Dystrofia siatkówki: przegląd nowoczesnych metod leczenia

WAŻNE WIEDZIEĆ! Skuteczne środki do przywrócenia widzenia bez chirurgii i lekarzy polecanych przez naszych czytelników! Przeczytaj więcej.

Wewnętrzna skorupa oka nazywana jest siatkówką. Reguluje interakcje między ośrodkowym układem nerwowym a narządami wzroku. To ona jest odpowiedzialna za przekształcanie sygnałów świetlnych postrzeganych przez narządy wzroku w odpowiednie impulsy nerwowe kierowane do mózgu.

Wiele wad wzroku, które charakteryzuje się zmianami w siatkówce i ma nieodwracalny charakter niszczący, nazywa się dystrofią. Patologia zmiany tkanek siatkówki zawsze prowadzi do stabilnego pogorszenia widzenia. Aby zapobiec utracie i progresji choroby, konieczne jest prowadzenie leczenia dystrofii siatkówki.

Symptomatologia

Objawy zależą od rodzaju zaburzenia, ale mają również ogólne wady. Najczęstsze objawy choroby:

  • upadek wzroku;
  • zniekształcenie obrazów;
  • pacjent ma ciemne plamy na oczach;
  • obiekty bez jasności;
  • Oświetlenie zmierzchowe dramatycznie pogarsza percepcję;
  • upadek widzenia peryferyjnego (a nawet jego całkowita utrata).

Przyczyny choroby

Impuls do rozwoju dystrofii siatkówki (nabytej), choroby niebezpiecznej dla zdrowia oczu, może stać się wieloma przyczynami o różnym charakterze:

  • każdy rodzaj urazu oka;
  • toksyczny wpływ na organizm dowolnego pochodzenia;
  • inne choroby narządów wzroku, na przykład krótkowzroczność, zapalenie, itp.;
  • powikłanie po operacji;
  • choroby zakaźne;
  • ogólnoustrojowe problemy zdrowotne (nadciśnienie, choroba nerek, cukrzyca itp.).

Wszystkie te wymienione powody mogą przyczynić się do rozwoju choroby, ale są tylko czynnikami ryzyka. Z dziedziczną predyspozycją groźbę choroby można uznać za wyjątkowo wysoką. Informacje! Rola mechanizmu uruchamiającego na wystąpienie choroby może dać równomierny stres, ciążę, nadwagę, bezpośrednie promieniowanie słoneczne.

Diagnostyka

W celu skutecznego leczenia choroby konieczna jest fachowa diagnostyka i badanie przez okulistę. Wśród badań, które można zalecić, są:

  • siatkówka;
  • wrażenia świetlne;
  • USG;
  • dno;
  • struktura oczu;
  • definicja granic pola widzenia peryferyjnego;
  • kontrola ostrości wzroku;
  • badanie elektrofizjologiczne, które daje obraz stanu siatkówki i komórek nerwowych;
  • Angiografia fluorescencyjna do badania naczyń oka.

Gatunki dystrofii siatkówki

Choroba jest podzielona na gatunki, które wynikają z jej pochodzenia i miejsca patologicznego procesu siatkówki. Rozróżnienie między dziedziczną i nabytą postacią choroby.

Dziedziczny. Jest to dziedziczna dystrofia, do której odnosi się kilka gatunków. Ale najczęściej są to: białe na miejscu i pigmentowane.

  • Punktowy biały. Ta patologia ma wrodzony charakter. Rozwój następuje od wczesnego dzieciństwa, co prowadzi do pogorszenia percepcji wzrokowej nawet przed szkołą.
  • Pigmentarny. Jest to genetyczna choroba oka. Dystrofia tego gatunku charakteryzuje się naruszeniem fotoreceptorów, które są ważne dla wizji mroku człowieka.

Choroba ma powolny przebieg ze stabilnym pogorszeniem, pomimo zmiany okresów remisji po zaostrzeniach. Najczęstsza choroba manifestuje się w godzinach szkolnych. W wieku 20 lat choroba już przejawia się jednoznacznie i jest diagnozowana. Wraz z wiekiem stan ten pogarsza się tak bardzo, że może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku.

Dystrofia nabyta

Ten typ choroby jest typowy dla osób starszych. Może przejawiać się w kompleksie z innymi chorobami narządów wzroku związanych ze zmianami związanymi z wiekiem. Nie można go całkowicie wyleczyć całkowicie zachowawczo. W zależności od obszaru zmiany istnieją:

  • Uogólnione (w tej postaci dystrofii uszkodzenie siatkówki wpływa na wszystkie jej obszary).
  • Centralny (plamkowy).
  • Peryferyjne.

Dystrofia centralna. Zwyrodnienie siatkówki siatkówki nazywa się lokalizacją w tym obszarze siatkówki (plamki żółtej), która jest odpowiedzialna za miejsce o najwyraźniejszej wizji. Odmiany zwyrodnienia plamki żółtej:

W zależności od patologii i uszkodzenia siatkówki rozróżnia się następujące odmiany:

  • surowa choroba naczyniowa;
  • wiek (mokry lub suchy);
  • koloidalny;
  • stożkowaty (wrodzony);
  • Best's disease;
  • Choroba Francescettiego;
  • Choroba Stargardta.

Ważne! Przy centralnej formie dystrofii bez wpływu na obszary peryferyjne rozwój choroby nie prowadzi do ślepoty.

Pacjenci odczuwają dyskomfort, skarżą się okuliście na takie objawy:

  • podwojenie obiektów;
  • obraz obiektów jest zakrzywiony.

Dystrofia związana z wiekiem. Zwyrodnienie plamki w leczeniu siatkówki oka jest odpowiednie w zależności od postaci klinicznej (suchej lub mokrej) i stopnia patologii. Obie formy choroby są charakterystyczne dla kategorii wiekowej od 60 lat. Centralna część siatkówki jest uszkodzona przez zmiany związane z wiekiem. Jest to plamka odpowiedzialna za zdolność oka do rozróżniania małych obiektów. Ale nawet w przypadku poważnego przebiegu choroby obwodowe części siatkówki nadal pełnią swoje funkcje, a ślepota występuje bardzo rzadko.

