Ostrość wzroku

Ostrość widzenia to zdolność oka do postrzegania osobno dwóch punktów położonych jeden od drugiego w pewnej odległości. Miarą ostrości widzenia jest kąt widzenia, to znaczy kąt utworzony przez promieni wychodzących z krawędzi przedmiotu, lub dwóch punktach (A, B) do punktu węzłowego (K) ucha (schemat;.. a i b - odwzorowanie pomiędzy punktami A i B na siatkówka). Ostrość widzenia jest odwrotnie proporcjonalna do kąta widzenia, tj. Im jest ona mniejsza, tym większa jest ostrość wzroku. Zwykle ludzkie oko jest w stanie osobno dostrzec obiekty, których odległość kątowa między nimi jest nie mniejsza niż 1 '(jedna minuta).

Ostrość wzroku jest jedną z najważniejszych funkcji narządu wzroku. To zależy od wielkości stożki, które są w plamce, siatkówki, jak również na szereg czynników: refrakcji oka, szerokość źrenicy, przejrzystość rogówki, soczewki, ciała szklistego, stan siatkówki i nerwu wzrokowego, wiek. Definicja ostrości wzroku jest jedną z głównych metod badania stanu narządu wzroku.

Aby zbadać ostrość wzroku, stosuje się tabele składające się z 12 rzędów liter, pierścieni lub wzorów (tabele dla dzieci) o określonej wielkości. Tabele są skonstruowane w taki sposób, że grubość litery lub znaku dziesiątego rzędu jest widoczna z odległości 5 m przy kącie widzenia 1 '; odpowiada to ostrości wzroku równej 1,0. Rozróżnianie liter, znaków w górnym rzędzie tabeli odpowiada ostrości wzroku równej 0,1; drugi - 0,2; trzeci - 0,3 itd. Rozróżnienie znaków w 11 i 12 wierszach odpowiada ostrości wzroku 1,5 i 2,0.

Podczas sprawdzania ostrości wzroku tabele powinny być dobrze oświetlone, dla których są umieszczone w aparacie oświetleniowym Rota (patrz urządzenie Rota). Badanie prowadzone jest z odległości 5 m, ostrość widzenia każdego oka jest badana osobno, a drugie oko zamyka nieprzezroczystą osłoną. Znaki na stole wskazują koniec czarnego wskaźnika. Zaproponuj badaczowi odczytanie znaków stołu, zaczynając od największego. Ostrość widzenia odpowiada ostatniemu wierszowi, którego oznaki badacz odczytuje całkowicie lub nie rozróżnia w nim 1-2 znaków. Liczba w pobliżu tego rzędu wskazuje ostrość widzenia. Jeśli badacz nie odczytuje znaków pierwszej serii, jego ostrość wzroku jest mniejsza niż 0,1. W tych przypadkach, ostrość wzroku jest podawany do tabeli testowej lub blisko niej poszczególnych znaków (pierścienia ze szczeliną, czarne kije na białym tle), wielkość równe oznaki górnym wierszu tabeli, zwracając uwagę na odległość, przy której zaczyna się je rozróżniać. Co 0,5 m odpowiada ostrości wzroku 0,01. To decyduje o ostrości widzenia od 0,09 do 0,01. Z mniejszą ostrością widzenia sugeruje się rozróżnienie palców lub ruch ręki badacza. Rozróżnienie ruchu ramienia w odległości 30 cm przed okiem odpowiada ostrości wzroku 0,001. Jeśli pacjent odczuwa jedynie światło, ostrość widzenia jest określana jako uczucie światła. Przy całkowitej ślepocie ostrość wzroku wynosi 0. Wyniki badania są rejestrowane osobno dla prawego i lewego oka.

Ostrość widzenia jest stopniem rozróżnienia między granicami i szczegółami przedmiotowych obiektów. Ostrość wzroku jest jedną z najważniejszych funkcji analizatora wizualnego, która w dużej mierze determinuje zdolność poruszania się w otaczającej przestrzeni. Fizjologiczną podstawą ostrości wzroku jest kontrast lub różnica, wrażliwość, tj. Zdolność oka do zauważenia różnic w jasności porównywanych pól. W ten sposób jasna plama na jasnym tle staje się widoczna dopiero po zmianie jej jasności w porównaniu do jasności tła.

Ostrość wzroku zazwyczaj charakteryzuje się minimalną przerwą między dwoma przedmiotami lub punktami, w których oko wciąż może je zobaczyć osobno. Dla odróżnienia dwóch oddzielnych punktów konieczne, że przestrzeń pozostawiona pomiędzy ich obrazów na siatkówce, co powoduje poczucie wzbudzenia inne niż wzbudzenia z miejsc, na których są wyświetlane obrazy z tych punktów. Ostateczny proces rozpoznawania szczegółów i właściwości badanego obiektu wynika z aktywności różnicowania kory mózgowej. Wraz z analizą frakcyjną bodźców świetlnych proces ten obejmuje połączenie (syntezę) tego ostatniego z innymi bodźcami, głównie dotykowymi i proprioceptywnymi. W akcie percepcji wizualnej "nie tylko inne uczucia łączą się z naszym okiem, ale także aktywność naszego myślenia" (F. Engels). Wyjaśnia to, że po urodzeniu ostrość wzroku u dziecka rozwija się stopniowo i zwykle osiąga 6-8 lat na normalnym poziomie.

Praktycznym środkiem ostrości widzenia uważana jest za odwrotną kątem (Rysunek 1), to znaczy kąt utworzony przez belki rozciągające się od krawędzi przedmiotu lub z dwoma punktami rozważanych (A i B) do punktu węzłowego oka (A „)..; w tym przypadku - kąt baterii. Im mniejszy kąt widzenia, co umożliwia oddzielną wizję dwóch punktów, tym większa ostrość wzroku. U większości osób, minimalną wartość tego kąta wynosi na minutę (F) tak, to wartość uważa się za normę, a ostrość widzenia oka mającą najmniejszy kąt 1 „- normalne ostrości widzenia.

Najdoskonalszą cechą odróżniającą detale obiektów jest centralny fossa powłoki siatki (patrz). Jako odległość od środka do obrzeża siatkówki ostrość wzroku dla widzenia w kształcie stożka gwałtownie spada (Figura 2). Znacząco wpływa na ostrość widzenia stanu załamania oka. Astygmatyzmu, krótkowzroczność, dalekowzroczność wysokiej ostrości widzenia jest znacznie zmniejszona w porównaniu z ostrości widzenia emetropia oczu, ponieważ obraz siatkówki otrzymanego rozmytych leczonych. Ostrość obrazów na siatkówce i, w konsekwencji, ostrość widzenia pogarszają nieco zbyt szeroką i zbyt wąską źrenicę; optymalną ostrość wzroku odnotowuje się ze źrenicą o średnicy 3 mm (VK Verbitsky, SM Brailovsky). Pewną poprawę ostrości widzenia obserwowanego w świetle monochromatycznym przedmiotu (na przykład, żółty), zamiast światła mieszanego (VB Weinberg E.A. Lapinskaya).

Ważną wartością praktyczną jest wpływ natężenia światła na ostrość wzroku.

Przy rozróżnianiu czarnych obiektów na białym tle ostrość widzenia osiąga najwyższy poziom tylko wtedy, gdy jest oświetlona w tysiącach luksów. Kiedy za pomocą białej obiekt na czarnym tle obserwuje się inne wskaźniki: ostrość wzroku oświetlenia osiąga maksimum przy tylko 5-6 lx i zmniejsza (EV Klenowa) z dalszym wzrostem oświetlenia.

Ostrość wzroku zależy od adaptacji oka (patrz). Ostrość wzroku ulega pogorszeniu, jeśli oko dostosowano do jasności, mniejszej lub znacznie większej niż jasność pola testowego. S. V. Kravkov i in. ustalili zależność ostrości wzroku od ośrodkowego układu nerwowego. Wskazują na to zmiany ostrości wzroku w oświetleniu drugiego oka, pod wpływem bodźców słuchowych i uwarunkowanych odruchowych zmian w nim.

