Objawy, przyczyny i leczenie rogówki

Keratoconus odnosi się do tych chorób, którym towarzyszą odkształcenia komponentów gałki ocznej. Z reguły takie zmiany rzadko ustępują na leczenie zachowawcze i wymagają interwencji chirurgicznej. Dlatego szczególnie ważne jest, aby przy pierwszych objawach choroby zarejestrować się u okulisty i monitorować przebieg i wyniki leczenia.

Definicja choroby

loading...

Keratoconus jest chorobą rogówki oka, której towarzyszy odkształcenie. W trakcie przebiegu choroby nie rozwija się stan zapalny, ale staje się cieńszy i przyjmuje postać stożka. W ciężkich postaciach rogówka może ulec zmętnieniu, w wyniku czego pacjent jest w stanie utracić dawną jakość widzenia. Zjawisko to wiąże się ze zwiększonym ciśnieniem wilgoci wewnątrz oka, co wpływa na wszystkie warstwy skorupy.

Ludzie w wieku od dwudziestu do czterdziestu lat są zagrożeni. Całkowita utrata wzroku z powodu progresji stożka rogówki z reguły nie występuje. Ponadto choroba jest powolna i często towarzyszą jej remisje. Może występować w postaci ostrej i przewlekłej.

Choroba może być przenoszona przez dziedziczenie, dlatego jeśli istnieje predyspozycja, należy zarejestrować się u okulisty po ukończeniu dwudziestego roku życia.

Rozwój keratoconus może przebiegać etapami:

  • 1-2 etapy: możliwe jest wizualizowanie zakończeń nerwowych, obserwowane są niewielkie odkształcenia rogówki;
  • 3 etap: w błonie tkankowej są małe pęknięcia, niewielkie zmętnienie;
  • 4 etap: odkształcenie i ścieńczenie rogówki, silne zmętnienie;
  • 5 etap: silne zmętnienie, poważne pogorszenie wzroku.

Aby zapobiec przejściu do nowego etapu, leczenie rogowika należy rozpocząć natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów.

Rodzaje patologii są również podzielone zgodnie z formą deformacji:

  • Jowialny keratokonus - przesunięte z centrum na dół;
  • Kulisty - Silna (do siedemdziesięciu pięciu procent) porażka rogówki;
  • Fasetowany - odkształcenie jest zlokalizowane w środku i ma mały rozmiar.

Przyczyny

loading...

W tej chwili dokładne przyczyny tej patologii nie są w pełni zrozumiałe. Jednakże wiarygodne są następujące przesłanki:

  • Predyspozycje genetyczne: amauroza, choroba Ehlersa-Danlosa, zespół twardziny skóry, hiperteloryzm;
  • Długotrwałe stosowanie leków, takich jak kortykosteroidy;
  • Nieprawidłowe noszenie i wybór soczewek kontaktowych;
  • Porażki w promieniowaniu ultrafioletowym i radiacyjnym;
  • Urazy mechaniczne uszkodzenia tkanek gałki ocznej;
  • Naruszenie nadnerczy;
  • Naprężenia systematyczne;
  • Zła higiena wzroku(często przecierając oczy dłońmi);
  • Zła ekologia;
  • Choroby autoimmunologiczne. Przykład manifestacji hiperteloryzmu orbitalnego

Objawy

loading...

Wśród pierwszych objawów choroby, z reguły obserwuje się ból i ostre pogorszenie widzenia. Jednakże obecny keratokonus nie jest ograniczony. Dzięki niemu może nastąpić gwałtowny wzrost, obrzęk iw rezultacie rozerwanie tkanek. Objawy te są nieodłączne w ostrej postaci choroby. Przewlekły ma następujące objawy:

  • Zmniejszenie zmierzchu i widzenia w nocy;
  • Podrażnienie, zaczerwienienie, nadmierne łzawienie, swędzenie, pieczenie;
  • Podwojenie i poliopia;
  • Rozmyj obraz;
  • Niemożliwość noszenia soczewek;
  • Zbyt wysoka wrażliwość na światło, światłowstręt;
  • Szybkie zmęczenie aparatu wzrokowego.

W przypadku pęknięcia błon i tkanek, po usunięciu obrzęku mogą pozostać bliznowacenia. Aby tego uniknąć, należy być przygotowanym na obrzęki i nie pozwalać na poważne komplikacje.

Możliwe powikłania

loading...

Powikłania choroby są możliwe w ostatnich stadiach, co sugeruje silne krycie i wysunięcie rogówki. W tym przypadku często występuje silna redukcja ostrości wzroku, rozmycia obrazu, trwałych uszkodzeń i pęknięcia tkanki. Obrzęk może być również uporczywy, często towarzyszą mu bolesne odczucia i obfite łzawienie.

Najpoważniejszą komplikacją jest pojawienie się kropli, co może prowadzić do utraty gałki ocznej.

Leczenie

loading...

Rozpoznanie stożka rogówki we wczesnych stadiach jest dość trudne, ale mogą w tym pomóc urządzenia medyczne, badanie i kwestionowanie pacjenta. Okulista powinien sprawdzić ostrość wzroku i stopień deformacji podczas badania, a także ewentualną obecność astygmatyzmu. Na podstawie wyników badania wyznacza się leczenie w zależności od stadium i rodzaju choroby.

Leki

Leczenie lekami może być skuteczne tylko we wczesnych stadiach choroby. W takim przypadku wyznaczyć:

  • Antybakteryjne krople do oczu (np. Froccal);
  • Rozwijanie uczniów (Mesatone);
  • Działa przeciwzapalnie (Diklo F);
  • Używki odporności (nukleian sodu);
  • Preparaty hormonalne (MaxiDex);
  • Hipotensyjne (Arutimol). Floxal stosuje się w leczeniu rogówki

Zastosuj maści do oczu i różne zastrzyki. W niektórych przypadkach możliwe jest noszenie specjalnych okularów, soczewek kontaktowych lub twardówkowych.

Chirurgicznie

Korekcja deformacji jest możliwa na czwartym i piątym etapie progresji stożka rogówki. Dzięki zabiegowi rogówka zostaje spłaszczona dzięki wprowadzeniu w tkankę sztucznych pierścieni rogówkowych. W tym przypadku prawdopodobieństwo odrzucenia pierścienia jest bardzo małe (mniej niż jeden procent), a po interwencji pacjent niemal natychmiast odczuwa poprawę i wzrost ostrości wzroku. Obecnie stosowane są dwa rodzaje operacji: od początku do końca.

Zastosuj także epikeratofakyu. Polega na usunięciu górnej warstwy dotkniętej rogówki i zastąpieniu jej tkanką dawcy. Za pomocą promieniowej keratomii eliminuje się deformację poprzez małe nacięcia membrany, termokeratoplastykę - stosując aplikacje punktowe.

Całkowicie przywrócić wzrok w ostatnich stadiach patologii może korzystać tylko z interwencji chirurgicznej.

Środki ludzi

W leczeniu rogowacenia rogówki można stosować tradycyjne przepisy kulinarne:

  • Gadżety. Dla nich można użyć bulionów ziół leczniczych: rumianku i szałwii. Takie lekarstwo pomoże usunąć podrażnienie, zaczerwienienie i nieprzyjemne odczucia.
  • Herbata z Echinacei (sprzedawane w aptekach) i miód mogą podnosić poziom odporności.

Metody ludowe nie mogą być stosowane jako alternatywna metoda leczenia. Mogą jedynie działać jako pomoc.

Zapobieganie

loading...

Aby zapobiec możliwemu pojawieniu się patologii, konieczne jest:

  1. Chronić oczy przed działaniem promieni słonecznych i innych źródeł promieniowania ultrafioletowego;
  2. Nie dotykaj oczu rękami;
  3. Unikaj traumatycznych sytuacji;
  4. Terminowo przejść profesjonalną terapię chorób aparatu wzrokowego;
  5. Prawidłowo wybierz soczewki kontaktowe;
  6. Przestrzegaj podstawowych zasad higieny wizualnej.

