Częściowa atrofia nerwu wzrokowego: leczenie

Szybki spadek widzenia może wskazywać na różne choroby oczu. Rzadko ktokolwiek myśli, że może to być spowodowane tak niebezpieczną chorobą, jak atrofia nerwu wzrokowego. Nerw wzrokowy jest ważnym składnikiem percepcji informacji świetlnej. Dlatego warto rozważyć tę chorobę bardziej szczegółowo, aby możliwe było rozpoznanie objawów we wczesnych stadiach.

Co to jest?

Nerw wzrokowy jest włóknami nerwowymi odpowiedzialnymi za przetwarzanie i przekazywanie informacji świetlnych. Główną funkcją nerwu wzrokowego jest dostarczanie impulsów nerwowych do mózgu.

Nerw wzrokowy jest przyczepiony do zwojów nerwów siatkówki, które stanowią tarczę wzrokową. Promienie światła, przekształcone w impuls nerwowy, są przesyłane wzdłuż nerwu wzrokowego z komórek siatkówki do chiasm (odcinek, w którym przecinają się nerwy wzrokowe obu oczu).

Jego integralność zapewnia wysoką ostrość widzenia. Jednak nawet najmniejsze uszkodzenia nerwu wzrokowego mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Najczęstszą chorobą nerwu wzrokowego jest zanik.

Zanik nerwu wzrokowego Jest chorobą oka, w której dochodzi do zwyrodnienia nerwu wzrokowego z późniejszym pogorszeniem widzenia. W tej chorobie, włókna nerwu wzrokowego całkowicie lub częściowo obumierają i są zastępowane przez tkankę łączną. W rezultacie promienie świetlne padające na siatkówkę oka są przekształcane w sygnał elektryczny z zakłóceniami, z powodu których pole widzenia ulega zawężeniu, a jego jakość spada.

W zależności od stopnia uszkodzenia zaniki nerwu wzrokowego są częściowe lub całkowite. Częściowa atrofia nerwu wzrokowego różni się od całkowitej mniej wyraźnej manifestacji choroby i zachowania widzenia na pewnym poziomie.

Korekta widzenia tradycyjnymi metodami (okulary, soczewki kontaktowe) z tą chorobą jest absolutnie nieskuteczna, ponieważ mają na celu korektę załamania oka, a nerw wzrokowy nie ma nic wspólnego.

Przyczyny

Zanik nerwu wzrokowego nie jest chorobą niezależną, ale jest konsekwencją pewnego patologicznego procesu w ciele pacjenta.

Głównymi przyczynami choroby są:

  • Choroby oka (choroby siatkówki, gałki ocznej, struktur oka).
  • Patologie ośrodkowego układu nerwowego (uszkodzenie mózgu z powodu kiły, ropień mózgu, uraz czaszki, guzy mózgu, stwardnienie rozsiane, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pajęczynówki).
  • Choroby układu sercowo-naczyniowego (miażdżyca naczyń mózgowych, nadciśnienie tętnicze, skurcz naczyń).
  • Długotrwałe działanie toksyczne alkoholu, nikotyny i środków odurzających. Zatrucie alkoholem alkoholem metylowym.
  • Czynnik dziedziczny.

Zanik nerwu wzrokowego jest wrodzony lub nabyta.

Wrodzona atrofia nerwu wzrokowego wynika z chorób genetycznych (w większości przypadków choroby Lebera). W tym przypadku pacjent ma słabą jakość widzenia od urodzenia.

Nabyta atrofia nerwu wzrokowego pojawia się z powodu pewnych chorób w starszym wieku.

Objawy

Głównymi objawami atrofii częściowego widzenia mogą być:

  • Pogorszenie jakości wzroku i niemożność skorygowania go tradycyjnymi metodami korekcji.
  • Bolesność podczas poruszania się za pomocą gałek ocznych.
  • Zmień postrzeganie kolorów.
  • Zawężanie pól widzenia (aż do manifestacji zespołu tunelowego, w którym utrata zdolności widzenia peryferyjnego).
  • Pojawienie się niewidomych obszarów w polu widzenia (scotoma).

Diagnostyka

Zazwyczaj rozpoznanie tej choroby nie powoduje szczególnych trudności. Co do zasady, pacjent zauważa znaczny spadek widzenia i zwraca się do okulisty, który ustala prawidłową diagnozę. Bardzo ważne jest, aby zidentyfikować przyczynę choroby.

Aby zidentyfikować atrofię nerwu wzrokowego, pacjent przechodzi kompleks metod diagnostycznych:

  • Wizometria (badanie ostrości wzroku).
  • Spheroperimetry (definicja pól widzenia).
  • Oftalmoskopia (wykrywanie blanszowania dysku nerwu wzrokowego i zwężenie naczyń dna oka).
  • Tonometria (pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego).
  • Wideo-oftalmografia (badanie ulgi nerwu wzrokowego).
  • Perymetria komputerowa(badanie dotkniętych obszarów nerwowych).
  • Tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (badanie mózgu w celu zidentyfikowania możliwych przyczyn, które spowodowały atrofię wzrokową).

Oprócz badania okulistycznego pacjent może zostać przydzielony do neurologa lub neurochirurga. Jest to konieczne ze względu na to, że objawy atrofii nerwu wzrokowego mogą być objawami początku patologicznego procesu śródczaszkowego.

Leczenie

Leczenie atrofii nerwu wzrokowego jest dość skomplikowane. Zniszczone włókna nerwowe nie mogą zostać przywrócone, dlatego przede wszystkim należy zatrzymać proces zmian w tkankach nerwu wzrokowego. Ponieważ nie można przywrócić tkanki nerwu nerwu wzrokowego, niemożliwe jest podniesienie ostrości wzroku do poprzedniego poziomu. Jednak choroba musi być koniecznie leczona, aby uniknąć jej progresji i pojawienia się ślepoty. Rokowanie choroby zależy od terminu rozpoczęcia leczenia, dlatego wskazane jest natychmiastowe skontaktowanie się z okulistą po stwierdzeniu pierwszych objawów choroby.

Różnica między częściową atrofią nerwu wzrokowego a całością polega na tym, że ta postać choroby może być leczona i wciąż istnieje możliwość przywrócenia widzenia. Głównym celem w leczeniu częściowej atrofii nerwu wzrokowego jest zatrzymanie niszczenia tkanek nerwu wzrokowego.

Główne wysiłki powinny mieć na celu wyeliminowanie przyczyny choroby. Leczenie choroby podstawowej zatrzyma niszczenie tkanki nerwu wzrokowego i przywróci funkcje wzrokowe.

Na tle leczenia choroby podstawowej, która spowodowała atrofię wzrokową, prowadzi się kompleksową terapię. Ponadto podczas leczenia można stosować środki lecznicze w celu poprawy ukrwienia i odżywienia nerwu wzrokowego, poprawy metabolizmu, wyeliminowania obrzęku i stanu zapalnego. Nie jest zbyteczne stosowanie multiwitamin i biostymulantów.

Następujące leki są stosowane jako niezbędne leki:

  • Leki rozszerzające naczynia krwionośne. Leki te poprawiają krążenie krwi i trofizm w tkankach nerwu wzrokowego. Wśród tej grupy leków, może być zidentyfikowany komplamin, papaweryna, dibasol, Nospanum, Halidorum, aminofiliny Trental, Sermion.
  • Leki, które stymulują odbudowę zmienionych tkanek nerwu wzrokowego i poprawiają w nim procesy metaboliczne. Należą do nich biogenne środki pobudzające (torf, wyciąg z aloesu), aminokwasy (kwas glutaminowy), witaminy i środki immunostymulujące (eleuturokok, żeń-szeń).
  • Preparaty, absorbujące procesy patologiczne i stymulatory metabolizmu (fosfaden, pirogeniczny, preduktalny).