Do badania ostrości wzroku stosuje się specjalne tabele, na których stosowane są oznaczenia testowe o różnych rozmiarach (litery, cyfry, haczyki, pierścienie) - optotypy. Podstawą nowoczesnych stołów na zasadzie zaproponowanej przez Snellena (H. Snellena) w 1862. optotypes są wykonane w taki sposób, że z oddali część znak byłby widoczny z kąta 1”, a cały znak - z punktu widzenia 5 "; podczas gdy szczegół oznaczenia jest rozumiany jako grubość uderzeń, z których składa się dany optotyp, oraz odstęp pomiędzy pojedynczymi pociągnięciami, które składają się na znak (ryc. 3). Tabela składa się z kilku rzędów, aw każdym rzędzie występują znaki o tej samej wielkości. Po bokach każdego rzędu wskazana jest odległość, z której ślad danego znaku widziany jest z kąta widzenia 1 '. Znając odległość i odległości, na której kontrolny stwierdzi znaku, nie jest łatwe do określenia ostrości widzenia według wzoru: V = D / D, gdzie: V - ostrość widzenia, d - odległość, przy której są analizowane w tabeli D - odległość w którym pręt Ten znak jest widziany pod kątem 1 '.


Ryc. 3. Snellenowe optotypy: 1 - litera; 2 - hak.

W ZSRR najczęściej stosowanymi tabelami są Golovin-Sivtsev (Ryc. 4), w których znajduje się 12 rzędów znaków - liter i pierścieni z przerwą (Optotypy Landolty). Przy badaniu w odległości 5 m górny rząd tych tabel odpowiada ostrości wzroku równej 0,1, a dziesiąty rząd odpowiada normalnej ostrości wzroku równej 1,0. Tak więc, przechodząc od góry do dołu z jednego rzędu do drugiego, ostrość widzenia wzrasta w postępie arytmetycznym - 0,1; 0,2; 0,3; 0,4; 0,5; 0,6; 0,7; 0,8; 0,9 i 1,0. Dwa dolne rzędy - jedenasty i dwunasty - służą do określenia ostrości wzroku powyżej 1,0 (1,5 i 2,0).

Stoły są umieszczone w aparacie oświetleniowym Rotha w modyfikacji Instytutu Chorób Oczu imienia I. Helmholtz z lampą elektryczną o mocy 40 W, zamknięty od strony badanej nieprzezroczystą klapką. Stwarza to stosunkowo równomierne oświetlenie stoisk o wartości 700 lux. Iluminator jest zamontowany na ścianie tak, aby jego dolna krawędź znajdowała się 120 cm od podłogi. Podczas badania pacjent powinien trzymać głowę prosto, powieki obu oczu powinny być otwarte. Nieodkryte oko pokryte jest nieprzezroczystą białą tarczą. W ciągu 2-3 sekund pokaż znak na stole ze wskaźnikiem i poproś badacza o nadanie mu imienia. Oceniając wyniki badania, należy stosować koncepcje całkowitej i niepełnej ostrości wzroku. Z pełną ostrością widzenia wszystkie znaki w odpowiedniej serii są poprawnie badane przez badacza. Jeśli w rzędach tabeli odpowiadających ostrości wzroku 0,3; 0,4; 0,5; 0,6, jeden znak nie jest rozpoznawany, ale w rzędach odpowiadających ostrości wzroku 0,7; 0,8; 0,9; 1,0, - dwa znaki, ostrość widzenia jest oceniana w tej serii jako niekompletna.

Aby określić ostrość widzenia poniżej 0,1 pacjent stopniowo zbliża się do stołu (odstępy co 0,5 m), aż do prawidłowego zidentyfikowania znaków górnego rzędu. Ostrość widzenia ocenia się zgodnie z podaną formułą. Na przykład, jeśli podmiot widzi znaki z odległości 3 m, ostrość widzenia wynosi 0,06 (3m / 50m). Ale lepiej jest określić ostrość widzenia mniejszą niż 0,1, aby użyć zestawu optotypów BL Polyak. Zestaw składa się z 6 pierścieniowych i 6 trójliniowych optotypów o różnych rozmiarach, wklejonych na arkusze tektury. Rozmiary optotypów są obliczane w taki sposób, że grubość ruchów i szerokość świateł odpowiadają ostrości wzroku równej 0,09; 0,08; 0,07; 0,06; 0,05 i 0,04 dla odległości 5 m. Jeżeli ostrość widzenia badanego wynosi poniżej 0,04, sprawdza się ją z odległości 2,5 m. Przy określaniu ostrości widzenia poniżej 0,1 optotyp umieszcza się w przyrządzie do oświetlania stołu.

W tablicach do badania ostrości wzroku, opracowanych na zasadzie postępu arytmetycznego, różnica ostrości widzenia podczas przejścia z jednej serii do drugiej jest bardzo nierównomierna. Tak więc, przechodząc od pierwszego rzędu do drugiego (0,1 i 0,2), ostrość wzroku wzrasta o współczynnik 2, a w przejściu z piątego rzędu do szóstego (0,5 i 0,6), tylko 1,2 razy. W związku z tym zaproponowano tabele, opracowane zgodnie z zasadą postępu geometrycznego. Spośród nich największym praktycznym zastosowaniem jest tabela VE Shevalov.

Aby określić ostrość wzroku u dzieci w wieku przedszkolnym, użyj tabel ze zdjęciami (ryc. 5). Przed badaniem dziecko zwykle przynosi się do stołu i prosi o nazwanie przedmiotów na nim przedstawionych, aby mógł dowiedzieć się, czego się od niego wymaga. Podczas określania ostrości wzroku dzieci szybko się męczą. Dlatego w badaniu ostrości wzroku, począwszy od górnego wiersza tabeli, dziecko w każdym rzędzie pokazuje tylko jedno zdjęcie. Jeśli nie może go nazwać, należy wskazać wszystkie inne obrazy z danego wiersza, a następnie nad ułożonym rzędem itd., Aż większość znaków w tym samym wierszu zostanie poprawnie nazwana. Ta seria określa także ostrość wzroku u badanego dziecka.

Korzystając z omawianych tabel, ostrość widzenia jest określana dla odległości. Istnieją również tabele do badania ostrości wzroku z bliskiej odległości. Składają się głównie z pojedynczych cyfr lub liter, ale z kilku drukowanych tekstów, różniących się między sobą rozmiarem liter. Tabele te są zwykle używane podczas przypisywania okularów do czytania. Wielu autorów [Ohm (J. Ohm), Gunther (G. Gunther) itd.] Zaproponowało obiektywną metodę określania ostrości wzroku na oczopląs optokinetyczny. Ten ostatni występuje tylko wtedy, gdy obiekty poruszające się przed okiem są inne. Ta metoda jest szczególnie cenna w przypadku wykrycia zaostrzenia lub badania, gdy subiektywne metody badania ostrości wzroku nie są wystarczająco wiarygodne.

Testowanie wzroku

Mamy do czynienia z koniecznością sprawdzenia wzroku za każdym razem, gdy idziemy do szkoły lub dostaję nową pracę, przechodzimy przez badanie lekarskie w rejestracji wojskowej i biurze poboru lub uzyskać prawo jazdy. Czy jednak zawsze zdajemy sobie sprawę, co dokładnie określa się w biurze okulisty i co rozumie się przez "test widzenia"? W wielu przypadkach badanie wzroku obejmuje jedynie sprawdzenie ostrości wzroku, chociaż nie jest to jedyna ważna cecha naszych oczu.

Obecnie wiele witryn oferuje sprawdzenie swojego wzroku online. Proces wygląda zwyczajnie - musisz wybrać tabelę, aby sprawdzić widok odpowiadający przekątnej monitora i przejść do 1-2 metrów. Jednakże badania w takich warunkach prowadzi do bardzo przybliżone wyniki i jest kilka powodów, dla których nie obserwowano optotypes wielkości (litery, kształtów geometrycznych), pożądany poziom kontrastu obrazu, jak również odległość do stołu, który nie powinien być mniejszy niż 4 m (standardowo Rosja - 5 metrów, w innych krajach - 6 metrów), w celu uniknięcia wpływu zakwaterowania na uzyskany wynik.

Inną wadą takich testów jest to, że pominięto kontrolę tak ważnego parametru widzenia, jak refrakcji. Następnie, jak dokładnie na tym wskaźniku i można określić, czy masz krótkowzroczność, nadwzroczność i / lub astygmatyzm.

Oferujemy wariant sprawdzania głównych parametrów widzenia w domu, który daje maksymalne przybliżenie do testowania wzroku w placówkach medycznych. Być może wyda Ci się to nieco bardziej skomplikowane niż na innych stronach i będzie wymagało trochę więcej czasu, ale wynik będzie znacznie dokładniejszy.