Osobliwością wilgotnej formy jest wnikanie płynów i krwi do siatkówki. Upadek widzenia następuje bardzo szybko, do kilku dni. Leczenie takiego stanu jest skomplikowane, szybkie.

Najczęściej spotykana jest sucha forma, w której pogorszenie następuje stopniowo. Choroba charakteryzuje się gromadzeniem się produktów rozpadu komórkowego między siatkówką a skorupą naczyń.

Pacjenci z zwyrodnieniem plamki związanym z wiekiem są doradzani co sześć miesięcy w leczeniu szpitalnym, odrzucaniu złych nawyków i obowiązkowym noszeniu okularów przeciwsłonecznych.

Peryferyjne. Ten typ zmiany w siatkówce charakteryzuje się naruszeniem tylko obszaru obwodowego bez wpływu na plamki żółtej. Od przejawów choroby osoba może jedynie dostrzec pojawienie się przed oczami "much".

Osobliwość dystrofii obwodowej jest uważana za jej skomplikowaną diagnozę. Kiedy okulista bada dno pacjenta, obszary peryferyjne są prawie niewidoczne. Patologię można zdiagnozować tylko za pomocą specjalnego sprzętu. Klasyfikacja dystrofii obwodowej:

  • pigmentowany;
  • drobnoziarnisty;
  • anemiczny;
  • krata.

Często na tle krótkowzroczności możliwe jest oderwanie siatkówki. W tym przypadku pacjent skarży się na wrażenie zasłony przed jego oczami, ale bez operacji nie można przywrócić wzroku.

Metody leczenia

Dystrofia jest poważną chorobą, która może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku. Już utraconego widzenia na początku choroby i zaostrzeń nie można przywrócić. Większość leczenia ma charakter objawowy, ponieważ oprócz wtórnego, jakiekolwiek zwyrodnienie ma dziedziczną predyspozycję. Większość zabiegów ukierunkowana jest na takie działania:

  • stabilizacja państwa;
  • przedłużenie okresów remisji;
  • wzmacniając mięśnie oczu i naczyń krwionośnych;
  • poprawa przebiegu procesów metabolicznych w narządach wzroku.

Metody leczenia choroby:

W przypadku leczenia oczu bez zabiegu, nasi czytelnicy z powodzeniem stosują sprawdzoną metodę. Po dokładnym przestudiowaniu go postanowiliśmy zwrócić na niego uwagę. Przeczytaj więcej.

  • lekarski;
  • fizjoterapia;
  • operacja;
  • koagulacja laserowa.

W niektórych przypadkach oczy są leczone środkami ludowymi, które można stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia, ale koniecznie pod nadzorem lekarza prowadzącego.

Koagulacja laserowa

Ta metoda leczenia ma na celu zapobieganie poważnym powikłaniom dystrofii - oderwaniu siatkówki i zapobieganiu utracie wzroku. Laser umożliwia renderowanie punktowe, a nie uszkadzanie zdrowych tkanek. Podczas manipulacji uszkodzone obszary są kauteryzowane do pożądanych obszarów oka na określonej głębokości.

Chirurgia

To, czy można obejść się bez interwencji chirurgicznej, określa lekarz po kompleksowym badaniu pacjenta. Dystrofia siatkówki oka leczenia chirurgicznego najczęściej w przypadkach, gdy choroba została zdiagnozowana późno i gdy nie ma już sensu, aby mieć nadzieję, że zastrzyki w oczy pomogą.

Aby poprawić procesy metaboliczne i normalizować ukrwienie, pacjenci przechodzą operację naczyniowo-elastyczną. W przypadku zdiagnozowanej postaci mokrej leczenie zwyrodnienia plamki oka siatkówki ma na celu zapobieganie gromadzeniu się płynu w tkankach siatkówki. Aby zapobiec zniszczeniu siatkówki, stosuje się te metody interwencji chirurgicznej:

  • Vasoreconstruction, który opiera się na wykorzystaniu przeszczepów;
  • W wyniku rozkurczu jajowodów wynikiem jest zwiększenie światła funkcjonujących naczyń krwionośnych.

Fizjoterapia

W przypadku dystrofii siatkówki fizjoterapia jest zalecana w początkowych stadiach choroby, aby wzmocnić mięśnie oczu i bezpośrednio siatkówkę. Istnieje kilka metod fizjoterapii:

  • terapia ultradźwiękowa;
  • fonoforeza;
  • elektroforeza;
  • terapia mikrofalowa;
  • laserowe napromienianie krwi (dożylnie).

Leki

Leczenie dystrofii siatkówki oka można wykonać za pomocą leków tylko na najwcześniejszych etapach rozwoju choroby. W innych sytuacjach pozytywny efekt tego jedynego konserwatywnego leczenia jest niemożliwy. Ze środków medycznych pokazywane są pacjenci:

  • witaminy E i A;
  • angioprotectors;
  • kortykosteroidy;
  • oznacza z luteiną;
  • wzmacnianie ścian naczyń krwionośnych;
  • lokalne działanie leków rozszerzających naczynia krwionośne;
  • przeciwutleniacze;
  • ogólne działanie leków rozszerzających naczynia krwionośne.

Zapobieganie

Jako środki zapobiegawcze dla osób zagrożonych chorobami oczu zaleca się:

  • mniej czasu spędzonego pod słońcem;
  • wykonywać gimnastykę dla oczu;
  • prowadzić zdrowy tryb życia;
  • brać kompleksy witaminowe;
  • dać oczom możliwość odpoczynku;
  • dobre oświetlenie miejsca pracy;
  • brak ciężkiego wysiłku fizycznego;
  • okresowe badanie lekarskie z okulistą.

