Zanik nerwu wzrokowego: przyczyny patologii i leczenia

W przypadku zwyrodnienia włókien w dowolnej części nerwu wzrokowego upośledzona jest zdolność przekazywania sygnałów do mózgu.

W odniesieniu do przyczyn AZN, badania naukowe ustaliły, że:

  • Około 2/3 przypadków miało charakter dwustronny.
  • Najczęstszą przyczyną obustronnych ADS są nowotwory wewnątrzczaszkowe.
  • Najczęstszą przyczyną jednostronnej klęski jest traumatyczne uszkodzenie mózgu.
  • Czynniki naczyniowe są częstą przyczyną AZN w wieku 40 lat.

U dzieci przyczyną AZN są wrodzone, zapalne, zakaźne, traumatyczne i naczyniowe czynniki, w tym uderzenia okołoporodowe, obfite tworzenie się i hipoksyczna encefalopatia.

  1. Chorób wpływających na pierwotne nerwu: przewlekłą jaskrę, zapalenie nerwu wzrokowego, pourazowe, neuropatia nerwu wzrokowego, formacja, ściskając nerwu (na przykład, guzy, tętniaki).
  2. Pierwotne choroby siatkówki, na przykład, zamknięcie tętnicy środkowej lub centralnej żyły siatkówki.
  3. Wtórne choroby nerwu wzrokowego: niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekłe zapalenie nerwu lub obrzęk nerwu wzrokowego.

Mniej powszechne powody AZN:

  1. Dziedziczna neuropatia nerwu wzrokowego (na przykład neuropatia nerwu wzrokowego Lebera).
  2. Neuropatia toksyczna, co może być spowodowane przez wystawienie na metanolu, niektóre leki (disulfiram, etambutol, izoniazyd, chloramfenikol, winkrystyna, i cyklosporyna cymetydyna), nadużywanie tytoniu i alkoholu, zaburzenia metaboliczne (na przykład ciężkiej niewydolności nerek).
  3. Zwyrodnienie siatkówki (np. Barwnikowe zapalenie siatkówki).
  4. Choroby akumulacji siatkówki (np. Choroba Tay-Sachsa)
  5. Neuropatia promieniowania.
  6. Kiła.

Klasyfikacja atrofii optycznej

Istnieje kilka klasyfikacji AZN.

Poprzez klasyfikację patologiczną rozróżnia się zanik (wstępny) i zstępujący (wsteczny) zanik nerwu wzrokowego.

Rosnąca AZN wygląda następująco:

  • W chorobach ze zwyrodnieniem przedsionkowym (na przykład w toksycznej retinopatii, przewlekłej jaskrze), proces atrofii zaczyna się w siatkówce i rozprzestrzenia się w kierunku mózgu.
  • Szybkość degeneracji zależy od grubości aksonów. Większe aksony rozpadają się szybciej niż mniejsze aksony.

Opadanie atrofii nerwu wzrokowego charakteryzuje się tym, że proces atrofii rozpoczyna się w proksymalnej części aksonu i rozprzestrzenia się w kierunku tarczy nerwu wzrokowego.

  • Podstawowy AZN. W chorobach z pierwotnym atrofii (na przykład, nowotwory przysadki, nerwu wzrokowego, urazowe neuropatia, stwardnienie rozsiane), degeneracja nerwu włókien nerwowych prowadząc do ich wymiany przez komórki glejowe kolumny. W przypadku oftalmoskopii dysk nerwu wzrokowego ma biały kolor i wyraźne krawędzie, a naczynia krwionośne siatkówki są prawidłowe.
  • Wtórny AZN. W chorobach z wtórną atrofią (np. Obrzękiem lub stanem zapalnym tarczy nerwu wzrokowego) zwyrodnienie włókien nerwowych jest wtórne do obrzęku nerwu wzrokowego. W przypadku oftalmoskopii dysk nerwu wzrokowego jest szary lub brudno-szary, jego krawędzie są niewyraźne; naczynia krwionośne siatkówki mogą zostać zmienione.
  • Sekwencyjny AZN. Przy tej formie atrofii (na przykład w przypadku pigmentowego zapalenia siatkówki, krótkowzroczności, niedrożności tętnicy środkowej siatkówki) dysk ma woskowo-bladą barwę z wyraźnymi krawędziami.
  • Zanik jaskry charakteryzuje się podobnym do miseczki kształtem tarczy nerwu wzrokowego.
  • Tymczasową bladość tarczy nerwu wzrokowego można zaobserwować z traumatyczną neuropatią lub niedoborem składników odżywczych i jest najczęściej obserwowana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Dysk ma blady kolor z wyraźnymi krawędziami i normalnymi naczyniami krwionośnymi.

Według stopnia uszkodzenia włókien nerwowych,

  • Częściowa atrofia nerwu wzrokowego - proces zwyrodnienia dotyka nie wszystkich włókien, ale pewną ich część. Ta forma podwzgórza nerwu wzrokowego charakteryzuje się niepełną utratą wzroku.
  • Całkowita atrofia nerwu wzrokowego - proces zwyrodnienia dotyka wszystkich włókien nerwowych, prowadząc do ślepoty.

Objawy atrofii wzrokowej

Głównym objawem atrofii nerwu wzrokowego jest upośledzenie wzroku. Obraz kliniczny zależy od przyczyny i nasilenia patologii. Na przykład, przy częściowej atrofii nerwu wzrokowego obu oczu, obustronne objawy zaburzeń widzenia obserwuje się bez całkowitej utraty, objawiającej się najpierw przez utratę klarowności i naruszenie percepcji kolorów. Gdy nerwy wzrokowe są ściśnięte, pole widzenia może zostać zmniejszone przez guz. W przypadku braku leczenia częściowej atrofii nerwu wzrokowego upośledzenie wzroku często postępuje w kierunku jego całkowitej utraty.

W zależności od czynników etiologicznych, pacjenci z AZN mogą mieć inne objawy niezwiązane bezpośrednio z tą patologią. Na przykład u jaskry osoba może cierpieć z powodu bólu oczu.

Charakterystyka klinicznego obrazu AZN jest ważna w określaniu przyczyny neuropatii. Szybki początek jest charakterystyczny dla neuropatii nerwicowej, niedokrwiennej, zapalnej i urazowej. Stopniowe postępy przez kilka miesięcy są typowe dla toksycznej neuropatii i atrofii z powodu niedoboru składników odżywczych. Jeszcze wolniej (przez kilka lat) rozwija się patologiczny proces z kompresyjną i dziedziczną AZN.

Jeśli pacjent ma mniej skarży się na ból oczu, związane z ich ruchem, obecność objawów neurologicznych (np parestezja, ataksja, osłabienie kończyn), może to wskazywać na obecność choroby demielinizacyjne.

Starsi ludzie z objawami obecności AZN czasowa utrata wzroku, podwójne widzenie (podwójne widzenie), zmęczenie, utrata masy ciała i bóle mięśni mogą natknąć się na idei niedokrwiennej neuropatii z powodu olbrzymiego tętnic komórki.

U dzieci obecność w niedawnej przeszłości objawów grypopodobnych lub niedawnych szczepień wskazuje na zapalenie nerwu wzrokowego przebiegające w sposób naturalny lub poszczepienny.

