wizja koloru i metody jej określania

Kategoria: Pielęgniarstwo w okulistyce / Funkcje analizatora wzrokowego i metody ich badania

Percepcja koloru, a także ostrość widzenia, są funkcją stożka siatkówki.

Wizja kolorów - Jest to zdolność oka do postrzegania fal świetlnych o różnych długościach, mierzonych w nanometrach.

Wizja kolorów - to zdolność systemu wizualnego do postrzegania różnych kolorów i odcieni. Uczucie koloru pojawia się w oku, gdy fotoreceptory siatkówki są narażone na drgania elektromagnetyczne w widzialnej części spektrum.

Wszystkie różnorodne wrażenia kolorystyczne powstają poprzez przesunięcie głównych siedmiu kolorów widma - czerwonego, pomarańczowego, żółtego, zielonego, niebieskiego, niebieskiego i fioletowego. Wpływ na oko poszczególnych monochromatycznych promieni widma powoduje odczucie jednego lub drugiego koloru chromatycznego. Oko ludzkie widzi część widma między promieniami o długości fali 383 do 770 nm. Promienie światła o dużej długości fali wywołują wrażenie czerwieni, krótkiej długości - niebieskiego i fioletowego. Długość fali w przedziale między nimi powoduje wrażenie pomarańczowego, żółtego, zielonego i niebieskiego koloru.

Fizjologia i patologia postrzegania barw jest najpełniej wyjaśniona przez trójskładnikową teorię widzenia barw Lomonosowa-Junga-Helmholtza. Zgodnie z tą teorią w ludzkiej siatkówce znajdują się trzy rodzaje szyszek, z których każdy odbiera odpowiedni podstawowy kolor. Każdy z tych rodzajów stożków zawiera różne pigmenty wizualne wrażliwe na kolor - od jednego do czerwonego, od innych do zielonego i od innych do niebieskiego. Z pełną funkcją wszystkich trzech komponentów, normalne widzenie kolorów, zwane normalnym trichromazja, ale ludzie, którzy go mają - trichromatia.

Wszystkie różnorodne wrażenia wizualne można podzielić na dwie grupy:

  • achromatyczny - percepcja białych, czarnych, szarych kolorów, od najjaśniejszego do najciemniejszego;
  • chromatyczny - postrzeganie wszystkich tonów i odcieni spektrum kolorów.

Chromatyczne kolory są wyróżniane kolorem, jasnością lub jasnością i nasyceniem.

Odcień koloru - Jest oznaką każdego koloru, umożliwiając przypisanie tego koloru do tego lub innego koloru. Lekkość koloru charakteryzuje się stopniem jego bliskości do białego koloru.

Nasycenie kolorów - stopień różnicy od achromatycznej lekkości. Wszystkie odcienie kolorów uzyskuje się przez zmieszanie tylko trzech podstawowych kolorów: czerwonego, zielonego i niebieskiego.

Prawo mieszania kolorów działa, gdy oba oczy są rozdrażnione różnymi kolorami. W konsekwencji obuoczne mieszanie kolorów nie różni się od jednoocznego, co wskazuje na rolę ośrodkowego układu nerwowego w tym procesie.

Wyróżniający nabyte i wrodzone zaburzenia percepcji koloru. Wrodzone zaburzenia zależą od trzech składników - ta wizja jest nazywana - dichromasia. Kiedy wypadają dwa składniki, wywoływany jest wzrok - monochromia.

Nabyte zdarzają się nieczęsto: z chorobami nerwu wzrokowego siatkówki i ośrodkowego układu nerwowego.

Ocena postrzegania kolorów przeprowadzana jest zgodnie z klasyfikacją Chris-Nagel-Rabkin, która przewiduje:

  • normalna trichromasia - widzenie kolorów, w którym wszystkie te receptory są opracowywane i funkcjonują normalnie;
  • anomalna trichromasia - jeden z trzech receptorów działa nieprawidłowo. Jest on podzielony na: protanomaliyu, charakteryzujący się anomalią rozwoju pierwszego (czerwonego) receptora; Powtórzonego, charakteryzujący się anomalią rozwoju drugiego (zielonego) receptora; - tritanomaliyu, charakteryzujący się anomaliami rozwoju trzeciego (niebieskiego) receptora;
  • dichromasia - Wizja barwna, w której jeden z trzech receptorów nie działa. Dichromasia jest podzielona na:
    • protanopia - ślepota jest przeważnie czerwona;
    • deuteronopia - ślepota głównie na zielono;
    • tritanopia - ślepota jest przeważnie niebieska.
  • monochromia lub achromatyzacja - całkowity brak widzenia kolorów.

Bardziej znaczące zaburzenia widzenia barw, zwane częściową ślepotą barw, występują przy całkowitej utracie percepcji jednego składnika barwnego. Uważa się, że osoby cierpiące na to zaburzenie - dwuchromiany - może być protanopy kiedy czerwony, deuteranopy - zielony i tritanopami - fioletowy składnik.

  1. Podręcznik pielęgniarski / N. I. Belova, BA Berenbein, DA Velikoretsky i inni; Ed. NR Paleeva.- Moskwa: Medicine, 1989.
  2. Ruban E. D., Gainutdinov I.K. Sestrenkoe delo w okulistyce. - Rostow n / d: Phoenix, 2008.

Wizja trójchromatyczna - rozpoznawanie trzech kolorów

loading...

Trichromasia jest normalną ludzką wizją, w której narząd wzroku rozpoznaje odcienie wszystkich trzech podstawowych kolorów. Tacy ludzie nazywani są trichromianami.

  • normalny;
  • nienormalna trichromasia.

Normalne widzenie trójchromatyczne

Do postrzegania kolorów odpowiedzialni są specjalne fotoreagery (stożki), które znajdują się na siatkówce. Istnieje kilka grup receptorów, które mają różną wrażliwość na promieniowanie o różnych długościach fal.

Stożki odpowiedzialne za percepcję czerwonego zabarwienia najsilniej reagują na światło o długości fali powyżej 550 nm. (promieniowanie długofalowe), zielone stożki - od 520 do 540 nm. (średniofalowy), niebieskie stożki - od 430 do 470 nm. (krótkofalówka).

Tak więc, gdy promienie światła padają na siatkówkę oka, wzbudzają wszystkie trzy grupy stożków, ale w różnym stopniu.

Nieprawidłowy Trichromasia

Trichromasia zmniejsza zdolność pacjenta (ale nie całkowicie znika) do postrzegania jednego z trzech podstawowych kolorów. Jeśli czerwony kolor wypada częściowo, stan ten nazywa się protanopią, jeśli zielony to deuteronopia, a niebieski jest tritanopią. Takie patologie mają charakter wrodzony i są związane z uszkodzeniem lub brakiem jednej z grup stożków.

