Dystrofia siatkówki. Przyczyny, objawy, leczenie

Siatkówka jest bardzo cienką warstwą tkanki składającą się z komórek nerwowych. Siatkówka pokrywa gałkę oczną od wewnątrz na plecach.

Tkanka siatkówki to ogromna liczba fotoreceptorów lub komórek światłoczułych, których główną funkcją jest przekształcanie impulsów świetlnych w impulsy elektryczne.


Patologia "dystrofii siatkówki" jest ogólnym terminem, który charakteryzuje znaczną grupę różnych heterogenicznych zaburzeń.

Powszechnymi objawami wszystkich typów dystrofii siatkówki są postępy dysfunkcji wzroku oraz zmiany degeneracyjno-dystroficzne we włóknie siatkówki.

Obecnie w przypadku dystroficznych chorób siatkówki główne przyczyny wczesnej redukcji ostrości widzenia są przypisywane ślepocie.

Ich specyfika polega na tym, że przebieg patologii jest powolny, ale stały i charakteryzuje się stopniowym zmniejszaniem się funkcji wzrokowej oka.

Czynnikami, które mogą wywołać rozwój patologii, mogą być:

  • starość z powodu procesów inwolucji w ciele;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • Choroby naczyniowe, w tym nadciśnienie, miażdżyca;
  • cukrzyca;
  • niedożywienie, beri-beri;
  • palenie;
  • nadwaga;
  • nadmierne nasłonecznienie;
  • niektóre choroby wirusowe;
  • stres, nerwowe wstrząsy.

Centralna dystrofia siatkówki

Ta grupa patologii jest uważana za najczęstszą przyczynę stopniowego i nieodwracalnego pogorszenia ostrości wzroku. Znaczna część dystrofii siatkówki występuje w dystrofii inwolucyjnej typu centralnego, w inny sposób - w związanym z wiekiem zwyrodnieniu plamki oka.

Pochodzenie tej choroby jest bezpośrednio związane z wiekiem, co można odczytać z nazwy.

W ostatnich latach, istnieje tendencja do zwiększenia częstości rozpoznania powyższych chorób, ze względu na zmianę sytuacji demograficznej w kraju - mianowicie, spadek liczby urodzeń, a zatem wzrost odsetka osób starszych w populacji.

Inną możliwą przyczyną jest wzrost częstości występowania patologii naczyniowych w kraju.


Centralna inwolucyjne dystrofii siatkówki jest uszkodzenie siatkówki środkowy obszar (plamki), który znajduje się w kierunku świątyni nerwu wzrokowego.

Obszar plamki odpowiada za rozdzielczość oka, to znaczy umożliwia dokładne określenie oka małych obiektów i detali z bliskiej i bliskiej odległości.

Zatem zwyrodnienie plamki związane z wiekiem powoduje zmniejszenie klarowności przedmiotowego widzenia centralnego. Niemniej jednak, nawet w zaawansowanych przypadkach, inwolucyjne zwyrodnienie plamki błony siatkowej nie powoduje całkowitej ślepoty, ponieważ peryferyjne obszary siatkówki nadal funkcjonują.

W związku z tym pacjent nadal może normalnie poruszać się w przestrzeni kosmicznej. Patologia prowadzi do naruszenia zdolności osoby do pracy w niewielkiej odległości od oczu (na przykład pacjent jest trudny do odczytania, list).

Wśród centralnych dystrofii siatkówki wyróżnia się dwie formy:

  • Sucha inwolucyjna zwyrodnienie plamki siatkówki lub nieistniejąca.
  • Mokre zwyrodnienie plamki siatkówki lub wysiękowe.

Zwykle patologia dotyka oczu pacjentów w wieku 60 lat i starszych. Z reguły obejmuje on oba narządy wzroku, a nasilenie i szybkość progresji choroby zależy od etapu i formy.

Zwyrodnienie plamki żółtej siatkówki

Zakłócenie procesów metabolicznych zachodzące między błoną siatkową a przenikającymi ją naczyniami powoduje gromadzenie się komórek odpływowych komórek. Te produkty rozpadu znajdują się w warstwach pod siatkówką, co reprezentuje mikropęcherzyki.

Ten typ centralnej dystrofii błony siatkowej nazywany jest suchym. Formy zwyrodnienia siatkówki bez uwolnienia patologicznych wysięków stanowią ponad 90% wszystkich chorób tej grupy. Charakteryzują się powolnym, stopniowym spadkiem ostrości wzroku.

Prognozy dotyczące suchego zwyrodnienia plamki siatkówki są stosunkowo korzystne.

Mokre zwyrodnienie plamki siatkówki

Jeśli rozwój procesów patologicznych rośnie w nowo tworzących się naczyniach siatkówki, wynikających z unaczynieniem i przez ich ściany traumą i zbiera wyciek krwi lub innych płynów, związane z wiekiem zwyrodnienie plamki żółtej siatkówki zwany mokro (cieknące).

Ten typ choroby stanowi zaledwie 10% wszystkich przypadków dystrofii siatkówki, ale bardzo negatywnie wpływa na funkcję wzrokową.

Mokre zwyrodnienie plamki żółtej charakteryzuje się nagłym spadkiem ostrości wzroku, który może wystąpić w ciągu kilku tygodni lub dni. Bez szybkich i adekwatnych środków terapii wzrok znacznie się zmniejsza, a postęp procesu patologicznego stopniowo się zwiększa.

Należy zauważyć, że to tylko wysoko wykwalifikowany okulista, który potrafi prawidłowo diagnozować i różnicować dystrofię środkową siatkówki od innych chorób oczu. Dotyczy to w szczególności wczesnych stadiów choroby.

Często diagnoza jest bardzo trudna, ponieważ patologię wieku można łączyć i uzupełniać innymi chorobami oczu, które często pojawiają się w starszym wieku (np. Zaćma o podobnym zespole objawów).

Pacjenci muszą pamiętać, że rozwijając podwojenie przedmiotów, zakrzywiając obraz przed oczami, pojawienie się jakichkolwiek plam, "obszary niewidoczne" powinny pilnie zwrócić się do okulisty!

Jeśli subiektywne odczucia polegają na tym, że zakrzywione, faliste kontury, linie pojawiają się w polu widzenia, może to oznaczać początkowy etap rozwoju wysiękowego zwyrodnienia plamki siatkówki.

Leczenie dystrofii siatkówki

Doświadczony specjalista po dokładnym i kompleksowym badaniu określi charakter zmiany siatkówki, szybkość i zakres patologii, co pomoże przewidzieć wyniki leczenia i opracować skuteczną taktykę.

Niestety, wieku (inwolucyjne) dystrofie siatkówki są nieodwracalne, postępując z chorobą czasu. Dlatego jego terapia ma na celu naprawienie procesu w stanie stabilnym, a także wyrównawczą kompensację funkcjonalności oka.

Jeśli patologia zostanie wykryta na wczesnym etapie, program do leczenia mukulodystrofii błony siatkowej obejmuje leki, które zapewniają złożony wpływ na zaatakowany obszar.

W szczególności zaleca się stosowanie środków rozszerzających naczynia krwionośne, venotonics, środków do zagęszczania ściany naczynia, preparatów do upłynniania krwi, kompleksów witaminowych. Szczególnie niezbędne dla pacjentów z dystrofią siatkówki, witaminami A, E, Grupą B. Takie leczenie powinno być regularne i wyznaczane co najmniej 2 razy w roku.