Przed przejściem bezpośrednio do badania wzroku, konieczne jest wyjaśnienie ostrości wzroku (OZ) i refrakcji. Większość ludzi myli te pojęcia. Postaramy się wyjaśnić, w miarę możliwości, ich znaczenie, stosując pewne uproszczenie i odbiegając od sformułowań przyjętych w okulistyce.

Ostrość wzroku

Zgodnie z profesjonalną terminologią, ostrość widzenia jest zdolnością oka do odróżnienia dwóch punktów od minimalnej odległości między nimi. Zgodnie z przyjętą normą oko o 100% wzroku (V = 1,0) jest w stanie rozróżnić dwa odległe punkty o rozdzielczości kątowej 1 minuty (lub 1/60 stopnia).

W dużym uproszczeniu oznacza to, że ostrość wzroku jest jakościowym wskaźnikiem czujności oczu, co pozwala zmierzyć, jak dobrze (wyraźnie) dana osoba widzi. Dla szybkości ostrości wzroku 1,0 (100%) - tak zwana jednostka. Określ go zgodnie ze specjalnymi tabelami z optotypami. W naszym kraju najczęstszym jest stół Golovin-Sivtsev (lub po prostu tabela Sivtseva).

Osoba może mieć ostrość wzroku bardziej niż zwykle, na przykład - 1,2 lub 1,5 lub nawet 3,0 i więcej.. W przypadku problemów, takich jak refrakcji (krótkowzroczności, nadwzroczności), astygmatyzm, zaćma, jaskra, itp ostrość wzroku spada poniżej normy, na przykład - 0,8 lub 0,4 lub 0,05, itd...

Często zdarzają się próby wyrażenia ostrości wzroku w procentach. Należy jednak pamiętać, że proste przeliczenie tego wskaźnika na procenty jest nieprawidłowe. W tej rekultywacji wszystko jest znacznie bardziej skomplikowane, ponieważ konieczne jest uwzględnienie innych parametrów, które determinują jakość widzenia. Dlatego, mimo że 1.0 to 100% widzenia, ale na przykład 0,2 to nie 20, ale 49% normy. Podobnie, jakiejkolwiek ostrości wzroku, która różni się od jednej, nie może być przekształcona na procent za pomocą konwencjonalnej arytmetyki.

Jaka jest różnica w ostrości wzroku? Główną różnicą jest odległość, z której ludzie równie wyraźnie widzą to samo. Na przykład osoba z ostrością wzroku 1.0 może odczytać numer samochodu z odległości około 40 metrów, pod warunkiem, że jest dostatecznie dużo światła. Im mniejszy OZ, tym krótsza jest odległość, z której odczytany zostanie numer. Przy ostrości wzroku 0,4 odległość ta będzie wynosić około 16 metrów. W większej odległości liczby i litery będą już scalać się lub stać się po prostu nie do odróżnienia.

Inny przykład - osoba z ostrością wzroku 1.0 czyta górną linię stołu testowego z odległości 50 metrów, a od OZ 0,1 - nie więcej niż 5 metrów.

Refrakcja oka

Oko jest złożonym układem optycznym składającym się z kilku środków refrakcyjnych: rogówki, soczewki, ciała szklistego i wodnistej wilgoci. Jak każdy system optyczny, oko ma ogniskową (ostrość). Pozycja punktu ogniskowego oka w stosunku do siatkówki nazywana jest refrakcją kliniczną lub po prostu refrakcją oka.

Zwykle fokus koncentruje się na powierzchni siatkówki, a stan ten nazywany jest emmetropią (załamanie jest równe zeru w tym samym czasie). Przy krótkowzroczności tylne ognisko oka znajduje się przed siatkówką, a przy dalekowzroczności - za siatkówką.

Nawet przy braku poważnych problemów ze wzrokiem warto znać załamanie oczu. Pomoże to przewidzieć przyszłe nieprawidłowości w wieku dorosłym i starości (na przykład w przypadku ukrytej dalekowzroczności). Jeśli ostrość wzroku jest mniejsza niż normalnie, być może przyczyną są zaburzenia refrakcji, które wymagają korekty. Gdy wskaźnik refrakcji - należy szukać innych przyczyn związanych z redukcją środowisku oka przejrzystość optyczną (na przykład może to być guzki, zmętnienie rogówki i soczewki, ponieważ zaćmy), problemy neurologiczne.

Refrakcja często mylona jest z ostrością wzroku. Jednak ostrość widzenia jest wartością, która nie ma jednostki miary, natomiast refrakcja jest mierzona w dioptriach i jest wskazywana za pomocą jednostki miary, na przykład 1,0 D (dioptera lub dioptera). Czasami w raportach medycznych, receptach itp. Pomijane są jednostki miary (choć jest to niepoprawne), w takich przypadkach zapisy odnoszą się do refrakcji sferycznej lub cyl.

Refrakcja wpływa na ostrość wzroku - im większe odchylenie od normy, tym silniejsza ostrość wzroku, chociaż nie ma bezpośredniej zależności. Oznacza to, że niemożliwe jest obliczenie, jak bardzo ostrość wzroku zmniejsza się, gdy błąd refrakcji różni się o pewną liczbę dioptrii. Nie ma informacji zwrotnej - ostrość wzroku nie wpływa na załamanie.

Oznaczanie ostrości wzroku według tabeli Sivtseva

Przede wszystkim konieczne jest zrobienie stołu testowego. Pobierz plik ze stołem Sivtsev i wydrukuj go na drukarce laserowej. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę następujące wymagania:
• Papier musi być biały, matowy, bez odcieni żółci;
• Podczas drukowania plików PDF skalowanie strony (skalowanie strony) musi być wyłączone;
• Rozmiar papieru podczas drukowania = A4 (nie Letter), orientacja - Krajobraz (krajobraz).
Przyklejamy trzy arkusze i przytwierdzamy powstały stół do ściany za pomocą taśmy samoprzylepnej lub przycisków. W zależności od tego, czy stoisz, czy siedzisz, sprawdzisz wizję, wybrana zostanie wysokość stołu - 10. linia powinna znajdować się na wysokości oczu.

Stół powinien być oświetlony jedną żarówką lub dwiema świetlówkami, tak aby oświetlenie było równe 700 luksów (40 W żarówka). Światło z lamp (lamp) powinno być skierowane tylko na stół.

Proponowana tabela Sivtseva zawiera optotypy do określania ostrości wzroku w przedziale 0,1-5.0 z odległości 5 m, z pierwszymi 10 rzędami (z V = 0,1-1,0) różniącymi się krokiem 0,1, kolejne dwie serie (V = 1,5-2,0) - w 0,5 i 3 dodatkowe rzędy (V = 3,0-5,0) - w 1,0. Stolik Sivtseva, który jest zwykle używany w pokojach okulistycznych, zawiera tylko pierwsze 12 rzędów.

Kontrola musi być przeprowadzona dla każdego oka osobno, to znaczy, drugie oko jest przykryte dłonią lub kawałkiem gęstego materiału, na przykład - tektura, plastik (nie zepsuj!). Ostrość wzroku jest uważana za zakończoną, jeśli w serii z V = 0,3-0,6 przyznałeś przy odczycie nie więcej niż jeden błąd, aw serii z V> 0,7 - nie więcej niż dwa. Rozpoznanie znaku trwa 2-3 sekundy. Wartość liczbowa ostrości twojego wzroku jest równa wartości liczbowej litery V w ostatniej z linii, w której nie dopuszczasz błędów przekraczających normę. Jeśli badany widzi więcej niż 10 linii od 5 metrów - wbrew panującym błędnym przekonaniom nie jest to dalekowzroczność. W tym przypadku mamy do czynienia z ostrością wzroku powyżej średniej stopy statystycznej (co czasami nazywane jest okiem orła).

Jeśli wartość ostrości widzenia jest mniejsza niż 1,0, zaleca się sprawdzenie załamania światła (patrz następna sekcja - pomiar refrakcji). Jeżeli odchylenie od normy zostanie ujawnione przez wyniki poniższego testu, wówczas błąd refrakcji jest możliwą przyczyną spadku OZ.

Mamy nadzieję, że teraz stało się jasne, dlaczego i jak daleko standard dla testów widzenia, które są oferowane na ogromnej większości witryn, są dalekie od standardu. Nawet proponowany przez nas test nie gwarantuje 100% zgodności z wynikiem uzyskanym podczas profesjonalnego badania u okulisty. Ale dla testu widzenia w domu wynik jest wystarczająco dokładny.