Dyplopia i ból twarzy pozwalają podejrzewać mnogie neuropatie nerwów czaszkowych obserwowane w zapalnych lub nowotworowych zmianach tylnej części orbity i anatomicznym regionie wokół tureckiego siodła.

Krótkotrwałe zaciemnienie widzenia, podwójne widzenie i bóle głowy wskazują na możliwość zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Rozpoznanie atrofii wzrokowej

Opisany obraz kliniczny można zaobserwować nie tylko w AZN, ale także w innych chorobach. Aby ustalić prawidłową diagnozę, jeśli masz problemy z widzeniem, musisz skonsultować się z okulistą. Przeprowadzi kompleksowe badanie oczu, w tym oftalmoskopii, z którymi można badać dysk nerwu wzrokowego. W atrofii ten dysk ma blady kolor, który jest związany ze zmianą krwi w jego naczyniach.

Aby potwierdzić diagnozę, można przeprowadzić optyczną tomografię koherencyjną - badanie gałki ocznej, do wizualizacji fal świetlnych zakresu podczerwieni. Okulista ocenia także widzenie barw, reakcję źrenicy na światło, określa nasilenie i zaburzenia pola widzenia oraz mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Bardzo ważne jest ustalenie przyczyny AZN. W tym celu pacjent może przeprowadzić komputerowe lub rezonans magnetyczny na orbitach i mózgu, badanie laboratoryjne na obecność nieprawidłowości genetycznych lub rozpoznanie toksycznej neuropatii.

Jak leczyć atrofię nerwu wzrokowego?

Jak leczyć atrofię nerwu wzrokowego? Znaczenie wizji dla osoby nie można przecenić. Dlatego w przypadku jakichkolwiek objawów zaniku nerwu wzrokowego, w żadnym przypadku nie należy samodzielnie korzystać z leczenia środkami ludowymi, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z wykwalifikowanym okulistą.

Rozpoczęcie leczenia jest konieczne na etapie atrofii częściowej nerwu wzrokowego, co pozwala wielu pacjentom zachować pewne widzenie i zmniejszyć stopień niepełnosprawności. Niestety przy całkowitej degeneracji włókien nerwowych przywrócenie wzroku jest prawie niemożliwe.

  • Leczenie zaniku zanikania nerwu wzrokowego, wywołanego guzem wewnątrzczaszkowym lub wodogłowiem, ma na celu wyeliminowanie kompresji włókien nerwowych przez nowotwór.
  • W przypadku chorób zapalnych nerwu wzrokowego (zapalenie nerwu) lub neuropatii niedokrwiennej stosuje się dożylnie kortykosteroidy.
  • W toksycznej neuropatii odtrutki są przypisane do tych substancji, które spowodowały uszkodzenie nerwu wzrokowego. W przypadku atrofii spowodowanej przez leki, ich odbiór jest zatrzymany lub wykonywane jest dostosowanie dawki.
  • Neuropatię z powodu niedoboru składników pokarmowych leczy się za pomocą korekty diety i wyznaczania preparatów multiwitaminowych zawierających pierwiastki śladowe niezbędne do dobrego widzenia.
  • Gdy jaskra jest możliwa leczenie zachowawcze mające na celu zmniejszenie ciśnienia śródgałkowego lub wykonanie zabiegu chirurgicznego.

Ponadto istnieją metody fizjoterapeutycznej, magnetycznej, laserowej i elektrycznej stymulacji nerwu wzrokowego, które mają na celu maksymalne zachowanie funkcji włókien nerwowych.

Istnieją również prace naukowe pokazujące skuteczność leczenia AZN z wprowadzeniem komórek macierzystych. Przy pomocy tej wciąż eksperymentalnej techniki można częściowo przywrócić widzenie.

Prognoza dla AZN

Nerw wzrokowy jest częścią centralnego, a nie obwodowego układu nerwowego, co uniemożliwia regenerację po uszkodzeniu. W związku z tym AZN jest nieodwracalna. Leczenie tej patologii ma na celu spowolnienie i ograniczenie postępu procesu degeneracji. Dlatego należy pamiętać, że u każdego pacjenta z atrofią nerwu wzrokowego jedynym miejscem, w którym można wyleczyć lub zatrzymać tę patologię są wydziały okulistyki w placówkach medycznych.

Prognozy dotyczące widzenia i życia w AZN zależą od jego przyczyny i stopnia uszkodzenia włókien nerwowych. Na przykład w przypadku zapalenia nerwu po ustąpieniu stanu zapalnego wzrok może ulec poprawie.

Zapobieganie

W niektórych przypadkach można zapobiec rozwojowi AZN poprzez prowadzenie właściwego leczenia jaskry, toksycznej, alkoholowej i tytoniowej neuropatii, obserwując pełną i bogatą w składniki odżywcze dietę.

Zanik nerwu wzrokowego jest konsekwencją degeneracji włókien. Może to być spowodowane wieloma chorobami, od jaskry i zaburzeń krążenia (neuropatia niedokrwienna) do procesów zapalnych (np. Stwardnienia rozsianego) i formacji kompresujących nerwy (np. Guzy wewnątrzczaszkowe). Skuteczne leczenie jest możliwe tylko na etapie częściowej atrofii nerwu wzrokowego. Wybór metody leczenia zależy od czynników etiologicznych. W związku z tym konieczne jest ustalenie prawidłowej diagnozy na czas i skierowanie wszelkich wysiłków na rzecz zachowania wizji.

Zanik nerwu wzrokowego

Zanik nerwu wzrokowego jest wynikiem nieodwracalnego uszkodzenia włókien nerwu wzrokowego, włókien nerwowych siatkówki. Uszkodzenie może obejmować całą część nerwu lub tylko jego część, od której zależy stopień utraty wzroku. Podczas badania okulistycznego dysk nerwu wzrokowego jest bardziej blady niż normalnie, w późniejszych stadiach staje się biały. Istnieje szeroki zakres odcieni koloru tarczy nerwu wzrokowego, dlatego do diagnozy konieczne jest korelowanie bladości nerwu wzrokowego z obecnością wad wzroku, takich jak zwężenie pola widzenia lub zmniejszenie ostrości wzroku.

Przyczyny
Występuje wrodzona i nabyta atrofia nerwu wzrokowego. Wrodzona atrofia jest wynikiem genetycznie zdeterminowanych chorób, w których wzrok cierpi od urodzenia. Najczęstszym z nich jest choroba Lebera.

Przyczyny nabytego atrofii wzrokowej obejmują:
• zapalenie nerwu wzrokowego
• długotrwały obrzęk nerwu wzrokowego
• ucisk nerwu wzrokowego (guza)
• zatrucie substancjami chemicznymi, takimi jak metanol
• jaskra
• wysoki stopień krótkowzroczności
• urazy

Rodzaje atrofii optycznej
Istnieją następujące typy atrofii nerwu wzrokowego:
• prosta (pierwotna) atrofia nerwu wzrokowego - tarcza nerwu wzrokowego jest blada z wyraźnie zaznaczoną granicą; jest spowodowane przez procesy patologiczne, które uszkadzają włókna nerwu wzrokowego;
• wtórna atrofia nerwu wzrokowego - występuje w wyniku zastoinowej neuropatii, granica nerwu wzrokowego jest niejasna;

Zanik nerwu wzrokowego może być częściowy i całkowity, stacjonarny i progresywny, jednostronny i dwustronny. Całkowita atrofia nerwu wzrokowego oznacza całkowitą utratę wzroku. Na dyskach ocznych nerwów wzrokowych są płaskie, przerzedzone, blade, szare, naczynia dna oka są zwężone.