Leczenie ludowych przepisów

Jako dodatkową terapię i zintegrowane podejście do leczenia dystrofii można zastosować leczenie ludowe.

Bulion iglasty. Do gotowania potrzebujesz:

  • 1 litr. woda;
  • za 4 łyżeczki zmiażdżone biodra róży i łuski cebuli;
  • 10 łyżeczek. igły sosnowe.
  • Połącz wszystkie komponenty.
  • Wlać ciepłą wodę.
  • 10 minut na gotowanie na małym ogniu.
  • Ochładź to.
  • Szczep.
  • Weź w ciągu dnia, równomiernie rozmieszczone.

Kurs trwa 30 dni.

Do gotowania potrzebujesz:

  • Wódkę wlać czosnek do słoika.
  • Zamknij pojemnik szczelnie za pomocą pokrywy.
  • Aby powiesić w ciepłym miejscu.
  • 2 tygodnie nalegań, okresowe mieszanie zawartości.
  • Szczep.
  • Przyjmuj przed posiłkami trzy razy dziennie przez 13 do.

Przebieg leczenia wynosi 60 dni, następnie przerwa trwa 1,5 tygodnia.

Krople z serwatki

Do gotowania potrzebujesz: 2 łyżeczki. woda i tyle świeżej serwatki z koziego mleka.

Przygotowanie: Wymieszaj składniki.

Zastosowanie: 1 k. Zakopać w oczach. Ślepe oczy szmatką. Połóż się na 30 minut. nie poruszając oczami.

Leczenie w domu powinno odbywać się po konsultacji z okulistą.

Wniosek

W tej chwili nie ma lekarstwa, które zapewniłoby bezbolesne wyleczenie dystrofii siatkówki. Dlatego tak ważne jest, aby zdać na czas badania lekarskie u okulisty, aby monitorować swoje zdrowie i, jeśli to konieczne, aby przepisane leczenie zostało wykonane przez okulistę.

W tajemnicy

  • Niewiarygodne... Możesz wyleczyć oczy bez operacji!
  • Tym razem.
  • Bez wycieczek do lekarzy!
  • Jest dwa.
  • W niecały miesiąc!
  • To trzy.

Kliknij link i dowiedz się, jak robią to nasi subskrybenci!

Dystrofia siatkówki: objawy i leczenie

Dystrofia siatkówki jest głównymi objawami:

  • Plamy na oczach
  • Zmniejszenie widzenia
  • Spadek pola widzenia
  • Frustracja postrzegania kolorów
  • Zmniejszona ostrość wzroku o zmierzchu
  • Zniekształcenie wzroku
  • Błędne postrzeganie obiektów w przestrzeni
  • Niewyraźne widzenie
  • Niezdolność do odróżnienia obiektu w stanie spoczynku lub w ruchu

Dystrofia siatkówki jest niebezpieczną dolegliwością, w którą wpływa siatka oka oka. Niezależnie od przyczyny choroby u ludzi, z przedwczesną i niewykwalifikowanych wynik leczenia dystrofii - zanik jednej lub całkowitej śmierci tkanek, które tworzą siatkówkę. Z tego powodu pacjent będzie miał nieodwracalne zaburzenia widzenia, aż do ślepoty. Warto zauważyć, że warunki utraty wzroku bezpośrednio zależą od rodzaju choroby. Dystrofia siatkówki przebiega powoli, ale wraz z postępem pacjenta stan pacjenta ulega pogorszeniu.

Choroba charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem, zwłaszcza w początkowej fazie rozwoju. Bardzo często ludzie nawet nie wiedzą, że są nosicielem takiego problemu. Prawdopodobieństwo dystrofii jest bardzo małe. Statystyka medyczna jest taka, że ​​wśród wszystkich możliwych stanów chorobowych wpływających na aparat wzrokowy, problemy związane z dystrofią siatkówki są mniejsze niż jeden procent. Najczęściej eksponowane są osoby starsze (po osiągnięciu pięćdziesięciu lat). W młodszym wieku dolegliwość występuje tylko u kobiet w czasie ciąży.

Etiologia

Główna rola w postępie tej choroby należy do dziedzicznej predyspozycji. Zwykle z powodu tego czynnika etiologicznego obserwuje się progresję dystrofii siatkówki u dzieci.

Ponadto następujące przyczyny mogą powodować progresję choroby:

  • takie pogorszenie wzroku jak krótkowzroczność;
  • choroby zakaźne organizmu;
  • odchylenia od normalnej masy ciała;
  • cukrzyca;
  • nadużywanie alkoholu i nikotyny;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • różne zaburzenia krążenia;
  • problemy w pracy serca;
  • długotrwały bezpośredni wpływ promieni słonecznych na oczy;
  • ciąża;
  • zatrucie;
  • wpływ stresujących sytuacji;
  • usunięcie połowy lub całego gruczołu tarczycy;
  • niezrównoważona dieta, dzięki której organizmowi brakuje witamin i składników odżywczych;
  • różnorodne urazy oka.

Odmiany

Ze względu na formację chorobę dzieli się na:

  • Naturalny (który powstał w wyniku genetyki);
  • nabyte.

Te typy chorób mają swój własny podział na podtypy. Tak więc wrodzoną postacią choroby jest:

  • dystrofia pigmentowa siatkówki, której przypadki są bardzo rzadkie. Jest przekazywana tylko od matki do dziecka;
  • punkt - pojawia się w młodym wieku i rozwija się u osób starszych.

Nabytą lub dystrofię związaną z wiekiem dzieli się na:

  • dystrofia obwodowa siatkówki. Występuje w przypadku krótkowzroczności lub urazów oka. W wyniku jego progresji oko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu i składników odżywczych. W przypadku przedwczesnego wykrycia lub leczenia, ten typ choroby pociąga za sobą odłączenie lub przerwanie siatkówki;
  • makularodystrofia siatkówki.