Oznaczanie refrakcji

Aby określić załamanie oka, należy zmierzyć odległość do jego najdalszego punktu jasnego widzenia (DYAZ, tj. Punkt, powyżej którego wszystkie obrazy stają się niewyraźne, ponieważ nie skupiają się już wyraźnie na siatkówce), najpierw robiąc to sztucznie krótkowzroczna instalacja odpowiednich obiektywów dodatnich (lub ujemnych - dla wysokiej krótkowzroczności). Ponieważ najbardziej optymalna odległość podczas wykonywania pracy ręcznej wynosi 20-50 cm, całkowite załamanie oka wraz z soczewką powinno wynosić od -2 do -5 dioptrii. Tak więc, przy prawieideoczności około 1 dioptrii, jakakolwiek soczewka (okulary) powinna być przymocowana do oka od + 1 D, ale nie więcej niż +4 D (w przeciwnym razie błąd określenia DYAZ). Myopians, którzy noszą okulary w zakresie od -2 do -5 D, mogą bezpośrednio określić załamanie światła bez instalowania żadnego obiektywu. Hipermetropy będą musiały dodać dwie lub trzy dioptrie do swojej aktualnej pełnej poprawki. Jeśli nie jesteś świadomy faktu, że masz błędy refrakcji, a ostrość wzroku to 1,0, to definicja refrakcji powinna być przeprowadzona przy użyciu soczewki o sile +3 D.

Materiały
• linijka 50 cm i wygodniejsza - taśma budowlana z zamkiem i wykrywaczem poziomu pęcherzyków.
• mały tekst (najlepiej liniowy kod kreskowy dowolnego produktu), soczewka sferyczna o mocy optycznej obliczona w sposób opisany powyżej.

Metodologia
Trzymając w jednej ręce końca linii (lub taśmy ruletki) oraz soczewki, powoli zbliża się do drobnego tekstu oczu lub kodem kreskowym do momentu, gdy wszystkie litery (linii) nie będzie bardzo jasne - i zmierzyć w centymetrach odległość od obiektywu (lub oczy, jeśli soczewka nie była używana) do tego punktu, tj. do DYAZ. Konwersja uzyskaną odległość mocy optycznej (100 / DTYAZ) i odrzucając wartość mocy optycznej nadzór obiektywu (jeśli był używany), uzyskać wartość refrakcji własne oczy.

Przykład 1. Łagodny IIOP szkła +2,5 D określa DTYAZ jednego z oczu w 33 cm, a z drugiej strony -. W 25 cm, co za tym idzie, jest krótkowzrocznością refrakcji 100/33 - 2,5 = 0,5 dioptrii na oku, a 100/25 - 2,5 = 1,5 dioptrii na sekundę.
Przykład 2 lekkie okulary nadwzroczności +4,0 D określa DTYAZ oczu w 40 cm Nadwzroczność oznacza -. [100 / 40-4.0] = 1,5 dioptrii.

Przy wysokim stopniu krótkowzroczności istnieje ryzyko przeszacowania wyników; załączona soczewka negatywna może prowokować włączenie akomodacji - wtedy pomiar jest lepiej powtarzany w warunkach cykloplegii (można to zrobić tylko w placówce medycznej).

Astygmatyzm
1. Określ położenie jednego (zazwyczaj słabszego) południka, dla którego najpierw użyj zwykłego testu na astygmatyzm, na przykład tak zwanej promiennej figury.

Te linie, które są widoczne jasne, patrząc w badaniu, czy pierwszy stało się jasne, gdy ciasto zbliża się do oczu zwykle odpowiadają słabo południka (dla prostych i złożonych krótkowzroczności i mieszano astigmatikov, w przypadku nadwzrocznością astygmatyzmu, sytuacja jest przeciwna, więc sztucznie miopiziruyte twoje oko z odpowiednią pozytywną kulą).

2. uzbrojony w kodzie kreskowym (brak dobra to tekst) i obraca się go o kąt, w którym linie obrazu uzyskanego najbardziej przezroczyste (na podstawie z góry określonego położenia osi głównej południka w paragrafie 1), określenie DTYAZ według tej samej procedury.

3. Rozwiń kod kreskowy o 90 stopni w dowolnym kierunku i określ DTTY dla tego południka, przybliżając kod kreskowy do oczu, aż linie zostaną całkowicie połączone.

Reguła. Ostrość linii pionowych (lub bliskiej pionowi) powoduje załamanie w poziomym (lub ukośnym, prawie poziomym) południku; klarowność linii poziomych jest w pionowym południku.

Przykład 3 DTYAZ wzdłuż pionowych linii kodu kreskowego z okularami SPH 1,0 równą 31 cm, a na poziomej - 25 cm, co za tym idzie, krótkowzroczność południka poziomego 100/31. - 1,0 D = 2.25, i pionowy - 100/25 = -1.0 3.0 D. Diagnoza to złożony krótkowzroczny astygmatyzm.

Opisane powyżej metody określania ostrości wzroku i refrakcji mogą wydawać się trudne do zrealizowania, ale w rzeczywistości wymaga to bardzo niewiele czasu i wysiłku. Koszty te przyniosą znacznie dokładniejsze wyniki niż te, które można uzyskać za pomocą innych opcji testowania. I w tym - zaletą unikalnej metody (autorstwa Theochem) opisanej na naszym miejscu jest określenie refrakcji oczu.

Jeśli masz jakieś problemy lub pytania dotyczące definicji refrakcji w ten sposób, możesz zadać pytanie w tym wątku.

Stolik Sivtseva

Poniżej możesz pobrać tabelę Sivtsev w różnych formatach.
CorelDraw - Stolik Sivtseva i pierścienie Landolta (2 duże strony 297 × 630 mm)
PDF - Stolik Sivtseva (3 strony А4) i Landolt Rings (3 strony А4)
SVG - Tabela pierścieni Sivtseva i Landolta (1 duża strona 297 × 630 mm).

Ostrość wzroku. Systemy i zasady określania ostrości wzroku

Ostrość widzenia to zdolność oka do widzenia oddzielnie dwóch punktów przy ich maksymalnej zbieżności. Rozmiar obrazu zależy od kąta widzenia, który powstaje między punktem węzłowym oka a dwoma skrajnymi punktami obiektu. Ostrość widzenia jest zapewniona przez szyszki w centralnej jamie żółtej plamki siatkówki.

Standard ostrości wzroku

Rozkładu normalnego ostrość widzenia przyjęto kąt minutę (Neapol 1909 roku Międzynarodowego Kongresu okulistów), co odpowiada wartości równej 0.004 mm i odpowiedniej średnicy stożków. Aby uzyskać oddzielne postrzeganie 2 punktów, konieczne jest, aby między tymi dwoma stożkami znajdował się co najmniej jeden pośredni, i zapobiegnie to łączeniu się obrazów.

Jaka jest różnica w ostrości wzroku? Główna różnica - odległość, z której dana osoba równie dobrze widzi ten sam obiekt. Na przykład ludzie, którzy mają wizję 1.0, mogą odczytać numer maszyny z około czterdziestu metrów. W okulistyce jest coś takiego jak dioptrii. Wyrażają one moc optyczną soczewek kontaktowych i okularów. Dlatego należy wiedzieć, że ostrość widzenia i dioptry (refrakcja) są różnymi wskaźnikami.

Sprzęt do testowania wzroku

Aby zidentyfikować ostrość widzenia, używane są specjalne tabele, które składają się z oddzielnej serii symboli o różnej wielkości. Szerokość każdej litery lub znaku może być widoczna z odległości pod kątem widzenia równym jednej minuty, a cała litera - z pięciominutowego kąta. W tabelach ostrości wzroku przed każdym rzędem znajdują się figury. Ty, na prawo, wskazuje ostrość widzenia czytelnika tej serii. Liczba po lewej stronie wskazuje odległość, z której ta linia jest widoczna pod kątem 1 minuty. W tabelach Golovin-Sivtsev znajduje się 12 rzędów liter i obciętych pierścieni Landolta.

Do badania dzieci w wieku przedszkolnym wykorzystuje się wykres ostrości wzroku Orłowa, składający się z rysunków przedmiotów znanych dzieciom. Do tabel wprowadzono pewne wymagania, aby badanie ostrości wzroku było jak najbardziej poprawne. Znaki (optotypy) powinny być czarne i drukowane na czystym białym papierze. Oświetlenie powinno być stałe z jasnością 700 luksów, co osiąga się za pomocą 40 W żarówki, który znajduje się w odległości 25 cm i przykryty nieprzezroczystej tarczy u pacjenta urządzenia oświetleniowego Rota. Tabela ostrości wzroku powinna być umieszczona na ścianie naprzeciwko okna, 1,2 m nad podłogą (dla dorosłych).