Przydatna w tej sytuacji będzie profilaktyczna wizyta u okulisty co najmniej raz na sześć miesięcy.

Wideo

loading...

Wnioski

loading...

Keratoconus jest wyjątkowo nieprzyjemną chorobą, której towarzyszą zewnętrzne zmiany w oku, zaburzenia widzenia, obrzęk i ból. Wraz z postępem ta anomalia może prowadzić nawet do utraty wzroku. Jednak przy odpowiedniej profesjonalnej terapii można całkowicie przywrócić wzrok i przywrócić pacjenta do zwykłego trybu życia. Najważniejsze jest, aby rozpocząć leczenie na czas i wybrać właściwą metodę.

Keratoconus - leczenie

loading...

Cienienie rogówki ze stopniowym wysunięciem do przodu nazywa się rogówką. Choroba ta jest równie często diagnozowana u mężczyzn i kobiet w wieku 30-35 lat. Przy braku postępu patologii dość łatwo jest wyeliminować rogówkę - leczenie będzie polegać na zachowawczym podejściu i noszeniu specjalnych soczewek kontaktowych. Ale jeśli choroba gwałtownie się rozwija, konieczna będzie interwencja chirurgiczna.

Leczenie keratokonu za pomocą środków ludowych

Nietradycyjne metody w terapii rogówki mają cel pomocniczy. Pomagają one wzmocnić rogówkę i przyczyniają się do normalizacji jej grubości, ale nie są w stanie pozbyć się tej choroby.

  1. Zakopać w oczach wodny roztwór soku z aloesu (1:10) 3 razy dziennie.
  2. Zrób balsamy z wywaru z rumianku, matki i macochy lub mędrca.
  3. Pij herbatę z liści echinacei.
  4. Uzupełnij dietę produktami pszczelarskimi.

Istnieją różne ćwiczenia do leczenia rogówki w domu, ale nie udokumentowano żadnego przypadku potwierdzającego ich skuteczność. Dlatego w tej patologii nie warto eksperymentować, lepiej natychmiast skontaktować się z okulistą.

Soczewki do leczenia rogówki i leczenia niechirurgicznego

Na najwcześniejszych etapach choroby można sobie z tym poradzić, nosząc specjalne soczewki kontaktowe. Występują w kilku typach:

  • miękkie;
  • trudne;
  • hybrydowy (stałe centrum, miękkie obwódki).

Przy nieznacznym postępie choroby stosuje się innowacyjną technologię wzmacniania rogówki - sieciowania. Zabieg ten jest również nazywany laseroterapią stożka rogówkowego, odbywa się w kilku etapach:

  1. Wkraplanie środków przeciwbólowych i zwężenie źrenicy kropli.
  2. Usunięcie górnej warstwy rogówki.
  3. Wstrzyknięcie ryboflawiny.
  4. Leczenie rogówki laserem ultrafioletowym.
  5. Powtórz wkraplanie roztworu witamin.

Na koniec zakładana jest specjalna soczewka kontaktowa, zapewniająca ochronę oka.

Chirurgiczne leczenie rogówki

W ciężkich przypadkach i szybkim postępie patologii wykonuje się jeden z dwóch rodzajów interwencji chirurgicznej:

  • wszczepienie pierścieni rogówkowych;
  • keratoplastyka.

Leczenie rogówki soczewkami, okularami, środkami leczniczymi i ludowymi. Ile kosztuje operacja oka?

loading...

Podczas deformacji rogówki z powodu rogówki konieczne jest prawidłowe i szybkie leczenie.

Zaniedbana choroba może prowadzić do słabego wzroku, ale nawet jeśli czas jest zajęty, nie zawsze możliwe jest utrzymanie nienagannej wizji pacjenta.

Leczenie zależy od wielu czynników i wymaga wstępnego pełnego badania.

Co to jest keratoconus?

loading...

W rogówce rogówki, przerzedzona przez zniszczenie bazy białkowej, zaczyna wybrzuszać się pod wpływem płynu śródgałkowego.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby, powierzchnia oka może stać się wypukła lub przyjmować oczywisty stożkowy kształt, na który napływają łzy i pęknięcia rogówki.

Ustal, czy taka choroba może występować w następstwie wrodzonej dolegliwości opisywany:

  1. Na tle keratoconus krótkowzroczność rozwija się z wszystkimi objawami charakterystycznymi dla tej choroby (niemożność przeglądania małych obiektów lub odległych obiektów).
  2. Obiekty zaczynają się podwoić.
  3. Okulary i soczewki kontaktowe nie pomagają, ponieważ nie można wybrać odpowiedniej optyki, która poprawia ostrość wzroku.
  4. Małe obiekty są zniekształcone, co wyraźnie manifestuje się podczas czytania.
  5. Na początkowych etapach widzenie pogarsza się wraz z nadejściem zmierzchu.
  6. W miarę upływu czasu na powierzchni rogówki mogą pojawiać się blizny.

W niektórych przypadkach choroba po kilku latach przechodzi do fazy remisji, i nie osiągając ciężkiej formy, ale nadzieja na taki zwrot nie jest konieczna: z oczywistymi oznakami rogówki, leczenie jest konieczne.

Leczenie rogówki

loading...

Odpowiedź na pytanie, jak leczyć keratoconus zależy od ciężkości choroby i jej stadium.

Okulistki mogą oferować dwie opcje: leczenie zachowawcze keratokonu z lekami i optyką medyczną lub interwencja chirurgiczna.

W drugim przypadku pomyślniejszy wynik jest bardziej prawdopodobny, ale na początkowych etapach, czasami nie trzeba uciekać się do tak radykalnych metod, stosując metody oszczędzające.

Leczenie operacyjne

Pierwszym rodzajem operacji, który jest rozważany w początkowych stadiach, jest wszczepienie pierścieni rogówkowych, które zapobiegają wysunięciu rogówki, utrzymując ją w stanie normalnym.

W 90% przypadków takie operacje nie kończą się dobrze, ale także umożliwia osiągnięcie ostrości wzroku zbliżonej do stuprocentowej.

W ostatnich latach coraz częściej stosowana jest procedura wzajemnych odwołań Jest najbardziej zaawansowaną metodą leczenia rogówki, która trwa nie dłużej niż 40 minut i nie wymaga długiego okresu rehabilitacji.

Najpierw pochowane jest oko pacjenta ryboflawina, co sprzyja nasyceniu rogówki substancjami odżywczymi, a następnie operacja odbywa się bezpośrednio.

Rogówka jest narażona na działanie lasera, w wyniku czego twardnieje i staje się sztywna, w konsekwencji - ustanie jej występu i utrwalenia w prawidłowym stanie.

Koszt takiej operacji dla jednego oka wynosi 30-35 tysięcy rubli, w zależności od poziomu kliniki, ale efekt takiej interwencji jest tymczasowy. Po 4-5 latach konieczne jest powtórzenie procedury, ponieważ w tym okresie rogówka znowu zaczyna tracić sztywność.

Operacje obejmujące implantację rogówki dawcy kosztują trochę więcej. Takie procedury kosztują 40-50 tysięcy rubli za jedno oko, ale mogą być wykonywane tylko pod pewnymi wskazaniami.

Sztywne soczewki

W początkowej fazie keratokonus traktowany jest specjalnymi półsztywnymi lub sztywnymi szkłami.

Półsztywna optyka oznacza soczewki, które mają sztywną środkową część zamkniętą w pierścieniu z miękkich materiałów.

Taka optyka może spowolnić postęp choroby, ale wymaga dodatkowych leków. Jednak nie zawsze możliwe jest zatrzymanie rozwoju keratoconus za pomocą soczewek.