Terapia patologii, która jest zaniedbana, wymaga intensywnego podejścia.

Leczenie obejmuje fizjoterapeutyczne, mikrochirurgiczne techniki, w tym:

  • magnetoterapia, fototerapia do stymulacji siatkówki (wykonywana na tle leczenia zachowawczego);
  • narażenie na siatkówkę promieniowaniem laserowym (terapia laserowa);
  • przezskórna elektrostymulacja siatkówki;
  • dożylne napromienianie krwi promieniami laserowymi (na tle leczenia lekami);
  • operacje vazorekonstruktivnogo i typy revasculant, w tym - z wykorzystaniem alloprzeszczepów.

Jeśli zostanie stwierdzona wilgotna (wysiękowa) postać choroby, konieczne będzie leczenie lekami inhibitorami angiogenezy, a także kauteryzacja laserowa siatkówki.

Podczas manipulacji przez źrenicę za pomocą specjalnej soczewki, wiązka laserowa jest kierowana do obszarów dotkniętej powłoki siatki. Podczas koagulacji laserowej zranione naczynia są szczelnie zamknięte, więc płyn z nich nie przenika do tkanek siatkówki.

Ta procedura jest całkowicie bezbolesna, ponieważ pacjent jest najpierw zaszczepiony w kroplach do oczu ze znieczuleniem. Podczas sesji pacjent widzi tylko blask światła przed jego oczami.

Jeśli to konieczne, laserowe koagulowanie naczyń krwionośnych może być wykonywane wielokrotnie po pewnym czasie.

Maculopatia cukrzycowa

W cukrzycy makulopatia cukrzycowa jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności. Jednak rzadko powoduje całkowitą ślepotę.

Choroba może rozwinąć się z retinopatią cukrzycową (najczęściej z proliferacyjną retinopatią cukrzycową). Jest często postrzegany jako objaw powyższej patologii, ponieważ jest częścią jej obrazu klinicznego.

Rodzaje makulopatii cukrzycowej

Maculopatia cukrzycowa, zgodnie z naturą zmian zarejestrowanych podczas wizualizacji dna oka, dzieli się na następujące formy:

  • ogniskowa (w tym obwodowa, wysiękowa);
  • powszechny lub rozproszony;
  • niedokrwienny;
  • mieszane.

Ważnymi objawami, które mogą wpływać na funkcję widzenia i rokowania, są zakłócenia w dopływie tlenu i obrzęk centralnej siatkówki.

Pewną rolę odgrywa również odległość ogniska patologicznego od środka plamki.

Leczenie makulopatii cukrzycowej

Należy leczyć wszelkiego rodzaju makrofilię cukrzycową, która rozpoczyna się od identyfikacji i korekty choroby podstawowej. Ważnym kierunkiem leczenia jest stabilizacja procesów metabolicznych.

Badania naukowe i kliniczne dowodzą, że istnieje ścisła korelacja między stopniem wyrównania glikemii a ciężkością procesów retinopatii cukrzycowej, w tym cukrzycowej makulopatii.

Nowoczesne podejście do leczenia opiera się na zapobieganiu patologii u pacjentów z cukrzycą poprzez maksymalizację kompensacji zaburzeń metabolicznych.

Takie podejście obejmuje regularne monitorowanie poziomu glukozy, jak również terminową i adekwatną korektę cukrzycy, jeśli to możliwe - we wczesnym stadium progresji choroby.

Zastosowanie angioprotektorów (pentoksyfiliny, trentalu, cerebrolizyny, doksu itp.) Do celów terapeutycznych i profilaktycznych nie jest obecnie uznawane za wystarczająco skuteczne.

Z reguły w połączeniu z niezadowalającą wymianą zaburzeń metabolizmu glukozy takie leczenie nie przynosi żadnych pozytywnych rezultatów.

Dlatego najlepszym sposobem leczenia pacjentów z makulopatią cukrzycową było kauteryzacja laserowa naczyń siatkówki (koagulacja laserowa).

Wybór techniki koagulacji laserowej, a także specyfiki patologii, determinują wyniki leczenia i prognozy dotyczące powrotu do zdrowia.

Całkowite wyeliminowanie zmian dystroficznych w siatkówce, a także przywrócenie funkcji wzrokowej, zgodnie z danymi, obserwuje się u 62% pacjentów. Jeśli leczenie laserowe jest prowadzone we wczesnym stadium choroby, jego skuteczność jest szczególnie wysoka.

Dystrofia obwodowa siatkówki

Boczne obszary siatkówki prawie nie są wizualizowane przez proste badanie dna oka, ponieważ znajdują się one za środkową linią gałki ocznej.

Niemniej jednak na obrzeżach siatkówki najczęściej pojawiają się objawy zwyrodnienia siatkowej błony, które są spowodowane wzrostem długości oka, a w konsekwencji wzrostem ostrości krótkowzroczności.

Ponadto występuje silne pogorszenie dopływu krwi do siatkówki na tle zwyrodnienia sieci naczyniowej.

Wszystkie powyższe objawy są najczęstszymi przyczynami poważnej patologii - odwarstwieniem siatkówki.

Wraz z pogarszaniem się stanu oka, któremu towarzyszą zmiany dystroficzne, dotknięte obszary stają się cieńsze wraz z tworzeniem się silnych stref napięcia między siatkówką a ciałem szklistym.

Jeśli takie napięcia występują przez długi czas, może nastąpić pęknięcie w obszarze, w którym płynie płynna (wodna) warstwa ciała szklistego. Wchodzi pod siatkówkę, sprawia, że ​​jej bunt się podnosi i płatkuje.

Wśród peryferyjnych zwyrodnień oczodołu oczodołu wyróżnia się kilka odmian, różniących się stopniem ryzyka w stosunku do odwarstwienia siatkówki.

Lattowe zwyrodnienie siatkówki

Uważany jest za najbardziej poważną patologię i charakteryzuje się wysokim ryzykiem oderwania siatkówki. Występuje ponad 63% przypadków dystrofii siatkówki obwodowej u pacjentów z objawami oderwania.

Ogółem w badaniu starszych pacjentów dystrofię latticularną rozpoznaje się u 5% osób, głównie u mężczyzn.

Scharakteryzowano dziedziczne predyspozycje do tej formy zwyrodnienia siatkówki. Większość patologii ma charakter dwustronny. Często, gdy uwarunkowania genetyczne, taka choroba występuje już w drugiej dekadzie życia.

Istnieje wiele dowodów na bezpośredni związek między częstotliwością odwarstwienia siatkówki a rozwojem zwyrodnienia latticularnego: ponad jedna trzecia pacjentów z bezpośrednią diagnozą oderwania, objawami dystrofii latticularnej.

Podczas badania dna oka patologia przedstawia białawo-szare, wąskie, lekko pofalowane pasy, które tworzą postacie w postaci kratownicy lub drabiny. Liczby te są niczym więcej, jak tylko zawojonymi i zatartymi naczyniami, częściej żyłami.

Pomiędzy patologicznie zmienionymi naczyniami znajdują się strefy ścienienia membrany siatkowej, a także mikropęcherzyków, guzków i cyst.

Inne nieprawidłowe zmiany związane z tym typem choroby - plamy pigmentowe, obszary o obniżonej pigmentacji, pigmentacja rozproszona.

W większości przypadków, gdy wykryta zostanie patologia, ciało szkliste jest rozszerzone, podczas gdy na linii końca zjawisk dystroficznych przeciwnie, jest skondensowane do krawędzi.