Konieczne jest zrozumienie, że terapia lekiem nie leczy atrofii nerwu wzrokowego, ale tylko przyczynia się do poprawy stanu włókien nerwowych. Aby wyleczyć atrofię nerwu wzrokowego, musisz najpierw wyleczyć chorobę.

Ważne są procedury fizjoterapeutyczne, które są stosowane w połączeniu z innymi metodami leczenia. Korzystne są również metody magnetycznej, laserowej i elektrycznej stymulacji nerwu wzrokowego. Przyczyniają się do poprawy stanu funkcjonalnego nerwu wzrokowego i funkcji wzrokowych.

Jako dodatkowe leczenie stosuje się następujące procedury:

  • Stymulacja magnetyczna. W tej procedurze specjalne urządzenie wytwarzające zmienne pole magnetyczne działa na nerw wzrokowy. Magnitostymulacja poprawia ukrwienie, nasyca nerw wzrokowy tlenem, aktywuje procesy metaboliczne.
  • Elektrostymulacja. Ta procedura jest wykonywana za pomocą specjalnej elektrody, która jest wstrzykiwana za gałkę oczną do nerwu wzrokowego i jest zasilana impulsami elektrycznymi.
  • Stymulacja laserowa. Istotą tej metody jest nieinwazyjna stymulacja nerwu wzrokowego przez rogówkę lub źrenicę za pomocą specjalnego grzejnika.
  • Terapia ultradźwiękowa. Sposób ten jest skuteczny w stymulowaniu przepływu krwi i metabolizmu w tkankach nerwu wzrokowego, poprawia przepuszczalność bariery krew i sorpcyjne właściwości tkanek oka. Jeśli przyczyną atrofii nerwu wzrokowego jest zapalenie mózgu lub gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba będzie trudna do leczenia za pomocą ultradźwięków.
  • Elektroforeza. Ta procedura charakteryzuje się wpływem na tkankę oka prądu stałego o niskiej sile i lekach. Elektroforeza wspomaga dylatację naczyń krwionośnych, poprawę metabolizmu komórkowego i normalizację metabolizmu.
  • Terapia tlenowa. Metoda ta polega na nasyceniu tlenem tkanek nerwu wzrokowego, co przyczynia się do poprawy procesów metabolicznych w nich.
Aparatura "AMO-ATOS-E" z prefiksem "Headband", prowadząca połączoną magnetoterapię i przezczaszkową elektrostymulację

Podczas leczenia zaniku nerwu wzrokowego konieczne jest przestrzeganie pełnej jakości żywienia, nasyconego różnymi witaminami i minerałami. Konieczne jest częstsze spożywanie świeżych warzyw i owoców, zbóż, mięsa, produktów mlecznych.

Nie zaleca się leczenia choroby środkami ludowymi, ponieważ w tym przypadku są one nieskuteczne. Jeśli ma się nadzieję tylko na środki ludowe, można stracić cenny czas, kiedy można jeszcze utrzymać jakość wzroku.

Komplikacje

Należy pamiętać, że zanik nerwu wzrokowego jest poważną chorobą i nie należy go traktować w sposób niezależny. Niewłaściwe samodzielne leczenie może prowadzić do smutnych konsekwencji - powikłań choroby.

Najpoważniejszą komplikacją może być całkowita utrata wzroku. Ignorowanie leczenia prowadzi do dalszego rozwoju choroby i stałego spadku ostrości wzroku, w wyniku czego pacjent nie może już prowadzić starego sposobu życia. Bardzo często, gdy nerw wzrokowy jest zanikiem, pacjent staje się niepełnosprawny.

Zapobieganie

Aby uniknąć zanik nerwu wzrokowego jest wymagany w odpowiednim czasie, aby leczyć choroby, czas, aby skontaktować się z okulistą ze spadkiem ostrości wzroku, nie organizmie alkoholu i narkotyków zatrucia. Tylko wtedy, gdy zwrócisz należytą uwagę na swoje zdrowie, możesz zmniejszyć ryzyko choroby.

Co zrobić, jeśli postępuje krótkowzroczność, przeczytaj ten artykuł.

Wideo

Wnioski

Częściową atrofię nerwu wzrokowego można całkowicie zatrzymać na początkowych etapach choroby. Ta choroba wymaga długotrwałego leczenia, wytrzymałości i cierpliwości. I tylko przy prawidłowej identyfikacji przyczyny choroby możliwe jest całkowite wyleczenie i zachowanie ostrości wzroku na wysokim poziomie.

Częściowa atrofia nerwów wzrokowych

Zanik nerwu wzrokowego - stopniowego obumierania wzrokowych włókien nerwowych, w których informacje pochodzące z siatkówki do mózgu w zniekształcony sposób. Ten proces może być wynikiem wielu chorób ocznych.

Objawy

Objawy atrofii wzrokowej zależą od postaci choroby. Oznaką pierwotnej atrofii nerwu wzrokowego, jako niezależnej choroby, są wyraźne granice dysku o bladym kolorze. To zakłóca normalne wykopywanie (pogłębianie) dysku. Przy pierwotnej atrofii nerwu wzrokowego przyjmuje postać spodka ze zwężonymi naczyniami krwionośnymi siatkówki.

Objawy atrofii nerwu wzrokowego wtórnej formy obejmują niezgodność granic dysku, rozszerzenie naczyń krwionośnych, uwypuklenie (wybrzuszenie) jego środkowej części. Musimy jednak pamiętać, że na późniejszym etapie wtórnych objawów atrofii światłowodowych są nieobecne naczynia są zwężone, granice tarczowe są wygładzone, spłaszczony dysk.

Wrodzona atrofia nerwu wzrokowego, na przykład, z chorobą Lebera, objawia się zapaleniem nerwów pozagałkowych. Tak zwane zapalenie nerwu wzrokowego, zlokalizowane za gałką oczną. Ostrość wzroku w tym przypadku zmniejsza się stopniowo, ale podczas ruchów oczu pojawia się bolesne uczucie.

Objawowe zanik nerwu wzrokowego pośród obfite krwawienie (macicy lub układu pokarmowego), ostre zwężenie naczyń krwionośnych siatkówki i braku pola widzenia jego dolnej części.

Objawy atrofii wzrokowej, gdy guz jest ściśnięty lub uraz, zależy od lokalizacji zmian w dysku optycznym. Często nawet przy najcięższych obrażeniach jakość widzenia zmniejsza się stopniowo.

Częściowa atrofia nerwu wzrokowego charakteryzuje się najmniej funkcjonalnymi i organicznymi zmianami. Termin „częściowy zanik nerwu wzrokowego” oznacza, że ​​proces destrukcyjny jest uruchomiona, wpływa jedynie część nerwu wzrokowego i zatrzymał się. Objawy częściowej atrofii nerwu wzrokowego mogą być bardzo różne i mają różną ostrość. Na przykład, zwężenie pola widzenia do zespołu tunelowego, obecność bydła (martwe punkty), zmniejszona ostrość wzroku.

Operacja jaskry z otwartym kątem przez odniesienie.

Objawy

Izoluj pierwotną i wtórną atrofię nerwów wzrokowych, częściową i pełną, pełną i progresywną, jednostronną i dwustronną.

Głównym objawem atrofii nerwu wzrokowego jest redukcja ostrości wzroku, której nie można zrekompensować. W zależności od rodzaju atrofii objaw ten objawia się na różne sposoby. Tak więc, wraz z postępem atrofii jest stopniowo zmniejszana wzroku, co może doprowadzić do całkowitego zaniku nerwu wzrokowego, aw konsekwencji do całkowitej utraty wzroku. Ten proces może potrwać od kilku dni do kilku miesięcy.

