Wizja obuoczna

Historyczny słownik galijszczyzny języka rosyjskiego. - M.: Wydawnictwo Vocabulary ETS http://www.ets.ru/pg/r/dict/gall_dict.htm. Nikolai Ivanovich Epishkin [email protected] 2010.

Zobacz, co oznacza "lornetka" w innych słownikach:

Lornetka - Jeden z pierwszych mikroskopów, 1876 Współczesny lornetkowy Olympus SZIII Stereofoniczny mikroskop Mikroskop (grecki μικρός mały i... Wikipedia

Lornetki astronomiczne - (lornetkowa) lornetka przeznaczona do obserwacji obiektów astronomicznych: Księżyca, planet i ich satelitów, gwiazd i ich skupisk, mgławic, galaktyk itp.... Wikipedia

Obserwatorium Astrofizyczne KubSU - Oryginalna nazwa Optical Astrophysical Observatory Obserwatorium Astronomiczne KubSU Wpisz kod C40 (monitoring) Położenie regionu Krasnodar... Wikipedia

Order Caddis (Trichoptera) - Na dnie wielu słodkich wód czystych, szybkich strumieni i zarośniętych stawów, można znaleźć niesamowite stworzenia, które żyją w rurowych domach, zbudowanych przez nich z różnych małych cząstek leżących na dnie. W zależności od tego...... Encyklopedii Biologicznej

Suborder Trombiformiform mites (Trombidiformes) - Przedstawiciele tego podrzędu, w przeciwieństwie do poprzedniego, można nazwać ssącymi kleszczowymi kleszczami, ponieważ większość z nich karmi się płynną żywnością zwierzęcą lub roślinną, a chelicera jest przystosowana do przekłuwania. Charakterystyczny rozwój... Encyklopedia biologiczna

Mikroskop - Termin ten ma również inne znaczenie, patrz Mikroskop (wartości). Mikroskop, 1876... Wikipedia

Char B1 - B1bis w zbiorniku... Wikipedia

Kolposkopia - Badanie diagnostyczne kolposkopii wejścia do pochwy i ścian pochwy za pomocą kolposkopu specjalnego urządzenia, które jest lornetką i urządzeniem oświetleniowym. Spis treści 1 Rodzaje kolposkopii 2 Główne zadania... Wikipedia

Mikroskopia optyczna - Nowoczesny mikroskop optyczny Mikroskop (z greckiego μικρός mały i σκοπεῖν wygląd) urządzenie optyczne do uzyskiwania powiększonych obrazów obiektów (lub szczegółów ich struktury) niewidocznych gołym okiem. Spis treści... Wikipedia

Ludzki wzrok - Główny artykuł: System wizualny Złudzenie optyczne: słoma wydaje się zepsuta... Wikipedia

Mikroskop binokularowy

Mikroskop binokularowy (stereomikroskop, "Lornetka") jest rodzajem mikroskopu do obserwacji objętościowego powiększonego obrazu małych obiektów. Stereoskopowe widzenie pozwala badać szczegółowo strukturę złożonych struktur wolumetrycznych.

  • Lornetka wcześniej często określano jako ulepszony nie stereoskopowy mikroskop ze specjalną dyszą, pozwalając jeden płaski obraz, ale jednocześnie z dwoma oczami. Obiektyw ten nie pozwala uzyskać obrazu stereofonicznego, ale nieznacznie poprawia komfort pracy w porównaniu z tradycyjnym mikroskopem jednookularowym.
  • Specjalny rodzaj mikroskopu binokularnego jest używany w kryminalistyce, zwykle pod nazwą mikroskop porównawczy - Mikroskop porównawczy (rzadziej - "mikroskop porównawczy", "mikroskop sądowy").

Spis treści

Obiekt jest oglądany przez 2 niezależne systemy optyczne. W nowoczesnych mikroskopach binokularowych stosuje się dwa okulary (po jednym na każde oko) i zwykle jedną soczewkę. Całkowite powiększenie (okular) w lornetce jest zwykle mniejsze niż dla mikroskopów jednookularowych (6-100 x). Mikroskopy binokularne działają dobrze zarówno w świetle przechodzącym, jak i odbitym.

Ludzkie oko nie może rozróżnić struktur o wielkości mniejszej niż 150 μm podczas pracy w wygodnej odległości około 250 mm. Badania struktur o charakterystycznych wielkości mniejszej niż 150 mikronów (mikroorganizmów, komórek roślinnych i zwierzęcych, kryształy, części mikrostruktury metali i ich stopów) wymaga użycia lupy lub mikroskopu, ale z nimi nie jest możliwe stereoskopowy postrzegania przedmiotu. Za pomocą mikroskopu stereoskopowego można określić kształt, rozmiar, strukturę i inne cechy mikroobiektów.

Najczęściej używane mikroskopy stereoskopowe są wykorzystywane do badania heterogeniczności powierzchni ciał stałych nieprzezroczystych, takich jak skały, metale, tkanki; w mikrochirurgii i tak dalej. W celu zapewnienia stereoskopowy obiekt jest wyświetlany z obu oczu przez dwa okularów i soczewki integralna, rozmieszczone w taki sposób, że w każdym z równoległych układów optycznych spadek promienie świetlne odbite od obiektu, ale obrazu dla lewego oka i prawego oka utworzona pod małym kątem.

Pracujący stereoskopowy mikroskop dwuokładowy [edycja]

Takie mikroskopy są obecnie ważnym narzędziem w laboratorium badawczym. Nawet prosty mikroskop jest złożonym urządzeniem optyczno-mechaniczne, ale bardziej zaawansowane modele posiadają dodatkowy moduł komputerowy (kamera wideo lub aparat cyfrowy podłączony do komputera), specjalny stół, urządzenia oświetleniowe i inne elementy. Duża odległość robocza i dobra głębia ostrości są bardzo ważne dla mikroskopów tego typu. Oba wskaźniki są związane z rozdzielczością mikroskopu, im wyższa rozdzielczość, tym niższa głębia ostrości i odległość robocza. Wzrost konwencjonalnych stereomikroskopów osiąga 100 ×. Rozdzielczość jest maksymalna przy użyciu soczewki 10 × i jest zwykle znacznie mniejsza niż w konwencjonalnym mikroskopie.