Innymi słowy, istnieją obszary silnego napięcia wzdłuż krawędzi zwyrodnienia siatkówki z powstawaniem podmuchów siatkówki (do 32% przypadków) lub podmuchów o zaokrąglonym kształcie (do 18% przypadków). Oba rodzaje podmuchów powodują oderwanie siatkówki.

Dystrofia obwodowa siatkówki według rodzaju "śladów ślimaków"

Najczęściej ten rodzaj choroby występuje u pacjentów z osiową postępującą krótkowzrocznością, zwykle z ciężkimi patologicznymi zmianami w naczyniach krwionośnych i siatkówce.

Przyczyną tego typu obwodowej dystrofii siatkówki są zmiany naczyniowe z tworzeniem białych, lekko błyszczące wtrącenia w postaci krótkich rozstępów, a także małe obszary rozrzedzenia siatkówki i defekty w postaci dziur.

Zewnętrznie choroba jest podobna do śladu ślimaka, dlatego też otrzymała swoją nazwę.

W miarę postępu patologii, ogniska dystrofii łączą się, tworząc wstążkowe zmiany siatkówki. W większości przypadków ten rodzaj choroby rozpoznaje się w górnej zewnętrznej części oka i jest wyjątkowo podatny na pęknięcia o dużych rozmiarach okrągłych.

W związku z tym ryzyko oderwania siatkówki z podobną patologią jest bardzo wysokie, według niektórych ekspertów jest nawet wyższe niż w poprzednio opisanej dystrofii lattowej.

Ale peryferyjne degeneracja siatkówki siatkówki jest znacznie mniejsza niż poprzednia przez rodzaj "śladów ślimaków".

Ine-podobne zwyrodnienie siatkówki

Jest to dziedziczna forma patologii. Co do zasady choroba obejmuje oba oczy, ale nie postępuje szybko.

Obiektywne znaki: na krawędziach dna znajdują się białe lub żółte łatki przypominające płatki śniegu. Lekko wznoszą się nad powierzchnią i znajdują się w pobliżu zainfekowanych zatopionych naczyń w skorupie siatki.

Czasami proces towarzyszy powstawaniu pigmentacji wokół obwodu siatkówki.

Dystrofia siatkówki "brukowanej nawierzchni"

Wyróżnia się lokalizacją miejsc dystrofii na najdalszych peryferiach. Towarzyszy temu pojawienie się pierścieniowych, białych, wydłużonych patologicznych ognisk z rozmytą powierzchnią. Obok takich elementów wizualizowane są punktowe pigmentacje.

Najczęściej podobne zjawiska są widoczne na dnie dna, ale czasami rozprzestrzeniają się po całym obwodzie. Przy średnim i wysokim stopniu krótkowzroczności oraz u pacjentów w podeszłym wieku objawy dystrofii siatkówki, takie jak "brukowana nawierzchnia", są diagnozowane w 20% przypadków.

Podczas stosowania odwarstwienia siatkówki aż do 11% pacjentów cierpi na ten rodzaj dystrofii.

Blanszowanie siatkówki Blessina - Ivanova

Wartość graniczna torbielowaty zwyrodnienie siatkówki Blessina - Iwanow występuje jako tworzenia pierścienia w kształcie małych pęcherzyków w skrajnym zewnętrznym obrzeżu. Nie często prowadzi to do oderwania siatkówki i jest najbardziej związane z naturalnymi procesami inwolucyjnymi w ciele.

Dystrofia Blessina-Iwanowa może być przyczyną pojawienia się małych otworów na siatkówce, a także może powodować jej oderwanie od linii zębowej w urazach oka.

Spośród wszystkich przypadków oderwania siatek, ten typ dystrofii jest "winny" w 7% z nich.

Przyczyny dystrofii siatkówki. Kto jest zagrożony?

Do 40% różnych typów dystrofii siatkówki występuje u osób, które mają oznaki krótkowzroczności (krótkowzroczność). Przy dalekowzroczności patologię obserwuje się tylko w 8% przypadków, podczas gdy w normalnym widzeniu jest to tylko 2-5%.

Wszystkie przyczyny choroby można podzielić na 2 grupy.

Lokalne przyczyny:

  • predyspozycje genetyczne;
  • krótkowzroczność;
  • uraz oka;
  • zapalne i zakaźne patologie oczu.

Typowe przyczyny:

  • nadciśnienie tętnicze, miażdżyca i inne choroby naczyniowe;
  • cukrzyca;
  • zatrucie, zatrucie;
  • niektóre choroby ogólnoustrojowe organizmu.

Dystrofia obwodu błony siatkowej może pojawić się w każdym wieku pacjenta. Jej niebezpieczeństwo polega na możliwym oderwaniu siatkówki, a także na tym, że patologia praktycznie nie objawia się we wczesnym stadium.

Często pacjent przychodzi na przyjęcie, opisując tak zwaną zasłonę ("kurtynę") w polu widzenia, co oznacza progresję centralnych typów dystrofii siatkówki. Na tym etapie tylko operacja może pomóc uratować wzrok, ale nie zawsze i dopiero po przywróceniu pełnej wizji.

Jeśli dana osoba jest zagrożona, powinien dokładnie monitorować swoje zdrowie. Co najmniej dwa razy w roku powinien być rutynowo sprawdzany przez okulistę, a w przypadku wszelkich nietypowych objawów pilne jest udanie się do specjalisty.

Leczenie dystrofii obwodowej

Leczenie dystrofii obwodowej, a zwłaszcza odwarstwienia siatkówki, jest bardzo pracochłonnym procesem. Ale zapobieganie tej chorobie nie jest tak trudne.

Regularnie badane, można znaleźć zmiany dystroficzne na wczesnym etapie. W takim przypadku lekarz przepisze kontrolę dynamiki, a także laseroterapię chorób siatkówki.

W niektórych przypadkach koagulacja laserowa jest również przeprowadzana w celach prewencyjnych, ponieważ jest całkowicie bezpieczna.

Prowadzone w warunkach ambulatoryjnych całkowicie bezbolesne koagulowanie laserowe pomaga oddzielić chorych na siatkówkę od zdrowych i zapobiec rozprzestrzenianiu się patologii w centrum siatkówki.

W niektórych przypadkach może być potrzebna druga sesja koagulacji laserowej.

Dystrofia siatkówki: objawy i leczenie

Dystrofia siatkówki jest głównymi objawami:

  • Plamy na oczach
  • Zmniejszenie widzenia
  • Spadek pola widzenia
  • Frustracja postrzegania kolorów
  • Zmniejszona ostrość wzroku o zmierzchu
  • Zniekształcenie wzroku
  • Błędne postrzeganie obiektów w przestrzeni
  • Niewyraźne widzenie
  • Niezdolność do odróżnienia obiektu w stanie spoczynku lub w ruchu

Dystrofia siatkówki jest niebezpieczną dolegliwością, w którą wpływa siatka oka oka. Niezależnie od przyczyny choroby u ludzi, z przedwczesną i niewykwalifikowanych wynik leczenia dystrofii - zanik jednej lub całkowitej śmierci tkanek, które tworzą siatkówkę. Z tego powodu pacjent będzie miał nieodwracalne zaburzenia widzenia, aż do ślepoty. Warto zauważyć, że warunki utraty wzroku bezpośrednio zależą od rodzaju choroby. Dystrofia siatkówki przebiega powoli, ale wraz z postępem pacjenta stan pacjenta ulega pogorszeniu.