Z kolei dystrofia siatkówki dzieli się na:

  • krata;
  • lubiący wyglądać;
  • drobnoziarnisty;
  • pigmentowany.

Zwyrodnienie siatkówki może być następujące:

  • suchy - wyraża się żółtawymi granulkami w siatkówce;
  • wilgotny - oko dostaje krew.

Objawy

Na samym początku pojawienia się dystrofii siatkówki nie przejawiają się żadne oznaki. Pierwsze objawy choroby zaczynają być wyrażane na etapie środkowym lub zaniedbanym.

Pomimo wielu rodzajów tego zaburzenia widzenia wszystkie mają w przybliżeniu te same objawy:

  • zmniejszona widoczność;
  • uczucie zaparowania i "gęsiej skórki" w oczach;
  • zniekształcenie obrazu wizualnego;
  • pogorszenie widzenia w ciemności;
  • naruszenie umiejętności rozróżniania kolorów;
  • niemożność odróżnienia przedmiotu lub osoby znajdującej się w spoczynku lub w ruchu;
  • błędne postrzeganie czegoś w przestrzeni.

Gdy pojawi się jeden lub więcej z powyższych objawów dystrofii siatkówki, osoba powinna natychmiast skonsultować się z okulistą. W przypadku przedwczesnego dostępu do pomocy choroba może szybko rozprzestrzeniać się, co prowadzi do pogorszenia widzenia lub całkowitej utraty.

Diagnostyka

Po wstępnym badaniu okulisty wymagane są liczne testy i testy w celu wskazania prawidłowej diagnozy:

  • visometry - do pomiaru ostrości wzroku;
  • perymetria - metoda umożliwia rozpoznanie zmiany wielkości pola widzenia;
  • refraktometria - metoda badania siatkówki;
  • biomikroskopia. Za jego pomocą można rozpoznać towarzyszące patologie w systemie wzrokowym;
  • Elektroretinografia - z dziedziczną dystrofią nie nastąpią żadne zmiany w analizie;
  • adaptometria - zdolność widzenia mierzona jest w ciemności;
  • angiografia typu fluorescencyjnego - w celu oznaczenia obszarów, na których będzie przeprowadzane odzyskiwanie laserem;
  • tomografia siatkówki;
  • oftalmoskopem ze sztuczną rozszerzenie źrenic (ze szczególnym kropli) - dla lekarza prezentacji na temat stanu dna;
  • Ultradźwięki oka.

Te pomiary diagnostyczne mogą identyfikować oznaki dystrofii siatkówki we wczesnych stadiach.

Leczenie

Obecnie jednym z najczęstszych i najbardziej skutecznych sposobów leczenia dystrofii siatkówki jest korekcja laserowa. Ta metoda jest nie tylko bardzo skuteczna, ale ma także wiele pozytywnych aspektów:

  • zapobiega chirurgicznemu otwarciu gałki ocznej;
  • wyklucza możliwość infekcji lub infekcji;
  • chroni przed stresującymi sytuacjami;
  • bezkontaktowa interwencja podczas operacji;
  • nie wymaga czasu na regenerację pooperacyjną.

Leczenie choroby za pomocą leków ma na celu poprawę mikrokrążenia. Najczęściej mianowany:

  • kompleks witamin;
  • krople do oczu;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne.

Dzieci z dziedziczną dystrofią oka zaleca się wizytę u psychologa. Ma to zapewnić, że dziecko nie będzie miało problemów z komunikowaniem się i będzie w stanie przystosować się do społeczeństwa.

Bezpośrednia interwencja chirurgiczna jest stosowana tylko wtedy, gdy dwie z opisanych powyżej metod nie pomogły lub z ciężkim przebiegiem choroby. Operacje są powoływane i prowadzone wyłącznie przez wysoko wykwalifikowanych specjalistów.

Oprócz klinicznych metod leczenia, istnieją środki folk, które są stosowane jednocześnie z lekami lub po leczeniu laserem. Najczęstsze metody ludowe obejmują przepisy wykorzystujące:

  • Mleko kozie, rozcieńczone wodą. Powstała ciecz jest wkraplana do oka;
  • bulion z biodrami, łuski pleśni i igieł;
  • nalewka z kminku, musztardy, liści brzozy, skrzypu i brusznicy;
  • zmiażdżony chistel. Po rozcieńczeniu, podgrzaniu, obciążeniu i schłodzeniu - wpuszcza się go do oka.

Zapobieganie

W celu zapobiegania wszelkim problemom z widzeniem zalecane:

  • poprawne oświetlenie pomieszczeń mieszkalnych i roboczych;
  • zapewnia odpoczynek dla oczu podczas pracy przy komputerze, oglądania telewizji, czytania książki, korzystania z telefonu komórkowego;
  • co sześć miesięcy, aby zostać zbadanym przez okulistę;
  • codziennie wykonuj ćwiczenia gimnastyczne dla oczu.

Jeśli uważasz, że masz Dystrofia siatkówki i objawy charakterystyczne dla tej choroby, okulista może ci pomóc.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Zapalenie korykowo-moczowodowe jest chorobą zapalną o ostrym lub przewlekłym przebiegu, która wpływa na tylną część naczyniówki. Siatkówka jest również zaangażowana w proces. Układ krążenia w tylnym oku jest zaprojektowany tak, że naczynia tworzą tu szerokie łóżko. Ta anatomiczna cecha prowadzi do spowolnienia krążenia krwi w tym obszarze.

Zapalenie oka - termin medyczny, który jest używany do opisania postępu procesu zapalnego w różnych częściach naczyniówki oka (naczyniówkowa, rzęskowa, tęczówka). Statystyka medyczna jest taka, że ​​w 25% przypadków klinicznych ta szczególna dolegliwość powoduje zmniejszenie funkcji wzrokowej, a nawet ślepoty. Średnio zapalenie błony naczyniowej oka rozpoznaje się u jednej osoby na 3000 (dane za 12 miesięcy). Warto zauważyć, że u przedstawicieli silnej połowy ludzkości patologia występuje kilkakrotnie częściej niż u kobiet.