Przy częściowej atrofii dysków optycznych wzrok jest częściowo zachowany, a jego jakość zależy od stopnia atrofii. Pole widzenia jest zwężone, ostrość wzroku jest zmniejszona i nie można go skorygować za pomocą okularów, soczewek lub leczenia chirurgicznego. Percepcja kolorów jest naruszona.

Leczenie
Do dziś nie ma sposobu na naprawę uszkodzonych włókien nerwu wzrokowego. Wszystkie stosowane metody mają na celu spowolnienie postępu procesu patologicznego i zachowanie istniejącej wizji. W tym celu stosuje się fizjoterapię i leki. Ostatnio stosowane są również nowoczesne metody laserowej, magnetycznej i elektrostymulacji nerwu wzrokowego.

Zanik nerwu wzrokowego (częściowy i całkowity) - przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie

Zanik nerwu wzrokowego (neuropatia nerwu wzrokowego) jest częściowym lub całkowitym zniszczeniem włókien nerwowych, które przenoszą wizualne podrażnienia z siatkówki do mózgu. Podczas atrofii tkanka nerwowa doświadcza ostrego niedoboru składników odżywczych, dlatego przestaje pełnić swoje funkcje. Jeśli proces trwa wystarczająco długo, neurony zaczynają stopniowo zanikać. Z czasem wpływa na rosnącą liczbę komórek, aw ciężkich przypadkach na cały pień nerwowy. Niemożliwe będzie odtworzenie funkcji oczu u takich pacjentów.

Co to jest nerw wzrokowy?

Nerw wzrokowy odnosi się do mózgowych nerwów obwodowych czaszki, ale w istocie nie jest to nerw obwodowy, ani pochodzenia, ani struktury, ani funkcji. Jest to biała substancja dużego mózgu, prowadząca ścieżki, które łączą i przekazują wizualne odczucia z otoczki siatkowej do kory mózgowej.

Nerw wzrokowy przenosi dostarczanie wiadomości neuronowych do regionu mózgu odpowiedzialnego za przetwarzanie i postrzeganie informacji o świetle. Jest to najważniejsza część całego procesu przekształcania informacji świetlnych. Jego pierwszą i najważniejszą funkcją jest dostarczanie wizualnych wiadomości z siatkówki do obszarów mózgu odpowiedzialnych za widzenie. Nawet najmniejsze obrażenia na tej stronie mogą mieć poważne komplikacje i konsekwencje.

Przyczyny

Zanik nerwu wzrokowego powoduje różne procesy patologiczne w nerwu wzrokowego i siatkówki oka (zapalenie zwyrodnienie, obrzęk, zaburzenia krążenia, działanie toksyn, kompresji i uszkodzenie nerwu wzrokowego), choroby ośrodkowego układu nerwowego, występujących chorób organizmu, dziedzicznych przyczyn.

Wyróżnij następujące typy chorób:

  • Wrodzona atrofia - objawia się przy urodzeniu lub w krótkim czasie po urodzeniu dziecka.
  • Nabyta atrofia - jest konsekwencją chorób dorosłych.

Czynniki powodujące zanik nerwu wzrokowego może działać choroby oczu, ośrodkowego układu nerwowego, uszkodzenia mechaniczne, zatrucie, ogólne, zakaźnych, chorób autoimmunologicznych i innych. Zanikiem nerwu wzrokowego jest wynikiem niedrożności centralnego i obwodowego siatkówki tętnicy zasilającego nerwu, i jest głównym objawem jaskry.

Głównymi przyczynami atrofii są:

  • Dziedziczność
  • Wrodzona patologia
  • Choroby oka (choroby naczyniowe siatkówki oka, a także nerwu wzrokowego, różne zapalenia nerwu, jaskra, dystrofia pigmentowa siatkówki)
  • Intoksykacja (chinina, nikotyna i inne środki odurzające)
  • Zatrucie alkoholem (a dokładniej, surogaty alkoholu)
  • Infekcje wirusowe (ostre infekcje dróg oddechowych, grypa)
  • Patologia ośrodkowego układu nerwowego (ropień mózgu syfilityczne zmiany, opon mózgowo-rdzeniowych, uraz czaszki, stwardnienie rozsiane, raka, uszkodzenie syfilitycznej, uraz czaszkowo-mózgowy, zapalenie mózgu)
  • Miażdżyca
  • Choroba nadciśnieniowa
  • Ciśnienie wewnątrzgałkowe
  • Obfite krwawienie

Przyczyną pierwotnego zaniku zanikania jest zaburzenie naczyniowe z:

  • choroba nadciśnieniowa;
  • miażdżyca;
  • patologia kręgosłupa.

Wtórna atrofia prowadzi do:

  • ostre zatrucie (w tym - substytuty alkoholu, nikotyny i chininy);
  • zapalenie siatkówki;
  • nowotwory złośliwe;
  • uraz pourazowy.

Zanik nerwu wzrokowego może wywołać stan zapalny lub dystrofię nerwu wzrokowego, jego ucisk lub uraz, prowadząc do uszkodzenia tkanki nerwowej.

Rodzaje chorób

Następuje zanik nerwu wzrokowego oka:

  • Pierwotna atrofia (wznosząca się i opadająca) z reguły rozwija się jako niezależna choroba. Zanik w dół nerwu wzrokowego jest diagnozowany najczęściej. Ten typ atrofii jest konsekwencją tego, że wpływają one na same włókna nerwowe. Jest przekazywana na recesywny typ przez dziedziczenie. Choroba ta jest związana wyłącznie z chromosomem X, dlatego tylko mężczyźni cierpią z powodu tej patologii. Przejawia się w 15-25 latach.
  • Wtórna atrofia zwykle rozwija się po przebiegu choroby, wraz z rozwojem stagnacji nerwu wzrokowego lub naruszeniem jej dopływu krwi. Choroba rozwija się w każdej osobie iw absolutnym wieku.

Ponadto klasyfikacja form atrofii nerwu wzrokowego obejmuje również takie warianty tej patologii:

Częściowa atrofia nerwu wzrokowego

Charakterystyczną cechą częściowych kształtach zanik nerwu wzrokowego (pierwotne lub zanik, jak to jest również określana) jest niekompletna zachowanie funkcji wzrokowych (faktycznie zobaczyć), co jest ważne, czy obniżona ostrość wzroku (w konsekwencji, stosowanie soczewek lub okularów nie pozwala poprawić jakość widzenia). Resztkowe widzenie, chociaż w tym przypadku jest przedmiotem zachowania, zauważa się jednak naruszenia percepcji kolorów. Zapisane witryny w polu widzenia pozostają dostępne.

Całkowity zanik

Każda autodiagnoza jest wykluczona - tylko eksperci mogą zapewnić dokładną diagnozę, jeśli mają odpowiedni sprzęt. Wynika to również z faktu, że objawy atrofii mają wiele wspólnego z niedowidzeniem i zaćmą.

Ponadto, zanik nerwu wzrokowego może się objawiać w postaci stałe (to znaczy w gotowej postaci lub kształcie nie postępuje), który wskazuje bieżący stabilny stan funkcji wzrokowych, a także przeciwnie, postać stopniowego występującego nieuchronnie do pogorszenia jakości ostrości wzroku.