Choroba charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem, zwłaszcza w początkowej fazie rozwoju. Bardzo często ludzie nawet nie wiedzą, że są nosicielem takiego problemu. Prawdopodobieństwo dystrofii jest bardzo małe. Statystyka medyczna jest taka, że ​​wśród wszystkich możliwych stanów chorobowych wpływających na aparat wzrokowy, problemy związane z dystrofią siatkówki są mniejsze niż jeden procent. Najczęściej eksponowane są osoby starsze (po osiągnięciu pięćdziesięciu lat). W młodszym wieku dolegliwość występuje tylko u kobiet w czasie ciąży.

Etiologia

Główna rola w postępie tej choroby należy do dziedzicznej predyspozycji. Zwykle z powodu tego czynnika etiologicznego obserwuje się progresję dystrofii siatkówki u dzieci.

Ponadto następujące przyczyny mogą powodować progresję choroby:

  • takie pogorszenie wzroku jak krótkowzroczność;
  • choroby zakaźne organizmu;
  • odchylenia od normalnej masy ciała;
  • cukrzyca;
  • nadużywanie alkoholu i nikotyny;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • różne zaburzenia krążenia;
  • problemy w pracy serca;
  • długotrwały bezpośredni wpływ promieni słonecznych na oczy;
  • ciąża;
  • zatrucie;
  • wpływ stresujących sytuacji;
  • usunięcie połowy lub całego gruczołu tarczycy;
  • niezrównoważona dieta, dzięki której organizmowi brakuje witamin i składników odżywczych;
  • różnorodne urazy oka.

Odmiany

Ze względu na formację chorobę dzieli się na:

  • Naturalny (który powstał w wyniku genetyki);
  • nabyte.

Te typy chorób mają swój własny podział na podtypy. Tak więc wrodzoną postacią choroby jest:

  • dystrofia pigmentowa siatkówki, której przypadki są bardzo rzadkie. Jest przekazywana tylko od matki do dziecka;
  • punkt - pojawia się w młodym wieku i rozwija się u osób starszych.

Nabytą lub dystrofię związaną z wiekiem dzieli się na:

  • dystrofia obwodowa siatkówki. Występuje w przypadku krótkowzroczności lub urazów oka. W wyniku jego progresji oko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu i składników odżywczych. W przypadku przedwczesnego wykrycia lub leczenia, ten typ choroby pociąga za sobą odłączenie lub przerwanie siatkówki;
  • makularodystrofia siatkówki.

Z kolei dystrofia siatkówki dzieli się na:

  • krata;
  • lubiący wyglądać;
  • drobnoziarnisty;
  • pigmentowany.

Zwyrodnienie siatkówki może być następujące:

  • suchy - wyraża się żółtawymi granulkami w siatkówce;
  • wilgotny - oko dostaje krew.

Objawy

Na samym początku pojawienia się dystrofii siatkówki nie przejawiają się żadne oznaki. Pierwsze objawy choroby zaczynają być wyrażane na etapie środkowym lub zaniedbanym.

Pomimo wielu rodzajów tego zaburzenia widzenia wszystkie mają w przybliżeniu te same objawy:

  • zmniejszona widoczność;
  • uczucie zaparowania i "gęsiej skórki" w oczach;
  • zniekształcenie obrazu wizualnego;
  • pogorszenie widzenia w ciemności;
  • naruszenie umiejętności rozróżniania kolorów;
  • niemożność odróżnienia przedmiotu lub osoby znajdującej się w spoczynku lub w ruchu;
  • błędne postrzeganie czegoś w przestrzeni.

Gdy pojawi się jeden lub więcej z powyższych objawów dystrofii siatkówki, osoba powinna natychmiast skonsultować się z okulistą. W przypadku przedwczesnego dostępu do pomocy choroba może szybko rozprzestrzeniać się, co prowadzi do pogorszenia widzenia lub całkowitej utraty.

Diagnostyka

Po wstępnym badaniu okulisty wymagane są liczne testy i testy w celu wskazania prawidłowej diagnozy:

  • visometry - do pomiaru ostrości wzroku;
  • perymetria - metoda umożliwia rozpoznanie zmiany wielkości pola widzenia;
  • refraktometria - metoda badania siatkówki;
  • biomikroskopia. Za jego pomocą można rozpoznać towarzyszące patologie w systemie wzrokowym;
  • Elektroretinografia - z dziedziczną dystrofią nie nastąpią żadne zmiany w analizie;
  • adaptometria - zdolność widzenia mierzona jest w ciemności;
  • angiografia typu fluorescencyjnego - w celu oznaczenia obszarów, na których będzie przeprowadzane odzyskiwanie laserem;
  • tomografia siatkówki;
  • oftalmoskopem ze sztuczną rozszerzenie źrenic (ze szczególnym kropli) - dla lekarza prezentacji na temat stanu dna;
  • Ultradźwięki oka.

Te pomiary diagnostyczne mogą identyfikować oznaki dystrofii siatkówki we wczesnych stadiach.

Leczenie

Obecnie jednym z najczęstszych i najbardziej skutecznych sposobów leczenia dystrofii siatkówki jest korekcja laserowa. Ta metoda jest nie tylko bardzo skuteczna, ale ma także wiele pozytywnych aspektów:

  • zapobiega chirurgicznemu otwarciu gałki ocznej;
  • wyklucza możliwość infekcji lub infekcji;
  • chroni przed stresującymi sytuacjami;
  • bezkontaktowa interwencja podczas operacji;
  • nie wymaga czasu na regenerację pooperacyjną.

Leczenie choroby za pomocą leków ma na celu poprawę mikrokrążenia. Najczęściej mianowany:

  • kompleks witamin;
  • krople do oczu;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne.

Dzieci z dziedziczną dystrofią oka zaleca się wizytę u psychologa. Ma to zapewnić, że dziecko nie będzie miało problemów z komunikowaniem się i będzie w stanie przystosować się do społeczeństwa.

Bezpośrednia interwencja chirurgiczna jest stosowana tylko wtedy, gdy dwie z opisanych powyżej metod nie pomogły lub z ciężkim przebiegiem choroby. Operacje są powoływane i prowadzone wyłącznie przez wysoko wykwalifikowanych specjalistów.

Oprócz klinicznych metod leczenia, istnieją środki folk, które są stosowane jednocześnie z lekami lub po leczeniu laserem. Najczęstsze metody ludowe obejmują przepisy wykorzystujące:

  • Mleko kozie, rozcieńczone wodą. Powstała ciecz jest wkraplana do oka;
  • bulion z biodrami, łuski pleśni i igieł;
  • nalewka z kminku, musztardy, liści brzozy, skrzypu i brusznicy;
  • zmiażdżony chistel. Po rozcieńczeniu, podgrzaniu, obciążeniu i schłodzeniu - wpuszcza się go do oka.

Zapobieganie

W celu zapobiegania wszelkim problemom z widzeniem zalecane:

  • poprawne oświetlenie pomieszczeń mieszkalnych i roboczych;
  • zapewnia odpoczynek dla oczu podczas pracy przy komputerze, oglądania telewizji, czytania książki, korzystania z telefonu komórkowego;
  • co sześć miesięcy, aby zostać zbadanym przez okulistę;
  • codziennie wykonuj ćwiczenia gimnastyczne dla oczu.