Komputerowy zespół stereomikroskopowy do badań [edycja]

Nowoczesne aparaty CCD o wysokiej rozdzielczości są montowane w kompleksie badawczym, umożliwiając przesyłanie zdjęć do monitora LCD o wysokiej rozdzielczości. Oprogramowanie może przekształcić dwa niezależne obrazy w dwa obrazy zintegrowane na monitorze w postaci trójwymiarowego anaglificznego obrazu, który można oglądać za pomocą okularów anaglifowych. Obraz stereo może być utworzony przez obrócenie obiektywu z kamerą pod kątem ± 45 ° w płaszczyźnie poziomej, wokół środka badanego obiektu. Stworzony w ten sposób stereofoniczny obraz można szczegółowo przestudiować. [1]

Obiekt jest oświetlony wbudowanym źródłem światła (ostatnio dioda LED, która nie ogrzewa leku). Jasność i kąt podświetlenia można regulować. Scena może poruszać się w płaszczyźnie poziomej, częściej wzdłuż dwóch osi, ale czasami istnieje dodatkowa możliwość obracania obiektu.

Mikroskop porównawczy [edycja]

Mikroskop porównawczy - urządzenie, które pozwala porównywać obrazy w jednym polu widzenia. W rzeczywistości składa się on z dwóch mikroskopów połączonych w jeden układ optyczny, co pozwala nam jednocześnie rozpatrywać dwa różne obiekty w jednym, ale podzielonym polu widzenia. Pozwala to obserwatorowi uniknąć pomyłek, podczas sekwencyjnego sprawdzania różnych obiektów (co wymaga dokładnego zachowania poprzedniego obrazu w pamięci).

Historia [edycja]

Uważa się, że pierwszym udanym opracowaniem idei mikroskopu porównawczego było urządzenie do identyfikacji pocisków i muszli, stworzone przez Philip O. Greiwell, chemik sądowy. Praca została przeprowadzona przy wsparciu i wskazówkach pioniera balistycznego sądownictwa Calvina Goddarda. Był to znaczący krok naprzód w rozwoju metody naukowej identyfikacji broni palnej w kryminalistycznym badaniu lekarskim.

Sprawa Sacco i Vanzettiego [potrzebne źródło]

W 1920 roku. Balistyka sądowa znajdowała się na etapie szybkiego wzrostu możliwości badawczych. W 1921 r. Po raz pierwszy użyto mikroskopu porównawczego do badania w sprawie Sacco i Vanzettiego.

Masakra walentynek [edycja]

W 1929 roku, stosując podobną metodę, Calvin Goddard i Phillip Gravelle spędzony badanie broni, nabojów i pocisków używanych w znanej mafii demontażu „Masakra w dniu świętego Walentego”.

Lornetka

Lornetki (.. ks Binocle z łaciny bini «dwóch» + Oculus «oko») - urządzenie optyczne składające się z dwóch równolegle połączonego z teleskopu do obserwacji odległych obiektów z dwojgiem oczu [1] Ze względu na to, obserwator widzi stereoskopowego obrazu (w różnica od teleskopu).

Spis treści

Lornetki

Główną częścią lornetki są dwa teleskopy połączone równolegle. W praktyce stosuje się rury Galileo i rury Keplera.

Lornetki z rurami Galileusza

W tych lornetkach każdy teleskop ma soczewkę w kształcie soczewki dodatniej i okular w postaci soczewki ujemnej. Rura Galileo natychmiast daje bezpośredni (nieograniczony) obraz, więc nie ma innych optycznych detali między obiektywem a okularem. Zaletą lornetki Galileo jest zwartość - są one krótsze i lżejsze niż wszystkie inne rodzaje lornetek. Wadą jest gwałtowne pogorszenie jakości obrazu przy powiększeniach większych niż czterokrotne. Lornetki z rurkami Galileusza są zwykle używane w teatrach, koncertach i innych podobnych imprezach i dlatego są nazywane lornetkami teatralnymi.

Lornetki z tubami Keplera

W tej lornetce każdy teleskop ma zarówno obiektyw, jak i okular w postaci soczewki dodatniej. Z reguły obie soczewki są kompozytowe. Rura Keplera jest w stanie zapewnić wysoką jakość obrazu przy dużym powiększeniu. W tym celu światło musi przepłynąć dużą odległość między soczewką a okularem. Inną (i główną) wadą rury Keplera jest odwrócony obraz. Aby skorygować obrót lornetki, użyj soczewek cofania lub pryzmatów.

Lornetka z soczewkami cofania (aprizmatic)

W tych lornetkach, pomiędzy soczewką a okularzem umieszcza się system owijania jedną lub dwiema soczewkami, odwracając obraz. Promień centralny w każdej tubie przebiega w linii prostej, bez załamania. Odległość między środkami obiektywów jest równa odległości między środkami okularów (czyli odległości między źrenicami). Dlatego nie można używać soczewek o średnicy przekraczającej 65 mm. Ale główną wadą tych lornetek jest długa długość.

Lornetka pryzmatyczna

W pryzmatycznych lornetkach pryzmaty służą do ponownego pochylenia obrazu (i jednocześnie skracania lornetki). W praktyce stosuje się graniastosłupy Porro, Abbe i Schmidt-Pehan. Dwa ostatnie typy pryzmatów znane są jako "dachy".

Lornetka z pryzmatami Porro

Włoski optyk Ignazio Porro w 1854 roku opatentowany system pryzmatów, które w tym samym czasie, i skraca długość lornetki i prostuje odwrócony obraz. Po raz pierwszy lornetka z pryzmatami Porro zaczęła produkować firmę "Carl Zeiss" pod koniec lat dziewięćdziesiątych XIX wieku. Pryzmaty Porro ma żadnych strat na powierzchni odbijających (ponieważ wykorzystuje całkowitego odbicia wewnętrznego) lub klejone powierzchnie (ze względu na ich brak). Centralna belka w każdej tubie zmienia kierunek cztery razy. Odległość między soczewkami jest zwykle większa niż pomiędzy źrenicami oka. Umożliwia to stosowanie soczewek o dużej średnicy, co jest ważne w przypadku lornetek astronomicznych i dużych lornetek. Ponadto rozszerzają stereobase, która wzmacnia efekt stereo. Produkcja lornetek z pryzmatami Porro jest nieco tańsza od innych pryzmatów. Z reguły pryzmaty Porro są używane w lornetkach morskich i wielu lornetkach polowych. Wadą systemu Porro jest duża szerokość lornetki.