Objawy atrofii

Głównym objawem atrofii nerwu wzrokowego jest nieakceptowalna korekcja za pomocą okularów i soczewek zmniejszających ostrość wzroku.

  • W przypadku atrofii progresywnej spadek funkcji wzrokowej rozwija się w ciągu kilku dni do kilku miesięcy i może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku.
  • W przypadku częściowej atrofii nerwu wzrokowego zmiany patologiczne dochodzą do pewnego punktu i nie rozwijają się dalej, przez co wzrok częściowo zostaje utracony.

Przy częściowym atrofii proces pogorszenia widzenia zatrzymuje się na pewnym etapie, a wzrok jest stabilizowany. W ten sposób możliwe jest izolowanie atrofii progresywnej i kompletnej.

Niepokojące objawy, które mogą wskazywać na rozwój atrofii wzrokowej:

  • zwężenie i zanikanie pól widzenia (boczne widzenie);
  • pojawienie się "tunelowego" widzenia związanego z zaburzeniem wrażliwości kolorów;
  • pojawienie się bydła;
  • manifestacja afektywnego efektu źrenic.

Przejawienie objawów może być jednostronne (na jedno oko) i wszechstronne (w obu oczach jednocześnie).

Komplikacje

Rozpoznanie atrofii wzrokowej jest bardzo poważne. Przy najmniejszym spadku widzenia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, aby nie stracić szansy na powrót do zdrowia. W przypadku braku leczenia i progresji choroby wizja może całkowicie zniknąć, a odtworzenie jej nie będzie możliwe.

Aby zapobiec występowaniu patologii nerwów wzrokowych należy uważnie monitorować ich stan zdrowia, przechodzą regularne badanie przez lekarza specjalistę (reumatolog, endokrynolog, neurolog, okulista). Przy pierwszych oznakach zaburzenia widzenia skonsultuj się z okulistą.

Diagnostyka

Zanik nerwu wzrokowego jest dość poważną chorobą. W przypadku nawet najmniejszego zmniejszenia widoczności, należy odwiedzić okulistę, aby nie przegapić cennego czasu na leczenie choroby. Każda autodiagnoza jest wykluczona - tylko eksperci mogą zapewnić dokładną diagnozę, jeśli mają odpowiedni sprzęt. Wynika to również z faktu, że objawy atrofii mają wiele wspólnego z niedowidzeniem i zaćmą.

Badanie okulisty powinno obejmować:

  • kontrola ostrości wzroku;
  • badanie przez źrenicę (rozszerzanie specjalnymi kroplami) całej dna oka;
  • Spektrofotometria (precyzyjna definicja granic pola widzenia);
  • laserowa dopplerografia;
  • ocena percepcji kolorów;
  • Craniography z obrazem tureckiego siodła;
  • perymetria komputerowa (pozwala wykryć, która część nerwu jest dotknięta);
  • wideooftografia (pozwala ujawnić rodzaj uszkodzenia nerwu wzrokowego);
  • tomografii komputerowej, a także rezonansu magnetycznego (określenie przyczyny choroby nerwu wzrokowego).

Ponadto osiąga się pewną informatywność w celu zebrania ogólnego obrazu choroby poprzez prowadzenie laboratoryjnych metod badań, takich jak badanie krwi (ogólne i biochemiczne), badanie na boreliozę lub kiłę.

Leczenie atrofii nerwu wzrokowego oka

Leczenie atrofii wzrokowej jest bardzo trudnym zadaniem dla lekarzy. Trzeba wiedzieć, że zniszczonych włókien nerwowych nie da się przywrócić. Pewnego efektu z zabiegu można się spodziewać jedynie poprzez przywrócenie funkcjonowania włókien nerwowych w procesie destrukcji, które wciąż zachowały swoje funkcje życiowe. Jeśli ten moment zostanie pominięty, wzrok na chorym oku może zostać utracony na zawsze.

Podczas leczenia atrofii nerwu wzrokowego wykonywane są następujące czynności:

  1. Przypisane stymulatory biogenne (ciało szkliste, wyciąg z aloesu, itd.), Aminokwasy (kwas glutaminowy), immunostymulujące (syberyjski żeńszeń), witaminy (B1, B2, B6, Ascorutinum) stymulowanie odzyskiwania zmienione tkanki, jak również poprawiają przemianę wyznaczony
  2. Środki rozszerzające naczynia są przepisywane (nie-shpa, diabazol, papaweryna, sermion, trental, zufilin) ​​- w celu poprawy krążenia krwi w naczyniach odżywiających nerwy
  3. Aby wspierać pracę ośrodkowego układu nerwowego, fesam, emoksypinę, nootropil, Cavinton
  4. Przyspieszenie rozwiązywania procesów patologicznych - pirogenicznych, preductalnych
  5. Preparaty hormonalne są przepisywane w celu zatrzymania procesu zapalnego - deksametazonu, prednizolonu.

Leki przyjmowane są wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza i po ustaleniu trafnej diagnozy. Tylko ekspert może wybrać najlepsze leczenie w odniesieniu do współistniejących chorób.

Pacjenci, którzy całkowicie stracili wzrok lub stracili go w znacznym stopniu, otrzymują odpowiedni kurs rehabilitacyjny. Ma na celu kompensację i, jeśli to możliwe, wyeliminowanie wszystkich tych ograniczeń, które pojawiają się w życiu po przeniesieniu atrofii nerwu wzrokowego.

Podstawowe metody fizjoterapii:

  • stymulacja kolorystyczna;
  • stymulacja światłem;
  • elektrostymulacja;
  • magnetostymulacja.

Aby uzyskać lepszy wynik, można zalecić magnetyczną, laserową stymulację nerwu wzrokowego, ultrasonografię, elektroforezę, tlenoterapię.

Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rokowanie choroby. Tkanka nerwowa praktycznie nie jest możliwa do odzyskania, więc choroba nie może zostać rozpoczęta, musi być leczona w odpowiednim czasie.

W niektórych przypadkach z atrofią nerwu wzrokowego mogą być również istotne operacje chirurgiczne i chirurgiczne. Zgodnie z wynikami badań, włókna światłowodowe nie zawsze okazują się martwe, niektóre mogą być w stanie parabiotic i mogą powrócić do życia przy pomocy profesjonalnego z dużym doświadczeniem.

Rokowanie atrofii nerwu wzrokowego jest zawsze poważne. W wielu przypadkach można liczyć na zachowanie wizji. Wraz z rozwojem atrofii prognoza jest niekorzystna. Leczenie pacjentów z atrofią optyczną, u których ostrość widzenia była mniejsza niż 0,01 przez kilka lat, jest nieskuteczne.

Zapobieganie

Zanik nerwu wzrokowego jest poważną chorobą. Aby zapobiegać temu, musisz przestrzegać pewnych zasad:

  • Skonsultuj się ze specjalistą, który ma najmniejsze wątpliwości co do ostrości wzroku pacjenta;
  • Zapobieganie różnego rodzaju zatruciom
  • terminowe leczenie chorób zakaźnych;
  • nie nadużywać alkoholu;
  • monitorować ciśnienie krwi;
  • zapobiegać urazowi oczu i czaszki;
  • powtarzające się transfuzje krwi podczas obfitego krwawienia.