Jeśli uważasz, że masz Dystrofia siatkówki i objawy charakterystyczne dla tej choroby, okulista może ci pomóc.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Zapalenie korykowo-moczowodowe jest chorobą zapalną o ostrym lub przewlekłym przebiegu, która wpływa na tylną część naczyniówki. Siatkówka jest również zaangażowana w proces. Układ krążenia w tylnym oku jest zaprojektowany tak, że naczynia tworzą tu szerokie łóżko. Ta anatomiczna cecha prowadzi do spowolnienia krążenia krwi w tym obszarze.

Zapalenie oka - termin medyczny, który jest używany do opisania postępu procesu zapalnego w różnych częściach naczyniówki oka (naczyniówkowa, rzęskowa, tęczówka). Statystyka medyczna jest taka, że ​​w 25% przypadków klinicznych ta szczególna dolegliwość powoduje zmniejszenie funkcji wzrokowej, a nawet ślepoty. Średnio zapalenie błony naczyniowej oka rozpoznaje się u jednej osoby na 3000 (dane za 12 miesięcy). Warto zauważyć, że u przedstawicieli silnej połowy ludzkości patologia występuje kilkakrotnie częściej niż u kobiet.

Ślepota kurczaków jest popularnym określeniem patologii wzroku, którą w medycynie nazywa się hemeralopią lub nobodyalopią. Choroba objawia się znacznym pogorszeniem percepcji wzrokowej przy słabym oświetleniu otoczenia. W tym samym czasie osoba jest zaburzona przez koordynację, pola widzenia zawężają się i zauważa się złe postrzeganie rzeczy w niebieskich i żółtych odcieniach.

Retinitis to choroba, w której zapalenie występuje w siatkówce oka. Taka dolegliwość rzadko występuje w postaci izolowanej, której często towarzyszy porażka naczyniówki oka. Okuliści rozróżniają dużą liczbę czynników predysponujących, wpływających na wystąpienie tego zaburzenia. Z tego powodu są one podzielone na dwie duże grupy - endogenną i egzogenną. Głównym objawem klinicznym aktów pogorszeniem ostrości wzroku, ale niebezpieczeństwo tej choroby jest to, że może to prowadzić do rozwoju wielu powikłań, aż do utraty oka.

Enofthalm jest chorobą okulistyczną, która charakteryzuje się nieprawidłowym położeniem gałki ocznej na orbicie. Obserwuje się zarówno jego pogłębianie, jak i wystawanie. Patologia tego rodzaju może być spowodowana przez traumę, następnie mówią o pourazowym zapaleniu oka lub z powodu innych czynników etiologicznych.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Dystrofia siatkówki

Dystrofia siatkówki jest niezwykle groźną chorobą charakteryzującą się przewlekłym postępującym procesem niszczenia tkanek oka. Bodźcem do rozwoju dystrofii może być naruszenie procesów metabolicznych oraz pojawienie się w tkankach jakościowo i ilościowo zmienionych produktów przemiany materii.

Siatkówka oka ludzkiego to bardzo cienka warstwa tkanki nerwowej położona między ciałem szklistym a naczyniówką gałki ocznej. Odgrywa ważną rolę w percepcji, transformacji, transmisji do mózgu i przetwarzaniu ludzkich obrazów wizualnych. Kiedy siatkówka jest uszkodzona, pojawiają się problemy z widzeniem (aż do całkowitej utraty).

Przyczyny dystrofii siatkówki

Dystrofia siatkówki może być zarówno chorobą nabytą, jak i uwarunkowanym czynnikiem genetycznym dziedzicznym.

Czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju choroby:

  • uraz oka;
  • poważne choroby narządów wewnętrznych (wątroba, nerki, nadnercza itp.);
  • twardzina;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • powikłania spowodowane grypą lub ARVI;
  • inne choroby oczu (np. krótkowzroczność lub nadwzroczność);
  • naruszenie dopływu krwi do komórek;
  • choroby zakaźne;
  • ciąża;
  • cukrzyca;
  • zatrucie;
  • naruszenie hormonalnego tła;
  • starość;
  • palenie;
  • dysfunkcja tarczycy;
  • niedożywienie;
  • zaburzenia wagi;
  • podwyższony poziom cholesterolu itp.

Dystrofia siatkówki

Jeden rodzaj to chorioretinal dystrofii zwyrodnienie siatkówki oka (oczu związane z wiekiem zwyrodnienie plamki żółtej), który jest następnie wolno postępującym, przewlekłym procesem utraty widzenia centralnego z obu oczu. Głównie choroba rozwija się u osób w wieku powyżej 50 lat. W tym przypadku kobiety są diagnozowane częściej niż mężczyźni. Nawet najbardziej złożone postaci choroby nie prowadzą do całkowitej utraty wzroku, ponieważ ten typ dystrofii zachowuje widzenie peryferyjne. Dystrofia siatkówki siatkówki może być dwojakiego rodzaju:

  • Suchy zanikowy (nie wysiękowy). Jest wczesną postacią choroby, waha się od 85 do 90% przypadków i charakteryzuje się zanikiem tkanek nabłonka barwnikowego i stopniowym zmniejszeniem widzenia. W tym przypadku zmiana siatkówki na drugim oku rozwija się nie później niż 5 lat po pojawieniu się objawów choroby na pierwszym.
  • Mokry (wysiękowy). Jest to konsekwencja 10% przypadków suchej zanikowej postaci choroby. Charakter prądu jest szybszy i bardziej skomplikowany. Powikłania najczęściej związane są z oderwaniem nabłonka barwnikowego siatkówki, nabłonkiem neuro- nabłonka, krwotokami, deformacjami blizn.

W początkowych stadiach zwyrodnienie siatkówki oka nie występuje, a ostrość widzenia pozostaje prawidłowa. Później objawy dystrofii siatkówki typu suchego są wyrażone następująco:

  • zniekształcone kształty, proste linie, rozmiar obiektów;
  • istnieje nagromadzenie substancji koloidalnej między błoną Bukh a nabłonkiem barwnikowym siatkówki;
  • następuje redystrybucja pigmentu;
  • atrofia pigmentu nabłonka;
  • Zanik warstwy kapilarnej kosmówki;
  • Podwojenie obiektów zaczyna się, ich klarowność maleje, gdy patrzy się z bliskiej odległości;
  • W polu widzenia powstają ślepe punkty.

Wraz z rozwojem dystrofii typu mokrego:

  • okresowe występowanie zaburzeń refrakcji (np. astygmatyzm lub dalekowzroczność);
  • zniekształcone kształty, proste linie, rozmiar obiektów;
  • tworzenie półprzezroczystych plamek w polu widzenia;
  • w strefie jego oderwania znajduje się niewielki wzniesiony kraniec siatkówki;
  • możliwy gwałtowny spadek widzenia (zwykle na etapie neowaskularyzacji);
  • tworzenie skupienia skupienia pigmentu (może być jasnoróżowe lub szaro-brązowe);
  • nowotwory naczyń krwionośnych (które mogą pękać, tworząc krwawienia podkrążkowe lub podsiatkówkowe, rzadko można wytworzyć hemophthalmia);
  • zmiany torbielowate w siatkówce;
  • tworzenie tkanki włóknistej;
  • wystąpienie blizn.

Dystrofia obwodowa siatkówki

Dystrofia obwodowa siatkówki jest innym typem dystrofii. Reprezentuje zmiany zwyrodnieniowe w siatkówce oka, umiejscowione w jego częściach obwodowych i nie wpływające na strefę plamki żółtej (obszar najbardziej przejrzystego widzenia). Choroba ma charakter genetyczno-dziedziczny i bardzo często rozwija się u osób krótkowzrocznych.