Diagnostyka

loading...

Przy nieznacznym naruszeniu percepcji kolorów dana osoba może nawet nie być tego świadoma. Często dowiaduje się o patologii w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego przez okulistę.

Aby przetestować pogląd na postrzeganie kolorów, używane są specjalne tabele Rubkina, które pokazują postacie składające się z okręgów określonego koloru, a tło rysunku ma inny kolor. Dla zdrowej osoby (trójchromian) można rozpoznać postać bez problemów, podczas gdy dla osoby z patologią, aby zobaczyć symbol jest dość trudne.

Należy zauważyć, że badanie powinno być prowadzone w świetle dziennym, odległość od oczu pacjenta do stołu wynosi około 1 metra.

Radzimy przeczytać inną patologię percepcji kolorów, a raczej o tritanopii.

Aby dokładniej zapoznać się z chorobami oczu i ich leczeniem - skorzystaj z wygodnego wyszukiwania na stronie lub zapytaj specjalistę.

Główne rodzaje ślepoty barw

loading...

Wśród różnych chorób ocznych ślepota barw pozostaje jedną z najczęstszych. Podobna patologia może wystąpić u osób w różnym wieku. W rezultacie nie są w stanie odróżnić niektórych kolorów. Z tego powodu osoba nie jest w stanie zobaczyć w dokładnym kolorze jakichś obiektów, co komplikuje życie.

Definicja choroby

loading...

Kolor ślepota jest patologicznym procesem, który prowadzi do naruszenia normalnej percepcji pewnych kolorów. Patologia ma z reguły charakter genetycznie zdeterminowany, ale może występować na tle chorób siatkówki, nerwu wzrokowego.

Siatkowa powłoka narządu wzroku jest warstwą komórek nerwowych zdolnych do postrzegania promieni światła, a następnie wysyła informacje otrzymane przez nerw wzrokowy do mózgu.

Choroba ta została po raz pierwszy opisana szczegółowo przez Johna Daltona, który sam nie był w stanie odróżnić kolorów czerwonego widma. Uznał tę wadę wzrokową dopiero w wieku 26 lat, co posłużyło za podstawę do stworzenia małej publikacji, w której szczegółowo opisał objawy zaburzenia. Co ciekawe, jego dwaj bracia po trzy i jego siostra również mieli odchylenia w tym spektrum kolorów. Po publikacji książki w medycynie termin "ślepota barw", która opisuje tę patologię nie tylko w kontekście czerwieni, ale także niebieskiego i zielonego, potwierdzono przez długi czas.

Rodzaje i klasyfikacje

loading...

Przyczyną naruszenia percepcji kolorów jest odchylenie w pracy siatkówki. W centralnej części plamki znajdują się wrażliwe na barwę receptory, które nazywane są szyszkami. W sumie istnieją trzy rodzaje stożków, które reagują na określone spektrum kolorów. Zwykle działają w sposób skoordynowany, a osoba w pełni rozróżnia wszystkie kolory i odcienie, ich przecięcia. Jeśli jeden z typów zostanie naruszony, zaobserwowany zostanie jeden lub inny rodzaj ślepoty barw.

Rozróżnienie całkowitej i częściowej ślepoty na pewnym spektrum. Na przykład, acyanopsia - całkowity brak komórek stożkowych są odpowiedzialne za percepcji niebieskiego, tritanomaliya - częściowego braku czopków, gdy osoba widzi wyciszony niebieski.

Na poziomie genetycznym, jeśli istnieje nośnik ślepoty barw, prowadzi to do zakłócenia w produkcji jednego lub więcej pigmentów wrażliwych na kolor. Ci, którzy widzą tylko dwa kolory tych trzech, nazywają się dichromianami. Ludzie z pełnym zestawem szyszek - trójchromian.

Początkowo klasyfikuj według rodzaju nabycia choroby: wrodzonej i nabytej.

Wrodzony

Ten rodzaj ślepoty barw z reguły dotyczy obu oczu, nie ma skłonności do postępu i jest obserwowany głównie u mężczyzn, tk. jest dziedziczony przez chromosom X od matki do syna.

Ta forma ślepoty barw występuje najczęściej u mężczyzn niż u kobiet.

Dla kobiet charakterystyczna jest dziedziczność daltonizmu na linii ojcowskiej od matki ojca i jego babki.

Statystyki wskazują, że częstotliwość występowania ślepoty barw u kobiet wynosi 0,4%, a u mężczyzn - 2-8%.

Wrodzona barwna ślepota podzielona jest na trichromazję i dychromazję:

  1. Trichromasia Czy odchylenie, w którym funkcjonowanie wszystkich trzech rodzajów szyszek jest zachowane, ale znacznie zmniejszone. Przy tej anomalii ustalane jest rozpoznawanie kolorów, ale nie można odróżnić większości odcieni.
  2. Dichromasia charakteryzujące się brakiem lub zakończeniem działania jednego rodzaju stożka.
  3. Achromasia (achromatopsja lub monochromia) rozpoznaje się, gdy dana osoba nie rozróżnia w pełni wszystkich trzech spektrum kolorów. Jego wizję ograniczają tylko czarne i białe kolory. Bardzo rzadkie odchylenie obserwuje się tylko w 0,2% przypadków.
Rodzaje ślepoty barw

Dichromazja dzieli się na protanopię, deuteropię i tritanopię.

  1. Deeranopia - niezdolność do rozróżniania kolorów i odcieni zieleni.
  2. Tritanopia - brak możliwości zobaczenia kolorów i odcieni niebieskiego widma.
  3. Protanopia - Brak percepcji kolorów i odcieni czerwonego widma.

Również w praktyce medycznej występuje termin "anomalny trichomatizm". Ta nazwa oznacza zmniejszenie, ale nie nieobecność, postrzegania określonego spektrum kolorów, jak opisano wcześniej, i rozróżnienie takich odchyleń:

  1. protanomalia, w oparciu o protanopię, naruszenie percepcji czerwonego koloru;
  2. tritanomalia - niebieski;
  3. deuteranomalia - zielony.

Nieprawidłową trichomatozę można nabyć.

Wrodzona ślepota barw nie reaguje na leczenie, a życie pacjenta wpływa wyłącznie na wybór zawodu. Brak specyficznych chorób, ta patologia sama w sobie nie przyciąga, a także nie ma ustalonej niepełnosprawności. Jedynym wyjątkiem jest artykuł monochromatyczny.

Przykład ślepoty barw z monochromazją

Obecnie trwają badania w zakresie leczenia ślepoty barw, a jak dotąd jedynym sposobem na skorygowanie anomalii jest zastosowanie specjalnych okularów. Ale znowu, ich działanie jest dość trudne do opisania, ponieważ roleta nie jest w stanie określić określonego koloru, w zależności od rodzaju odchylenia.