Badanie wizualne

Definicja ostrości wzroku jest wykonywana z odległości pięciu metrów. Pacjent siedzi plecami do okna naprzeciwko stołów. Każde oko jest badane osobno - najpierw bada się prawe oko, potem lewe oko. Z kolei zaczynając od pierwszego rzędu, okulista pokazuje litery, co sugeruje, że pacjent je wywołuje. Powszechnie uważa się, że jeśli ktoś zobaczy obiekt o wymiarach 1,4 mm, gdy zostanie oświetlony przy 700 luksach, ma wizję 1,0. Oznacza to, że jest to normalny wskaźnik dla przeciętnego człowieka. Dziesiąty rząd z punktu widzenia 1 minuty widoczny jest z odległości pięciu metrów, co potwierdza rysunek znajdujący się naprzeciwko tego rzędu, po lewej stronie. Definicja ostrości widzenia jest zapisana w następujący sposób: VIS OU = 1.0. Jeśli lewe oko pacjenta widzi tylko pierwszy rząd, wskaźnik jest zapisywany jako: VIS = 0,1. Zamiast liter pierwszego rzędu można wyświetlać szeroko rozstawione palce na tle czarnych łusek, co sugeruje, że należy policzyć pacjenta. Jeśli pacjent widzi je bliżej niż 0,5 m, jego ostrość widzenia jest zapisana w następujący sposób: VISUS = ponowne przeliczenie palca.

W takich przypadkach, gdy pacjent nie widzi swojej liczby bliżej niż 0,5 m, ręka przesuwa się przed okiem w przeciwnych kierunkach do źródła światła. Jeśli pacjent prawidłowo wywołuje kierunek ruchu ręki, wskaźnik jest zapisywany jako: VISUS = ruchy ręki. Kiedy badany nie jest w stanie określić kierunku ruchu ręki, bada się czułość na światło. W tym celu lampa stojąca umieszczona jest po lewej i nieco za pacjentem na wysokości głowy. Lustrzany oftalmoskop kieruje się jasną wiązką światła. Przynosząc w oko ten promień z różnych kierunków (prawo, lewo, góra, dół), określ zdolność poszczególnych części siatkówki do postrzegania jasności. Gdy pacjent prawidłowo wskazuje kierunek wiązki światła jest zapisana jako: ostrości widzenia = 1 / ∞ P. L. C. brak odpowiedniego występu zarejestrowanego visus = 1 / ∞ P. L. Ic. Całkowity brak czułości na światło rejestruje się w następujący sposób: VISUS = 0 (zero).

Wpływ ostrości wzroku na powstawanie pojęć

Dynamika fazy formowania pojęć przez zdrowych uczniów i studentów z problemami ze wzrokiem jest taka sama. Ale koncepcja dzieci z wadami wzroku jest ilościowo i jakościowo odmienna od koncepcji dzieci w szkole masowej. Ostrość wzroku (norma 1) w zakresie 0,05-0,2 znacznie wpływa na powstawanie reprezentacji wizualnych. Uczniowie ci mają ograniczoną percepcję przedmiotów odległych od oczu z odległości większej niż 5 metrów. Prowadzi to do tego, że tworzą koncepcje oparte na słownym opisie, które nie są poparte w sposób wizualny. Prowadzi to do schematyzmu, ubóstwa pojęć. Występują poważne naruszenia w reprezentacji wielkości poszczególnych obiektów, relacji przestrzennych. Dzieci o ostrości wzroku większej niż 0,2 nie należą do osób, które mają ścisły związek między ostrością wzroku a tworzeniem pojęć. Wraz z wiekiem zmniejsza się wpływ ostrości wzroku na powstawanie reprezentacji. W klasach 4, 5, 6 wywiera znaczący wpływ, a od siódmej klasy jego rola już słabnie. Jeśli ostrość wzroku jest większa niż 0,2, nie ma to bezpośredniego wpływu na zachowanie reprezentacji. Ogólnie rzecz biorąc, przyczyna powodująca spadek widzenia nie wpływa na powstawanie pojęć. Uczniowie z wadami wzroku mają obiektywne ubóstwo, fragmentaryczne koncepcje, braki w odwzorowywaniu kształtu i wielkości obiektów. Poważne naruszenia pojęć wpływają na operacje umysłowe w trudnych sytuacjach.

Ostrość wzroku u dzieci

Od pierwszego dnia narodzin, widok osoby daje mu do zrozumienia wszystko wokół siebie. Oko ma kształt kuli, jest chronione gęstą skorupą, zwaną twardówką. Przednia część to tęczówka, soczewka umieszczona jest pod tęczówką. W rogówce znajduje się otwór - źrenica, której średnica, w zależności od oświetlenia, może wynosić od 2 mm do 8 mm. Tylna strona twardówki jest pokryta siatkową osłoną. Zdolność obiektywu do zmiany krzywizny, gdy odległość do obiektu jest zmieniana, nazywana jest bezwładnością wzroku. Noworodek z pierwszego tygodnia życia jest uważany za osobę widzącą, jeśli ma reakcję ucznia na światło i ogólną reakcję ruchową. Od drugiego tygodnia dziecko jest zdolne do krótkotrwałej obserwacji ruchu obiektu. Od drugiego miesiąca życia dziecko reaguje na pierś matki. Po trzecie matka rozpoznaje i naprawia obiekty oczyma. Niewidome niemowlę może reagować tylko na dźwięk. Stoliki Orlovs są używane do badania dzieci w wieku 3-5 lat, które składają się z rysunków o różnych rozmiarach.

U dzieci w młodym wieku funkcje wzrokowe są plastyczne i można na nie wpływać, dlatego korekcja wzroku, a mianowicie ćwiczenia specjalne, w wielu przypadkach pozwala przywrócić normalne widzenie. Trzeba jednak podejść do tego wystarczająco poważnie, nie tylko w przedszkolu, ale także w domu. Ćwicz regularnie i konsekwentnie, prawidłowo naprzemiennie różne czynności dziecka z odpoczynkiem dla oczu. Używaj jasnych zabawek, przedmiotów, aby dziecko było zainteresowane robieniem czegoś pożytecznego. Taka korekcja wzroku zaczyna się od wykonywania ćwiczeń relaksujących mięśnie szkieletowe. "Pozycja stangreta" jest najwygodniejsza do tego. Dziecko siedzi na krześle, ręce zwisają swobodnie, nogi są rozstawione na szerokość barków, ramiona są lekko zgarbione, głowa leży na klatce piersiowej. W tej pozycji największa ilość mięśni rozluźnia się. Bardzo skutecznym i użytecznym ćwiczeniem dla osiągnięcia maksymalnego stopnia relaksacji oczu jest "palming" (rozgrzanie układu wzrokowego ciepłymi dłońmi).

Badanie pola widzenia

Pacjent i rogówka znajdują się naprzeciwko siebie w odległości 70-100 cm i zamykają oczy: pacjent zostaje, optometrysta ma rację lub odwrotnie. W różnych kierunkach lekarz przesuwa dłoń z rozłożonymi palcami, co sugeruje pacjentowi, aby powiedział o pojawieniu się palców, gdy tylko je zobaczy. Ręka musi następnie poruszać się w płaszczyźnie znajdującej się w połowie odległości między nią a obiektem.

Jeśli pacjent i okulista jednocześnie zauważają pojawienie się palców, oznacza to normalne pole widzenia. Przegląd pola widzenia za pomocą obwodu nazywa się "obwodem". Główną zaletą perymetrii jest to, że projekcja pola widzenia odbywa się na wklęsłej sferycznej powierzchni siatkówki, co pozwala uzyskać dokładną informację o funkcji siatkówki na obwodzie.

Cechy widzenia

Widzenie peryferyjne to widzenie osoby przez obwodowe części siatkówki. Badanie przeprowadza się za pomocą rzutowych obwodów, w których lekki obiekt rzutowany jest na wewnętrzną powierzchnię łuku lub półkuli. Peryferia uzupełnia widzenie centralne, poprawia możliwość orientacji w przestrzeni. Zestaw filtrów świetlnych i przepon, pozwala szybko i dozować, aby zmienić rozmiar, jasność i kolorystykę obiektu.

Spektrofotometria - dzień, zmierzch i noktowizor.

Perymetria kinetyczna charakteryzuje się prostotą wykonania i jest porównywana z obwodem Listera i Goldmana.