Dystrofia obwodowa oka może mieć następujące odmiany:

  • Dystrofia "wielkopostna";
  • dystrofia typu "Ślimak Śladu";
  • retinoza zwyrodnieniowa;
  • "Biały bez ciśnienia";
  • drobne zwyrodnienie;
  • "Płatki śniegu";
  • "Kostka brukowa";
  • degradacja plastra miodu;
  • degeneracja pigmentu okołorazowego.

Zwyrodnienie barwnikowe siatkówki

Jednym z najrzadszych typów dystrofii jest dystrofia pigmentowa siatkówki, spowodowana czynnikiem dziedzicznym-genetycznym. Może być transmitowany w następujący sposób:

  • od matki do syna z chromosomem X;
  • poprzez przeniesienie genów chorobowych od obojga rodziców (metoda autosomalna recesywna);
  • przez przeniesienie patologicznego genu do dziecka przez jednego z rodziców (metoda autosomalna dominująca).

Barwna dystrofia siatkówki dotyka częściej mężczyzn niż kobiety.

Objawami dystrofii siatkówki tego typu są:

  • słabe widzenie w czasie zmierzchu dnia (oba oczy widzą słabo);
  • częste potknięcia, kolizje i utrata równowagi w warunkach niedostatecznego oświetlenia;
  • stopniowe zawężanie obwodowej strefy widoczności;
  • zwiększone zmęczenie oczu.

Leczenie dystrofii siatkówki

W zależności od różnorodności choroby i przyczyn jej rozwoju, dla każdego pacjenta dobrana jest indywidualna kompleksowa terapia. Decydujące czynniki w jego ustaleniu to:

  • jak dawno temu siatkówka zaczęła złuszczać;
  • wymiary oderwania;
  • liczba nieciągłości w oderwaniu;
  • miejsca lokalizacji luk itp.

Główną metodą leczenia dystrofii siatkówki jest zabieg laserowy. Aby zamknąć pęknięcie siatkówki, można również zastosować kriopeksję (ekspozycję na zimno). Aby poprawić skuteczność uszczelniania, do gałki ocznej przymocowana jest silikonowa uszczelka przypominająca sznur. Naciskając na ścianę oka, można przynieść odłączoną siatkówkę razem z naczyniówką.

Technika interwencji chirurgicznej może wyglądać następująco:

  • miejscowe wypełnienie siatkówki w obszarze pęknięcia (konieczne do częściowego odwarstwienia siatkówki);
  • Okrągłe wypełnienie (konieczne w przypadkach, gdy siatkówka jest całkowicie złuszczona);
  • witrektomia (usunięcie ciała szklistego z późniejszym zastąpieniem płynnym silikonem, roztworem fizjologicznym, związkiem perfluorowęglowym w postaci cieczy lub gazu);
  • koagulacja laserowa (pozwala ograniczyć obszary zerwania siatkówki, strefę jej największego przerzedzenia).

Dystrofia siatkówki

Ogólna charakterystyka choroby

Dystrofia siatkówki jest jedną z głównych przyczyn słabego widzenia u osób starszych. Choroba jest nieodwracalnym zniszczeniem tkanek siatkówki i stopniowym hamowaniem funkcji narządów wzroku.

Przyczyny dystrofii oka są bardzo różne. Przede wszystkim jest to kumulacja wieku w tkankach produktów degradacji metabolicznej. Istotną rolę w niedoborach żywienia komórek wzrokowych siatkówki mają również zaburzenia krążenia, zatrucie i infekcje.

Krótkowzroczność jest również czynnikiem predysponującym do rozwoju dystrofii siatkówki. Prowadzi to do zwiększonego ciśnienia na błonach ocznych, spowodowanego zwiększonym poprzecznym rozmiarem narządów wzroku osoby krótkowzrocznej.

Inne czynniki wywołujące mechanizm rozwoju dystrofii siatkówki to: cukrzyca, palenie tytoniu, nadwaga, wysokie ciśnienie krwi. Dystrofia siatkówki może również rozwinąć się w dość młodym wieku w kontekście ciąży, chorób sercowo-naczyniowych, patologii tarczycy, a także w wyniku urazów.

Objawy dystrofii siatkówki

Wczesnym objawem dystrofii siatkówki jest stopniowe zmniejszanie się wzroku w pobliżu. Choroba powoli postępuje i ostatecznie prowadzi do percepcji zniekształconych obrazów. Pacjenci z objawami dystrofii siatkówki często skarżą się na podwójne widzenie wizualnie postrzeganych obiektów, lopność linii, obecność martwych punktów w widzeniu. Jednak całkowita utrata wzroku z powodu dystrofii siatkówki rozwija się dość rzadko.

Rodzaje dystrofii siatkówki

Zwyrodnienie siatkówkowo-siatkówkowe siatkówki oraz związane z wiekiem zwyrodnienie plamki siatkówki są charakterystyczne dla osób w wieku powyżej 50 lat. Choroba może doprowadzić do całkowitej utraty widzenia centralnego. W tym przypadku obwodowa wizja pacjenta z dystrofią naczyniowo-siatkówkową siatkówki pozostaje w normalnym zakresie.

Bez centralnego widzenia, ostrość postrzegania przedmiotów jest niemożliwa. Osoby z objawami dystrofii siatkówki tego typu nie są w stanie czytać ani prowadzić pojazdów. Stopień zaawansowania choroby zależy od rodzaju i ciężkości zwyrodnienia naczyniowo-siatkówki siatkówki.

Mokra postać choroby jest uważana za najcięższą, szybko płynącą i słabo uleczalną. Jednak najczęściej (w 9 na 10 przypadków) występuje sucha postać dystrofii naczyniowo-siatkówkowej siatkówki. Wraz z nią proces stopniowego niszczenia komórek centralnej części siatkówki (plamki) zajmuje kilka lat.

Przy różnym typie dystrofii siatkówki, obwodowej dystrofii siatkówki, zmiany wpływają na obwodowe części dna oka. Niebezpieczeństwo tej choroby polega na tym, że wczesny etap rozwoju peryferyjnego zwyrodnienia siatkówki przebiega prawie bezobjawowo. Pierwsze zmiany dystroficzne można zdiagnozować tylko za pomocą specjalnego sprzętu okulistycznego.

Jednak bardzo ważne jest zdiagnozowanie tych zmian we wczesnym stadium dystrofii obwodowej siatkówki. Tylko w tym przypadku możliwe jest skuteczne zapobieganie poważnym powikłaniom choroby - oderwaniu lub pęknięciu siatkówki. Podobne patologie, w przeciwieństwie do pierwotnej przyczyny, są dość trudne do wyleczenia.

Pigmentowa degeneracja siatkówki jest najrzadszą anomalią spowodowaną czynnikami dziedzicznymi. Prowadzi to do naruszeń w pracy fotoreceptorów siatkówki, które odpowiadają albo zmierzchowi czerni i bieli, albo dziennemu widzeniu kolorów.

Pigmentowa degeneracja siatkówki może być przenoszona z matki na dziecko przez autosomalny recesywny lub autosomalny dominujący typ dziedziczenia. Najczęściej pigmentowana dystrofia siatkówki dotyka mężczyzn. Obraz kliniczny choroby i mechanizm jej rozwoju są głęboko indywidualne.

W przypadku pigmentowej dystrofii siatkówki obserwuje się jedynie nieznaczny spadek ostrości wzroku w słabo oświetlonej przestrzeni. W ciężkich przypadkach zwyrodnienia barwnikowego siatkówki możliwe jest całkowite zaniknięcie funkcji wzrokowej.