Ślepota kurczaków jest popularnym określeniem patologii wzroku, którą w medycynie nazywa się hemeralopią lub nobodyalopią. Choroba objawia się znacznym pogorszeniem percepcji wzrokowej przy słabym oświetleniu otoczenia. W tym samym czasie osoba jest zaburzona przez koordynację, pola widzenia zawężają się i zauważa się złe postrzeganie rzeczy w niebieskich i żółtych odcieniach.

Retinitis to choroba, w której zapalenie występuje w siatkówce oka. Taka dolegliwość rzadko występuje w postaci izolowanej, której często towarzyszy porażka naczyniówki oka. Okuliści rozróżniają dużą liczbę czynników predysponujących, wpływających na wystąpienie tego zaburzenia. Z tego powodu są one podzielone na dwie duże grupy - endogenną i egzogenną. Głównym objawem klinicznym aktów pogorszeniem ostrości wzroku, ale niebezpieczeństwo tej choroby jest to, że może to prowadzić do rozwoju wielu powikłań, aż do utraty oka.

Enofthalm jest chorobą okulistyczną, która charakteryzuje się nieprawidłowym położeniem gałki ocznej na orbicie. Obserwuje się zarówno jego pogłębianie, jak i wystawanie. Patologia tego rodzaju może być spowodowana przez traumę, następnie mówią o pourazowym zapaleniu oka lub z powodu innych czynników etiologicznych.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Dystrofia siatkówki

Dystrofia siatkówki jest poważną chorobą, która prowadzi do znacznej utraty wzroku. Często rozwija się u osób, które mają historię cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, otyłości. Tak, nadwaga i palenie to również czynniki, które wpływają na rozwój dystrofii siatkówki. Czynniki dziedziczne, wirusy, stresy i niedobory witamin również przyczyniają się do występowania zaburzeń widzenia i rozwoju określonego typu choroby.

Przyczyny dystrofii siatkówki

Objawy dystrofii

Dystrofia siatkówki jest uogólnioną koncepcją, która obejmuje różne formy choroby, które mają różne cechy, objawy i wpływ na wzrok.

Dystrofia siatkówki: leczenie czynnikami fizycznymi

Dystrofia (zwyrodnienie) siatkówki jest patologicznym procesem, w wyniku którego tkanka troficzna zostaje przerwana, a komórki siatkówki zostają uszkodzone.

Siatkówka jest wewnętrzną wrażliwą otoczką oka, która składa się z różnych fotoczułych komórek (pręcików i stożków). Dostrzega sygnały świetlne, przeprowadza analizę pierwotną i przekształca je w impuls nerwowy, który wchodzi do mózgu.

Choroba jest dość powszechna w dzisiejszych czasach. Ta patologia często dotyka osób starszych i dzieci.

Rodzaje dystrofii siatkówki

  1. Dziedziczny (pierwotny):
  • uogólnione: pigmentowane i plamisto-białe zwyrodnienie siatkówki, wrodzona amauroza Lebera i wsp.;
  • centralne (zaburzenie centralnego widzenia): choroba Stargardta, choroba Besta, starcze zwyrodnienie plamki, itp.;
  • obwodowe (zaburzenie widzenia bocznego): młodzieńcza retinoschia młodzieńcza chromosomu, choroba Wagnera, choroba Goldmana-Favre'a, itp.
  1. Nabyte (wtórne).

Dystrofia wtórna rozwija się na tle narażenia siatkówki na czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne. Poniżej wymieniono najważniejsze z nich.

Czynniki predysponujące

  1. Odurzenie.
  2. Infekcje.
  3. Zaburzenie krążenia krwi.
  4. Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej.
  5. Patologia endokrynologiczna, w tym cukrzyca.
  6. Choroby serca i naczyń krwionośnych.
  7. Nadciśnienie tętnicze.
  8. Zaburzenia metaboliczne.
  9. Palenie.
  10. Urazy oka.
  11. Choroba oczu (krótkowzroczność itp.).
  12. Ciąża.
  13. Otyłość.

Objawy kliniczne choroby

  1. Pogorszenie widzenia w półmroku.
  2. Fotofobia.
  3. Zmniejszenie centralnego widzenia.
  4. Zniekształcenie kształtu obiektów.
  5. Pojawienie się błysków, leci przed oczami.
  6. Zmniejszona ostrość wzroku.

Zwyrodnienie siatkówki jest postępującą chorobą i ostatecznie prowadzi do stopniowego zmniejszania się wzroku i ślepoty. Można łączyć z oczopląsem, zezem. Często ma przebieg bezobjawowy. Najbardziej niekorzystne pod względem rokowania są dziedziczne zwyrodnienia siatkówki.

Rozważ najczęstsze warianty dystrofii siatkówki.

Zwyrodnienie barwnikowe siatkówki

Jest to dziedziczna patologia siatkówki, w której prącia są głównie dotknięte. Kilka lat przed początkiem zmian w dniu na oko, pacjenci są zaniepokojeni ciemną adaptacją. Głównymi objawami choroby są krwotoczna (nocna ślepota) i zwężenie pola widzenia. Klęska jest obustronna, charakteryzująca się odkładaniem pigmentu na dnie, podczas gdy naczynia zwężają się, dochodzi do uszkodzenia włókien nerwu wzrokowego. Ślepota z reguły trwa 40 lat.