Okulary nie są pełnowartościowym leczeniem rogówki i mają na celu poprawę ostrości widzenia, a nie spowolnienie postępu choroby. Konwencjonalne okulary dioptyczne nie są odpowiednie: wymagana jest złożona optyka cylindryczna, która jest również zalecana dla astygmatyzmu.

Krople

Krople do oczu w rogowacie - to dodatkowa kuracja, która pozwala na nasycenie rogówki substancjami odżywczymi oraz wzmacniającymi komponentami i substancjami. Najczęściej zaleca się następujące krople do oczu:

  1. Taufon. W procesie stosowania, rozwój choroby spowalnia, istnieje stymulacja procesów metabolicznych w narządach wzroku i częściowa poprawa ostrości wzroku. Regeneracja i częściowa odbudowa struktury rogówki również uległa poprawie, ale nie jest to wystarczające, aby całkowicie zatrzymać wysunięcie rogówki.
  2. Solcoseryl. Preparat medyczny w postaci żelu, pomaga stymulować procesy naprawy tkanek i procesy metaboliczne w oku. Środek przeciwdziała utlenianiu tkanek rogówki i stymuluje wzmocnienie zaopatrzenia oka w składniki odżywcze dostarczane z krwią.
  3. Mniej skuteczne, ale bezpieczniejsze są inne leki, które można stosować wraz z innymi konserwatywnymi metodami. To są krople i żele Emoksypina, Quinaks, Korneregel, Balarpan.

Ta metoda leczenia powinna służyć jako dodatkowa metoda leczenia dla osób stosujących korekcyjne soczewki kontaktowe.

Biorąc pod uwagę, że podczas używania takiej optyki, oko narażone jest na stały kontakt z ciałami obcymi, konieczne jest zapewnienie jej ochrony przed możliwą infekcją i bakteriami, które można osiągnąć za pomocą kropli do oczu.

Leczenie środkami folk

loading...

Leczenie za pomocą środków ludowych w domu może również stać się pełnoprawnym sposobem całkowitego pozbycia się choroby. Takie metody umożliwiają osiągnięcie ogólnego efektu wzmacniającego.

Oznacza to, że można myć oczy 1-2 razy dziennie. Zioła te nie tylko przyczyniają się do wzmocnienia rogówki, ale także łagodzą ból, który pojawia się w procesie stopniowego ścieniania tkanek.

W celu ogólnego zwiększenia odporności można pić herbatę z owoców róży, mięty i melisy, a także spożywać więcej miodu, który ma korzystny wpływ na układ odpornościowy jako całość i wzmacnia wpływy gałki ocznej.

Przydatne wideo

loading...

Z tego filmu dowiesz się więcej o tym, jak leczyć choroby oczu:

Obecnie okuliści nie mogą mówić o 100% gwarancji leczenia keratoconus. Pomimo tego, że podczas zabiegu istnieje możliwość wyleczenia, nie zawsze możliwe jest zapewnienie nawet za pomocą nowoczesnego sprzętu.

Z tego powodu nie jest konieczne rezygnowanie z niekonwencjonalnych metod i leczenie zachowawcze, ale wszelkie działania (zwłaszcza te związane z samodzielnym przyjmowaniem leków) powinny być omówione ze specjalistami z wyprzedzeniem.

Keratoconus of the eye: co to jest?

loading...
  • dziedziczność;
  • uraz rogówki;
  • stres;
  • zaburzenie procesów metabolicznych, w szczególności zmniejszenie produkcji inhibitorów proteazy i łez;
  • czynnikiem immunologicznym (pod wpływem substancji czynnej obniża aktywność komórek rogówki, dlatego też nie zmniejsza się, a rozcieńczona).

Czynniki predysponujące to wygląd stożka rogówki negatywny wpływ na środowisko i strukturę zwłaszcza rogówki.

Etapy

loading...

Przy określaniu stopnia bierze się pod uwagę stopień zmiany kształtu rogówki i stopień zaburzeń refrakcyjnych.

Istnieją 4 etapy choroby:

  • Jastopień. Ma najłatwiejsze przejawy. Poziom krzywizny jest mniejszy niż 45 D, ostrość wzroku wynosi od 1 do 0,5. Istnieje astygmatyzm, ale można go skorygować za pomocą cylindrycznych soczewek.
  • IIstopień. Na tym etapie astygmatyzm jest bardziej wyraźny, ale można go skorygować. Krzywizna rogówki wynosi od 45 do 52 D, ostrość wzroku wynosi 0,4-0,1. Przebarwienie oka jest słabo wyrażone.
  • IIIstopień. Rogówka staje się cieńsza i zdeformowana. Jasność widzenia spada gwałtownie, wynosi 0,1-0,05. Krzywizna od 52 do 62 Dpt. Choroba na tym etapie jest trudna do naprawienia.
  • IVstopień. Najbardziej wyraźna skrzywienie, ponad 62 Dpt. Rogówka nabiera kształtu stożka. Ostrość wzroku spada do 0,05-0,01. Pacjent praktycznie nic nie widzi.

Istnieją odmiany keratoconus. Po przeprowadzonej interwencji operacyjnej może pojawić się rodzaj utajony, wtórny i operowany.

Najgroźniejszą chorobą oka jest ostra keratokonus lub wyprysk rogówki. Pacjent z taką chorobą wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. W dowolnym momencie rogówka może pęknąć, co doprowadzi do śmierci oka.

O mniekeratoconus ma takie objawy:

  • zaczerwienienie oka;
  • pojawienie się bolesnych wrażeń;
  • obrzęk rogówki;
  • nagła utrata wzroku.

Objawy

loading...

W przypadku keratokonu, zewnętrzna błona błony oka ulega zniszczeniu, co powoduje, że staje się ona cieńsza i pojawiają się blizny. W wyniku tego zmniejsza siłę rogówki, jest rozciągnięty, jednak z wyjątkiem zmienia swój kształt, jest również obniżona ostrość wzroku.

Mogą występować takie objawy:

  • podwójne widzenie w oczach;
  • niewyraźne widzenie;
  • szybkie zmęczenie oczu;
  • ślepota nocna (hemostalopia).

Przy znaczącym wysunięciu rogówki wzrok gwałtownie się pogarsza. Choroba oka może wywoływać keratokonus, ponieważ objawy są podobne do astygmatyzmu i krótkowzroczności.

Który lekarz leczy keratokonus?

loading...

Przy takiej chorobie oczu warto zwrócić się do okulisty.

Diagnostyka

loading...

Rozpoznanie "keratoconus" opiera się na badaniu wszystkich objawów. Jeśli pacjent ma stożkową rogówkę, wtedy lekarze nie spieszą się z wynikami. Ale jeśli temu objawowi towarzyszy spadek ostrości wzroku i przerzedzenie oka, to najprawdopodobniej mówimy o rogowaciejącej gałce ocznej. Badanie można przeprowadzić za pomocą CT.

Prawdziwym objawem keratoconus, na który lekarz powinien zwracać uwagę, jest niemożność osiągnięcia 100% ostrości wzroku przy prawidłowo dobranych szkłach lub soczewkach.

Aby zbadać stan rogówki i jej krzywizny, stosuje się następujące metody:

  • badanie lamp szczelinowych;
  • keratopachimetria - technika ultradźwiękowa do określania grubości skorupy;
  • keratotopografia - badanie zwolnienia rogówki;
  • skiascopy - definicja załamania;
  • keratometria - oszacowanie krzywizny rogówki.

Pożądane jest zdanie egzaminu za pomocą nowoczesnego sprzętu ultrasonograficznego.

Leczenie

loading...

Jak leczyć tę chorobę? Leczenie może być zachowawcze i chirurgiczne. Do drugiego rodzaju kurortu, jeśli pierwszy nie był skuteczny.

Częściej po 10-20 latach od wykrycia, choroba może przestać się rozwijać.