Kampymetria to metoda badania pola widzenia na płaszczyźnie. Umożliwia określenie granic centralnych w granicach 30-40 °. Powszechnie stosowane do określenia scotoma - martwego punktu w polu widzenia. Ten obszar siatkówki częściowo lub całkowicie wytrąca zmieniony ostrość widzenia, otoczony przez elementy względnie całych, jak i normalnych oczy svetovosprinimayuschimi ( „stożków” i „sztyfty”).

Krata Amslera jest jedną z metod testowania cech widzenia, możliwością testowania najmniejszych zmian w wizji centralnej i peryferyjnej. Technika:

1. W razie potrzeby nosić okulary.

2. Zamknij jedno oko.

3. Spójrz na punkt w centrum i skup się na nim podczas całego okresu nauki.

4. Spójrz tylko na środek, upewnij się, że widzisz tylko proste linie, a wszystkie kwadraty mają ten sam rozmiar.

Metoda perymetryczna

Zgodnie z techniką obwodową każde oko badane jest osobno. Pacjent zamyka jedno oko (pierwszy po lewej) i kładzie plecy do okna przed obwodem, który powinien być oświetlony i umieszczony naprzeciwko okna. Podbródek pacjenta umieszcza się na podstawie obwodowej, opierając się o jego występ z dolną krawędzią orbity badanego oka. Pielęgniarka stoi przed pacjentem, obserwując go, tak aby pacjent zawsze ustalał centralny punkt obwodu. Pacjent wyjaśnia, co powinien powiedzieć o momencie pojawienia się obiektu, który porusza się wzdłuż łuku od obwodu do środka, w polu widzenia.

Możesz wykonywać ruchy od centrum do peryferii. W takich przypadkach pacjent powinien natychmiast powiedzieć o chwili zniknięcia obiektu. Ruch obiektu powinien być płynny, bez szarpnięć, około 2-3 cm / s. Dla większej dokładności ruch obiektu można powtarzać kilka razy. Zliczanie odbywa się na łuku obwodu, gdy pacjent wskazuje moment zniknięcia lub pojawienia się obiektu. Zwracając łuk obwodu wokół osi, stopniowo badać pole widzenia wzdłuż 8-12 południków z interwałami 30-45 °. Zwiększenie liczby meridianów ankietowych zwiększa dokładność perymetrii, ale jednocześnie wydłuża czas nauki. Na nowoczesnych obwodach projekcji rejestracja otrzymanych danych odbywa się automatycznie. Jeśli nie jest to możliwe, wyniki obwodu są zapisywane na pustym arkuszu papieru, gdzie schemat 8 meridianów jest przygotowywany z ręki, a dane perymetryczne są rejestrowane w odniesieniu do każdego z nich.

Znormalizowana redukcja ostrości wzroku

Podczas używania połączonych okularów z soczewkami mikropryzmatycznymi nie ma znaczącego zmniejszenia natężenia oświetlenia i ostrości obrazu obserwowanego przez pacjenta przez soczewkę. Bardzo skuteczny w leczeniu niedowidzenia w anizometrii i zezwierzeniu jest technika wykorzystująca elementy optyczne, które wpływają na zmniejszenie ostrości wzroku oka utrwalającego lub dominującego. W tym celu stosuje się odpowiednie znormalizowane tłumiki ostrości widzenia, które są przezroczystą płytą o średnicy 30-40 mm i grubości 0,5-2,0 mm, wykonaną ze szkła optycznego lub tworzywa sztucznego. Ma odpowiednią mikrorelację w taki sposób, że intensywność światła maleje o ściśle określoną wartość. Praktyka okulistyczna pokazuje, że wskazane jest stopniowanie stopni: 10, 20, 30, 40, 50, 60 i 80%. Płytki mogą być przymocowane bezpośrednio do wewnętrznej powierzchni sferycznej soczewki ze szkła lub kulistym kształcie soczewki, który jest instalowany w ramce pełnym i jest używany przez pacjenta, przy stałej noszących okulary.

Syndrom komputerowy

Tak zwany "syndrom komputerowy" coraz częściej prowadzi do utraty ostrości wzroku we współczesnym świecie. Według statystyk, 80% użytkowników cierpi na tę dolegliwość. Nie tak dawno temu pojawiły się nowe problemy z widzeniem zwane "syndromem zależnym od komputera", czyli zespołem zmęczenia oczu u osób pracujących z gadżetami elektronicznymi. A to nie tylko komputery, ale cała nowoczesna technologia. Wykazano już szkodliwy wpływ niebieskiego widma promieniowania, które osoba otrzymuje podczas pracy z takimi urządzeniami. Aby lepiej zrozumieć, niebieskie widmo jest najkrótszą falą, która negatywnie wpływa na aparat wzrokowy.

Ponadto obraz na ekranie monitora składa się z pikseli, których nie zobaczysz od razu na własne oczy. Ale nasz mózg je postrzega, co ostatecznie je męczy: tak wiele małych punktów musi być zebranych w głowę i wprowadzonych do aparatu widzenia, jak obiekt! Okazuje się, że takie działania są stałym czynnikiem stresu, w wyniku którego pojawiają się drażliwość i bezsenność. Do grupy ryzyka należą osoby w wieku od 15 do 34 lat, ponieważ są one bardziej podłączone do urządzeń elektronicznych, przenosząc się z jednego miejsca na drugie: z monitora komputerowego na telewizor, z telewizora na tablet, a następnie na telefon komórkowy. Taka ciągła zmiana nie pozwala człowiekowi oderwać wzroku.

Definicja ostrości wzroku

Definicja ostrości wzroku zaczyna się od badania każdego oka w szczególności, ponieważ ostrość wzroku często może być inna. Dla wygody nagrywania z masywnym badaniem, badanie powinno zawsze zaczynać się od prawego oka. Drugie oko pokryte jest tekturowym prostokątem lub grubym papierem. Aby określić ostrość widzenia, stoły naklejone na tekturze są umieszczane bezpośrednio na ścianie naprzeciwko okien. Lepiej jest korzystać z elektrycznego oświetlenia stołów w ciemnym pokoju. Badacz siedzi w odległości 5 metrów od stołów. Dolny rząd stołu powinien znajdować się na poziomie jego oczu.

Jeżeli osoba badana z odległości 5 m odróżnia wszystkie oznaki dziesiątej linii od każdego oka, ostrość widzenia wynosi 1,0. Jeśli naukowiec rozróżnia znaki 9 linii, ostrość wzroku wynosi 0,9, a każda linia górna odpowiada zmniejszeniu - obrazowi o wartości 0,1 itd.

Jeśli pomieszczenie, w którym możesz powiesić stół, nie ma długości 5 m, musisz użyć obliczenia ostrości wzroku w różnych odległościach. Na tabelach po lewej stronie każdej linii znajduje się litera "D" - odległość; postać stojąca obok pokazuje, z której odległości rozróżniającej te znaki daje ostrość widzenia 1,0. Na przykład: w czwartym wierszu po lewej jest rysunek 12.5; jeśli oko z odległości 12,5 m odróżnia ją, ostrość widzenia wynosi 1,0. Zakładamy, że pomieszczenie, w którym tablica wisząca ma tylko 3 m, zatem zbadać, który czyta tę linię z odległości 3 m, ma ostrość wzroku w wielu razy mniej niż liczba razy mniej niż 12,5 3, czyli 3: 12 5 = 0,24.

Jeśli ostrość wzroku jest mniejsza niż 0,1, a badany nie może odczytać linii z największymi znakami (z odległości 5 m), wtedy jego wzrok może mieć setne części jednostki. W takich przypadkach należy użyć zezwolenia palców ręki, umieszczając je na tle ciemnych wiązań książki lub tektury, przed oczami badanego.

Odległość w metrach, z której pacjent wyraźnie odróżnia palce, pomnożona przez 2, daje ostrość wzroku w setnych części jednostki.

Na przykład pacjent liczył palce w odległości pół metra; ostrość wzroku badanego oka wynosi 0,5 X2 = 0,01, pacjent policzył palce w odległości 3,5 m; ostrość wzroku wynosi 3,5 X2 = 0,07.