Nabyte

Ta forma ślepoty barw charakteryzuje się uszkodzeniem siatkówki narządu wzroku lub nerwu wzrokowego. Choroba jest diagnozowana w ten sam sposób u kobiet i mężczyzn. Wpływ na rozwój nabytej ślepoty barw może uszkodzić siatkówkę światłem ultrafioletowym, urazem głowy i używaniem leków. W przypadku nabytej postaci ślepoty barw występują trudności w rozróżnieniu między żółtym a niebieskim. Zaćma może również prowadzić do rozwoju tej patologii.

Nabytą ślepotę barw dzieli się na:

  1. Xantopsy - odchylenie, w którym dana osoba widzi świat w żółtych odcieniach. Patologia przekazane, na podstawie takich chorób jak żółtaczka (odkładania bilirubiny w tkankach oka, ze względu na silne żółtego twardówki), miażdżycy tętnic, toksycznych leków, itd..
  2. Erythropsy - charakterystyczna patologia dla osób cierpiących na choroby siatkówki (retinoschisis delaminacja, zwyrodnienie), gdy świecie są w czerwonych odcieniach z powodu nadmiernej ilości czerwonych krwinek w powierzchni plamki.
  3. Trianotopia - często występuje u osób cierpiących na ślepotę nocną (hemeralopię). Stożki odpowiedzialne za niebieski kolor są uszkodzone.

Ta forma choroby jest uleczalna w niektórych przypadkach poprzez całkowite wyeliminowanie przyczyny jej wystąpienia.

Metody diagnostyczne

loading...

Jedną z najbardziej znanych metod diagnozowania ślepoty barw są polichromatyczne stoły Rabkina. Tabele zawierają kolorowe koła o równej jasności. Z kręgów jednego cienia rysują się różne postacie i figury geometryczne. Według liczby i koloru liczb ustalanych przez człowieka można ocenić stopień i formę ślepoty barw.

Możesz użyć prostszych tabel Stilling, Justova i Ishihara. Zostały one uzyskane przez obliczenia, a nie eksperymentalne. Lekarze stosują metodę Holmgrena. Według niego konieczne jest demontowanie cewek za pomocą kolorowych nici wełnianych wzdłuż trzech głównych kolorów.

Wideo

loading...

Wnioski

loading...

Kolor ślepota jest niebezpieczną chorobą, która nie pozwala człowiekowi w pełni rozróżnić kolorów. Z tego powodu jego nawykowy rytm życia jest zepsuty. Możesz leczyć ślepotę barw. Ale tutaj trzeba zacząć od stopnia i rodzaju procesu patologicznego. Istnieje pewna forma choroby, która nie reaguje na terapię, a wszystko, co pozostaje dla pacjenta, to pogodzenie się z diagnozą i przystosowanie się do nowego życia.

Zakłócenia widzenia kolorów

loading...

Anomalia widzenia kolorów jest niezwykle rzadka i często stanowi dziedziczną patologię. Choroba na wiele sposobów nie wpływa na jakość życia, z wyjątkiem prowadzenia samochodu.

Etiologia

loading...

Naruszenie widzenia barw to najczęściej choroba wrodzona. Patologia jest przenoszona z rodziców na dzieci, ponieważ narodziny dziecka cierpią na percepcję złamanego koloru. Choroba dotyka większość mężczyzn, co wynika z dziedziczenia patologii. Jest przekazywany dziecku od matki przez chromosom X w przypadku, gdy matka jest nosicielem choroby. Córki mogą być przenoszone na patologię tylko wtedy, gdy ojciec jest chory z zaburzeniem widzenia barw, a matka jest nosicielem choroby.

Rzadziej anomalia percepcji koloru rozwija się jako nabyta patologia. Główne powody to:

  • uraz oka;
  • choroby oczu;
  • choroby układu nerwowego oka;
  • cukrzyca.

Najczęstszą przyczyną anomalii percepcji koloru jest cukrzyca, a raczej jej powikłanie to retinopatia cukrzycowa. Jest to zmiana naczyń oka, spowodowana podwyższonym poziomem glukozy we krwi. Dlatego osoba z cukrzycą pierwszego lub drugiego typu jest zagrożona nienormalnością postrzegania kolorów.

Wśród chorób oczu, które prowadzą do naruszenia percepcji kolorów, na pierwszym miejscu jest zaćma. Ta patologia to zmętnienie soczewki. Soczewka w oku odgrywa rolę soczewki, przez którą przechodzą promienie światła. W normie jest przezroczysty. Jednak wraz z wiekiem soczewka staje się matowa, co prowadzi do naruszenia percepcji kolorów. Dlatego wszyscy starsi ludzie są narażeni na tę patologię.

Osobną grupę powodów stanowią leki. Istnieją leki, które mogą wpływać na ludzki aparat wzrokowy. Leki te obejmują:

Dlatego, jeśli podczas przyjmowania tych leków percepcja kolorów nagle się zepsuła, konieczne jest wykluczenie leków jako przyczyny.

Ponadto przed zażyciem tych leków należy zawsze skonsultować się z lekarzem, aw przypadku wystąpienia działania niepożądanego natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

Objawy

loading...

Istnieje kilka odmian anomalii percepcji kolorów:

Monochromazja charakteryzuje się naruszeniem percepcji wszystkich kolorów, ponieważ we wszystkich warstwach pigmentu oka występuje naruszenie. W rezultacie osoba widzi tylko czarno-białe zdjęcia. W tym formularzu, jeśli funkcja stożka jest naruszona, pacjent ma wszystkie kolory reprezentowane przez jeden odcień koloru. Jeśli zaburzenie w kije, pacjent postrzega wszystko na szaro, ale w różnych odcieniach. Ten rodzaj anomalii percepcji kolorów jest niezwykle rzadki.

Wizja dichromatyczna charakteryzuje się upośledzeniem w jednej z trzech zabarwionych warstw oka. Synonimem dichromazji jest ślepota barw, ponieważ podobną anomalię postrzegania koloru po raz pierwszy opisał naukowiec o nazwisku Dalton.

Istnieje kilka odmian widzenia dichromatycznego:

Odrębne anomalie gatunków postrzegania kolorów, w zależności od tego, jakiego koloru ludzki aparat wzrokowy nie jest w stanie dostrzec. W przypadku protanopii pacjent przestaje odczuwać czerwony kolor. Deiteranopy nie potrafią odróżnić kolorów zielonych, a przy tritanopii obserwuje się ślepotę w odniesieniu do niebieskiego koloru.