W przypadku atrofii częściowej proces zatrzymuje się na pewnym etapie, a wzrok przestaje się pogarszać. W ten sposób izoluje się postępującą atrofię nerwów wzrokowych i gotową.

Widoczne zaburzenia atrofii mogą być bardzo zróżnicowane. Może to być zmiana w polu widzenia (częściej zwężenie, gdy "boczne widzenie" zanika), aż do rozwoju "widzenia w tunelu", gdy dana osoba wygląda jak przez rurkę, tj. widzi obiekty, które są tuż przed nim, często są to scotomy, czyli. ciemne plamy w dowolnej części pola widzenia; może to być zaburzenie percepcji kolorów.

Zmiana pola widzenia może być nie tylko "tunelem", zależy to od lokalizacji procesu patologicznego. Na przykład, występowanie bydło (ciemne plamy) tuż przed oczami wskazuje uszkodzenie włókien nerwowych bliżej centrum lub bezpośrednio w centrum wydziału siatkówki, wizualne utrata pola następuje w wyniku włókien nerwów obwodowych, z głębszych uszkodzeń nerwu wzrokowego mogą zostać utracone połowę pola widzenia (lub czasowy lub nosowy). Zmiany te mogą dotyczyć jednego lub obu oczu.

Przyczyny

Czynnikami prowadzącymi do atrofii nerwu wzrokowego mogą być: choroby oczu, uszkodzenia OUN, urazy mechaniczne, zatrucia, choroby ogólne, zakaźne, autoimmunologiczne itp.

Powoduje zniszczenie, a następnie zanik nerwu wzrokowego często występuje inny oftalmopatologiya :. jaskrą z pigmentem zwyrodnienie siatkówki, okluzja środkowej siatkówki tętnicy, krótkowzroczność, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego itp Uszkodzenie nerwu może być związane z nowotworami i chorób orbity: oponiaki i glejak nerwu wzrokowego, nerwiaka, nerwiakowłókniak, raka pierwotnego orbity, kostniakomięsaka, miejscowe zapalenie naczyń orbitalnej, sarkoidoza, etc.

Wśród chorób OUN odgrywa kluczową guza rolę przysadki i tylnej jamy czaszki, pole kompresji skrzyżowanie wzrokowe (chiasma) choroby pyo przeciwzapalne (ropień mózgu, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pajęczynówki), stwardnienie rozsiane, urazowe uszkodzenie mózgu i uszkodzenia twarzoczaszki, towarzyszy uszkodzenie nerwu wzrokowego.

Często nerwu zanik poprzedza na nadciśnienie, miażdżycę tętnic, głód, beri-beri, zatrucia (zatrucie substytutów alkoholu, nikotyny, hlorofosom, substancji leczniczej), dużej utraty krwi etapie (zazwyczaj z macicy i zaburzeń żołądkowo-jelitowych, krwawienia), cukrzyca insulinozależna, niedokrwistości. procesy degeneracyjne w nerwu wzrokowego może wystąpić z zespołem antyfosfolipidowym, toczeń rumieniowaty układowy, ziarniniak Wegenera, choroba Behceta, chorobę Horton, choroby Takayasu.

W niektórych przypadkach, zanik nerwu wzrokowego, rozwija się poważne powikłanie kiłę, bakteryjnych (gruźlicy), wirusa grypy (, odra, różyczka, SARS, półpasiec) lub pasożytnicze (toksoplazmozy, toksokarozy) infekcji.

Wrodzony zanik nerwu znaleźć w turricephaly (wznoszący czaszki), mikro- i makrocefalię, twarzoczaszki dysostosis (choroba Crouzona) zespoły genetyczne. W 20% przypadków etiologia atrofii wzrokowej pozostaje niejasna.

Objawy zapalenia rogówki oka przez odniesienie.

Dzieci

Neurolog, mikro-pediatra i okulista podnoszą troficzność oczu dziecka. Glukoza jest wykorzystywany (do 10 razy dziennie), dibazol tabletki witaminy i krople do oczu, Amidopyrine taufon, acetylocholina, ENKAD, cysteiny i innych leków, które są zdolne do co najmniej trochę ożywienia widoku analizatora. Zgodność z zaleceniami lekarzy pozwala wielu pacjentom częściowo przywrócić widzenie po złożonej i neowaskularnej terapii za pomocą lasera i technik odruchowej fizjoterapii.

Pierwotna atrofia nerwu wzrokowego u dzieci wyrażona jest ograniczeniem dysku do bladych marginesów. Występują odchylenia w poziomie pogłębienia dysku - wykop, przypomina spodek, naczynia tętnicze siatkówki są wąskie.
Objawami wtórnej atrofii są niewyraźne granice dysku (w jego centrum dominuje), powiększone naczynia siatkówki.

Możliwe jest częściowe zaniknięcie nerwu wzrokowego, w którym funkcjonowanie narządu wzroku jest minimalne. Nerw nie został całkowicie uszkodzony, a niszczycielski efekt nie rozwinął się. Objawy częściowej atrofii nerwu wzrokowego: wąskie pole widzenia (czasami zespół tunelowy), martwe punkty, które nazywane są skostami, nie są wystarczająco ostre.

Wszystkie czynności w leczeniu zaniku nerwu wzrokowego u dziecka mają na celu hamowanie rozwoju choroby i zapobieganie całkowite obumarcie nerwu wzrokowego, jeśli jest częściowa. Przed rozpoczęciem leczenia należy określić przyczyny choroby.
Przydziel fundusze na zwiększenie zaopatrzenia w nerwy i martwe komórki w głodzie tlenowym. Leki można podawać na różne sposoby: kroplówkę, elektroforezę, zastrzyki. W niektórych przypadkach zastosowanie ultradźwięków jest przydatne w terapii tlenowej.

Tuż poniżej powiemy ci o bardziej szczegółowo jakich powodów spowodować zanik nerwu wzrokowego u dzieci, leczenie tej choroby nowoczesnymi metodami i rozważyć charakterystyczne objawy częściowego zaniku nerwu wzrokowego.

Częściowe

Częściowa atrofia nerwu wzrokowego charakteryzuje się zaburzeniem funkcji widzenia. Ostrość wzroku jest zmniejszona i nie można jej skorygować za pomocą okularów i soczewek, ale wciąż jest widoczność szczątkowa, może ucierpieć wrażliwość na kolor. W polu widzenia pozostają obszary zachowane, następuje stopniowe zmniejszanie się wzroku aż do czucia światła.

Przy tej formie atrofii występuje najkorzystniejszy wynik. Zwykle wykonuje się leczenie neurochirurgiczne, a następnie stosuje się stymulację laserem i fizjoterapię.

Całkowicie przywrócić funkcję wzrokową jest prawie niemożliwe, ale aby zapobiec całkowitej utracie wzroku jest ważne na wczesnym etapie.

Zanik nerwu wzrokowego u dzieci jest chorobą, która wymaga natychmiastowej operacji, aby zapobiec poważnym konsekwencjom dla narządów wzroku.

Malejąco

Zanik atrofii nerwu wzrokowego to nieodwracalne zwyrodnieniowe i sklerotyczne zmiany w nerwach wzrokowych, charakteryzujące się zmniejszonym wzrokiem i blanszowaniem dysków nerwu wzrokowego. Wszystkie choroby mózgu, jego błon (optohiasmal arachnoiditis) i naczyń, deformacje i traumy czaszki, nadciśnienie, miażdżyca.

Objawy. Powoli postępujące pogorszenie funkcji wzrokowych jest koncentrycznym zwężeniem pola widzenia i zmniejszoną ostrością wzroku. Poglądana jest również percepcja kolorów, a pola widzenia są zawężone do kolorów. Częściowa atrofia jest możliwa przy względnie wysokiej ostrości wzroku. Wraz z postępującym rozwojem wizja stopniowo spada.