Wrodzona amauroza Lebera

Choroba objawia się od urodzenia i ma ciężki przebieg. Dzieci nie mają centralnego widzenia, mogą urodzić się niewidome lub stracić wzrok przed ukończeniem 10 lat. Podczas badania ujawnia się zez, oczopląs, różne objawy neurologiczne, utrata słuchu, opóźnienie rozwoju neuropsychologicznego. Podczas badania dna oka znajdują się osady pigmentu, blady dysk nerwu wzrokowego.

Punktowa dystrofia siatkówki

Choroba rozwija się w dzieciństwie, ma charakter rodzinny, ma powoli postępujący kurs. Pacjenci doświadczają ślepoty zmierzchowej i nocnej, zawężając pole widzenia. Na dnie są białawe ogniska, oznaki zaniku nerwu wzrokowego.

Choroba Stargardta (zwyrodnienie plamki żółtej)

Ta patologia objawia się w wieku 3-5 lat, jej rozwój jest predysponowany do obciążonej dziedziczności. Dzieci narzekają na niewyraźne widzenie, światłowstręt. Po kilku latach centralne pole widzenia wypada od początku choroby, ostrość widzenia szybko maleje. Badanie ujawnia zmiany w nabłonku barwnikowym i atrofii nerwu wzrokowego.

Najlepsza choroba

Ta patologia opiera się na zwyrodnieniu plamki żółtej. Rozwija się w dzieciństwie i wieku dojrzewania i charakteryzuje się zmniejszoną ostrością wzroku. Oftalmoskopia ujawnia obustronne uszkodzenie obszaru plamki w postaci żółtego ogniska.

Starsze zwyrodnienie plamki żółtej

Rozwija się z reguły u osób w wieku powyżej 50 lat. Cierpi głównie na płeć żeńską. Proces degeneracji często przebiega niezauważalnie. Choroba zaczyna się od pogorszenia wzroku jednego lub dwóch oczu i jest uważana za starczowzroczność. W miarę postępu procesu degeneracyjnego wizja znika całkowicie.

Retinozyna młodzieńcza z chromosomem X.

Jest to dziedziczna dystrofia siatkówki, charakteryzująca się rozwarstwieniem. Częściej u mężczyzn. Dzieci mają zmniejszone widzenie, zez. Podczas badania identyfikuje się olbrzymie cysty siatkówki, otoczone pigmentem, które mogą ulec zerwaniu.

Choroba Wagnera

Jest to choroba dziedziczna, której przejawem jest krótkowzroczność. Często u pacjentów w wieku 10-20 lat zmętniała soczewka, koncentryczne zwężenie pola widzenia. Choroba może być utrudniona przez jaskrę lub odwarstwienie siatkówki.

Choroba Goldmana-Favre'a

W tej patologii dystrofia pigmentowa jest połączona z uszkodzeniem ciała szklistego, retinoschisis. Objawami choroby są pogorszenie widzenia, ślepota w nocy i naruszenie ciemnej adaptacji. U pacjentów można wykryć opadanie pola widzenia w kształcie pierścienia lub koncentryczne zwężenie.

Diagnostyka

Rozpoznanie "dystrofii siatkówki" opiera się na objawach klinicznych, historii choroby, badaniu i badaniu przez okulistę. Pacjenci to:

  • ogólne badanie kliniczne (badanie krwi, mocz, biochemia);
  • oftalmoskopia (umożliwia badanie dna oka);
  • badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego;
  • fluorescencyjna angiografia siatkówki (badanie naczyń siatkówki);
  • echooftalmografia (metoda badania struktur gałki ocznej za pomocą ultradźwięków);
  • entoptometriya (daje możliwość uzyskania pełnego obrazu stanu czynnościowego siatkówki).

Leczenie

Terapia dystroficznych procesów siatkówki powinna mieć kompleksowe podejście. Jego głównym celem jest zatrzymanie postępu choroby i poprawienie widzenia w największym możliwym stopniu. Jeśli patologiczny proces wpływający na siatkówkę oka jest drugorzędny, to przede wszystkim należy leczyć chorobę, która do niego doprowadziła.

Terapia lekami

  1. Steroidy metaboliczne (nerobol, retabolil).
  2. Leki przeciwzakrzepowe (heparyna, Fraxiparin).
  3. Desaggreganty (aspiryna, klopidogrel).
  4. Środki rozszerzające naczynia (kwas nikotynowy, drotaverine, zgodność).
  5. Leki poprawiające mikrokrążenie (pentoksyfilina, Cavinton).
  6. Witaminy (A, B, C, E).
  7. Emoksipin, taufon w postaci kropli do oczu.

Leczenie daje lepsze wyniki we wczesnych stadiach choroby. Leki są stosowane zarówno w leczeniu miejscowym, jak i ogólnym.

Leczenie fizjoterapeutyczne

Działanie czynników fizycznych uzupełnia lek, pozwala zmniejszyć dawkę stosowanych leków i zawiesić przebieg choroby.

Podstawowe metody fizyczne stosowane w leczeniu zwyrodnienia siatkówki:

  • terapia laserowa (stosowana do stymulacji siatkówki);
  • elektrostymulacja tkanek oka;
  • magnetoterapia (zwiększa kalibrację naczyń siatkówki, zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe, przyspiesza regenerację);
  • elektroforeza na lek z użyciem drotaweryny, papaweryny, kwasu nikotynowego, wapnia;
  • narażenie na ultradźwięki (poprawia mikrokrążenie i metabolizm, poprawia naprawy);
  • terapia diadynamiczna (poprawia krążenie krwi, wzmacnia ochronne właściwości tkanek);
  • Terapia mikrofalowa (promuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, poprawia krążenie krwi i odżywianie tkanek, stymuluje regenerację).

Leczenie chirurgiczne

Dzięki nieskuteczności leczenia zachowawczego, w celu poprawy krążenia krwi i odżywienia tkanek, operacje są wykonywane na rewaskularyzacji siatkówki. Służy do przeszczepiania włókien mięśniowych od prostych mięśni oka do przestrzeni okołoturbowej.