Funkcja oko może być tak małe, że pacjent nie może liczyć palce, nawet w odległości 1/4 M w tych przypadkach, ostrość wzroku jest prawie nie jest już konieczne w celu określenia w tysięcznych.; Zazwyczaj wystarczy zauważyć, że ostrość wzroku jest równa liczbie palców twarzy. Znacznie ważniejsze jest wskazanie zdolności oka do zauważania światła i określania, gdzie jest ono kierowane z oka. Jeśli pacjent może powiedzieć dokładnie, gdzie Emitowana oko na każdego małego źródła światła (świeca, mała latarka, światło odbite od oftalmoskopu), przy czym ostrość wzroku w prawym oku jest projekcja światła. Jeśli oko po prostu czuje się lekki, ale nie ze wszystkich stron przez pacjenta może wskazywać kierunek źródła świetlnego, czułości równej ostrości wzroku bez występów lub nieregularnego projekcji światła. Oko nie rozróżnia nawet światła od ciemności, w ogóle nie funkcjonuje, a jego wizja jest zerowa; w takich przypadkach zazwyczaj występuje trwała, prawdziwa ślepota.

Ślepoty nie można nazwać nawet bardzo ostrym spadkiem funkcji oka. Zachowanie nawet najmniejszej funkcji daje nadzieję na możliwość jej wzmocnienia w leczeniu w instytucji oko.

Widzeniu z dwóch powodów: 1) zmiany anatomiczne odbezpieczony nośnika (rogówki, obiektyw, ciało szkliste) lub Zorov Urządzenie nerwowy „(naczyniówki, siatkówki, nerwu wzrokowego, światłowodowe ścieżki i wyrównuje) lub 2) niezgodności zalomnoy systemu i długość oka (przedniego - oś tylna) - anomalia refrakcji.

Aby poprawić widzenie przy anomalii refrakcyjnej, zwykle możliwe jest prawidłowe wyznaczenie okularów, ponieważ konieczne jest skierowanie pacjenta do lekarza-eksperta.

Definicja ostrości wzroku

Definicja ostrości wzroku - Numeryczna ekspresja zdolności oka do postrzegania osobno dwóch punktów, położonych jeden od drugiego w pewnej odległości.

Zwykle zakłada się, że oko o normalnej ostrości wzroku jest w stanie zobaczyć oddzielnie dwa odległe punkty, jeśli odległość kątowa między nimi jest równa jednej minutowej kątowi (1/60 stopnia). W odległości 5 metrów odpowiada to 1,45 milimetra.

Ostrość wzroku wyraża się na 2 sposoby:

  • W krajach WNP - udziały jednostki: 1,0 - normalne widzenie, 0,9; 0,8 itd. do 0,1 - jest określana przez liczbę linii rozpoczynających się od góry, którą osoba widzi zgodnie z tabelą Sivtsev lub Golovin z odległości 5 metrów. Badania przeprowadza się dla każdego oka osobno: najpierw określ ostrość wzroku, następnie lewe oko.

W badaniu ostrości wzroku z innymi odległości (mniej niż 0,1 - 5, jeżeli osoba nie rozpoznaje miernik podpisuje górny rząd), kontrolowany bliżej stołu i co 0,5 m poprosił, dopóki nie zostanie poprawnie nazwać oznaki górnym rzędzie. Wartość jest obliczana według wzoru:

V - ostrość wzroku;

d jest odległością, z której prowadzone jest badanie;

D to odległość, przy której normalne oko widzi dany wiersz.

Lepiej jednak użyć optotypów Polaca, aby określić ostrość widzenia mniejszą niż 0,1 na 5 metrów.

Aby określić ostrość wzroku u dzieci, stosuje się wykres Orlova.

Odległość 5 metrów jest wybrana z pewnych powodów: z emmetropią punkt jasnego widzenia jest jak gdyby w nieskończoności.

  • W krajach anglojęzycznych ostrość wzroku jest zwykle określana przez tabelę Snellena i zwykle jest wskazywana przez prosty ułamek: licznik jest odległością, z której prowadzone jest badanie (zwykle 20 stóp)

6 metrów), aw mianowniku - odległość, z której emetryczne oko widzi poprawnie odczytany przez badacza znak (20/20 - odpowiednik 1,0, 20/200

Wielkość korekty dioptrii, czyli moc soczewki (rozpraszanie - dla osób cierpiących na krótkowzroczność, zbieranie promieni - dla dalekowzroczności), konieczna dla osoby:

  • cierpiących krótkowzroczności (krótkowzroczność), to ten dziesiątego rzędu od góry (1,0) na stole lub Sivtseva Golovin z odległości 5 metrów (aczkolwiek mogą występować wyładowania z zasadą w wysokich stopniach krótkowzroczności - podano wartości dioptrii i skorygowane wartości w ułamkach urządzenia, takie jak przykładowo : -6,5 Da = 0,8). Ponieważ w celu kompensacji krótkowzroczności stosuje się soczewki rozpraszające, wartość jest ujemna.
  • cierpiących na nadwzroczność (nadwzroczność), najlepiej widać. W tym przypadku stopień dalekowzroczności zależy od najsilniejszej ze zbiorowych soczewek. Ponieważ zrekompensowanie dalekowzroczności przy użyciu promieni zbierania soczewki, wartość jest dodatnia.

To jest metody subiektywne (czyli skupia się na uczuciach pacjenta).

Do metody obiektywne diagnoza obejmuje:

  • refraktometria oka (pomiar refrakcji za pomocą specjalnych instrumentów - refraktometrów),
  • skiascopy (obserwacja ruchu plamki świetlnej w oświetlonej źrenicy, gdy obraca się lustro oftalmoskopu).

Za pomocą tych metod można postawić diagnozę niezależnie od zeznań pacjenta, co jest bardzo ważne w badaniu lub badaniu bardzo małych dzieci.

W związku z tym zapis w dokumentach medycznych ma z reguły formę (przykład):

OD (nazwa prawe oko - oculus dextra) 0,4 (prawe oko widzi 4 linie od góry) -1.75 D (siła soczewki rozpraszającej korek, z którą osoba widzi prawe oko dziesiąte na górze linii - 1.0)

OS (nazwa lewe oko - oculus sinistra) 0,4 | -1,75 D

Jeśli wartości dla każdego oka pokrywają się, rekord może być (przykład)

OU (nazwa oba oczy - okuli utriusque) 0,4 | -1,75 D

W zależności od wartości korekcji widzenia rozróżnia się 3 stopnie krótkowzroczności:

I stopień - słaby - do -3 D

II stopień - średni - od -3 D do -6 D

III stopień - wysoki - powyżej -6 D

  • z nadwzrocznością (nadwzroczność):

W zależności od wartości korekcji wzroku rozróżnia się 3 stopnie hipermetropii:

I stopień - słaby - do + 2 D.

II stopień - średni - od +2 D do +5 D.

III stopień - wysoki - ponad +5 D.


Dla szkieł okularów i soczewek kontaktowych mogą być faliste wartości dioptrii stosować wiele 0,25 (-1,25 D, -1,5 D. -1,75 D i 1,25 D D +1,5, +1, 75 D itd.).

Uwaga: Jedynym drugim sposobem jest również liczbowa ekspresja słabego, a nawet umiarkowanego stopnia nadwzroczności (hipermetropii). Pierwsza metoda jest niemożliwa do zastosowania, ponieważ osoba z taką anomalią załamania (I-II stopnia), z zasady, z odległości 5 metrów widzi wszystkie symbole na tabelach badań wzroku bez pomocy soczewek.

Określenie ostrości wzroku.

ODPOWIEDZI NA

Umiejętności praktyczne

Okulistyka

OBJAŚNIENIE ODDZIELNYCH SŁÓW

Adaptacja: Łaciński (łac.) adaptery dostosuj, dostosuj - zmień czułość oka przy zmianie oświetlenia.

Zakwaterowanie: lat. Zakwaterowanie adaptacja adaptacji oka do wyraźnego widzenia obiektów w różnych odległościach.

Ametropia: Grecki (gr.) ametros nieproporcjonalna jest anomalia refrakcji (), która charakteryzuje się rozbieżnością między długością osi optycznej a siłą ośrodka załamującego oko.

Astygmatyzm (A): gr. i cząstka negacji + piętno Temperatura - załamania światła, przy którym współczynnik moc rogówki lub (rzadko) soczewki, albo zarówno rogówki i soczewki jest różna w różnych kanałów, przez co spada do promieni oka nie pokrywają się w tym samym punkcie na siatkówce.

Heterophy: gr. heteros inne + fero Dążę do ukrytego zeza.

Hipermetropia: (H) gr. hyper ponad, ponad, ponad + metron środek + ops oko, wzrok, wzrok - dalekowzroczność.

Deeranopia: gr. deuteros drugi + negacja + ops oko jest wrodzonym zaburzeniem przeważnie zielonej sensacji.