Leczenie rogówki za pomocą środków ludowej jest możliwe, ale tylko pod nadzorem lekarza. Możesz zakopać sok z aloesu, rozcieńczony wodą w proporcji 1:10. Aby wzmocnić odporność, warto pić herbatę z liści echinacei, rumianku i szałwi, a także używać miodu i produktów pszczelich.

Leczenie zachowawcze jest odpowiednie na początkowym etapie. Pacjent musi nosić soczewki kontaktowe lub okulary, które zmniejszają objawy krótkowzroczności i astygmatyzmu.

Pacjentowi można zaoferować takie odmiany:

  • miękkie soczewki - są rzadko używane, ponieważ przybierają kształt rogówki;
  • sztywny - główna metoda korekcji, ponieważ takie soczewki korygują anomalny kształt warstwy rogowej;
  • połączone - składają się z dwóch warstw;
  • okulary cylindryczne.

Wraz z korektą pacjent przypisuje pacjentowi leki. Przydziel fundusze na poprawę procesów metabolicznych (Taufon) i spadków witamin. Dobry efekt zapewniają magnetoterapia i fonoforeza.

Najbardziej skuteczną metodą leczenia rogówki jest operacja cross-dressingu. Jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym. Istotą tej minimalnie inwazyjnej techniki jest jednoczesne wkraplanie ryboflawiny i promieniowanie ultrafioletowe. Zabieg wzmacnia rogówkę i hamuje rozwój keratoconus.

Istnieją inne rodzaje operacji:

  • radialna keratomia - zmiana kształtu rogówki poprzez jej przecięcie;
  • nakładanie się segmentowych implantów pierścieniowych - pierścienie wszczepiane są głęboko w warstwę rogową naskórka, dzięki czemu końcówka osadza się, a rogówka nabiera naturalnego kształtu;
  • przeszczep warstwy rogowej naskórka - usunięcie uszkodzonych tkanek z późniejszym zastąpieniem zdrowych.

Ostatni rodzaj operacji ma największą liczbę powikłań.

Czego nie można zrobić?

Ta choroba ma wiele ograniczeń. Pacjent nie powinien wykonywać następujących czynności:

  • palenie;
  • uprawiać sport, wykonywać ciężką pracę fizyczną;
  • huśtawka prasy, pochyl się do przodu;
  • leczyć chorobę za pomocą LASIK (korekcja wzroku za pomocą lasera excimerowego).

Ponieważ w przypadku keratokonu wizja już spada, nie przeciążaj oczu. Musimy zrezygnować z prowadzenia samochodu, czytania książek i pracy przy komputerze.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze nie tylko utrudniają rozwój choroby, ale także zapobiegają jej wystąpieniu. Profilaktyka jest obowiązkowa dla pacjentów, których rodziny mają krewnych z podobną chorobą.

Zapobieganie:

  • Zamiast soczewek kontaktowych należy nosić okulary, nie powodują one mechanicznego uszkodzenia rogówki;
  • Kiedy należy stosować suchość, krople sztucznych łez;
  • aby złagodzić uczucie zmęczenia, pieczenie i swędzenie, należy przemyć oczy wywar z rumianku, szałwii i podbiału.

W przypadku pogorszenia widzenia należy udać się do okulisty.

Prognozy dotyczące stożka rogówki nie można przewidzieć. Im wcześniej się pojawiało, tym większe prawdopodobieństwo powikłań. Objawy mogą ulec pogorszeniu lub poprawie. U niektórych pacjentów choroba się cofa, inni szybko tracą wzrok.

Keratoconus

Keratoconus (z greckiego "karato" - rogówka i "konus") jest stanem oka, w którym rogówka przyjmuje stożkowaty kształt. Pod wpływem zwyrodnieniowej załamania jednej z warstw komórek (warstwa Bowmana rogówki), co prowadzi do utraty sztywności rogówki i znajduje się pod ciśnieniem płynu wewnątrz oka wybrzuszenia zewnętrznie. Keratoconus prowadzi do poważnych zaburzeń widzenia, ale prawie nigdy nie prowadzi do jego całkowitej utraty.

Stożek rogówki znajduje się nie tak rzadko, według statystyk medycznych, chory im 1 z 2000 roku częstość występowania nie zależy od płci czy rasy, pierwsze objawy stożka rogówki zwykle u osób z czasów dojrzewania i do 20 lat.

Przyczyny keratoconus

Przyczyny rozwoju procesów degeneracyjnych w rogówce, prowadzące do rogówki, wciąż nie są znane. Niewątpliwie wpływ procesów autoimmunologicznych, w których komórki układu odpornościowego niszczą komórki własne organizmu. Dane te są potwierdzone przez fakt, że keratoconus często występuje u osób cierpiących na astmę oskrzelową, alergie i inne zaburzenia układu odpornościowego.

Jednym z czynników przyczyniających się do rozwoju keratoconus jest długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, które ma również wpływ na układ odpornościowy, a także potwierdza jego wiodącą rolę w wystąpieniu choroby.

Wyraźną zależność częstości występowania stożka przed niekorzystnymi warunkami środowiska, a w szczególności, dłuższy pobyt w pomieszczeniach, w których powietrze jest zanieczyszczona surową zawiesinę pyłu powodując ciągłe mikro rogówki. Istnieją również dane na temat wpływu czynników genetycznych na rozwój choroby. W większości przypadków przyczyna pojawienia się keratoconusa pozostaje niewyjaśniona.

Objawy rogówki

Z reguły objawy rogówki pojawiają się najpierw na jednym oku, ale potem drugie oko bierze udział w tym procesie. Keratoconus jest rzadko spotykany tylko na jednym oku, częściej na różnych oczach, tylko w różnych stopniach jego manifestacji. Głównym objawem keratoconus jest pogorszenie widzenia. Początkowo pacjenci zauważają pogorszenie widzenia w ciemności, a rozmycie obrazu jest również widoczne w dobrym świetle. Oczy szybko się męczą, czasami mają nieprzyjemne odczucia w postaci swędzenia lub pieczenia.

Pacjenci z rogowaceniem opisują obraz przed oczami jako rozmyte zdjęcie, które widzą, jakby przez szklankę w ciężkim prysznicu. Obraz jest dwojaki, pojawia się objaw jednookularowej poliopii charakterystyczny dla rogówki - gdy zamiast jednego obrazu pacjent widzi kilka. Jest to szczególnie widoczne w przypadku obiektów jasnych na ciemnym tle. Pacjenci proszeni są, aby spojrzeć na obraz z białymi kropkami na czarnym arkuszu papieru, a zamiast pojedynczego białą kropką w środku, widzi kilka z tych punktów, losowo rozrzucone na kartce papieru, a podczas sprawdzania w pewnym momencie ten chaotyczny ciąg nie zmienia.

Pacjent ma trudności z wyborem okularów korekcyjnych, istnieje potrzeba częstej wymiany.

Zwykle objawy rogówki rosną przez kilka miesięcy lub nawet lat, a następnie choroba przestaje postępować i pozostaje na tym samym poziomie przez długi czas. W rzadkich przypadkach keratokonus postępuje w sposób ciągły, prowadząc do częstych pęknięć rogówki i groźby utraty wzroku.

Diagnoza stożka rogówki

Początkowo lekarz dokładnie pyta pacjenta o objawy, a następnie sprawdza ostrość wzroku. Badanie przeprowadza się za pomocą lampy szczelinowej, wykrywając charakterystyczne objawy rogówki - "pierścień Fleischnera" jest jedną z cech diagnostycznych. Zastosuj skiaskopię - metodę badania, w której promień światła kierowany jest na tęczówkę oka pacjenta, a następnie przesuwając ją, podążając za odbiciem. Gdy keratoconus występuje tak zwany. Efekt nożyczek, w których poruszają się dwa odbite pasma światła, jak ostrza nożycowe.