Rozpoznanie dystrofii siatkówki

Metody najbardziej informacyjne diagnostyki siatkówki dystrofii siatkówki oka są skanowania laserowego skanera optycznego, centralnej komputerowej angiografii fluorescencyjnej perymetrii i naczyń krwionośnych dna oka. Pozwalają nam zidentyfikować najwcześniejsze objawy dystrofii siatkówki.

Ponadto wczesne testy choroby mogą również wykorzystywać testy do sprawdzania percepcji kolorów, kontrastu oraz wielkości centralnego i obwodowego pola widzenia.

Leczenie dystrofii siatkówki

W leczeniu chorioretinal dystrofią siatkówki oka stosuje się formę technik terapii fotodynamicznej, fotokoagulacji laserowej, a także wtryskiwanie leków anty-VEGF. Te ostatnie są specjalnym białkiem, które może zatrzymać procesy dystroficzne w plamce oka.

Leczenie fotodynamiczne dystrofii siatkówki obejmuje dożylne podawanie substancji fotouczulających. Są zdolne do wiązania białek patologicznych naczyń i zatrzymania rozwoju dystrofii. Tryb fotodynamicznego leczenia dystrofii siatkówki ustalany jest indywidualnie, w zależności od wrażliwości pacjenta na ten rodzaj terapii.

Laserowe leczenie dystrofii siatkówki opiera się na kauteryzacji naczyń patologicznych. W miejscu poparzenia tkanek plamki oka tworzy się blizna, a wzrok na tym miejscu oka nie zostaje przywrócony. Ale ta technika pomaga zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się procesu dystrofii siatkówki.

W leczeniu zwyrodnienia barwnikowego siatkówki stosowane są głównie techniki fizjoterapeutyczne: magneto- i elektrostymulacja tkanek oka. Niestety ich skuteczność nie jest wysoka. Wąskie operacje rekonstrukcyjne mające na celu poprawę dopływu krwi do siatkówki również mają ograniczony skutek.

Zapobieganie oderwaniu siatkówki w dystrofii obwodowej siatkówki odbywa się za pomocą koagulacji laserowej. Ta minimalnie inwazyjna bezkontaktowa technika leczenia dystrofii siatkówki pozwala uniknąć chirurgicznego otwierania gałki ocznej. Zabieg wykonywany jest w trybie ambulatoryjnym i nie wymaga okresu rekonwalescencji.

Leczenie dietetyczne i witaminowe jest stosowane jako leczenie wspomagające dystrofię siatkówki wszystkich typów.

Dystrofia siatkówki

Ludzkie oko ma bardzo złożoną strukturę, główne miejsce w którym siatkówka zajmuje, co pozwala oczom dostrzec puls światła. Jego zadaniem jest zapewnienie interakcji systemu optycznego i wizualnych działów, których umiejscowieniem jest mózg. Osiąga się to poprzez pozyskiwanie, przetwarzanie i przesyłanie informacji wizualnych. Wraz z rozwojem dystrofii siatkówki (taka choroba w większości przypadków jest diagnozowana u osób starszych) dochodzi do zaburzenia w funkcjonowaniu układu naczyniowego oczu. Wraz z postępem choroby u pacjentów, zmiana siatkówki występuje na poziomie mikrokomórkowym, co wpływa na fotoreceptory, których funkcje mają na celu uporządkowanie procesów postrzegania głębokiej gamy kolorów, a także zapewnienie widzenia na dalekie odległości.

Czym jest dystrofia siatkówki?

Dystrofia siatkówki jest chorobą, której towarzyszy śmierć tkanek gałki ocznej. Pacjenci, u których zdiagnozowano zaawansowaną fazę tej choroby, szybko tracą wzrok i mają postępującą degenerację tkanek siatkówki.

Współczesna medycyna dzieli dystrofię siatkówki nabytej i wrodzonej (odziedziczoną).

Istnieje również klasyfikacja tej choroby w lokalizacji patogenezy:

Dystrofia obwodowa. Rozwija się na tle urazu narządów wzroku. Aby służyć jako czynnik wyzwalający powstawanie dystrofii obwodowej może być wrodzona lub nabyta krótkowzroczność, a także krótkowzroczność;

Dystrofia centralna. Jest obserwowany w plamki żółtej oka, może wystąpić na tle związanych z wiekiem zmian w organizmie człowieka. Centralna dystrofia siatkówki dzieli się na mokrą i suchą.

Grupa ryzyka dla dystrofii siatkówki obejmuje osoby starsze o niskim poziomie dziedziczności, żyjące w niekorzystnych ekologicznie regionach i prowadzące niezdrowy tryb życia.

Według statystyk opublikowanych w specjalistycznych mediach, dystrofia siatkówki występuje:

U osób z krótkowzrocznością - w 30-40% przypadków;

U osób z dalekowzrocznością - w 6-8% przypadków;

U osób z normalnym wzrokiem - tylko 2-3% przypadków.

Objawy dystrofii siatkówki

Dystrofii oka towarzyszy zwykle charakterystyczna symptomatologia:

Błyskanie czarnych much przed oczami;

Zniekształcenie wizualnie dostrzegalnych obrazów;

Brak centralnego widzenia;

Rozmyte postrzeganie obiektów ubocznych;

Pojawienie się jasnych błysków przed oczami;

Pogorszenie widzenia;

Pojawienie się zasłony na twoich oczach;

Niezdolność do odróżnienia obiektu statycznego od poruszającego się obiektu;

Pojawienie się potrzeby jasnego oświetlenia podczas czytania i pisania.

Jeśli pacjent nie podejmie natychmiastowej pomocy medycznej w celu uzyskania kwalifikowanej pomocy, może mieć postęp choroby, który ostatecznie prowadzi do odwarstwienia siatkówki i całkowitej utraty wzroku.

Przyczyny dystrofii siatkówki

Przyczyny rozwoju dystrofii siatkówki są następujące:

Zakłócenia układu naczyniowego oka. Ta patologia prowadzi do tego, że u pacjentów w siatkówce rozpoczyna się proces powstawania blizn;

Zerwanie układu odpornościowego może również prowadzić do powstania bliznowacenia warstw siatkówki;

Niezbilansowana dieta. Wielu lekarzy uważa, że ​​dystrofia siatkówki może rozwinąć się na tle stosowania produktów o niskiej jakości z naruszeniem diety;

Palenie tytoniu negatywnie wpływa na wszystkie narządy wewnętrzne i układy organizmu człowieka, ale szczególnie nikotyna wpływa na narządy wzroku, w szczególności na siatkówkę;

Systematyczne stosowanie napojów alkoholowych może również wywoływać dystrofię siatkówki;

Przesunięte infekcje wirusowe, w trakcie leczenia których nie uzyskano wykwalifikowanej opieki medycznej;

Przewlekłe choroby, takie jak cukrzyca, choroba serca, układ hormonalny, nadciśnienie;

Przełożona interwencja chirurgiczna na oczy;

Naruszenie procesów metabolicznych w organizmie człowieka, które prowadzą do otyłości.

Konsekwencje dystrofii siatkówki

Jeśli pacjent z dystrofią siatkówki nie otrzyma wykwalifikowanej opieki medycznej i sam będzie leczył, może ponieść poważne konsekwencje. Najgorszą opcją dla niego będzie całkowita utrata wzroku, której nie można już przywrócić nawet chirurgicznie.