Istnieje klasyfikacja protanomalia i deuteronomy, w zależności od stopnia nasilenia. Stopień A charakteryzuje wyraźna manifestacja kliniczna. Protanomalia typu B jest uważana za średnią nasilenie objawów. Protanomaly typu C jest najłatwiejszym przejawem manifestacji. Jest podobny do normalnego trójkolorowego postrzegania kolorów. To samo dotyczy deuteronomii typu C, w której zaburzona percepcja zieleni jest bardzo słabo wyrażona.

Przy trichromazji zachowana jest funkcja wszystkich trzech warstw pigmentu, osoba jest w stanie dostrzec wszystkie kolory, ale percepcja któregokolwiek koloru jest nieco zaburzona. Trichromasia jest bliska normalnej wizji, ale kolory z nią są postrzegane jako słabsze. Ten stan nazywa się anomalną trichromazją.

Normalna ludzka wizja jest również nazywana trichromazją. Ale w przeciwieństwie do anomalii z normalną trichromazją, zachowane jest postrzeganie absolutnie wszystkich kolorów.

Barwa anomalii jest najczęściej niezależną patologią, której nie towarzyszą żadne inne objawy, z wyjątkiem zaburzonej percepcji kolorów. Ale w niektórych przypadkach choroba może być spowodowana zaćmą lub cukrzycą. W takich przypadkach, poza anomalią barwną, istnieje wiele innych objawów tych chorób.

Diagnostyka

loading...

Wielu pacjentów nie może narzekać przez długi czas na zakłócone postrzeganie kwiatów. W takich przypadkach patologia jest diagnozowana podczas badania widzenia barwnego na badaniach lekarskich.

Odchylenia w postrzeganiu kolorów można zdiagnozować za pomocą tabel Rubkina, które są obrazami złożonymi z okręgów o różnych kolorach. W każdym takim obrazie zakodowana jest figura lub cyfra. Istnieją tabele, w których zarówno rysunek, jak i rysunek są reprezentowane jednocześnie. Osoba o normalnym widzeniu każdej z tabel potrafi odróżnić to, co jest zaszyfrowane. Osoba z colorblindness lub nie może odróżnić, lub wywołać niewłaściwą liczbę.

W sumie jest 48 zdjęć do określenia anomalii kolorów, które są podzielone na dwie grupy. Pierwsza grupa obejmuje główne tabele, dzięki którym diagnozowane są główne rodzaje naruszeń percepcji kolorów. Druga grupa to grupa kontrolna. Konieczne jest wykluczenie symulacji pacjenta.

Podczas badania pacjent powinien być umieszczony plecami do źródła światła. Stoły przed nim powinny być ustawione pionowo w odległości 0,5-1 metra od oczu. Jeśli tabele znajdują się na stole - technika określania percepcji koloru jest naruszona i możliwy jest fałszywy wynik.

Podczas badania widzenia barwnego pacjent powinien udzielić odpowiedzi w ciągu 5-10 sekund - co widzi na stole. Wszystkie odpowiedzi są wprowadzane w specjalnej formie, po czym wynik jest porównywany ze specjalną tabelą i ostateczna diagnoza jest wykonywana.

Rozpoznanie anomalii percepcji koloru może dokonać tylko okulista.

Leczenie

loading...

Nie można całkowicie wyleczyć zaburzonego postrzegania kolorów. Leczenie anomalii barwnych ma na celu zmniejszenie nasilenia objawów i poprawienie ostrości wzroku. Ponadto prowadzi się leczenie w celu zatrzymania procesu patologicznego. W przypadku braku odpowiedniej terapii osoba może całkowicie stracić wzrok.

W celu normalizacji ostrości wzroku stosuje się soczewki kontaktowe lub okulary. Zaleca się, aby były noszone przez wszystkich pacjentów z zaburzoną percepcją kolorów. Aby skorygować percepcję kolorów, są przyciemniane szkła i soczewki z pigmentami. Na słońcu pacjenci powinni wychodzić tylko w okularach przeciwsłonecznych.

W przypadku stwierdzonej anomalii percepcji koloru, gdy zostanie ustalona przyczyna tego stanu, można poruszyć kwestię korekcji chirurgicznej. Operację można wykonać na dotkniętym obszarze oka lub na układzie nerwowym, który jest odpowiedzialny za podatność na kolory. W obecności zaćmy pokazana jest operacja usunięcia.

Kompleksowa terapia zaburzeń percepcji koloru obejmuje witaminy. Wszyscy pacjenci wykazali spożycie kompleksów witaminowych o wysokiej zawartości witamin A i E.

Jeśli choroba pojawiła się jako powikłanie cukrzycy, pacjentowi zaleca się odpowiednie leczenie przez endokrynologa.

Naruszenie postrzegania kolorów i prawa jazdy

loading...

Wszyscy ludzie, którzy chcą prowadzić samochód, muszą przejść badanie za pomocą okulisty. Obejmuje, oprócz badania ostrości wzroku i pól widzenia, definicję percepcji kolorów.

Wszyscy ludzie, którzy mają zakłócony odbiór kolorów, nie mogą prowadzić. Ludzie z kolorymoświeceniem mogą wywoływać sytuacje awaryjne, więc w tej kwestii na forum lekarskim należy podchodzić poważnie.

Zapobieganie

loading...

Aby zapobiec występowaniu ślepoty barwnej u dzieci, zaleca się, aby przed ciążą przeprowadzono konsultację genetyczną z udziałem dziecka. Jeśli dana osoba ma już anomalię percepcji kolorów, powinien znaleźć się w rejestrze i regularnie odwiedzać okulistę w celu kontroli i korekty leczenia.

Trichromasia

loading...

Trizromazja to normalne postrzeganie koloru osoby, w której jest on w stanie rozróżnić wszystkie trzy podstawowe kolory. Sami ludzie o takich zdolnościach nazywani są trichromianami.

Trichromasia ma dwa typy:

W przypadku normalnego trihromazii wszystkie promienie świetlne, które wchodzą w siatkówce gałki ocznej pobudzają trzy typy receptorów systemu, ale zakres tej dziedzinie jest różna.

Wiadomo, że postrzeganie kolorów opiera się na wzbudzaniu specjalnych fotoreceptorów, które znajdują się w czułym obszarze oka. Jednocześnie różne grupy fotoreceptorów mają różną wrażliwość na fale świetlne w pewnym zakresie długości fal.

Na przykład, te stożki, które są odpowiedzialne za rozpoznawania koloru czerwonego, najbardziej wrażliwe na światło w zakresie długości fal powyżej 550 nm, zielone stożki są średniej długości fal i dostrzec w zakresie 520-540 nm, a niebieski receptory dostrzec krótki zakres długości fal (430- 470 nm).