Lornetka z pryzmatami Abbe

Pryzmy Abbe noszą imię wynalazcy Ernsta Abbe, pracownika firmy Carl Zeiss. Istnieją trzy rodzaje pryzmatów Abbe: jedna dyspersja i dwa typy pryzmatów Abbe: typ 1 (Abbe-Koenig Prism) i typ 2. W nowoczesnych lornetkach zastosowano opatentowany w 1905 r. Pryzmat Abbey-Koenig. Centralna belka w każdej tubie zmienia kierunek kilka razy, ale na końcu powraca do oryginalnej linii prostej. Odległość między środkami obiektywów jest równa odległości między środkami okularów (czyli odległości między źrenicami). Dlatego nie można używać soczewek o średnicy przekraczającej 65 mm. Wadę pryzmatów Abbe-Koeniga polegało na utracie światła na niektórych powierzchniach odbijających światło i na powierzchniach klejących. Ale w drogiej lornetce specjalne technologie znacznie zmniejszają straty. Ponadto pryzmaty Abbego Koenig występuje przesunięcie fazowe pomiędzy promieni świetlnych przechodzących przez różne części graniastosłupa, który zmniejsza jasności i kontrastu obrazu. Jednak w drogiej lornetce znajduje się powłoka korekcji fazy, która eliminuje tę wadę. Zaletą pryzmatów Abbe-Koeniga jest zwartość lornetki. Kolejna zaleta - łatwiejsza realizacja szczelności.

Lornetka z pryzmatami Schmidta-Pehana

Dla konsumenta, lornetki z pryzmatami, Schmidt Peha odróżnienia od lornetki pryzmat Abbe, z dwoma wyjątkami: lornetki z pryzmatami, Schmidt-Peha znacznie tańsze, a utrata światła w nich o wiele więcej.

Podstawowe parametry lornetki

Średnica obiektywu

Zwykle parametry te są wskazane na obudowie lornetki, na przykład "10 × 40".

  • Pierwszy numer „10” - to wielość, to mówi nam, że w tym lornetkę, widzimy obraz obiektu 10 razy więcej (w miarę kątową) niż przy oglądaniu gołym okiem.
  • Druga liczba "40" pokazuje otwór wejściowy obiektywu w milimetrach lub, mówiąc prosto, średnicę przedniej soczewki. Im większy obiektyw, tym więcej światła gromadzi i daje jaśniejszy obraz.

Średnica źrenicy wyjściowej

Średnica wynurzającego się promienia lornetki jest ważna dla obserwacji w warunkach iluminacji zmierzchu. Jeżeli średnica źrenicy wyjściowej lornetki być mniejsza niż średnica źrenicy ludzkiego maksymalnej potencjalnej wrażliwości oka, zapewnia szerszy osoba uczeń nie zostaną wykorzystane, w wyniku ciemniejszy obraz niż to możliwe. Z drugiej strony, jeśli średnica ludzkiej źrenicy rozszerza się do wartości źrenicy wyjściowej lornetki zostaną utracone jej część strumienia światła (jest to szczególnie ważne w odniesieniu do lornetki źrenicy 6 mm lub więcej) i lornetki działa tylko część sił, podobnie lornetki z mniejszym otworem, ale o równych oczach (zbieżność rozmiarów źrenicy lornetki i człowieka) wzrasta przy tej samej wielości.

Po południu średnica źrenicy dorosłego w średnim wieku wynosi 3-4 mm, podczas gdy w nocy źrenica osoby rozszerza się do 7 mm (do 9 mm u niektórych nastolatków w wieku 15 lat). Wraz z wiekiem maksymalna średnica źrenicy osoby zmniejsza się średnio do 6,5 mm po 30 latach, 5,5 mm po 45 latach i 4,5 mm po 80 latach. [2]

W związku z powyższym, mając na lornetkę w warunkach zmniejszonej ekspozycji na światło wymagane lornetki średnicy źrenicy wyjściowej nie jest mniejsza niż 4 mm, a w nocy jest to pożądane, do 5-7 mm, w zależności od wieku.

Współczynnik zmierzchu

Jest to względna wartość, która zależy od krotności lornetki i średnicy soczewki wejściowej soczewki. W takim przypadku jakość optyki nie jest brana pod uwagę.

Współczynnik zmierzchu oblicza się, mnożąc krotność przez średnicę soczewki czołowej i wyodrębniając pierwiastek kwadratowy z wyniku [3].

Lornetka o dużym współczynniku zmierzchowym jest zalecana do obserwacji w warunkach słabego i ciemnego oświetlenia. [4]

Ostrość

Mechanizm ustawiania ostrości

Większość lornetek z pryzmatami ma centralne znaczenie. W takim przypadku ostrość jest najpierw regulowana dla lewego oka (lewego oka), obracając bęben centralny (kółko ustawiania ostrości); następnie, jeśli to konieczne (jeśli obserwator ma inną ostrość wzroku na lewym i prawym oku), prawy okular jest wyregulowany. Dalsza zmiana skupienia lornetki na obiektach bliższych lub dalekich jest wykonywana tylko przez centralny bęben. Są lornetki z indywidualnym lub oddzielnym ogniskowaniem każdego okularu, to znaczy, że okulary nie są połączone mechanicznym systemem. W takim przypadku każda zmiana ostrości lornetki wymaga regulacji lewego i prawego okularu. W tym schemacie stosuje się lornetkę z dalmierzem lub skalę kątową, lornetkę morską z hermetycznym kadłubem, wyspecjalizowane lornetki astronomiczne.

Niektóre lornetka nie mechanizm regulacji czyli: układ optyczny zwykle zapewnia wyraźne obrazy z pewnej odległości od krawędzi soczewki podobnie skonfigurowany fotograficznego na odległość hiperfokalna; (DOF cm). dostosowanie do odległych i bliskich obiektów jest możliwe tylko ze względu na naturalną zdolność oczu do zakwaterowania. Zalety lornetek ze stałym naciskiem obejmują uproszczenie projektu, a co za tym idzie, zmniejszenie kosztów, zwiększenie niezawodności z powodu braku ruchomych części i ulepszonej wodoodpornej obudowy.