Leczenie dystrofii siatkówki

Przed przypisaniem leczenia pacjentowi podejrzanemu o dystrofię siatkówki okulista przeprowadza kompleksową diagnozę, która obejmuje następujące czynności:

Badanie ultrasonograficzne gałki ocznej;

Instrumentalne badanie dna oka;

Angiografia fluorescencyjna naczyń ocznych;

Badanie elektrofizjologiczne (głównym celem tej procedury jest określenie stanu roboczego siatkówkowych komórek nerwowych, a także nerwu wzrokowego).

W leczeniu dystrofii siatkówki wąsko wyspecjalizowani specjaliści stosują różne metody. Obecnie chirurgia laserowa jest najskuteczniejszą metodą kontrolowania dystrofii siatkówki. Wynika to z faktu, że ten rodzaj operacji jest uważany za najmniej traumatyczny i całkowicie bezkrwisty, ponieważ chirurg nie musi już otwierać gałki ocznej. W procesie leczenia chirurgicznego wiązką laserową możliwość zakażenia pacjenta jest całkowicie wykluczona z uwagi na bezdotykowy wpływ na obszar siatkówki.

Lecznicza metoda leczenia dystrofii siatkówki obejmuje przyjmowanie pacjentów ze specjalnymi lekami.

W większości przypadków pacjentom przepisuje się następujące leki:

Angioprotekci i leki rozszerzające naczynia. Ta grupa leków ma działanie wzmacniające i rozszerzające naczynia krwionośne. Należą do nich: Compline, No-Shpa, Ascorutin, Papaverin, itp. Lekarz prowadzący indywidualnie wybiera dawkę i formę leku dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stopień choroby i ogólny stan zdrowia;

Środki przeciwagregacyjne. Efektem tych leków jest zapobieganie tworzeniu się skrzepów krwi w naczyniach. Najczęściej pacjentom przepisuje się klopidogrel, tiklodypinę lub kwas acetylosalicylowy;

Kompleksy witaminowe, a także witaminy z grupy B;

Lutsentis - lek zapobiegający patologicznemu rozrostowi naczyń krwionośnych;

Leki, które mogą skutecznie obniżyć poziom cholesterolu we krwi;

Leki wprowadzone do struktury oka, ponieważ są w stanie poprawić mikrokrążenie (np. Pentoksyfilina);

Preparaty otrzymane z materiału biologicznego pobranego od bydła. Ta grupa leków nazywa się "polipeptydami" (odnosi się na przykład do retinolaminy);

Krople do oczu, takie jak Oftan-Katachrom, Taufon, Emoxipin, itp. Ta grupa leków pomaga w poprawie procesów metabolicznych, a także szybkiej regeneracji tkanki gałki ocznej.

Podczas przepisywania leków lekarz prowadzący samodzielnie opracowuje schemat przyjmowania leków. Zazwyczaj pacjenci z tak złożoną diagnozą muszą powtarzać leczenie kilka razy w roku. Równolegle z terapią medyczną w dystrofii siatkówki specjaliści stosują różne metody fizjoterapeutyczne.

Wyraźny efekt terapeutyczny uzyskuje się za pomocą następujących procedur:

Fotostymulacja lub elektrostymulacja siatkówki;

Elektroforeza (ta procedura wykorzystuje No-shpa, heparynę lub kwas nikotynowy);

Użyj niskoenergetycznego promieniowania laserowego do stymulacji siatkówki;

Promieniowanie laserem krwi (dożylnie);

Magnetoterapia itp.

W zaawansowanych przypadkach specjaliści wykonują chirurgiczne leczenie dystrofii siatkówki.

Pacjenci indywidualnie wybierają rodzaj zabiegu:

Laserowa koagulacja siatkówki oka. Po takiej interwencji chirurgicznej pacjenci muszą przyjmować specjalne leki należące do grupy inhibitorów angiogenezy. Dzięki pomocy lekowej pacjenci nie będą się rozwijać nieprawidłowe naczynia, a proces postępującej zwyrodnienia plamki siatkówki (mokre) zostanie zatrzymany;

Rewaskularyzacja i interwencje chirurgiczne naczyniowo-kon- stytucyjne;

Po zakończeniu terapii pacjenci, u których zdiagnozowano dystrofię siatkówki, są zobowiązani do prowadzenia działań profilaktycznych w regularnych odstępach czasu. Ta kategoria pacjentów jest surowo zabroniona do przeciążania narządów wzroku (podczas czytania konieczne jest robienie przerw na odpoczynek). Obecność na ulicy pod wpływem promieni ultrafioletowych powinna być tylko w okularach przeciwsłonecznych. Tacy ludzie są zachęcani do zmiany diety i wzbogacenia jej o produkty przydatne dla wzroku. Codziennie musisz brać witaminy i minerały, które są niezbędne do pełnego funkcjonowania narządów wzroku. Całkowicie zrezygnuj ze złych nawyków, takich jak palenie i nadużywanie alkoholu.

Środki ludowe

Tradycyjna medycyna, w połączeniu z tradycyjnymi metodami leczenia, skutecznie zwalcza różne choroby oka, w tym początkowy etap dystrofii siatkówki. Zaleca się, aby pacjenci przechodzili kurs hirudoterapii, w którym pijawki wstrzykują ich śliny do krwi pacjenta, bogatej w użyteczne enzymy.

Ugryzienie pijawki ma wyjątkowy korzystny wpływ na organizm ludzki:

Normalizuje pracę układu odpornościowego;

Działa jako środek przeciwbólowy;

Pomaga oczyścić organizm z toksyn;

Zmniejsza poziom szkodliwego cholesterolu i cukru we krwi itp.

W medycynie ludowej istnieje duża liczba receptur, które można stosować w leczeniu dystrofii siatkówki:

Wziąć świeże mleko kozie i wymieszać z przegotowaną wodą (1: 1). Następnie spróbuj połóż oko pacjenta miksturą i przykryj ciemnym ściereczką przez pół godziny. Przebieg leczenia wynosi 1 tydzień, uważa się, że w tym czasie proces odrywania siatkówki zostanie zatrzymany;

Wziąć w określonych proporcjach i wymieszać następujące składniki: igiełki sosny (5 części), róży (2 części), łuski cebuli (2 części). Wlać całą wrzącą wodę i gotować na małym ogniu przez 10 minut. Schłodzony i przefiltrowany bulion należy pić 0,5 litra dziennie, podzielony na kilka przyjęć. Przebieg leczenia wynosi 1 miesiąc;

Wlej 1 łyżkę kminku do emaliowanego pojemnika i zalej 200 ml wrzącej wody. Umieścić naczynia na ogniu i gotować płyn przez 5 minut. W powstałym bulionie dodaj kwiaty chabra (1 łyżka stołowa), wymieszaj i przykryj pokrywką. Po schłodzeniu i przefiltrowaniu bulionu stosuje się krople do oczu (zakopać 2 razy dziennie po 2 krople w każdym oku);

Wlać 1 łyżkę. łyżka glistnika w dowolnym charakterze i zalać wrzącą wodą. Umieścić naczynia na wolnym ogniu i gotować przez kilka minut. Po ostygnięciu brzeczki i naleganiu jest ona gotowa do użycia. Zaleca się 3 razy dziennie zakopać oczy na 3 krople. Kurs leczenia trwa 1 miesiąc;

Nalewki z liści brzozy, skrzypu, brusznicy, gorczycy i innych ziół przydatnych do wzroku można przyjmować kilka razy dziennie.