Jedną z najbardziej informatywnych i dokładnych współczesnych metod diagnozowania rogówki jest zastosowanie topografu optycznego wraz z kompilacją mapy topograficznej przedniej i tylnej ściany rogówki. Ta metoda pozwala na zdiagnozowanie stożka rogówki nawet we wczesnych stadiach, a kompilacja map topograficznych rogówki w określonych odstępach czasu pozwala obserwować proces w dynamice.

Leczenie rogówki

W zależności od charakterystyki przepływu procesu (szybki wzrost, skłonność do nawrotu choroby, lub odwrotnie, powolny wzrost objawów po długim okresie trwałości) może być zarówno chirurgicznych i nie-chirurgicznego leczenia stożka.

Z zachowawczych metod leczenia rogówki stosuje się:

  • Korekcja półsztywnych soczewek oparta jest na mechanicznym tłoczeniu stożka rogówki za pomocą specjalnych soczewek, sztywnych w środku i miękkich na obwodzie;
  • Sieciowanie (sieciowanie rogówkowe kolagenu, CCL, CXL) jest stosunkowo nową, ale dobrze sprawdzoną metodą, która pozwala wzmocnić rogówkę i zwiększyć jej sztywność o 300% niechirurgicznie. Istotą metody jest usunięcie komórek powierzchni rogówki, wkroplenie ryboflawiny, a następnie 30-minutowe naświetlenie oka lampą ultrafioletową. Następnie na oko nakłada się specjalną soczewkę kontaktową, chroniąc rogówkę podczas procesów regeneracji. Takie leczenie rogówki jest bezpieczne i mało traumatyczne, wykonywane w warunkach ambulatoryjnych i nie wymaga znieczulenia ogólnego.

W ciężkim i dalekosiężnym stożku rogówki operacja jest nadal konieczna, ze względu na częste pęknięcia rogówki, istnieje ryzyko utraty wzroku. Do tej pory dwa rodzaje operacji zostały przyjęte z keratoconus:

  • Wszczepienie śródskórnych pierścieniowych segmentów rogówki (ICS) do rogówki, cienkich łuków łukowych umiejscowionych po obu stronach źrenicy, które wywierają stały nacisk, w wyniku czego stożek jest spłaszczony.
  • Przeszczepienie rogówki lub keratoplastyka jest klasyczną metodą chirurgii rogówki, kiedy własna przerzedzona rogówka zostaje usunięta, a implant dawcy zostaje wszczepiony na miejsce.

Leczenie keratokonu za pomocą środków ludowych

W leczeniu rogówki, środki ludowe są stosowane jako uzupełnienie, a także zapobiegawcze, aby uniknąć powikłań choroby, takich jak pęknięcie rogówki. W swędzeniu, pieczeniu i szybkim zmęczeniu oczu zaleca się mycie i stosowanie płynów z ziół leczniczych, takich jak rumianek, szałwia, matka i macocha. Zioła lecznicze mogą być również stosowane jako herbaty o łagodnej immunokorekcji, na przykład herbata z liści Echinacea purpurea.

Innym ze środków ludowej na keratoconus jest miód i inne produkty pszczele. Miód i propolis są w tym przypadku stosowane zarówno lokalnie, w postaci roztworów wodnych, jak i w żywności, jako ogólny środek wzmacniający i immunostymulujący.

Leczenie Keratoconus środkami ludowymi

Keratoconus jest chorobą rogówki nie o podłożu zapalnym, charakteryzującą się jej przerzedzaniem, wysunięciem i zmętnieniem. Występuje głównie u osób w wieku średnim i młodym w wieku 20-40 lat, prawie zawsze w procesie dwukierunkowym.

Jak leczyć

Istnieją konserwatywne i chirurgiczne metody leczenia rogówki. Celem leczenia w początkowych stadiach choroby jest nie tyle przywrócenie ostrości wzroku, jak zapobieganie progresji procesu przerzedzania rogówki i stabilizacja przepływu rogówki. Aby poprawić ostrość widzenia w początkowej fazie keratoconu, stosuje się kompleksowe okulary cylindryczne (jak w przypadku astygmatyzmu), w miarę postępu choroby pacjentowi zaleca się stosowanie specjalnych sztywnych soczewek kontaktowych przepuszczających gaz.

Pacjenci podawać krople, usprawnienie procesów metabolicznych w oku (taufon, emoxipin, kvinaks krople witaminy i inne tkanki pokazany) fizjoterapię (magnetoterapia, fonoforeza), w tym z użyciem różnych urządzeń w domu (punkty Sidorenko, etc.).

W celu wzmocnienia rogówki i zatrzymać proces jej odkształcania, zastosowano rogówki technikami sieciowania (niechirurgiczne „zszywanie” włókna kolagenowe) i intrastromal keratoplastyki (specjalne segmenty sztucznych implantacji rogówki). W niektórych przypadkach, dobry efekt daje zastosowanie obróbki laserowej excimerowego w celu wzmocnienia membrany Bowman (PRK), oraz laserowe Termokeratoplastyka.

W zaawansowanych stadiach keratokonu, powikłanych nieprzezroczystością i bliznowaceniem rogówki, stosuje się przeszczepienie rogówki dawcy (przez keratoplastykę). Brak naczyń krwionośnych w rogówce ułatwia dobór dawcy do przeszczepu rogówki i zapewnia korzystne rokowanie przeżycia przeszczepu.

Krople dla nowo narodzonego zapalenia drożdżycy przez odniesienie

Operacja

Keratoplastyka. Operacje chirurgiczne na rogówce mające na celu przywrócenie jej kształtu i funkcji, wyeliminowanie wad wrodzonych i nabytych oraz deformacji po urazach i chorobach, nazywane są keratoplastyką. Ta operacja polega na zastąpieniu odcinków rogówki oka przeszczepem dawcy. Można go przesadzić w grubość rogówki, umieścić na przednich warstwach rogówki lub wymienić.

Keratoplastyka do tego celu jest optyczna, terapeutyczna i kosmetyczna. Jednak jedna operacja może realizować jednocześnie kilka celów.

Optyczna keratoplastyka - ma na celu przywrócenie lub poprawę przejrzystości rogówki i zwiększenie ostrości wzroku.

Terapeutyczna keratoplastyka ma na celu zatrzymanie (pełnego lub częściowego) progresji choroby, naprawienie uszkodzonej rogówki.

Kosmetyczna keratoplastyka - ma na celu poprawę wyglądu rogówki i przywrócenie (odtworzenie) jej wrodzonych lub nabytych wad i deformacji po urazach i chorobach.
Optyczna keratoplastyka wykonywana jest przy pomocy:

  • różne rodzaje cierni;
  • pierwotna (wrodzona dziedziczna lub rodzinna) dystrofia rogówki, w celu zastąpienia mętnych warstw rogówki;
  • z rogowaceniem.

Terapeutyczna keratoplastyka jest przeprowadzana w:

  • świeże ciężkie i szczególnie ciężkie oparzenia rogówki;
  • owrzodzenia rogówki, zagrażające rozprzestrzenianiu się na zdrową tkankę, neurotroficzne i neuroparalityczne zapalenie rogówki;
  • nowotwory rogówki, limbus, twardówki, skrzydlika;
  • Głęboka dystrofia rogówki;
  • nabłonkowe torbiele przedniej komory oka;
  • przetoki i perforacje rogówki;
  • głęboka liza rogówki;
  • głębokie opryszczkowe i gruźlicze zapalenie rogówki;
  • perforowane rany oka;
  • ropień wewnątrzmaciczny i keratomalacja.

Operacje medyczne wykonywane w celu zatrzymania trudnego procesu patologicznego mogą czasami dawać efekt optyczny, ale w dużym stopniu nie jest konieczne liczyć na nie na pierwszym etapie leczenia.