Terminowe rozpoznanie i leczenie może w niektórych przypadkach przywrócić stan widzenia, a także spowolnić lub zatrzymać postęp atrofii u innych.

Blady nerw wzrokowy

Zanik nerwu wzrokowego - umieranie jego włókien - występuje niestety u ludzi młodych i aktywnych. Można sobie wyobrazić, jaka to tragedia dla nich się kończy. Do niedawna postępujące choroby nerwu wzrokowego kończyły się ślepotą, a lekarze nie mogli uwierzyć, że tkanka nerwowa jest nieodwracalna, a jej uszkodzone obszary są trwale utracone. Teraz jednak, okuliści są przekonani: jeśli włókna nerwowe nie są całkowicie atroficzne w uszkodzonym segmencie, możliwe jest przywrócenie wzroku.

Objawy

W podstawowym ophthalmoscopically oznaczone atrofii blado tarczy nerwu wzrokowego z wyraźnymi granicami, powstawanie płaszczyzny (spodka wyrobiska), zwężenie naczyń tętniczych siatkówki. Centralne widzenie jest zredukowane. Pole widzenia jest koncentrycznie zwężone, istnieje centralny i sektorowy scotoma.

Zanik wtórny jest oftalmoskopowo charakteryzowany przez blanszowanie tarczy nerwu wzrokowego, która w przeciwieństwie do pierwotnej atrofii ma granice rozmyte. We wczesnym stadium występuje lekkie wyliszczenie dysku nerwu wzrokowego i rozszerzenie żył, na późnym etapie objawy te są zwykle nieobecne. Często dochodzi do aplanacji dysku, jego granice są wygładzone, naczynia się zawężają.

Podczas badania pola widzenia, wraz z koncentrycznym zwężeniem, obserwuje się hemianopowe odkładanie, które obserwuje się podczas procesów objętościowych w jamie czaszki (guzy, cysty). Z atrofią po skomplikowanych krążkach stojących, opadanie w polu widzenia zależy od umiejscowienia procesu w jamie czaszki.

Zanik nerwów wzrokowych z tabsami i postępującym paraliżem jest prostym atrofią. Następuje stopniowe zmniejszanie się funkcji wzrokowych, stopniowe zawężanie pola widzenia, zwłaszcza koloru. Centralny scotoma występuje rzadko. W przypadku zaniku miażdżycowej, pojawiające się na skutek niedokrwienia tkanki nerwu wzrokowego, jest postępujące zmniejszenie ostrości wzroku, koncentryczne zwężenie pola widzenia, środkowej i paracentral ubytków pola widzenia. Wykryta oftalmoskopowo pierwotna atrofia tarczy nerwu wzrokowego i miażdżyca siatkówki.

W przypadku atrofii nerwu wzrokowego ze względu na stwardnienie tętnicy szyjnej wewnętrznej typowa jest hemanaopatia nosowa lub binazalna. Choroba nadciśnieniowa może prowadzić do drugorzędowej atrofii nerwu wzrokowego, z powodu neuroretinopatii nadciśnieniowej. Zmiany w polu widzenia są zróżnicowane, rzadko obserwuje się centralne skostomy.

Zanik nerwu wzrokowego po obfitych krwawieniach (często w przewodzie pokarmowym i macicy) rozwija się zwykle po pewnym czasie. Po niedokrwiennym obrzęku tarczy nerwu wzrokowego wtórna wyraźna atrofia nerwu wzrokowego występuje ze znacznym zwężeniem tętnic siatkówki. Zmiany w polu widzenia są zróżnicowane, często zawężając granice i utratę dolnej połowy pola widzenia.

Zanik nerwu kompresji spowodowanej przez proces patologiczny (często nowotworu, ropnia, ziarniniak, torbiele, chiasmatic pajęczynówki) na orbicie lub czaszki, zachodzi zwykle za pomocą prostego rodzaju zaniku. Zmiany w polu widzenia są różne i zależą od lokalizacji zmiany. Na początku rozwoju atrofii nerwu wzrokowego po ucisku występuje często znaczna rozbieżność pomiędzy intensywnością zmian dna oka a stanem funkcji wzrokowych.

Przy słabo wyrażonym blanszowaniu dysku nerwu wzrokowego obserwuje się znaczny spadek ostrości wzroku i ostre zmiany w polu widzenia. Ucisk nerwu wzrokowego prowadzi do rozwoju atrofii jednostronnej; kompresja chiasmy lub wizualnych traktów zawsze powoduje obustronną porażkę.

Rodzinną dziedziczną atrofię nerwów wzrokowych (chorobę Lebera) obserwuje się u mężczyzn w wieku 16-22 lat w kilku pokoleniach; jest transmitowany przez linię żeńską. Zaczyna się od zapalenia nerwów pozagałkowych i ostrego pogorszenia ostrości widzenia, które w ciągu kilku miesięcy przechodzi w pierwotną atrofię nerwu wzrokowego. W przypadku atrofii częściowej zmiany funkcjonalne i oftalmoskopowe są mniej nasilone niż po zakończeniu. Ten ostatni charakteryzuje się ostrym bladym, czasem szarawym kolorem tarczy nerwu wzrokowego, amaurozy.

Leczenie niedowidzenia w domu

Leczenie

Zanim przejdziemy do specyfiki leczenia, zauważamy, że samo w sobie jest to niezwykle trudne zadanie, ponieważ samo odbudowanie uszkodzonych włókien nerwowych jest niemożliwe. Oczywiście można osiągnąć pewien efekt dzięki obróbce, ale tylko wtedy, gdy przywrócone zostaną włókna, które znajdują się w aktywnej fazie destrukcji, to jest w pewnym stopniu ich żywotnej aktywności na tle tego uderzenia. Pominięcie tej chwili może spowodować ostateczną i nieodwracalną utratę wzroku.

Wśród głównych obszarów leczenia atrofii wzrokowej można rozróżnić następujące opcje:

  • leczenie zachowawcze;
  • leczenie terapeutyczne;
  • leczenie chirurgiczne.

Zasady leczenia zachowawczego ograniczają się do wdrożenia w nim następujących leków:

  • preparaty rozszerzające naczynia krwionośne;
  • antykoagulanty (heparyna, tichlid);
  • leki, których działanie ma na celu poprawę ogólnego zaopatrzenia w krew dotkniętego nerwu wzrokowego (papawerynę, nie-szpę itp.);
  • leki wpływające na procesy metaboliczne i stymulujące je w obszarze tkanki nerwowej;
  • leki stymulujące procesy metaboliczne i działające jako czynniki rozpuszczające w procesach patologicznych; leki, które zatrzymują proces zapalny (leki hormonalne); leki poprawiające funkcje układu nerwowego (nootropil, Cavinton, itp.).

Procedury efektów fizjoterapeutycznych obejmują stymulację magnetyczną, elektrostymulację, akupunkturę i stymulację laserem uszkodzonego nerwu.

Powtórzenie przebiegu leczenia w oparciu o wdrożenie środków na wymienionych obszarach narażenia następuje po pewnym czasie (zwykle w ciągu kilku miesięcy).

Tradycyjne zalecenia dotyczą odżywiania, które, jak każda inna choroba, powinno być różnorodne i pełne, z odpowiednią zawartością witamin i substancjami niezbędnymi dla organizmu.