Zakres ostrości

Czasami trzeba przejrzeć lornetki znajdujące się w pobliżu, na przykład motyla na kwiatku. Do takich obserwacji wymagana jest lornetka o minimalnej odległości ogniskowania nie większej niż 0,5-1,5 metra.

Oświecenie systemu

Ze względu na charakterystykę techniczną lornetek, dane dotyczące jakości elementów optycznych są rzadko spotykane, chociaż ostateczna jakość obrazu zależy od tego:

  • Niepodświetlony obiektyw odzwierciedla 4 - 5% strumienia świetlnego;
  • soczewka z jednowarstwową polaną - około 1%;
  • soczewka z polaryzacją wielowarstwową (MC) - tylko 0,2% światła.

Ponieważ konstrukcja lornetki to nie jedna, ale kilka soczewek, w praktyce utrata światła jest jeszcze większa. Na przykład, na lornetkę składających się z 6 elementów nieoświeconych powierzchni (12), straty światła wynosi około 40%, podczas gdy w tej samej konstrukcji, z wielowarstwowymi soczewek (MC) powlekanych - tylko 2.4% (to jest 17 razy mniejsza ). Oświeceniowa optyka minimalizuje również odbicia wewnętrzne, poprawiając przejrzystość, odwzorowanie kolorów i kontrast obrazu.

Oznaczyć wielowarstwowe bielenie soczewek zewnętrznych lornetki może znajdować się na fioletowej lub zielonej powłoce soczewek w świetle dziennym. Jednowarstwowe oświecenie jest zazwyczaj niebieskie, z czasami łatwym nachyleniem fioletu. Ale są wyjątki od tych zasad. Dodatkowym sposobem określenia powłoka może być określona jako intensywność odbicia punktowych źródeł światła i powierzchni soczewki rozróżnialność ciemnym tle, różnica ta jest widoczna szczególnie w porównaniu obok siebie. Jakościowe wielowarstwowe oświecenie daje słabo widoczne, ciemne odbicie, z efektem "braku soczewek", a jedno-warstwowe - jaśniejsze i bardziej kontrastowe.

Należy zwrócić uwagę na to, że powłoka nie jest lustrzana ani pomarańczowa. To nie jest wyjaśnienie optyki, ale zastosowanie filtra światła. Specjalny filtr światła jest stosowany w celu poprawy obserwacji w warunkach mgły. Filtr ten znacznie zmniejsza światło w widmie z czerwonego na żółte i częściowo niebieski, indygo, widma fioletowe (to jest światła, który oko ludzkie jest najbardziej wrażliwe). [ źródło nie określono 2186 dni ]

Odpowiednio, zgodnie z kolorem soczewek zewnętrznych lornetki, można już wyciągnąć pewne wnioski - jaka jest jakość soczewki i z jakiego rodzaju powłoki są wykonane.

Elementy asferyczne

W projektowaniu wielu lornetek stosowane są również soczewki asferyczne. Zwiększają ostrość i kontrast obrazu, minimalizując zniekształcenia optyczne.

Obrysowany punkt oczny

Wiele lornetek ma oderwany punkt oczny ze względu na dużą część roboczą okularu. Oznacza to, że podczas obserwacji możesz trzymać lornetkę w pewnej odległości od oczu i jednocześnie widzieć pełny obraz. W takim przypadku możliwe jest przeglądanie lornetki w okularach bez pogarszania jakości obrazu.

Stabilizacja obrazu

Stabilizator obrazu jest jedną z nowych właściwości współczesnej lornetki. W lornetce znajdują się dwa żyroskopy działające na wbudowanych bateriach, które zwykle trwają kilka godzin. Stosuje się tam, gdzie obserwator zazwyczaj znajduje się na poruszającej się powierzchni (nawigacja, aeronautyka itp.).

Rozumiem dzięki wizji dwuokularowej

Oko jest najbardziej skomplikowanym układem optycznym, którego sprawne działanie wymaga skoordynowanej pracy wszystkich jego części.

Osoba o zdrowych oczach widzi nie tylko zarys otaczających obiektów.

Ale także dostrzega, jaki to jest kolor, szacuje ich wielkość, kształt, określa wzajemne położenie w przestrzeni i dostrzega ich objętość.

Jednym z mechanizmów zapewniających trójwymiarową wizję otaczającego nas świata jest wizja obuoczna.

Co to jest?

Wizja obuoczna to zdolność widzenia obu oczu jednocześnie w taki sposób, że obrazy uzyskane przez każde oko indywidualnie ostatecznie łączą się w jedno.

To dzięki mechanizmowi widzenia obuocznego możemy łatwo określić, w jakiej odległości znajdują się obiekty, nie tracić orientacji w przestrzeni, a także widzieć obiekty w trzech wymiarach jednocześnie.

Ponadto, jeśli ten mechanizm nie jest zepsuty, widzimy nie tylko przed sobą, ale także po bokach, z góry iz dołu.

Ta stereoskopowa wizja zaczyna się pojawiać od wieku niemowlęcego: już w wieku dwóch lat dziecko jest w stanie zobaczyć trójwymiarowy obraz.

Tworzenie obuoczności kończy się dopiero w wieku 14-16 lat.

Co jest konieczne do utworzenia widzenia dwuocznego?

Wizji obuocznej nie mogą uformować wszyscy ludzie. Dla jego pełnego rozwoju konieczne jest jednoczesne przestrzeganie następujących warunków:

  • taka sama wizja na prawym i lewym oku (nie mniej niż 0,5 dioptrii);
  • taki sam kształt rogówki w obu oczach (stopień załamania powinien pokrywać się);
  • symetria gałek ocznych (w wyniku urazów, chorób zakaźnych lub wzrostu nowotworu, pozycja gałek ocznych może ulec zmianie);
  • prawidłowe działanie mięśni oka;
  • prawidłowe działanie centralnego i obwodowego układu nerwowego;
  • ta sama projekcja obrazu na siatkówce obu oczu;
  • normalna praca każdego ośrodka optycznego;
  • brak zmian patologicznych w siatkówce, soczewce i rogówce, nerwy wzrokowe.