Leczenie w domu

Możliwe jest leczenie rogówki w domu, ale lepiej zrobić to na najwcześniejszym etapie choroby, w celach profilaktycznych lub podczas rehabilitacji po leczeniu zachowawczym (lub chirurgicznym). Oczywiście, istnieje tradycyjna medycyna, która korzystnie wpływa na rogówkę oka, ale nie może jej naprawić.

Poniżej znajduje się medycyna ludowa, która w połączeniu z tradycyjnym leczeniem pomoże rozwiązać problem keratokonu:

  • Balsam z bulionów z rumianku, szałwia, matka i macocha całkiem dobrze usuwają lub usuwają oznaki stożka rogówki, takie jak pieczenie, świąd, "piasek w opinii".
  • Często stosowanym środkiem ludowym w leczeniu rogówki jest aloes. Jego wodny roztwór jest przydatny do wpajania oczu w wielu chorobach oczu.
  • Miło jest również kapać oczy wodnym roztworem miodu.
  • Ponadto jedz marchewki, jagody, wzmocnij odporność za pomocą miodu.
  • Wykonuj ćwiczenia gimnastyczne dla oczu.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli podczas leczenia rogówki przez środki ludowe pożądany efekt nie występuje, należy natychmiast skorzystać z tradycyjnego leczenia.

Zasilanie

Z całości powyższych rozważań doszedłem do wniosku, że odzyskanie widzenia powinny być prowadzone w następujących dziedzinach: aby dostosować moc do przeprowadzenia procedury budowania zdrowia, do pracy nad sobą psychicznie, aby wykonać ćwiczenia pokazane na pozbycie stożka rogówki.

Jaki powinien być racjonalny pokarm

Osobiście lubię teorię Paula Bragga. Mimo to ten człowiek przeżył 97 lat, czując się całkiem zdrowo. W kwestii etyki zalecam wyłączenie:

  • sól (która wyśle ​​naukowe uzasadnienie przydatności toksycznego chloru do ciała, będę wdzięczny)
  • cukier
  • kiełbasy, kiełbasy, kiełbasy, szynki, wszelkie produkty wędzone
  • Słodycze, bułki, ciasta, lody
  • słodka woda sodowa
  • biały chleb
  • produkty z konserwantami
  • solone ryby itp.
  • czarna herbata i kawa

Ponadto musisz rzucić palenie i używać tylko wysokiej jakości drogich napojów alkoholowych (lub lepiej nie używać go wcale).

Wszystkie powyższe mogą być spożywane raz w miesiącu, w wielkie święta i na koszt kogoś innego (zdarza się to nie tak często).

Jedyne, z czym nie mogłem odmówić, to słodycze, ale jem teraz znacznie mniej niż poprzednio, a ja zastępuję cukier miodem. Niesolone mięso było o wiele smaczniejsze niż sól: przywrócono smak kubków smakowych.

  • jakiekolwiek mięso (które pozwala na kieszonkę i religię)
  • serce, wątroba, nerki, płuca, żołądki
  • warzywa, owoce (im więcej, tym lepiej)
  • zielenie (perthushka, koper, kolendra, snyt, koniczyna)
  • ryby
  • jajka
  • orzechy, nasiona
  • drób (kurczak, kaczka, bażant)
  • owoce morza
  • jakikolwiek chleb zbożowy, czarny chleb
  • zielona herbata i wszelkie soki

Nie sądzę, żeby mięso było trochę zjedzone w Rosji, gdzie w zimie -50 wszystko jest możliwe. Jeśli to możliwe, lepiej wyhodować coś samodzielnie lub kupić od lokalnych mieszkańców.

Wszystkie przekąski nie obejmują bułeczek z kawą i owoców z sokiem. W nocy nie jeść ani nie jeść owoców ani warzyw. Aby spożywać produkty, które nie mają E-xxx (środki konserwujące), zazwyczaj jest napisane na opakowaniu, jeśli nie kłamie.

Ćwiczenie dla oczu

Wymagane jest wykonywanie ćwiczeń okulistycznych z keratokonem 1-2 razy dziennie, całkowity czas trwania to 5-10 minut.
Złożę wniosek od 2011 r. Do dnia dzisiejszego. Od ostrości wzroku (główny wskaźnik kontroli) wynosi 0,6 do 0,8. (Od 0.2 do 0.6, 2009-2011, użycie Complex 1 i Short)

  1. Mruganie. W dowolnej pozycji (ciało, głowa) miga swobodnie, do 1 minuty.
  2. Stań przed lustrem. Spójrz na swoje prawe oko i mrugnij. Spójrz na swoje lewe oko i mrugnij ponownie.
  3. Stań przed lustrem i spójrz na odbicie swoich oczu. Naprawianie ich oczami, wykonywanie ruchów głową: obracanie z boku na bok, w górę iw dół, obracanie itp. głowa powinna poruszać się bardzo płynnie, łatwo i powoli.
  4. Wykonując różne ruchy rękoma, obserwuj wzrok za ruchami cieni z rąk. (Za dnia, w dostatecznym świetle podążam za moimi rękami, wieczorem, w ciemności - za cieniami na ścianie).
  5. Aby spojrzeć obu oczom na mostek nosa.
  6. Palcami wskazującymi przytwierdź skórę grzbietów brwiowych. Powoli zamknij oczy, trzymając brew. 8-10 razy.
  7. Powolny obrót głowy w lewo i prawo, oczy są nieruchome (mogą się poruszać).
  8. Siedząc. Zamknij oczy szczelnie przez 3-5 sekund, otwórz jednocześnie. Wykonaj 6-8 razy.
  9. Trzymaj palec prawej ręki w odległości 25-30 cm od oczu
    - Aby spojrzeć dwojgiem oczu na końcu palca przez 3-5 sekund,
    - Zakryj lewą dłoń lewym okiem na 3-5 sekund,
    - Usuń dłoń, obserwuj dwoje oczu na końcu palca 3-5 sekund,
    - Połóż palec lewej ręki w tej samej odległości od oczu, spójrz dwojgiem oczu na końcu palca 3-5 sekund,
    - Zasłoń prawe oko prawą dłonią przez 3-5 sekund, zdejmij dłoń, obserwuj dwoje oczu na końcu palca 3-5 sek.
    Wykonaj 5-6 razy.
  10. Stań się prosty (możesz wykonywać ćwiczenia siedzące), rozciągnij obie ręce przed sobą. Palce są ściśnięte w pięści, palce wskazujące są włożone do góry. Palce powinny być w pobliżu. Prawe oko obserwuje prawy palec wskazujący. i lewo - za palcem lewej ręki.
    Następnie powoli zacznij podnosić ręce po bokach. Powinieneś podnosić ręce, aż oba palce będą widoczne. Jeśli któryś z palców "zniknie", powinieneś rozpocząć ruch wstecz, zanim dotkniesz palców. Kontynuuj przesuwanie od lewej do prawej, od prawej do lewej, a następnie wróć do pozycji początkowej.
    Zrób to samo, przesuwając ręce w górę i w dół
  11. Wstań prosto i zrelaksuj się. Ręce swobodnie zwieszają się po bokach ciała. Teraz podnieś swoje ramiona tak wysoko, jak możesz. Przytrzymaj je w tej pozycji, odciągnij jak najdalej, następnie opuść je i powróć do normalnej pozycji. Rób to w dość energicznym tempie 25 pełnych okrężnych ruchów bez przerwy. Zmień kierunek obrotu.

Po operacji

Poddałeś się zabiegowi mikrochirurgicznemu przeszczepu rogówki przez przeszczep (warstwa po warstwie). Cienki szew przytrzymujący tkankę dawcy może pozostawać w rogówce przez długi czas (do roku). Pozwala to na wcześniejsze rozpoczęcie pracy z umiarkowaną aktywnością fizyczną. Jednocześnie należy pamiętać o okresowej kontroli medycznej stanu szwu.