W odniesieniu do leczenia operacyjnego, oznacza to interwencję koncentruje się na eliminacji tych struktur, które sprężania nerwu wzrokowego, a także garderobę tętnicy skroniowej oraz przeprowadzenia implantacji biogennych materiałów typu, które poprawiają krążenie krwi w atrofii nerwu i jego unaczynienia.

Przypadki znacznej utraty wzroku na tle przeniesienia choroby powodują konieczność przypisania odpowiedniego stopnia obrażeń pacjentowi z grupą osób niepełnosprawnych. Pacjenci słabo widzący, jak również pacjenci, którzy całkowicie stracili wzrok, są wysyłani na kurs rehabilitacyjny, mający na celu wyeliminowanie wynikających z tego ograniczeń w życiu, a także ich rekompensatę.

Ponownie, zanik nerwu wzrokowego, leczenie, które jest wykonywane z wykorzystaniem tradycyjnej medycyny, ma jedną bardzo istotną wadę: podczas używania go tracić czasu, który jest częścią progresji choroby jest prawie cenne.

Było to w czasie okresu aktywnego siebie realizacji pacjentów takich środków można osiągnąć pozytywne i znaczące wyniki własne skalę ze względu na bardziej odpowiednich środków do obróbki (i wcześniejsze diagnozy, na drodze też), to jest w tym przypadku leczenie zanik jest uważany za skuteczny środek, w którym dozwolony powrotu.

Pamiętaj, że leczenie atrofii nerwu wzrokowego za pomocą środków ludowych decyduje o minimalnej skuteczności od wywieranego w ten sposób uderzenia!

Pojawienie się objawów, które mogą wskazywać na zanik nerwu wzrokowego, wymaga leczenia u takich specjalistów jak okulista i neurolog.

Przyczyny

Spośród chorób centralnego układu nerwowego przyczyną atrofii nerwu wzrokowego mogą być:

  • guzy tylnego dołu czaszkowego, przysadki mózgowej, prowadzące do zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zastoju w brodawce i atrofii;
  • bezpośrednia kompresja chiasma;
  • choroby zapalne ośrodkowego układu nerwowego (zapalenie pajęczynówki, ropień mózgowy, stwardnienie rozsiane, zapalenie opon mózgowych);
  • uraz ośrodkowego układu nerwowego, prowadzący do uszkodzenia nerwu wzrokowego na orbicie, kanale, jamie czaszki w odległym okresie, w wyniku podstawowego zapalenia pajęczynówki, prowadzącego do atrofii zstępującej.

Najczęstsze przyczyny atrofii wzrokowej:

  • nadciśnienie, prowadzące do zakłócenia hemodynamiki naczyń nerwu wzrokowego jako ostrych i przewlekłych zaburzeń krążenia oraz atrofii wzrokowej;
  • zatrucie (zatrucie alkoholem tytoniowym alkoholem metylowym, chlorofos);
  • ostry krwotok (krwawienie).

Choroby gałki ocznej, które prowadzą do zaniku: utrata komórek zwojowych siatkówki (zanik rosnące), ostra niedrożność tętnicy środkowej, zwyrodnieniowa choroba tętnic (barwnikowy siatkówki, dystrofię), choroby zapalne błony naczyniowej i siatkówki, jaskra, zapalenie błony naczyniowej oka, krótkowzroczność.

Deformacje czaszki (czaszka wieża, choroba Pageta, która powoduje wczesne skostnienie szwów) prowadzą do wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, stagnacji brodawki nerwu wzrokowego i atrofii.

Podczas atrofii nerwu wzrokowego włókna nerwowe, muszle, cylindry osiowe rozpadają się i zastępują je tkanką łączną, pustymi naczyniami krwionośnymi.

Diagnostyka

Badanie u pacjentów z atrofią optycznego niezbędne dla wyjaśnienia obecności współistniejących chorób i leki faktycznie odbierającego kontaktu z chemikaliami, obecność nałogów, jak dolegliwości ze wskazaniem możliwych zmian wewnątrzczaszkowego.

W badaniu fizykalnym okulista określa nieobecność lub obecność egzophthalmosa, bada ruchomość gałek ocznych, sprawdza reakcję źrenicy na światło i odruch rogówkowy. Konieczna jest weryfikacja ostrości wzroku, perymetria, badanie postrzegania kolorów.

Podstawowe informacje o obecności i stopnia zanik nerwu wzrokowego korzystania oftalmoskopem. W zależności od przyczyn i form neuropatia nerwu wzrokowego okulistyczne obraz będzie inny, ale istnieją wspólne cechy, które występują w różnych rodzajach zanik nerwu wzrokowego. Należą do nich: bladość nerwu dysku różnym stopniu i zakresu, zmieniając jego kontury i kolory (od szarości do woskowej odcieniem), wyrobisko o powierzchni dysku, co zmniejsza liczbę dysku małych statków (Kestenbaum objawu), zwężenie kaliber tętnic siatkówki, zmiany w żyłach i innych przyczyn. ONH określony poprzez obrazowania optycznego (Coherent, skanowania laserowego).

Badanie elektrofizjologiczne (VEP) ujawnia spadek labilności i zwiększenie progowej czułości nerwu wzrokowego. W przypadku jaskrowatej postaci atrofii nerwu wzrokowego z tonometrią określa się wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Patologię orbity ujawnia się za pomocą badania radiograficznego orbity. Badanie naczyń siatkówki odbywa się za pomocą fluorescencyjnej angiografii. Badanie przepływu krwi w tętnicach obwodowych i nadpęcherzowych, śródczaszkowej części tętnicy szyjnej wewnętrznej wykonuje się za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej.

Jeśli to konieczne, badanie okulistyczne jest uzupełnione badaniem neurologicznym, w tym konsultacją neurologiczną, radiografią czaszki i tureckiego siodła, CT lub MRI mózgu. Jeśli u pacjenta występuje tworzenie się objętości mózgu lub nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, należy skonsultować się z neurochirurgiem. W przypadku patogenetycznego połączenia atrofii nerwu wzrokowego z układowym zapaleniem naczyń wskazana jest konsultacja z reumatologiem. Obecność guzów oczodołu nakazuje badanie pacjenta u oftalmono-onkologa. Taktyki terapeutyczne do okluzyjnych uszkodzeń tętnic (ocznych, tętnic szyjnych wewnętrznych) są określane przez okulistę lub chirurga naczyniowego.

W atrofii nerwu wzrokowego, spowodowanej patologią zakaźną, informatywne testy laboratoryjne: diagnostyka IFA i PCR.

Diagnozę różnicową atrofii wzrokowej należy przeprowadzić z zaćmą obwodową i niedowidzeniem.

Konsekwencje

Jeśli nerw wzrokowy wizualnie dostrzegane, jego konstrukcja jest podobna w linii telefonicznej działania, gdzie jeden koniec jest podłączony do siatkówki, a jego drugi koniec jest połączony z analizatorem wzroku w mózgu, który jest odpowiedzialny za całą dekodowania odbieranych sygnałów wizyjnych.

Ponadto, nerw wzrokowy zawiera dużą liczbę włókien transmisyjnych, a na zewnątrz nerwu występuje rodzaj izolacji, czyli jego otoczka. Należy zauważyć, że w 2 mm tego nerwu znajduje się ponad milion włókien, a każdy z nich jest odpowiedzialny za przeniesienie pewnej części obrazu. Na przykład, jeśli jakieś włókno uschnie lub przestanie działać, fragmenty obrazu, na które reaguje włókno, po prostu znikną z widoku pacjenta.