W miarę możliwości należy wyeliminować przyczynę zaniku nerwu wzrokowego (np. Rozwarstwienie zrostów wokół wizualnego przecięcia "chyny"). Terapia farmakologiczna zależy od natury atrofii. Przypisywanie witamin z grupy B, wazodylatacji, tonizacji, preparatów tkankowych, transfuzji krwi i płynów zastępujących krew. Zastosuj zabiegi fizjoterapeutyczne: elektro- i laserowa stymulacja nerwu wzrokowego, magnetoterapia. Operacja jest możliwa w celu poprawienia odżywiania i krążenia w nerwie wzrokowym: wszczepienie specjalnego układu jak najbliżej nerwu wzrokowego, umożliwiając dostarczanie leków bezpośrednio do tkanki; a także rozbiór pierścienia twardówki wokół tarczy nerwu wzrokowego.

Podstawowy

Pierwotna atrofia występuje na niezmienionym przed tym dysku. Przy prostym atrofii, włókna nerwowe są wymieniane w odpowiednim czasie przez proliferację elementów glejowych i tkanki łącznej zajmujących ich miejsca. Granice dysku pozostają wyraźne. Wtórna atrofia tarczy nerwu wzrokowego występuje na zmienionym dysku z powodu jego obrzęku (stagnacja brodawki sutkowej, przedniej niedokrwiennej neuropatii) lub zapalenia. W miejsce martwych włókien nerwowych, jak w przypadku pierwotnej atrofii, przenikają elementy glejowe, ale dzieje się to szybciej i w większych rozmiarach, powodując powstawanie grubych blizn. Granica tarczy nerwu wzrokowego nie jest wyraźna, wymyta, jej średnica może zostać zwiększona.

Podział atrofii na pierwotny i wtórny jest warunkowy. W przypadku atrofii wtórnej granica dysku jest początkowo rozmyta, z czasem obrzęk zanika, a granice dysku stają się wyraźne. Ta atrofia wcale nie różni się od prostej. Czasami atrofia jaskry (marginalna, jaskrawa, wydrążona) tarczy nerwu wzrokowego jest izolowana w oddzielnej formie. Gdy nie ma praktycznie glejowe proliferacji i tkanki łącznej, na skutek bezpośredniego oddziaływania mechanicznego podwyższonego ciśnienia śródgałkowego występuje pęknięcie (wykopu) w nerwie wzrokowym w wyniku upadku membranie krata-glejowych.

Wrodzony

Wrodzony wywołanych genetycznie chorób zanik nerwu wzrokowego, dzieli się w sposób autosomalny dominujący, wraz z asymetryczną obniżenie ostrości widzenia o 0,8 do 0,1 i w sposób autosomalny recesywny, znamienny spadek ostrości wzroku często praktyczne mają ślepoty u niemowląt.

W wykrywaniu oftalmoskopowych objawów atrofii nerwu wzrokowego należy przeprowadzić dokładne badanie kliniczne pacjenta, w tym ostrość wzroku i granice pola widzenia w kolorach białym, czerwonym i zielonym oraz ciśnienie śródgałkowe.

W przypadku rozwoju atrofii na tle obrzęku tarczy nerwu wzrokowego, nawet po zniknięciu obrzęku, granice i wzór krążka pozostają niejasne. Taki obraz oftalmoskopowy nazywany jest atrofią nerwu wzrokowego wtórnego (postotensyjnego). Tętnice siatkówki są zwężone kalibru, a żyły są powiększone i zawiłe.

Po wykryciu klinicznych objawów atrofii nerwu wzrokowego należy najpierw ustalić przyczynę rozwoju tego procesu i stopień uszkodzenia włókien wzrokowych. W tym celu nie tylko badanie kliniczne, ale także CT i / lub MRI mózgu i orbitali.

Poza etiologicznie z uwagi na leczenie, terapia skojarzona jest stosowana objawową terapię obejmującą rozszerzającego naczynia, witaminy C i B, preparaty poprawiające metabolizmu tkanki, różne postacie, w tym terapii stymulujących pobudzenia lasera elektrycznych, magnetycznych i nerwu wzrokowego.

Wrodzona atrofia występuje w sześciu formach:

z recesywnym rodzajem dziedziczenia (infantylne) - od urodzenia do trzech lat następuje całkowity spadek widzenia;

z dominującym typem (młodzieńcza ślepota) - od 2-3 do 6-7 lat. Kurs jest bardziej łagodny. Wizja jest zmniejszona do 0,1-0,2. Na dnie oka znajduje się segmentowa bladość tarczy nerwu wzrokowego, może występować oczopląs, objawy neurologiczne;

zespół nerwowo-cukrzycowy - od 2 do 20 lat. Atrofia jest połączona z dystrofią pigmentową siatkówki, zaćmą, moczem prostym i cukrzycą, głuchotą, uszkodzeniem dróg moczowych;

Zespół Behr'a to skomplikowana atrofia. Dwustronna prosty atrofia pa już w pierwszym roku życia, zreggae spada do 0.1-0.05, oczopląs, zez, objawy neurologiczne, uszkodzenia narządów miednicy, cierpi ścieżka piramidalnej dołącza opóźnienie umysłowe;

związane z płcią (częściej obserwowane u chłopców, rozwija się we wczesnym dzieciństwie i powoli wzrasta);

Choroba Lestera (dziedziczna atrofia Leicester) - w 90% przypadków występuje w wieku od 13 do 30 lat.

Objawy. Ostry początek, ostry spadek widzenia przez kilka godzin, rzadziej kilka dni. Pokonaj przez rodzaj zapalenia nerwu pozagałkowego. Dysk nerwu wzrokowego nie jest początkowo zmieniony, a następnie granice bledną, zmieniają się małe naczynia - mikroangiopatia. Po 3-4 tygodniach nerw wzrokowy staje się blady od strony doczesnej. U 16% pacjentów poprawia się widzenie. Przeważnie niski wzrok pozostaje do końca życia. Pacjenci są zawsze drażliwi, nerwowi, obawiają się bólu głowy, zmęczenia. Powodem jest opioidalne zapalenie pajęczynówki.

Diagnostyka

W ciężkich przypadkach rozpoznanie nie jest trudne. Jeśli bladość tarczy nerwu wzrokowego (szczególnie małych skroniowej), ustanowienie diagnozy umożliwia szczegółową analizę funkcji wzroku, szczególnie w dziedzinie białych i kolorowych przedmiotów, elektrofizjologicznych, radiologicznych i flyuorestsentpo badania angiograficzne.

Charakterystyczne zmiany pola widzenia gwałtowny wzrost elektrycznych progu czułości (do 400 mA przy szybkości 40 mA) wskazują, zanik nerwu wzrokowego, obecność krawędzi wykopu nerwu wzrokowego, a zwiększone ciśnienie śródgałkowe - jaskrowej atrofii.

Szczególnie ważna jest prawidłowa i aktualna diagnostyka różnicowa w przypadku atrofii spowodowanych uciskiem wewnątrzczaszkowej części nerwu wzrokowego, w której większość pacjentów wymaga interwencji neurochirurgicznej.

4. Badanie widzenia barw

5. Tomografia komputerowa i skanowanie NMR orbity i mózgu.

6. angiografia fluorescencyjna

7. Radiografia czaszki i tureckiego siodła.

Metody leczenia

Opieka medyczna jest to, aby wyeliminować obrzęki i zapalenie nerwu włókien nerwowych, poprawę troficznych i jej krążenie (zasilanie), odzyskiwanie przewodzenia nie jest całkowicie zniszczone włókna nerwowe.