Jeśli jeden z warunków zostanie naruszony, wizja nie może być w pełni lornetkowa.

Jak to działa?

Uważa się, że wizja obuoczna wynika z pracy kory mózgowej. To właśnie ta część mózgu łączy, jak gdyby, dwa obrazy, uzyskane z obu oczu, w jedną całość.

Każdy punkt siatki oka ma identyczny (odpowiadający) punkt na siatkowej powłoce drugiego oka. To samo, co rozmiar i kształt obrazu, rzutowane na odpowiednie punkty na siatkówce.

W przypadku, gdy obrazy są rzutowane na inny punkt, połączenia dwóch obrazów nie mogą wystąpić. Następnie osoba widzi otaczające obiekty jako dwie.

Jak sprawdzić obuoczność widzenia?

Istnieje wiele metod określania obuoczności widzenia. Możesz sprawdzić swój wzrok i bez specjalnych narzędzi.

Doświadczenie Sokołowa

Pacjent przynosi kartkę papieru (lub dowolny inny wydrążony przedmiot przypominający rurkę) złożoną w kształcie lunety do oka i patrzy przez otwór w dowolnym obiekcie znajdującym się w odległości.

Następnie podmiot kładzie dłoń na drugim oku w tej samej odległości, co koniec złożonego arkusza. Jeśli wizja obuoczna nie zostanie zakłócona, dana osoba zobaczy dziurę w dłoni, przez którą prześwitują przedmiotowe przedmioty.

Doświadczenie Kalfa

Pacjent otrzymuje dwa ołówki, z których jeden trzyma poziomo, a drugi - pionowo. Zadaniem pacjenta jest włożenie pionowego ołówka w poziomym ołówku.

Jeśli wizja nie jest zerwana, obiekt z łatwością poradzi sobie z zadaniem, ponieważ wizja obuoczna pomaga prawidłowo ocenić położenie obiektów w przestrzeni i określić odległość między nimi.

Czytanie doświadczenia

Pacjent otrzymuje arkusz z wydrukowanym tekstem i ołówkiem. Powinien trzymać ołówek w odległości 2-3 centymetrów od czubka nosa i starać się czytać tekst bez poruszania głową, ręką i nie przesuwaniem kartki z tekstem.

Jeśli wizja obuoczna jest prawidłowo uformowana, ołówek nie uniemożliwia podmiotowi odczytania całego napisanego tekstu. Jest to spowodowane połączeniem dwóch obrazów uzyskanych z obu oczu.

Test czteropunktowy

Ta metoda weryfikacji jest najdokładniejsza. Lekarz umieszcza przed pacjentem przedmioty w różnych kolorach: czerwone, białe i dwie zielone. Następnie pacjentowi proponuje się specjalne okulary.

Jedna soczewka okularów jest czerwona, a druga zielona. Jeśli mechanizm widzenia obuocznego nie zostanie naruszony, osoba zobaczy wszystkie cztery obiekty.

Kolor czerwony i zielony nie zmieniają się, a kolor biały ma kolor czerwono-zielony, ponieważ gotowy obraz jest tworzony przez oba oczy naraz.

Jeśli wizja jest jednooczna, to podmiot zobaczy tylko ten obiekt, którego kolor pokrywa się z kolorem soczewki noszonej na przednim oku. Biały przedmiot zmienia się również w kolor soczewki wiodącego oka.

Wizję obuoczną można sprawdzić za pomocą specjalnych urządzeń okulistycznych:

  • lampa szczelinowa;
  • oftalmoskop;
  • obwód;
  • avtorefractometr;
  • monobinoskop.

Przyczyny zakłócenia widzenia lornetki

Jest wiele przyczyn naruszenia widzenia obuocznego. Bardzo ważne jest ustalenie prawdziwej przyczyny patologii, ponieważ tylko w tym przypadku możliwe jest odpowiednie i skuteczne leczenie.

Oto główne powody:

  • anikometropia (różne załamania oczu);
  • różne uszkodzenia mięśni oczu;
  • naruszenie unerwienia mięśni;
  • patologia kości orbitalnych;
  • patologia jamy orbity;
  • choroba pnia mózgu;
  • zakaźne choroby oczu, otaczające tkanki, mózg;
  • zatrucie toksycznymi substancjami;
  • choroby nowotworowe narządów wzroku i mózgu.

Zaburzenia widzenia obuocznego

Najbardziej znacząca klinicznie i powszechna choroba, której towarzyszy naruszenie widzenia obuocznego - zez.

Strabismus to stan, w którym jedno oko (czasami oba) odchyla się na jedną stronę, a wzrok oczu przestaje się pokrywać.

Pacjenci cierpiący na zeza mogą narzekać na następujące objawy:

  • podwojenie;
  • potrzeba przechylić głowę na bok, którym dotknięty jest mięsień oczny;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • silne bóle głowy;
  • upośledzona ruchliwość dotkniętej gałki ocznej.

Strabismus może być zarówno dziedziczny, jak i nabyty. Oto główne powody, dla których się rozwija:

  • ametropia;
  • doznane obrażenia;
  • ciężkie choroby zakaźne;
  • choroby psychiczne;
  • patologia ośrodkowego układu nerwowego;
  • zniekształcenia mięśni oka.

Leczenie zeza

Strabismus, któremu towarzyszy naruszenie widzenia obuocznego, daje pacjentowi znaczny dyskomfort i obniża jakość życia.

Medycyna oferuje kilka skutecznych sposobów leczenia tego schorzenia. Metodę leczenia powinien wybrać wyłącznie lekarz, biorąc pod uwagę cechy przebiegu choroby i jej nasilenie:

Portal stomatologiczny Stomanet.ru

Wiadomości stomatologiczne, raporty badawcze, marketing dla dentystów.

Nasze kanały. Zapisz się!