W nieprawidłowej trichromazji pacjent odczuwa słabnącą zdolność postrzegania jednego z kolorów, ale funkcja rozpoznawania kolorów nie jest całkowicie utracona. W przypadku zmniejszenia percepcji czerwonego zabarwienia powstaje protanopia ze zmniejszeniem rozpoznawania koloru zielonego - deuteranopii i niebieskiego - tritanopii. Zmiany te są zwykle wrodzone i wiążą się ze spadkiem stężenia niektórych szyszek, to jest naruszeniem struktury aparatu receptorowego.


W nieprawidłowej trichromazji pacjent odczuwa słabnącą zdolność postrzegania jednego z kolorów, ale funkcja rozpoznawania kolorów nie jest całkowicie utracona.

Diagnostyka

loading...

W przypadku drobnych anomalii percepcji koloru, osoba nie odczuwa dyskomfortu. W tym przypadku pacjent rozpoznaje obecność patologii tylko podczas przeprowadzania specjalnego badania.

Do diagnozy użyj różnych tabel kolorów, na przykład tabel Rabkin. W tym samym czasie figura pokazuje figury złożone z okręgów o różnych kolorach. Tło składa się również z okręgów, ale w innym zakresie kolorów. Pacjent z normalnym wzrokiem może bez trudności odczytać wszystkie symbole. W obecności patologii postrzegania kolorów znaki stają się nierozróżnialne.

Aby uzyskać dokładność wyniku, należy przestrzegać warunków eksperymentalnych: oświetlenie powinno być dzienne i jednolite, a stół powinien znajdować się w odległości metra od obiektu.

Główne typy nieprawidłowej trichromazji

loading...

Nieprawidłowa trichromia jest najczęstszym rodzajem ślepoty barw. W zależności od zaburzonych stożków zaburzenie można podzielić na 3 kategorie - protanomalia, deuteranomalia i tritanomalia. Trichromiany z takimi defektami, podobne do osób z normalnym widzeniem kolorów, mają w siatkówce 3 różne rodzaje stożków. One, z powodu mutacji w genach kodujących, zmieniają się w takim stopniu, że ich właściwości absorpcyjne odbiegają od tych, które mają normalny trichromian.

Ta anomalia w niewielkim stopniu niszczy postrzeganie kolorów, więc wiele osób nie wie o ich frustracji.

Najczęściej wśród populacji światowej występuje zaburzenie percepcji koloru czerwonego i zielonego (7-10%), w większości przypadków u mężczyzn. Anomalne trichromiany są podzielone w następujący sposób:

Kobiety na świecie są najczęstszymi deiteranomalia.

Charakteryzacja i podział nieprawidłowej trichromazji

loading...

Nieprawidłowa trichromazja jest zaburzeniem, w którym dochodzi do naruszenia jednego rodzaju receptorów barwnych. Dlatego trichromiany cierpiące na to są używane do tworzenia różnych kolorów dla wszystkich trzech typów fotopigmentów, ale jeden kolor jest zawsze postrzegany niedoskonale.

Ważne! Oderwanie anomalnej trichromazji zależy od tego, która fotopigment ma anomalną wrażliwość widmową.

Protanomalia

Protanomalia jest opisana jako zmniejszona percepcja czerwonego koloru, który wydaje się ciemniejszy. Osoba doświadcza naruszenia wrażliwości na kontrast. Ponieważ mutacja genu występuje część wprowadzającą M-opsyny (photopigment absorbujący kolor zielony) w L-opsyny (photopigment absorbujący kolor czerwony), a tym samym zdolność absorbowania zaburzenia opsyny L-M-zbliża opsyny. Prowadzi to do naruszenia percepcji koloru z długofalowej części widma widzialnego. Problem powstaje przede wszystkim podczas prowadzenia pojazdu, gdy hamulec i światła boczne są później wykrywane.

Deiteranomalia

Deuteranomalia jest zaburzeniem widzenia barw, objawiającym się zmniejszeniem zdolności postrzegania zielonego koloru. Geny M-opsin i L-opsin znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie 23 chromosomu. Z powodu bliskich położeń obu genów w czasie wzrostu podziału chromosomu mogą występować części wstawienia genu L-M-opsyny opsyny. Podczas tego procesu, zaburzenia M opsyną nabywa właściwości podobne do L-opsyny, co prowadzi do zaburzeń rozróżniania barw w części długofalowego spektrum kolorów. W tym zaburzeniu utrzymuje się czułość kontrastu.

Tritanomania

To zaburzenie charakteryzuje się zmniejszoną zdolnością postrzegania niebieskiego. Choroba wspomnianej powyżej jest najrzadsza.

W przypadku tej wady diagnozy nie można zastosować refleksyjnej densytometrii, ponieważ nie ma wystarczającej czułości, aby oszacować niewielkie różnice w czułości fotopigmentacji.

Ważne! Ta trichromasia odnosi się do częściowych zaburzeń widzenia koloru.

Czy trichromiany dostrzegają więcej kolorów?

loading...

Naukowcy są zdania, że ​​różne rodzaje ślepoty barw mogą rzeczywiście zwiększać wrażliwość ludzkiej percepcji w odniesieniu do niektórych różnic kolorystycznych.

Kolory ludzie odróżniają się dzięki połączonym efektom trzech typów fotoczułych komórek - stożków (z kolei gałki oczne służą do widzenia monochromatycznego). Różne typy tych komórek są aktywowane przez różne długości fal koloru. Na przykład, deuteranomalia jest spowodowana zmniejszoną wrażliwością na zielony kolor. Prowadzi to do zmniejszenia zdolności rozróżniania pewnych odcieni, które z łatwością różnią się w normalnym widzeniu. Jednak zaburzenie zewnętrznie manifestuje się indywidualnie, ponieważ ludzie mają różne wersje komórek światłoczułych.

Nasuwa się pytanie, czy możliwe jest, aby trichromiany z deuteranomalem były wrażliwe na inne różnice w kolorze, których zdrowe oczy nie dostrzegają? Naukowcy z Uniwersytetu Cambridge przeprowadzili badanie, w którym ludzie zidentyfikowali pary kwiatów. Rzeczywiście, wykazano, że trichromaty są w stanie rozpoznać te różnice w kolorach, które ludzie z normalną percepcją koloru nie rozróżniają.

Ostatnie wyniki badań, to znaczy, że ludzie z deuteranomalia mogą zobaczyć kolory, które nie odróżniają zdrowego oka. Prawdopodobnie mają zastosowanie tylko do osób o dużej różnicy w czułości stożków, które wychwytują światło długich i średnich fal.

Wygląda na to, że drugi czynnik, to znaczy, że struktura maskująca tkanka mogła odgrywać ważniejszą rolę w różnicach niż kolor kamuflażu. Prawda jest taka, że ​​malowanie kamuflaż nie ma nic wspólnego z naturalną roślinnością, dzięki czemu można go „oszukać” ludzki wzrok, ale w żadnym wypadku nie będzie oszukać oczy zwierząt lub trichromats.