Należy zauważyć, że proces ten jest długotrwały, ze słabym efektem, który w przypadkach roboczych jest całkowicie nieobecny. Dlatego dla sukcesu przedsiębiorstwa leczenie należy rozpocząć bardzo szybko.

Jak wspomniano powyżej, to jest tutaj podstawowe leczenie choroby - powoduje zanik, na które wyznaczają leczenie skojarzone z zastosowaniem różnych form preparatów: krople do oczu, zastrzyki (ogólnego i lokalnego), tabletki, rehabilitacji. Takie leczenie z reguły jest skierowane:

1. W celu poprawy krążenia naczyń dostarczania nerwu z użyciem leków rozszerzających naczynia (kwas nikotynowy, komplamin, Nospanum, papaweryna, dibasol, aminofilina, Halidorum, Sermion, Trental) oraz antykoagulanty (tiklid heparyna);

2. Poprawa procesów metabolicznych w tkankach i stymulowanie regeneracji nerwów zmienione tkanki, stosując biogenne stymulatory (torfot, wyciąg z aloesu, ciało szkliste, itp.) Tamino (B1, B2, B6, Ascorutinum), enzymy (fibrynolizyny, lidazu), aminokwasy (kwas glutaminowy), immunostymulanty (eleuturokokk, żeń-szeń);

4. zatrzymanie procesów zapalnych za pomocą leków hormonalnych (prednizolon, deksametazon);

5. Poprawić funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego (emoksypina, cerebrolizyna, nootropil, fesam, cavinton).

Leki przyjmowane są wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza i po ustaleniu trafnej diagnozy. Tylko ekspert może wybrać najlepsze leczenie w odniesieniu do współistniejących chorób.

W tym samym czasie stosuje się fizjoterapię i akupunkturę; istnieją metody magnetycznej, laserowej, a także elektrycznej stymulacji nerwu wzrokowego.

Leczenie powtarza się po kilku miesiącach.

Przy oczywistym spadku widzenia można podnieść kwestię przypisywania pacjentowi grupy niepełnosprawności.

Osobom niewidomym i niedowidzącym należy wyznaczyć kurs rehabilitacji, który, jeśli to możliwe, eliminuje lub kompensuje ograniczenia życia wynikające z utraty wzroku.

Warto wiedzieć, że przy tej chorobie leczenie za pomocą środków ludowych jest absolutnie nieskuteczne, a ponadto grozi utratą cennego czasu, kiedy atrofia wyleczenia, a zatem powrót jest nadal możliwy.

Zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy możemy wyróżnić następujące:

Konsultacja ze specjalistą, który ma najmniejsze wątpliwości dotyczące ostrości wzroku pacjenta

Terminowe leczenie chorób, które mogą powodować rozwój atrofii nerwu wzrokowego

Zapobieganie różnego rodzaju zatruciom

Zapewnienie transfuzji krwi z obfitymi krwawieniami

Zanik nerwu wzrokowego jest poważną chorobą. Przy najmniejszym spadku widzenia pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, aby nie stracić czasu niezbędnego do leczenia choroby. W przypadku braku leczenia i postępującej atrofii wizja może całkowicie zniknąć, a odtworzenie jej nie będzie możliwe. Konieczne jest zidentyfikowanie przyczyny, która spowodowała rozwój atrofii nerwu wzrokowego, aby wyeliminować ją w odpowiednim czasie. Brak leczenia jest nie tylko niebezpieczny dla utraty wzroku. Może prowadzić do śmierci. Chciałbym również zwrócić uwagę na niską efektywność, aw niektórych przypadkach na niebezpieczeństwo leczenia atrofii środkami ludowymi.

Częściowa atrofia i przywrócenie nerwu wzrokowego

Zanik tarczy nerwu wzrokowego (zwany także neuropatią optyczną) jest destrukcyjną patologią, która wpływa na włókna nerwowe, które przekazują impulsy wzrokowe do ludzkiego mózgu. Podczas tego procesu włókna nerwowe są zastępowane przez tkankę łączną, która jest fizycznie niezdolna do wykonywania funkcji wzrokowych. Konsekwencje atrofii mogą być umiarkowane lub ciężkie (całkowita ślepota).

Atrofię tkanki nerwowej oka można wyrazić w dwóch postaciach: nabytej i dziedzicznej (wrodzonej). Wrodzony jest ukształtowany u dziecka w wyniku chorób etiologii genetycznej. Nabyte w przebiegu choroby życia (atrofia narastająca lub zstępująca) mogą być wywołane przez jaskrę, stany zapalne, krótkowzroczność, obfite krwawienie, nadciśnienie lub obecność guza mózgu.

Objawy

Główne objawy uszkodzenia nerwów gałek ocznych są zredukowane do zmniejszenia ostrości wzroku, której nie można skorygować za pomocą elastycznych soczewek lub okularów. Jeśli atrofia postępuje, wtedy wzrok może spaść znacząco od kilku dni do 2-3 miesięcy. Czasami choroba kończy się całkowitą ślepotą. W przypadku niepełnej (częściowej) atrofii nerwu wzrokowego wzrok spada do pewnego poziomu, a proces zatrzymuje się.

Zaburzenia wizualne mogą objawiać się w postaci zwężenia pól widzenia, gdy boczny wygląd obiektów jest całkowicie nieobecny. Ponadto rozwija się boczne widzenie tunelu. Jeśli nie zabiegasz o leczenie na czas, małe ciemne plamy (scotoma) pojawią się w obszarach pola widzenia pacjenta. Chorobie towarzyszy również zaburzenie percepcji kolorów.

Wszystkie powyższe znaki zostaną zidentyfikowane przy następnym przyjęciu od okulisty.

Diagnostyka

Analizę stanu aparatu wzrokowego należy rozpocząć od wizyty okulisty (okulisty). Oftalmoskopia obejmuje badanie naczyń i dna pacjenta, instrumentalne badanie dysku nerwu wzrokowego. Po tych zabiegach lekarz wyrazi potrzebę dokładnego zbadania.

Aby dokładnie określić dystrofię nerwu ocznego, potrzebne są następujące badania:

  • Angiografia typu fluorescencyjnego. Za pomocą tej metody można badać nawet najmniejsze naczynia narządów wzrokowych. Procedura bardzo wrażliwej fotografii odbywa się po wprowadzeniu w nich specjalnego materiału barwiącego. Tak więc znajdują się obszary z naruszeniem zaopatrzenia w krew;
  • Ogólna i biochemiczna analiza krwi. Przeprowadzenie badania krwi pacjenta jest konieczne, aby zidentyfikować możliwe infekcje i procesy zapalne, które wpływają na funkcjonowanie oczu;
  • Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Badanie pomaga uzyskać szczegółowy, obszerny obraz stanu nerwu wzrokowego i orbity na ekranie skanera. Pełny obraz składa się z wielu plasterków, które nakładają się na siebie warstwami. Metody te są wysoce informacyjne, bezdotykowe i umożliwiają badanie dna oka i włókien nerwu wzrokowego danej osoby;
  • Badanie radiograficzne czaszki lub czaszki. Obraz czaszki pacjenta jest konieczny do wykluczenia lub ustalenia kompresji nerwu wzrokowego przez kości czaszki;
  • W przypadku jaskry i współistniejącego zaniku nerwów ważne informacje można uzyskać dzięki tonometrii - pomiarowi wskaźnika ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W niektórych przypadkach, okulisty odnosi się pacjenta do współpracy z innych wąskich specjalistów: neurochirurga, neurologa reumatologowi i chirurga naczyniowego. Później wszystkie dane zostaną porównane w celu ostatecznej diagnozy.