W rezultacie pojawiają się martwe pola, w wyniku których trudno będzie rozpoznać osobę i konieczne będzie ciągłe tłumaczenie jej wyglądu i szukanie najbardziej odpowiedniego skrótu perspektywicznego. Ponadto, atrofia nerwu wzrokowego prowadzi do konsekwencji i nieprzyjemnych objawów.

Na przykład wielu pacjentów z podobną przypadłością opisuje ból, który pojawia się podczas ruchu gałek ocznych. Znacząco zawęziły zakres, pojawiły się problemy z percepcją palety kolorów i zmniejszoną ostrością wzroku. A w niektórych przypadkach objawom tym towarzyszą również bóle głowy.

Zapobieganie

Aby zapobiec atrofii nerwu wzrokowego, potrzebujesz:

  • terminowe leczenie chorób zakaźnych;
  • zapobiegają urazom czaszkowo-mózgowym i oka;
  • regularnie przechodzą badania u onkologa w celu szybkiego rozpoznania chorób onkologicznych mózgu;
  • nie nadużywać alkoholu;
  • monitorować ciśnienie krwi.

Następuje zanik nerwu wzrokowego:

Podstawowym zanik występuje w szeregu chorób związanych z pogorszeniem nerwu troficznych i zaburzeń mikrokrążenia. Przeznaczyć malejąco zanik nerwu wzrokowego - jako konsekwencja klęski wzrokowych włókien nerwowych, a także rosnącej zanik nerwu wzrokowego, który występuje jako konsekwencja klęski komórek siatkówki. Zwykle zanik siatkówki. - Proces malejąco, przejawem wspólnych zwyrodnieniowych zaburzeń wizualnych i mózgowych zaburzeń naczyniowych na tle miażdżycy, nadciśnienia, dorsopathies szyjnego-piersiowego kręgosłupa, itd. Jest to genetyczna genetycznie spowodował zanik nerwu wzrokowego.

Wtórny jest wynikiem zaniku nerwu wzrokowego (ONH) w procesach patologicznych w siatkówce i nerwie wzrokowym (choroby zapalne nerwu i siatkówki, uraz, guz, zatrucia alkoholem zamienników).

Atrofia jaskry występuje z powodu zawalenia się płytki kraty na tle zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). W tym przypadku zwiększone IOP odgrywa rolę klina hydraulicznego, który niszczy płytę kraty, przez którą przechodzi nerw wzrokowy. W tym przypadku włókna nerwowe są uszkodzone. (Aby uzyskać więcej informacji, patrz Jaskra). Charakterystyczne dla tej postaci jest długa atrofia Utrzymuje zapisane wysoką ostrość widzenia, aż do chwili, gdy proces oddaje strefę centralną Często proces atrofii występuje w zaburzeniach mikrokrążenia tła i ma sochetannyj patogenezy.

Główne objawy zaniku nerwu wzrokowego - koncentrycznie zwężenie obwodowe granice pola widzenia (w głównym zanik), zwężającej się w polu widzenia w nizhnenosovom kwadrancie (jaskrową zanik), pojawienie się bydła i zmniejszył ostrość widzenia, natomiast subiektywnie o zmroku pacjent widzi lepiej i w jasnym świetle - Gorzej. Objawy te można wyrazić w różny sposób w zależności od stopnia uszkodzenia. Zanik nerwu wzrokowego jest częściowy i kompletny.

Częściowa atrofia nerwu wzrokowego charakteryzuje się zaburzeniem funkcji widzenia. Ostrość wzroku jest zmniejszona i nie można jej skorygować za pomocą okularów i soczewek, ale wciąż jest widoczność szczątkowa, może ucierpieć wrażliwość na kolor. W polu widzenia pozostają obszary zachowane, następuje stopniowe zmniejszanie się wzroku aż do czucia światła.

Całkowita atrofia nerwu wzrokowego. Przy całkowitym zaniknięciu nerwu wzrokowego, jego funkcja jest całkowicie utracona, pacjent nie odczuwa światła o jakiejkolwiek intensywności.

Należy zauważyć, że objawy te mogą również objawiać się uszkodzeniem części potylicznej kory mózgowej, które są końcowym ogniwem analizatora wzrokowego.

Częściowe

W przypadku atrofii częściowej można zauważyć różne objawy:

  • zaburzenia widzenia,
  • zmniejszona ostrość wzroku,
  • pojawianie się plam i "wysepek" w polu widzenia,
  • koncentryczne zwężenie pól widzenia,
  • trudności z dyskryminacją kolorów,
  • znaczne pogorszenie widzenia o zmierzchu;

Malejąco

Zanikowym zanikiem nerwu wzrokowego jest nieodwracalna sklerotyczna i zwyrodnieniowa zmiana w nerwie wzrokowym, która charakteryzuje się blanszowaniem dysku nerwu wzrokowego i zmniejszoną widzialnością.

Objawy i objawy schyłkowej atrofii nerwu wzrokowego.
W obecności tej choroby pacjent pogarsza stopniowo widzenie ze względu na zmniejszoną ostrość wzroku i koncentryczne zwężenie pola. Istnieje pogwałcenie percepcji kolorów i zawężenie pól widzenia do kolorów. Prawdopodobnie częściowa atrofia z możliwością utrzymania dostatecznie dobrej ostrości wzroku. Wraz z szybkim rozwojem wizja spada.

W leczeniu tej choroby pożądane jest wyeliminowanie przyczyny atrofii.

Leczenie atrofii zależy od natury choroby. Z reguły przepisywane są witaminy B, tkanki, leki rozszerzające naczynia krwionośne, preparaty tonizujące. Konieczne może być uciekanie się do transfuzji krwi lub płynów zastępujących krew.

Do leczenia stosuje się również fizjoterapię, na przykład: magnetoterapię, laserową i elektryczną stymulację nerwu wzrokowego.

Aby poprawić krążenie krwi w nerwie wzrokowym, wykonuje się operację: rozwarstwienie pierścienia twardówki wzdłuż koła dysku, wszczepienie systemu do nerwu wzrokowego, co pozwala na dostarczenie leku do jego tkanek.

Wrodzony

Wrodzony wywołanych genetycznie chorób zanik nerwu wzrokowego, dzieli się w sposób autosomalny dominujący, wraz z asymetryczną obniżenie ostrości widzenia o 0,8 do 0,1 i w sposób autosomalny recesywny, znamienny spadek ostrości wzroku często praktyczne mają ślepoty u niemowląt.

W wykrywaniu oftalmoskopowych objawów atrofii nerwu wzrokowego należy przeprowadzić dokładne badanie kliniczne pacjenta, w tym ostrość wzroku i granice pola widzenia w kolorach białym, czerwonym i zielonym oraz ciśnienie śródgałkowe.

W przypadku rozwoju atrofii na tle obrzęku tarczy nerwu wzrokowego, nawet po zniknięciu obrzęku, granice i wzór krążka pozostają niejasne. Taki obraz oftalmoskopowy nazywany jest atrofią nerwu wzrokowego wtórnego (postotensyjnego). Tętnice siatkówki są zwężone kalibru, a żyły są powiększone i zawiłe.