Pewne wyniki leczenia można uzyskać po przeprowadzeniu zdjęcia i koagulacji laserowej. W tym przypadku efekt jest skierowany na uszkodzone tkanki, które są oddzielone od zdrowych tkanek, co zapobiega rozprzestrzenianiu się procesu i zapobiega odwarstwieniu siatkówki.

Wniosek

Rozwój procesów dystroficznych w siatkówce oka zagraża pacjentowi całkowitą utratą widzenia bez możliwości jego przywrócenia. Zwykle występuje w późnych stadiach choroby, przy braku odpowiedniej terapii. Choroba znacząco obniża jakość życia pacjentów, a ślepota prowadzi do niepełnosprawności. Wobec tej patologii leczenie należy rozpocząć tak wcześnie, jak to możliwe, gdy nie doszło jeszcze do nieodwracalnych zmian. Umożliwia to zachowanie wzroku i powstrzymanie choroby.

NTV, program "Bez recepty", problem na temat "Dystrofia siatkówki":

Jak leczyć dystrofię siatkówki

Z tego artykułu dowiesz się, czym jest dystrofia siatkówki, jakie są metody leczenia i czy leczenie środkami ludowymi jest możliwe.

Dystrofia siatkówki jest poważnym procesem destrukcyjnym występującym w jednej z najważniejszych części analizatora wzrokowego - siatkówce, prowadzącej do słabej widoczności i ślepoty. Choroba może powstać jako niezależne odchylenie iw konsekwencji innych patologicznych zaburzeń, może być wrodzona i nabyta. Może objawiać się w takiej czy innej formie i to od tego, a także od ciężkości patologii, zależy rokowanie leczenia.

Dystrofia siatkówki

Siatkówka jest wewnętrzną powłoką oka, dzięki której następuje percepcja i transformacja sygnałów świetlnych w impulsy nerwowe, następuje ich pierwotna analiza i transmisja do wizualnych podziałów mózgu. Siatkówka jest odpowiedzialna za interakcję układu wzrokowego oka z ośrodkowym układem nerwowym i bierze bezpośredni udział w przekształcaniu sygnałów świetlnych w obrazy wizualne.

Dystrofia siatkówki jest ogólną definicją obejmującą grupę patologii w układzie wzrokowym

Dystrofia siatkówki łączy grupę patologii widzenia spowodowanych nieodwracalnymi niszczącymi zmianami w siatkówce. Zniszczenie tkanek siatkówki i zaburzenie procesów metabolicznych w nich pociąga za sobą pogorszenie ostrości wzroku, słabe widzenie lub całkowitą utratę go.

Rodzaje dystrofii siatkówki

Dystrofię siatkówki dzieli się według etiologii (pochodzenia) i lokalizacji destrukcyjnego procesu.

Dziedziczna dystrofia

Do dystrofii dziedzicznej należy wiele gatunków, wśród których najczęściej występują:

  1. Dystrofia pigmentowana;
  2. Biała dystrofia punktowa.

Dystrofia pigmentowa jest genetyczną chorobą o niewyjaśnionej etiologii związanej z zaburzeniem funkcjonowania fotoreceptorów siatkówki odpowiedzialnych za widzenie w mroku. W przypadku postaci pigmentowej, typowo zwiotczały przewlekły przebieg z powolnym zaostrzeniem objawów, naprzemiennymi okresami zaostrzeń i remisji. Na etapie remisji wzrok zwykle poprawia się. Pierwsze objawy choroby obserwuje się w wieku szkolnym, w wieku 20 lat choroba jest wyraźnie diagnozowana, u osób starszych może wystąpić ślepota.

Punkowo-biała dystrofia - wrodzona patologia, rozwija się od wczesnego dzieciństwa. Pogorszenie widzenia można zauważyć nawet w wieku przedszkolnym.

Nabyta dystrofia

Uzyskana dystrofia często rozwija się u osób starszych. Możliwe jest łączenie dystrofii z zaćmą i innymi chorobami oczu spowodowanymi przez związane z wiekiem zmiany w ciele i naruszenie procesów metabolicznych w tkankach oka.

Na temat lokalizacji procesu patologicznego wyróżniono następujące odmiany nabytej dystrofii siatkówki:

  1. Dystrofia obwodowa;
  2. Centralna dystrofia;
  3. Uogólniona dystrofia.

Dystrofia obwodowa jest zaburzeniem, w którym procesy degeneracyjne wpływają na obwodowy obszar siatkówki, omijając część plamki.

W centralnej formie obszar plamki siatkówki jest zaangażowany w proces (miejsce najczystszego widzenia). Dystrofia centralna może występować w dwóch postaciach: suchej i wilgotnej (źródło).

Uogólniona dystrofia charakteryzuje się uszkodzeniem wszystkich części siatkówki.

Objawy

Objawy dystrofii siatkówki są różne i zależą od postaci zaburzenia. Główne objawy choroby:

  1. Zmniejszona ostrość wzroku;
  2. Uszkodzenie lub utrata widzenia peryferyjnego;
  3. Zła orientacja w półmroku;
  4. Ciemne plamy na oczach;
  5. Niejasny wygląd konturów obiektów;
  6. Zniekształcenie widocznych obrazów.

Dystrofia obwodowa

Dystrofia obwodowa siatkówki jest praktycznie bezobjawowa. Główną manifestacją są "muchy" przed oczami, które widzą pacjenci.

"Całun" przed oczami - charakterystyczny zarzut dotyczący obwodowej dystrofii siatkówki

Rozpoznanie dystrofii obwodowej komplikuje fakt, że podczas badania dna oka obwodowe części siatkówki są praktycznie niewidoczne. Pierwsze naruszenia można wykryć tylko za pomocą specjalnego sprzętu okulistycznego.