Leczenie

Jak pokazuje praktyka medyczna, nie jest możliwe całkowite odtworzenie nerwu wzrokowego w jaskrze, ponieważ zniszczone włókna nerwowe nigdy nie powrócą do poprzedniego stanu.

Aby przynajmniej częściowo wyleczyć atrofię nerwu wzrokowego, należy jak najwcześniej rozpocząć leczenie. Trzeba wiedzieć, że dystrofia ta może reprezentować niezależną chorobę i może być jedynie konsekwencją innych specyficznych procesów patologicznych. W przypadku tej drugiej opcji, leczenie będzie miało na celu zidentyfikowanie i zatrzymanie tych patologii. Kompleksowa terapia obejmuje cały cykl leków w postaci tabletek, zastrzyków, kropli do oczu.

Lecznicze wyleczenie nerwu wzrokowego składa się z następujących etapów:

  1. Przyjmowanie leków w celu poprawy napływu i krążenia krwi płynącej do naczyń. Tak zwane leki rozszerzające naczynia obejmują Nospanum, Eufillin, papaweryna, tabletki Sermion kwasu nikotynowego. Doskonały wynik wykazał antykoagulanty (heparyna, Tichlid).
  2. Zastosowanie środków stymulujących regenerację zanikających tkanek i procesów metabolicznych w nich. Przez tego rodzaju leków obejmują biogenne stymulatory (Aloe i torfot, ciało szkliste), kompleksy witaminowe (Ascorutin, pasma B1, B2, B6), określonych enzymów (Lidaza), środki immunostymulujące (żeń nalewki eleutherococcus), aminokwasy, jak kwas glutaminowy.
  3. Zanik nerwu wzrokowego może być poprzedzony procesem zapalnym. Może być zahamowany przez leki hormonalne (deksametazon, prednizolon).
  4. Obowiązkowym etapem leczenia jest poprawa ośrodkowego układu nerwowego pacjenta. Można to osiągnąć za pomocą następujących leków: Cerebrolizyna, Fezam, Nootropil. Te leki nigdy nie powinny być przepisywane samodzielnie. Zdobądź wskazówki specjalisty.
  5. Procedury fizjoterapeutyczne. U pacjentów z częściową lub całkowitą atrofią obserwuje się stymulację nerwu wzrokowego za pomocą urządzenia magnetycznego lub laserowego. Pomoc w leczeniu będzie miała elektroforezę, ultradźwięki.

Statystyki pokazują, że leczenie środkami ludowymi jest nieskuteczne i może spowodować nieodwracalną szkodę, ponieważ osoba traci czas, a choroba stopniowo się rozwija.

W szczególnie ciężkich i zaniedbanych przypadkach pacjentowi zostanie przepisane leczenie chirurgiczne. Polega na eliminacji nowotworów, które ściskają miejsca nerwu wzrokowego. Być może wprowadzenie biomateriałów, które pobudzą przepływ krwi do nerwu z atrofią.

Powyższe traktowanie w kompleksie daje wynik pozytywny, ale musi zostać powtórzone po pewnym czasie.

Nawet jeśli po terapii wzroku wszystko się zmniejsza, dana osoba otrzymuje upośledzenie odpowiedniej grupy.

Rokowanie dla częściowej atrofii nerwu wzrokowego

Częściowy zanik lub diagnoza POA - stan, który utrzymuje pewien procent pozostałego wzroku, ale jest zaburzone postrzeganie kolorów, wąskie pole widzenia. Zjawisko to nie może zostać naprawione, ale nie postępuje.

Wywołują destrukcyjne procesu, jak również na pełną dystrofię można różne zakaźne charakteru choroby, ciężkie zatrucia czynników dziedzicznych, uraz, schorzenia oczne typu jaskry, zapalenia, uszkodzenia tkanek siatkówki. Jeśli dana osoba straciła widzenie boczne na jednym oku, należy natychmiast skontaktować się z miejscowym okulistą.

WIĘZIENIE obu oczu jest chorobą, której symptomy mają ciężki lub umiarkowany stopień nasilenia. Charakteryzuje się gładkim pogorszeniem widzenia i jego ostrością, bolesnymi odczuciami podczas ruchu gałek ocznych. Niektórzy pacjenci rozwijają widzenie w tunelu, w którym całe widzenie wzrokowe ogranicza się do przedmiotów znajdujących się tuż przed oczami. Ostatnim objawem jest występowanie bydła lub martwych punktów.

Osobliwością częściowej atrofii nerwu wzrokowego jest to, że prawidłowe i terminowe leczenie daje korzystne rokowanie. Oczywiście, lekarze nie będą w stanie przywrócić początkowej ostrości wzroku. Głównym celem terapii jest utrzymanie wizji na stałym poziomie. Specjaliści przepisują leki rozszerzające naczynia, leki poprawiające metabolizm i przepływ krwi w organizmie.

Wszyscy pacjenci powinni dodatkowo przyjmować multiwitaminy, immunostymulanty.

Zapobieganie

Środki zapobiegania częściową utratę wzroku lub całkowitą utratę wzroku, jest terminowe odwołanie do okulisty, prawidłowym leczeniu chorób wywołanych przez proces atrofii. Jest niezwykle ważne, aby unikać wszelkiego rodzaju urazu lub uszkodzenia związanego z agencjami wizualnych lub kości czaszki.

Częściowa atrofia nerwu wzrokowego

Pod atrofią nerwu wzrokowego rozumie się stopniowe wymieranie nerwu wzrokowego i zastąpienie jego tkanki łącznej. Choroba ta może prowadzić do całej grupy różnych stanów patologicznych. Od tego, jaki stopień uszkodzenia nerwu wzrokowego i jak zmniejszone widzenie, rozróżnia się częściową lub całkowitą atrofię nerwu wzrokowego. Przy częściowej atrofii, pozostała wizja jest zachowana, ale cierpi na percepcję koloru, pola widzenia są zwężone, nie można go poprawić okularami lub soczewkami. Jednak proces się zatrzymuje.

Przyczyny choroby

Przyczynami niedostatecznej atrofii nerwu wzrokowego mogą być:

· Choroby oczu (uszkodzenie siatkówki, włókna nerwu wzrokowego, jaskra, choroby zapalne, krótkowzroczność, ucisk nerwu wzrokowego z guzem);

· Pokonanie mózgu z kiłą;

· Choroby zakaźne (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie pajęczynówki, ropień mózgu);

· Choroby ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego (stwardnienie rozsiane, ziarniniaki, miażdżyca naczyń mózgowych, cysty, nadciśnienie);

· Różne zatrucia, zatrucia substancjami zastępczymi alkoholu;

· Konsekwencje przeniesionego urazu.

Wyróżnij następujące typy chorób:

· Wrodzona atrofia - objawia się przy urodzeniu lub w krótkim czasie po urodzeniu dziecka.

Nabyta atrofia - jest konsekwencją chorób dorosłych.

Objawy częściowej atrofii nerwu wzrokowego

Przejawy choroby mogą mieć różny stopień nasilenia. Głównymi objawami zaniku częściowego nerwu wzrokowego będą:

· Zmniejszona ostrość wzroku;

· Pojawienie się bólu podczas próby przesunięcia gałek ocznych;

· Zwężenie lub wypadnięcie z pola widzenia, być może przed pojawieniem się syndromu tunelu (osoba widzi tylko to, co znajduje się bezpośrednio przed oczami i nic po bokach);

· Pojawiają się martwe plamy (scotoma).

Diagnoza choroby

Zazwyczaj rozpoznanie choroby nie powoduje trudności. Wraz ze spadkiem widzenia osoba najczęściej odwołuje się do samego okulisty, który dokonuje prawidłowej diagnozy, zalecając leczenie.