Po wykryciu klinicznych objawów atrofii nerwu wzrokowego należy najpierw ustalić przyczynę rozwoju tego procesu i stopień uszkodzenia włókien wzrokowych. W tym celu nie tylko badanie kliniczne, ale także CT i / lub MRI mózgu i orbitali.

Poza etiologicznie z uwagi na leczenie, terapia skojarzona jest stosowana objawową terapię obejmującą rozszerzającego naczynia, witaminy C i B, preparaty poprawiające metabolizmu tkanki, różne postacie, w tym terapii stymulujących pobudzenia lasera elektrycznych, magnetycznych i nerwu wzrokowego.

Wrodzona atrofia występuje w sześciu formach:

  • z recesywnym rodzajem dziedziczenia (infantylne) - od urodzenia do trzech lat następuje całkowity spadek widzenia;
  • z dominującym typem (młodzieńcza ślepota) - od 2-3 do 6-7 lat. Kurs jest bardziej łagodny. Wizja jest zmniejszona do 0,1-0,2. Na dnie oka znajduje się segmentowa bladość tarczy nerwu wzrokowego, może występować oczopląs, objawy neurologiczne;
  • zespół nerwowo-cukrzycowy - od 2 do 20 lat. Atrofia jest połączona z dystrofią pigmentową siatkówki, zaćmą, moczem prostym i cukrzycą, głuchotą, uszkodzeniem dróg moczowych;
  • Zespół Behr'a to skomplikowana atrofia. Dwustronna prosty atrofia pa już w pierwszym roku życia, zreggae spada do 0.1-0.05, oczopląs, zez, objawy neurologiczne, uszkodzenia narządów miednicy, cierpi ścieżka piramidalnej dołącza opóźnienie umysłowe;
  • związane z płcią (częściej obserwowane u chłopców, rozwija się we wczesnym dzieciństwie i powoli wzrasta);
  • Choroba Lestera (dziedziczna atrofia Leicester) - w 90% przypadków występuje w wieku od 13 do 30 lat.

Objawy. Ostry początek, ostry spadek widzenia przez kilka godzin, rzadziej kilka dni. Pokonaj przez rodzaj zapalenia nerwu pozagałkowego. Dysk nerwu wzrokowego nie jest początkowo zmieniony, a następnie granice bledną, zmieniają się małe naczynia - mikroangiopatia. Po 3-4 tygodniach nerw wzrokowy staje się blady od strony doczesnej. U 16% pacjentów poprawia się widzenie. Przeważnie niski wzrok pozostaje do końca życia. Pacjenci są zawsze drażliwi, nerwowi, obawiają się bólu głowy, zmęczenia. Powodem jest opioidalne zapalenie pajęczynówki.

Dzieci

W jaki sposób choroba objawia się u dzieci
W tej chorobie charakterystyczną cechą jest naruszenie funkcji widzenia. Początkowe objawy można zauważyć już w pierwszych dniach życia dziecka podczas badania lekarskiego. Badane są źrenice dziecka, określana jest reakcja na światło, a dziecko obserwuje ruch jasnych przedmiotów w dłoni lekarza lub matki.

Pośrednimi oznakami atrofii nerwu wzrokowego jest brak reakcji źrenicy na światło, poszerzenie źrenicy oraz brak śledzenia dziecka za obiektem. Ta choroba w przypadku niedostatecznej uwagi może prowadzić do zmniejszenia ostrości wzroku, a nawet do ślepoty. Choroba może przejawiać się nie tylko w momencie narodzin, ale także wtedy, gdy dziecko staje się starsze. Główne objawy to:

  • Zmniejszenie ostrości wzroku, która nie jest korygowana za pomocą okularów, soczewek;
  • Utrata poszczególnych obszarów widzenia;
  • Zmiany w postrzeganiu kolorów - cierpią z powodu postrzegania kolorów;
  • Zmiana widzenia peryferyjnego - dziecko widzi tylko te obiekty, które są bezpośrednio przed nim i nie widzą tych, które są tylko trochę oddalone. Powstaje tak zwany zespół tunelowy.

Przy całkowitym atrofii nerwu wzrokowego dochodzi do ślepoty, z częściowym uszkodzeniem nerwu - widzenie maleje.

Wrodzona atrofia widzenia
Zanik nerwu wzrokowego ma charakter dziedziczny i często towarzyszy mu zmniejszenie ostrości wzroku niemal do ślepoty od najmłodszych lat. Po zbadaniu przez okulistę przeprowadza się dokładne badanie dziecka, które obejmuje badanie dna oka, ostrość wzroku, pomiar ciśnienia śródgałkowego. W przypadku wykrycia objawów atrofii, ustala się przyczynę choroby, określa się poziom uszkodzenia włókna nerwowego.
Rozpoznanie wrodzonego atrofii optycznej

Rozpoznanie choroby u dzieci nie zawsze jest proste. Nie zawsze i nie wszyscy mogą narzekać, że mają słaby wzrok. To pokazuje, jak ważne jest, aby dzieci były poddawane badaniom profilaktycznym. Pediatrzy i okuliści, zgodnie z zeznaniami, stale badają dzieci, ale matka zawsze pozostaje ważnym obserwatorem dziecka. Ona pierwsza zauważyła, że ​​coś jest nie tak z dzieckiem i zwraca się do specjalisty. A lekarz przepisze badanie, a następnie leczenie.

  • Inspekcja dna oka;
  • Sprawdzanie ostrości wzroku, określanie pola widzenia;
  • Mierzy się ciśnienie wewnątrzgałkowe;
  • Zgodnie ze wskazaniami - radiografia.

Leczenie choroby
Podstawowa zasada terapii - im wcześniej rozpoczęte leczenie, tym jest korzystniejsza. Jeśli nie leczysz, wtedy prognozujesz ślepotę. W zależności od przyczyn leczona jest główna choroba. Jeśli to konieczne, zalecana jest interwencja chirurgiczna.

Z lekarstw można wymienić:

  • Preparaty poprawiające ukrwienie nerwu wzrokowego;
  • Środki rozszerzające naczynia;
  • Witaminy;
  • Preparaty biostymulujące;
  • Enzymy.

Od fizjoterapii: ultradźwięki, akupunktura, stymulacja laserowa, elektrostymulacja, tlenoterapia, elektroforeza. Jednak z wrodzoną naturą choroby nie zawsze jest możliwa poprawa sytuacji, szczególnie w przypadku niezwłocznego poszukiwania pomocy medycznej. Wszystkie leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego, sąsiadów nie należy leczyć w celu leczenia. Zostały one przepisane przez lekarza, więc będziesz mieć tylko swoje leki.

Rokowanie u dzieci z zanikiem nerwu wzrokowego u dzieci
Po rozpoczęciu szybkiego leczenia, rokowanie będzie korzystne, jeśli weźmie się pod uwagę, że u dzieci uszkodzone tkanki są lepiej sprężyste niż u dorosłych. Przy najmniejszych problemach z widzeniem u dzieci należy skonsultować się ze specjalistą. Niech to będzie fałszywy alarm, ponieważ lepiej jest skonsultować się jeszcze raz i zapytać lekarza, co jest niejasne z dzieckiem, niż traktować dziecko długo i nieefektywnie. Zdrowie dzieci w rękach ich rodziców