Lornetki dla dentystów: jak wybrać te, które ci odpowiadają

Lornetki to wygodne i użyteczne narzędzie używane przez wielu dentystów. Wiele, ale nie wszystkie. Dla kogoś cena staje się przeszkodą w wprowadzaniu lornetek do ich praktyki, choć dziś możliwe jest znalezienie bardzo demokratycznych propozycji bez większych trudności, a niektóre po prostu nie rozumieją w pełni, dlaczego są potrzebne. Sprawdźmy, jakie są lornetki dentystyczne, co dają lekarzowi i jak wybrać te, które są dla Ciebie odpowiednie.

Dlaczego w ogóle potrzebujemy lornetek?

Zacznijmy od podstawowego pytania. Dlaczego dentyści potrzebują lornetki? Istnieją co najmniej trzy powody, aby je zdobyć.

1. Jakość leczenia. W rzeczywistości lornetki to okulary powiększające, ubrane w wygodną dla lekarza formę. W związku z tym lornetki pozwalają zobaczyć, co może zauważyć nieuzbrojone oko. Same zęby nie mają dużych rozmiarów, a pęknięcia, skazy, defekty na nich, a także "wysepki" płytki, mają niemal mikroskopijny rozmiar. Tymczasem, nawet na etapie przygotowywania planu leczenia, niezwykle ważne jest, aby uzyskać najdokładniejszy obraz i nie pomijać ani jednego niuansu.

2. Ergonomia. Dobrze dobrany lornetka zdjąć obciążenie z pleców i szyi, jak stale pochylony do pacjenta nie będzie musiał powiększenia ustne przekazane lornetki pozwoli Ci pozostać w pozycji znacznie więcej.

Temat pracy dentysty doskonale ilustruje film "Poprawne sylwetki dentysty i asystenta".

3. Wydajność pracy. Lepsze postrzeganie to nie tylko poprawa jakości leczenia, ale także szybsza praca. Na przykład przy pomocy lornetki natychmiast zobaczysz, jak głęboko w twoją kieszeń znalazła się sonda periodontologiczna, w której możesz dalej chodzić od skalera itp.

Lornetki stomatologiczne: struktura i cechy

Lornetki stomatologiczne składają się z trzech komponentów:

Charakterystyka lornetki stomatologicznej:

  • Powiększenie
  • Widoczny obszar lub pole widzenia (pole widzenia)
  • Waga (waga)
  • Głębia ostrości (Głębia ostrości)
  • Kąt deklinacji
  • Typ (projekt)

Rozważmy każdy z tych parametrów.

Zwiększ

Standardowa siła powiększenia lornetki stomatologicznej wynosi 2,5x. Z tego znaku prawie wszyscy producenci zalecają rozpoczęcie pracy z lornetką. Jednak wzrost - subiektywna kwestia, i jeśli można po prostu pracować wygodnie w obuocznego mikroskopu, posiadające siłę 3.5x, ma sens, aby rozpocząć z nimi, jak zwykle, o ile uzyskanie doświadczenia z lornetką, dentyści poruszają większe powiększenie.

Widoczny obszar

Widoczna strefa lub pole widzenia - charakterystyka, która określa obszar powierzchni roboczej pod powiększeniem. Im większe pole widzenia, tym lepiej: łatwiej będzie wykonać obróbkę instrumentalną (w strefie rozszerzenia będzie nie tylko wierzchołek instrumentu), zmniejszy się obciążenie oczu.

. Dla lornetki z powiększające 2.5x dobrą widoczność obszaru - 10 cm Należy również pamiętać, że widoczny obszar strefy jest proporcjonalna do odległości: im dalej od oczu pacjenta, bardziej widocznego obszaru. Kolejny czynnik, na który należy zwrócić uwagę - klarowność obrazu. Dobra lornetka zapewnia wysoką rozdzielczość na całym obszarze powiększenia.

Waga lornetki w dużej mierze określa twój związek z nimi. Jeśli poczujesz presję, ładunek na szyi jest czymś, czego lornetka powinna Cię pozbyć, jest mało prawdopodobne, że będzie im wygodnie pracować. Dlatego bezwzględnie konieczne jest przeprowadzenie "testu jazdy" lornetki przed nabyciem.

Głębia ostrości

Ten parametr określa zdolność lornetki do utrzymywania ostrości obiektu (zęba), gdy odległość do niego jest zmieniana. Dobra lornetka pozwala poruszać się w zakresie bez utraty jakości wynikowego obrazu.

X - odległość robocza, Y - głębokość pola

Kąt nachylenia

Nachylenie określa ergonomiczną wartość lornetki stomatologicznej. Pod odpowiednim kątem, masz okazję spojrzeć przez pętle na zęby pacjenta, bez pochylania głowy. Tylko twoje oczy się poruszają, szyja i plecy pozostają w statycznej (wygodnej dla Ciebie) pozycji.

Kąt nachylenia lornetki, odpowiedni dla wielu lekarzy, wynosi 30 ° (od płaszczyzny poziomej, na wysokości oczu). Ale w każdym razie lepiej jest określić dla ciebie najbardziej dogodny kąt. Najważniejsze to znaleźć równowagę między pozycją szyi a zdolnością oczu do patrzenia przez szkła powiększające bez napięcia.

Dzisiaj, lornetki są dwóch rodzajów: TTL, wykonanych na zamówienie (lupy rację w okularach) i flip-up (szkło powiększające jest na belce, która jest przymocowana do okularów / kask).

Lornetka TTL, podobnie jak większość na zamówienie, dostosowane do wymagań i możliwości, obiektów, zwykle dają lepszą jakość obrazu na wszystkich parametrów, jak również korzystne w porównaniu z lornetek flip-up z punktu widzenia ergonomii (mniejsza waga).

lornetka flip-up mają jedną istotną zaletę - są one tańsze - i kilka zalet wartości subiektywnej: mogą być podnoszone i usuwane całkowicie z pola widzenia i, w razie potrzeby, podłączyć niemal dowolne ustawienie.

Nie myśl, że możesz wziąć Flip-Up na początek, a następnie przejść do indywidualnych TTL. Niepoprawnie dobrana i nastrojona lornetka Flip-Up może zniechęcić cię do pracy z powiększeniem pomimo wszystkich argumentów za używaniem tego narzędzia w praktyce.

Jak wybrać dobrą lornetkę?