Diopter (D): gr. dioptrii wizjer - jednostka mocy refrakcyjnej obiektywu; Moc refrakcyjna obiektywu, którego ogniskowa wynosi 1 metr.

Diplascope: gr. diploos podwójne + scopio Patrzę - urządzenie do badania widzenia obuocznego.

Campimetry: gr. kampus pole, zwykły + metron measure - metoda określania pola widzenia na płaszczyźnie.

Krótkowzroczność (M): gr. myo Zepsuj moje oczy ops oko - krótkowzroczność.

Occludor: lat. occlusus zablokowany - urządzenie do wyłączania oka od czynności wzroku w leczeniu niedowidzenia.

Orofia: gr. orthos- bezpośredni + ferro Dążę do prawidłowej pozycji wizualnych osi obu oczu.

Okulistyka: gr. oftalmos oko + logo nauczanie - nauka narządu wzroku, jego choroby, metody diagnozy, leczenia i profilaktyki.

Perymetria: gr. peri around, around + metron measure - określa granice pola widzenia za pomocą obwodu (urządzenia).

Presbyopia: gr. Presbis stary człowiek + ops oko - starcze widzenie; związana z wiekiem niewydolność oka.

Projekcja: lat. projekcja rzucanie do przodu - obraz obiektu na płaszczyźnie.

Protanopia: gr. protos pierwsze + a-negacja + ops oko jest wrodzonym zaburzeniem przeważnie czerwonego wrażenia.

Synoptophor: gr. streszczenie recenzja + fero Dążę do - urządzenia do badań i rozwoju widzenia obuocznego, leczenia zeza.

Scotoma: gr. bydło ciemność jest ślepym punktem.

Stereoskop: gr. stereos przestrzenny + scopio Rozumiem - urządzenie optyczne, w którym obiekt przedstawiony na dwóch figurach jest odczuwalny w postaci pojedynczego obrazu perspektywicznego. Służy do badania i przywracania głębokiego i stereoskopowego widzenia.

Tritanopia: gr. Tritos-Trzeci + a-negacja + ops oko - wrodzone zaburzenie czucia w przeważającej mierze niebieskie.

Emmetropia (E): gr. emmetros-współmierny + ops-oko jest proporcjonalnym załamaniem oka.

concav: skrót (w skrócie) lat. concavus-concave

wypukły: abbr. lat. wypukłe, wypukłe

O.D.: Abbr. lat. oculus dexter eye right

O.S.: Abbr. lat. oculus złowrogie oko w lewo

sphaer.: abbr. lat. sphaericus sferyczny

OU: abbr. lat. oculorum utriusque - jednakowo w obu oczach

V = 1 / ∞ p.l.c. - ostrości wzroku (V ostrości widzenia) jest percepcji światła (1 / ∞) z odpowiednim (c-certa) lub nieregularnie (incerta) występ (p-proectio) światła.

Określenie ostrości wzroku.

Ostrość centralnego widzenia jest określana głównie przez specjalne tabele. Tabele te zostały opracowane przez S.S. Golovin i D.A. Sivtsev, na podstawie wniosku Snellena (1862) zbudować oznaki stół tak że z daleka część znaku (bar) różnił się z punktu widzenia jednej minuty, a cały listu może być postrzegana przez pryzmat 5 minut.

Dostępne w handlu tabele ostrości wzroku składają się z 12 rzędów specjalnie wybranych znaków, zwanych optotypami. Lewa połowa stołu zbudowana jest ze znaków alfabetu rosyjskiego. Druga połowa składa się ze znaków w postaci niezamkniętych pierścieni (pierścieni Landolta).

Znaki pierwszego na górze rzędu pod normalnym widzeniem widoczne są z odległości 50 metrów. Każda kolejna seria liter i pierścieni w dwóch, trzech, czterech itd. mniej niż znaki pierwszego rzędu. Dziesiąty rząd objawy obserwuje się osoby z normalną ostrości wzroku w pewnej odległości od 5 m, a znaki na małe, rzędu tabeli 12 - od odległości 2,5 m.

Tabela po prawej stronie każdego rzędu jest stosowana postać wskazujący ostrości widzenia oka, biorąc pod uwagę to serie o odległości 5 m. Po lewej stronie na stole na szeregu znaków w określonej odległości z której liczba oka może być różne, gdy jego ostrość wzroku, wynosi 1,0.

Stół do określania ostrości wzroku umieszczany jest w specjalnym oświetlaczu, który jest otwartą przednią szufladą z bocznymi ścianami pokrytymi lusterkami. Powierzchnia stołu jest oświetlona lampą o napięciu 40 woltów, zamkniętą od strony badanej przez tarczę. Dolna krawędź iluminatora powinna znajdować się na wysokości 1,2 m od podłogi. Odległość między badanym a iluminatorem wynosi 5 m. Ogólne oświetlenie pomieszczenia, w którym ogląda się wizję, musi wynosić co najmniej 100 luksów na wysokości 0,8 m od podłogi.

Wzrok każdego oka bada się osobno, zaczynając od prawego oka. Oko, które nie jest badane, zamknięte jest osłoną z białego, nieprzejrzystego, łatwego do dezynfekcji materiału. Podczas badania szczeliny oczu obu oczu powinny być otwarte. Mruganie oczami jest niedozwolone.

Optotypy na tabelach pokazują wskaźnik. Czas ekspozycji każdego znaku wynosi do 2-3 sekund. Wskazane jest, aby najpierw umieścić znaki 10. rzędu stołu. Jeśli nie różnią się w oku, pokazano optotypy w 9.8 itd. szeregi. Kiedy znaków rozpoznawczych 10. serii muszą wykazywać oznaki 11. rzędu, a na darmowe ich różnic - znaki i seria 12. Ostrość wzroku ocenia się w rzędzie, w którym wszystkie znaki zostały poprawnie nazwane. Dozwolone niewłaściwego ujęcia tego samego znaku w wierszach odpowiadających ostrości wzroku 0,3 - 0,6, a dwa znaki w rzędach 0,7 - 1,0, a następnie po nagraniu ostrość wzroku w nawiasie napisać słowo „niekompletne”.

Jeżeli ostrość wzroku pacjenta jest mniejsza niż 0,1, wówczas określa się odległość, z której odróżnia on optotypy pierwszego rzędu. Zamiast tych optotypów możesz używać palców na ciemnym tle. Ostrość wzroku w tym przypadku jest obliczana według wzoru:

V (ostrości widzenia) = C / D, gdzie D - odległość od odróżniającą optotype analizowane i D - odległość, z której optotype powinna różnić się o normalnym wzroku. Gdy ostrość wzroku poniżej 0,005 (okiem nie można odróżnić palce z odległości 25 cm) za jego właściwości wskazują na to, co oko odległość odróżnia palcami, na przykład: Vis OD = palce kosztem osoby w odległości 10 cm, gdy jest to niemożliwe do rozróżnienia między palcami umieszczonymi w twarz., określ zdolność do określania światła. W tym celu używają oftalmoskopu, kierując wiązkę światła z różnych kierunków do oka. W tym celu można użyć urządzenia takiego jak elektryczny latarka kieszonkowa.

Jeśli test widzi światło i odpowiednio ustala swój kierunek, ostrość widzenia percepcji światła szacuje się w odpowiednim rzucie i w skrócie Vis OD = 1 / ∞ p.l.c. W przypadku błędnego wyznaczania kierunku oka na światło co najmniej z jednej strony, ostrość wzroku jest oceniana percepcji światła z percepcji nieregularny światła jest oznaczona: vis OD = p.l.in.c. Jeśli podmiot nie odczuwa światła, jego ostrość widzenia wynosi zero (Vis OD = 0).

Rozróżnia bezwzględną i względną ostrość wzroku. Przez względne widzenie rozumie się wzrok, nie korygowany szkłem okularowym. Absolutna ostrość wzroku to widzenie z korektą.

W ambulatoryjnych mapach lub innych dokumentach informacje powinny znaleźć odzwierciedlenie zarówno w względnej, jak i bezwzględnej ostrości wzroku każdego oka osobno. Równolegle wskazano rodzaj i stopień refrakcji klinicznej, a także oznakę i siłę szkła optycznego, z którym uzyskuje się widzenie absolutne. Zapis ma postać: Vis OD = 0,1 RH 3,0Д; Vis abs c + 3,0 D = 1,0. Ostatnio produkowane są projektory optotypów, które umożliwiają przyspieszenie procesu badania ostrości wzroku.