Choroba nieprawidłowej trichromazji, symptomatologii, diagnozy i leczenia

Wizja uważana jest za jedną z najważniejszych i niezbędnych funkcji ludzkiego ciała. A ci, którzy je mają, są naprawdę szczęśliwi. Jednak ze względu na pogorszenie stanu środowiska w ostatnich latach, coraz częściej dochodzi do różnych zakłóceń w pracy aparatu wizualnego. W tym artykule będziemy mówić o chorobie, takiej jak nienormalna trichromasia. Dowiesz się, co to jest, jakie objawy choroby, przyczyny, leczenie i metody diagnozy.

Czym jest ślepota barw?

Ponieważ ta choroba należy do jednego z rodzajów ślepoty barw, konieczne jest przede wszystkim zrozumienie, jaka to choroba. Kolorowymi roletami są ludzie, którzy nie dostrzegają prawidłowego balansu kolorów. U takich pacjentów pogorszone widzenie kolorów.

Czym jest widzenie w kolorze?

Widzenie barwne lub funkcja widzenia barw to zdolność siatkówki do postrzegania i odróżniania głównych kolorów, których długość fali wynosi 400-700 nm.

Oko postrzega kolory za pomocą trzech rodzajów szyszek, z których każdy ma tę lub inną charakterystykę. Te trzy stożki różnicują jasność, nasycenie i odcień dostarczanego strumienia świetlnego. Wszystko to zależy od długości strumienia świetlnego, jego soczystości i intensywności promieniowania.

Kolorowymi roletami są ludzie, którzy nie dostrzegają prawidłowego balansu kolorów.

Rodzaje ślepoty barw

Wielu uważa, że ​​ślepota barw jest chorobą przenoszoną przez dziedzictwo i może objawiać się w każdym członku rodziny na zupełnie inny sposób. Ale naukowcy udowodnili, że można uzyskać różne formy tej choroby. W sumie istnieją 4 rodzaje ślepoty barw, a mianowicie:

  • nienormalna trichromasia;
  • dichromasia;
  • monochromazja;
  • achromasia;

Każdy gatunek ma swoją specyfikę, objawy i metody poprawy widzenia w tej chorobie. A jeśli przy monochromazji i achromatyzacji ludzie praktycznie lub całkowicie nie rozróżniają kolorów, to w pierwszych 2 przypadkach wszystko nie jest tak rozpoczęte.

W przypadku dichromazji pacjenci nie widzą różnicy między kolorami, takimi jak zielony, żółty, pomarańczowy i czerwony. Ale w przypadku trichromazji osoba jest w stanie odróżnić podstawowe kolory, ale w pewnym przypadku może to zaburzyć tę percepcję.

Rodzaje trichromazji

Trichromasia sama nie jest chorobą, ale wręcz przeciwnie, normalna trichromazja jest uważana za idealną opcję postrzegania równowagi kolorów. Oznacza to, że normalne widzenie trójchromatyczne ma miejsce, gdy 3 stożki oka funkcjonują prawidłowo, a 3 kolory podstawowe są postrzegane normalnie. Nieprawidłowy trójchromian uważa się za odchylenie.

Normalne trójchromatyczne widzenie anomalnego różni się tym, że w normalnym widzeniu trzy stożki oka funkcjonują prawidłowo, a 3 podstawowe kolory są postrzegane normalnie.

Czym jest nienormalna trichromazja i jej objawy?

Nieprawidłowa trójchromia jest częściową percepcją trzech podstawowych kolorów. W tym przypadku z reguły praca jednego stożka jest zerwana lub wcale. Z kolei choroba ta jest podzielona na podgatunki, a mianowicie:

  1. Protanopia (w tym przypadku osoba nie postrzega częściowo czerwonego koloru).
  2. Deuteranopia (ten podgatunek zakłada niepełną percepcję zielonego koloru).
  3. Tritanopia (gdy postrzeganie częściowo upuszcza niebieski kolor).

Warto wspomnieć, że jest to nienormalna trichromasia, która jest uważana za odchylenie dziedziczne i nie może zostać nabyta.

Choroba ta jest klasyfikowana nie tylko według gatunków, ale również w stopniach, w przypadku protopecji lub deuteranopii u ludzi. Istnieją trzy stopnie zaawansowania choroby:

  1. Stopień A (uważany za najpoważniejszy, ponieważ jest bliski takiej chorobie jak dichromasia (gdy dana osoba rozpoznaje 2 kolory)).
  2. Stopień B (średni stopień naruszenia).
  3. Stopień C (najmniejszy przejaw patologii, uważany jest za prawie normalną percepcję wszystkich trzech kolorów podstawowych).

Rozpoznanie nieprawidłowej trichromazji

Ta choroba, podobnie jak inne wizualne anomalie, diagnozowana jest za pomocą banalnych kontroli tablic. Aby zbadać naruszenie dyskryminacji kolorów, można przeprowadzić za pomocą testów wielokolorowych, tablic pigmentowych utworzonych przez zasadę polichromatyzmu.

Osoby z nieprawidłową trichromazą nie są uznawane za niepełnosprawnych lub gorsze.

Należą do nich tabele polichromatyczne

Istotą tych tabelach, które same z kutego kształty, liczby, litery, symbole, w postaci okręgów, które są tego samego koloru, ale różne kolory (jasności, nasycenia), tło w tym przypadku jest absolutnie obok koloru. Ludzie, którzy mają odchylenie od normy, są bardzo trudne lub nie widzą zastosowanego wzoru.

Ważnym warunkiem rozpoznania jest dobry dzień, a pacjent powinien znajdować się co najmniej 1 metr od stołu.

Istnieją również inne metody diagnozowania tej anomalii. Na przykład sale operacyjne. Jednym z nich jest anormalność. Urządzenie oblicza progi kolorów w konwencjonalnych jednostkach, a lekarz porównuje je z normą. Ta metoda diagnostyczna może wykrywać naruszenia percepcji czerwieni i zieleni.

Leczenie nieprawidłowej trichromazji

Jeśli mówimy o metodach leczenia tej choroby, warto zauważyć, że jest genetyczna. Dlatego metody terapii są bardzo nieliczne. I nie wszystkie kliniki są w stanie przeprowadzić to leczenie. Z reguły wyjściem jest zbadanie brakujących elementów siatkówki i ich późniejszego wprowadzenia. Ale ta metoda jest wciąż na etapie rozwoju, dlatego nie jest uważana za skuteczną.