Trwałe gojenie się ran po przeszczepie rogówki występuje tylko 6-10 miesięcy po operacji. Dlatego po wypisaniu ze szpitala należy kontynuować zalecane leczenie w domu. Zakopywanie kropli lub układanie maści odbywa się najczystszymi rękami przed lustrem lub w pozycji leżącej, a także przy pomocy krewnych, przy użyciu technik, które znasz w szpitalu.

Jeśli pacjentowi przepisano tabletki deksazonu, prednizalonu lub kortyzonu, należy przyjąć je ściśle według schematu, nie dopuszczając żadnych niezależnych zmian. Podczas przyjmowania tych leków należy ograniczyć spożycie soli kuchennej i zwiększyć spożycie produktów mlecznych, a także soli potasu (suszone morele, rodzynki).

W ciągu pierwszego miesiąca należy spać na plecach, a następnie po stronie przeciwnej do obsługiwanego oka. Jedzenie może być zwyczajne. Konieczne jest wykluczenie napojów alkoholowych i spożycie preparatów witaminowych. Nie jest pożądane posiadanie nadmiaru słodyczy.

Przydatne lekkie ćwiczenia gimnastyczne bez skoków, biegania i zginania. Podczas odpoczynku i spacerów w pierwszym roku po operacji należy unikać przebywania w jasnym słońcu. Nie można się opalać, ponieważ opalanie się może powodować zapalenie przeszczepionej rogówki.

W chłodnym sezonie na ulicy operowane oko powinno być zamknięte bandażem. Oko powinno być otwarte w pokoju. Możesz użyć ciemnych okularów. Przeszczepiona rogówka przez kilka miesięcy, a czasami kilka lat, ma zmniejszoną wrażliwość. Dlatego niemożliwe jest mocno pocierać chusteczką lub ręka-oko, trzeba być ostrożnym podczas mycia twarzy, przykryć operowanego oka podczas silnego wiatru i unikać chodzenia w zimne dni, nawet w drugim i kolejnych latach po operacji. Pomoże to chronić rogówkę przed uszkodzeniem i odmrożeniem.

Możesz oglądać telewizję, chodzić do muzeów, kina i teatru, jeśli nie wiąże się to z trudnym i bliskim ruchem w transporcie.

Zwykłe lub ograniczone prace można rozpocząć w ciągu 2-4 miesięcy, w zależności od stanu operowanych oczu i warunków pracy. Rozszerzenie ogólnego reżimu powinno następować stopniowo, jednak w pierwszym roku praca z pochyleniem głowy, ruchomymi grami, bieganiem, ciężką fizyczną pracą jest absolutnie przeciwna. Po przejściu do pracy nie zapomnij o pokazaniu okulisty co 2-3 miesiące w pierwszym roku po operacji, szczególnie jeśli szew nie zostanie usunięty.

Jeśli pojawią się zaczerwienienia i bóle oka, światłowstręt i łzawienie, należy natychmiast udać się do lekarza. Tylko wczesne leczenie może zapobiec zaburzeniom widzenia.

Choroba oczu keratokonus: objawy, przyczyny i leczenie

Rogówka oka jest dość poważną chorobą, która objawia się progresywną deformacją rogówki. Ten ostatni przyjmuje kształt stożkowy.

Początkowo komórki jednej warstwy rogówki ulegają zniszczeniu, w wyniku czego jego sztywność gwałtownie spada. Następnie, w wyniku nacisku płynu wewnątrzgałkowego, wystają rogówki na zewnątrz.

Keratoconus, którego zdjęcie podano poniżej, w rzadkich przypadkach prowadzi do całkowitej ślepoty, może spowodować znaczny spadek widzenia.

Przyczyny choroby rogówki

Pomimo tego, że rogówka w kształcie stożka została opisana ponad 250 lat temu, przyczyny rogowacenia są wciąż nieznane do dnia dzisiejszego.

Niemniej jednak w literaturze medycznej można znaleźć opisy kilku teorii na temat początku tej choroby.

Teoria endokrynologiczna, oparta na identyfikacji różnych zaburzeń funkcjonowania gruczołów dokrewnych u pacjentów z rogowaceniem, była jednym z pierwszych wyjaśnień rozwoju rogówki w kształcie stożka. W naszych czasach nie odgrywa tak ważnej roli.

Autorzy teorię stwierdzono, że wymiany przypadków stożka rogówki i wilgotność komory znaczne zmniejszenie aktywności określonych enzymów, co z kolei przyczynia się do aktywowania substancji, które prowadzą do struktur lizy (rozpuszczania) komórek.

Teoria dziedziczna (genetyczna) wśród przyczyn choroby rogówki jest uznawana przez większość naukowców. Powodem tego było częste połączenie rogówki w kształcie stożka z różnymi anomaliami rozwojowymi i zespołami dziedzicznymi. W tym przypadku charakter dziedziczenia choroby może być inny. Obecnie trwa poszukiwanie genu odpowiedzialnego za rozwój stożkowej deformacji.

Zgodnie z teorią immunologiczną, pod wpływem substancji biologicznie aktywnych, aktywność syntetyczna komórek rogówki zmniejsza się, w wyniku czego procesy przywracania spowalniają, co prowadzi do jego przerzedzania.

Alergiczna charakter choroby sugeruje, że choroba może rozwinąć stożek rogówki na tle alergicznym astmy lub zapalenia powiek i zdolny wystąpić z katarem siennym lub pojawienie się egzemy.

Długotrwały uraz (na przykład podczas noszenia soczewek lub drapania powiek) wywołuje wzrost aktywności enzymów niszczących kolagen. W konsekwencji w rogówce rozwijają się procesy zwyrodnieniowe.

Podstawą zaawansowania teorii wirusowej było wykrycie wysokiego odsetka zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B wśród dotkniętych rogowaceniem.

Stopnie stożka rogówki: 1, 2, 3 i 4 stopnie choroby

Istnieje daleki od jednej klasyfikacji tej choroby, z których każda została stworzona z uwzględnieniem zadań, przed którymi stają naukowcy.

Najbardziej odpowiednią i powszechnie akceptowaną jest klasyfikacja Amslera, którą autor zaproponował w 1961 roku. Opisał cztery etapy keratokonu, nadał im charakterystykę i dokonał rozróżnienia, wykorzystując cały arsenał metod badawczych dostępnych w tym czasie.

Ponadto Amsler po raz pierwszy omówił rodzaje tej patologii, a także ustalił związek metod rehabilitacji ze stopniem rogówki. W 2010 roku ta klasyfikacja została uzupełniona przez TD. Abugova na podstawie danych biomikroskopowych.

Charakterystyczne dla 1 stopnia rogówki jest dobra wizualizacja włókien nerwowych w strefie centralnej. W tym samym miejscu określa się region "rozrzedzania" podstawy tkanki łącznej i zmianę kształtu komórek. W danym stopniu odnotowywany jest błędny astygmatyzm, który korygują cylindryczne soczewki. Ostrość wzroku wynosi 1,0 - 0,5.

Astygmatyzm z rogowaceniem drugiego stopnia również podlega korekcji, ale jest bardziej wyraźny. Ostrość wzroku w tym przypadku 0,4 - 0,1. Dodatkowo, oprócz objawów 1. stopnia, odkrył tzw linię stożek rogówki (inna nazwa - Vogt rozstępy) i istnieją oznaki rozpoczynającej deformacji rogówki.

Trzeci stopień rogówki charakteryzuje się przerzedzaniem rogówki z widocznym stożkowym odkształceniem. Ponadto rozwija się zmętnienie błony Bowmana.

Na tym etapie widzenie spada do 0,12-0,02, a jego korekta jest możliwa tylko przy użyciu twardych soczewek kontaktowych.