Pacjenci najpierw zwracają się do okulisty ze skargą na "całun" przed oczami. Ten znak wskazuje początek procesu odrywania centralnych części siatkówki. Na tym etapie utracone widzenie nie może zostać przywrócone, a leczenie farmakologiczne nie powiodło się. Często dystrofia obwodowa rozwija się na tle postępującej krótkowzroczności.

Dystrofia centralna

Centralna dystrofia nie prowadzi do ślepoty, jeśli nie wpływa ona na obwodowe części siatkówki. Najczęściej w centralnej dystrofii pacjenci skarżą się na skręcony i złamany obraz, podwojenie przedmiotów.

Postać sucha centralnej dystrofii jest uważana za najczęstszą. Stan pacjenta pogarsza się stopniowo. W stanie suchym produkty zaniku komórek gromadzą się między naczyniówką a siatkówką oka. Prognozy leczenia w tym przypadku są dość korzystne.

Przy wilgotnej postaci centralnej dystrofii krew i płyn przenikają przez ściany naczyń do siatkówki, co prowadzi do szybkiej utraty wzroku (od kilku dni do kilku tygodni). Mokra forma jest trudna do leczenia i wymaga interwencji chirurgicznej. W 90% przypadków wilgotna forma dystrofii prowadzi do całkowitej utraty wzroku.

Przyczyny

  1. Choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, nadciśnienie, choroby nerek i nadnerczy, dysfunkcja tarczycy, zmiany miażdżycowe naczyń krwionośnych);
  2. Choroby oczu (krótkowzroczność, zapalenie błony naczyniowej oka, choroby zapalne);
  3. Choroby zakaźne i zatrucia różnego rodzaju;
  4. Urazy oka;
  5. Predyspozycje genetyczne.

Wymienione przyczyny, z wyjątkiem dziedziczności, nie zawsze prowadzą do rozwoju choroby, ale jednocześnie są związane z czynnikami ryzyka. W takich przypadkach początek choroby jest bardziej prawdopodobny.

Rzadko bodźcem do rozwoju patologii jest stres emocjonalny, nadmierny wpływ na oczy bezpośredniego światła słonecznego, brak witamin i pierwiastków śladowych w organizmie.

Choroba jest bardziej prawdopodobna dla osób z nadwagą i złymi nawykami.

Czasami dystrofia występuje u kobiet w ciąży. W drugim trymestrze ciąży często obserwuje się niskie ciśnienie krwi, co powoduje zaburzenia krążenia krwi w małych naczyniach, w tym w naczyniach oka. Pogarsza się odżywianie siatkówki, procesy metaboliczne zawodzą. Może to prowadzić do wystąpienia nieodwracalnych procesów zwyrodnieniowych.

Leczenie

Leczenie dystrofii siatkówki jest złożonym i długotrwałym procesem, w wielu przypadkach nie dającym wyniku pozytywnego. Utrata wzroku na etapach zaostrzenia jest niemożliwa do powrotu. Dlatego głównym celem leczenia jest zahamowanie progresji choroby, wydłużenie etapów remisji, wzmocnienie siatkówki i mięśni oka, poprawa procesów metabolicznych w tkankach oka.

Terapia lekami

Leczenie lekami obejmuje:

  1. Środki rozszerzające naczynia pod postacią działania miejscowego i układowego;
  2. Preparaty wzmacniające ścianę naczyń krwionośnych;
  3. Kortykosteroidy;
  4. Przeciwutleniacze;
  5. Angioprotectors;
  6. Kompleks witamin A i E;
  7. Preparaty z luteiną.

Niestety, dodatnia dynamika z leczeniem farmakologicznym odnotowywana jest wyłącznie we wczesnych stadiach choroby.

Fizjoterapia

Procedury fizjoterapii są zalecane do wzmocnienia siatkówki oka i mięśni oka. Fizjoterapia jest skuteczna tylko we wczesnych stadiach choroby.

Najczęstsze metody fizjoterapii obejmują:

  1. Elektroforeza;
  2. Fonoforeza;
  3. Terapia mikrofalowa;
  4. Terapia ultradźwiękowa;
  5. Dożylne napromieniowanie krwi laserem.

Leczenie chirurgiczne

Operacje Vasorekonstruktivnye są prowadzone w celu poprawy ukrwienia i procesów metabolicznych w siatkówce.

W przypadku wilgotnej postaci centralnej dystrofii wskazana jest operacja, aby zapobiec gromadzeniu się płynu w siatkówce.

Koagulacja laserowa

Odwarstwienie siatkówki jest najpoważniejszą konsekwencją dystrofii, która prowadzi do całkowitej utraty wzroku. Koagulacja laserowa służy do zapobiegania oderwaniu siatkówki.

Za pomocą lasera uszkodzone części tkanki są przyżegane do określonych obszarów oka na ustalonej głębokości. Laser jest stosowany punktowo, selektywnie i nie uszkadza zdrowej tkanki. Leczenie laserowe nie przywraca utraconego widzenia, ale umożliwia zatrzymanie destrukcji tkanki.

Informacja o tym, czym jest koagulacja laserowa, dlaczego jest potrzebna i jakie są jej wyniki, została przedstawiona w filmie.

Obwodowa laserowa koagulacja siatkówki kosztuje od 9000 rubli. Koagulacja laserowa jednego segmentu - od 6 000, więcej niż jednego segmentu - od 8 000 rubli. Ta operacja jest uważana za najbardziej efektywną.

Procedury fizjoterapii są zwykle bezpłatne.

Gdzie leczyć

Leczenie lekami i fizjoterapią jest zalecane przez okulistę w zwykłej klinice interdyscyplinarnej.

Jeśli wymagana jest interwencja chirurgiczna, ponieważ nikt nie może sobie z tym lepiej poradzić, specjaliści specjalizują się w chirurgii oka. Korzystają z kompleksowego programu leczenia, w tym terapeutycznego, przeprowadzają dokładne badanie i diagnozę. Dzięki takiemu podejściu wzrasta szansa na odzyskanie.