Ale rozpacz nie ma sensu, ponieważ ludzie z nienormalną trichromazją nie są uważani za niepełnosprawnych lub gorszych. Mają także prawo do edukacji, pracy, odpoczynku. Istnieje tylko niewielka liczba wyjątków dla takich pacjentów. Nie mogą pracować w pewnej liczbie gałęzi przemysłu, w których idealna wizja ma znaczenie, służyć w wojsku i być kierowcą. Ważne jest jednak, aby takie ograniczenia były konieczne tylko dla kategorii A i B w tej chorobie.

Najważniejsze jest zawsze pamiętać, że wszystkie anomalie i nieprawidłowości w ciele nie powodują, że jesteś niepełnosprawny lub w jakiś sposób "inny". Jesteś tą samą osobą co wszyscy - żywy i szczęśliwy.

Nieprawidłowa trichromia typu C i prawo jazdy

Trichromasia to normalne widzenie osoby, gdy analizator wizualny rozpoznaje odcienie trzech podstawowych kolorów - czerwonego, zielonego i niebieskiego. Osoby o tej wizji nazywane są trichromianami.

W tym przypadku, ludzką trójchromazę zwyczajowo dzieli się na normalne i nienormalne.

Normalne widzenie trójchromatyczne

Postrzeganie barw osoby jest zapewniane przez specjalne fotoreceptory (stożki) zlokalizowane na siatkówce oka. W tym przypadku receptory są podzielone na kilka grup, zgodnie z zasadą rozpoznawania różnej długości fali fal świetlnych.

Tak więc, stożki, zdolne do rozpoznawania czerwony, reagują na działanie światła, której długość fali przekracza 550 nm, czyli długości fali promieniowania, „zielone” szyszki odpowiedzi do średniej światła (520 -540 nm). „Blue” szyszki - w temperaturze od falach krótkich. 430 do 470 nm.

Tak więc, promienie padające na siatkówkę, wzbudzają jednocześnie trzy grupy stożków, chociaż w różnym stopniu.

Nieprawidłowy Trichromasia

Nieprawidłowa trichromasia, charakteryzująca się zmniejszeniem zdolności pacjenta do postrzegania któregokolwiek z trzech podstawowych kolorów. Zdolność tylko maleje, nie całkowicie zanika, co wynika z wrodzonej patologii związanej z uszkodzeniem jednej grupy stożków. Tak więc anomalna trichromazja dzieli się na:

  • Protanomaly, z anomalią rozwoju pierwszego receptora - czerwony;
  • Deiteranomaliyu, z anomalią rozwoju drugiego receptora - zielony;
  • Tritanomaliyu, charakteryzujący się anomalią rozwoju trzeciego receptora - niebieski.
  • Protanomaliyu deuteranomalopia i klasyfikować stopień manifestacji: A - ostry stopień patologii najbliżej dihromazii ( „dwukolorowego wizję”); B - średni stopień patologii; C - słaby stopień patologii, zbliżony do trichromazji (normalne "trójbarwne widzenie").

Diagnostyka

Przy najmniejszym naruszeniu postrzegania kolorów, wielu nawet o tym nie wie. A o obecności patologii, uczą się w wyniku kolejnego badania okulisty.

Aby przetestować percepcję kolorów, specjaliści stosują specjalne tabele Rubkina, które zawierają obrazy postaci składające się z określonego koloru kółek, znajdujące się na tle innego koloru. Zdrowa osoba (trójchromian) rozpoznaje numery bez trudności, a przy istniejącej patologii rozpoznanie przedstawionych symboli jest trudne. Z tym, że badanie przeprowadza się w świetle dziennym, z odległością do stołu, nie mniej niż 1 metr.

Anomalie postrzegania kolorów i prawa jazdy

Osoba z nienormalną percepcją kolorów z pewnością nie jest wyłączona, ale nie powinien pracować w wielu branżach, służyć w niektórych wojsku i być kierowcą. Zgadzam się, że nawet przy konserwacji przenośników wymagany jest dobry wzrok.

Obecne ustawodawstwo Federacji Rosyjskiej zabrania wydawania prawa jazdy osobom, które naruszyły percepcję kolorów. To prawda, że ​​w innych krajach stosunek do dichromatów nie jest tak kategoryczny. W szczególności w Europie, specjalnie dla osób niewidomych, opracowano pewną formę sygnalizacji świetlnej, która całkowicie eliminuje sytuacje awaryjne z powodu naruszenia percepcji kolorów.

Oczywiście, nie zawsze chcąc uzyskać prawo jazdy, sumiennie podlegać obowiązkowej komisji lekarskiej. W rezultacie ludzie z dychromazą często stają się kierowcami. Niemniej jednak, bardziej poprawne jest myślenie nie tylko o swoich pragnieniach, ale także o bezpieczeństwie innych. Warto pamiętać, że kierowca z nienormalnym postrzeganiem kolorów znacznie zwiększa ryzyko powstania sytuacji awaryjnej, która może stać się niewinnymi ofiarami.

Centrum medyczne „Moskwa Klinika Okulistyczna” każdy może być przeszukiwane pod kątem najbardziej nowoczesnego sprzętu diagnostycznego, a wyniki - skonsultować się wysokiej klasy specjalisty. Jesteśmy otwarte siedem dni w tygodniu i są otwarte codziennie od 9 rano do 21 rano. Nasi eksperci pomogą ustalić przyczynę zmniejszonej wizji i trzymać właściwy leczenie stwierdzonych patologii. Doświadczeni chirurdzy refrakcyjni, szczegółowa diagnostyka i badanie, a także bogate doświadczenie zawodowe naszych specjalistów pozwalają nam zapewnić najkorzystniejszy wynik dla pacjenta.

Aby wyjaśnić koszt procedury, umówić się na wizytę w "Moskiewskiej Klinice Okulistycznej", możesz skorzystać z telefonu wielokanałowego 8 (800) 777-38-81 (codziennie od 9:00 do 21:00, za darmo dla telefonów komórkowych i regionów Federacji Rosyjskiej) lub za pomocą formularza online.

trichromazja

Duży słownik medyczny. 2000.