W 4 stopniach występuje stożek rogówki dalszy rozwój zamglenie i szorstkich zaburzeń wyglądu membrana i rogówki przerzedzenie Descemet dostaje większe. Stwierdzono także odkształcenie stożkowe. Ostrość wzroku utrzymuje się na poziomie 0,02-0,01, nie poddając się korekcji.

Jest to klasyfikacja proponuje YB Słonimski, według którego pojedyncze stadium choroby przed zabiegiem chirurgicznym, gdzie operacja nie jest wskazana, chirurgicznych, które są niezbędne do pracy w terminalu i na których działanie jest nadal możliwe, ale brakowało terminów.

W oparciu o inną klasyfikację zgodnie z jej formą, choroba ta jest podzielona na 6 typów: spiczasty stożek rogówki, opcjonalnie tupovershinny Zaostrzona postać typu nizkovershinnaya, jak nietypowe i atypowe nizkovershinny wzbogaconej gatunków. Wszystkie te typy geometryczne można określić za pomocą komputerowej analizy topografii rogówki.

Objawy rogówki i ostrej choroby

Objawy rozwijają powodu stożka rogówki stożkowej deformacji rogówki i mają bezpośredni związek z rozwojem krótkowzroczności i astygmatyzmu nieregularnego, charakteryzującej się ciągłym zmianą osi w progresji choroby. Prowadzi to do stopniowego zwiększania utraty wzroku i dychotomii w jednym oku. Następnie zmiany rozwijają się w innej gałce ocznej.
Po tej chorobie pacjent często musi udać się do lekarza w celu wyboru okularów, ale efekt tego jest niewielki, ponieważ w związku z gwałtownym postępem choroby w wykonywanych okularach, osoba ta widzi nie tak dobrze, jak podczas selekcji.

Keratoconus jest chorobą oka, w której rozwoju pacjenci postrzegają obiekty jako wielopłaszczyznowe, a podczas czytania zauważają zniekształcenie liter. Czasami występuje zwiększona światłoczułość i występuje podrażnienie oka.

W początkowych etapach widzenie zmroku jest zmniejszone, a następnie pacjenci widzą słabo i w dobrym świetle. Pacjenci skarżą się na szybkie zmęczenie oczu, a także na pojawienie się uczucia swędzenia i pieczenia.

Im dalej rozwija się choroba, tym bardziej stożkowe zniekształcenie rogówki staje się bardziej widoczne gołym okiem.

Postęp choroby jest powolny (ponad 10 lat). Jednocześnie w połowie przypadków może zostać zahamowany i we wczesnym stadium przejść do remisji.

W niektórych przypadkach przebieg jest skomplikowany przez ostry keratokonus. Ta postać choroby charakteryzuje się nagłym pęknięciem tzw. Koperty Descemeta (część rogówki nadająca jej siłę i przeciwstawne ciśnienie wewnątrzgałkowe). Towarzyszy temu fakt, że wodnista wilgoć oka opuszcza warstwy rogówkowe. W rezultacie występuje obrzęk rogówki z zespołem bólowym. Proces kończy się bliznowaceniem, dzięki czemu deformacja powierzchni rogówki może się zmniejszyć, a wzrok nieco się poprawia.

Rozpoznanie choroby i keratokonu w czasie ciąży

Rozpoznanie rogówki rozpoczyna się od określenia stopnia zaburzeń widzenia.

Przy refraktometrii wykrywa się nieprawidłowy astygmatyzm i krótkowzroczność. Diaphanoscopy of eye pozwala zobaczyć cień w kształcie klina na tęczówce. Skiascopy ujawnia "sprężysty" cień spowodowany błędnym astygmatyzmem. Również do diagnozy można użyć oftalmoskopii i oftalmometrii.

Najdokładniejszą informację o parametrach rogówki zapewnia keratopachymetria i komputerowa keratometria. Ta ostatnia metoda pozwala ujawnić odkształcenie stożkowe jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych.

Metodą biomikroskopii oka można określić wygląd zakończeń nerwowych w centralnej strefie rogówki, zachmurzenia w muszli Bowmana i inne objawy.

Osobno należy wymienić kombinację rogówki i ciąży. Podczas samej ciąży ta choroba nie wpływa. Jednak wielu lekarzy zaleca cięcie cesarskie. uważa się, że przy próbach, keratoconus może rozwijać się lub rozwijać swój ostry etap.

Jak leczyć keratoconus metodami konserwatywnymi

Biorąc pod uwagę charakter kursu, wyróżnia się dwie metody leczenia rogówki: zachowawczą (tj. Niechirurgiczną) i chirurgiczną.
W leczeniu zachowawczym stosuje się korekcję wzroku przy użyciu półsztywnych soczewek. Są to soczewki, które są sztywne w środku i miękkie na krawędziach, dzięki czemu ściskany jest stożek rogówki.

Przewidywany jest także przebieg witamin, stosowane są immunomodulatory i środki przeciwutleniające. Spośród kropli do oczu preferowane są Oftan-katakhromu i Taufon.

Podczas leczenia keratokonu fizjoterapia jest również dość skuteczna: może to być fonoforeza z tokoferolem lub magnetoterapia i inne procedury.

W przypadku ostrego stożka prowadzi pomocy w nagłych wypadkach: zakopane w oku rozciągający źrenicy (np fenylefryny), a także w celu zapobieżenia perforacji rogówki nakładać bandaż ciśnienia.

Odpowiadając na pytanie, jak leczyć keratoconus, warto wspomnieć o stosunkowo nowej metodzie zwanej "krzyżowym łączeniem rogówki". Polega ona na usunięciu powierzchniowego nabłonka rogówki, następnie na roztworze ryboflawiny nanosi się promieniowanie ultrafioletowe. To bardzo dobrze wzmacnia rogówkę i pozwala zwiększyć jej odporność na odkształcenia. Również ta metoda może zatrzymać rozwój rogówki lub cofnąć ją. Po wykonaniu tej procedury staje się możliwe zastosowanie konwencjonalnej korekcji okularów.

Na początkowym etapie rozwoju choroby, przy dostatecznej grubości rogówki, można wykonać zabieg laserowy ekscymerowy. Pozwoli to poprawić astygmatyzm, poprawić ostrość widzenia i wzmocnić przednie warstwy rogówki.

Przy podejmowaniu decyzji o tym, jak radzić sobie ze stożkiem rogówki, w niektórych przypadkach wolą thermokeratoplastic są podejmowane w celu zmniejszenia deformacji rogówki i jest stosowana za pomocą aplikacji koalescencji toczonych na obwodzie rogówki, co pozwala na jej spłaszczenie.

Jak leczyć keratoconus metodami chirurgicznymi

Od chirurgicznych metod z rogowaceniem słonecznym, wszczepianie pierścieni rogówkowych, które zmieniają powierzchnię rogówki, normalizuje załamanie i promuje stabilizację rogówki.

Klasyczną operacją tej choroby jest keratoplastyka przeznaczyniowa lub warstwowa. Ta metoda polega na usunięciu rogówki z wszczepieniem materiału dawcy na miejsce.
Operacji tej towarzyszy doskonałe wszczepienie przeszczepu. Umożliwia to w 90% przypadków uzyskanie ostrości wzroku 0,9-1,0. Kompletna wersja plastiku może być stosowana nawet w końcowym stadium choroby.

Metody leczenia rogów kłąbowych za pomocą środków ludowych

W celach wzmacniających można leczyć keratokonus środkami ludowymi.

W szczególności przy zwiększonym zmęczeniu oczu można je myć bulionem szałwiowym iw tym celu wywar z rumianku lub podbiału jest dobry.

Herbaty lecznicze na bazie róży psiej, a także mięty lub melisy bardzo dobrze zwiększają odporność.

Miód jest również skuteczny. Można go przyjmować doustnie lub sporządzać z niego roztwory wodne na płyny i płukanki do oczu.

Niemniej jednak, aby rozwiązać problem, jak leczyć keratoconus, lepiej skonsultować się z lekarzem.