1. Waga i komfort noszenia. Te parametry odgrywają kluczową rolę w twoim związku z lornetką. Jeśli dadzą ci nawet drobne niedogodności, nie odczujesz wszystkich korzyści płynących z pracy z lornetką, ale uzyskasz tylko negatywne wrażenia. Dlatego, jak wspomniano powyżej, przed zakupem lornetki, zabierz je na "jazdę próbną", pracuj przez kilka dni.

2. Jakość optyczna. Głębia ostrości, jak wskazano powyżej, umożliwia poruszanie głową podczas zabiegu bez utraty jakości obrazu w lornetce. Ponadto lornetki dobrej jakości, które mają dobrą głębię ostrości, pozwalają łatwo przełączać się między pacjentami o różnej wysokości lub na przykład dziećmi i osobami starszymi, których pozycja w fotelu może się znacznie różnić. Aby sprawdzić głębię lornetek polowych podjąć typowej pozycji roboczej, umieścić na gipsie fotela zagłówka i patrząc na niego przez lupę, i obniżyć wyciągu krzesełkowego. Lepiej oczywiście zastąpić wrażenie osoby.

Aby przetestować inne cechy optyczne lornetki, będziesz potrzebował arkusza z serią czarnych równoległych pasów umieszczonych blisko siebie. Zasadniczo notebook zmieści się w klatce. Typowe objawy niskiej jakości lornetek to niska rozdzielczość, aberracja barwy i aberracja sferyczna.

Niska rozdzielczość przejawia się w niezdolności pętli do dokładnego przenoszenia granic małych obiektów znajdujących się bardzo blisko siebie. Jeśli granice czarnych pasów na arkuszu ulegają rozmyciu, rozdzielczość lornetki pozostawia wiele do życzenia.

Aberracja kolorów to niezdolność do prawidłowego ukierunkowania fal świetlnych o różnych długościach, które determinują kolor. Więc jeśli przez powiększające szkła lornetki widać niebieską „mgłę” przy granicy z czarnymi pasami na białym papierze, optyka instrumentu nie są najwyższej jakości.

Aberracja sferyczna jest niezdolnością optyki do przekazania prawdziwej formy badanego przedmiotu. Jeśli gdziekolwiek w zasięgu wzroku (na krawędzi) czarne paski na białym papierze zaczną zawijać, lornetki można „oszukać” i mieć prawidłowy kształt zębów uznawanych za wady.

3. Rodzaj leczenia. Poniższa tabela pokazuje zalecane współczynniki wzrostu dla różnych rodzajów leczenia i pracy.

Jaka jest różnica między monokularą a lornetką?

To pytanie bardziej dotyczy nie profesjonalistów, ale nowicjuszy, którzy zdecydowali się na mikroskopię lub wprowadzenie inteligentnych dzieci. Rodzice chcący kupić trochę uczony dobrych technik obserwacyjnych, często mają na myśli tylko najprostsze kontrastu mikroskop monocular lornetki na: „rozważyć jeden lub dwoje oczu.” Stopniowo, w praktyce, dochodzi do zrozumienia, że ​​są one różne kardio. Po pierwsze - w dziedzinie aplikacji. Są tworzone dla zupełnie innych celów, niektóre należą do klasy szkolenia, inne - laboratoryjne lub instrumentalne, tj. są wykorzystywane przez profesjonalistów do wykonywania wysoce wyspecjalizowanych zadań w działalności naukowej, medycznej lub przemysłowej.

Jaka jest różnica między mikroskopem jednookularowym a mikroskopem binokularnym? można zrozumieć z cech konstrukcyjnych:

  • Waga i wymiary. "Mono" - kompaktowy, łatwo umieszczony na zwykłym biurku, nie zajmuje dużo miejsca do pracy;
  • Monokulatory lepiej odpowiadają ogólnemu procesowi edukacyjnemu, często mogą "spróbować" od razu dwie metody badań - w jasnym polu w świetle przechodzącym i odbitym.
  • W lornetce badanie leków występuje z dwoma oczami. Stwarza to efekt stereo przy rozważaniu masowych, niemikroskopowych ciał.
  • Jeśli urządzenie lornetki nie jest specjalnie zaprojektowany dla dzieci, Rozstaw pomiędzy rurą okularu trudno będzie dostosować się do oczu dzieci - w końcu będzie wyglądać wszystkie takie same w jednej z okularami, a drugi pozostanie niewykorzystany.
  • Dla „Beano” charakteryzuje się złożonym systemem oświetlenia i modułowej budowie możliwe jest uaktualnienie - dodawanie filtrów polaryzacyjnych, Świetlówki opakowanie kontrastu fazowego, ciemnego pola skraplacza.

Jeżeli intencją jest, aby rozpocząć naukę mikrokosmosie, i nie ma szkolenia w przypadku trzeba przyciągnąć ekscytujące podwyższonego ryzyka ich dziecko przedszkolnym lub wiek szkolny, a następnie wybierz monocular mikroskopu. Dzięki niemu można zwiększyć liczbę mikrobiologów botanicznych i fizjologicznych - komórek roślinnych, substratów, owadów, organizmów jednokomórkowych (infuzoria, ameba). Mikroskopy binokularowe mają lepszą optykę, zdejmowalne obiektywy szerokokątne, komfortowe widzenie i są odpowiednie dla osób, które będą z nich korzystać w pracy - na przykład badanie krwi i wykrywanie określonych bakterii. Z reguły mają większy wzrost, jest to w granicach 40 - 2000 razy.

Oba typy obsługują funkcję fotografowania mikroobiektów. Wymaga to dodatkowego wyposażenia - aparatu cyfrowego (okular wideo). W niektórych mikroskopach dwuokularowych zaimplementowano wbudowany system wizualizacji - "trinokular". Komunikacja z komputerem odbywa się za pomocą oprogramowania i kabla USB. Obraz jest wyświetlany w czasie rzeczywistym.

Wybór i zakup mikroskopu binokularnego w Rosji

Chcesz kupić w Rosji mikroskop obuoczny?

Nasi eksperci doradzą Ci w kwestii najlepszych modeli mikroskopów binokularnych.

Podaj także aktualne informacje o dostępności, płatności i warunkach dostawy dla kupujących z Rosji.