Zobacz, co jest "trichromazją" w innych słownikach:

trichromasia jest nienormalna - (trichromasia anomalis) zaburzenie widzenia barw (częściej wrodzone), charakteryzujące się osłabieniem percepcji pewnych kolorów; odróżnić protanomaliyu, deiteranomaliyu i tritanomaliyu... The Big Medical Dictionary

TRICHROMASY, ANOMALOUS - Patologia widzenia kolorów, w której dana osoba może uzyskać dowolny kolor z mieszaniny trzech podstawowych tonów, ale te mieszaniny są anomalne i całkowicie odmienne od tych, które są normalnie używane. Uważa się, że takie stany powstają...... Słownik objaśniający psychologii

Portal: Medycyna - Dla początkujących · Społeczność · Portale · Nagrody · Projekty · Zapytania · Geografia oceny · Historia · Społeczeństwo · Osoby · Religia · Sport · Inżynieria · Nauka · Sztuka · Filozofia... Wikipedia

DALEKONIZM - (po raz pierwszy opisany przez angielskiego chemika i fizyka J. Daltona, 1766-1844, który cierpiał na zaburzenia koloru) - wrodzone zaburzenia widzenia barw; występują zarówno jako izolowane zaburzenia, jak i jako przejaw wielu zespołów genetycznych...... The Encyclopedic Dictionary of Psychology and Pedagogy

TRICHROMATYZM - Zobacz trichromasię... Słownik objaśniający psychologii

Kolor ślepota

Przed przeczytaniem artykułu zalecamy przetestowanie ślepoty barw

Ślepota barwna, znana również jako ślepota barw, jest patologią wzroku, charakteryzującą się zmniejszoną zdolnością do rozróżniania kolorów.

W siatkówce oka ludzkiego znajdują się dwa typy światłoczułych komórek nerwowych: pręcików i stożków. Wędki są odpowiedzialne za widzenie w półmroku, stożki są aktywne w ciągu dnia i odpowiadają za różnicę kolorów. Istnieją trzy rodzaje stożków: L szyszek, wrażliwych na czerwony, M szyszek wrażliwych na zielony, S szyszek na niebieski. Zaburzenia percepcji koloru występują, gdy pigment jednego lub więcej rodzajów szyszek jest całkowicie lub częściowo nieobecny lub nie działa.

Rodzaje i przyczyny

Ślepota barw może być wrodzona (dziedziczna) lub nabyta.

Wrodzona ślepota barw jest spowodowane przeniesieniem chromosomu X, najczęściej z nośnika macierzystego genu do syna. Ponieważ kobiety mają zestaw chromosomów XX, a zdrowy chromosom jest zawsze dominujący, kompensuje on pacjenta, a kobieta staje się jedynie nosicielem choroby. U mężczyzn chromosomy są łączone jako XY, dlatego w obecności patologicznego genu, zawsze stają się one ślepymi na kolory. W związku z tym liczba mężczyzn w ciemnej kolorystyce wśród mężczyzn (8%) jest znacznie wyższa niż wśród kobiet (0,4%).

Nabyta ślepota barw może rozwinąć się w wyniku uszkodzenia nerwu wzrokowego lub siatkówki. Ponadto na początek ślepoty barw mogą wpływać zmiany związane z wiekiem, przyjmowanie pewnych leków i niektóre choroby oczu. Zatem zaćma powoduje zmętnienie soczewki, w wyniku czego pogarsza się podatność fotoreceptorów na kolor. Jeśli nerw wzrokowy jest uszkodzony, nawet przy normalnym postrzeganiu kolorów stożków, pogarsza się przenoszenie postrzegania kolorów. Przewodzenie impulsu nerwowego do stożków jest zakłócane przez udar, raka, chorobę Parkinsona.

Klasyfikacja

Kolor ślepota jest klasyfikowany według kolorów, których postrzeganie jest naruszone. Istnieją następujące rodzaje tej choroby:

  • Achromasia - całkowity brak umiejętności rozróżniania kolorów. W przypadku tego rodzaju ślepoty barw, osoba jest w stanie odróżnić tylko odcienie szarości. Achromazja jest spowodowana całkowitym brakiem pigmentu we wszystkich rodzajach szyszek i jest bardzo rzadka.
  • Monochromasia - zdolność postrzegania tylko jednego koloru. Zwykle tej chorobie towarzyszy oczopląs i światłowstręt.
  • Dichromasia - umiejętność rozróżniania dwóch kolorów. Podzielony na:
    • protanopia - brak percepcji koloru czerwonego;
    • deuteranopia - niemożność rozróżnienia zieleni;
    • tritanopia - naruszenie percepcji niebiesko-fioletowej części spektrum kolorów, któremu towarzyszy brak widzenia w półmroku.

Trichromasia zwana umiejętnością postrzegania wszystkich trzech kolorów podstawowych. Istnieje normalna i nienormalna trichromasia.

Anomalna trichromazja to skrzyżowanie dichromazji z trichromazją. Przy tej patologii osoba nie jest w stanie odróżnić odcieni kolorów podstawowych. Podobnie jak dichromazja, w anomalnej trichromazji, protomanomalii, deuteranomalia i tritanomalium - osłabione postrzeganie odpowiednio kolorów czerwonego, zielonego i niebieskiego.

Objawy ślepoty barw

W każdym przypadku oznaki ślepoty barw są indywidualne, ale mimo to istnieją pewne wspólne cechy, na podstawie których można zidentyfikować patologię:

  • problemy z różnicą niektórych kolorów;
  • niemożność ogólnego rozróżniania kolorów;
  • oczopląs;
  • mała ostrość wzroku.

Leczenie ślepoty barw

Kupiony formularz ślepotę barw można wyeliminować w zależności od przyczyny choroby. Jeśli więc problemy z różnicą w kolorze są wynikiem zaćmy, operacja usunięcia może poprawić widzenie kolorów. Jeśli problem wynika z zażywania leków, możesz przywrócić widzenie kolorów, zatrzymując leczenie.

Genetyczna ślepota barw nie reaguje na leczenie.

Osoby, które mają lekką postać ślepoty barw - dichromię - uczą się kojarzenia kolorów z określonymi obiektami, a w życiu codziennym często potrafią określać kolory, a także osoby o normalnym postrzeganiu kolorów, chociaż ich postrzeganie kolorów różni się od normalnego.

Kilka lat temu opublikowano udane wyniki korekty ślepoty barwnej u małp za pomocą metod inżynierii genetycznej. Istotą tej metody jest wprowadzenie brakujących genów do siatkówki. Jednak takich eksperymentów nie przeprowadzono na człowieku.

Istnieją również metody korygowania ślepoty barw przy użyciu specjalnych soczewek. Niedawno przedstawiono specjalne okulary z liliowymi soczewkami, które umożliwiają rozróżnienie kolorów zielonego i czerwonego, poprawiając widzenie osób z jedną formą ślepoty barw.

Zarządzanie transportem i inne ograniczenia

Daltonicy mają znaczne ograniczenia: nie wolno im obsługiwać pojazdów komercyjnych, nie mogą realizować się jako marynarze, piloci, wojskowi. Przedstawiciele tych zawodów, a także niektórzy inni, są zobowiązani do regularnego sprawdzania swojego wzroku.

W Rosji osoby z niektórymi formami ślepoty barw mogą uzyskać prawo jazdy niektórych kategorii, ale ze znakiem "Bez prawa do pracy na wynajem", co wskazuje na możliwość zarządzania transportem tylko do celów osobistych.