Podczas badania nerwu wzrokowego lekarz z pewnością zauważy zmiany w tarczy nerwowej i jej blanszowanie. Aby wyjaśnić diagnozę, przypisuje się bardziej szczegółowe badania funkcji wzrokowych, bada się pola widzenia, mierzy się ciśnienie śródgałkowe, stosuje się badania fluorescencyjne, angiograficzne, rentgenowskie i elektrofizjologiczne. Bardzo ważne jest, aby znaleźć przyczynę choroby, ponieważ w niektórych sytuacjach pacjent będzie musiał przeprowadzić operację.

Leczenie częściowej atrofii nerwu wzrokowego

Prognozy dotyczące leczenia częściowej atrofii nerwu wzrokowego są korzystne. Głównym celem leczenia jest zatrzymanie zmiany tkanki nerwu wzrokowego, mające na celu zachowanie tego, co zostało. Całkowite przywrócenie ostrości wzroku jest niemożliwe, ale nawet bez leczenia choroba prowadzi do ślepoty. Główna metoda leczenia zależy od przyczyny atrofii nerwu wzrokowego.

Leki stosowane w leczeniu są sposobem na poprawę dopływu krwi do nerwu, poprawę metabolizmu, leków rozszerzających naczynia krwionośne, multiwitaminy, biostymulanty. Leki te zmniejszają obrzęki, stany zapalne w obrębie tarczy nerwu wzrokowego, poprawiają odżywianie, dopływ krwi, stymulują pozostałe włókna nerwowe.

Jeśli pacjent potrzebuje leczenia chirurgicznego, będzie to główna metoda leczenia. Nacisk kładzie się na leczenie choroby podstawowej, eliminując przyczynę, która doprowadziła do częściowej atrofii nerwu wzrokowego. Aby uzyskać najlepszy rezultat, można zalecić magnetyczną, elektryczną, laserową stymulację nerwu wzrokowego, ultrasonografię, elektroforezę, tlenoterapię. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rokowanie choroby. Tkanka nerwowa praktycznie nie jest możliwa do odzyskania, więc choroba nie może zostać rozpoczęta, musi być leczona w odpowiednim czasie.

Rokowanie dla atrofii wzrokowej

Każda choroba, jeśli jest leczona tak wcześnie, jak to możliwe, jest lepiej poddawana terapii. To samo można powiedzieć o atrofii nerwu wzrokowego. Po rozpoczęciu szybkiego leczenia istnieje możliwość przywrócenia nerwu, uniknięcia konsekwencji i utrzymania wizji. Zaawansowane choroba może prowadzić do ślepoty, więc na pierwszy znak spadku ostrości wzroku, wizualnej utraty pola widzenia, zmiany w widzeniu barw powinien natychmiast skontaktować się z okulistą. A lekarz zrobi wszystko, co możliwe w trakcie leczenia, abyś mógł utrzymać wzrok przy pomocy.

Zanik nerwu wzrokowego: objawy i leczenie. Częściowa atrofia nerwu wzrokowego

Zanik nerwu wzrokowego rozwija się w wyniku całkowitego lub częściowego obumarcia włókien tego nerwu. Nekrotyczne procesy zachodzące w tkankach powstają w wyniku przeniesienia patologii o charakterze zakaźnym i niezakaźnym.

Zanik nerwu wzrokowego: przyczyny

Ta patologia jest rzadko rejestrowana w praktyce okulistycznej. Głównymi czynnikami powodującymi zanik nerwu wzrokowego są następujące czynniki:

  • predyspozycje genetyczne;
  • choroby autoimmunologiczne (choroba Fogg-Koyanagi-Harada, zespół antyfosfolipidowy);
  • zatrucie alkoholem;
  • choroby gałki ocznej;
  • głód;
  • hypo- i beri-beri;
  • zatrucie (nikotyna, chityna, tlenek węgla, chloroform, preparaty sulfonamidowe);
  • choroby oczu (zapalenie błony naczyniowej oka, jaskra, miopatia, zapalenie siatkówki);
  • choroby pasożytnicze i zakaźne (toksoplazmoza, toksokaroza, SARS, opryszczka i inne);
  • infekcje bakteryjne (gruźlica, kiła);
  • obfite krwawienie;
  • cukrzyca;
  • układowe zapalenie naczyń (choroba Behceta, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniak Wegenera, zapalenie tętnic Takayasu, układowy toczeń rumieniowaty);
  • nadciśnienie, skurcze naczyń, miażdżyca;
  • patologia ośrodkowego układu nerwowego (zapalenie mózgu, stwardnienie rozsiane, zapalenie pajęczynówki, zapalenie opon mózgowych, urazy czaszki, ropień mózgowy, uszkodzenie kiłowe, obrzęk).


Patogeneza

Zanikowi nerwu wzrokowego towarzyszą reakcje zapalne, dysfunkcja krążenia, która ostatecznie powoduje zniszczenie neurocytów, ich zastąpienie tkanką glejową. Ponadto przy zwiększonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym dochodzi do zapadnięcia się błony dysku nerwu wzrokowego.


Zanik nerwu wzrokowego: objawy

Kliniczne oznaki patologii zależą od postaci atrofii. Bez odpowiedniej i terminowej terapii zanik nerwu wzrokowego postępuje i może wywołać rozwój całkowitej ślepoty. Głównym objawem klinicznym przedstawionej patologii jest gwałtowny spadek ostrości wzroku, którego nie można skorygować.


Częściowemu zanikowi nerwu wzrokowego towarzyszy częściowe zachowanie widzenia. Ostrość wzroku jest zmniejszona i nie jest przywracana za pomocą soczewek lub okularów. Klinika choroby może objawiać się z różnym stopniem nasilenia. Częściowa atrofia nerwu wzrokowego objawia się następującymi objawami:

  • zmienia postrzeganie kolorów;
  • zmniejszona ostrość wzroku;
  • pojawienie się "widzenia tunelowego";
  • naruszenie orientacji w przestrzeni;
  • zmniejszone widzenie obwodowe i centralne;
  • pojawienie się bydła (martwe pole);
  • problemy w czytaniu lub innej pracy wizualnej.

Obiektywne objawy powyższej patologii są określane tylko podczas badania okulistycznego.

Cechy rozwoju choroby w dzieciństwie

Atrofia nerwu wzrokowego u dzieci może być wrodzona i nabyta. W pierwszym przypadku dzieci rodzą się już z zaburzeniami widzenia. Jeśli chodzi o uczniów i ich reakcję na światło, tę chorobę można zdiagnozować na wczesnych etapach jej rozwoju. Rozszerzone źrenice, jak również brak reakcji na jasne światło, są kluczowymi pośrednimi objawami jedno- lub dwustronnego zaniku nerwu wzrokowego. Podczas czuwania dziecka obserwuje się chaotyczne ruchy oczu. Z reguły choroby wrodzone u dzieci występują podczas przechodzenia planowanych badań w wieku do jednego roku. Warto zauważyć, że zanik nerwu wzrokowego u dzieci poniżej 2 roku życia często nie jest zauważany.

Diagnoza choroby

W przypadku jakichkolwiek problemów z widzeniem, należy skontaktować się z okulistą. Ważne jest, aby dowiedzieć się, co spowodowało chorobę. W celu ustalenia rozpoznania "zaniku nerwu wzrokowego" należy wykonać następujące czynności:

  • badanie okulistyczne (badanie ostrości wzroku, perymetria komputerowa, badanie dna oka, wideo-oftalmografia, sferoprzeszczep, dopplerografia, badanie percepcji barw);
  • radiografia czaszki;
  • tonometria;
  • angiografia fluorescencyjna;
  • rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa;
  • laboratoryjny test krwi.