Szybka dostawa

Kurier lub Pickup

Wygodny do zapłaty

Każda forma płatności

Gwarancja 100% satysfakcji

Wymiana i zwrot

Mikroskop binokularny:
co to jest

Mikroskopy lornetkowe rozprzestrzeniły się stosunkowo niedawno. Wynika to z ich konstruktywnej funkcji.

Pomimo podstawowego podobieństwa wszystkich projektów mikroskopowych, modele obuoczne i trójgraniczne mają znaczną różnicę.

W celu podzielenia strumienia światła na dwa lub więcej strumieni pryzmaty są używane w takich urządzeniach. Pryzmaty optyczne są nie tylko trudne do wytworzenia, odbijają światło kilka razy, a to wprowadza dodatkowe zniekształcenia.

Ponadto utrata intensywności wiązki światła podczas jej rozdzielania prowadzi do ogromnej trudności w skonstruowaniu jakościowego i jasnego obrazu w okularach.

Cechy konstrukcyjne mikroskopy binokularowe

Obserwacja w mikroskopie z dwoma okularami występuje z dwojgiem oczu, a także z lornetką. W takim przypadku soczewka w takim urządzeniu może być jedna, a następnie obraz pozostaje płaski. Ta obserwacja jest znacznie wygodniejsza, ponieważ wzrokowa percepcja dwojgiem oczu jest znacznie lepsza.

Istnieją również projekty z dwiema oddzielnymi soczewkami. Wtedy obraz staje się obszerny. Zapewnia to nie tylko komfort podczas badań, ale także pozwala wykonywać pewne wymagane manipulacje w procesie obserwacji, ponieważ obraz pozwala oszacować głębokość obiektu, o którym mowa.

Zdobądź profesjonalne porady na twój adres e-mail

Poradzimy Ci na temat najlepszych modeli mikroskopów binokularnych w Rosji.

Ważne różnice lornetkowe mikroskopy:

  • Bardziej wyrafinowany system podświetlania - światło potrzebuje więcej, ponieważ dzieli się na dwa strumienie, ponadto trudniej jest zapewnić jednolitość oświetlenia;
  • Bardziej złożony system transmisji światła od obiektu do okularów;
  • Bardziej złożony układ membrany do lampy optycznej i podświetlenia.

Z tych powodów mikroskop dwukomorowy z iluminatorem i nieuniknionymi pryzmatami powinien mieć znacznie wyższą jakość obiektywną i precyzyjną mechanikę dla uzyskania obrazu o wysokiej jakości.

Aplikacja mikroskopy binokularowe

Pomimo całej złożoności produkcji mikroskopów obuocznych są niezbędne do różnych badań. Mikroskopy stereoskopowe nie są alternatywne przy wykonywaniu niektórych prac związanych z koniecznością obejrzenia trójwymiarowego obrazu badanej próbki:

  • Badanie powierzchni materiału przy badaniu objętości obiektów;
  • Manipulowanie badanym obiektem podczas obserwacji, gdy stosowane są specjalne instrumenty oddziaływania na próbkę;
  • Badania biologiczne na dużych wzrostach, w których występują zjawiska objętościowe.

Mikroskopy binokularowe z pojedynczym obiektywem, które budują płaski obraz, są często używane w laboratorium, w którym przeprowadza się wiele eksperymentów lub obserwacji, ponieważ jest to o wiele wygodniejsze dla operatora.

Ceteris paribus monocular buduje lepszy i wyraźniejszy obraz, ale patrzeć na dowolnym urządzeniu z pewnością bardziej wygodny z dwojgiem oczu, a to może być osiągnięte kosztem komplikuje strukturę i zwiększając jakość optyki i oświetlenia. Z tych powodów aparaty dwuokularowe są zawsze wyposażone w bardzo wydajne skraplacze i droższe obiektywy.

Koszt mikroskopów binokularnych w rosyjskich sklepach

Budżet do 15 tys

  • Mikroskopy lornetkowe
  • Wzrost wielokrotności: do 40x
  • Typ dyszy: lornetka
  • Metoda badania: jasne pole
  • Cena (ruble): do 15 tysięcy.
  • Dowiedz się więcej

OptymalnyZalecane 15-30 tysięcy

  • Mikroskopy lornetkowe
  • Wzrost wielokrotności: do 1600x
  • Typ dyszy: lornetka
  • Metoda badania: jasne pole
  • Cena (ruble): od 15 do 30 tysięcy.
  • Dowiedz się więcej

Premia 30-60 tysięcy

  • Mikroskopy lornetkowe
  • Wzrost wielokrotności: do 2000x
  • Typ dyszy: lornetka
  • Metoda badania: jasne pole
  • Cena (ruble): od 30 do 60 tysięcy.
  • Dowiedz się więcej

Drogie od 60 tys

  • Mikroskopy lornetkowe
  • Wzrost wielokrotności: od 800x
  • Typ dyszy: lornetka
  • Metoda badania: jasne pole, fluorescencja, ciemne pole
  • Cena (ruble): od 60 tys.
  • Dowiedz się więcej

Kilka przykładów instrumenty lornetkowe

Mikroskop stereoskopowy Micromed MC-2-ZOOM var. 1CR - przedstawiciel rodziny tak zwanych mikroskopów instrumentalnych. Stosunkowo mały wzrost powiększenia 10-40 razy jest charakterystyczny dla wszystkich takich urządzeń. Duży kąt widzenia pozwala eksplorować obiekty o długości do 85 mm. Mocne wbudowane światło halogenowe zapewnia wystarczającą ilość światła do badań w ciemnych i jasnych obszarach.

Mikroskop Bresser Researcher Bino - urządzenie do badań biologicznych. Nadaje się zarówno do pracy zawodowej, jak i szkolenia. Wieża rewolwerowa z 4 soczewkami pozwala zmienić powiększenie powiększenia podczas pracy z 40 na 1000. Przedmiotowa tabela oryginalnego projektu jest zaprojektowana dla dwóch próbek. Wbudowany regulowany podświetlacz z wydajnym skraplaczem. Wygodna kontrola podczas obserwacji. Jakościowa wyjaśniona optyka. Bardzo wszechstronny instrument do szerokiej gamy różnych metod badawczych.

Zdobądź czarna lista mikroskopów na twój adres e-mail

Opiszemy mikroskopy z dwoma okularami nie warto kupować.