z twardówką i podszewką oka po jednej stronie. Po przeciwnej stronie są przymocowane do okostnej kości klinowej w miejscu wspólnego pierścienia ścięgien przy wejściu do czaszki. Przestrzenie między muszlami są połączone z podobnymi przestrzeniami w czaszce, które mogą łatwo przenosić zapalenie w głąb kanału wzrokowego. Nerw wzrokowy wraz z tętnicą o tej samej nazwie opuszcza orbitę przez kanał wzrokowy o długości 5-6 milimetrów i średnicy około 4 milimetrów.

Rozdroża (chiasmus)

Nerw przechodzący przez kostny kanał kości klinowej przechodzi w specjalną formację - chrząstkę, w której włókna są zmieszane i częściowo skrzyżowane. Długość i szerokość chassma wynosi około 10 milimetrów, grubość zazwyczaj nie przekracza 5 milimetrów. Struktura chiasma jest bardzo trudna, zapewnia unikalny mechanizm ochronny dla pewnych rodzajów uszkodzeń oczu.

Rola chiasmy przez długi czas była nieznana. Dzięki eksperymentom V.M. Bekhterev, pod koniec XIX wieku stało się jasne, że w paśmie wahaczowym włókna nerwowe częściowo zachodzą na siebie. Włókna opuszczające nos siatkówki są przesuwane na przeciwną stronę. Włókna części czasowej następują dalej od tej samej strony. Częściowy krzyż tworzy interesujący efekt. Jeśli chiasma jest skrzyżowana w kierunku przednio-tylnym, obraz po obu stronach nie znika.

Droga do środka widzenia

Przewód wzrokowy jest utworzony przez te same neurony, które znajdują się poza czaszką nerwu wzrokowego. Przewód wzrokowy zaczyna się w chazmie i kończy w podkorowych ośrodkach wzrokowych międzymózgowia. Zwykle jego długość wynosi około 50 milimetrów. Od krzyża ścieżki pod podstawą płatów skroniowych przechodzą do genomicznego ciała i wzgórza. Promień nerwowy przekazuje informacje z siatkówki oka jej boku. Jeśli przewód zostanie uszkodzony po opuszczeniu chiasma, pacjent ma pole widzenia od strony wiązki nerwowej.

W pierwotnym centrum ciała gwiezdnego z pierwszego neuronu łańcucha, impuls jest przenoszony do następnego neuronu. Od traktu do podkorowych centrów wzgórza, odchodzi kolejna gałąź. Bezpośrednio przed ciałem kolczastym, wrażliwe na źrenice i nerwy źrenicowo-ruchowe opuszczają i udają się do wzgórza.

Obok podkorowych jądrach wzgórza znajdują się ośrodki słuchu, węchu, równowagi i innych jądrach nerwów czaszkowych i rdzeniowych. Skoordynowane działanie tych rdzeni zapewnia podstawowe zachowanie, na przykład szybką reakcję na nagłe ruchy. Wzgórze wzrokowe jest podłączony do innych struktur mózgu odpowiedzialnych za odruchy somatyczne i trzewne. Istnieją dowody na to, że sygnały wzdłuż światłowodu ścieżek od siatkówki wpływa przemienności jawą a snem, autonomicznej regulacji narządów wewnętrznych, stan emocjonalny metabolizmu cyklu miesiączkowego, wodno-elektrolitowej, lipidów i węglowodanów, produkcja hormonu wzrostu, hormony płciowe, cykl menstruacyjny.

Bodźce wzrokowe z pierwotnego jądra wzrokowego są przesyłane wzdłuż centralnej ścieżki wzrokowej do półkuli. Wyższe centrum widzenia osoby znajduje się w korze wewnętrznej powierzchni płatów potylicznych, rowku bruzdy, zakręcie językowym.

Do 90% informacji o świecie wokół osoby otrzymuje dzięki wizji. Jest to niezbędne do praktycznych działań, komunikacji, edukacji, kreatywności. Dlatego ludzie muszą wiedzieć, w jaki sposób układa się aparat wzrokowy, jak utrzymać wzrok, kiedy trzeba skonsultować się z lekarzem.