Leczenie zachowawcze

Po zdiagnozowano „zanik nerwu wzrokowego” leczenie powinno być natychmiastowe. Niestety, całkowicie wyleczyć chorobę to niemożliwe, ale niektóre udaje się spowolnić, a nawet zatrzymać się na patprotsessa. W leczeniu pacjentów lekarze stosują różne grupy leków, które poprawiają krążenie krwi. Najczęściej stosowane leki rozszerzające naczynia ( "papaweryna", "amylu" "Kompalamin", "No-spa", "stugeron" "Halidorum", "eufilina", "Sermion", "Trental", "Dibazol"), leki przeciwzakrzepowe ( ' heparyna " wapń nadroparyna " tiklid "), witaminy (tiamina, ryboflawina, pirydoksyna, cyjanokobalamina, Ascorutinum), enzymy (lidasa, fibrynolizyny), aminokwasy (kwas glutaminowy), hormony (" prednizolon " Deksametazol „) i immunomodulatory ( "Eleutherococcus", "żeń-szeń").

Wielu specjalistów zaleca stosowanie Cavinton jako środka rozszerzającego naczynia wewnątrzgałkowe. Lek ten nie zwiększa działania oftalifaktu, dlatego można go stosować w leczeniu pacjentów z prawidłowym ciśnieniem krwi, a także z umiarkowanym nadciśnieniem.

Obecnie aktywnie stosuje się preparaty biogenne (Torfot, Aloe, Peloidodistillate FiBS), angioprotektory (Emoxipine, Mildronate, Doxium), witaminy rozpuszczalne w wodzie. Dobre wyniki uzyskuje się, gdy preparat "Emokchipin" łączy się z witaminą E (tokoferol). Jako środki immunosupresyjne przepisują leki "Dekaris", "Nuklein sodu", "Timalin".

Tradycyjne schematy leczenia lekami są nieskuteczne, dlatego ostatnio wprowadzono kompleksową terapię w połączeniu z metodami chirurgicznymi i fizjoterapeutycznymi. Lekarze zalecają pacjentom z rozpoznaniem "atrofii wzrokowej", aby wyznaczyć leczenie w połączeniu z blokadą zwiniętego gulago. Pomimo powszechnego stosowania terapii lekowej, istnieją pewne niedociągnięcia, które ujawniają się, gdy leki są wprowadzane do organizmu. Przy użyciu wstrzykiwań para- i pozagałkowych może wystąpić wiele komplikacji.

Fizjoterapeutyczne metody leczenia

W nowoczesnej okulistyce wiele uwagi poświęca się metodom leczenia bez stosowania leków. W tym celu stosuje się laser, elektro- i refleksoterapię. Wykorzystanie prądu elektrycznego wiąże się z pobudzeniem aktywności niektórych układów ludzkiego ciała. Powszechne zastosowanie w okulistyce odkryło magnetoterapię. Przejście pola magnetycznego przez tkanki wzmacnia ruch jonów w nich, tworzenie wewnątrzkomórkowego ciepła, aktywuje procesy utleniania-redukcji i enzymatyczne. Aby wyeliminować chorobę należy przejść przez kilka sesji.

Kompleksowa terapia zaniku nerwu wzrokowego pozwala na zastosowanie fonoforezy, elektroforezy i ultradźwięków. Pomimo danych literaturowych skuteczność takiego leczenia wynosi tylko 45-65%. Oprócz powyższych metod leczenia, lekarze stosują również galwanizację, hiperbarię tlenową i elektroforezę leków (jonoforeza, jonoterapia, jonizacja, dielektroliza, elektrofizjoterapia). Nawet po otrzymaniu pozytywnego wyniku, po kilku miesiącach, przebieg leczenia należy powtórzyć.

Metody terapii są stale ulepszane. Niedawno do zwalczania atrofii włókien nerwowych zastosowano komórki macierzyste i mikrochirurgię regeneracji tkanek. Stopień poprawy ostrości wzroku jest inny i waha się od 20% do 100%, w zależności od różnych czynników (stopień uszkodzenia nerwu wzrokowego, charakter procesu itp.).

Chirurgiczne metody korekcji hemodynamiki

Jeśli zdiagnozowano "zanik nerwu wzrokowego", operacja w połączeniu z farmakoterapią jest najskuteczniejszym sposobem leczenia schorzeń. Istnieje kilka metod chirurgicznej poprawy krążenia części ogonowej gałki ocznej. Wszystkie metody interwencji chirurgicznej podzielono na kilka grup:

  • ekstra-twardówkowy;
  • skurcz naczyń krwionośnych;
  • dekompresja.

Pozaszpitalne operacje

Ten rodzaj zabiegu ma na celu stworzenie aseptyczne zapalenie przestrzeni Tenona. Istnieje wiele sposobów, w którym na przestrzeni Tenona scleroplastic wtryskiwanego materiałów. Aby osiągnąć pożądany rezultat pomocą twardówki, gąbką kolagenową, chrząstki, brefotkan, oponę twardą, a więc autofastsiyu. D. Większość tych operacji zwiększyć metabolizm stabilizowania hemodynamiki w tylnej części oka. Do wzmacniania twardówki i poprawy cyrkulacji do oka podaje się przestrzeń krwi autologicznej Tenona Proteinaza krwi, hydrokortyzon, talk, 10-procentowy roztwór kwasu trichlorooctowego.

Wazowo-konstruktywne operacje

Te metody mają na celu redystrybucję przepływu krwi w obszarze oczu. Efekt ten uzyskano dzięki podwiązaniu zewnętrznej tętnicy szyjnej (arteria carotis externa). Angiografia tętnicy szyjnej jest niezbędna do zastosowania tej techniki.

Operacje dekompresji

Ta metoda służy do zmniejszenia zastoju żylnego w naczyniach nerwu wzrokowego. Technika rozcięcia kanału twardówki i kanału kości nerwu wzrokowego jest bardzo trudna do wykonania, a obecnie dopiero się rozwija, dlatego jest rzadko używana.

Tradycyjne metody leczenia

W częściowym zanikiem zaleca się stosowania roślin, które wykazują działanie antymiażdżycowo: głóg, pomarańcza, róża, morze jarmuż, borówki, kukurydza, aronii, truskawki, soja, czosnek, gryka, matka-i-macocha, cebulę. Marchew bogaty w beta-karoten, witaminy rozpuszczalne w wodzie (kwas askorbinowy, pantotenowy, kwas foliowy, tiamina, pirydoksyna), zawiera znaczne ilości makro (potas, sód, wapń, fosfor, chlor, siarka), a elementy (miedź, chrom, cynk, żelazo śladowych jod, molibden, bor). Poprawia wzrok, zwiększa odporność immunologiczną organizmu. Dla lepszego pochłaniania marchwi witaminy A, należy wziąć pod postaci startego razem tłuszczowe (na przykład śmietana lub krem).

Przypomnijmy, że częściowa atrofia nerwu wzrokowego, której leczenie wykonuje się przy użyciu tradycyjnej medycyny, ma swoje wady. Przy tak poważnej patologii lekarze nie są zalecani do samodzielnego leczenia. Jeśli nadal decydujesz się na przepisy ludowe, powinieneś skonsultować się ze specjalistami: okulistą, terapeutą, fito-terapeucie lub neurochirurgiem.

Zapobieganie

Zanik nerwu wzrokowego jest poważną chorobą. Aby zapobiegać temu, musisz przestrzegać pewnych zasad:

  • regularnie przechodzą badania u onkologa i okulisty;
  • terminowe leczenie chorób zakaźnych;
  • nie nadużywać alkoholu;
  • monitorować ciśnienie krwi;
  • zapobiegać urazowi oczu i czaszki;
  • powtarzające się transfuzje krwi podczas obfitego krwawienia.